Wij komen er wel!

wij komen er wel

Hey Sandy,

Bedankt voor jouw mooie brief en de felicitaties. Ja, ik ben supertrots en blij. Een geweldig avontuur waar ik met volle teugen van ga genieten. Hoe het precies zal verlopen, is voor mij ook nog niet duidelijk. Maar die weg zal zich vanzelf ontvouwen. Je weet wel waar ik dat geloof vandaan heb! 😉

HOBBYSCHRIJVER

Ik ben het met je eens dat wij het stadium van beginnende schrijver een klein beetje gepasseerd zijn, al voelt het nog iedere keer weer alsof ik niets weet, haha. Er is zeker nog veel winst te behalen, daarom blijf ik me ook ontwikkelen en heb ik ook weer een cursus aangeschaft. Hoezo veel te doen?

Je schreef in je vorige brief dat je jezelf een hobbyschrijver noemt. Toevallig was ik afgelopen vrijdag op mijn oude werkplek, waar ik mocht vertellen over het beroep schrijver. Ik kreeg de vraag wanneer je eigenlijk een schrijver bent. Ik heb geantwoord dat iedereen die iets op papier zet in feite een schrijver is. En zo zie ik het ook steeds meer. Je bent een schrijver als je zelf vindt dat je er één bent. Of je nu wel of niet een boek gepubliceerd hebt of je nu wel of niet een contract bij een uitgever hebt.

JEZELF NIET BEPERKEN

Kijk, als je de deskundigen mag geloven ben je misschien pas een echte schrijver wanneer je meerdere boeken hebt geschreven, uitgegeven en hebt verkocht. Maar waarom zou je je dan pas schrijver mogen noemen? Het is toch maar net hoe je er zelf mee omgaat? Dus, ik noem mezelf een schrijver, ongeacht of iemand daar een mening over heeft. Die hebben ze ongetwijfeld en ik kan daar niks aan veranderen. Waarom zou ik me daar druk om maken?

Je gaf ook aan dat je niet alleen feelgood verhalen en kinderboeken wilt schrijven, maar het veel breder wil trekken. Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn. Ik dacht eerst ook dat ik het liefst magisch realistische verhalen wilde schrijven. Maar nu ik aan zoveel verschillende wedstrijden heb meegedaan en zoveel genres ‘geproefd’  heb, wil ik me helemaal niet in een hokje plaatsen. Ik wil schrijven wat er op dat moment in me leeft.

JOUW MANUSCRIPT

Wat goed dat je je manuscript weer hebt opgepakt. Ik kan me voorstellen dat het een tijd moeilijk was en dat je de energie liever wilde besteden aan je herstel. Een goed teken dat je nu weer behoefte voelt om verder te gaan waar je gebleven was. Ik weet zeker dat je met 100% energie er tegenaan gaat. Nu je je weer fitter voelt, zal het ook makkelijker zijn en gaan.

Herschrijven is niet mijn favoriete bezigheid, maar uiteraard cruciaal voor een goed verhaal. Aan de andere kant voelt het straks ook heerlijk als je dat karwei achter de rug hebt.
Je schreef dat je je zoektocht naar een vormgever/illustrator weer hebt opgepakt. Of ik iemand weet? Mmm, kan ik zo 1,2,3 niet zeggen, eerlijk gezegd. Ja, er zijn er meer dan genoeg, maar persoonlijk ken ik eigenlijk niemand. Ik kan je jammer genoeg niet helpen hierbij, maar ik houd mijn ogen en oren open. Als ik iets oppik, laat ik het je weten! 😊

ONZE DROOM VOOR EEN BOEK

Nu het jaar weer langzaam op z’n eind loopt, beginnen de ideeën voor het nieuwe jaar alweer te borrelen. Bij jou ook las ik in je brief, hihi. Het blijft toch heel fijn om te fantaseren en dromen over dingen die je nog heel graag wilt doen/bereiken.

Mijn e-book komt in ieder geval in februari (zoals het er nu naar uitziet…) en jouw boek hopelijk ook ergens in 2022. Met jouw inzet en doorzettingsvermogen moet dat zeker lukken. Alhoewel je niet altijd alles zelf in de hand hebt, kun je gelukkig wel een heleboel invloed uitoefenen op bepaalde dingen.

WIJ KOMEN ER WEL

Ik wil mijn brief afsluiten door jou (en ook een beetje mezelf) te complimenteren met de vorderingen. Als je ziet hoe we ooit begonnen zijn en waar we nu staan, kan ik concluderen dat we al een heel eind verder zijn. En dat is nou juist het mooie aan deze ontdekkingstocht (om in jouw woorden te schrijven).

Veel heeft te maken met een rotsvast geloof in je eigen kunnen. Dat is zeker niet altijd makkelijk. Er zullen momenten blijven dat het even tegenzit of dat je het gewoon niet meer weet. En dat is oké. Het gaat voorbij. Onzekerheid en twijfels horen nu eenmaal een beetje bij schrijven (en bij het leven in het algemeen). Niemand weet immers hoe hij of zij over 10 jaar in het leven staat. Dat is maar goed ook, toch? Ik weet dat wij er wel komen. Hoe en op welke manier dan ook.

Nou, dat was het weer voor vandaag.

Ik hoop dat je weer met plezier hebt gelezen en ik kijk uit naar jouw brief.

Liefs Ellen

WANNEER BEN JE EIGENLIJK SCHRIJVER?

wanneer ben je eigenlijk schrijver

Hoi Ellen,

Het is weer mijn beurt om een brief te schrijven. Vorige week heb ik met veel plezier die van jou gelezen waarin je onder andere vertelde over je uitgeverscontract. Zo gaaf! Ik ben heel blij voor je.

Wanneer mag je jezelf een schrijver noemen?

In onze vorige brieven hadden we het erover of we onszelf nog beginnende schrijver moeten noemen of niet. Dat brengt mij op de vraag: wanneer mag je jezelf überhaupt een schrijver noemen? Ik weet dat hierover de meningen flink verdeeld zijn. De één vindt dat je jezelf pas een schrijver mag noemen wanneer je een paar boeken hebt uitgegeven via een echte uitgever – een paar, niet eens eentje. Een ander vindt dat je jezelf bij een eerste boek al schrijver mag noemen. En weer een ander vindt dat je al een schrijver bent wanneer je een boek op het digitale papier hebt staan.

De titel “schrijver”

Moet er echt een uitgever aan te pas komen voordat je jezelf de titel “schrijver” mag geven? Het is een vraag waar ik al heel lang mee worstel. Mijn mening: ik heb inmiddels al zoveel geschreven dat ik mijzelf wel schrijver durf te noemen, zelfs zonder dat het echt officieel gepubliceerd is. Maar dan? Zijn we toch nog die beginner of al wat meer gevorderd? Ik denk dat dit vooral je eigen gevoel is.

Hoe noem ik mijzelf?

Ik denk dat ik mijzelf vooral een hobbyschrijver noem, omdat ik er nog niks mee verdien. Alhoewel het natuurlijk echt mijn droom is om daar verandering in te brengen. Geen beginnend schrijver, want zo voel ik mij ook echt niet meer, maar ook niet gevorderd. Ergens daartussenin dus.

Worden wat je wil

De Kinderboekenweek 2021 is nu volop aan de gang en ik besteed hier in mijn klas natuurlijk ook de nodige aandacht aan. Het thema is: Worden wat je wil. Ik heb het met de kinderen gehad over wat zij later willen worden als je echt alles zou kunnen zijn – zonder beperkingen op wat voor manier dan ook. Het is leuk om dan te horen wat ze allemaal willen. Sommige kinderen blijven erg hangen in het veilige, maar er zijn ook kinderen die echt allerlei mogelijkheden onderzoeken. Leuk!

Er werd bekend gemaakt wie dit jaar de Gouden Griffel heeft gewonnen – een interessante prijs. En toen bekende ik aan mijn klas dat ik die toch ook heel graag zou willen winnen. Het lijkt mij echt een gigantische eer om in het lijstje van Gouden Griffel winnaars te mogen staan. Het was leuk om de reacties van de kinderen te zien. Vooral toen ze ontdekten dat zelfs een juf nog wensen voor de toekomst heeft, hihi.

Feelgood schrijver

Wat ontzettend gaaf dat jij benaderd bent door HIP Publishing. Superleuk! Dat is toch echt een droom die uitkomt. Naast het schrijven van kinderboeken is het genre feelgood ook echt iets voor mij geworden. Toen ik al die jaren geleden begon met schrijven, had ik nooit gedacht ooit voor volwassenen te gaan schrijven, maar feelgood is zó leuk! Mochten ze nog meer auteurs zoeken, dan houd ik mij aanbevolen, haha.

Het is trouwens best vreemd dat het woord feelgood blijkbaar officieel niet bestaat. Terwijl ik dit typ, zie ik allerlei rode streepjes verschijnen in mijn tekst. Word kent het zo te zien niet… Gelukkig weten wij beter!

Verschillende genres

Ik dacht altijd dat ik mij moest beperken tot één genre, maar inmiddels denk ik daar toch echt anders over. Waarom zou je alleen maar voor één bepaalde doelgroep kunnen schrijven. Natuurlijk is het handig wanneer je bij een echte uitgever zit, maar tja dat is het voordeel van uitgeverloos zijn of van selfpublishing. Ik denk dat je niet alle kanten op moet vliegen, maar twee genres moet kunnen toch? Ik vind van wel. Ik zou namelijk niet weten wat ik zou moeten kiezen…

Mijn eigen boek

Nadat ik mijn manuscript voor mijn kinderboek een paar maanden had laten liggen, heb ik het vorige week toch weer opgepakt. En wat was het leuk om hier weer mee aan de slag te gaan. Misschien was het dan ook wel even goed dat ik een pauze had genomen. Ik heb echt flinke stappen gezet en hoop de komende weken de laatste herschrijfronde af te kunnen maken.

Het zoeken naar de mensen die mij bij de rest van mijn proces kunnen helpen is daarmee ook stiekem weer een beetje begonnen. En ik weet dat ik het al eerder heb geroepen in een brief, maar als je nog iemand weet die verstand heeft van vormgeving of leuk kan tekenen, dan hoor ik het graag.

2022

Jij schreef in jouw brief dat het superleuk zou zijn wanneer wij in 2022 allebei een boek uitgeven. Daar ben ik het helemaal mee eens natuurlijk. Jouw boek komt er wel, want je hebt al een periode afgesproken met je uitgever. Dan gaat het alleen nog om die van mij. Ook dat moet goed gaan komen. Ik weet dat ik de deadline van 1 november 2020 heb losgelaten, omdat ik dat echt niet zou gaan redden zonder mijzelf daarbij over de kop te werken. Maar nu mijn manuscript bijna af is, zou 2022 toch wel moeten lukken. Ik durf nu nog niet te zeggen wanneer in 2022, maar daar kan ik over een paar maanden meer over zeggen. 2022 wordt ons jaar!

Hiermee ben ik weer aan het einde gekomen van mijn brief. En ik kijk nu al weer uit naar die van jou volgende week!

Tot snel!

Liefs, Sandy

 

 

 

BLIK IN DE TOEKOMST

blik in de toekomst

Hey Sandy,

Wat fijn om te lezen dat je zo genoten hebt van onze 100e brief. Ja, het was echt een feestje om deze te mogen schrijven. En het is precies zoals je schrijft een feest om iedere keer een nieuwe brief te ‘openen’ en te lezen. Alsof je een cadeautje uitpakt, zo voelt het althans een beetje, haha! 😊

VAN BEGINNER TOT GEVORDERDE

Ik kan me ook nog heel goed dat moment voor de geest halen dat we begonnen met onze briefwisseling en dat we elkaar probeerden zoveel mogelijk tips te geven om onze schrijfactiviteiten naar een hoger niveau te tillen. Wie had kunnen denken dat we dit al consequent ruim tweeënhalf jaar doen.

Je benoemt in je vorige brief dat je je toen een echte beginner voelde en nog wel eens het idee hebt dat je een beginner bent. Mijn vraag is: Wanneer ben je geen beginner meer? Is er een moment aan te wijzen waarop je je een gevorderde schrijver mag noemen? Ik heb het antwoord niet, maar durf wel te zeggen dat we het allereerste beginstadium voorbij zijn.

OEFENING BAART KUNST

En nee, dit wil absoluut niet zeggen dat er niets meer te leren is of dat er geen winst meer te behalen is. Net als jij heb ik soms ook last van het imposter-syndroom. Dat ik me een heel klein visje voel tussen allemaal grote vissen, haha, als je begrijpt wat ik bedoel.

Ik blijf erbij dat het maken van veel schrijfkilometers uiteindelijk zal leiden tot betere resultaten en een geoefender schrijven. Met alle dingen die je vaak doet is het nu eenmaal zo dat je dan alleen maar beter kunt worden. Zo zie ik het ook met schrijven. Je moet het trainen, warm houden en verfijnen. Een leuk en mooi proces.

MIJN DROOM IS UITGEKOMEN

In jouw brief haalde je al even mijn auteurscontract aan. Ik zal je in deze brief nog wat meer hierover vertellen. Het is eigenlijk een bijzonder verhaal als je het mij vraagt. Ik kreeg via Messenger een berichtje met de vraag of ik interesse had om te lanceren bij HIP Publishing (een onderdeel van Godijn Publishing, maar dan voor e-books only).

Dat was natuurlijk niet tegen dovemans oren gezegd. En of ik dat wilde. Ze waren op zoek naar een feelgood verhaal. Dat had ik nog wel één in de aanbieding (en nog veel meer verhalen, trouwens, maar ik zal er eerst maar eens met 1 beginnen! 😉). Na een week of twee kreeg ik een update dat ze mijn verhaal gingen beoordelen en opeens was daar het magische bericht met de vraag of ik op zaterdag 25 september iets te doen had en zin had om naar het schrijversoverleg te komen en mijn contract te tekenen. Hoe gaaf is dat? Mijn droom is uitgekomen: een contract!

DE EERSTE STAP IS GEZET

Ik kan je niet zeggen hoe fantastisch het was om die zaterdag bij de schrijvers-dag aanwezig te zijn en tussen allemaal collega’s te zijn. Mensen met dezelfde passie, creativiteit, en fantasie en bovendien met dezelfde valkuilen, twijfels en onzekerheden die bij het schrijven komen kijken. Het was als thuiskomen. Heel tof om die dag alleen maar bezig te zijn met alles rondom het schrijfproces en het leggen van nieuwe contacten. Samen kunnen overleggen met mensen die hetzelfde doen en die precies weten waarover je het hebt. Dat is iets wat ik niet met veel mensen in mijn omgeving kan delen.

De eerste stap is gezet. Vanaf dit punt kan ik gaan uitbouwen. Ik heb genoeg ideeën en verhalen die graag het levenslicht willen zien, dus wat dat betreft zit het wel goed. Hier heb ik al die jaren voor gewerkt. Zoals Bart altijd zegt: ‘El, je moet eerst zaaien en dan kun je oogsten’.  En zo is het maar net. Ik kijk er enorm naar uit om dit avontuur aan te gaan en te zien wat het me allemaal brengen zal. Wordt vervolgd dus…

IN DE TOEKOMST

Hoe mooi zou het zijn als ook jij een contract weet binnen te slepen en jij ook jouw droom waarmaakt? Ik weet dat jij hier net zo hard aan werkt als ik en ik gun het je ook van harte. Geloof me, de aanhouder wint. Jij bent al een heel eind op weg met het uitgeven van je eigen boek. Wie weet waar dat allemaal toe leidt?

Het zou echt helemaal te gek zijn wanneer we in het komende jaar allebei een boek uitgeven en dat dat het begin is van iets heel moois. We kunnen natuurlijk niet in de toekomst kijken, maar we mogen wel dromen. Iedere keer een stapje dichter in de richting van ons doel zetten. Dat hoeven heus geen reuzenstappen te zijn. Ook met veel kleine stappen kun je een heel eind komen.
Jij hebt een geweldige stap gezet door de schrijfwedstrijd te winnen en in het zomerse e-book te staan met je verhaal.

OP NAAR NOG VEEL MEER MOOIE AVONTUREN

De eerste honderd brieven hebben ons al een heleboel gebracht. Veel stappen gezet, veel groei doorgemaakt en dromen uitgezet. Er is al een hoop gebeurd en ik weet zeker dat dit slechts het begin is. Door steeds te blijven dromen en nieuwe plannen te bedenken, komen we ook steeds verder.

Ik heb heel veel zin om te kijken wat het nieuwe jaar voor ons in petto heeft. Gelukkig houden we elkaar iedere week op de hoogte van onze ontwikkelingen. Mocht de een even wat advies of aanmoediging nodig hebben, kunnen we dat elkaar geven. Het voelt heel fijn om een collega te hebben waarmee je alle schrijfperikelen kunt delen. Om op elkaar te kunnen en mogen terugvallen.

Op naar heel veel mooie schrijfavonturen in 2022. We can do this!!!!

 

 

Een terugblik op 2,5 jaar brieven schrijven

2,5 jaar brieven

Hoi Ellen,

Wat was het ontzettend leuk om vorige week jouw jubileumbrief te lezen. Het is altijd al leuk, maar deze was echt een feestje. Wie had bijna 2,5 jaar geleden gedacht dat we al die tijd later nog steeds vrolijk bijna elke week een brief zouden schrijven? Superleuk!

Een terugblik op bijna 2,5 jaar brieven schrijven

Ik vond het leuk om via jouw brief weer even terug te gaan in de tijd en terug te denken aan het begin van onze briefwisseling. En om even stil te staan bij alles wat we al bereikt hebben en waar we toen nog geen weet van hadden. Soms wil ik dat alles sneller gaat en heb ik nog het idee dat we echte beginners zijn, maar als je dan kijkt naar wat we al gedaan en geschreven hebben, durf ik echt wel te zeggen dat we het echte beginnersstadium ver voorbij zijn. Ik ben nu zelfs al zover dat ik het aan zou durven om anderen, nog wel echt beginnende schrijvers, dingen te leren over ons “vak”. Iets waarvan ik soms stiekem hoop dat wij dat met onze briefwisseling al doen. En is het niet iets leren, dan hoop ik toch dat wij anderen in ieder geval inspireren.

Weer een stapje dichterbij die bestseller

Je hebt vast wel eens gehoord van die bekende uitdrukking “One step at a time”. Dat is echt wel een beetje mijn motto van de afgelopen maanden. Toepasbaar op schrijfgebied, maar ook op het herstellen van mijn lichaam op energiegebied. En elke stap is er weer eentje. Kim Munnecom, die wij allebei volgen, heeft het er ook regelmatig over dat de reis belangrijker is dan het einddoel. Als je niet van de reis kunt genieten, zul je ook nooit tevreden zijn wanneer je je doel hebt bereikt. Grote kans dat je alleen maar meer wilt zonder er echt bij stil te staan wat je hebt bereikt. Daarom zet ik ook steeds maar eén stap tegelijk. En elke stap brengt mij dichterbij mijn doel.

Einddoel: die bestseller schrijven. De reis: zoveel meer. Allebei hebben we een stap dichterbij die bestseller gedaan. Ik door mijn aandeel in de feelgoodverhalenbundel “Zon, Zee en Zomerkriebels” waardoor er mensen zijn die mijn verhaal hebben gelezen, terwijl ze waarschijnlijk daarvoor nog nooit van mij hadden gehoord. Hiermee ben ik aan het werken aan mijn naamsbekendheid. En jij hebt helemaal een grote stap gezet: je uitgeefcontract! Maar daar zal ik je volgende week lekker zelf over laten vertellen in jouw eigen brief… 😉 Bestseller – here we come!

Toekomstplannen

Nu ik weer een beetje in het werkritme zit en de schrijfwedstrijden die ik op het oog had klaar zijn, wordt het weer tijd om mijn manuscript op te pakken. En ik kan je zeggen dat ik er zin in heb. Misschien is het wel goed geweest om het even te laten liggen, maar nu ben ik zover dat ik het project graag wil afronden. Ik kan niet wachten om mijn allereerste schrijfkindje straks in mijn handen te kunnen houden. Het verhaal waar ik inmiddels zes jaar geleden mee begonnen ben.

Ik vond het leuk om in jouw brief te lezen dat je het dapper en stoer vindt dat ik een redacteur in de arm heb genomen. Het was inderdaad best even een stap, maar ook eentje die mij nu helpt om ook de volgende te zetten. En ondertussen probeer ik vooral van het hele proces te genieten. Mijn deadline van 1 november had ik allang laten varen en ik ben nog niet zover dat ik alweer een nieuwe durf te stellen, maar mijn doel is wel om het verhaal nog dit jaar helemaal herschreven te hebben, zodat dat stukje klaar is voor de drukker. Dan ga ik mij begin 2022 storten op alle andere dingen die dan nog moeten gebeuren.

Creatieve ingevingen

Jij vertelde in jouw brief dat jij ook in jouw hoofd allerlei nieuwe ingevingen hebt, maar dat je je vooral op één doel wilt richten. Ik herken dat heel goed. Zeker nu mijn hoofd en lijf langzaamaan weer een beetje zichzelf beginnen te worden, merk ik dat die ideeën ook weer meer in mijn hoofd gaan borrelen. Niet dat ik daar al veel mee doe, maar het is voor mij een teken dat mijn herstel de goede kant op gaat. En het is altijd leuk om die nieuwe ideeën te krijgen. Als het verhaalideeën zijn, noteer ik ze wel ergens, zodat ik er altijd later nog iets mee kan doen. En wie weet wat de toekomst nog gaat brengen als ik straks weer volledig hersteld ben… Ideeën en plannen genoeg, haha.

Op naar de volgende 100 brieven!

Nu we die schitterende mijlpaal hebben gehaald, wil ik alleen nog maar meer. Op naar de volgende honderd brieven! Het klinkt als heel veel, maar nu weet ik dat we het kunnen. En dan ben ik vooral heel benieuwd wat we allemaal in die komende 2,5 jaar gaan meemaken, beleven en bereiken. Hebben we dan allebei dat uitgeverscontract? Hebben we die bestseller op onze naam staan? Verdienen we dan een fulltime salaris met datgene dat we het allerleukste vinden om te doen – namelijk schrijven? We gaan het allemaal zien…

Tot zover weer mijn verhaal van deze week. Ik kijk alweer uit naar jouw nieuwe brief!

Tot snel!

Liefs, Sandy

Heb je net zo genoten als ik van Sandy’s brief? Neem dan eens een kijkje op haar website, daar kun je nog veel meer leuke verhalen lezen en haar e-book ‘Zon, zee en Zomerkriebels’ lezen.

Hiep hiep hoera BRIEF NUMMER HONDERD!

jippie de honderdste brief

Hey Sandy,

Super leuk dat we onze briefwisseling weer hebben opgepakt. Net als ik heb ook jij niet stilgezeten in je vakantie en is er een heleboel gebeurd. Vooral heel leuke dingen. Want wat een feest dat je één van de winnaars van de feelgoodwedstrijd was. Zo is het vandaag ook feest. Jij schreef het al, maar dit wordt de honderdste brief en ik heb de eer om deze te schrijven. Hoezo de druk opvoeren… 😉

KLEIN BEGINNEN

Zoals het met alles gaat, geldt het zeker ook voor ons briefavontuur. Een idee, een voorstel, een kleine stap en kijk waar het ons heeft gebracht. Maar liefst honderd brieven hebben we elkaar geschreven (met deze meegeteld uiteraard). Ik vind dat een geweldige prestatie, zeker in een tijd waarin iedereen een vol programma heeft.

Ik moet je eerlijk zeggen dat ik niet had gedacht dat ik het zo leuk zou vinden om dit avontuur samen met jou aan te gaan. Geen idee ook wat het ons zou brengen. Het enige wat ik dacht toen ik jou het voorstel deed, was hoe leuk het zou zijn om met iemand te kunnen delen wat we op onze reis in schrijversland allemaal tegen zouden komen. Ervaringen uitwisselen en elkaar aanmoedigen en tips geven. Elkaar steunen en elkaars cheerleader zijn. Nou, ik denk dat we daar aardig in geslaagd zijn, haha! 😊

VEEL MIJLPALEN

Natuurlijk is er in die paar jaar een hoop gebeurd, zowel op schrijfgebied als op persoonlijk vlak. En zo is het leven. Het is een geweldige ontdekkingstocht met af en toe een hinderlijk obstakel en vaak met mooie ontmoetingen en belevenissen. In die paar jaar is het jou en mij gelukt om een van onze verhalen gepubliceerd te krijgen en heb ik een boek in eigen beheer uitgebracht met Kathleen, dat nog steeds door Nederland rondreist.

Jij hebt besloten om het heft in eigen hand te nemen en je eigen kinderboek te gaan uitgeven. Hierbij ben je voortvarend te werk gegaan en hebt zelfs een redacteur in de arm genomen, die je heel veel bruikbare tips heeft gegeven om je verhaal nog sterker neer te zetten. Ik vind dat ontzettend dapper en stoer van je. Het vergt moed en doorzettingsvermogen om ergens in te investeren waarvan je de uitkomst niet kunt voorspellen. Mooi!

TOEKOMSTPLANNEN

Behalve dat we al veel moois hebben mogen doen en beleven, zijn er altijd dromen en toekomstplannen. Ideeën te over. Ik krijg zo vaak een ingeving en meestal wil ik ze allemaal uitvoeren, maar dat lukt nu eenmaal niet. Of dat is althans wat ik mezelf voorhoud. Wellicht kan het best tegelijk, maar zeg ik tegen mezelf dat ik mijn focus op één ding moet leggen. Daarover hebben we het uitgebreid gehad.

De droom die we allebei nog steeds hebben, is het vinden van een uitgever en een bestseller schrijven. Zo simpel is het gewoon. Ik kan eromheen draaien en zeggen dat het niet zo is, maar dan zou ik liegen. Natuurlijk praat ik voor mezelf, maar ik denk dat ik je inmiddels goed genoeg ken om te zeggen dat dit ook voor jou geldt.

EEN ONTMOETING

We hebben het er al vaak over gehad en het is nog niet gebeurd. Hoe leuk zou het zijn om eens in real life met elkaar te kunnen kletsen over onze schrijfavonturen en andere dingen die we gemeen hebben. In de loop der tijd hebben we ontdekt dat we veel gemeenschappelijke interesses hebben en delen. En dat schept een band. Mooi dat dit online kan, maar nog leuker zou zijn om dit ook in het echt te kunnen doen.

Nu we hopelijk steeds meer terug kunnen naar hoe het was, komt die mogelijkheid vast een keertje. Ik ga er dan ook vanuit dat het helemaal goed komt met onze ontmoeting. Zeker nu we al zoveel gedeeld hebben, zou dit een mooie aanvulling zijn. Vind je niet?

ER VOL VOOR GAAN

Nu het gelukkig weer wat beter gaat met je gezondheid en de batterij na de zomervakantie flink is opgeladen, kan ik me voorstellen dat je ook weer staat te popelen om van alles te gaan doen. Om te gaan knallen en er vol voor te gaan, zoals dat gezegd wordt.

Het winnen van een schrijfwedstrijd geeft een geweldige boost en smaakt naar meer. Ik ben heel benieuwd hoe jouw verhaal het gaat doen bij de wedstrijd van Loft Publishing. De mijne is inmiddels ook ingeleverd (of nou ja, het zijn er de afgelopen weken twee geworden, hihi!).

MIJN PLANNEN

Ik ga verder met mijn schrijfproject ‘Meer dan menselijk’. Een bundel fantasyverhalen van diverse auteurs voor een goed doel. De opbrengst van de bundel gaat naar NVA (Nederlandse vereniging voor autisme). Ik vind dat een mooie gedachte.

Verder is er ook iets anders waar ik mee bezig ben, maar daar kan ik nu nog niets over vertellen. Lekker geheimzinnig, hè! 😉 Ik hoop daar binnenkort meer duidelijkheid over te hebben.
En natuurlijk zijn er een paar schrijfwedstrijden waar ik aan mee wil doen. Dus voorlopig hoef ik me niet te vervelen. Dat doe ik trouwens nooit.

EN WE GAAN VROLIJK VERDER

Ik wil deze brief eindigen met de hoop uit te spreken dat we deze briefwisseling nog lang mogen en kunnen volhouden. Het zou helemaal te gek zijn als we ooit iets met al deze brieven en wijsheid (😉) kunnen doen. Als een literair agent of uitgever dit onder ogen zou krijgen en hiermee iets moois kan doen. Of in eigen beheer, dat is sowieso een optie.

Het zijn allemaal maar hersenspinsels natuurlijk, maar wie weet wat ervan komt. Zeg nooit, nooit!

Ik wil je onwijs bedanken voor alle gezellige, fijne brieven die ik van jou heb ontvangen. Iedere keer kijk ik reikhalzend uit naar een nieuwe en ik lees ze altijd met heel veel plezier. Uiteraard hoop ik dat onze lezers er net zo van genieten en dat ze ons trouw blijven volgen.
Veel leesplezier weer en tot de volgende keer.

 

Liefs Ellen

 

Een tijd geleden kwam ik, per toeval (of niet?) iemand tegen, die net als ik, op schrijfavontuur is, namelijk Sandy Stokkel van Ontdekkingsreis door schrijversland
We besloten elkaar te volgen en op een dag trok ik de stoute schoenen aan en stuurde haar een bericht.

We vonden het zo leuk dat we het plan op hebben gevat om hierover een pagina aan te maken, zodat we jullie op de hoogte kunnen houden over onze schrijfavonturen. We maken allerlei dingen mee, waar we elkaar graag van op de hoogte houden.

Zo kan ik van Sandy leren en zij misschien van mij. Leuk, toch?

Schrijven in de zomervakantie?

schrijven in de zomervakantie

Hoi Ellen,

Wat ontzettend leuk om na een heerlijke zomer weer gezellig verder te gaan met onze briefwisseling. Ik heb dan ook weer met veel plezier jouw brief gelezen vorige week. Dit keer is het mijn beurt om te vertellen over mijn (schrijf)zomer.

Feelgoodschrijfwedstrijd

Ondanks dat mijn schrijven deze zomer op een lager pitje heeft gestaan, is er toch wel een heleboel gebeurd. Iedereen die mij kent of die mij volgt via de social media, heeft het al gehoord – net als jij – maar toch wil ik het hier ook nog een keertje benoemen.

Terwijl ik aan het genieten was van onze heerlijke vakantie in een prachtig vakantiehuis in Limburg, kreeg ik het nieuws te horen dat ik één van de winnaars was van de feelgoodschrijfwedstrijd waarover wij het in onze brieven al vaker hadden gehad. Dat nieuws hoorde ik trouwens als eerste van jou, omdat ik mijn mail niet zo trouw lees als ik weg ben. Grappig! Het was een superleuke verrassing.

Gratis e-book “Zon, Zee en Zomerkriebels”

In augustus was het dan zover; de gratis feelgoodverhalenbundel “Zon, Zee en Zomerkriebels” kwam uit. Hierin kun je naast mijn verhaal, ook de verhalen lezen van de andere winnaars en van Lianne en Annemieke – de bedenkers van dit hele project. Het is echt super gaaf om mijn naam op de voorkant van het boek te zien staan! Een gevoel waar ik best aan kan wennen.

Het leuke is dat de bundel gratis te downloaden is, via o.a. mijn eigen website. Er zijn dan ook al een heleboel mensen die hem hebben gelezen. De recensies en andere reacties zijn tot nu toe ook allemaal positief, voor zover ik weet. Hoe gaaf is dat?

Imposter syndroom

Ik merkte dat ik het toch ook wel heel spannend vond om in deze bundel te verschijnen. Naast mij zitten er auteurs bij met veel meer ervaring en boeken op hun naam. Ik had een beetje last van het imposter syndroom. Wie denk ik wel dat ik ben dat ik een verhaal geschreven heb? Tot op de dag van vandaag durf ik mijzelf ook nog steeds niet echt een auteur of schrijver te noemen. Voor mijn gevoel moet je dan toch zeker wel een aantal boeken hebben uitgegeven. Terwijl ik ook wel in mijn hart geloof dat ik mijzelf best schrijver mag noemen. Zoals mijn schrijfvriendin ook steeds zegt: je hebt toch ook al een paar boeken geschreven? Maar dan knaagt er altijd dat kleine stemmetje in mijn hoofd dat zegt: maar die zijn niet uitgegeven… Herken jij dat?

Kwetsbaar

Daarnaast was ik ook een beetje bang dat de lezers mijn verhaal niet leuk zouden vinden. Het maakt je als schrijver toch een beetje kwetsbaar: iedereen die je verhaal leest en daar van alles van kan vinden. Dan komt toch dat stukje onzekerheid weer even naar boven. En ik weet dat ik mij daar niks van aan moet trekken, dat er altijd mensen zullen zijn die je verhaal niet leuk vinden. Ik heb een paar keer tegen mijzelf moeten zeggen dat mijn verhaal vast niet voor niks gewonnen heeft en dat er in ieder geval al een paar mensen zijn die het leuk vinden.

Nieuwe schrijfwedstrijd

Inmiddels ben ik ook weer bezig met wat nieuws. Een tijdje geleden kwam ik de schrijfwedstrijd van Loft books tegen. Dat is een e-only uitgeverij. Hiervoor kon je kiezen uit drie beginzinnen en daar een verhaal van maximaal 3000 woorden mee schrijven. Ik heb gekozen voor de volgende beginzin: Toen ik vanochtend opstond had ik duizend scenario’s in mijn hoofd over hoe deze dag zou kunnen verlopen, maar wat er zojuist is gebeurd hoorde daar absoluut niet bij… En ben je al benieuwd wat er in mijn verhaal gebeurde? 😉

Dat ga ik hier natuurlijk nog niet verklappen! De deadline is woensdag 15 september. Mijn verhaal is af, maar ik moet het alleen nog even een laatste keer controleren voordat ik het ga opsturen. Mocht het nou niks worden, dan zet ik het op mijn website. Wie weet kan ik er dan toch nog iemand mee vermaken. Maar stiekem hoop ik natuurlijk op een goede afloop. Duim je met mij mee? Toevallig weet ik dat jij op dezelfde dag een deadline hebt voor een andere schrijfwedstrijd. Ik duim gewoon lekker voor ons allebei.

Schrijven in de zomervakantie

Ik had stiekem allerlei schrijfplannen voor deze zomer. Zo wilde ik vooral verder met mijn manuscript voor het kinderboek dat ik aan het schrijven ben. Ik heb voor mijzelf de deadline van 1 november losgelaten, maar dat zegt niet dat ik het niet af wil krijgen. Voor de zomervakantie had ik daar simpelweg de tijd en energie niet voor. De keuze om het uit te stellen is dan ook een heel goede geweest. De schrijfplannen voor de zomer waren erg enthousiast. Gelukkig ken ik mijzelf, want de plannen waren er dan wel – de uitvoering was er niet, haha. Maar dat geeft niet, want daar had ik natuurlijk al rekening mee gehouden. Op schrijfgebied heb ik dan ook een beetje vakantie gehouden, op de feelgood voor de verhalenbundel na. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik het nu weer op kan pakken.

Gezondheid

Jij vroeg in jouw vorige brief al hoe het nu met mij gaat. Onze trouwe lezers hebben wel meegekregen dat ik last heb van long covid-klachten. Gelukkig kan ik je zeggen dat het momenteel een stuk beter lijkt te gaan. Ik durf het niet te hard te zeggen, want het nieuwe schooljaar is pas net begonnen, maar het lijkt wel echt beter te gaan. Natuurlijk merk ik nog wel dat ik nog steeds sneller moe ben en dat ik dan ook vermoeider ben dan dat ik vroeger was, maar het is niet meer zo erg als vorig schooljaar. Niet meer een totaal uitgeput gevoel. Hierdoor lijk ik ook wat sneller te herstellen hiervan en dat is wel zo prettig.

Ik denk dat het een combinatie geweest is van verschillende factoren. In juni ben ik gevaccineerd en toen ben ik ook met mijn fysio begonnen. Verder heb ik natuurlijk vijf weken heerlijk bij kunnen tanken en mijn batterij weer even kunnen resetten. Ik durf nu voorzichtig te hopen dat ik echt op de goede weg zit. De tijd gaat het leren.

Tot zover mijn verhaal over de zomervakantie! Ik ben weer heel nieuwsgierig naar jouw antwoord.

Spreek je snel weer!

Liefs, Sandy

Daar zijn we weer!

we gaan weer starten

Hey Sandy,

 

Jeetje, wat voelt het ergens al lang geleden en aan de andere kant als gisteren. Toch zijn de zes weken zomervakantie voorbij gevlogen en begint vanaf vandaag (althans in het zuiden 😉) het gewone leventje weer. Nou ja, gewoon. Wat is gewoon, zullen we maar zeggen? 😊

Ik hoop dat jij een heerlijke vakantie hebt gehad, maar dat is een retorische vraag waarschijnlijk. Sowieso heb jij namelijk geweldig nieuws gekregen in die tijd. Je hebt namelijk de schrijfwedstrijd gewonnen. Wat fantastisch! Echt, ik was super blij voor jou en stiekem had ik gehoopt dat mijn verhaal ook uitgekozen zou zijn. Dat mocht helaas niet zo zijn.

TIJD OM NA TE DENKEN

Behalve dat het een geweldig bericht en super mooie e-book is, is het natuurlijk ook een droom die uitkomt. Én het smaakt vast naar meer. Ik weet namelijk precies hoe jij je voelt. Om je naam op een boekcover te zien staan is zo speciaal. Dat gevoel wil je gewoon veel vaker meemaken.

In de afgelopen weken hebben mijn schrijfavonturen even op een lager pitje gestaan. Ik heb echt wel geschreven, maar ik heb mezelf ook rust gegund. Omdat Bart 3 weken vakantie had, maar niet alle drie achter elkaar, was het ook lastig om in een schrijfritme te blijven. Thuis moest er van alles gebeuren, maar dat hoef ik jou vast niet uit te leggen als moeder van kinderen, haha.

BALANS OPMAKEN

In de vakantieperiode word ik altijd een beetje nostalgisch en ga ik nadenken over al mijn gestelde doelen voor dit jaar. Een beetje de balans opmaken, zeg maar. De vakantietijd vind ik daar de uitgewezen periode voor. Ik weet niet of je dit herkent?

Zoals je weet ben ik aan het begin van dit jaar de uitdaging aangegaan om aan zoveel mogelijk (leuke) schrijfwedstrijden mee te doen. Puur om te kijken of het echt klopt wat er geschreven wordt; dat je meer kans hebt om gepubliceerd te worden als je meer verhalen instuurt. Statistisch gezien zou dat inderdaad moeten kloppen, maar in de praktijk blijkt dat (voor mij in ieder geval) toch net anders te werken.

HOE NU VERDER?

Eerder had ik al de conclusie getrokken dat het verstandig zou zijn om niet meer aan iedere schrijfwedstrijd die voorbijkomt mee te doen. Ware het niet dat ik het gewoon niet kan laten om een poging te wagen. Iets in mij is op dat moment sterker en geeft me in dat ik het moet proberen. Wie niet waagt, wie niet wint, is de bekende uitdrukking.

Op zich is daar niets mis mee, maar het heeft wel voor een heleboel teleurstellingen gezorgd. Ondanks dat ik besef dat het niet altijd lukt en dat ik rekening moet houden met tegenvallers, komt het toch iedere keer hard aan. Iedere keer moet ik het een plekje geven. Ik vraag me af wat het leven me probeert in te fluisteren?

GEWOON DOORGAAN

Is het een teken dat ik moet stoppen en moet kiezen voor een paar wedstrijden? Of probeert het me te leren omgaan met teleurstelling en afwijzing? Ergens voel ik dat het vooral het laatste is, omdat ik erg veel moeite heb met kritiek en tegenvallers. Waarschijnlijk heb ik hier nog veel in te leren en is dit voor mij een manier om dat te doen. Maar ik filosofeer nu gewoon ‘hardop’, hè? Ik heb de wijsheid niet in pacht.

En dus, dus ga ik gewoon stug door. Omdat ik óók het gevoel heb dat al dat werk zich een keer gaat lonen. De aanhouder wint, never give up my dreams, just do it. Allemaal quotes en (misschien) cliché’s die me houvast bieden. Ik geloof erin. En daarom doe ik wat ik doe en geef ik niet op.

EN JIJ?

Hoe zit het met jouw plannen en doelen? En vooral; hoe is het met je manuscript? Met de vorderingen rondom je boek? Ik ben uiteraard erg benieuwd of je in de vakantie veel gewerkt hebt aan je boek. De tijd vliegt namelijk en voordat je het weet is het november.

In een eerdere brief gaf je al aan dat je het niet erg zou vinden wanneer je de deadline van 1 november niet zou halen. Super! Het haalt de druk eraf en zorgt ervoor dat je meer kunt genieten van het proces. Want uiteindelijk is de reis en het proces het succes. Natuurlijk is het resultaat fantastisch en hoop je dat veel mensen je boek zullen kopen en lezen, maar de weg ernaartoe is helemaal te gek en daar leer je het meest van.

HELEMAAL HERSTELD?

Verder ben ik natuurlijk ook erg nieuwsgierig naar je gezondheid. Ik hoop dat je meer energie hebt en dat de klachten zijn afgenomen. Het is tenslotte niet niks om zolang zo vermoeid te zijn. Iets waar je niet voor kiest. De vakantie was een mooie tijd om even lekker de batterij op te laden en even niets te moeten.

Laten we hopen dat we na de vakantie weer vol energie en met veel enthousiasme aan al onze schrijfdromen kunnen en mogen werken. Ik wens je daar heel veel succes bij en geniet van al het moois wat op je pad komt. Dat doe ik ook! 😊

Enne, ik kijk erg uit naar jouw antwoord. Tot snel.

 

Liefs Ellen

Laatste loodjes en dan… VAKANTIE!

bijna vakantie

Hoi Ellen,

Het is weer dinsdag en dat betekent dat het tijd is voor een nieuwe brief. We gaan al aardig richting de 100 brieven. Ongelooflijk hè? En we zijn nog lang niet uitgekletst 😉!

Zomerstop

Het is aan mij de eer om deze laatste brief te schrijven voor onze zomerstop ingaat. Net als vorig jaar hebben we besloten om in de zomer even een pauze in te lassen. Gewoon even een paar weken los zijn van allerlei “verplichtingen” en wel zo praktisch om op vakantie niet bezig te hoeven zijn met onze websites. En vorig jaar merkte ik dat ik het zo leuk vond om na die zomerstop jou weer van alles te kunnen vertellen. Wie weet wat voor nieuws we dan hebben voor elkaar…

Laatste loodjes

Nu de zomervakantie wel heel dichtbij komt – vrijdag 9 juli is bij ons de laatste lesdag – kun je toch echt wel spreken van die spreekwoordelijke laatste loodjes. Zoals je waarschijnlijk nog wel weet, heb ik dit jaar groep 8. De afgelopen weken stonden bol van allerlei leuke dingen, zoals dat hoort aan het einde van een basisschoolcarrière. Leuke dingen, maar wel  – voor mij – energieslopende activiteiten. Gelukkig heb ik een super leuke klas die ook veel energie geeft. Het zal even slikken worden om afscheid te moeten nemen.

Vakantie

Straks is het dan echt vakantie en hoef ik even helemaal niks. Misschien ken je dat nog wel van vroeger toen jij nog juf was… Het hele jaar ben je bewust of onbewust toch bezig (in je vrije tijd) met je klas of met leuke lesideeën bedenken en in de zomervakantie heb je even geen klas om mee bezig te zijn. Heerlijk vind ik dat! Even losweken en gewoon tot rust komen. Dat laatste ben ik de komende vakantie ook zeker van plan. Ik hoop mijn batterij weer echt even helemaal op te kunnen laden.

Schrijven

Ik ben benieuwd hoeveel ik zal gaan schrijven. Vorig jaar had ik allerlei schrijfplannen, want toen had ik daar natuurlijk heel veel tijd voor, dacht ik, maar daar kwam in de praktijk eigenlijk niks van terecht. Dit jaar maak ik voor de zekerheid maar geen plannen. Ergens hoop ik dat ik een flinke inhaalslag met mijn manuscript kan maken, nu ik even geen energie voor mijn werk hoef te sparen, maar ik plan het niet en verwacht ook niks van mijzelf. Het gaat lopen zoals het gaat lopen… en dat is goed.

Schrijfwedstrijd

Vorige week had ik dan toch eindelijk mijn verhaal af voor de schrijfwedstrijd van Lianne en Annemieke. Het was heel fijn dat jij met mij mee wilde lezen en ik was blij om te horen dat je het verhaal leuk vond. Inmiddels hebben we het allebei ingestuurd en is het wachten begonnen. Stiekem kijk ik elke dag even in mijn mailbox om te zien of er al nieuws is, maar tot nu toe nog niet. Niet zo gek natuurlijk, omdat de deadline 30 juni was, haha, maar ik ben gewoon zo benieuwd…

Gelukkig zullen we niet al te lang hoeven wachten, omdat de deadline voor het uitbrengen van de verhalenbundel 1 augustus is. Nu maar hopen dat wij bij de 5 winnende verhalen zitten!

Nieuwe schrijfwedstrijd

Stiekem ben ik wel een beetje jaloers op jou. Jij bent alweer druk bezig met je volgende schrijfwedstrijd. Het is er eentje die ik ook zo graag had willen proberen – een feelgoodverhaal bij een bekende uitgeverij… Het is dat het minimale aantal woorden een behoorlijke hoeveelheid is, want anders had ik het misschien nog wel geprobeerd ook, hihi. Ik heb er zelfs al een idee voor – mijn eigenwijze hoofd fantaseert vrolijk verder – zucht. Maar voor nu duim ik gewoon met jou mee en dat is ook leuk. En mijn idee krijgt misschien nog wel eens een ander plekje.

Jouw manuscript

In mijn vorige brief vroeg ik hoe het met jouw manuscript staat. Jij vertelde dat dit momenteel op een lager pitje staat, maar dat geeft niet, want de schrijfwedstrijden trekken harder aan jou. Ik vind het heel knap dat je zo naar je gevoel luistert. Ergens houd je je manuscript in je hoofd, maar als ik het zo hoor, heeft het nu even geen prioriteit en dat is helemaal prima. Doe vooral wat goed voelt en wat je op dit moment echt wilt doen – en dat is gewoon meedoen aan al die leuke schrijfwedstrijden. Ik heb trouwens het idee dat ik momenteel elke week wel een nieuwe tegenkom online… Keuze genoeg dus. Ook bij die twee e-book-uitgeverijen waar jij het in een privé-berichtje al over had. Wie weet ligt daar wel een toekomst voor ons!

Tips gevraagd!

Ten slotte heb ik nog een vraag aan jou en aan onze lieve lezers. Een zomervakantie in het vooruitzicht geeft een hoop mogelijkheden om nieuwe series te gaan bingewatchen. Heb jij nog een leuke tip voor mij? Ik houd mij aanbevolen 😉…

Ik wil jou een hele fijne zomer toewensen! Dat je maar veel leuke dingen mag beleven waar je straks over een paar weken weer fijn over kunt vertellen.

Tot dan!

Liefs, Sandy

 

P.S. Dit was weer zo’n leuke brief van Sandy. Word je net zo enthousiast als ik van haar verhalen? Kijk dan snel op haar site. Als je hier klikt, kun je allerlei leuke verhalen van en over haar lezen.

 

 

 

 

Je mag en kunt ‘pech’ hebben

soms heb je gewoon pech

Hey Sandy,

Wat fijn om te lezen dat je wederom van mijn brief hebt genoten. Ik weet zeker dat we dit nog lang zullen doen, omdat we zoveel overeenkomsten hebben maar ook verschillen. Dat maakt het zo waardevol. We kunnen van elkaar nog een heleboel leren.

DIE VERVELENDE CORONA

O, ik baal echt verschrikkelijk voor jou dat je gediagnosticeerd bent met long covid. Ik heb het in mijn omgeving ook bij iemand gezien en het is echt geen pretje. Ik kan me dus heel goed voorstellen dat je best geschrokken bent toen je dit hoorde. Het betekent namelijk dat je nog een lange weg naar herstel te gaan hebt.

Dit is natuurlijk niet wat je wilt. Ik heb je in de afgelopen jaren leren kennen als een echte doorzetter, dus ik ben ervan overtuigd dat je dit ook gaat overwinnen. Jammer genoeg zal dat misschien wel ten koste gaan van alle andere passies die je hebt. Je kunt nu niet teveel ballen omhoog houden, aangezien je je energie nodig hebt voor je herstel. Ik wens dan ook dat het veel vlotter gaat dan je nu misschien denkt.

SCHRIJFWEDSTRIJD

Nu je je energie een beetje moet sparen en je activiteiten wat beter moet verspreiden, ben ik toch heel blij om te lezen dat je al zover gevorderd bent met je verhaal voor de schrijfwedstrijd van Lianne. De wedstrijd waar we allebei aan meedoen en waarvan we hopen dat we een plekje in de e-bundel bemachtigen. Hoe gaaf zou dat zijn, nietwaar? 😊

Ik ben uiteraard erg benieuwd naar jouw verhaal en wil het met liefde lezen. De deadline begint inmiddels aardig dichtbij te komen, dus ik ben van plan het dit weekend te gaan insturen. Dan is het een kwestie van fingers crossed en afwachten…

AHA ERLEBNISSEN

Ja, soms heb ik opeens van die inzichten. In mijn vorige brief schreef ik dat ik waarschijnlijk toch teveel verschillende verhalen geschreven heb, waardoor de focus wellicht een beetje ontbreekt. Ik had me voorgenomen om aan geen enkele wedstrijd meer mee te doen. Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan, want ik zag die leuke wedstrijd voorbij komen, die je me ‘toevallig’ ook doorstuurde.

Het is net alsof een onzichtbare kracht in me mij toch een bepaalde kant opstuurt. Ik heb nu eenmaal het goede voornemen om dit jaar aan zoveel mogelijk schrijfwedstrijden mee te doen. Daardoor wil ik het eigenlijk ook niet opgeven. En dus blijft mijn aandacht uitgaan naar leuke wedstrijden en doe ik iedere keer een poging. Zelfs nu ik nog bezig ben om een novelle van max. 25.000 woorden af te ronden, schrijf ik aan andere verhalen. Dat is toch eigenlijk echt teveel van het goede. Tja, daar is dat eigenwijze van me weer 😉

MIJN MANUSCRIPT

Hoe graag ik ook met mijn manuscript aan de gang wil, toch trekken die wedstrijden harder aan me en parkeer ik mijn manuscript voorlopig weer. Het heeft denk ik ook te maken met het feit dat ik op het eind van mijn manuscript een beetje vastloop en dit moment dus voor me uitschuif. Ik wil er nog niet doorheen. Het is een mentale hindernis die ik mag nemen. Alles op z’n tijd, dus dat einde kan nu nog wel even wachten, haha.

Ik ben er tenslotte al ruim vijf jaar mee bezig. Wat is dan een half jaar? Natuurlijk besef ik dat het eigenlijk allemaal smoesjes zijn om niet door te werken en veilig te blijven hangen. Uiteindelijk komt het goed, daarvan ben ik overtuigd.

EEN ZONNIGE TOEKOMST

Je schreef in je vorige brief dat je man overal doorheen fietst met corona en vaccinatie. Ook had je het over de wet van aantrekking. Ik weet zeker dat dit niet iets is wat je zelf hebt aangetrokken. Sommige dingen gebeuren nu eenmaal. Je kunt niet overal invloed op hebben. Waar je wel invloed op hebt, is de keuze hoe hiermee om te gaan. Gelukkig ben je positief ingesteld en weet ik zeker dat jij je weg hierin wel zult vinden. Dat het niet altijd gemakkelijk is, dat is zo. Accepteren en doorgaan, zou ik je willen zeggen.

Zoals je zelf schrijft, je kunt soms ook gewoon pech hebben. Wel fijn om te lezen dat de rest van je gezin helemaal is opgeknapt en dat het met hen goed gaat. Dat geeft de burger moed, toch?
Hopelijk doet de zomervakantie je zo meteen ook goed, zodat je na die zes weken weer volledig uitgerust en opgeladen bent.

LEKKER BALEN KAN OOK FIJN ZIJN

Weet je wat het ook een beetje is? Tegenwoordig moet alles maar goed gaan en mag er vooral geen tegenslag zijn. Als er dan iets gebeurt wat niet zo fijn is, is het moeilijk dit te accepteren. Terwijl ik denk dat het juist wel belangrijk is om eens even lekker te balen. Dat betekent overigens niet dat je er te lang in moet blijven hangen, want daar schiet niemand iets mee op.

Ik heb ook geaccepteerd dat ik dit jaar veel teleurstellingen te verwerken heb gekregen (en waarschijnlijk nog zal krijgen). Het is zoals het is. Dit leert me ook weer een heleboel en ik weet zeker dat het uiteindelijk ergens goed voor is. In ieder geval heeft het me wel geleerd dat ik het volgend jaar anders te werk zal gaan. Die les neem ik toch maar mooi mee.

Ik wens je een fijne week en hoop dat je veel baat zult hebben van de fysiotherapie.

Tot de volgende week.

 

Liefs Ellen

DE AANTREKKINGSKRACHT VAN SCHRIJFWEDSTRIJDEN

aantrekkingskracht van schrijfwedstrijden

Hoi Ellen,

Ik heb jouw openhartige brief van vorige week met veel plezier gelezen. En stiekem heb ik een beetje in mijzelf zitten grinniken. Elke keer komen we weer tot de conclusie dat we zoveel dingen met elkaar gemeen hebben, maar vorige week benoemde je iets (in de foto) waarin wij echt totaal verschillen van elkaar; staan en opvallen… Jij vindt het volgens mij heerlijk om lekker op te vallen (niet vervelend bedoeld hoor 😉) en bent gemaakt voor op een podium terwijl ik mijn uiterste best doe om toch vooral in het publiek te mogen blijven zitten, hihi.

Schrijfwedstrijden

Jij vertelde dat je dit jaar aan zoveel mogelijk schrijfwedstrijden mee wilde gaan doen, omdat je ergens had gelezen dat iemand hiermee uiteindelijk dat felbegeerde boekencontract in de wacht had gesleept. Ik snap je heel goed. Het is goed om je naam zoveel mogelijk gepubliceerd te krijgen. En hoe kan dat nou beter dan via een schrijfwedstrijd? Hoe meer wedstrijden, hoe meer kans. Ik snap heel goed dat je vooral dit in gedachten had en niet het feit dat wanneer je aan meer wedstrijden meedoet, je ook waarschijnlijk meer afwijzingen zult krijgen. Maar houd vertrouwen in jezelf en geef niet op. Zoals we wel vaker tegen elkaar zeggen: onze tijd komt nog wel!

Feelgood schrijfwedstrijd

Je vroeg hoe het met mijn verhaal gaat voor de feelgood schrijfwedstrijd van Lianne en Annemieke. Het gaat de goede kant op. Gelukkig wel, want de deadline komt langzaam steeds dichterbij. En alhoewel het erg langzaam gaat – ik ben al twee weken bezig met het schrijven van een verhaal van 3.000 woorden – heb ik wel een goed gevoel bij dit verhaal. En mocht ik hiermee het e-book niet halen, ben ik toch zeer tevreden. En wie weet kan ik er dan nog een “verhaal van de maand” van maken 😉…

Een wijze les

Ik vond het mooi om te lezen dat je voor jezelf de conclusie had getrokken dat je je beter kunt focussen op een paar wedstrijden en daar alles voor geven, dan aan heel veel wedstrijd meedoen met een mindere focus. Of dat de reden is dat je tot nu toe even wat minder geluk heb gehad, weet ik niet, maar ik denk dat je wel een punt hebt. Als je zoveel verhalen in een korte tijd schrijft, zullen ze misschien niet allemaal aan je eigen eisen voldoen. Lastig hè?

Jouw manuscript

Je schrijft dat je ook minder tijd hebt gehad voor je manuscript en dat je dat jammer vindt. Ik denk dat dit een waardevolle conclusie is voor jezelf. Het feit dat je het jammer vindt, geeft aan waar je hart ligt en dit zal waarschijnlijk weer een eerste stap zijn richting een afgerond manuscript. Stapje voor stapje kom je er wel. Net als ik, haha…

Ik ben trouwens ook benieuwd hoe het met jouw andere manuscript gaat – de vernieuwde versie van je al eerder uitgegeven boek. Volgens mij heb jij in een eerdere brief wel eens verteld dat die over niet al te lange tijd uit zal gaan komen, toch? Ik ben totaal niet nieuwsgierig hoor 😊…

Soms heb je gewoon een beetje pech

Wij zijn allebei druk bezig met de wet van aantrekking en alles wat daarmee te maken heeft. Dan vind ik het soms wel lastig om met “negatievere” dingen om te gaan. Het idee is dat je krijgt wat je aantrekt, maar wat nou als dit iets is waar je eigenlijk niet op zit te wachten? Heb je dit dan ook zelf aangetrokken? Je vraagt je misschien af waarom ik hierover begin…

Inmiddels heb ik van de huisarts begrepen dat ik Long Covid heb, en nee, dat heeft niks met je longen te maken, zoals ik zelf eerst dacht, hihi. Ik behoor tot de groep mensen die nog lang last heeft van restklachten naar Corona. Mijn man heeft gelukkig de versie gehad van één dag last hebben en daarna niks meer – de bofkont. Afgelopen dagen zijn wij ook allebei gevaccineerd met hetzelfde vaccin en wat blijkt: hij heeft weer bijna nergens last van en ik lig al de hele dag met een griep-gevoel op de bank. Gelukkig voor hem vliegt hij hier voor een tweede keer soepel doorheen, begrijp mij niet verkeerd: ik ben echt super blij voor hem. Maar toch heb ik al de hele dag dat stemmetje in mijn hoofd met de vraag: waarom kan ik dan weer alle bijwerkingen van het lijstje afvinken? Heb ik dit aangetrokken? Ik ga denk ik maar voor de versie: ik heb gewoon pech.

Zonnige toekomst tegemoet

Ik moet je eerlijk bekennen dat ik een beetje opzag tegen het vaccineren. Ik heb namelijk verschillende verhalen gehoord van andere mensen met Long Covid. De ene zegt dat ze na het vaccineren weer helemaal terug bij af zijn en ik heb ook verhalen gehoord van mensen die juist van hun klachten af kwamen. Ik ga uit van het positieve. Volgende week ga ik mijn eerste fysiotherapiebehandeling krijgen in de hoop mijn conditie weer een beetje terug te krijgen en over een paar weken is het zomervakantie. Een mooi moment om mijn batterij weer helemaal op te laden. Ja, toch? Ik ga ervoor!

Tot zover mijn brief van deze week.

Tot snel!

Liefs, Sandy

Wat een heerlijke brief weer. Wil je nog meer lezen over en van Sandy? Klik dan snel hier om een kijkje te nemen op haar website.

 

 

 

Honderd keer vallen, honderd en een keer opstaan

Hey Sandy,

 

Zo leuk om te lezen hoe jij over dingen denkt en dan tot de conclusie komen dat we echt heel veel overeenkomsten hebben. Echt heel jammer dat we de tickets voor het Manifestatie-event niet gewonnen hebben, maar die ontmoeting zal ooit plaatsvinden.

LOSLATEN IS HET SLEUTELWOORD

Wat goed dat je zover bent in je proces dat je besloten hebt om de dingen gewoon los te laten. Om de druk er bij jezelf vanaf te halen. Ik weet hoe moeilijk dat is. Je wilt niets liever dan de, door jou zelf gestelde, deadline halen. Het is moeilijk om erop te vertrouwen dat het ook goed komt als je die deadline niet haalt.

Bovendien moet je ook zeker niet vergeten wat je al allemaal gedaan en bereikt hebt. Als je nu nog steeds aan het dromen was over je eigen boek, was er helemaal niets gebeurd en had je al die stappen niet gezet. Het klinkt zo makkelijk en vaak beseffen we het pas als iemand anders er ons attent op maakt. Dus bij dezen… 😉

GOUDEN STROP

Wow, wat ontzettend tof dat je schrijfvriendin de Gouden Strop heeft gewonnen. Een fantastische prestatie. Zelf deed ik mee aan de Zilveren Strop en ik heb de shortlist niet behaald. Ik heb in een post op Instagram of op Facebook (of allebei) gedeeld dat ik op de 75e plek ben geëindigd. In het linker rijtje, haha. De feedback (oftewel de beoordelingen) op mijn verhaal waren redelijk positief en zeker opbouwend. Daar kan ik wel wat mee.

Het lijkt me heel gaaf om van dichtbij mee te maken dat iemand zo’n mooie prijs in ontvangst mag nemen. Zo heb je een geweldig voorbeeld van hoe het kan. Dus ik zou tegen je vriendin zeggen dat ze maar op moet passen, hihi… 😊

SCHRIJFWEDSTRIJDEN

Ik ben nu intussen erg benieuwd geworden of het je gelukt is om het verhaal voor de schrijfwedstrijd van Lianne en Annemieke te schrijven. Heel fijn ook om elkaars verhaal te lezen en van commentaar te voorzien, zodat we nog meer kans hebben op publicatie. Dat zou natuurlijk te gek zijn, om straks samen in het e-book te komen.

Dat brengt mij meteen op een nieuw onderwerp. Jij hebt een tijdje terug besloten om alleen nog maar mee te doen aan de schrijfwedstrijd van Lianne. Vanwege je, nog altijd, lage energiepeil was het beter om je te concentreren op de dingen die je het allerleukste vond om te doen. Een heel verstandige beslissing.

VEEL, HEEL VEEL AFWIJZINGEN

Mijn doel was om dit jaar aan zoveel mogelijk schrijfwedstrijden mee te doen. Ik kan je vertellen dat ik me suf pieker en eelt op mijn vingers heb ontwikkeld door het schrijven van al die verhalen. Ergens had ik in een blog gelezen dat iemand door aan heel veel schrijfwedstrijden mee te doen, steeds meer gepubliceerd werd en daardoor uiteindelijk ook een boekcontract in de wacht had gesleept.

Nou, dat leek mij ook wel wat. Er zijn dit jaar al heel wat schrijfwedstrijden voorbij gekomen en er zijn er nog steeds een heleboel. Ik heb het mezelf dus niet bepaald makkelijk gemaakt. Waar ik, eerlijk gezegd, geen rekening mee had gehouden, was de kans op meer afwijzingen. Gek hè? Ik heb vorig jaar namelijk best een aantal leuke verhalen geschreven die gepubliceerd zijn. Dat schept verwachtingen, vooral bij mezelf. Jammer genoeg kan ik tot op heden mijn eigen verwachtingen niet waarmaken en dat doet zeer.

HONDERD KEER VALLEN, HONDERD EN EEN KEER OPSTAAN

Kijk, een keer een teleurstelling te verwerken krijgen, is niet zo’n drama. Maar de afgelopen weken zijn er best wel wat tegenvallende berichten gekomen op inzendingen van mijn verhalen. Het doet wat met me. Ik begin een beetje aan mezelf en mijn schrijftalent te twijfelen en vraag me soms af waar ik het eigenlijk voor doe.

Het is een kwestie van niet opgeven en doorgaan. Van vallen en weer opstaan. Keer op keer. Ik weet dat ik kan schrijven, ik heb het inmiddels al een paar keer ‘bewezen’. Dat wil overigens niet zeggen dat alle ingeleverde verhalen successen moeten worden. Natuurlijk zou dat wel heel gaaf zijn, maar ik moet ook realistisch blijven.

IS DIT EEN LES?

Jij weet dat dingen niet voor niets gebeuren. Waarschijnlijk gebeurt dit dus ook met een reden. En stiekem weet ik eigenlijk wel wat deze reden is. Ik heb gewoon teveel verhalen geschreven met te weinig focus. Bovendien heb ik blijkbaar ook ergens de verwachting dat ik succes ga hebben met die verhalen en nu dat niet zo is, valt dat tegen.

Ik mag hieruit misschien concluderen dat ik mezelf beter op een paar wedstrijden kan richten en deze tot in de puntjes verzorgen, als dat ik lukraak aan iedere wedstrijd meedoe en uiteindelijk helemaal niets bereik. Ja, ik heb mijn lesje wel geleerd.

MIJN EIGEN MANUSCRIPT

Wat ik eigenlijk ook ontzettend jammer vind, is dat ik in deze hele schrijfwedstrijdenperikelen mijn eigen manuscript naar de achtergrond heb gedrongen. Het is ergens op een stoffige plank terechtgekomen en dat was nou net niet de bedoeling.

Ik heb me dan ook voorgenomen om het weer te gaan oppakken en mezelf er volledig op te richten. Er zijn nu nog een aantal verhalen waar ik mee bezig ben en die maak ik uiteraard eerst af. Die commitment ben ik met mezelf aangegaan en dus wil ik deze ook nakomen.

TOCH MEER FOCUS

Wat het me ook heeft geleerd is dat het beter is om me te focussen op een of twee dingen en niet meer alles tegelijk willen doen. Dat betekent niet dat ik me altijd op 1 ding wil blijven focussen, maar om iets te bereiken, is dat denk ik wel key.

Nu doe ik heel veel en niet alles met volledige overgave en aandacht en dat gaat dus ten koste van de kwaliteit. Dat zie ik nu in. Maar goed, ik zie het ook als een experiment en doe de dingen waar ik me op dat moment goed bij voel. De tijd zal uitwijzen of dat verstandig was of niet.

Zo, dat was eigenlijk een beetje een klaagzang. Ik beloof dat ik in mijn volgende brief weer de positieve Ellen ben, haha.
Ik kijk uit naar jouw brief.
Liefs Ellen

 

Schrijfkriebels

schrijfkriebels

Hoi Ellen,

Wat heb ik weer genoten van jouw brief! Het blijft leuk om te lezen hoe jij dingen ervaart en hoe jij over dingen denkt en dan te beseffen dat ik regelmatig precies begrijp wat jij bedoelt, omdat ik het van mijzelf herken. Niet alles hoor, maar toch best vaak. Waarschijnlijk ook de reden dat het zo klikt 😉…

Weer een stap vooruit

Ik vond het leuk om te lezen hoe jij mijn vorderingen van mijn manuscript benoemt. Zoals jij al schreef, ervaar ik zelf dat het heel langzaam gaat. In de ideale wereld was ik al veel verder geweest, omdat ik daar de tijd en energie voor had gehad. De pech is gewoon dat ik die energie nog steeds niet heb. Op dit moment ben ik vooral bezig met het genieten van mijn gezin en met de laatste weken van groep 8, en alle activiteiten die daarbij komen kijken. En ondertussen maak ik kleine stapjes met mijn manuscript, heel langzaam.

Ik heb voor mijzelf die deadline van 1 november losgelaten. Natuurlijk zou ik het heel leuk vinden als het mij lukt om op die datum mijn boek te lanceren, maar ik heb er ook echt vrede mee als dit niet gaat lukken. Het loslaten heeft mij veel rust gegeven. Ik weet van mijzelf dat het boek er gaat komen, hoe dan ook. En lukt dit niet op 1 november, dan wordt het ergens in 2022 en dat is ook prima. Het komt wanneer het komt en ook dan is de tijd rijp. Er zullen altijd jeugdige lezers zijn in de leeftijdscategorie waarin ik schrijf.

Schrijfwedstrijd

In jouw vorige brief bekende je dat je nog niet begonnen was aan de schrijfwedstrijd van Lianne en Annemieke, maar ik weet inmiddels dat je de eerste ruwe versie al af hebt. Ik vond het heel leuk dat jij mij vorige week benaderde met het idee om elkaars verhalen te lezen en tips te geven. Daar kunnen we allebei alleen maar profijt van hebben. Dit weekend zag ik in mijn mail jouw verhaal langskomen, maar ik heb hem bewust nog niet gelezen. Zelf was ik op dat moment nog niet begonnen – ik had zelfs nog geen idee – en ik wilde niet onbewust jouw ideeën in mijn verhaal verwerken. Inmiddels kan ik je vertellen dat ik de grote lijn van het verhaal in mijn hoofd heb en dat ik zelfs al begonnen ben. Ik zal dan ook snel jouw verhaal gaan lezen, want ik ben heel nieuwsgierig.

De Gouden Strop

De afgelopen dagen zijn de schrijfkriebels weer wat meer door mijn buik gaan fladderen en dit heeft te maken met de uitreiking van de Gouden Strop. Ik heb je in mijn brieven wel vaker verteld over mijn schrijfvriendin, waarmee ik kan sparren over verhalen en die af en toe met mij meeleest en zeer goede tips geeft. Ik kan je vertellen dat deze goede vriendin, Bernice Berkleef, afgelopen weekend de Gouden Strop heeft gewonnen, de literatuurprijs voor het spannendste boek van het afgelopen jaar. Ik ben echt super trots op haar!

Het werkt inspirerend om zoiets van dichterbij mee te maken en verhalen over de uitreiking te horen. Maar vooral ook om het hele proces mee te maken. Vanaf het moment dat ze begon met het schrijven van dit verhaal, de hindernissen die waarschijnlijk elke schrijver wel tegenkomt en het uitkomen van het boek tot de nominatie en uiteindelijk het winnen van de prijs. Dit alles heeft een klein zaadje geplant met het idee dat dit ooit héél, héél, héél misschien ook mogelijk zou kunnen zijn voor mij. A girl can dream 😉! Als dat geen inspiratie geeft…

Focus

Jij gaf in jouw brief aan dat jouw “probleem” zit in het feit dat je teveel dingen leuk vindt en overal tegelijk mee aan de slag gaat. Alweer zo’n herkenbare overeenkomst 😉… Dat komt denk ik ook door het feit dat we allebei waarschijnlijk een multipotentional zijn. Hier hebben we het vorig jaar uitgebreid over gehad. Niet dat ik zo graag van de labeltjes ben, maar het verklaart wel wat, haha. Jij schrijft dat we hebben geleerd dat we dit kunnen veranderen, dat klopt. Maar dat moet je wel willen…

Eigenwijs is ook wijs

Ik vond het zo grappig dat jij in jouw vorige brief benoemde: eigenwijs is ook wijs. Je was nieuwsgierig hoe ik daarover dacht. Nou, ik kan je vertellen dat ik, op mijn manier, af en toe ook best eigenwijs kan zijn. Er zijn genoeg dingen waarvan ik weet hoe je het zou moeten doen, maar als ik het niet op die manier wil doen, dan doe ik dat niet. Het ligt er vaak wel aan wat het precies is. Als het gaat om iets waarvan ik gewoon minder weet, dan doe ik graag wat de bedoeling is, omdat dit blijkbaar werkt en wie ben ik om daar wat anders van te vinden. Maar als het om mijzelf gaat of over iets waar ik wel veel wat weet, dan ga ik graag mijn eigen weg.

Het gezegde is niet voor niets: Er leiden meerdere wegen naar Rome. En ik weet best dat de ene weg sneller is dan de andere, maar dat maakt mij dan niet uit. Ik kies graag de route die ik prettig vind en die bij mij past.

Zo ben ik net als jij ervan overtuigd dat je best meerdere dingen tegelijk kunt doen. Waarom zou je moeten kiezen? Ik zou niet eens willen kiezen, omdat ik gewoon zoveel verschillende dingen leuk vind om te doen.

Tot zover weer mijn brief. Ik kan niet wachten tot ik die van jou weer krijg volgende week. Ik ben benieuwd welk onderwerp je dan gaat aansnijden…

Tot dan!

Liefs, Sandy

Vond je dit ook weer zo’n leuke brief en wil je meer lezen van en over Sandy? Klik dan hier om een kijkje op haar eigen website te nemen.

EIGENWIJS IS OOK WIJS

eigenwijs is ook wijs

Hey Sandy,

Bedankt voor jouw leuke, enthousiaste brief. De energie spatte er vanaf. Heerlijk om zo een dag te beginnen. Vandaag is het weer mijn beurt om je een brief te schrijven, waar je hopelijk ook veel energie van krijgt.

ONLINE UITDAGINGEN

Wat zal dat een boost hebben gegeven, die 4-daagse online challenge van Tony Robbins! Grappig dat jij meteen snapte wat ik bedoelde met intimiderend 😉. Hij is zo positief en energiek dat het gewoon een beetje eng is, haha.

Nu ik jouw ervaring lees, heb ik stiekem een beetje spijt dat ik niet heb meegedaan, maar goed, het is zoals het is. Klinkt als een gevalletje FOMO, nietwaar? Nee, dat is natuurlijk een geintje. Ik heb die keuze weloverwogen gemaakt en had even andere prioriteiten op dat moment. Keuzes maken hoort nu eenmaal bij het leven.

EEN AANTAL NIEUWE NAMEN

Je noemt in je brief een aantal namen die ik nog niet eerder voorbij heb zien komen. Ik ga me er de komende tijd eens in verdiepen. Het is namelijk erg prettig om af en toe nieuwe mensen te ontdekken en van hen te leren. Tenminste, dat vind ik.

En ja, ik hou ook enorm van struggle-verhalen, niet omdat ik het leuk vind om andermans ellende te lezen, maar wel omdat er vaak heel veel hoop uit spreekt. Hoe iemand die vanuit niets een geweldige carrière weet op te bouwen en daarmee geweldige successen beleeft. Dat vind ik echt inspirerend (al heb ik af en toe een beetje een hekel aan dat woord, omdat het te pas en te onpas wordt gebruikt).

MOOIE INZICHTEN

Al doe je uiteindelijk niets meer met de informatie die je hebt gekregen in die paar dagen, toch heb je er waarschijnlijk voor jezelf een aantal mooie inzichten uitgehaald die je misschien in je dagelijkse leven kunt toepassen.

Eerlijk gezegd is dat voor mij meestal lastig. Ik ben heel enthousiast en neem me voor om écht iets met al die tips en inzichten te doen, maar vervolgens zakt het weer weg en komt het er in de praktijk op neer dat ik het vergeet. Ja, ik weet het, niet echt positief, maar wel eerlijk.

WEER EEN STAP VOORUIT

Wat tof om te lezen dat je inmiddels alweer een stapje verder bent in je proces. Niet alleen wat betreft het herschrijven en aanpassen van je manuscript, maar ook door bezig te zijn met het vinden van een illustrator. Super leuk dat je hiervoor al iemand gevonden hebt. Nu maar hopen dat de proeftekening naar je zin is. Dan kun je nog een stapje vooruit zetten.

Misschien lijkt het alsof het niet snel genoeg vooruit gaat, maar ik vind dat je echt trots op jezelf mag zijn. Je hebt al een heleboel dingen geregeld en gedaan. Ik had niet anders verwacht, hihi. Jou een beetje kennende, ga je heel doelbewust en gericht verder met je proces. Knap hoor!

SCHRIJFWEDSTRIJD

In je brief vroeg je of ik al begonnen was aan het verhaal voor de schrijfwedstrijd van Lianne en Annemieke. Ik moet je eerlijk bekennen dat dat nog niet het geval is. Sinds een paar dagen heb ik wel een idee, dus waarschijnlijk ga ik daar binnenkort eens mee aan de slag. Ik ben gewoon druk met die andere schrijfwedstrijd. En heel vaak komen er nog andere dingen tussendoor, waardoor ik niet met mijn focus bij die schrijfwedstrijd van Lianne ben.

Ik heb er namelijk een handje van om met veel te veel dingen tegelijk bezig te zijn. Misschien herken je dat wel, haha 😉. Dat geeft niet, want ik weet dat ik er uiteindelijk wel aan begin. Net als jij presteer ik best goed onder druk. Soms is een deadline het zetje dat ik nodig heb om even te knallen. Nu voel ik die deadline nog niet. Dus dat komt wel goed.

FOCUS

Mijn ‘probleem’ (als je dat zo tenminste kunt noemen) zit ‘m in het feit dat ik teveel leuk vind en overal tegelijk mee aan de slag ga. Dat heb ik altijd gehad. Ja, dat is inderdaad wat ik mezelf vertel en ik weet ook dat ik dat kan veranderen. Dat hebben we de afgelopen tijd allebei geleerd en we weten als geen ander dat het mogelijk is.

Ik weet ook waarom ik het moeilijk vind om me te focussen op één ding. Ik bang dat ik iets misloop als ik mezelf beperk tot slechts één ding. Bovendien ben ik er ook van overtuigd dat het wél mogelijk is om aan meerdere projecten tegelijk te werken. Al wordt altijd gezegd dat je moet kiezen en dat je maar 1 ding tegelijk moet doen om succesvol te zijn.

EIGENWIJS IS OOK WIJS

Het zal mijn eigenwijze karakter zijn die me dat ingeeft, vrees ik. Wanneer iemand ‘a’ zegt, zeg ik expres ‘b’, haha. Omdat ik ergens ook de drang heb om te bewijzen dat ik er op mijn manier ook kan komen. Misschien maak ik het mezelf daardoor onnodig moeilijk, maar dat zal de tijd leren.

Herken je dat? Dat je het heel graag op je eigen manier wilt doen en niet de trucjes van anderen wilt toepassen? Of zeg ik nu iets heel geks? Ik ben benieuwd hoe jij hier tegenaan kijkt. Een mooi onderwerp voor een volgende brief?

 

Ik kijk uit naar jouw brief volgende week. Tot dan.

 

Liefs Ellen

“Own your future” challenge!

own your future challenge

Hoi Ellen,

Ik heb vorige week weer genoten van jouw brief. Het is altijd weer erg leuk om te lezen waar jij mee bezig bent. Dit keer is het weer mijn beurt.

Own your Future Challenge

In mijn vorige brief vertelde ik je dat ik mee ging doen aan de “Own Your Future Challenge”, een gratis evenement dat werd georganiseerd door Tony Robbins en Dean Graziosi. Jij hebt dit in jouw vakantie aan je voorbij laten gaan en dat snap ik wel – in je vakantie wil je je nergens aan vast pinnen. Ik moest stiekem wel een beetje lachen toen je in jouw brief vertelde dat je de documentaire van Tony Robbins erg inspirerend noemde, maar ook een beetje intimiderend. Ik snap wel wat je bedoelt. Het is inderdaad één brok energie en ik merk dat het aanstekelijk werkt als je er naar kijkt, maar waarschijnlijk zou ik gillend gek worden als ik met die man in één ruimte zou zitten, hihi.

Positieve energie

Die energie was wel de reden dat ik mee wilde doen aan de “Own Your Future” challenge. Ik heb 5 dagen lang genoten van alle positieve energie en niet alleen die van Tony Robbins. Dean Graziosi was degene die alles aan elkaar praatte en waar ik ook heel veel van geleerd heb. De challenge ging vooral over de “self-education industry”, iets wat ik van tevoren niet zozeer eruit gehaald had, maar desondanks toch erg interessant.

Niet verwacht, maar wel erg leerzaam

Zoals jij wel weet, heb ik in mijn hoofd bepaalde plannen, die vooral nog heel erg in de kinderschoenen staan en momenteel even op pauze gezet zijn wegens energiegebrek… Tijdens de challenge heb ik veel geleerd wat ik, samen met mijn “partner in crime” 😉, straks goed kan gebruiken, wanneer we verder gaan met deze plannen. We kwamen afgelopen week tot de conclusie, toen we erover aan het napraten waren – zij heeft ook meegedaan – dat onze ideeën al heel goed zijn. Nu die uitvoering nog, haha.

Verschillende sprekers

Ik vond het leuk om tijdens die 5 dagen, veel verschillende sprekers te zien. Iedereen vertelde zijn of haar verhaal en allemaal waren ze uniek. Het meest inspirerende vond ik dat iedereen ooit ergens mee begonnen is. Logisch natuurlijk, zie ik je denken, maar soms moet je daar echt even bij stil staan. Elke schrijver, waar wij misschien stiekem wel een beetje jaloers op zijn, is ooit ergens begonnen, zonder te weten of zijn of haar manuscript goed genoeg was om uitgegeven te worden. J.K. Rowling is daar altijd zo’n goed voorbeeld van.

Brendon Burchard

Ik weet niet of deze naam jou wat zegt, maar Brendon Burchard was één van deze sprekers en één van degenen die mij het meeste aansprak. Waarschijnlijk heeft dit ermee te maken dat hij ook de enige schrijver van het stel was, haha. Hij is nu één van de grotere Amerikaanse auteurs met meerdere bestsellers op zijn naam, maar hij vertelde over zijn start als schrijver. En ik kan je vertellen dat deze start erg moeizaam verliep. Ik houd altijd wel van die inspirerende verhalen.

Kleine update over mijn manuscript

Over schrijven gesproken… Ik ben nog steeds bezig met het herschrijven van mijn verhaal, dus daar heb ik nog niet zoveel interessants over te vertellen. Wel kan ik zeggen dat ik in contact ben met een illustrator, of eigenlijk illustratrice. Het is iemand die ik ken, die erg mooie tekeningen maakt, en ik heb haar benaderd of ze misschien geïnteresseerd zou zijn in het maken van de illustraties voor mijn boek. Ze gaat nu aan de slag met een proeftekening, waarbij ze een bepaalde scène uit het verhaal, gaat tekenen. Ik ben heel erg benieuwd!

Schrijfwedstrijd Lianne Reijntjes

Ben jij al begonnen aan de schrijfwedstrijd van Lianne Reijntjes? Ik moet je eerlijk gezegd bekennen, dat ik in ieder geval nog niet begonnen ben. Gelukkig heb ik nog (ruim) een maand en mogen het maar maximaal 3000 woorden zijn. Tot nu toe had ik dat nog even voor mij uitgeschoven. Voor de meivakantie zat mijn hoofd daar sowieso echt veel te vol voor. Nu is het dan toch tijd om over een goed verhaal na te gaan denken. Het voordeel is dat ik iemand ben die af en toe een deadline nodig heeft om een doel te bereiken en ik heb er dan ook alle vertrouwen in dat het mij gaat lukken. Nu alleen die inspiratie nog. Hopelijk kan ik je in mijn volgende brief vertellen dat ik mijn verhaal klaar heb.

Ik wens jou veel succes met jouw verhalen! Niet alleen die voor Lianne Reijntjes, maar ook die voor Godijn Publishing, een flinke uitdaging. Maar zo leuk om te doen. Ik weet zeker dat het je gaat lukken om zo’n lang verhaal te schrijven voor ze.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Jeetje, wat een fijne brief weer vol inspiratie en leuke nieuwtjes. Heb je ook zo genoten van Sandy’s brief en wil je meer over haar weten? Check dan gauw hier om op haar website te kijken.

 

 

FULL SPEED AHEAD!

full speed ahead

Hey Sandy,

Wat heerlijk om te lezen dat je zo’n fijne vakantie hebt gehad, waarin je weer even helemaal hebt kunnen bijtanken en leuke dingen hebt kunnen doen. Dat kan zoveel rust in je hoofd geven, hè? 😉
Enne, die afspraak om elkaar in het echt te ontmoeten blijft staan. Nu nog een geschikt moment plannen, haha. Maar dat komt zeker goed.

DINGEN LOPEN ALTIJD ANDERS DAN GEPLAND

Ik begrijp zo goed wat je bedoelt als je schrijft dat je grootse plannen had om aan je manuscript te werken en dat dit uiteindelijk tóch een beetje tegenviel. In een vakantie leef je in de waan van de dag en lopen dingen vaak net iets anders dan je van te voren bedacht had. Tenminste, dat is mijn ervaring. Ik weet niet of dit voor jou ook geldt?

Gelukkig heb je jezelf dit niet kwalijk genomen en heb je lekker kunnen genieten van een welverdiende vakantie. Dit had je gewoon even echt nodig. Plannen kunnen of beter gezegd moeten dan maar even wachten.

ALLE BEETJES HELPEN

Bovendien moet je maar zo denken; alle beetjes helpen. En als ik het zo lees dan heb je best een grote stap gemaakt in het verbeteren van je manuscript. Het lijkt me ook erg ingewikkeld om de hele volgorde van je verhaal aan te passen. Je hebt immers een bepaald idee in je hoofd en nu moet je er flink aan sleutelen om het beter leesbaar te maken.

GO WITH THE FLOW

Ja, een paar weken geleden zat ik helemaal in de schrijfflow. Nu, na corona en de vakantie, moet ik bekennen dat die flow even wat minder is. Maar dat is ook prima. Ik denk niet dat het altijd lukt om in die flow te blijven. Dat zou heel vermoeiend zijn, denk ik.

Je schreef over Tony Robbins. Die naam ken ik inderdaad. Het is een erg indrukwekkend persoon. Op Netflix heb ik ooit zijn documentaire bekeken. Heel inspirerend, maar stiekem ook wel een beetje intimiderend. Hij is zo’n brok energie dat het beangstigend wordt. Wel erg leuk om naar te kijken, trouwens.

NIEUWE CHALLENGE

Ik vind het zo leuk om te merken dat jij ook bezig bent met persoonlijke ontwikkeling. Het is gewoon fijn om je eigen grenzen op te rekken en uit je comfortzone te stappen en nieuwe dingen te doen en leren. Je gaf de tip van het (gratis!!!) event en ik heb daar, helaas, niet aan meegedaan. In een vakantie vind ik dat toch lastig.

Uiteraard ben ik heel benieuwd naar je ervaringen en inzichten en ik hoop dat je deze in jouw volgende brief met me wilt delen. Misschien steek ik er dan ook nog wat van op! 😊

MIJN PLANNEN

Op moment van schrijven, het is nu maandag, is iedereen weer naar school of aan het werk en heb ik dus het rijk weer alleen. Dat betekent in mijn geval meestal dat ik flink wat (schrijf)kilometers kan maken en kan werken aan nieuwe plannen en ideeën.

Op de eerste plaats wil ik graag mijn verhaal voor de schrijfwedstrijd van Godijn Publishing gaan afmaken. Het is een flinke klus, aangezien het een novelle moet worden. Een verhaal van 25.000 woorden. Ik vind het niet zozeer een uitdaging omdat het zoveel woorden moeten zijn, maar wel om in dat aantal woorden alles te schrijven. Ik hou er namelijk nogal van om flink uitgebreid te schrijven en kom daardoor dus nog wel eens in de knoop. Laten we hopen dat dit nu beter gaat.

EEN TELEURSTELLING VERWERKEN

Verder heb ik meegedaan aan de ZonnigeZomerschrijfwedstrijd van Lisette Jonkman. Dat was een schrijfwedstrijd waaraan jij ook graag had meegedaan. Het was een pittige klus om in zo’n korte tijd een verhaal van 10.000 woorden eruit te persen, maar het is me gelukt.

De shortlist werd afgelopen week bekend gemaakt. Stiekem had ik gehoopt dat mijn naam in die lijst zou komen. Ik was namelijk tevreden over mijn verhaal en vond dat ik een leuke twist erin verwerkt had. Helaas dacht de jury hier anders over en stond mijn naam niet in het lijstje. En ja, dat is dan best even een teleurstelling. Je hebt er tenslotte veel tijd en energie in gestopt in de hoop dat je verhaal goed genoeg is om door te gaan naar de volgende ronde. Het mocht helaas niet zo zijn.

INCASSEREN HOORT ERBIJ

Misschien heb ik de lat ook wel gewoon te hoog gelegd voor mezelf. Afgelopen jaar zijn er een aantal van mijn verhalen gepubliceerd en dat schept blijkbaar bepaalde verwachtingen (bij mezelf bedoel ik dan, hè 😉). Ik heb mezelf voorgenomen om aan zoveel mogelijk schrijfwedstrijden mee te doen om zo ervaring op te doen en veel schrijfkilometers te maken.

Als bonus zou het natuurlijk erg leuk zijn als één van die verhalen zou winnen of om gepubliceerd te worden. Ik denk namelijk dat als je naam vaak genoeg gezien wordt, dat dat positief voor je werkt en je op die manier wellicht opvalt bij een uitgever. Je moet immers altijd blijven dromen en hoop houden, nietwaar?

OMGAAN MET KRITIEK

Wat ik afgelopen weken ook heb moeten verwerken was een erg negatieve recensie (alhoewel sommige mensen zeiden dat het zeer opbouwende feedback was). Nu weet ik echt wel dat er altijd mensen zullen zijn die niet enthousiast zijn over je schrijfwerk en dat dat er nu eenmaal bij hoort. Dat weet ik verstandelijk heel goed, maar gevoelsmatig is het echt iets anders. Het deed me letterlijk zeer en ik heb het echt een plekje moeten geven. Dat klinkt misschien dramatischer dan het echt is, maar je snapt wel wat ik bedoel denk ik.

Zo jammer dat de negatieve commentaren je zoveel beter bij blijven dan de positieve, want die zijn er meer dan genoeg. Toch is het net of die ene criticus meer indruk op mij maakte. Dat is een aspect aan het schrijven dat me af en toe in de weg zit. Ik weet niet of je dit herkent? Waarschijnlijk wel, want ik denk dat ieder mens het liefst positief commentaar krijgt.

LEKKER MIJN DING DOEN

Conclusie: het is een leerervaring, iets waar ik mee moet dealen en waar ik ‘harder’  in mag worden. Het hoort erbij en het zal vast nog vaker gebeuren. Ik moet gewoon nog wat eelt op mijn ziel krijgen, hihi.

Voor nu ga ik gewoon lekker mijn ding doen en dat is schrijven en podcasts opnemen (want dat vind ik ook echt helemaal te gek). Ik kom mijn tijd wel door.

Ik wens jou een heel fijne week en ben benieuwd naar jouw brief.

Liefs Ellen

Vakantie = even lekker opladen

vakantie is opladen

Hoi Ellen,

Ik heb vorige week weer genoten van jouw enthousiaste brief. Het blijft leuk om zoveel gemeen te hebben. En dan te bedenken dat we elkaar nog steeds niet in het echt gezien hebben. Moeten we toch maar eens verandering in gaan brengen, haha.

Even lekker opgeladen in de vakantie

Ik heb de afgelopen twee weken kunnen genieten van de meivakantie. Vanmorgen moest bij mij en mijn jongens dan ook echt even de spreekwoordelijke knop weer om. Ik heb lekker kunnen opladen. Mijn lijf en mijn hoofd hadden dit ook echt even nodig. Of het genoeg is geweest om weer een stapje in mijn herstelproces te kunnen zetten, moet de komende tijd gaan leren. Ik hoop het wel.

Manuscript

In mijn vorige brief vertelde ik je dat ik die weken daarvoor niet zoveel aan mijn manuscript had gewerkt, maar vermoedde dat ik daar in de vakantie grote stappen in zou maken. Ik kan je zeggen dat ik niet zoveel heb gedaan als dat ik stiekem had gehoopt. Maar toch mag ik zeker niet klagen. Ik ben flink aan het stoeien geweest.

Op advies van mijn redactrice heb ik de volgorde van mijn hoofdstukken een beetje omgegooid en dat was wel even puzzelen. De hoofdpersonages in mijn boek gaan op een soort zoektocht langs een aantal eilanden, maar één van de eilanden paste beter wat meer naar achteren in het boek. En dat klinkt makkelijker dan het is. Doordat ik dat eiland naar achteren schoof, moest er nog een eiland mee geschoven worden en heb ik andere eilanden weer meer naar voren gehaald.

En nu ben ik met de laatste details van die eilanden aan het stoeien, omdat alles nog wel moet kloppen. De manier van vertellen moest anders, de groei en ontwikkeling van de jongens moest ik in de gaten houden. Ik kan je zeggen dat ik blij ben dat ik dit ingewikkelde klusje in de vakantie heb kunnen doen, toen mijn hoofd weer een beetje leeg was.

Elke keer een beetje

En nu klinkt het misschien alsof ik heel veel gedaan heb, maar dat valt best mee. Ik heb gewoon elke keer een beetje gedaan en al die beetjes bij elkaar zijn toch een hoop. Ook ben ik lang niet elke dag bezig geweest met schrijven, maar gewoon met regelmaat, om een beetje in een soort ritme te blijven. Daarnaast ben ik vooral bezig geweest met verhalen van anderen in de vorm van boeken, films en series, haha. Ook heel leerzaam trouwens.

In een flow zitten

Jij gaf in jouw vorige brief aan dat je in een lekkere flow zit. Wat heerlijk om te horen! Ik hoop dat het stomme Corona virus jou daarbij niet teveel in de weg heeft gezeten en dat je nog steeds of weer in die flow zit. Gelukkig zag ik jou gisteren op Instagram al vertellen dat je twee nieuwe verhalen hebt geschreven en ingeleverd. Dat is een goed teken! Wat fijn als alles zo stroomt en dat je in een hoge, positieve energie zit.

Over positieve energie gesproken

Je hebt vast wel eens van Tony Robbins gehoord. Dat kan haast niet anders, omdat jij ook zo bezig bent met de wet van aantrekking. Voor iedereen die hem niet kent: de beste omschrijving is dat Tony één brok positieve energie is. Hij spreekt vol enthousiasme over het hebben van een positieve mindset en zijn energie is aanstekelijk. Als levenscoach heeft hij zijn eigen manier van mensen helpen.

Own your future challenge

Dinsdag start Tony Robbins, samen met nog een andere grote naam in die wereld, Dean Graziosi, de “Own your future challenge”. Toen ik daarover hoorde, werd ik gelijk enthousiast en ik heb mij hiervoor opgegeven. Natuurlijk heb ik daar eerst goed over nagedacht, gezien mijn energielevel, maar dit voelde gewoon goed. Het was “inspired action” zoals Kim Munnecom dat noemt.

Ik kan er alleen maar beter van worden. Positieve energie is goede energie. En mijn theorie is: of ik nou in de avond een serie op Netflix bingewatch of dat ik naar een positiviteitsgoeroe kijk – dat maakt ook niet veel uit. Of eigenlijk juist wel, maar dan positief gezien. En gelukkig hoef ik deze week maar 1 dag te werken, dus dat komt ook wel goed 😉…

Mocht je nou heel nieuwsgierig zijn geworden: de challenge is gratis, duurt 4 dagen en je kunt vast nog wel aansluiten. Ik heb er in ieder geval veel zin in!

Jouw plannen

Ik ben heel benieuwd naar jouw plannen voor de komende tijd. Je bent vast wel weer met van alles bezig, of in ieder geval met de plannen ervan, nu je weer een aantal verhalen voor schrijfwedstrijden hebt ingeleverd. Ik hoor er graag meer over in jouw volgende brief.

Tot snel!

Liefs, Sandy

Jippie, wat een heerlijke brief weer. Mocht je nieuwsgierig zijn naar meer informatie over Sandy? Klik dan hier om alles te lezen over haar.

Je bent altijd op de juiste plek op het juiste moment

je bent altijd op de juiste plek op het juiste moment

Hey Sandy,

Bedankt weer voor jouw leuke brief. Iedere keer kijk ik reikhalzend uit naar het moment dat ik jouw mail ontvang en jouw brief lees. Er zijn zoveel overeenkomsten dat het soms een beetje eng is, haha. Op een positieve manier, bedoel ik, hè? 😉

OP TIJD AAN DE BEL GETROKKEN

Ja, we hebben inderdaad gemeen dat we allebei fervent luisteraars van de podcast van Kim zijn. Zo leuk dat jij haar ook ‘ontdekt’ hebt. Ze deelt vaak mooie wijsheden en ik haal er voor mezelf heel regelmatig belangrijke tips uit, die ik vervolgens probeer toe te passen in mijn eigen leven.

Zo had jij de waardevolle les ‘nee zeggen tegen anderen, is ja zeggen tegen jezelf’ eruit gehaald en deze goed in je oren geknoopt. Ja, je had toch wel in de gaten dat ik af en toe een hint gaf om te proberen je enigszins te waarschuwen. Ik vond dat je best veel hooi op je vork nam. Maar wie ben ik om daar iets van te vinden. Ik weet alleen dat ik het van mezelf herkende. En hoe drukker je het kreeg, hoe meer je leek te doen. Ook dat was iets wat ik zelf deed een aantal jaren geleden. Gelukkig had je het op tijd in de gaten en heb je aan de noodrem getrokken. GOOD FOR YOU! 😊

HET EFFECT IS VOELBAAR

Zoals je zelf aangeeft, merk je al dat het effect heeft om tegen bepaalde dingen even ‘nee’ te zeggen. Het geeft ontzettend veel rust en daardoor ontstaat er vanzelf weer ruimte in je hoofd om dingen te ondernemen. Ook het plezier komt dan weer terug, want als je teveel dingen doet, kun je er ook steeds moeilijker van genieten. Tenminste, dat is mijn ervaring.

Het is ook helemaal niet erg dat je bepaalde dingen op een lager pitje hebt gezet. Het wil namelijk niet zeggen dat je ze helemaal niet meer gaat doen. Alleen heb je nu even voor jezelf gekozen en rust gepakt die heel hard nodig was. Fijn trouwens dat jullie nu ook twee vakantie hebben, dan kun je echt even bijkomen en energie opdoen. Waarschijnlijk voel je je na deze twee weken alweer een stuk beter.

NIEUW PARELTJE VAN WIJSHEID

Ook schreef je in je brief over een nieuw pareltje van wijsheid dat je van Kim hebt geleerd. Iedereen is tegenwoordig bang om iets te missen. De spreekwoordelijke boot, zeg maar. Een mooie metafoor die Kim in haar podcast gebruikt. Ik denk dat het inderdaad zo is dat je geen boot mist als je een bepaalde kans niet aanpakt. Er meert namelijk altijd een nieuwe boot aan waar je op kunt stappen.

Oftewel: er komen altijd nieuwe kansen en er is geen man overboord als je die ene kans niet hebt gepakt. Je weet ook niet of dit het moment was om die kans te grijpen of dat er nog een beter moment zal komen. Het is erg vermoeiend om overal op in te gaan, omdat je bang bent dat je anders iets mist. Je hoeft helemaal niet alles te weten, zien of doen, al denken wij vaak van wel.

JE MANUSCRIPT

Ook al heb je de afgelopen weken niet veel aan je manuscript gewerkt, weet dan dat dat vast goed komt. Ik herken het wel, hoor. Ik ben al een paar jaar met tussenpozen bezig aan mijn manuscript. Er zijn gewoon perioden waarin het er niet van komt. En soms voel ik een enorme behoefte en drang om er weer mee verder te gaan. Ik weet gewoon dat het ooit af komt en tot die tijd wacht ik ‘rustig’ af, totdat ik genoeg urgentie voel om het te doen. Als je begrijpt wat ik bedoel. 😉

De deadline die je jezelf hebt gesteld, is er een om naartoe te werken. Het wil niet zeggen dat je er niet van kunt afwijken. Voor jezelf kan het fijn zijn om een richtpunt te hebben waar je vervolgens naartoe gaat werken. En mocht dat, door allerlei omstandigheden, niet lukken, dan is er nog niets aan de hand. Komt allemaal goed! Je beschrijft het zelf heel mooi: genieten van het proces is belangrijker dan het uiteindelijke resultaat.

SCHRIJFWEDSTRIJDEN EN PODCAST

Misschien had je het al gezien op Facebook, maar ik heb twee verhalen voor schrijfwedstrijden ingeleverd. Drie eigenlijk. Ik zit dus goed op schema. Ik ben momenteel bezig met een nieuw verhaal en wil binnen nu en twee weken nog beginnen aan de schrijfwedstrijd van de Online Schrijfschool: een avontuurlijk verhaal voor kinderen. Misschien kan ik daar in de vakantie aan beginnen. Ik heb alleen nog geen idee waarover het moet gaan. Maar ik vertrouw erop dat dat vanzelf komt als ik eraan begin. Zo werkt dat namelijk meestal bij mij, hihi…

Ja, op mijn podcast ben ik best trots. Ik heb inmiddels een aantal vaste luisteraars en het aantal downloads loopt inmiddels aardig op. Het lijkt me te gek wanneer ik er uiteindelijk iets moois mee kan bereiken. Hoe ik dat ga bereiken weet ik nog niet, maar ook hierbij vertrouw ik erop dat de juiste dingen op mijn pad komen.

LEKKER BEZIG

Momenteel zit ik dus in een best lekkere flow, al zeg ik het zelf. Niet arrogant bedoeld, hoor. Ik word er gewoon heel happy van om met al deze geweldige dingen bezig te zijn. Soms heb je van die fasen dat het allemaal stroomt en dat je lekker in je vel zit en alles gemakkelijk voelt. Ik profiteer er daarom maar flink van.

Nou, dat was het weer voor deze keer. Ik hoop dat je heerlijk van je vakantie geniet en dat je goed tot rust komt. Op Facebook zag ik dat je weer lekker met je andere hobby ‘resin art’ bezig bent. Mooi! Het geeft bovendien ook fantastische resultaten.

Ik heb nu alweer zin om jouw brief te lezen.
Liefs Ellen

 

 

The fear of missing out

fomo

Hoi Ellen,

Ik heb jouw brief vorige week weer met veel plezier gelezen. Het blijft fijn om met iemand te “praten” die precies weet wat je bedoelt en dezelfde dingen doet en leuk vindt.

Het vorige pareltje van wijsheid

Ik wist wel dat jij het pareltje van wijsheid van mijn vorige brief zou herkennen. Door jou heb ik al die maanden geleden kennisgemaakt met Kim Munnecom en met haar podcast – en dan natuurlijk ook met haar pareltjes van wijsheid. In mijn vorige brief vertelde ik je dat ik “ja” ging zeggen tegen mijzelf door er bewust voor te kiezen om dingen niet te doen. Nu ben ik zo’n twee weken verder en ik kan je vertellen dat dit een goede keuze is geweest.

Ik heb in jouw vorige brieven de hints wel gezien hoor 😉… De hints waarin je mij voorzichtig waarschuwde om niet teveel te willen doen en dat vond ik helemaal niet vervelend hoor. Ik vind het juist fijn om te merken dat iemand het beste met je voorheeft. En ook de wijze woorden van mijn grote nicht zweven af en toe door mijn hoofd: ook leuke dingen kunnen soms teveel zijn.

Ik ben heel blij dat ik voor mijzelf gekozen heb. Het geeft mij echt rust om te weten dat ik al die dingen even niet meer hoef van mijzelf. En die rust is voor mij het teken dat het goed is zo.

Nieuw pareltje van wijsheid

Dat brengt mij eigenlijk ook weer bij een nieuw pareltje van wijsheid van onze grote vriendin Kim: the fear of missing out. Veel mensen hebben hier last van. Ze zijn bang dat ze iets missen als ze het nú niet doen – dat ze de boot missen. Of zoals Kim het dus noemt: the fear of missing out. Ze geeft aan dat er niet zoiets bestaat als je kans missen, de boot missen of hoe je het ook wilt noemen. Zoals zij een keer heel simpel vertelde in haar podcast: er komt altijd wel weer een nieuwe boot.

Als je leeft volgens de principes van de wet van aantrekking, dan weet je gewoon dat jouw kans nog wel komt. En als je “een boot mist”, dan was het misschien wel niet de bedoeling dat je deze boot zou halen, omdat de volgende boot misschien wel naar een veel betere kans zal varen.

The fear of missing out

En nu vraag je je misschien af waarom ik hierover begin… Ik doe dat, omdat hier misschien wel een beetje de kern ligt van sommige dingen die ik graag wil doen. Een paar brieven geleden vertelde ik over de schrijfwedstrijden die ik dit jaar allemaal wilde gaan doen. Ik vind het heel leuk om schrijfwedstrijden te doen en toevallig pasten deze ook allemaal heel goed bij de genres die ik leuk vind. Mijn conclusie was: ik wil aan allemaal meedoen.

En ja, deze schrijfwedstrijden zijn allemaal heel leuk en ik zou nog steeds graag mee willen doen, maar ik weet ook dat er altijd nieuwe schrijfwedstrijden zullen komen. Ik hoef echt niet persé aan deze mee te doen. Ik mis dus niks. Deze schrijfwedstrijden zijn gewoon nu niet voor mij en dat is goed. Het niet meedoen zorgt ervoor dat ik andere dingen wel weer kan doen. Keuzes maken dus. En ik leef gewoon extra mee met jouw deelname aan de schrijfwedstrijden 😉…

Manuscript

Misschien vraag je je af hoe het nu met mijn manuscript gaat. Ik moet je eerlijk bekennen dat ik daar de afgelopen twee weken niet zoveel aan gewerkt heb. En dat is niet erg. Ik heb altijd al in fases aan mijn manuscript gewerkt en dat is nu gewoon niet anders. Mijn energie moest even ergens anders heen – mijn werk en mijn gezin. En dat was prima, want ik lig momenteel prima op schema. Ik heb de komende twee weken vakantie en dat betekent dat ik meer energie zal hebben voor mijn manuscript. Ik vermoed dat ik dan flinke stappen zal gaan zetten.

Deadline

Jij had het in jouw brief al over de deadline voor mijn manuscript. Het zou inderdaad heel leuk zijn als ik nog steeds mijn gekozen datum zou kunnen halen – 1 november 2021. Maar zoals jij ook al zei: het is geen keiharde deadline. Lukt het mij niet, omdat mijn lijf dat nog niet trekt, dan is dat ook goed. Ik heb liever dat mijn boek later uitkomt en dat ik daar dan echt van kan genieten, dan dat ik op 1 november mijn boek in handen heb, maar zelf uitgeblust thuis zit.

Jouw podcast

Wat ben ik trots op je! Jouw podcast loopt super goed. Voor je het weet ga je de 1000 downloads voorbij. En zoals je zegt in jouw vorige brief, is dit misschien voor een succesvolle podcaster een lachertje, maar denk maar zo – die zijn ook ergens begonnen. Het is echt iets om trots op te zijn! Mijn podcast-avontuur is tenslotte niet verder gekomen dan 21 downloads, haha…

En zo zijn we allebei lekker bezig – druk met ons eigen (schrijf)avontuur. Volgende keer hoor ik graag weer meer over jouw avontuur.

Tot snel!

Liefs, Sandy

HELL YES!

hell yes

Hey Sandy,

 

Wat een leuke brief was het weer. Dat is trouwens geen verrassing, haha, want ik geniet iedere keer van jouw brieven. Het is alsof we nooit uitgepraat (of beter nog, geschreven) zijn en elkaar altijd iets nieuws, spannends of leuks te vertellen hebben. Ik hoop dan ook dat we dit nog lang mogen en kunnen blijven doen. 😊

PODCAST VAN KIM

Ik kreeg meteen een glimlach op mijn gezicht toen ik het stukje las over de podcast van Kim Munnecom die je aan het luisteren was. Een feest van herkenning voor mij, aangezien ik iedere dag naar haar podcast luister. Precies wat je schrijft, ze deelt zo vaak mooie pareltjes van wijsheid die heel raak zijn. Waarschijnlijk weet je de meeste dingen al lang, maar om ze nog eens van een ander te horen, helpt wel.

Nee zeggen was iets wat ik ook altijd ontzettend moeilijk vond. Ik dacht dat ik op alles ja moest zeggen, omdat ik erg bang was voor de reactie van de ander. En weet je? Het is helemaal niet erg om eens nee te zeggen. Die ander heeft er namelijk best begrip voor. En als dat niet zo is, is dat zijn of haar probleem. Het ligt niet aan jou, maar aan die ander.

SUPER OM NAAR JEZELF TE LUISTEREN

Ik heb al vaak gedacht en ook uitgesproken dat ik het zo ontzettend knap vind wat jij allemaal doet. Sterker nog; ik heb je ook wel eens voorzichtig gewaarschuwd: ‘Doe je het een beetje rustig aan?’ Dit was absoluut niet vervelend bedoeld, maar dat begrijp je natuurlijk wel. Ik herken het namelijk zo erg van mezelf en hoop altijd dat anderen niet meemaken wat ik heb meegemaakt. Het is niet echt een feestje, kan ik verklappen.

Ik was blij om te lezen dat je goed naar jezelf luistert en bewust even afstand neemt van een aantal dingen, hoe leuk ze misschien ook zijn. Het is voornaam om de signalen van je lichaam niet te negeren. Zoals je schrijft: je hebt corona gehad en nog altijd last van de nasleep hiervan. Heel vervelend, maar het is niet anders. Je hoofd wil misschien wel, maar je lichaam is zo ingenieus dat het op tijd aan de bel trekt.

EEN GOEDE TOP DRIE!

Een aantal dingen heb je even ‘on hold’ gezet en dat begrijp ik volkomen. Het lijkt me erg verstandig om prioriteiten te stellen en te kiezen voor dat wat je het allerleukste of belangrijkste vindt. Ik ben natuurlijk wel heel erg blij om te lezen dat je onze briefwisseling nog wilt voortzetten. Ik geniet er zelf ook ontzettend van. Iedere week weer een momentje om naar uit te kijken.

Ik hoop zo dat je je manuscript op tijd afkrijgt, of in ieder geval dat je je eigen datum kunt aanhouden. Er is natuurlijk geen keiharde deadline. Het hoeft niet perse voor die of die datum klaar te zijn. Al snap ik heel goed dat je voor jezelf wel een bepaalde datum hebt gesteld. Immers, als je dat niet doet, loop je het risico dat je dingen voor je uit blijft schuiven (ik weet er alles van! Denk maar aan mijn manuscript over Donovan de magiër 😉).

DE JUISTE BESLISSING

Je schrijft dat het schrappen van een aantal dingen je al helpt om meer rust te creëren en dus tijd over te houden om aan je manuscript te werken. Dat was natuurlijk ook precies de bedoeling. Heel fijn om te lezen. Maar ja, nu begint het grote herschrijven en dat is een hele klus, denk ik.

Ik kan me trouwens voorstellen dat het best even slikken was, toen je je manuscript terugkreeg van Maria en zag wat ze allemaal had ‘verbeterd’. Je denkt zelf dat je verhaal al helemaal ‘af’ is en dan blijkt dat er toch nog best het een en ander aan verbeterd kan worden. Gelukkig sta je hier zelf erg positief tegenover en lukt het je om die feedback om te zetten in actie. Het kan alleen maar beter worden en ik heb er alle vertrouwen in dat dat ook gaat gebeuren.

MIJN SCHRIJFAVONTUREN

In je laatste brief vroeg je naar mijn vorderingen. Ik kan je zeggen dat ik erg druk ben met een aantal verhalen voor schrijfwedstrijden. Ik ben namelijk ook een held in het teveel willen doen. Zolang ik het kan combineren, vind ik het super. En mocht blijken dat het toch iets teveel van het goede is, kan ik altijd nog besluiten dingen weg te laten.

De schrijfwedstrijd met de deadline van 30 april vordert gestaag. Eerder wist ik nog niet precies welke kant ik op wilde met het verhaal, maar na een wandeling kreeg ik opeens zo’n ingeving. Je kent het vast wel. Helemaal blij liep ik vervolgens naar huis, waar ik het idee vlug op een kladblaadje krabbelde om het maar vooral niet kwijt te raken, haha.

ANDERE LEUKE DINGEN

Verder heb ik een ander verhaal voor een schrijfwedstrijd afgerond en wacht ik nog even het commentaar van mijn proeflezer (lees: mijn broer 😉) af. Dit is een verhaal voor een thriller schrijfwedstrijd. Ook erg leuk, vind ik. Bovendien ga ik nog beginnen aan het verhaal voor de schrijfwedstrijd van Lianne. Daar heb ik ook veel zin in. Kortom; allemaal leuke dingen.

Natuurlijk ben ik ook druk in de weer met mijn podcast. Afgelopen week had ik mijn eerste interview en echt, dat was zó ontzettend leuk. Ik heb er enorm van genoten. Binnenkort heb ik het tweede interview met een haptotherapeut en mindfulnesscoach. Daar kijk ik ook erg naar uit. Intussen heb ik al bijna 25 afleveringen opgenomen en ik vind het nog steeds super leuk om te doen. Ook is ie al ruim 530 keer gedownload. Nu klinkt dat voor een succesvolle podcaster waarschijnlijk als een lachertje, maar ik ben er heel blij mee en trots op.

Zo, dat was het weer voor vandaag. Je bent nu weer een beetje op de hoogte van mijn ontwikkelingen. Ik ben uiteraard erg benieuwd naar jouw brief volgende week en hoop dat je dan al weer wat verder bent gekomen met je manuscript. Heel veel succes daarmee!

Liefs Ellen

“Ja” zeggen tegen jezelf

ja zeggen tegen jezelf

Hoi Ellen,

Het is alweer dinsdag en dat betekent dat het mijn beurt is om een brief te schrijven. Dit keer wil ik weer vertellen over hoe het gaat met mijn manuscript en over “ja” zeggen tegen jezelf.

Pareltjes van wijsheid

Laatst zat ik te luisteren naar een podcast van Kim Munnecom. Voor degenen die haar nog niet kennen; het is een echte aanrader om haar eens op te zoeken. Zij vertelde in de podcast dat “nee” zeggen tegen iets, betekent dat je “ja” zegt tegen jezelf. Daar moest ik even over nadenken, maar het was mij al snel duidelijk dat dit weer eens één van die pareltjes van wijsheid was, die ze vaker met haar luisteraars deelt. En ze heeft het dan echt niet over dingen die ik niet weet, want ik weet dit best, maar het is vaak goed om het nog eens te horen en bij stil te staan.

“JA” zeggen tegen jezelf

Het komt er eigenlijk op neer dat je best wat vaker “nee” mag zeggen. Veel mensen, ikzelf niet uitgezonderd, zijn snel geneigd om te doen wat er gevraagd wordt of wat de bedoeling is – of waarvan men denkt dat het “moet”. Of soms wil je gewoon teveel – zoals in mijn geval 😉… En “nee” zeggen tegen iets, dus ervoor kiezen om het niet te doen, geeft jezelf tijd en ruimte om wat anders te doen (of gewoon even helemaal niks) en daarmee zeg je dus eigenlijk “ja” tegen jezelf. Voor jou zijn dit geen onbekende teksten, dat weet ik, maar ik wilde het toch benoemen in deze brief, omdat dit iets is wat momenteel voor mij erg van toepassing is.

Hoe zeg ik nu “ja” tegen mijzelf?

Zoals je weet, ben ik iemand die het leuk vindt om van alles te doen; leuke dingen doen met mijn gezin, schrijven, resin art maken, nieuwe plannen maken en uitvoeren en noem het maar op. En normaal lukt dit ook altijd. Ik weet wanneer ik iets wel en niet moet doen en kan die dingen goed combineren. Sinds mijn Corona, nu ruim 4 maanden geleden, werkt dit allemaal net even anders. Mijn energielevel is nog steeds niet goed en dat betekent dat ik keuzes moet maken. Alles moest op een lager pitje. Ik deed alles nog wel, maar veel minder vaak en minder lang. Waar ik normaal gerust na een lange werkdag nog achter de computer dook om nog wat te schrijven, lukt mij dat al een tijdje niet meer. Toch wilde ik wel álles blijven doen…

En nu? Nu merk ik dat dit mij opbreekt. Mijn lichaam redt het gewoon nog niet allemaal, maar mijn hoofd wilde dat alles wel. Ik heb de afgelopen dagen dus goed nagedacht en tegen een heel aantal dingen bewust even “nee” gezegd. Ik ben dus nog een stap terug aan het doen met mijn vele hobby’s, hoe jammer ik dat ook vind.

Wat ga ik nog wel doen?

Ik heb voor mijzelf een hobby-prioriteitenlijstje gemaakt en daar staan nu eigenlijk nog maar 3 dingen op. Met stip op nummer 1 staat mijn manuscript. Ik zou het namelijk nog steeds heel gaaf vinden als het mij lukt om die deadline van 1 november te halen. Op nummer 2 staat onze briefwisseling. Ik vind het zo leuk dat wij dit doen en die ene brief schrijven in 2 weken tijd, dat lukt prima. En dan blijft op nummer 3 mijn resin art hobby over. Ik doe gewoon af en toe nog een beetje iets. Dit was al veel minder dan eerst en dat ene uurtje in het weekend is nog goed te doen.

En dat was het dan…
Je ziet misschien ook wel dat ik o.a. geen schrijfwedstrijden noem. Ik heb voor mijzelf besloten dat ik niet mee ga doen aan de 2 schrijfwedstrijden die in april en mei zijn. Dit is gewoon even teveel. De enige wedstrijd die ik nog wel ga doen is die van Lianne, maar die is pas eind juni en ik hoop tegen die tijd wel weer “back in business” te zijn.

En werkt het?

De grote conclusie die je kunt trekken als je naar mijn prioriteitenlijstje kijkt, is dat ik in mijn vrije tijd vooral bezig zal zijn met mijn manuscript. Elke keer een klein beetje en dan komt het goed. Het fijne is dat dit bezig zijn met mijn verhaal ook een heleboel energie geeft. En het idee dat de rest van mijzelf even niet hoeft, geeft ook een hoop rust. Dus, ja, het werkt.

Manuscript

In mijn vorige brief vertelde ik over het grote herschrijven van mijn manuscript. Ik was toen in mijn hoofd wel al een beetje bezig geweest met het bedenken van aanpassingen, maar ik had ze nog niet op het digitale papier verwerkt. Ik ben daar heel toevallig ook nog maar pas mee begonnen. Eerder was daar nog niet veel ruimte voor (iets met “teveel willen” 😉…) , maar nu ben ik er klaar voor.

Eén van de grotere aanpassingen heeft te maken met het begin van het verhaal. Maria, die mijn manuscript geredigeerd heeft, gaf aan dat ik mijn eerste hoofdstuk beter kon weglaten en bij het tweede hoofdstuk kon beginnen – over “kill your darlings” gesproken, haha. Maar ik moet zeggen dat ik haar tips voor het begin van het verhaal heb verwerkt en dat het echt beter is op deze manier.

Ik blijk in mijn verhaal dingen vaak een beetje dubbel te zeggen of teveel uit te leggen – de juf in mij, hihi – en ik heb dus al veel dingen geschrapt. Soms denk ik wel eens: blijft er nog wel iets over? Maar als ik het vernieuwde hoofdstuk teruglees, zit er gewoon meer vaart in en mis ik niks.

Grootste uitdaging bij het herschrijven

Tot nu toe heb ik ontdekt dat de grootste uitdaging in het herschrijven toch wel zit is dat “kill your darlings”; het weglaten van dingen of scènes die gewoon niks toevoegen aan het verhaal. Ik heb gemerkt dat ik wel goed moet opletten dat er in zo’n scène geen cruciale informatie zit verstopt. Zo kan een scène misschien wel overbodig zijn, maar heb ik daar toevallig wel in verwerkt hoe mijn hoofdpersonen eruit zien. Dat laatste moet dan wel ergens anders nog terugkomen.

Of zoals het stukje dat ik gisteren aan het herschrijven was. Mijn hoofdpersonages waren stiekem een plan aan het bedenken waar hun opa en oma niks van mochten weten. Maar doordat ik de scène ervoor had geschrapt, bleek de opa opeens nog in deze scène te zitten (omdat hij niet eerder vertrokken was om naar oma te gaan). Dit kon natuurlijk niet. Dus moest ik opa toch nog even ergens dumpen in deze scène 😊… Laten we zeggen dat het je goed scherp moet zijn tijdens het herschrijven.

En jij?

Hoe gaat het momenteel met jouw plannen? Heb je al een leuk verhaal geschreven voor de schrijfwedstrijd van eind april? Het zou heel gaaf zijn als het je lukt om straks uitgekozen te worden.

Ik hoor het graag in jouw nieuwe brief volgende week.

Tot dan!

Liefs, Sandy

Wat een mooie brief, met heel veel wijsheden. Leuk! Wil je nog meer lezen van en over Sandy? Klik dan hier om lekker rond te neuzen op haar website.

En door…

en door...

Hey Sandy,

 

Wat heerlijk om jouw brief te lezen. Ik word er helemaal enthousiast van. Super fijn dat je gesprek met Maria over jouw manuscript zo positief was. Natuurlijk was je gespannen, dat is heel normaal. Zou ik ook zijn geweest. Je voelt je toch een beetje als een kind dat kritiek krijgt. Omgaan met kritiek is namelijk niet altijd makkelijk, al is het zeker heel waardevol en leerzaam.

NIEUWE STAPPEN

Nu de eerste hobbel genomen is en het eigenlijk allemaal reuze meevalt, kun je weer verder met het volgende onderdeel: het herschrijven. Laat ik je verklappen dat dit niet het meest favoriete onderdeel is van het schrijfproces. Nou ja, niet mijn favoriete onderdeel tenminste. Wellicht voelt het voor jou heel anders en vind jij het wel leuk.

Herschrijven is veel strepen, kleine woordjes toevoegen of weglaten en hier en daar enkele scenes opnieuw schrijven. Ik heb het nu over mijn ervaringen. Of dit voor jou ook geldt, weet ik niet. Misschien is het bij jou totaal anders en moet je heel veel dingen aanpassen. Ik wens je er heel veel succes mee, maar dat komt zeker goed. Je kunt vooruit met de tips en opmerkingen en dat maakt het wel wat makkelijker.

DRUKKERIJ EN/OF ILLUSTRATOR

Je bent ook al druk in de weer geweest met het bedenken hoe jij je boek wilt uitgeven. Wil je dit doen door alles uit handen te geven aan een drukkerij? Of ga je het echt helemaal zelf doen? Ik kan je daar helaas geen tips over geven omdat ik dit nog nooit heb gedaan. Bij ons boek ‘Duistere Geheimen’ zijn we voor de service van Brave New Books gegaan. We hebben hiervoor niemand in de arm genomen maar alles zelf uitgevogeld.

Het betekent natuurlijk ook dat je een heel stuk minder winst per boek maakt. Sterker nog; het levert je bijna niets op, tenzij mensen rechtstreeks bij de webshop van BNB kopen, dan houd je er nog wel een paar euro aan over. Je moet je dus goed realiseren dat je van de verkoop van je eigen boek niet rijk wordt. Ik denk ook niet dat dit je ambitie is, maar het is zeker leuk en prettig als je je investering eruit haalt.

DOE WAT GOED VOELT

Je vroeg in je vorige brief of ik nog tips had. Helaas kan ik je wat betreft het zoeken naar drukkers en/of illustrators niet echt helpen, aangezien ik hier geen ervaring mee heb. Het lijkt me zeer verstandig om uitgebreid speurwerk op het internet te verrichten en zo te zoeken naar een bij jou passende drukkerij en/of illustrator.

Het gaat denk ik om het gevoel dat je hebt bij iemand. Zoals dat bij heel veel dingen het geval is. Wanneer je bij iemand geen goed gevoel hebt, is dat een teken dat je niet goed zit. Ik zou je dan ook willen adviseren om verder te zoeken. Een belangrijke reden om met iemand in zee te gaan is natuurlijk ook het prijskaartje dat eraan hangt. Tenminste dat zou het bij mij wel zijn.

SPANNEND OM STEEDS DICHTERBIJ TE KOMEN

Nu jij zo druk bezig bent met het realiseren en najagen van jouw droom vind ik het ook echt spannend, merk ik. Ik hoop namelijk zo dat het een succes wordt en dat je blij en tevreden kunt zijn met jouw resultaat. Het duurt nog wel een tijd voordat het november is, maar de maanden vliegen voorbij, dus voor je het weet is het zover. Er moet nog een hoop gebeuren, maar als je het opdeelt in kleine brokjes kun je iedere keer iets afstrepen.

Het proces is uiteindelijk het belangrijkste. De weg ernaar toe en probeer daar ook echt van te genieten. Dat is een tip die ik je zeker kan meegeven. Maar daar heb je zelf ook al aan gedacht, lijkt me. Het is iets wat we bij onze cursus geleerd hebben en waar we ook al goed in zijn geworden. Zolang je onthoudt dat de weg het mooiste is, zul je altijd genieten!

NIEUWE PLANNEN

Nu ons boek in het selfpubcafé is ondergebracht en de eerste positieve reacties op ons boek zijn verschenen, is bij mij het idee ontstaan om een nieuw boek in eigen beheer te gaan uitgeven. Ik heb zoveel verhalen op de digitale plank liggen, dat het zonde zou zijn om er niets mee te doen.

Ik ga het nogmaals bij BNB uitbrengen, alleen ben ik van plan om dit keer veel meer publiciteit en rukbaarheid aan mijn uitgeefproces te geven, zodat het bij de lezer al flink onder de aandacht komt. Ik wacht er nog even mee voordat ik het proces opnieuw ga starten, omdat ik nog een aantal andere dingen heb lopen.

SCHRIJFWEDSTRIJDEN

Net als jij ga ik me de komende tijd richten op een aantal schrijfwedstrijden. Dezelfde wedstrijden waar jij ook aan meedoet. Het is namelijk erg leerzaam en spannend om mee te doen. Bovendien maak je zo een heleboel schrijfkilometers en die kun je goed gebruiken in je andere schrijfwerkzaamheden.

De spanning wanneer de long- of shortlist bekend wordt gemaakt is ook erg leuk. Wie weet wat de uitkomst gaat zijn. Ik ga in ieder geval mijn uiterste best doen om een aantal goede, mooie verhalen te schrijven.

Ik wens je weer veel succes met alles en kijk uit naar je volgende brief.

 

Liefs Ellen

 

Het grote herschrijven van mijn manuscript is begonnen

 

Hoi Ellen,

Nu ik deze brief aan jou schrijf, schijnt het zonnetje. Heerlijk vind ik dat! Gevoelsmatig gaat die lang verwachte lente dan toch eindelijk echt beginnen. Het symbool voor een nieuw begin. En hoe toepasselijk ook voor ons allebei…

Mijn manuscript is terug

In mijn vorige brief schreef ik dat het grote wachten was begonnen; ik had mijn manuscript opgestuurd naar mijn redactrice. Nou, ik kan je wat vertellen: hij is weer terug 😉. Ik vertelde dat ik het leuk, maar ook spannend vond dat er professioneel naar gekeken zou worden. Je weet tenslotte niet wat de feedback zal zijn en zoals jij ook al eerder aangaf, het is toch een beetje je kindje.

Vorige week had ik een gesprek met Maria Genova om alle opmerkingen te bespreken die ze had gemaakt naar aanleiding van mijn verhaal. En zoals je kunt lezen… ik leef nog, haha. Het was vooral leuk (en stiekem toch ook een beetje spannend) om van haar te horen hoe zij mijn verhaal ervaren had. Ze begon met het stellen van vragen om een beter beeld te krijgen van hoe ik mijn verhaal zie. Dat was natuurlijk om te kijken of mijn bedoelingen echt overgekomen zijn in het manuscript.

Tips en opmerkingen

Ik heb heel veel goede tips gekregen die ik kan gaan verwerken. De grootste aanpassingen zal ik moeten maken in het begin van het verhaal en het einde. En dan zie je dat het toch heel goed is dat er iemand met je meeleest. Mijn personages starten het verhaal met een probleem, zoals dat meestal gebeurt in boeken, maar ik had de cirkel niet rond gemaakt. Tussen de regels door kon je wel lezen of bedenken dat het probleem nu opgelost zou worden, maar dat is toch anders dan dat je daadwerkelijk kunt lezen dat het opgelost wordt. Beginnersfout, zullen we maar zeggen, hihi.

En zo moet ik ook mijn verhaal vrijwel gelijk starten met datgene waar het om draait in het hele verhaal en niet een te lange aanloop ernaartoe beschrijven. Het stomme daarvan is dat ik dit als leerkracht/moeder natuurlijk zelf ook heel goed had kunnen bedenken. Hoe vaak heb ik wel niet tegen mijn zoon en mijn leerlingen gezegd dat ze een boek een kans moeten geven en dat ze er misschien nog een beetje in moeten komen. Ik wil niet dat iemand dit over mijn boek moet zeggen. Ik stort mijn personages gewoon gelijk in het avontuur. Op die manier zorg ik ervoor dat de lezers blijven lezen.

Is het herschrijven veel werk of valt dit wel mee?

Dat is maar net hoe je ernaar kijkt. Na het bespreken van alle tips en aanpassingen kreeg ik echt het gevoel dat ik hier nog wel even mee bezig zal zijn. Maria benoemde echter in het gesprek dat het manuscript bijna klaar was en dus snel uitgegeven zal kunnen worden. Waar ik dus een mega berg zag, zag zij een heuveltje. Maar ik moet het natuurlijk nog wel gaan doen. In mijn hoofd ben ik al bezig met hoe ik het begin en het einde het beste kan gaan aanpassen. Het daadwerkelijk herschrijven moet ik nog gaan doen.

Vorige week had ik niet een beste week wat betreft mijn energielevel – dat helpt dan ook niet echt mee. Ik heb dit weekend echter weer aardig kunnen bijtanken, dus met een beetje geluk kan ik komende week een start gaan maken. Een extra hindernis in een toch al ingewikkeld proces, maar dat geeft niet. Het lukt mij wel. En is het zo dat ik deze week nog niet kan starten, dan start ik toch gewoon een weekje later?

Hoe ga ik mijn boek uitgeven?

Voor mijn gesprek met Maria had ik helemaal in mijn hoofd dat ik alles van het uitgeven van het boek zelf in de hand wil hebben. Dat is een hoop werk, maar vervolgens pluk je daar ook zelf de meeste vruchten van. Toch ben ik ook gaan twijfelen of ik niet toch in zee moet gaan met een bedrijf of drukkerij die gedeeltelijk het werk uit handen neemt, maar waarbij je ook maar een klein percentage van de opbrengst van de verkoop ontvangt. Bij de meeste van die bedrijven/drukkerijen moet je nog steeds zelf het meeste werk doen, omdat je het manuscript vrijwel drukklaar moet aanleveren. En dan denk ik: dan kan ik die laatste stap ook nog wel zelf regelen. Wat zijn jouw ideeën hierover?

Illustrator en vormgever

In mijn vorige brief vertelde ik al dat mijn volgende stap te maken heeft met het vinden van een illustrator. Misschien dat ik deze stap wel kan koppelen met het vinden van een vormgever. Volgens mij zijn er namelijk ook mensen die dit allebei kunnen en aanbieden. Ik ben er dus nog niet helemaal uit. Mijn zoektocht gaan wat dat betreft nog vrolijk verder. Tips zijn nog steeds welkom!

Schrijfwedstrijden

Afgelopen weekend heb ik niet één, maar twee leuke schrijfwedstrijden ontdekt. En vorige week had ik mij ook al opgegeven, na een super goede tip van jou, voor een derde schrijfwedstrijd. Ik heb in alle drie enorm veel zin.

Schrijfwedstrijd 1: Deze week gaat hij van start, op 1 april. Ik hoop natuurlijk dat het geen grapje zal zijn, haha. Het gaat hier om een spannend verhaal voor kinderen van 8-12 jaar. Precies in mijn straatje dus. Ik ben heel benieuwd naar de rest van de informatie, maar daarvoor moet ik echt nog even tot donderdag wachten, want dan komt dat pas online.

Schrijfwedstrijd 2: Zonnige Zomerschrijfwedstrijd. Het wordt een soort verhalenbundel met alleen maar feelgoodverhalen. Het genre waarin ik momenteel veel schrijf voor mijn “Verhaal van de maand”. En volgens mij lukt dit aardig. Het lijkt mij heel leuk als mijn verhaal straks wordt uitgekozen. De deadline is eind april en het verhaal moet minimaal 7000 woorden bevatten. Nog best een uitdaging dus.

Schrijfwedstrijd 3: Dit is de wedstrijd waar jij mij op gewezen had en waar ik gelijk enthousiast van werd. De schrijfwedstrijd wordt onder andere georganiseerd door Lianne Reijntjes, waar jij wel eens een interview mee gehouden hebt en dat terug te lezen is in één van de vorige brieven. Ook hier gaat het om feelgoodverhalen. Leuk, leuk, leuk! Gelukkig hebben we – ik weet namelijk uit zeer betrouwbare bron 😉 dat jij ook meedoet – nog tot eind juni de tijd om hier een leuk verhaal voor te bedenken.

Verhaal van de maand op pauze

Zoals je weet, schrijf ik al sinds november elke maand trouw een compleet verhaal. Inmiddels is het vijfde verhaal bezig en al bijna afgelopen. En tegen mijn eigen principes in, moet ik de maand april even overslaan. Er zal in april dus even geen nieuw verhaal komen. Dat was ik natuurlijk helemaal niet van plan, ik ben tenslotte een uitdaging aangegaan met mijzelf. Deze beslissing heb ik echter moeten nemen om mijzelf in bescherming te nemen. Ik weet gewoon dat het teveel van het goede is als ik én mijn manuscript ga herschrijven én voor eind april een verhaal ga schrijven voor een schrijfwedstrijd én ook nog een verhaal van de maand ga schrijven.

Ik moet tenslotte mijn energielevel in de gaten houden. En ik denk dat de meeste mensen het toch wel een uitdaging zouden vinden om met drie verhalen tegelijkertijd bezig te zijn. Het lijkt mij even niet verstandig. Hopelijk kan ik het in mei wel weer gaan oppakken. Dan heb ik in ieder geval gepland dat ik klaar moet zijn met het herschrijven van mijn manuscript, dus dan valt de grootste schrijfuitdaging weg. Nu maar hopen dat mijn lieve, trouwe lezers het mij kunnen vergeven dat ik het één maand ga overslaan.

Wordt vervolgd…

Ik heb de brief alweer veel te lang gemaakt, dus ik ga hem snel afronden. Wordt vervolgd, zoals ze dat zeggen. Ik ben nu alweer nieuwsgierig naar jouw reactie en jouw verhaal.

Tot snel!

Liefs, Sandy

 

Leuke brief weer! Wil je meer lezen over Sandy? Klik dan hier om een kijkje op haar website te nemen.

Alles start met het zetten van de eerste stap

just do it

Hey Sandy,

 

Wow! Hebben we echt al zoveel brieven geschreven? Wat ontzettend leuk zeg. De tijd vliegt dan ook voorbij. Ik weet ook zeker dat we nog lang niet uitgeschreven zijn. Dankzij al onze gemeenschappelijke interesses hebben we meer dan genoeg vertelstof, haha! 😊

DE SPANNING STIJGT…

Je schreef vorige week dat je manuscript is verzonden naar je redactrice (wat klinkt dat trouwens stoer, hè?). Ik kan me heel goed voorstellen dat dat een feestelijk moment voor je was, maar tegelijkertijd ook angstaanjagend. Ik bedoel, je weet dat het terugkomt met een heleboel strepen en opmerkingen.

Ik heb dat ook al een paar keer meegemaakt. Eerlijk is eerlijk, het is best even slikken. Mijn eerste gedachte was: Ik kan helemaal niet schrijven, ik kan er maar beter mee stoppen. Gelukkig kon ik daar vrij snel overheen stappen en kijken naar de tips die gegeven werden. Vaak zal je merken dat het dan inderdaad op die manier een mooier verhaal wordt.

EEN ILLUSTRATOR

Ik denk dus dat het met jou wel goedkomt, omdat je je er al op hebt ingesteld dat er veel verbeteringen aangebracht zullen zijn. Dat is winst. De rest moet je gewoon maar afwachten en ermee dealen als je het manuscript terugkrijgt. Ik zal voor je duimen dat het positieve feedback is.

Verder schreef je dat je op zoek bent, of in ieder geval er over nadenkt om een illustrator in de arm te nemen. Dat lijkt me inderdaad super gaaf. Het geeft je boek net die extra touch. Bovendien houden kinderen natuurlijk ook heel erg van ‘plaatjes kijken’. 😉 Het is wel een weer een extra kostenpost en je moet voor jezelf de afweging maken of je dat er voor over hebt.

WIE HAD DAT GEDACHT?

Moet je eens zien waar je nu al bent. Je hebt een redactrice, je manuscript wordt nu gelezen en beoordeeld en je bent zelfs al bezig met de opmaak van je boek. Had je dat een paar weken geleden kunnen denken? Dat je nu al zover bent met de ontwikkeling van je eigen boek? Dat is toch geweldig!

Je mag ook echt trots zijn op de stappen die je zet. Uiteindelijk is het gewoon heel simpel: alles begint met een eerste stap. Als je niet het besluit had genomen om je boek in eigen beheer te gaan uitgeven, was je nu niet zover geweest. Sterker nog; misschien was er wel niks gebeurd en zat je nog steeds te hopen op die ene uitgever…

GENIETEN VAN HET PROCES

Wij weten inmiddels allebei hoe belangrijk het is om vooral te genieten van het proces. Om niet teveel bezig te zijn met het eindresultaat. Dat valt niet altijd mee. Daar weet ik alles van. Soms zit het nu eenmaal even tegen of had je anders gehoopt. Toch zit er meestal een les in die we blijkbaar moeten leren.

Ik durf te zeggen dat ik best goed ben geworden in het genieten van het proces. Om de dingen per dag en per stapje te bekijken. De vergelijking van de auto die in het donker rijdt vind ik zo mooi: ook al kun je de weg niet helemaal zien, als je verder rijdt kom je vanzelf op je eindbestemming. Iets in die geest, althans. En zo is het maar net. Je hoeft nog niet precies te weten wat er allemaal gaat gebeuren, je moet erop vertrouwen dat het goed komt. Wat een wijze woorden, hè? 😉

MIJN NIEUWE PROJECT

Ik kon het je vorige keer nog niet zeggen, maar inmiddels ben je al op de hoogte van mijn nieuwe project. Ik mag het werkboek voor The Good Place schrijven. Ja, ik ga samenwerken met Cynthia. Hoe gaaf is dat? Ik kan het zelf bijna niet geloven. Zo cool…Ik ben echt enorm dankbaar voor deze mooie kans.

En het mooie is, dat ik het helemaal zelf gemanifesteerd heb. Ik had een idee, stuurde haar een mail met mijn plan en dit was precies waarnaar zij op zoek was. Echt een perfect staaltje Law of Attraction, als je het mij vraagt. Het kan dus echt zo simpel zijn.

NIEUWE MOGELIJKHEDEN EN KANSEN

Ik begreep eerder nooit wat ‘inspired action’ betekende. Nu weet ik het wel. Het is dat gevoel in je onderbuik (ik zeg altijd dat dat mijn intuïtie is). Ik heb geleerd dat als ik in mijn onderbuik voel dat het goed is, dat ik daar naar moet luisteren en moet handelen. Vaak komen daar de mooiste projecten uit voort.

Ik probeer alle kansen en mogelijkheden die me geboden worden met beide handen aan te grijpen. Eerder dacht ik dat ik heel doelgericht te werk moest gaan om te komen waar ik wilde zijn, maar nu besef ik dat het volgen van mijn intuïtie me uiteindelijk zal leiden naar de juiste plek. Dat is een heel prettig en fijn gevoel.

LEKKER BEZIG

Nu ik onze plannen zo eens lees, zie ik dat we echt super goed bezig zijn. De mooiste ideeën zijn ontstaan en nu aan de slag met de uitwerking daarvan. Ik ben zo benieuwd wat er nog meer op ons pad zal komen.

Ik ben ervan overtuigd dat er mooie, grootse dingen gaan gebeuren. Zoals ik in de titel al benoemde: alles begint met het zetten van de eerste stap.
Niet afwachten en hopen dat er iets moois gaat gebeuren, maar in actie komen: JUST DO IT! Al weet je niet welke stap na de eerste stap zal volgen, het maakt niet uit. Er komt vanzelf een vervolgactie en zo ga je iedere keer een stapje vooruit.

Zo dit was het weer voor vandaag.

Ik wens je een heel fijne week en tot snel.
Liefs Ellen

Een stapje dichterbij mijn droom!

dichterbij mijn droom

Hoi Ellen,

Het is weer mijn beurt om een brief te schrijven. Ik vind het elke keer weer leuk om te lezen dat je zo enthousiast reageert op mijn brief van de week ervoor en dat we elkaar nog steeds zoveel hebben te vertellen. Vorige week was het alweer brief nummer 80 en volgens mij zijn we nog lang niet uitgepraat. Leuk!

Hoe staat het met mijn boek-to-be?

In mijn vorige brieven had ik je al beloofd dat ik je op de hoogte zou houden van mijn weg richting mijn eigen boek. Vorige keer liet ik doorschemeren dat ik het wel spannend vond dat ik mijn manuscript al bijna naar mijn redactrice zou gaan opsturen. Gelukkig kreeg ik allemaal positieve en stimulerende reacties dat het goed gaat komen, zelfs van Maria Genova, waarvan jij al heel terecht bedacht hebt dat zij inderdaad die redactrice is.

Weer een stapje dichterbij

Inmiddels is het gebeurd: ik heb vorige week dinsdag, 9 maart, mijn manuscript opgestuurd. En het wachten is begonnen. In het verleden heb ik al ervaring opgedaan met het wachten op uitgeverijen, waarvan jij ook heel goed weet dat dit echt heel lang duurt. En dan is het ook erg spannend om na al die maanden te ontdekken of de uitgeverij geïnteresseerd is of niet. Dit wachten voelt tot nu toe een beetje hetzelfde, maar ergens is dat wel gek.

Om te beginnen gaat het niet zo lang duren, gelukkig maar, hihi. En ten tweede gaat het nu niet om een ja of nee van een uitgeverij, want ik heb allang bedacht dat dit boek er gewoon gaat komen, daar ga ik zelf voor zorgen. Het gaat nu om de reactie van een zeer ervaren en kundige redactrice; een feedback die geheid rood zal zien van de verbeterpunten. Daar ben ik al door diverse mensen voor gewaarschuwd. Grappig om te lezen dat jij dit vorige week ook nog vertelde. Maar daar moet je inderdaad doorheen kijken, zoals jij al schreef.

Feedback

Ik vind het spannend om die feedback straks terug te krijgen, want wat nou als ze nu toch echt zegt dat het drie keer niks is en dat ik beter kan stoppen? Maar gelukkig heb ik vooral heel veel zin om te zien wat ze van mijn verhaal vindt en hoe zij denkt dat het nog veel beter kan gaan worden.

Eerdere feedback van mijn lieve schrijfvriendin heeft mijn verhaal al zoveel beter gemaakt. Het doorvoeren van kleine aanpassingen kan veel doen. En mijn verhaal verdient het echt om zo goed mogelijk te worden, zodat al die jonge boekenwurmen ervan kunnen gaan genieten. Zodat mijn droom uitkomt en ik met mijn boek kan bijdragen aan het leesplezier van kinderen. Hoe gaaf zou dat zijn?

Een droom die uitkomt?

Jij vertelde vorige week al zo mooi in jouw brief dat een droom altijd een droom zal blijven, als je niet overgaat tot actie. Of zoals een mooie spreuk die ik laatst ergens las: je hoeft niet geweldig te zijn om te beginnen, je moet wel beginnen om geweldig te kunnen zijn. Nou, ik durf in ieder geval te zeggen dat ik ben begonnen. Ik ben er dus helemaal klaar voor om geweldig te zijn 😉, hihi.

Maar nu even zonder gekheid. Achter de schermen ben ik ook al een klein beetje bezig met één van de volgende stappen: de illustraties. Ik heb voor mijzelf een overzicht gemaakt van de verschillende illustraties die ik in en op mijn boek zou willen. Waarvan een aantal een must zijn, een minimum, maar ook een aantal een wens. En het ligt er voor mij als beginner gewoon even heel erg aan hoeveel die wens mij extra gaat kosten. Het zelf uitgeven van je eigen boek is namelijk echt een investering en dat weet ik. Maar daarbij kun je het zo gek maken als je wilt (of kunt betalen 😉). En hoewel ik die extra illustraties prachtig zou vinden, zijn ze niet noodzakelijk en zullen ze er waarschijnlijk niet komen. Maar het is in ieder geval wel al leuk om erover na te denken.

Volgende stap

Mijn volgende stap is het uitzoeken hoeveel een illustrator kost. En hoewel ik mij wel al eerder verdiept had in de redactie van een manuscript en een goed beeld had hoeveel dat soort dingen kunnen kosten, heb ik echt geen idee hoe dit zit op het gebied van illustraties. Mocht je dus tips hebben, of iemand anders die gezellig met ons meeleest, dan houd ik mij van harte aanbevolen.

Positief blijven

Jij schrijft in jouw vorige brief heel mooi over ‘positief blijven’. Er zullen altijd obstakels op mijn pad kunnen komen, maar het is goed om positief te blijven. Iets wat ik echt de afgelopen maanden heb geleerd. Eén van de basisbeginselen van de wet van aantrekking. Ook weet ik dat het niet altijd even makkelijk is om positief te blijven, maar dat het wel echt goed voor je is. Je voelt je er echt beter door. En wanneer je je positief voelt, zul je ook positieve dingen aantrekken. En laat ik dat nou net heel graag willen. Wie niet…

Ik heb met mijzelf afgesproken dat ik niets en niemand mij van mijn doel af laat houden. De deadline van 1 november gaat lukken, wat er ook gebeurd. Misschien moet ik dat eens “scripten” (jij weet wel wat ik daarmee bedoel 😉…).

Nieuwe dingen

Jammer genoeg kon je in jouw vorige brief nog niets vertellen over de nieuwe dingen waar je mee bezig bent. En dat maakt mij helemaal niet extra nieuwsgierig hoor, haha. Maar je hebt helemaal gelijk dat je het nog even voor je houdt totdat de plannen concreter zijn.

Jij geeft al een tipje van de sluier van de nieuwe plannen waar ik, naast het uitgeven van mijn boek, mee bezig ben met een vriendin. Ook daar ga ik nu nog verder niet zoveel over vertellen, maar jij weet stiekem al wat meer, hihi. Als dit echt concrete vormen gaat aannemen, zal ik daar ook zeker meer over gaan vertellen. We zijn in ieder geval druk bezig met iets heel moois te maken…

Tot zover weer mijn verhaal aan jou. Hopelijk kan ik over twee weken in mijn nieuwe brief al iets meer vertellen over de reactie van mijn redactrice op mijn manuscript. Eens kijken of ik dan nog steeds zo positief ben, haha.

Tot snel!

Liefs, Sandy

Tot zover de brief van Sandy. Ik word er weer helemaal enthousiast van. Altijd leuk om elkaars plannen en ontwikkelingen te lezen. Wil je meer over Sandy’s schrijfavonturen lezen? Klik dan hier

Alweer een stapje dichter bij je droom…

alweer een stapje dichter bij je droom

Hey Sandy,

Wat een superleuke brief had je vorige week weer geschreven. Ik voel hoe jouw enthousiasme met de minuut groeit, haha! 😊
Ik had ook al een idee wie die redacteur zou zijn en in één van je posts op Facebook bleek mijn gevoel te kloppen. Leuk! Ik weet zeker dat je een heel kundige en fijne redacteur gevonden hebt waar je veel van kunt leren. Maar ook stevige feedback van kunt verwachten. Gelukkig schreef je zelf al dat je dat niet erg vindt en juist alleen maar waardeert. Het is nu eenmaal niet altijd prettig om kritiek te krijgen over iets waar je zelf zo enthousiast over bent.

HET EIGEN BOEK KOMT NU WEL HEEL DICHTBIJ

Nu je een redacteur hebt gevonden, die je manuscript waarschijnlijk over een paar weken heeft gelezen en van feedback heeft voorzien, ben je alweer een stapje dichterbij de droom van je eigen boek. Echt heel erg leuk en spannend. Kijk, als je droomt over iets, wil dat nog niet zeggen dat het er dan ook al is. Daar gaat meestal nog een heleboel tijd overheen.

Echter, je droom zal een droom blijven, wanneer je niet overgaat tot actie. Die actie hoeft niet spectaculair te zijn, maar in beweging komen en iets doen is wel noodzakelijk om iets gedaan te krijgen. Jou kennende pak je wel door. Zeker nu je al een behoorlijke stap hebt gezet door een redacteur aan te nemen die je manuscript gaat verbeteren. Ik vind dat echt heel moedig van je.

LASTIG OM DE VOLGENDE STAP TE BEPALEN

Het is best moeilijk om te visualiseren hoe de volgende zet eruit zal zien. Je weet dat je je manuscript terugkrijgt met een heleboel aantekeningen. Dat betekent dat er weer werk aan de winkel is. Het kost vast weer een aantal weken tijd om al die verbeteringen in je manuscript door te voeren.

Ik weet een beetje hoe het voelt, aangezien ik dat met mijn herschreven autobiografie ook aan den lijve heb ondervonden. 😉 Ik kan je verklappen dat je in eerste instantie het gevoel hebt dat je niets goed hebt gedaan en dat je er niets van bakt. Daar moet je echt even doorheen kijken. Ik denk dat jij dat ook kunt. Je schrijft het zelf ook al. Houd er rekening mee dat er altijd meer ‘fout’ is dan je zelf had ingeschat.

POSITIEF BLIJVEN

Door je verhaal van de maand weet je dat anderen enthousiast zijn over jouw verhalen en dat je kunt schrijven. De illusie dat iedereen van je verhalen houdt en ze geweldig vindt, moet je loslaten. Je kunt het nooit voor iedereen goed doen. De een houdt nu eenmaal van fantasy en de ander leest liever een feelgood-roman. Dat is ook helemaal prima. Over smaak valt niet te twisten.

Je moet het geloof in jezelf dan ook niet opgeven. Er zullen altijd obstakels op je weg blijven komen. Daar moet je hoe dan ook mee leren omgaan. Makkelijk zal het heus niet altijd zijn. Maar dat hoeft ook niet. Vaak leer je meer van de dingen die fout gingen, dan wanneer het altijd maar voorspoedig verliep. Al voel je dat op dat moment meestal niet zo, haha.

ELKAAR TIPS GEVEN

Super dat ik jou ook weer een waardevolle tip aan de hand heb gedaan. Daarvoor zijn we uiteindelijk ook begonnen met onze correspondentie. Om van elkaar te leren en elkaar te helpen en stimuleren. Ik vind het altijd fijn wanneer ik iemand iets kan meegeven, waar hij of zij mee vooruit kan.

De eerste ervaring in het selfpub café is overigens heel positief. Dat doet een mens goed, kan ik je zeggen. Ik was best wel een beetje gespannen voor de eerste recensie. Kijk, zelf was ik dan wel super tevreden en enthousiast over mijn verhaal (en in mijn omgeving waren mensen ook blij), maar dat wil niet zeggen dat dat voor iedereen geldt. Ook hierbij moet ik de kanttekening plaatsen dat ons boek waarschijnlijk niet door iedereen evenveel gewaardeerd zal worden, maar dat is nu eenmaal de realiteit. Het ligt ook heel erg aan de manier waarop mensen feedback geven. Je kunt iemand opbouwende kritiek meegeven of met de grond gelijkmaken. Daar heeft niemand iets aan, vind ik.

NIEUWE DINGEN

Je vroeg heel hoopvol of ik al een tipje van de sluier kon oplichten over mijn nieuwe project. Jammer genoeg moet ik je nog (even) teleurstellen. Het is nog niet concreet genoeg. Ik hoop natuurlijk dat ik in een volgende brief het goede nieuws met je kan delen.

Jouw nieuwe plannen zijn in ieder geval super tof. Ik ben heel erg blij voor je en hoop natuurlijk dat het een doorgaand succes zal worden. Ik weet zeker dat er veel behoefte is aan zoiets. Wie wil er nou niet leven vanuit meer zelfliefde en vertrouwen? Helemaal bij kinderen is dit super waardevol. Ze kunnen nog zoveel kanten op en zijn nog goed ‘kneedbaar’ (als je begrijpt wat ik bedoel 😉).

 

Nou, dat was het weer voor deze keer. Ik hoop dat je manuscript al bijna bij de redacteur ligt en dat je over een paar weken al een stapje verder bent, want dat betekent dat je alweer een beetje dichter bij je droom van een eigen boek bent. Spannend!

 

Tot de volgende keer.
Liefs Ellen

Help! Mijn redacteur gaat (bijna) mijn manuscript lezen…

 mijn manuscript gaat naar de redacteur

Hoi Ellen,

Het is deze week mijn beurt om te schrijven en ik heb er weer zin in. Ik vond het heel leuk om jouw brief vorige week te lezen. Vandaag ga ik weer vertellen over hoe het nu met mijn schrijfproces gaat en mijn boek-to-be.

Hoe gaat het met het uitgeven van mijn boek?

Vorige keer kon ik je vertellen dat ik mijn redacteur gevonden heb. Daar ben ik nog steeds heel blij mee. Ik durf te zeggen dat ik een goede heb en ik heb er veel vertrouwen in dat dit mijn boek nog beter gaan maken. Momenteel ben ik bezig met de laatste hoofdstukken te bekijken/herschrijven en ik merk dat ik nu zelf niet veel meer ontdek wat ik anders zou willen zien. Ik ‘zie’ het dus eigenlijk niet meer – het is klaar voor een verse blik op het verhaal.

Hoogstwaarschijnlijk ga ik mijn manuscript deze week en anders uiterlijk volgende week naar haar opsturen. Iets wat ik aan de ene kant heel leuk vind en aan de andere kant echt doodeng, hihi. Ik vind het leuk dat ik op die manier verder kan met mijn verhaal en het naar een hoger niveau kan tillen. Maar zoals ik vorige keer al vertelde, heeft ze mij gewaarschuwd dat ze een strenge redacteur is. En ja, dat is zéker wat ik wil, zoals ik vorige keer al zei, maar het is toch ook wel spannend. Het is toch mijn ‘kindje’ en dat geef ik aan een wildvreemde om er wat van te gaan vinden. En ik ben veel te bang dat ik als beginner veel te veel van die stomme beginnersfouten heb gemaakt – het kan haast niet anders, ook al heb ik er erg goed op gelet.

Mijn tijdpad

Jij vroeg hoe het nu verder gaat. Ik heb natuurlijk voor mijzelf een soort tijdpad uitgestippeld, hoe lastig dat ook was. Zonder enige ervaring is het moeilijk te bepalen hoe lang elke stap zal gaan duren in het proces van het zelf uitgeven van mijn boek. In dat tijdpad had ik bedacht in april mijn manuscript naar een redacteur te sturen. En zoals het er nu naar uitziet, wordt dat dus al begin maart. Als het goed is, heeft zij ongeveer twee weken nodig om naar mijn verhaal te kijken, voordat ik het terugkrijg. Ik houd er in mijn hoofd rekening mee dat ik ongeveer eind maart mijn verhaal weer terug heb. Ver vooruit op het schema dus, maar dat vind ik prima. Dat geeft mij verder in het proces misschien wat meer lucht.

Het terugkrijgen van mijn manuscript

Dan komt straks over een paar weken het moment dat ik mijn manuscript terugkrijg. Spannend! Hoe zal ik het terugkrijgen? Waarschijnlijk vol met op- en aanmerkingen. Mijn onzekere ik is natuurlijk veel te bang dat ze zal zeggen: stop maar met schrijven – dit wordt helemaal niks.

Maar toch durf ik te zeggen dat het verhaal leuk is en naar mijn idee goed in elkaar zit. Ik heb er heel hard aan gewerkt en er hebben al meerdere mensen meegekeken. Daarnaast krijg ik ook steeds leuke feedback op mijn “Verhaal van de maand”, ook van wildvreemden, en dat is vast niet omdat ik niet kan schrijven. Die onzekerheid moet ik gewoon ver wegstoppen en niet meer tevoorschijn halen. Ik ga alleen nog maar voor de positieve gedachtes!

Het selfpub café

Ik had jou een tip gegeven over een interessante Facebook-groep en jij had een mooie tip terug. Wat leuk om elkaar zo te kunnen helpen!

En wat leuk dat het boek van jou en Kathleen nu op reis gaat langs allemaal mensen die het gaan lezen en er een recensie over gaan schrijven (als ik het goed begrepen heb 😉 )! Als ik zover ben dat mijn boek er straks echt is, dan houd ik mij aanbevolen voor meer informatie. Leuk! Wij moeten – als selfpubbers – toch nieuwe manieren bedenken om onze boeken onder de aandacht te krijgen. Alle tips zijn dan welkom.

Spannende nieuwe dingen

Jij vertelde in jouw brief dat jij ook met spannende nieuwe dingen bezig bent. Jammer dat je er nog niet veel over kunt vertellen. Dat heeft mij inderdaad erg nieuwsgierig gemaakt 😊. Hopelijk kun je er snel meer over vertellen. Misschien in je nieuwe brief volgende week? Zei ze hoopvol…

Ik ben in ieder geval alvast weer erg nieuwsgierig naar jouw antwoord op deze brief.

Tot snel!

Liefs, Sandy

Tot zover Sandy’s leuke brief. Wil je meer lezen? Kijk dan op haar website!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wet van aantrekking en dingen die op je pad komen…

 je eigen boek en de loa

Hey Sandy,

 

Wat een leuke brief had je weer. Een brief vol nieuwe ontwikkelingen. Ik vind dat je heel goed bezig bent en ook echt weet door te pakken. Dat vind ik erg bewonderingswaardig. Je moet het toch maar mooi doen, tenslotte. Ik weet zeker dat het je een goed gevoel geeft om actie te ondernemen, omdat je ziet dat het echt resultaat oplevert.

EEN EIGEN REDACTEUR

Ik kan me voorstellen dat je jezelf even moest knijpen, toen je je ‘eigen’ redacteur had gevonden. Of gemanifesteerd, zoals wij dit nu ook wel noemen. Je had de wens uitgezonden en op de een of andere mysterieuze manier is je wens gehoord en vervuld. Hoe mooi is dat?

Ik weet dat het voor veel mensen inderdaad erg ongeloofwaardig zal klinken en velen vinden het misschien zelfs flauwekul, maar hé, wat maakt het uit wat ze vinden. Als jij erin gelooft en het brengt je verder, is het toch helemaal prima? Bovendien heeft iedereen een mening en je kunt het nooit voor iedereen goed doen. Dat heb ik wel geleerd de afgelopen. Doe wat je wilt, maar er is altijd iemand die iets anders vindt of denkt.

HOE GAAT HET NU VERDER?

Je schrijfvriendin vertelde je dat je als schrijver een dikke huid moet hebben en de nodige kritiek moet kunnen verdragen. Daar ben ik het uiteraard helemaal mee eens. Neemt echter niet weg, dat het best lastig kan zijn om feedback te ontvangen. Je hebt immers je hele ziel en zaligheid in je boek gelegd en als iemand ‘jouw kindje’ dan afkeurt, voelt dat toch alsof het over je eigen vlees en bloed gaat.

Ik vond het grappig om te lezen dat jij toen alleen maar enthousiaster werd, haha. Natuurlijk begrijp ik heel goed dat je wilt dat iemand heel kritisch naar je manuscript kijkt, want alleen aan ‘O, wat leuk en ik vind het goed’ daar heb je niks aan. Ik stel me je ook voor als een perfectionist, dus dan past dit toch ook weer heel goed bij jou. Ik ben wel heel benieuwd hoe het nu verder gaat. Is die redacteur al aan je verhaal begonnen? Heb je al afspraken gemaakt over een bepaald tijdspad? Of wat de volgende stap zal zijn? Ik ben helemaal niet nieuwsgierig 😉

PROEFLEZERS

Ook schreef je over de proeflezers die je manuscript al gelezen hadden en daarover erg enthousiast waren. Daar doe je het als schrijver uiteindelijk voor. Waarom proeflezers vragen mensen zich misschien af? Op de eerste plaats omdat jij je verhaal al zo vaak gelezen hebt, dat je je eigen fouten niet meer ziet. Dat is gewoon echt zo. Op een gegeven moment heb je het verhaal tig keer gelezen en kun je het bijna dromen.

Op de tweede plaats wil je natuurlijk ook weten hoe het plot door de lezers ontvangen wordt. Vinden ze het spannend en verrassend genoeg? Is er voldoende actie? Klopt het verhaal? En meer van dat soort vragen. Kritisch zijn op je eigen verhaal is nu eenmaal best moeilijk, omdat je er zelf heel enthousiast over bent en denkt dat het perfect is (of nou ja, bijna dan 😊).

GROEPEN OP FACEBOOK

Jij gaf me ook nog de tip om op Facebook te zoeken naar de groep Hangplek voor Nederlandstalige Selp Pubbers, waarvoor dank. Ik ben nog geen lid van deze club, dus ik ga er ook maar eens een kijkje nemen. Zo’n groepen zijn erg handig en kunnen je flink op weg helpen of tips aan de hand doen waarmee jij vervolgens je voordeel kunt doen.

Ik heb, samen met Kathleen, ons boek in het selfpub café beschikbaar gesteld. Het is op moment van schrijven bij de eerste lezer. Heel spannend, dus. Als het goed is, komt er binnen nu en enkele weken een recensie van haar online. Een super interessante manier om je boek onder de aandacht van lezers te krijgen. Een mooie tip voor jou als je boek straks verschenen is! (ik zal je tegen die tijd een mail sturen met de informatie).

DE WET VAN AANTREKKING

Jij stipte het vorige keer in je brief al aan en ik wil daar nog even op voortborduren. Je schreef heel mooi dat je een verlangen het universum had in geslingerd en dat je vrijwel direct op je wenken werd bediend. Prachtig hoe dat werkt.

Het klinkt zweverig en als klinkklare onzin, maar ik geloof er echt in dat je dingen kunt ‘sturen’ door je gedachten. Hoe positiever jij bent, hoe makkelijker het naar je toe zal komen. Kijk, de precieze wetenschap achter de wet van aantrekking weet ik niet en ik denk dat het geen verschil uitmaakt of je dat wel of niet weet. Het gaat erom dat je erin gelooft en je op die manier je eigen leven kunt beïnvloeden. Jij hebt dit gedaan door te denken aan het vervolg van je traject boek uitgeven. Dat je het te gek zou vinden om een redacteur te vinden die je kan helpen bij het verbeteren van je manuscript. Nou, voilà, het universum heeft je geholpen door iemand op je pad te sturen. Het is vervolgens aan jou of je die kans aangrijpt. Gelukkig heb je dat gedaan en kun je weer een stapje verder zetten op weg naar je eigen boek.

SPANNENDE DINGEN OP KOMST

Ook bij mij gebeuren er momenteel magische dingen, waarover ik helaas nog niet teveel kan uitweiden. Ik heb je nu natuurlijk erg nieuwsgierig gemaakt, haha 😊. Als het goed gaat, kan ik je heel binnenkort meer vertellen over de ontwikkelingen die gaande zijn. Ik kan wel vast verklappen dat ik super dankbaar en blij ben en dat het echt helemaal te gek gaat worden.

Nou, da’s een mooie cliffhanger om deze brief mee te eindigen, dacht ik zo.

Tot de volgende keer.

Liefs Ellen

 

Mijn boek uitgeven en de wet van aantrekking – Wat heeft dit met elkaar te maken?

 

Hoi Ellen,

Dank je wel voor je leuke brief weer vorige week. Ik heb hem met veel plezier gelezen. Natuurlijk vind ik het onderwerp ook erg leuk; je boek uitgeven in eigen beheer. Vandaag wil ik je vertellen over wat ik op dat gebied gedaan heb de afgelopen twee weken. En jij begon vorige week over het programma van Cynthia over de wet van aantrekking en daar wil ik ook graag nog even op ingaan.

Wat heb ik gedaan in mijn proces van “uitgeven in eigen beheer”?

Ik weet niet of je het leuk vindt, maar het leek mij wel leuk om elke keer even kort iets te vertellen over mijn proces tot nu toe. Tenzij je zegt: nee, doe niet, saai. Dan moet je het eerlijk zeggen, maar jou een beetje inschattende denk ik dat je het wel leuk vindt om te horen wat ik allemaal doe.

De afgelopen twee weken ben ik vooral druk bezig geweest met het herschrijven van mijn manuscript. Ik heb hem helemaal van begin tot einde doorgelopen en hier en daar wat aanpassingen gedaan. Toch merkte ik weer dat ik zelf even niet meer weet wat ik nog moet verbeteren. Een goed teken, hoop ik 😉… Nu ben ik de laatste puntjes op de “i” aan het zetten en dan kan hij naar de proeflezers toe.

Een overzicht van het manuscript

Ook gebruik ik deze laatste ronde om voor mijzelf een overzicht te maken van de hoofdpersonen, locaties en hoofdstukken. Iets wat andere schrijvers waarschijnlijk vooraf doen, haha. Ik doe dit nu vooral om te checken of mijn details van de hoofdpersonen kloppen – dat de blauwe ogen niet opeens bruin worden bijvoorbeeld. En ik vind het overzicht van de hoofdstukken handig, omdat ik dan sneller iets terug kan vinden en ik beter kan zien of de spanning een beetje goed wordt opgebouwd. Ik denk namelijk van wel, maar ik hoop dat dit het gaat bevestigen.

Klinkt misschien een beetje suf of onlogisch, maar mijn perfectionistische aardje vindt het een fijn idee, hihi.

Nieuwe Facebookgroep voor self-pubbers

Ik heb mij vorige week aangemeld voor een nieuwe Facebookgroep: Hangplek voor Nederlandstalige Self-pubbers. Ik kwam deze tegen in een andere groep, voor beginnende schrijvers. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Ik weet niet of jij hem al kent, maar misschien is het ook wel wat voor jou. Aangezien ik een nieuw lid ben, werd mij gevraagd mij even voor te stellen. Dit heb ik natuurlijk gedaan en daarbij heb ik gelijk mijn verhaal verteld en om tips gevraagd op het gebied van redacteurs, illustratoren, vormgevers e.d. Het leek mij wel een slim plan. En dat klopte, want ik kreeg al gelijk diverse reacties van andere self-pubbers, zoals dat blijkbaar heet 😉.

Redacteur gezocht

Naast mijn eigen werk en het meelezen van proeflezers, heb ik als eerste een redacteur nodig die meekijkt naar mijn verhaal. Een van de reacties op mijn bericht in de Facebookgroep was van iemand die ik al vaker tegen ben gekomen in schrijversgroepen. Ze gaf een paar goede tips en vertelde dat zij zelf boeken redigeert. In haar reactie vertelde ze dat ze mij wel moest waarschuwen dat ze één van de meest strenge redacteuren is. Je moet wel tegen kritiek kunnen, zei ze. En eerlijk gezegd, werd ik daar alleen maar enthousiaster van.

Een goede vriendin vertelde mij al dat je in schrijversland een dikke huid moet kweken en tegen een beetje kritiek moet kunnen. Ik durf inmiddels te zeggen dat ik daar zeker tegen kan, zolang het niet alleen maar bot gebracht wordt – hé, ik ben ook maar een mens, met gevoelens enzo. Ik weet dondersgoed dat kritiek alleen maar ten goede van mijn boek zal komen. Daarom wil ik ook dat proeflezers eerlijk zijn en niet alleen maar liefjes zeggen dat het verhaal leuk is. Daar wordt het niet beter van. Alhoewel het natuurlijk wel leuk is om te horen. Die kritiek zal helpen het verhaal zo goed mogelijk te maken en dat is wat ik wil.

Redacteur gevonden

We hebben wat heen en weer gechat en van alles besproken. Het is fijn als er iemand met je meedenkt die ervaring heeft met datgene wat je zoekt. Mijn gevoel zei dat ik ervoor moest gaan. En daarom kan ik nu zeggen: ik heb mijn redacteur (of eigenlijk redactrice 😉) gevonden. Het balletje is gaan rollen en dat maakt dat ik alleen nog maar meer zin krijg in deze weg naar mijn eigen boek. Leuk!

De wet van aantrekking en mijn eigen boek

In onze vorige brieven hebben we het al eerder gehad over de cursus van Cynthia over de wet van aantrekking. Vorige week is hij opnieuw begonnen en wij hebben allebei de mazzel dat we gewoon nog een keertje mee mogen doen. Daar ben ik erg blij mee. Mijn nieuwe doel voor deze keer heeft dan ook, uiteraard, te maken met het uitgeven van mijn boek.

Het is de kunst om niet alleen te weten wat je wilt, maar ook om te geloven dat je het kunt krijgen. Dat zegt de wet van aantrekking. Wat betreft mijn boek weet ik heel goed wat ik wil. Ten eerste wil ik dat ik mijn eigen deadline van 1 november ga halen en ten tweede wil ik natuurlijk dat het een succes gaat worden. Nu nog het stukje; geloven dat je het kunt krijgen of liever gezegd “voelen alsof je het al hebt”. Ik ben al goed op weg, dat weet ik. Ik voel namelijk echt dat het mij gewoon gaat lukken om op 1 november mijn boek uit te brengen. En ook het stukje dat het een succes gaat zijn, kan ik ook al geloven. Nu nog de mate waarin het een succes gaat worden, haha. Ik vind waarschijnlijk elk boek wat verkocht wordt al een succes. Gelukkig heb ik nog een paar maanden om dit gróte succes “mijn waarheid” te laten worden.

Ik voel in ieder geval wel al dat ik het vinden van mijn redacteur gemanifesteerd heb, zoals ze dat noemen. Ik was op dit moment nog helemaal niet zo expliciet hiermee bezig. Wel heb ik een bepaald idee/gevoel het universum in geslingerd 😊 en gevoelsmatig is het vinden van mijn redacteur het eerste antwoord terug. Nu weet ik dat veel mensen dit maar zweverig vinden, maar dat geeft niet. Jij snapt wat ik bedoel…

Tot zover weer mijn verhaal voor deze keer! Ik kijk nu alweer uit naar jouw reactie.

Liefs, Sandy

Spannend hoor, je eigen boek uitgeven. Wil je meer lezen van Sandy? Klik dan hier om een kijkje op haar website te nemen en zo haar schrijfavonturen te volgen.

Tja, hoe doe je dat eigenlijk: je eigen boek uitgeven?

hoe geef je je boek uit?

Hey Sandy,

Natuurlijk ben ik super enthousiast dat jij je eigen boek gaat uitgeven. Een heel spannende en vooral leuke stap. Ik begrijp als geen ander dat je niets liever wilt dan behoren tot het ieniemienie clubje dat geselecteerd wordt uit de zogenaamde ‘slushpile’. Ik heb de hoop daarop ook nog steeds niet opgegeven, haha. Al zijn er natuurlijk meerdere wegen die naar Rome leiden, moet je maar denken. Er zijn gewoon veel kapers op de kust en het moet nu lukken dat dé uitgever het in jou zit zitten.

EEN KWESTIE VAN BEGINNEN

Je vraagt mij om tips. Mmm, goede vraag. De belangrijkste tip die ik je kan geven is: BEGIN! Klinkt cliché en misschien te gemakkelijk, maar zo simpel is het wel. Je hebt een droom, een idee en nu wil je dat werkelijkheid laten worden. Als je alleen maar blijft dromen, gebeurt er helemaal niets en zal het nooit gaan gebeuren. Dus de eerste stap is meteen de belangrijkste: begin gewoon en kijk maar waar het je brengen zal.

Zo is het ons boek ‘Duistere Geheimen’ ook gegaan. Ik had een idee, heb daarover contact gezocht met Kathleen en we zijn aan de slag gegaan. Niet meer, niet minder. Zo simpel kan het dus zijn. Dan ben je er nog niet, maar dat had je vast wel gedacht, hihi! J

WELKE STAPPEN MOET JE ALLEMAAL ZETTEN?

Het eerste is weten wat je wilt. Wil je het boek zelf laten drukken? Of ga je, net als wij, gebruik maken van een platform als Brave New Books? Het is een afweging die je voor jezelf moet maken. Kijk, bij BNB (Brave New Books) is alles al voor je geregeld en hoef je ‘alleen’ maar je boek in een template te zetten.

Van Lianne heb je de supertip gekregen om voor jezelf een deadline te stellen. Jij hebt dit al gedaan. In november van dit jaar wil jij je eigen boek in handen hebben. Nou, dat klinkt als een goed plan! Je hebt nu meer dan voldoende tijd om alles uit te zoeken en in te plannen. Jou kennende ben je daarmee al een heel eind gekomen. Ik zie het al helemaal voor me dat je een strak tijdschema klaar hebt, waarop alle stappen duidelijk en overzichtelijk uitgewerkt zijn.

WAT DAN?

Je verhaal goed op orde hebben, is belangrijk. Je hebt al een aantal proeflezers en dat is een prima uitgangspunt. Je wilt natuurlijk ook weten of je verhaal goed in elkaar zit en of het grammaticaal en spelling technisch klopt. Je kunt daarvoor natuurlijk een redacteur of corrector in de arm nemen, al hangt daar ook een prijskaartje aan. Misschien heb je voor jezelf al een begroting gemaakt met geplande kosten. Aangezien Kathleen en ik het gewoon eens wilden proberen, hebben we de kosten minimaal (zeg maar bijna voor niets) gehouden.

WELKE DIENSTEN HEB JE NODIG?

Behalve een redacteur of corrector heb je, als je het helemaal in eigen hand wilt houden, ook een drukker nodig, een grafisch vormgever (als je de cover professioneel wilt aanpakken) en wellicht ook iemand die promotie kan doen (een marketeer of virtual assistent). Het is dus niet zomaar wat. Je moet over veel dingen nadenken en veel keuzes maken. Je kunt kiezen voor een paperback, een hardcover of een E-book. Of misschien wil je een E-book en een paperback of hardcover. Wij hebben gekozen voor een pocketboek en een E-book. Als je wilt dat je boek in online bookshops verkrijgbaar is, moet je een ISBN aanschaffen. Gelukkig is dat allemaal niet zo heel spannend en vlug geregeld. Ik moet wel eerlijk bekennen dat Kathleen dit stukje geregeld heeft.

VOORAL GENIETEN VAN HET PROCES

Het belangrijkste wat ik je wil meegeven is: GENIET van het proces, ook al gebeuren er misschien dingen die je niet had voorzien of krijg je teleurstellingen of tegenslagen te verwerken. Dat hoort allemaal bij de reis en brengt je uiteindelijk naar waar je zo graag wilt zijn: het uitbrengen van je eigen boek. Daar doe je het voor en het resultaat is fantastisch.

Je hebt net als ik meegedaan aan het programma van Cynthia en daar hebben we geleerd dat we dankbaar moeten zijn voor alles wat op ons pad komt en alle kansen moeten zien en pakken. Wie weet wat er voor moois gebeurt, terwijl je bezig bent met alle activiteiten rondom je boek.
Je hebt nu in ieder geval uitgezonden dat je een boek gaat uitbrengen en dan gaat het universum voor je aan het werk om dat voor elkaar te krijgen. Misschien gebeurt het niet op de manier zoals je verwacht had, maar wordt het nog veel gaver dan je van te voren bedacht had.

Laat het op je af komen en leer van iedere stap die je zet.

MIJN ERVARINGEN

Ik weet één ding heel zeker: ik ben super blij dat ik het avontuur met Kathleen ben aangegaan en dat we samen zo’n mooi boek hebben uitgegeven. Het is dan misschien niet de bestseller geworden waarop we gehoopt hadden, maar het is voor mij een succes. Ik denk dat ik dat voor Kathleen ook mag en kan zeggen. We hebben heel erg genoten van onze samenwerking en alle berichtjes die we gekregen hebben van lezers.

Of ik nog een keer een boek bij BNB zou uitgeven, weet ik eerlijk gezegd niet. Alhoewel er veel voordelen aan zitten, zijn er ook nadelen te noemen. Zo verdien je echt heel weinig met een boek, tenzij je via je website een verkoopknop toevoegt en mensen via deze knop je boek rechtstreeks bij de webshop van BNB kopen. Je moet alles wat betreft publiciteit en promotie helemaal zelf doen. Je weet dat het tegenwoordig niet meevalt om op te vallen op social media, omdat er zoveel mensen hun product aan de man proberen te krijgen.

CONCLUSIE

Mijn conclusie is dat het vooral een heel erg leuk en spannend avontuur is, je er veel van leert en je het moet doen omdat je heel graag je eigen boek wilt hebben. Ik denk dat het te ambitieus en misschien een beetje naïef is om te denken dat het meteen een wereldwijde bestseller wordt, al hopen we er natuurlijk stiekem wel op. Maar ook: de aanhouder wint, vertrouw op en geloof in jezelf, geef niet op en geniet van het proces.

Ik hoop dat je wat aan mijn tips hebt!

Heel veel liefs,
Ellen

Zelf je eigen boek uitgeven – Hoe doe je dat?

 

Hoi Ellen,

Wat leuk dat je zo enthousiast bent over mijn plan om dit jaar zelf mijn boek uit te gaan geven! Jij bent mij al voor gegaan, dus wellicht kom ik af en toe wel bij jou als ik vragen heb. Op dit moment ben ik druk bezig met de vraag: Hoe geef je je eigen boek uit?

Waarom deze beslissing?

Oké, de beslissing om zelf mijn eigen boek uit te gaan geven, was best even spannend. Ik had al langer in mijn hoofd dat ik dit misschien gewoon zelf moest gaan doen. Natuurlijk hoop je dat jouw manuscript degene is die uit de gevreesde slushpile gehaald wordt – de grote stapel ongevraagd toegezonden manuscripten die elke uitgeverij heeft en waarschijnlijk vreest. Uitgeverijen kunnen echter maar een beperkt aantal boeken per jaar uitgeven. Daar zitten voor het overgrote merendeel de manuscripten bij van de auteurs die allang in hun fonds zitten. En dan blijft er nog een klein aantal over.

Na de auteurs die toevallig iemand kennen bij de uitgeverij (bofkonten), de buitenlandse auteurs (succes in het buitenland = hopelijk een succes hier), de bekende Nederlanders (bekende naam = verkoop gegarandeerd), auteurs die via een agentschap aangeraden worden en de noem-maar-op-wat-voor-auteurs… komen de auteurs die met hun verhaal in de slushpile terecht gekomen zijn.

Volgens mij wordt dat een beetje als strafwerk gezien op de uitgeverijen. Ik heb inmiddels begrepen dat deze stapel vaak wordt toevertrouwd aan stagiaires die – laten we eerlijk wezen – nog veel moeten leren. Zijn die altijd in staat de pareltjes eruit te halen? Als auteur heb je een paar pagina’s de kans om voor zo’n pareltje aangezien te worden. Zo niet? Bye bye schrijversdroom!

De beslissing zelf

Niet gek dus dat ik inmiddels naar andere manieren aan het kijken was. Als de kans om bij een bekende uitgeverij binnen te komen net zo groot is als het winnen van de loterij, kun je maar beter zelf het heft in handen gaan nemen, was mijn conclusie. Gelukkig is tegenwoordig het uitgeven in eigen beheer helemaal zo gek nog niet.

Jarenlang heb ik in mijn hoofd gehad dat mijn boek in de winkel moest liggen, zodat kinderen (mijn doelgroep) het zouden zien liggen en dan nieuwsgierig zouden worden. Om vervolgens hun ouders over te halen dat ze het voor hun kroost zouden gaan kopen. Totdat ik afgelopen jaar opeens de brainwave had (ik weet het – dat heeft lang geduurd) – kinderen kiezen niet zo vaak boeken uit in een boekwinkel.

Ik durf te zeggen dat negen van de tien boeken uitgekozen wordt door de ouders (moeders waarschijnlijk)  die een leuk boek voor hun kind zoeken. En die moeders kom je tegenwoordig overal tegen en dan met name online. En laat ik daar nou geen onbekende zijn 😉… Ik ben er van overtuigd dat ik mijn boek heel goed zelf kan promoten om die moeders te bereiken.

Het plan

Oké, de beslissing is dus gemaakt. Hoe spannend dat dus ook was, uiteindelijk was dat echt een kwestie van een paar seconden tijd. Natuurlijk heb ik er langer over nagedacht, maar een ‘ja, ik ga ervoor’ is zo gezegd. De rest van het plan is een heel ander verhaal. Nu de beslissing is gemaakt, is het tijd om een plan te maken. Als 1 november 2021 mijn boek uit moet gaan komen, moet er nog een heleboel gebeuren. Zonder plan wordt het waarschijnlijk erg moeilijk om mijn gekozen deadline te halen.

Wat moet ik allemaal doen om mijn boek uit te gaan geven?

In een eerdere brief vertelde ik al over mijn gesprek met Lianne Reijntjes. Ze gaf mij de tip om eerst de datum te kiezen – check – en van daaruit achteruit te gaan werken en deadlines te bedenken voor elke stap. Slim plan! Het enige wat ik daar erg lastig aan vind, en dat is echt doordat ik dit nu voor het eerst doe, is bedenken hoeveel tijd elk los onderdeel gaat kosten.

Ik ben nu wel zover dat ik heb bedacht dat ik twee maanden van tevoren mijn boek klaar wil hebben zodat het naar de drukker kan. Dan heb ik wat speling voor het geval er nog iets tegenzit of het langer duurt om wat voor reden dan ook. Dat betekent dat mijn boek op 1 september 2021 ‘af’ moet zijn.

En dan vind ik het lastiger worden. Ik heb namelijk te maken met mensen die mij moeten gaan helpen met bepaalde onderdelen; een redacteur, een illustrator en een vormgever. Mijn onervarenheid maakt dat ik niet zo goed weet hoeveel tijd die nodig hebben en wat normaal is. Als ik achteruit werk, moet ik eerst een deadline voor de vormgeven hebben (1 augustus 2021?) en dan voor de illustrator (1 juli 2021?). En misschien heb ik wel twee redactierondes nodig – 1 juni 2021 en 1 mei 2021? Wat denk jij? Zit ik een beetje goed te denken? 😊 Goede vraag, hè?

Herschrijfrondes

Maar voor nu ben ik zelf alvast druk bezig met de laatste herschrijfrondes. Gelukkig heb ik dit verhaal inmiddels al zo vaak gelezen en herschreven dat ik echt durf te zeggen dat het nu de laatste herschrijfrondes zijn. Hiervoor wil ik mijzelf nog één maand geven. Dat moet in ieder geval gaan lukken.

Proeflezers

Eind februari wil ik mijn verhaal aan wat proeflezers geven. Er zijn al een paar kinderen die het hebben gelezen en de reacties waren erg positief. Dat is alvast fijn. Nu wil ik er alleen nog voor zorgen dat ik het verhaal nog wat sterker neerzet. Zelf heb ik ook een proeflezer in huis, mijn oudste zoon Leon – precies de doelgroep en ook nog een boekenwurm – perfect zou je denken. Maar wat denk je? Hij wil het niet lezen, haha. Ik had de werktitel genoemd en die vond hij maar niks. Weer wat geleerd, zullen we maar zeggen. Tijd voor een nieuwe titel!

Goed plan voor het uitgeven van mijn eigen boek?

En wat denk jij? Heb je nog tips? Ik houd mij aanbevolen. Hoe heb jij dit hele proces aangepakt? Ik ben heel benieuwd.

Ik ben ook weer heel benieuwd naar jouw brief volgende week!

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Wat een spannende plannen heeft ze, hè? Ik vind het super tof! Wil je meer lezen van en over Sandy? Bezoek dan eens haar website. Klik hier om meer verhalen van Sandy te lezen.

 

 

 

How to write a book in five days!

Hey Sandy,

Wat een super goed nieuws zeg. Gefeliciteerd. Ik had het natuurlijk wel verwacht, hihi. Je eigen boek uitgeven. Heel stoer en dapper. Er komt natuurlijk heel veel bij kijken en het is een heleboel werk. Wat fijn dat je die coaching sessie met Lianne had gewonnen, zodat je haar het hemd van het lijf kon vragen tijdens het gesprek. Ik weet zeker dat je daar een hoop wijzer door bent geworden en genoeg ideeen hebt om vooruit te kunnen. Ik ben erg benieuwd wat er allemaal uit je pen komt. 🙂

MIJN CURSUS

Tja, je vraagt hoe het mij is vergaan gedurende de cursus afgelopen week? Goeie vraag, haha. Nee, serieus, het was een super interessante cursus waar ik weer een heleboel van geleerd heb. Gek hè, dat je door een andere benadering toch weer dingen leert, terwijl ik een lange, intensieve opleiding heb gevolgd aan de Schrijversacademie.

In die vijf dagen kwam er via de stories op Instagram een hele hoop informatie op me af. Gelukkig kregen we aan het eind ook een samenvatting, zodat ik al die informatie nog eens rustig kon doorlezen. Bovendien is zo’n overzicht na vijf dagen heel praktisch en handig. Niet alleen voor het verhaalidee dat ik nu heb, maar straks ook voor alle andere ideeën in mijn hoofd. En geloof me, dat zijn er nogal wat! J

TIPS

Het ging in de cursus vooral om de structuur van je verhaal. Ik weet niet of je mij inmiddels een beetje kent, maar structuur is not my middlename, hihi. Ik ben niet zo gestructureerd en zeker niet in mijn schrijven. Ik begin gewoon en zie wel waar het schip strandt. En soms strandt dat ver voor de kust.

De zeven stappen die je als opbouw van je verhaal kunt gebruiken zijn gebaseerd op de Freytag’s Pyramid. Het gaat dan om de volgende stappen: 1. Dagelijks leven 2. Onverwachte gebeurtenis 3. Tegenactie 4. Crisis 5. Climax 6. Grote strijd 7. Ontknoping
Misschien kende je ze al, maar voor mij was het eigenlijk nieuw.

De tweede optie is de Three Act Structure (deze is iets uitgebreider dan de vorige optie). Als je meer wilt invullen voor je verhaal kun je het best met deze tool werken. Ik ben echter meer een pantser dan een planner en voel me beter bij de eerste optie. En jij?

FINGERS CROSSED VOOR HET CONTRACT

Ik hoop natuurlijk dat mijn verhaalidee de interesse opwekt van hetboekproject en de uitgever (VanDriel Publishing). Zelf vind ik het een sterk idee en ben ik ervan overtuigd dat het een geweldig verhaal wordt. Nu natuurlijk duimen dat dat ook door anderen zo gezien wordt. We zullen zien en ik moet nog een tijdje geduld hebben want over een paar weken gaat de tweede groep beginnen met de cursus en zij krijgen net zoveel tijd als de eerste groep om hun idee in te leveren. Ergens in april wordt bekendgemaakt wie het contract gaat winnen.
Duim je mee?

JOUW PLANNEN VOOR HET UITGEVEN VAN JE EIGEN BOEK

Ik moet zeggen dat het een geweldig besluit is dat je de kans waagt om je eigen boek te gaan uitgeven. Ik weet zeker dat je er geen spijt van zult krijgen. Al brengt het je misschien niet wat je ervan hoopt of verwacht, het is in ieder geval een prachtig leerproces. En wie weet, loopt het boven verwachting en slaat het aan. Dat zou natuurlijk helemaal te gek zijn.

Er zullen veel obstakels op je pad komen, maar ik weet zeker dat het jou lukt om deze te overwinnen. Jij komt op mij over als een gestructureerd persoon die heel goed weet hoe ze het wil. Je schrijft zelf ook dat je perfectionistisch bent en dat kan misschien een valkuil zijn. Je kunt het nog zo perfect willen doen, soms moet je ook genoegen nemen met goed genoeg. Niets of niemand is perfect. Dat heb ik de afgelopen tijd wel geleerd. Je kunt beter in actie komen en doen dan iets willen afleveren wat helemaal perfect is. Ik weet namelijk zeker dat je het dan nooit durft, omdat er altijd dingen zullen blijven die je kunt verbeteren. Maar dat is mijn mening, hè?

CORONABREIN

Het is wel ontzettend balen dat je nog steeds zoveel hinder ondervindt van de nasleep van Corona. Ik kan me voorstellen dat dat heel frustrerend is. En vermoeiend bovendien, lijkt me. Het zal steeds beter gaan, maar je zult ook geduld moeten hebben en accepteren dat het nu even niet anders is. Zoals je zelf al schrijft: gewoon dingen vaker doorlezen en daarmee de eventuele fouten opsporen. Het komt straks zeker weer goed en dan hoef je dat vast niet meer te doen. Even volhouden nog.

VERHAAL VAN DE MAAND IN BOOKAZINE

Wat een leuk idee om het verhaal van de maand in een magazine te gieten. Dat lijkt me hartstikke leuk. Ik heb eerlijk gezegd geen idee hoe je dat zou moeten doen. Ik ben er ooit eens aan begonnen, maar mijn vormgeef-skills zijn blijkbaar niet zo goed, haha. Ik ben dan ook niet verder gekomen dan de cover (en je weet wel waarover ik het heb, denk ik) 😉

Het zou toch zonde zijn als je niets zou doen met al die mooie verhalen. Als het goed is heb je er straks 11 (ik neem tenminste aan dat je het verhaal van de maand dat je ziek was niet alsnog gaat schrijven) en daarmee kun je gemakkelijk een bookazine vullen. Lijkt me heel tof. Hopelijk ga je het plan ook echt uitvoeren.

GENOEG TE DOEN

Aangezien jij ook nog werkt en in je ‘vrije tijd’ al die schrijfactiviteiten plant, krijg je het wel heel erg druk. Denk je ook een beetje aan jezelf? Neem je niet teveel hooi op je vork?

Nou, dat was het weer voor vandaag. Ik wens je veel succes met alles en tot volgende week.

 

Liefs Ellen

Plannen voor een boek in 2021

 

Hoi Ellen,

Het was erg leuk om te lezen over jouw plannen voor het nieuwe jaar. Hopelijk gaat het allemaal lukken met deze mooie plannen en kunnen we tegen het einde van 2021 allebei terugkijken op een geslaagd schrijfjaar.

Cursus “Mijn boek in vijf dagen”

Jij vertelde in jouw vorige brief dat je in die week mee ging doen met een nieuwe uitdaging in de vorm van een vijfdaagse cursus, waarin je ging leren hoe je de structuur van je boek opzet. Ik had die cursus ook langs zien komen op Instagram en ik snap heel goed dat je hieraan meegedaan hebt. Het leek mij ook erg interessant en ik had ook graag meegedaan. Maar ik moet nu goed op mijn energie letten en het leek mij niet verstandig om dit er nu bij te doen.

Wel ben ik erg nieuwsgierig naar hoe het met jou gegaan is. Wat heb je allemaal geleerd? En heb je nog goede tips voor mij? 😉

En het leuke van deze cursus is dat je ook nog een uitgeefcontract kunt winnen. Uiteraard duim ik met je mee! Wanneer is de uitslag hiervan bekend? Ik hoop dat je niet te lang geduld moet hebben.

Ga ik dit jaar mijn boek uitgeven in eigen beheer?

In mijn vorige brief schreef ik over het idee om in 2021 mijn boek in eigen beheer uit te gaan geven. In die brief twijfelde ik nog en gaf ik mijzelf nog een paar weken de tijd om de knoop door te hakken. Die weken zijn inmiddels voorbij en ik heb de knoop doorgehakt. Ik ga het doen!

Het enige wat het voor mij nu lastig maakt, is mijn energieniveau. Ik ben nog steeds erg moe en kan niet veel doen, zeker niet op mijn werkdagen – dan gaat al mijn energie zitten in het online lesgeven. Ook merk ik dat mijn hoofd niet zo goed meewerkt. Mijn collega heeft daarvoor een mooie naam… coronabrein. Die houd ik erin, want het dekt de lading perfect. Ik heb last van een coronabrein.

Als ik nog langer last van blijf houden van een laag energieniveau, is de deadline voor het dit jaar uitgeven van mijn boek – 1 november 2021 om precies te zijn – waarschijnlijk lastiger om te halen. Maar daarvoor wil ik mijn doel of liever gezegd mijn droom niet laten varen.

Gaat mijn coronabrein mij in de weg staan?

Natuurlijk maak ik normaal wel vaker fouten in mijn schrijfwerk, wie niet, maar ik ben gewend dat het aantal fouten wel meevalt, omdat ik durf te zeggen dat ik toch wel een aardig taalgevoel heb 😊. Toch merk ik nu, dat ik ze veel meer maak en dat ik ze ook niet altijd zie als ik de tekst teruglees. Mocht je toevallig mijn “Verhaal van de maand” meelezen, heb je dit misschien wel ontdekt. Inmiddels ben ik mij hier meer bewust van en lees ik mijn teksten niet één keer door, zoals normaal en dan was het genoeg, maar twee, drie of soms vier keer. Om dan een enkele keer bij het plaatsen online erachter te komen, dat ik toch nog iets over het hoofd gezien heb. Erg frustrerend voor een perfectionist, haha.

Ik ga er vanuit dat dit snel weer beter zal gaan en ook weer helemaal goed komt. Positieve gedachtes! En anders geef ik mijn toekomstige redacteur gewoon wat meer werk 😉… Conclusie: mijn coronabrein zal het uitgeven van mijn boek niet in de weg gaan staan.

Mijn “Verhaal van de maand” uitgeven?

Nu ik het besluit heb genomen om mijn boek in eigen beheer uit te geven, is mijn hoofd met meer ideeën van uitgeven en dingen ontwikkelen aan de slag gegaan. Zo heb ik de laatste tijd ook af en toe het idee om nog iets meer te gaan doen met de verhalen die ik heb geschreven (en nog zal gaan schrijven) voor het “Verhaal van de maand”.  Nu kan iedereen ze in stukjes lezen via mijn social media, maar het zou natuurlijk ook gaaf zijn als het bij een nog groter publiek kan komen. Bij mensen die mij (nog) niet volgen of bij de mensen die niet elke dag even het nieuwe stukje komen lezen.

Boekvorm of tijdschrift

De verhalen zijn natuurlijk niet lang, tussen de 7000 en 8000 woorden. Veel te kort voor een echt boek, maar misschien kan ik de verhalen bundelen of kan ik het in een andere vorm uitgeven. Ik kan er natuurlijk ook voor kiezen om ze in een soort ‘tijdschrift’ uit te geven, een soort boekazine. Misschien heb je daar wel eens van gehoord.

Tot nu toe is het vooral een idee dat zich in mijn hoofd genesteld heeft. In de praktijk blijft het daar even zitten tot ik er óf iets mee gaan doen óf besluit niets mee te doen en dan verdwijnt het weer. Ik ben benieuwd wat jij van mijn idee vindt. Is het wat of moet ik er niet aan gaan beginnen? Ik ben dol op feedback.

Ik ben alweer aan het einde gekomen van mijn brief. Hopelijk vond je het weer leuk om te lezen!

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

 

Dit was wederom een leuke brief van Sandy met heel spannend en leuk nieuws. Op haar website kun je in nog veel meer over haar lezen. Klik hier om te zien waar ze zoal mee bezig is. 

 

Weer een heleboel plannen

 een heleboel plannen

Hey Sandy,

Terugblikken is iets wat ik ook graag doe. Het is altijd leuk om te kijken hoeveel doelen je bereikt hebt in een jaar. Ik zie echt wel het nut in van doelen stellen. Soms zijn die doelen misschien erg ambitieus of heb je er veel te veel gesteld. Dat is niet erg. Ik denk dat je beter kunt streven naar teveel dingen dan dat je geen flauw idee hebt hoe je je jaar kunt invullen. Verveling ligt dan op de loer. Bovendien denk ik dat stilstand achteruitgang is en dat wil je waarschijnlijk niet. Jezelf uitdagen is een mooie manier om je doelen te bereiken.

NIEUWE DOELEN

Je schrijft dat je vorig jaar wel een beetje te ambitieus bent geweest en dat een aantal van je gestelde doelen niet bereikt zijn. Gelukkig kun je er achteraf om lachen en voelt het voor jou niet alsof je gefaald hebt. Dat is ook zeker niet het geval. Ik bedoel, er zijn in het afgelopen jaar een heleboel onvoorziene dingen gebeurd.

Je mag super trots zijn op wat je wel bereikt hebt. Jij bent er dit jaar in geslaagd de NaNoWriMo te voltooien en met succes. Je hebt je doel zelfs ruim gehaald. Echt erg knap. Ik had ook ambitieuze plannen, maar ben er (zoals je weet) niet in geslaagd om ze te behalen. Ik voelde zeker wel teleurstelling toen ik mijn doel niet bereikt had, maar gelukkig wist ik het vlug om te draaien. Ik kon beter kijken naar wat ik wel had gedaan. Het was beter dan niks. Ik had in ieder geval bijna 150 bladzijden geredigeerd.

VOLGERS OP SOCIAL MEDIA

Ik las in jouw brief dat jij, net als ik, meer volgers op social media wilde krijgen. Het is lastiger gebleken dan verwacht. Het lijkt wel of ik steeds minder bereik heb op FB en IG. Geen idee hoe die algoritmes werken, maar eigenlijk probeer ik me daar niet meer zo druk om te maken. De mensen die mij en mijn schrijfavonturen interessant vinden, volgen me en mijn berichten en als dit niet het geval is, doen ze het niet. Even goeie vrienden. Ik kan er blijkbaar toch weinig aan doen. Het lijkt erop dat je pas bereik (en dus meer volgers) krijgt als je investeert en gaat werken met advertenties. Dat gaat me toch te ver. Ik vind het super gaaf om onder de aandacht van een groter publiek te komen, maar wil daar geen hopen geld op inzetten. Misschien niet verstandig, maar zo is het nu wel. Wat niet is, kan altijd veranderen, natuurlijk.

PODCAST

Jij hebt me een paar maanden geleden het zetje gegeven dat ik nodig had om te beginnen met mijn podcast. Ik dacht er al een hele tijd over, maar ondernam geen actie. Dan gebeurt er ook niks. Ik vroeg me teveel af waar ik het over moest hebben en wie er naar zou willen luisteren. Zag dus alleen maar beren op de weg. De beste manier om te ontdekken of het iets voor je is, is om het gewoon te doen. Onderweg kom je vanzelf obstakels tegen die je moet overwinnen om verder te gaan.

Tot nu toe bevalt het me super goed. Ik vind het echt geweldig om te doen. Heb ook al een lijstje met onderwerpen om over te praten. En weet je wat ik ook geregeld heb? Mijn eerste gast! Gaaf, hè? Ik ben echt trots op deze ontwikkeling. Ik wil namelijk graag werken met deskundigen die hun licht laten schijnen op burn-outs en hoe deze te voorkomen/genezen. Zeker omdat het een actueel onderwerp is in deze moeilijke periode, waarin voor veel mensen zoveel onduidelijk is. Ik weet dat er veel mensen onder grote druk moeten presteren of juist thuis zitten en niets kunnen. Dat levert een heleboel stress op en veel mensen zullen nog in een burn-out terechtkomen, vrees ik. Als ik daar met mijn podcast een bijdrage aan kan leveren om mensen te inspireren en informeren, heb ik mijn doel bereikt.

NIEUWE UITDAGING

Zoals je misschien hebt gelezen op FB begin ik deze week met een nieuwe uitdaging. Een vijfdaagse cursus waarin je leert hoe je de structuur van je boek opzet en alles ‘klaar’ is om met het schrijfwerk te beginnen. Een soort raamwerk dus waaraan je je verhaal ophangt. Ik heb natuurlijk mijn opleiding net afgerond, maar heb het gevoel dat ik nog steeds veel te leren heb.

Niet onbelangrijk en een wel heel mooie bijkomstigheid van deze cursus is de winactie die daaraan gekoppeld is, nl. het winnen van een heus uitgeefcontract. Hoe tof is het om dat te winnen? Ik ga ervoor. Ik heb ook al een heel gaaf idee om over te schrijven. Ik kijk er naar uit om zoveel mogelijk handvatten te krijgen om een zo goed mogelijk verhaal te leren schrijven.
Duim je voor me mee dat ik het contract win?

UITGEVEN IN EIGEN BEHEER; WORDT DIT JOUW JAAR?

Wat leuk dat jij die actie en dus het coaching gesprek met Lianne gewonnen hebt. Toeval bestaat niet, zullen we maar zeggen. Dat heb je even mooi gemanifesteerd! Super om te lezen dat je er zoveel uit gehaald hebt en dat je nu serieus aan het denken bent om je eigen boek te gaan uitgeven. Ik ben heel benieuwd wat je uiteindelijke beslissing gaat zijn. Ik hoop dat je je hart volgt en datgene doet waarvan je denkt dat het het juiste is. Jou kennende ga je dat ook zeker doen. Een garantie krijgt niemand, ook niet als je een uitgever vindt. Al snap ik helemaal dat je daar nog steeds op hoopt. Dat doe ik namelijk ook, hihi!!

LEUKE NIEUWE MANIER OM INTERACTIE MET JE PUBLIEK OP TE BOUWEN

Jouw verhaal van de maand is een schot in de roos. Dat heb je echt goed verzonnen. Ik geniet in ieder geval dagelijks van jouw verhalen en kijk uit naar de volgende dag. Ik geloof meteen dat je hiermee een hoop interactie met je volgers creëert en ook op deze manier nieuwe volgers aan je bindt. Een win-win situatie dus.

MIJN PLANNEN

Veel en vaak meedoen aan schrijfwedstrijden om ervaring op te doen en schrijfkilometers te maken. Dit wordt het jaar dat mijn herschreven versie van ‘Er was eens…een juf’ uitkomt. Ik wil mijn manuscript van Donovan eindelijk afronden, herschrijven en bij een uitgever onderbrengen. Genoeg plannen dus. Wordt vervolgd.

 

Tot de volgende keer.
Liefs Ellen

2021: Een nieuw schrijfjaar

 schrijfjaar 2021

Hoi Ellen,

Aan mij de eer om de eerste brief van het nieuwe jaar te schrijven 😉… Het mooie van een nieuw jaar is dat het een beetje als een nieuw begin kan voelen. Veel mensen hebben dan allerlei goede voornemens. Ik wil in deze brief wat vertellen over mijn terugblik op het vorige jaar en wat over mijn plannen voor het komende jaar.

Een terugblik

Ik ga deze week op mijn website nog een groot terugblik op 2020 plaatsen, maar ook in deze brief wil ik even terugkijken. Jij schreef in jouw vorige brief dat je je even rot gevoeld had, omdat je niet al jouw doelen van de afgelopen tijd gehaald hebt. Gelukkig heb je dit gevoel kunnen shiften.

Nou, ik kan je vertellen dat ik ook echt niet al mijn doelen van 2020 heb gehaald, bij lange na niet. Voor degenen die begin 2020 mijn doelen hebben meegelezen, komt dit misschien ook niet als een grote verrassing, want ik had véél plannen. Tijdens het opstellen hiervan begin 2020, was ik mij er echt wel bewust van dat het veel was en dat ik niet alles zou halen. En halverwege het jaar heb ik sommige doelen ook losgelaten, omdat ik daarvan voelde dat ik de must niet meer had.

Zo had ik bijvoorbeeld als doel dat ik het aantal volgers op mijn social media wilde verhogen naar een bepaald aantal. En natuurlijk is het leuk om meer volgers te hebben, maar het aantal zegt eigenlijk niet zoveel. Ik vind het bijvoorbeeld veel leuker dat ik leuke interactie heb met mijn volgers. En die interactie heb ik de afgelopen maanden veel meer gehad door mijn ‘Verhaal van de maand’. Erg leuk!

Maar er zijn ook een heel aantal doelen die ik wel gehaald heb en waar ik heel trots op ben. Zoals het afronden van mijn schrijfcursus. En natuurlijk het meedoen én halen van NaNoWriMo. En zo kan ik er nog wel meer noemen. Het grappige is trouwens dat ik had bedacht dat ik in 2020 iets heel nieuws wilde doen of bedenken. En terwijl ik dat doel bedacht in januari, had ik zelf echt nog geen idee wat dit zou kunnen worden, maar ook dit doel heb ik zeker gehaald in de vorm van mijn ‘Verhaal van de maand’.

Plannen voor een nieuw schrijfjaar

In deze brief wil ik alvast wat nieuwe schrijfplannen vertellen voor het nieuwe jaar. Zo wil ik net als vorig jaar graag weer een keer meedoen aan een schrijfwedstrijd. Ik houd ervan om mijzelf op die manier uit te dagen en het zou stiekem natuurlijk ook erg leuk zijn om een keertje te winnen, hihi.

Verder wil ik mijn ‘Verhaal van de maand’ blijven schrijven en op die manier aan het einde van 2021 in totaal 12 korte verhalen geschreven hebben. Ik had voor mijzelf ook een manier bedacht om mijn verhalen anders te delen dan via mijn social media; in de vorm van een podcast, zoals jij al weet. De eerste drie delen staan zelfs al op Spotify. Ik vind het trouwens heel leuk dat ik met mijn podcast jou heb geïnspireerd om het ook gewoon te gaan doen. En toen werd ik begin december ziek en heb ik geen nieuwe delen meer opgenomen.

Ook weet ik eigenlijk niet of ik hier wel mee door wil gaan. Ik heb de podcast bedacht, omdat ik een manier wilde verzinnen om mijn verhalen bij meer mensen te krijgen, maar ik kan nog niet echt zeggen dat ik het nou zo leuk vond om het op te nemen. Haha… Misschien moet ik gewoon denken: leuk geprobeerd, maar het is toch niks voor mij. Ja, toch? Wat vind jij? En voor iedereen die meeleest… Mocht je nieuwsgierig zijn: ga naar Spotify en zoek op ‘verhaal van de maand’, kan niet missen. En laat mij graag weten wat je ervan vindt.

Coachingsgesprek gewonnen

In december had ik mij via Instagram ingeschreven voor een adventkalender met schrijftips. Elke dag kreeg ik in mijn mailbox een berichtje met daarin van alles over ‘schrijven’. Natuurlijk mocht het onderwerp ‘uitgeven in eigen beheer’ in zo’n adventkalender niet ontbreken en die dag was er ook een winactie. Ik besloot hieraan mee te doen, omdat dit onderwerp mij inmiddels erg interesseert. Zal ik je wat vertellen? Ik heb gewonnen!

Ik heb dus dit coachingsgesprek gewonnen, met niemand minder dan Lianne Reijntjes. Een paar weken geleden stuurde jij een brief met daarin een interview met haar, dus ik ‘kende’ haar al een beetje. Het was een leuke verrassing om te winnen!

Uitgeven in eigen beheer

Tijdens dit gesprek hebben we het dus over ‘uitgeven in eigen beheer’ gehad. Zelf had ik al een beetje met dit idee gespeeld, anders had ik natuurlijk ook niet meegedaan. En ik kan je zeggen dat ik na het gesprek met Lianne alleen nog maar enthousiaster ben geworden. We hebben het erover gehad dat je als onbekende Nederlander zo moeilijk bij een uitgeverij binnenkomt, maar dat dit heus niet betekent dat je verhaal niet goed is. Waarom zou je het dan niet gewoon zelf gaan doen?

Lianne heeft mij de verschillende stappen verteld en uitgelegd wat je wel en niet zelf kunt doen. Ik wist ook al wat dingen, maar het was heel fijn om alles even goed op een rijtje te krijgen op deze manier. En een belangrijke stap is om deadlines te maken, waarvan de belangrijkste de datum is waarop je boek uitkomt en te koop is. We kwamen tot de conclusie dat begin november wel een goede idee is, omdat dit vlak voor de decembermaand is, de maand waarbij er veel cadeaus gekocht worden. En waarom dan ook niet mijn boek? 😉

Schrijfplan 2021 – Mijn eigen boek uitgeven?

Nu moet ik voor mijzelf de knoop doorhakken. Ga ik ervoor of doe ik het niet? Durf ik het aan? En misschien is voor mij nu vooral deze vraag van belang: Is de deadline haalbaar?

Ik ben er namelijk bijna zeker van en ik wil het graag proberen. Misschien zou ik ook nog wel die ene uitgever kunnen vinden die mijn boek uit wil geven, maar de statistieken zijn tegen mij. En waarom zou ik op die ene uitgever wachten? Snap je mijn dilemma? Toch weet ik wel dat ik niet te lang moet wachten met beslissen, omdat de tijd door tikt. Het is natuurlijk nog begin januari, maar voordat je het weet ben je alweer een maand verder en dus een maand dichterbij de deadline die ik in mijn hoofd heb.

Mijn tactiek voor nu

Daarom heb ik mijzelf nog een week of twee-drie bedenktijd gegeven, want ik wil zeker in januari de knoop doorhakken. En die tijd ga ik verder natuurlijk ook slim gebruiken. Ik ga niet stilzitten, maar natuurlijk mijn manuscript verder herschrijven. Misschien helpt dit ook wel met het nemen van een beslissing. Dan kan ik namelijk goed bedenken hoeveel herschrijfwerk het nog is.

Zo ben ik alweer aan het einde van mijn brief gekomen. Eigenlijk wilde ik ook nog reageren op jouw vraag rondom de cursus die wij gevolgd hebben, maar het is, denk ik, slim om dat nog even tot een volgende brief te bewaren 😊…

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Dit klinkt als een heel spannende beslissing. Ik ben uiteraard erg nieuwsgierig naar de uitkomst hiervan. Lijkt het je leuk om meer over Sandy te lezen. Klik dan hier en neem een kijkje op haar website!

2021: Een nieuw schrijfjaar

 

Hoi Ellen,

Aan mij de eer om de eerste brief van het nieuwe jaar te schrijven 😉… Het mooie van een nieuw jaar is dat het een beetje als een nieuw begin kan voelen. Veel mensen hebben dan allerlei goede voornemens. Ik wil in deze brief wat vertellen over mijn terugblik op het vorige jaar en wat over mijn plannen voor het komende jaar.

Een terugblik

Ik ga deze week op mijn website nog een groot terugblik op 2020 plaatsen, maar ook in deze brief wil ik even terugkijken. Jij schreef in jouw vorige brief dat je je even rot gevoeld had, omdat je niet al jouw doelen van de afgelopen tijd gehaald hebt. Gelukkig heb je dit gevoel kunnen shiften.

Nou, ik kan je vertellen dat ik ook echt niet al mijn doelen van 2020 heb gehaald, bij lange na niet. Voor degenen die begin 2020 mijn doelen hebben meegelezen, komt dit misschien ook niet als een grote verrassing, want ik had véél plannen. Tijdens het opstellen hiervan begin 2020, was ik mij er echt wel bewust van dat het veel was en dat ik niet alles zou halen. En halverwege het jaar heb ik sommige doelen ook losgelaten, omdat ik daarvan voelde dat ik de must niet meer had.

Zo had ik bijvoorbeeld als doel dat ik het aantal volgers op mijn social media wilde verhogen naar een bepaald aantal. En natuurlijk is het leuk om meer volgers te hebben, maar het aantal zegt eigenlijk niet zoveel. Ik vind het bijvoorbeeld veel leuker dat ik leuke interactie heb met mijn volgers. En die interactie heb ik de afgelopen maanden veel meer gehad door mijn ‘Verhaal van de maand’. Erg leuk!

Maar er zijn ook een heel aantal doelen die ik wel gehaald heb en waar ik heel trots op ben. Zoals het afronden van mijn schrijfcursus. En natuurlijk het meedoen én halen van NaNoWriMo. En zo kan ik er nog wel meer noemen. Het grappige is trouwens dat ik had bedacht dat ik in 2020 iets heel nieuws wilde doen of bedenken. En terwijl ik dat doel bedacht in januari, had ik zelf echt nog geen idee wat dit zou kunnen worden, maar ook dit doel heb ik zeker gehaald in de vorm van mijn ‘Verhaal van de maand’.

Plannen voor een nieuw schrijfjaar

In deze brief wil ik alvast wat nieuwe schrijfplannen vertellen voor het nieuwe jaar. Zo wil ik net als vorig jaar graag weer een keer meedoen aan een schrijfwedstrijd. Ik houd ervan om mijzelf op die manier uit te dagen en het zou stiekem natuurlijk ook erg leuk zijn om een keertje te winnen, hihi.

Verder wil ik mijn ‘Verhaal van de maand’ blijven schrijven en op die manier aan het einde van 2021 in totaal 12 korte verhalen geschreven hebben. Ik had voor mijzelf ook een manier bedacht om mijn verhalen anders te delen dan via mijn social media; in de vorm van een podcast, zoals jij al weet. De eerste drie delen staan zelfs al op Spotify. Ik vind het trouwens heel leuk dat ik met mijn podcast jou heb geïnspireerd om het ook gewoon te gaan doen. En toen werd ik begin december ziek en heb ik geen nieuwe delen meer opgenomen.

Ook weet ik eigenlijk niet of ik hier wel mee door wil gaan. Ik heb de podcast bedacht, omdat ik een manier wilde verzinnen om mijn verhalen bij meer mensen te krijgen, maar ik kan nog niet echt zeggen dat ik het nou zo leuk vond om het op te nemen. Haha… Misschien moet ik gewoon denken: leuk geprobeerd, maar het is toch niks voor mij. Ja, toch? Wat vind jij? En voor iedereen die meeleest… Mocht je nieuwsgierig zijn: ga naar Spotify en zoek op ‘verhaal van de maand’, kan niet missen. En laat mij graag weten wat je ervan vindt.

Coachingsgesprek gewonnen

In december had ik mij via Instagram ingeschreven voor een adventkalender met schrijftips. Elke dag kreeg ik in mijn mailbox een berichtje met daarin van alles over ‘schrijven’. Natuurlijk mocht het onderwerp ‘uitgeven in eigen beheer’ in zo’n adventkalender niet ontbreken en die dag was er ook een winactie. Ik besloot hieraan mee te doen, omdat dit onderwerp mij inmiddels erg interesseert. Zal ik je wat vertellen? Ik heb gewonnen!

Ik heb dus dit coachingsgesprek gewonnen, met niemand minder dan Lianne Reijntjes. Een paar weken geleden stuurde jij een brief met daarin een interview met haar, dus ik ‘kende’ haar al een beetje. Het was een leuke verrassing om te winnen!

Uitgeven in eigen beheer

Tijdens dit gesprek hebben we het dus over ‘uitgeven in eigen beheer’ gehad. Zelf had ik al een beetje met dit idee gespeeld, anders had ik natuurlijk ook niet meegedaan. En ik kan je zeggen dat ik na het gesprek met Lianne alleen nog maar enthousiaster ben geworden. We hebben het erover gehad dat je als onbekende Nederlander zo moeilijk bij een uitgeverij binnenkomt, maar dat dit heus niet betekent dat je verhaal niet goed is. Waarom zou je het dan niet gewoon zelf gaan doen?

Lianne heeft mij de verschillende stappen verteld en uitgelegd wat je wel en niet zelf kunt doen. Ik wist ook al wat dingen, maar het was heel fijn om alles even goed op een rijtje te krijgen op deze manier. En een belangrijke stap is om deadlines te maken, waarvan de belangrijkste de datum is waarop je boek uitkomt en te koop is. We kwamen tot de conclusie dat begin november wel een goede idee is, omdat dit vlak voor de decembermaand is, de maand waarbij er veel cadeaus gekocht worden. En waarom dan ook niet mijn boek? 😉

Schrijfplan 2021 – Mijn eigen boek uitgeven?

Nu moet ik voor mijzelf de knoop doorhakken. Ga ik ervoor of doe ik het niet? Durf ik het aan? En misschien is voor mij nu vooral deze vraag van belang: Is de deadline haalbaar?

Ik ben er namelijk bijna zeker van en ik wil het graag proberen. Misschien zou ik ook nog wel die ene uitgever kunnen vinden die mijn boek uit wil geven, maar de statistieken zijn tegen mij. En waarom zou ik op die ene uitgever wachten? Snap je mijn dilemma? Toch weet ik wel dat ik niet te lang moet wachten met beslissen, omdat de tijd door tikt. Het is natuurlijk nog begin januari, maar voordat je het weet ben je alweer een maand verder en dus een maand dichterbij de deadline die ik in mijn hoofd heb.

Mijn tactiek voor nu

Daarom heb ik mijzelf nog een week of twee-drie bedenktijd gegeven, want ik wil zeker in januari de knoop doorhakken. En die tijd ga ik verder natuurlijk ook slim gebruiken. Ik ga niet stilzitten, maar natuurlijk mijn manuscript verder herschrijven. Misschien helpt dit ook wel met het nemen van een beslissing. Dan kan ik namelijk goed bedenken hoeveel herschrijfwerk het nog is.

Zo ben ik alweer aan het einde van mijn brief gekomen. Eigenlijk wilde ik ook nog reageren op jouw vraag rondom de cursus die wij gevolgd hebben, maar het is, denk ik, slim om dat nog even tot een volgende brief te bewaren 😊…

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Dit klinkt als een heel spannende beslissing. Ik ben uiteraard erg nieuwsgierig naar de uitkomst hiervan. Lijkt het je leuk om meer over Sandy te lezen. Klik dan hier en neem een kijkje op haar website! 

Hoe alles snel anders kan zijn…

 hoe alles anders is...

Hey Sandy,

Inderdaad, er is in de laatste weken nogal wat gebeurd. Helaas niet allemaal leuke dingen… L
Gelukkig gaat het met jou weer een stuk beter. In deze periode is het erg vervelend om ziek te worden (altijd natuurlijk, maar rond de feestdagen helemaal). Tja, je hoopt dat het jou bespaard blijft, maar de kans is reëel dat het ook bij jou terechtkomt.

TEL JE ZEGENINGEN

Je schrijft dat jullie een behoorlijke tijd in quarantaine zijn gemoeten en zeker voor de kinderen lijkt me dit een behoorlijke uitdaging. Heel jammer dat ze daardoor niet naar school mochten en konden genieten van de speciale gebeurtenissen. Hopelijk kunnen ze de schade volgend jaar inhalen. Wat zullen ze blij zijn geweest, toen ze zich weer vrij konden bewegen.

Uiteindelijk mag je blij zijn dat het allemaal zo goed is afgelopen en dat je, ondanks dat je er toch flink veel last van hebt gehad, weer klachtenvrij bent. Al kan ik me zo voorstellen dat het opbouwen van je conditie nog best een tijd kan duren.
Ik weet wel dat als ik ziek ben ik mezelf gelukkig prijs dat ik normaal gesproken een gezond mens ben. Niets zo vervelend als je niet lekker voelen. Jammer genoeg staan we daar vaak te weinig bij stil. Aan de andere kant misschien maar goed ook, want anders heb je ook geen leven…

IEDER NADEEL HEB Z’N VOORDEEL

Een bekende uitspraak van Johan Cruijff. Zoals je al schreef, krijg je vaak de beste ideeën als je veel tijd op de bank (of misschien zelfs in bed) doorbrengt. Ik ben uiteraard erg benieuwd wat jouw plannen zijn. Jou kennende is het weer een geweldig iets. Ik zal dus nog even geduld moeten hebben, alvorens ik te weten kom wat die plannen inhouden en hoe ze eruit gaan zien. 😉

VERHAAL VAN DE MAAND

Ik heb erg genoten van jouw eerste verhaal van de maand en nu ook weer van het volgende verhaal. Ik kan me goed voorstellen dat het nu allemaal een beetje veel was. Daarom heb je het ook slim aangepakt door het verhaal even uit te stellen en in meerdere delen te publiceren. Een heel creatieve oplossing. Ik lees uiteraard weer iedere dag met veel enthousiasme en nieuwsgierigheid mee. Super leuk om op deze manier een verhaal te vertellen! Complimenten voor jou.

EEN NIEUW JAAR

Hopelijk heb je in deze vakantie genoeg rust om weer helemaal te herstellen, zodat je er in het nieuwe jaar met hernieuwde kracht en energie tegenaan kunt. Maar ik weet zeker dat dat gaat lukken. Nu wij allebei de 30-daagse hebben gevolgd van Cynthia Houben hebben we volop life hacks geleerd om negatieve gedachten of energie om te zetten in positieve. Het was een mooie cursus met veel informatie en waardevolle video’s en opdrachten. Het ging soms wel een beetje snel en ik heb me voorgenomen om in het nieuwe jaar alles nog eens rustig opnieuw te bekijken en de opdrachten die het beste bij me passen te gaan invoeren in mijn dagelijkse routine. Hoe ga jij dat doen?

HOE GAAT HET MET MIJ?

In je brief vroeg je hoe het met mij gaat. Ik kan wel zeggen dat het super goed met me gaat. Of ik aan al mijn doelen heb kunnen werken de afgelopen weken? Nee, ik moet eerlijk toegeven dat ik niet alles heb gedaan wat ik wilde doen.
En ik me daar best even rot door gevoeld. Alsof ik gefaald had. Gelukkig kon ik daarna snel relativeren en het van de positieve kant bekijken. Alles wat ik tot nu toe wel heb kunnen doen is mooi meegenomen en is geen verloren tijd.

Ik ga gewoon verder in het nieuwe jaar waar ik voor de Kerstdagen gebleven ben. Want eerlijk is eerlijk, de afgelopen dagen heb ik namelijk niet of nauwelijks aan mijn manuscript gewerkt.
Ik vind het ook heerlijk om tijd door te brengen met mijn gezin. En die tijd neem ik gewoon. Het komt niet zo vaak voor dat Bart vrij heeft, daarom wil ik er extra van genieten en niet steeds achter mijn laptop te zitten.

NADENKEN OVER DE TOEKOMST EN TERUGKIJKEN NAAR WAT GEWEEST IS

Deze week ga ik ook gebruiken om terug te kijken op het afgelopen jaar. Om de balans op te maken. En natuurlijk ook vooruit te kijken. Wat wil ik in 2021 doen? Wat staat er op de planning? Wat wil ik bereiken? Waar wil ik mee aan de slag?
Leuke dingen om mee bezig te zijn. Ik hou van filosoferen en dromen. In een nieuwe brief zal ik daar uitgebreid op ingaan.

Ik hoop dat je deze week nog lekker kunt uitrusten en bijtanken. Dat je lekker aan de slag kunt met het uitwerken van je ideeën en het nieuwe jaar met een positief gevoel ingaat. Ik denk maar zo: het kan vanaf nu alleen maar beter worden.

Ik kijk uit naar jouw volgende brief en ben stiekem ook erg nieuwsgierig naar je plannen, hihi! J

 

Liefs Ellen

En toen was daar Corona…

toen was daar corona

Hoi Ellen,

Het is inmiddels alweer drie weken geleden dat ik mijn laatste brief aan jou schreef. En wat is er toch een hoop gebeurd in die tijd en toch ook weer niet. Ik ga je erover vertellen.

Maandag 30 november

Dit was de dag dat ik mijn vorige brief aan jou schreef, vol met alle dingen die ik in die periode ervoor gedaan en bereikt had. Ik was nog vol enthousiasme, omdat ik net NaNoWriMo had ‘gewonnen’. Een prestatie waar ik nog steeds erg trots op ben. Toen ik die brief schreef voelde ik mij al niet zo lekker, maar maakte mij nog geen zorgen.

En toen was daar Corona…

Ik ging die avond slapen met lichte koorts en begon mij toch al iets meer zorgen te maken. De griep kon het toch niet zijn, want ik had de week ervoor net een griepprik gehaald. Dr. Google had mij al verteld dat het niet logisch was dat het zoveel dagen later nog bijwerkingen van die inenting zouden zijn. Het zou toch niet…

Maar toen ik de volgende ochtend wakker werd met bijna 40 graden koorts, vreesde ik inmiddels het ergste. Voor de derde keer dit jaar reed ik richting Amsterdam om mij te laten testen. En diezelfde avond nog kreeg ik al de uitslag: ik was positief getest op Corona. En ondanks dat de tekenen inmiddels vrij duidelijk waren, kwam het toch nog als een schok. Gek hoe dat gaat.

En dan staat je wereld opeens even stil

Ik weet nog dat ik die dinsdag met mijn koortskoppie een foto heb gemaakt voor mijn vorige brief en naar jou stuurde met de mededeling dat ik ziek was (op dat moment hield ik het nog steeds op een griep). En ik heb zelfs nog dag 1 van mijn nieuwste ‘Verhaal van de maand’ geschreven. Toch heb ik er toen voor gekozen nog niet te starten met mijn nieuwe verhaal. En dat was maar goed ook, want ik durf best te zeggen dat ik behoorlijk ziek ben geweest. En toen ik later dit geschreven stukje teruglas, zag ik al snel dat dit niet mijn beste werk was, haha. Het enige wat ik in de dagen erna heb gedaan, is voor pampus in mijn bed liggen en heel veel slapen.

In quarantaine

En ja, dan moet je dus met je hele gezin in quarantaine. Arme jongens! Ze hebben door deze periode niet alleen het Sinterklaasfeest op school gemist, maar ook het Kerstfeest. We hoopten nog dat ze dit laatste mee konden maken, maar de positieve test van mijn man strooide roet in het eten. Gelukkig heeft hij amper last gehad van klachten en kon hij al redelijk snel de deur weer uit. Vandaag is de dag dat mijn jongens ook eindelijk voor het eerst weer naar buiten mogen. Het leed dat Corona-quarantaine heet is over!

Nieuwe plannen

Na 9 dagen begon mijn hoofd eindelijk helderder te worden. Ik was nog niet klachtenvrij, maar ik merkte dat er ruimte in mijn hoofd kwam. En zoals dat bij mij vaker het geval is, zorgde deze ruimte ervoor dat er allerlei ideeën door mijn hoofd gingen stromen. Waarschijnlijk aangewakkerd door de LOA cursus, van Cynthia, die wij allebei volgen. Ik wil nog niet teveel over deze nieuwe plannen vertellen, omdat het echt alleen nog plannen zijn en ik heb geen idee hoe ik ze moet gaan uitvoeren. Als ik dan iets positiefs uit deze periode moet halen, van ziek zijn en opgesloten zitten in je eigen huis, dan is dit het wel. Ik heb veel zin om met mijn ideeën aan te slag te gaan.

Nieuw verhaal van de maand

Ik heb voor mijzelf een missie en dat is om toch in december een compleet ‘Verhaal van de maand’ te schrijven. Eind november had ik namelijk een leuk verhaal bedacht en ik zou het zonde vinden als ik hier niks mee zou doen. Ik besloot om halverwege de maand te starten en dan gewoon met meerdere ‘dagen’ tegelijk, zodat ik met Kerst weer bij zou zijn. Inmiddels durf ik te zeggen dat dit gaat lukken.

Andere aanpak van mijn verhaal

In november had ik een hele goede aanpak. Ik zorgde ervoor dat ik steeds een paar dagen ‘klaar’ had liggen voordat ik ze ging plaatsen. Zodat ik zeker op mijn werkdagen niet bezig hoefde te zijn met een nieuw stukje van het verhaal te verzinnen. En dit werkte perfect!

Nu kon ik het niet op die manier aanpakken, maar dat hoeft ook niet. Het voordeel van ziek thuis zijn en in quarantaine zitten, is dat je toch nergens heen gaat. Ik heb de afgelopen week tot nu toe steeds op de dag zelf de stukjes geschreven en die dan in de avond geplaatst. Ik heb gemerkt dat het leuke van deze manier van werken is, dat ik echt alles kon gebruiken wat mijn lezers aan antwoorden op de vragen gaven.

En natuurlijk heb ik echt wel in mijn hoofd hoe de rode lijn van het verhaal gaat, maar kleinere dingen of details zijn nu voortgekomen uit de ideeën van lezers. En hopelijk vinden die het op hun beurt weer leuk om hun ideeën terug te zien komen.

Het Corona-staartje

Nu is het inmiddels alweer drie weken geleden sinds ik ziek werd en ik kan gelukkig zeggen dat ik aardig aan het opknappen ben. Ik heb vooral nog last van hoofdpijn en vermoeidheid. En zeker dit laatste zorgt ervoor dat ik nog niet de oude ben en ik heb inmiddels gemerkt dat ik geduld moet hebben. Gelukkig heb ik nu twee weken kerstvakantie en kan ik na die tijd hopelijk weer ‘gewoon’ aan het werk.

My energy notes

Het gebrek aan energie zorgt er wel voor dat ik anders tegen dingen aankijk en er anders mee omga. Ook ben ik door de LOA-cursus heel erg bezig met energie – alhoewel er hier dan net iets anders mee bedoeld wordt. Daarom heb ik het boekje van de foto aangeschaft. Hij is nu nog blanco, dat wil zeggen – ik heb er nog niks ingeschreven, maar ik denk dat het een mooie manier is om met positieve energie bezig te zijn.

En hoe gaat het nu met jou? Ik kijk alweer uit om er alles over te horen in jouw brief volgende week.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Alweer een jaar voorbij

 alweer een jaar voorbij

Hey Sandy,

Wat heb jij een drukke tijd achter de rug en wat heb je jezelf uitgedaagd, super knap. Ik heb daar respect voor. Alle dingen die jij naast je werk als juf doet en van plan bent. Een echte bezige bij.

In deze brief wil ik vast een beetje terugblikken op het afgelopen jaar en vooruit kijken naar een nieuw jaar, waarin hopelijk weer een heleboel leuke dingen gaan gebeuren.

PLANNEN MAKEN

Heel veel mensen maken aan het begin van een nieuw jaar een planning voor het nieuwe jaar. Ze stellen zichzelf doelen en door dat te doen, hopen ze dingen voor elkaar te krijgen. Het is namelijk vaak zo dat als je alleen maar droomt en niet in actie komt er ook niets van de grond komt.

Het wil overigens niet zeggen dat alle doelen die je jezelf stelt ook echt behaald worden. De kunst is alleen om niet teleurgesteld of boos te zijn wanneer dit het geval is. Er kunnen onvoorziene omstandigheden zijn die jouw plannen kunnen dwarsbomen. De hele Coronacrisis is daar een goed voorbeeld van.

EEN JAAR OM NOOIT TE VERGETEN

Ik weet wel dat dit jaar een onvergetelijk jaar wordt. Een jaar waarin de hele wereld op z’n kop stond en we met elkaar moesten wennen aan een nieuw normaal (wat dat ook moge betekenen). Niemand had immers kunnen bedenken dat een pandemie over de wereld zou razen en ons jachtige leven bijna tot stilstand dwong (enkele voorspellers daargelaten misschien 😉 ).

Ondanks dat is het een jaar waarin van alles gebeurd is; mooie en minder mooie dingen. Ik denk dat het belangrijk is dat je ook accepteert dat het leven zo verloopt. Er gebeuren altijd fijne dingen en dingen die je liever anders had gezien. Je hebt niet overal invloed op en dat is maar goed ook, hoe saai zou het leven er dan uitzien als je van alles de uitkomst zou weten?

WELKE DINGEN NEEM IK MEE IN HET NIEUWE JAAR?

Kijk, de hele crisis zou ik het liefst vandaag nog schrappen uit onze levens. Hup, voorbij met die ellende en terug naar het ‘normale’ leven. Maar dat is nog niet zo. Gelukkig wordt er met man en macht aan een oplossing gewerkt. Dus hoe graag ik het ook anders zou zien, dat neem ik mee in 2021.

Er zijn gelukkig ook nog veel andere, prettige en fijne dingen die ik meeneem het nieuwe jaar in. Zo blijf ik actief bezig met schrijfwedstrijden. Ik heb echt de smaak te pakken en iedere keer als mijn verhaal verder komt en/of gepubliceerd wordt, is dat een prestatie waar ik trots op ben. Bovendien is het een heel goede oefening. Schrijfkilometers maken is immers de beste manier om veel ervaring op te doen en van te leren.

HOOP OP EEN BOEKCONTRACT

Nu ik weer zo actief bezig ben met het redigeren van mijn manuscript over Donovan, de magiër, groeit ook weer de hoop om een goede, geschikte uitgever hiervoor te vinden en de bestseller te schrijven waar ik van droom. Ja, die droom geef ik nooit op!

Natuurlijk moet ik er dan eerst voor zorgen dat het verhaal staat als een huis en dat ik mijn manuscript perfect kan verkopen aan een uitgever. Door er veel mee bezig te zijn en erover na te denken, groeit het vertrouwen in mijn boek en de hoop dat het uitgegeven wordt.

365 DAGEN ONLINE ZICHTBAAR ZIJN

De challenge is inmiddels zo’n anderhalve maand bezig en ik heb nog geen enkele dag gemist. Ik vind het soms best een uitdaging om weer een onderwerp te bedenken om over te schrijven, maar het lukt me tot nu toe iedere dag. Dat vind ik op zich al een prestatie.

Jammer genoeg heb ik nog niet de vele volgers waar ik op gehoopt had, maar in een van mijn verhalen beschreef ik dat dit de weg zou zijn die ik moest bewandelen. Klein beginnen en groter groeien. Net als in het voorbeeld van het muzikale stel uit Amerika die na 365 dagen voor een publiek van 10.000 mensen speelde. Daar houd ik me aan vast. Je weet nooit wat de uitkomst van een genomen beslissing gaat zijn.

BLOGGEN

Waar ik ook mee doorga is de blog op mijn website. Iedere week deel ik daar mijn (schrijf)avonturen. Pas geleden vierde ik mijn 100-ste blog. Een mooie mijlpaal, al zeg ik het zelf.
Het is voor mezelf een waardevolle herinnering (een soort online dagboek, zeg maar) en leuk om over een tijdje weer eens terug te lezen. Ik denk er serieus over na om al mijn blogs in een mooie bundel te verzamelen en in eigen beheer uit te geven. Dat lijkt me een bijzonder naslagwerk.

PODCASTEN

Mede dankzij jou ben ik een maand geleden ook gestart met mijn eigen podcast. Lange tijd heb ik getwijfeld of ik dat zou doen en wist ik niet precies waarover deze podcast moest gaan. Ik heb eerst gedacht over een podcast over schrijven en welke struggles je onderweg tegenkomt en hoe hiermee om te gaan. Maar ik kon niet zoveel onderwerpen verzinnen om dit langdurig in te zetten.

Bovendien wilde ik mijn verhaal over mijn burn-out ook op een andere manier naar buiten brengen dan alleen de autobiografie die ik erover geschreven heb. Er zijn genoeg mensen die liever luisteren naar verhalen dan ze te lezen. Toen was mijn onderwerp dus geboren. Er is meer dan genoeg materiaal om over te praten, dus voorlopig kan ik nog vooruit. Het is echt superleuk om te doen en ik krijg heel fijne reacties. Daar doe ik het voor.

Zo die waren een aantal dingen die ik in het nieuwe jaar wil voortzetten. Ik ben natuurlijk erg benieuwd of jij al hebt nagedacht hoe jij het nieuwe jaar wil gaan invullen (maar jou kennende heb je daar vast al een idee over, hihi!).
Ik kijk uit naar jouw brief.

Tot snel.

Liefs Ellen

WOW, WAT IS ER VEEL GEBEURD!

 

Hoi Ellen,

Wauw! Het is alweer mijn tijd om een brief te schrijven. Ik heb echt het idee dat de tijd momenteel voorbij vliegt. Misschien komt dat door alle dingen waar ik druk mee bezig ben. Gelukkig zijn dat wel allemaal leuke dingen, haha.

NaNoWriMo

Laat ik beginnen met een nieuwtje. Het is mij gelukt: ik heb NaNoWriMo gewonnen! Heerlijk om dat te kunnen zeggen. Zondag, dus 1 dag voordat het eigenlijk af moest zijn, heb ik mijn laatste woorden van de 50.000 getypt. Ik ben zelfs geëindigd op het mooie aantal van 50.558. Ruim gehaald zelfs 😉… Het klinkt misschien stom, maar ik was echt zo blij als een klein kind. Nu mag ik van mijzelf een leuk nieuw boek uitkiezen. Dat had ik mijzelf als cadeautje beloofd als ik het ging redden. Niet dat ik mijzelf nou persé moet belonen, maar elk excuus om een nieuw boek te kunnen kopen is mooi meegenomen, toch? Hihi… Nu moet ik alleen nog gaan kiezen. Tips zijn welkom!

Verhaal van de maand

Met het einde van november, is ook een einde gekomen aan mijn eerste ‘Verhaal van de maand’. Het was voor mij echt een heel avontuur om te schrijven en volgens mij voor de lezers om te lezen. Ik heb zoveel leuke, lieve, ontroerende en enthousiaste reacties gekregen de afgelopen maand. Echt super leuk!

En nu ben ik alweer begonnen met een nieuw verhaal. Het was zo stom… Ik was zo bezig met het afsluiten van het verhaal van Lizzy, dat ik mij niet helemaal had gerealiseerd dat ik vanaf 1 december natuurlijk alweer met een nieuw verhaal zou gaan beginnen. Zaterdag was dit even stressen, maar zondag heb ik daarvoor het plot al getypt, dus nu alleen de invulling nog. Maar voor dit laatste heb ik natuurlijk ook nu weer de hulp van de lezers nodig 😉.

Nieuw ‘Verhaal van de maand’ – nieuw genre?

In de maand december ga ik dus weer enthousiast met een nieuw verhaal aan de slag en neem ik de lezers mee in het verhaal van Maartje. Ik heb even zitten twijfelen over het genre, omdat ik geïnspireerd door een paar lezers eigenlijk ook wel nieuwe genres wil uitproberen. Maar aangezien ik het verhaal van december rondom het thema ‘Kerst’ wil gaan schrijven, wil ik toch bij het genre ‘feelgood’ blijven. Toch net even anders dan chicklit, waar ik in november voor ging. Niet veel, maar toch iets, haha. Waarschijnlijk ga ik mijzelf dan met het verhaal van januari eens uitdagen rond het genre ‘thriller’ of ‘detective’. Past wel lekker bij die koude wintermaand, vind je ook niet?

The Good Place

Vorige week zijn wij allebei begonnen met een nieuwe cursus over de wet van aantrekking. Inmiddels zit er dus een week op en ik vind het echt geweldig! Dank je wel dat je mij hierop gewezen hebt! Naast de geweldige inhoud van de cursus, vind ik het ook bijzonder dit avontuur met jou aan te mogen gaan.

Toen ik hieraan begon, was ik even bang dat het een beetje hetzelfde zou zijn als wat Kim Munnecom mij al via de Weightloss Mastery aan het leren is over de wet van aantrekking. Maar dat was totaal niet terecht. Ik vind het tot nu toe juist een perfecte aanvulling op elkaar. Kim en Cynthia vertellen allebei op hun eigen manier hierover. En allebei inspirerend! Ik vind het van deze cursus wel interessant dat Cynthia af en toe ook iets vertelt over hoe het nou precies zit of hoe iets werkt. Dat past mooi bij mij. Dit helpt het in mijn hoofd iets minder zweverig te maken, zoals veel mensen het zouden zeggen. Ik ben heel benieuwd hoe jij dit ziet en ervaart.

Ik ben in ieder geval heel benieuwd wat Cynthia ons nog allemaal gaat leren. Ik heb zelf heel bewust niet vooruit gekeken naar de lessen in het werkboek, zodat ik daar niet al mijn eigen invulling aan zou gaan geven. En dat bevalt tot nu toe prima.

Interview met Lianne Reijntjes

Ik heb vorige week erg genoten van jouw interview met Lianne Reijntjes. Wat gaaf om te lezen hoe zij ‘onze droom’ al werkelijk heeft gemaakt! Ik neem aan dat het tenminste ook jouw droom is om je eigen boek op deze manier uit te geven. Alhoewel jij volgens mij al aardig dichtbij gekomen bent, haha.

Het interview helpt mij ook goed bij het visualiseren van mijn droom, zoals Kim en Cynthia dat zo goed zeggen. Zoek iemand die al heeft bereikt wat jij zelf wilt bereiken, was het toch? Ik denk daarbij aan een schrijver als Jacques Vriens, die ook uit het onderwijs komt en al vreselijk veel boeken heeft geschreven. Welk kind kent hem nou niet? Of Patty van Delft, een YA Fantasy schrijfster, die na jarenlang voor de klas te hebben gestaan, nu fulltime schrijfster is. Misschien nog wat minder bekend bij het grote publiek, maar ik vermoed dat jij haar naam wel zult kennen.

Wat zij kunnen, kunnen wij toch ook?

Het mooie van dit soort voorbeelden is dat het aangeeft dat het kan. Als zij het kunnen, waarom zouden wij dit dan niet kunnen? Zij zijn niet anders dan jij en ik, behalve dat ze al echt uitgegeven zijn door uitgeverijen. En wij nog niet. En ik zeg nóg niet, want onze tijd gaat heus nog wel komen. Daar ben ik zeker van. One way or another…

In mijn visualisaties is het in ieder geval al gelukt. Even voor degenen die de cursus niet volgen… Je moet je voorstellen hoe jouw droom eruit ziet, wanneer je het hebt bereikt.

Mijn droom: ik zit aan mijn bureau en kijk door het raam naar buiten. Elke dag kan ik weer genieten van het schrijven van nieuwe verhalen op mijn eigen schrijfplek. Op de plank naast mij staan al mijn uitgegeven boeken te schitteren als pareltjes.

Dit is even de korte versie… de uitgebreide versie houd ik lekker voor mijzelf 😉…

Hiermee ben ik weer aan het einde gekomen van mijn brief. Anders ga ik weer veel te lang door, haha.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

P.s. Als Lianne inderdaad een schrijfwedstijd gaat organiseren, doe ik zeker weten mee! Dat had je goed gedacht…

 

Wat een heerlijke brief weer van Sandy. Wil je meer van haar lezen? Klik dan hier!

 

 

 

 

Interview met Lianne Reijntjes

 

Hey Sandy,

Wat heerlijk om over jouw plannen te lezen. Ik kijk ernaar uit om met je mee te reizen en te kijken waartoe het leidt. Ik weet zeker dat er mooie dingen gaan gebeuren. Het is nog leuker om dingen samen te doen. Zo doen we allebei mee aan de LOA cursus, met de NaNoWriMo en de 365 online zichtbaar challenge.

Vandaag heb ik weer een leuk interview voor jou. Ik denk dat je er, net als ik, weer een heleboel tips uit kunt halen. Ik heb tenminste erg genoten van de antwoorden. Ik weet eigenlijk niet of jij Lianne ook al volgt/kent? Ze heeft pas haar debuutroman Kwetsbaar Verliefd uitgegeven. Echt een super leuk boek. Een aanrader. Op haar Instagram account deelt ze open en eerlijk haar belevenissen en ontwikkelingen op schrijfgebied en op persoonlijk vlak. Erg inspirerend. Ik vind het heel fijn en gezellig om me te omringen met gelijkgestemden.

Veel leesplezier…

Lianne Reijntjes 2

  1. Was je als kind ook al gek op verhaaltjes schrijven? (Ik vond op de basisschool taal en dan vooral opstellen schrijven het leukst!) Gek genoeg was ik als kind meer bezig met tekenen. Dan tekende ik de omslagen van mijn potentiële boeken, haha! Wel heb ik altijd al schrijfster willen worden. Ik vond het altijd leuk om verhaaltjes te schrijven, vaak tijdens taallessen op school. Ik merkte dat ik het leuk vond en dat ik er goed in was. Pas op de middelbare school begon ik echt als hobby te schrijven.
  2. Wanneer durfde je jezelf voor het eerst schrijver te noemen? (ik vond dat erg ongemakkelijk, omdat ik bij het woord schrijver denk aan iemand die een of meerdere bestsellers op zijn naam heeft staan) Ik heb daar ook lang moeite mee gehad. Ik dacht altijd: je bent pas echt schrijver als je bij een grote en bekende uitgeverij een boek hebt uitgebracht. Kwam ik aan als groentje die nog nooit iets had gepubliceerd! Maar op een gegeven moment dacht ik: als ik mezelf niet serieus neem als auteur, hoe kunnen anderen dat dan wel doen? En daarbij, als jij verhalen schrijft, gepubliceerd of niet, ben je gewoon een schrijver 😉
  3. Hoe deel jij je dagen in? Heb je vaste schrijfmomenten/tijden? Nee, totaal niet. Ik schrijf gewoon wanneer ik er zin in heb. Ik schrijf alleen niet ’s nachts, omdat ik gewoon een vast ritme voor mezelf wil aanhouden. Voor de rest kan ik elk moment van de dag schrijven.
  4. Wat is jouw nummer één tip voor beginnende schrijvers? Cliché misschien, maar echt waar: geloof in jezelf, en in jouw verhalen. Want wat ik net al zei: als jij dat niet doet, wie dan wel? Ook al krijg je tig afwijzingen, geef nooit op! Er leiden meer wegen naar Rome. Mij is het dit jaar na jaren ploeteren en aanmodderen ook eindelijk gelukt.
  5. Hoe zet jij social media in voor promotie? Ik deel echt álles wat mijn verhalen/boeken betreft. Het laatste nieuws, acties, stukjes uit recensies, leuke weetjes en quotes… Alles passeert de revue in mijn Instagram stories, haha! Het helpt wel, want ik heb écht al memsen daarmee verleid om mijn boek te kopen.
  6. Welke schrijvers zijn jouw voorbeelden? Dat zijn de ‘oude rotten’ uit mijn genre, haha! Mijn allergrootste voorbeelden zijn en blijven toch wel Sophie Kinsella en Lisette Jonkman. Hopelijk krijg ik ook ooit het succes dat zij hebben.
  7. Wat is je favoriete genre; zowel qua schrijven als om te lezen? Ik schrijf en lees het liefst feelgood, altijd al gedaan. Juist om even alle ellende uit het dagelijks leven te vergeten en weg te dromen bij een heerlijk romantisch verhaal waarvan je de bevestiging hebt dat het goed eindigt, anders dan in de echte wereld (vooral nu). Dat vind ik het mooie aan dat genre. Qua lezen maak ik geregeld nog wel een uitstapje naar thrillers, non-fictie en Young Adult. Qua schrijven zou ik ook eens de misdaadroman- en de New Adult-kant op willen. Wél altijd met een romantisch tintje!
  8. Heb je veel contacten met collega schrijvers? Ja, best veel, gelukkig! Dat is het fijne van social media. Dat maakt dat schrijven nooit een eenzaam beroep is. Ik heb zelfs door de jaren heen allemaal leuke schrijfvriendinnen (online) leren kennen. Dit hele wereldje is zo leuk!
  9. Welke dingen besteed je het liefst uit aan anderen? Denk aan: promotie, redigeren, vormgeving? Het liefst zou ik alles zelf doen (ik ben echt zo’n regelfreak, haha) maar ik weet ook wel dat dat niet kan. Ik ben echt een drama wat coverontwerp en vormgeving betreft dus dat laat ik uitbesteden. Redactie laat ik ook altijd doen, want je eigen boek redigeren is gewoonweg onmogelijk.
  10. Hoe is het je bevallen om je debuutroman in eigen beheer uit te geven en zou je het een volgende keer hetzelfde of helemaal anders aanpakken? Welke tips heb je voor schrijvers die ook in eigen beheer willen uitgeven? Eerlijk gezegd beviel het me zelfs beter dan ik dacht! Ik denk dat ik het de volgende keer precies hetzelfde zou aanpakken zoals ik het nu heb gedaan, want eigenlijk ging het hele proces wel vrij goed en verliep het redelijk vlekkeloos. Mijn deadlines heb ik allemaal gehaald en alles liep op schema. Heel fijn! Dat is ook meteen een tip voor andere selfpubbers: maak deadlines en houd je eraan, want zo komt het boek ook echt af tegen de tijd dat het af moet zijn (of nou ja, dat jij wilt dat het af moet zijn, haha).
  11. Heb je jezelf al opgegeven voor de Indie Awards? Jazeker! Ik ben heel benieuwd hoe het allemaal gaat lopen 🙂
  12. Mijn droom is om met schrijven mijn geld te verdienen, maar ik weet dat dit heel lastig is en maar zo’n 55 schrijvers in Nederland kunnen leven van hun boeken. Hoe denk jij daarover? Het is ook mijn droom (van velen denk ik), maar ik vind dat mensen je snel ontmoedigen door te zeggen ‘nee, dat is onmogelijk, bijna niemand kan leven van hun boeken’. Ik blijf gewoon dromen en hard werken. En mocht het toch niet heel haalbaar zijn, ik ga nog andere diensten aanbieden op schrijfgebied, dus dan kan ik in ieder geval leven van alles wat met het schrijven te maken heeft 🙂
  13. Wat vind je zo leuk aan schrijven? Ik benoemde het net ook al een beetje, ik vind het leuk om even alle dagelijkse dingen te vergeten en mezelf in een andere, eigengemaakte wereld te verliezen. Ook om gewoon even iemand andere mensen te creëren, iemand die je zelf totaal niet bent. Zo kun je toch een beetje andere levens leiden en leuke, spannende dingen meemaken!
  14. Zou je nog vaker een verhalenbundel willen uitgeven? Sowieso wil ik meer boeken zelf gaan uitgeven, maar ik moet nog even kijken of ik meerdere verhalenbundels uit wil geven. Ik heb er trouwens wel een paar ideeën voor, dus wie weet…
  15. Ik ben gek op schrijfwedstrijden. De spanning om een goed idee te verzinnen, of je de deadline haalt, of je op de longlist komt en of je de wedstrijd wint. Ik houd ervan.
    Ben jij ook gek op schrijfwedstrijden of doe je nooit mee? Zou je zelf ooit een schrijfwedstrijd willen organiseren? Ik heb wel eens aan een schrijfwedstrijd meegedaan, maar ik heb nog nooit gewonnen. Mij ontmoedigt het altijd een beetje, omdat ik op voorhand altijd al denk: ik win toch niet. Daarbij, een wedstrijd niet winnen zegt echt niets over de kwaliteit van je schrijven of van je verhalen. Je kunt ook succes behalen zonder ooit een wedstrijd te winnen. Dat is het mooie van deze tijd, je kunt enorm makkelijk iets publiceren. Je hebt echt geen schrijfwedstrijd of uitgeverij meer nodig om op te vallen. Zelf eentje organiseren klinkt trouwens wel erg leuk! Hmm, ik voel een nieuw idee opkomen 😉

 Lianne Reijntjes

Nou, als Lianne een schrijfwedstrijd gaat organiseren, weet ik wel wie er meedoen! J

 

Dit was mijn interview en de brief voor deze week. Ik hoop dat je er net zo van hebt genoten als ik. Tot de volgende keer.
Liefs Ellen

 

 

VAN ALLES EN NOG WAT…

van alles en nog wat

Hoi Ellen,

Ik heb vorige week weer genoten van jouw brief. We zijn momenteel allebei erg druk bezig met van alles op schrijfgebied. Het blijft leuk om elkaar op die manier te stimuleren en op de hoogte te houden van allerlei interessante dingen.

Verhaal van de maand

Inmiddels ben ik alweer zo’n twee weken bezig met mijn “Verhaal van de maand” project en ik ben dus al halverwege het eerste verhaal. En ik kan je vertellen dat ik tot nu toe erg blij word van alle reacties die ik erop krijg en niet alleen van bekenden, maar ook van onbekenden. Dat is super motiverend om lekker verder te schrijven.

Ik hoor positieven meningen over mijn idee om het verhaal interactief te maken en dat was precies waar ik op hoopte. Het is ook zo leuk dat mijn vragen zo enthousiast beantwoord worden. Jij gaf ik jouw brief aan dat het natuurlijk wel een risico is en dat lezers misschien wel een andere kant op willen met het verhaal. Gelukkig zijn de lezers tot nu toe aardig eensgezinds met mijn eigen voorkeur, dus dat is wel fijn. Maar voor het geval ze een keer wat anders willen, is dat ook niet erg. Het is tenslotte mijn wens dat ze zich extra betrokken voelen als ze ook wat kunnen bepalen en zich daarna meer in het verhaal herkennen.

Mijn oplossing

Zie het zo: het verhaal heeft een eindbestemming en meerdere tussenstations. Maar er zijn natuurlijk meerdere manieren om daar te komen. En de keuze van de lezers bepaalt of we via route a of via route b gaan. En ik heb allebei de routes al in mijn hoofd uitgedacht. Het is dus alleen nog maar een kwestie van kiezen.

Online zichtbaarheid

Wij zijn allebei bezig met onze online zichtbaarheid en het idee achter deze zichtbaarheidschallenge, is dat je na een jaar financieel vrij bent. Althans zo noemt Kim Munnecom dat in haar podcast, zoals jij vorige week al zei. Maar net als jij ben ik wel zo realistisch om te denken dat je van elke dag een verhaal niet rijk gaat worden. Maar het is het idee erachter dat mij inspireert. Het idee is dat je door zichtbaar te zijn gaat groeien, en dat kan natuurlijk op meerdere manieren. Wij zullen ongetwijfeld gaan groeien op schrijfgebied en misschien gaan we onszelf nog wel verder uitdagen. En daar houd ik wel van en ik heb zo’n vermoeden dat jij ook wel van een uitdaging houdt.

En door elke dag online zichtbaar te zijn zullen we misschien ook wel groeien in ons bereik en wie weet waar dat toe kan leiden. Uitgevers zitten tenslotte ook op social media, toch? En misschien komt er wel iets totaal onverwachts uit een andere hoek. Wie weet?

Law of Attraction

Via jou ben ik bij Kim terecht gekomen en ben ik langzaamaan steeds bekender aan het raken met de Law of Attraction. Wat is dat toch interessant! Het idee erachter is dat je met positieve gedachtes ook positieve dingen aantrekt en andersom – wanneer je denkt dat het mis zal gaan, is de kans ook groter dat het inderdaad mis gaat. En vanuit die gedachte zijn er allerlei dingen mogelijk. Interessant toch?

Nu weet ik dat jij dit ook erg interessant vindt. Via jou ben ik bij een programma terecht gekomen, genaamd The Good Place. Toen ik op de website van Cynthia Houben daar meer over las, kon ik eigenlijk alleen maar denken: ik ga ervoor. Alweer iets wat we samen gaan doen en ik heb al veel zin in deze reis. We gaan in 30 dagen leren hoe we ons droomleven moeten manifesteren. Hoe cool is dat? Ik ben heel benieuwd wat deze reis ons gaat brengen.

NaNoWriMo

En hoe gaat het tot nu toe met mijn NaNoWriMo? Daar zal ik je ook even een korte update over geven. Het gaat goed! Op het moment van het schrijven van deze brief, zitten we precies op de helft. En ik kan je vertellen dat ik nu al ruim 26.000 woorden heb geschreven. Iets meer dan de helft dus. Dat betekent dat ik prachtig op schema lig. Als ik in de tweede helft van de maand net zo schrijf als in de eerste helft, dan moet het helemaal goed gaan komen.

En hoe gaat het nu met jouw NaNoWriMo? Je vertelde in jouw vorige brief dat je deze maand en de komende gaat gebruiken om jouw manuscript te herschrijven. Lig je een beetje op jouw eigen schema? Jou kennende ben je er al druk mee bezig. Heel veel succes in ieder geval!

Tot zover weer mijn brief over van alles en nog wat, haha.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

 

Wat een leuke brief weer. Wil je meer lezen van Sandy? Klik dan hier om op haar website te komen.

EEN DRUKKE PERIODE VOOR DE BOEG

Hey Sandy,

Ik was super benieuwd naar jouw brief afgelopen week, omdat ik op Facebook natuurlijk al het een en ander voorbij had zien komen. Over al jouw ideeën en plannen wilde ik graag meer weten en gelukkig heb je me in jouw brief helemaal op de hoogte gebracht van al jouw plannen.

NANOWRIMO

In jouw brief schreef je dat je in de eerste helft van oktober een structuur voor jouw nieuwe verhaal hebt opgezet. Dat vind ik echt erg knap. Toen je me meer uitleg gaf over welke typen schrijvers er zijn, herkende ik jou inderdaad in de plantser (tussen planner en pantser in).

Jij bent op alle gebieden meer gestructureerd dan ik, haha. Daar is overigens helemaal niets mis mee. Ik kan je verklappen dat ik zelfs een cursus heb gekocht om beter te worden in plannen. En weet je? Ik kan het nog steeds niet… Ik kan best een planning maken, maar me eraan houden dat is weer een heel ander verhaal.
Ik ben dan ook een pantser tijdens het schrijven. Ik heb uiteraard een idee, maar de invulling komt helemaal vanuit flow. Dat werkt voor mij nu eenmaal het prettigst.

NEVELKINDEREN

Ik vind het te gek dat je ook een verhaal hebt geschreven voor de schrijfwedstrijd ‘Nevelkinderen’. Ik ben erg benieuwd of onze verhalen op de longlist komen. Nog even duimen draaien, want ik heb begrepen dat er nogal wat verhalen zijn ingestuurd. Spannend. Het zou inderdaad erg leuk zijn om weer samen in een verhalenbundel te komen. Flink duimen de komende tijd dus…

Meedoen aan schrijfwedstrijden vind ik sowieso heel leuk. De spanning of jouw verhaal goed genoeg is om door te gaan en natuurlijk of je in een verhalenbundel wordt gepubliceerd of wellicht de winst pakt. Bovendien is het een goede oefening om schrijfkilometers te maken en je schrijfkwaliteiten aan te scherpen. Ik leer er iedere keer van en ben dus ook altijd op zoek naar nieuwe wedstrijden.

JEZELF UITDAGEN OP HET GEBIED VAN ONLINE ZICHTBAARHEID

Super gaaf dat je ook de Weightloss Mastery training hebt gekocht van Kim Munnecom. Ja, het is inderdaad een erg enthousiaste en bevlogen dame die anderen goed kan inspireren. Ons dus ook! Toen ik podcast nummer 269 luisterde (doe dit één jaar lang iedere dag en je bent financieel vrij) voelde ik van alles kriebelen van binnen.

Natuurlijk besef ik me heel goed dat ik niet stinkend rijk word van iedere dag online een verhaal plaatsen, maar ik wil mezelf wel stretchen op het gebied van doorzettingsvermogen. Het is al best een prestatie om iedere week een blog te plaatsen, laat staan om iedere dag een verhaal te verzinnen.
Toch ben ik die uitdaging aangegaan en zie ik wel wat het me brengt. Het levert in ieder geval leuke verhalen op en stelt me iedere dag in de gelegenheid om bezig te zijn met hetgeen ik het liefst doe, nl. schrijven.

JOUW VERHAAL VAN DE MAAND

Wat een leuk idee om een verhaal van de maand te schrijven en om de lezer actief erin te betrekken. Dat vergroot waarschijnlijk de betrokkenheid des te meer (waar al die juffenskills al niet goed voor zijn, hè?). Toch kan het tegelijkertijd een risico zijn wanneer je lezers een andere kant op willen dan jij in gedachten had. Jou kennende los je dat heel slim op, haha.

Ik lees in ieder geval jouw verhaal iedere dag, dus je hebt al een trouwe volger! 😉

NEVER CHOOSE THE EASY WAY

Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat we het onszelf niet gemakkelijk hebben gemaakt. Jij niet met je interactieve verhaal en ik niet omdat ik een nieuw account op Instagram ben begonnen.
Waarom weet ik niet, maar ik heb het gevoel dat het niet altijd beter is om voor de gemakkelijkste weg te kiezen.

Terwijl ik in podcasts regelmatig hoor dat je het jezelf juist niet te moeilijk moet maken, omdat het dan ook lastiger vol te houden is. Ik snap dat, maar deze weg leek mij de beste weg en als dat mijn gevoel is, moet ik dat volgen.

EEN JAAR VERDER

Ach, in het ergste geval wordt het een mislukking (alhoewel mislukkingen niet bestaan, eerder leerprocessen) en dan is dat erg jammer. Maar dan heb ik het in ieder geval geprobeerd en er mijn uiterste best voor gedaan om er iets moois van te maken. Het is een geweldig leerproces waaruit ik straks mooie inzichten haal en deze vervolgens kan gebruiken voor nieuwe plannen. Zo zie ik het.

We zullen over een jaar zien waar we dan staan. Ik ben heel benieuwd waar het ons gebracht heeft.

HERSCHRIJVEN MANUSCRIPT

De eigenwijze Ik doet dingen altijd op een net iets andere manier dan de rest. Dus ook het deelnemen aan NaNoWriMo 2020. Ik heb me niet officieel aangemeld, omdat ik geen nieuw verhaal schrijf. Herschrijven is echter ook een heel karwei en omdat ik dat uitstelde, dacht ik: laat ik dat nou maar doen in november. Met als uitloop december en dan heb ik voor 2021 mijn manuscript klaar. Dat is dus nu mijn doel.

In het nieuwe jaar wil ik dan actief op zoek gaan naar een geschikte uitgever en mezelf verdiepen in uitgeven in eigen beheer (niet bij Brave New Books). Dat het boek er komt, is een ding dat zeker is. Hoe? Dat laat ik nog even in het midden.

Ik wens jou ook heel veel succes en plezier met al jouw uitdagingen en plannen. We houden elkaar op de hoogte en zullen elkaar misschien soms moeten motiveren. Daarom is het zo fijn om dat met iemand te kunnen delen, vind je niet?

Ik spreek je snel.

 

Liefs Ellen

NaNoWriMo en andere leuke challenges!

nanowrimo en andere leuke dingen

Hoi Ellen,

We zijn inmiddels alweer twee weken verder sinds mijn vorige brief en er zijn alweer zoveel dingen die ik je wil vertellen.

Preptober

In mijn vorige brief vertelde ik dat ik Preptober gebruikte om mij voor te bereiden op NaNoWriMo. En dat heb ik ook gedaan. Alhoewel ik eerlijkheidshalve wel moet bekennen dat ik dit in de eerste helft van de maand meer heb gedaan dan in de tweede helft. Dit komt mede door het feit dat ik normaal gesproken vooral een ‘plantser’ ben, om even in NaNoWriMo-termen te blijven.

Voor degene die nu denken: waar heb je het over? Er zijn drie type schrijvers: de pantser (ik start gewoon blanco en ik zie wel waar het verhaal mij mee naartoe neemt), de planner (ik heb alles van tevoren helemaal uitgedacht – het moet alleen nog op papier) en dus de plantser (ik heb van tevoren over dingen nagedacht, maar ik laat mij tijdens het schrijven nog graag verrassen door mijn eigen creativiteit). Ik voel mij het meest comfortabel als plantser. Ik denk dat ik daarom op een gegeven moment ben gestopt met dingen van tevoren bedenken. De rest wil ik invullen naarmate de maand vordert.

Schrijfwedstrijd

Ik vertelde in mijn vorige brief dat ik ook graag mee wilde doen met de schrijfwedstrijd ‘Nevelkinderen’ van Godijn Publishing. Inmiddels kan ik je vertellen dat het mij gelukt is om mijn verhaal te schrijven voor de deadline en ik ben zeer tevreden met het resultaat. Ik heb er wel een goed gevoel bij. Het zou heel gaaf zijn als wij weer samen in een verhalenbundel komen. En mocht mijn verhaal het toch niet gaan worden, dan zal ik hem op mijn website plaatsen. Dan kan iedereen die het wilt, hem gewoon komen lezen.

365 dagen online zichtbaar zijn

Via jou ben ik terecht gekomen bij Kim Munnecom en heb ik ook de stoute schoenen aangetrokken en heb mij aangemeld bij de Weightloss Mastery. Wauw, wat voelt dat gek om nu zo online te zeggen, maar ook goed. Waarom zou ik niet mogen zeggen dat ik aan de beste versie van mijzelf aan het werken ben? Ja, toch? Voor degenen die haar nog niet kennen, zou ik zeggen, google haar eens en luistert naar één van haar podcasts. Ik heb volgens mij nog nooit iemand gehoord die met zoveel inspiratie, passie en energie ergens over spreekt als deze vrouw. Maar dat hoef ik jou natuurlijk niet te vertellen.

In één van haar laatste podcasts vertelde ze over de challenge om 365 dagen online zichtbaar te zijn, die zij is aangegaan en dat werkte inspirerend (hoe kan het ook anders 😉… ). In de eerste instantie wilde ik dat doen op zowel schrijfgebied als met mijn resin art. Gelukkig ben ik zo slim geweest om mijzelf niet helemaal gek te maken en er maar eentje te kiezen: schrijven.

Verhaal van de maand

En toen ik had gekozen om 365 dagen online zichtbaar te zijn op het gebied van schrijven, wilde ik voor mijzelf iets gaan doen waar ik energie van krijg. Iets wat ik zelf leuk zou vinden als iemand dat zou gaan doen. En dat is geworden: het verhaal van de maand.

Het houdt in dat ik elke maand een verhaal plaats, maar dat doe ik niet gelijk helemaal in één keer, maar elke dag een klein stukje. Op die manier neem ik de lezers elke dag een beetje verder mee in het leven van mijn hoofdpersoon. En het bijzondere element wat ik erbij ga gebruiken is: interactie.

Elke dag zal ik in mijn stories op Instagram iets vragen en dat kan van alles zijn. En regelmatig zal ik iets vragen waarvan het antwoord van invloed zal zijn op het verhaal. Op die manier kan de lezer een heel klein beetje meeschrijven. Dit vind ik wel spannend, want ik heb natuurlijk in mijn hoofd al een verhaallijn, maar als mijn lezers op een bepaalde vraag een ander antwoord geven, dan ik zou doen, dan moet ik het verhaal dus een andere richting in gaan schrijven.

Zou je dat nou wel doen?

Dan komt waarschijnlijk de vraag in je op: Zou je dat nou wel doen? Is het slim om lezers mee te laten kiezen? En toch kan ik je vertellen dat ik het op die manier ga doen. Het is namelijk iets wat ik zelf heel leuk zou vinden. Hoe vaak komt het wel niet voor dat je een boek aan het lezen bent en dat je als lezer het helemaal voor je ziet, maar dan gaat het toch anders. Hoe gaaf zou het zijn als je daar als lezer een heel klein beetje invloed op hebt? En dat je later iets terugleest waarvan je denkt: hé, dat heb ik gekozen. Nu alleen maar hopen dat de andere lezers het met jou als lezer eens zijn… 😉

En natuurlijk ga ik die vragen wel handig stellen. Zo slim ben ik nou ook wel weer, hihi. Het zullen vooral kleinere details zijn, maar ik ben benieuwd welk gevoel het mijn lezers gaat geven. En natuurlijk ben ik heel benieuwd wat jij van mijn nieuwste idee vindt.

Jouw challenge

Ik weet dat jij deze challenge ook bent aangegaan en dat jij ook elke dag iets gaat plaatsen op schrijfgebied. Jouw eerste post op Instagram heeft mij de inspiratie gegeven om ook mee te doen op schrijfgebied en het voor mijzelf op deze manier in te gaan vullen. Dank je wel daarvoor! Altijd leuk als je elkaar kunt inspireren, toch? Heel veel succes met jouw nieuwe Instagram-pagina! Je hebt het jezelf niet makkelijk gemaakt door vanaf nul te beginnen, maar ik snap wel heel goed waarom je dat hebt gedaan.

NaNoWriMo

Het is inmiddels november en de bekende NaNoWriMo is begonnen. Natuurlijk ben ik op 1 november ook gelijk in de digitale pen geklommen en heb de eerste woorden kunnen noteren. Echt een heerlijk gevoel! En ik weet niet hoe het komt, maar op de één of andere manier heb ik het gevoel dat het mij dit jaar gewoon gaat lukken – ik ga die 50.000 woorden schrijven. Natuurlijk zal het niet makkelijk worden. Ik weet nog van vorig jaar dat het op mijn werkdagen erg pittig was, omdat ik in de avond moe was. Maar ondanks dit soort moeilijkere dagen, moet het gaan lukken. Die 1667 woorden per dag, want daar hebben we het over, die gaan er komen!

Ik wens jou ook veel succes met jouw plannen rond NaNoWriMo. Zo mooi om te lezen dat je het op jouw eigen manier gaat invullen. En ik ben ervan overtuigd dat het jou ook gaat lukken.

We can do this!

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

NANOWRIMO 2020

 NaNoWriMo 2020

Hey Sandy,

Goed om te lezen dat je zo’n heerlijke, ontspannen vakantie hebt gehad in het mooie Limburg. Een leuk idee om er ieder jaar terug te komen, trouwens. Er is genoeg moois te zien en te beleven. Ik heb altijd het gevoel dat ik in het buitenland ben als ik in Zuid Limburg kom.

In je brief las ik je plannen wat betreft de NaNoWriMo en Preptober. Jij bent goed georganiseerd en hebt een gedegen plan. Knap! Zelf ben ik niet zo goed in het voorbereiden en organiseren, haha. In deze brief zal ik je wat meer ins- and outs geven over mijn plannen in november 2020.

JOUW PLANNEN VOOR NANOWRIMO

Ik vind het zo knap dat je de hele maand oktober gebruikt om jezelf goed voor te bereiden. Natuurlijk heb je de ervaring van vorig jaar en weet je dus ook wat er niet zo goed is gegaan. Je had vorig jaar het aantal woorden niet gehaald en wist dat dat kwam doordat je je niet goed had voorbereid.

Je hebt het jezelf moeilijk gemaakt door te kiezen voor een geheel nieuw verhaal. Super leuk dat je je hoofdpersonage al helemaal hebt uitgedacht. Verandering van omgeving inspireert en dat blijkt ook wel uit je brief. Je hebt genoeg leuke ideeën om je verhaal vorm te gaan geven. Ik ben er dan ook van overtuigd dat je het maximaal aantal woorden dit jaar wel gaat halen!

MIJN PLANNEN VOOR DE SCHRIJFMAAND

In je brief vroeg je naar mijn plannen. Ik zou Ellen niet zijn als ik dat niet op mijn eigen manier invulling zou gaan geven. Dat heb ik vorig jaar gedaan en dat ga ik ook dit jaar doen. Vorig jaar heb ik geen nieuw verhaal geschreven en ook geen 50.000 woorden. Ik heb de maand november gebruikt om mijn manuscript van ‘Er was eens…een juf’ te herschrijven. Ik wilde dat voor het einde van 2019 klaar hebben. En…dat is me ook gelukt.

Resultaat: mijn herschreven versie ligt, na de aanpassingen vanuit de redactie, opnieuw bij de redacteur. Het is nu dus afwachten wat er vervolgens gaat gebeuren. Heel spannend allemaal kan ik je zeggen. Trots ben ik wel. Trots op het feit dat ik de NaNoWriMo heb gebruikt om mijn verhaal te herschrijven en trots op het feit dat er in de tussentijd al zoveel gebeurd is.

CONCREET PLAN VOOR NANOWRIMO

Misschien vraag je je af wat mijn plannen zijn voor de NaNoWriMo van dit jaar. Eerlijk gezegd had ik er nog niet eens over nagedacht, voordat jij er in je brief over begon. Natuurlijk wist ik dat het eraan zat te komen en dat er heel veel mensen meedoen. Ik had alleen nog geen seconde stilgestaan bij mijn deelname en óf ik überhaupt mee zou doen.

Na het lezen van jouw enthousiaste plannen werd mijn enthousiasme ook geprikkeld. Van binnen begon het een beetje te kriebelen. Zou ik dit jaar ook meedoen? En als ik mee zou doen, waar zou ik over gaan schrijven? Vragen die ik mezelf stelde en waarop ik gauw genoeg antwoorden had. Ik wilde heel graag meedoen en ik wist ook waarmee.

AFMAKEN EN EDITEN VAN MIJN YA ROMAN

Zoals je weet heb ik afgelopen maanden gewerkt aan het einde van mijn YA roman over een magiër tijdens de specialisatie Romans en Korte verhalen. Ik heb het bijna af, maar nog steeds niet helemaal. Ik wil de komende maand dan ook gebruiken om mijn verhaal nu echt af te maken en te beginnen met het editen ervan.

Ik heb daar een tijd geleden al eens een begin mee gemaakt, maar ik heb het toen niet afgemaakt. Op de een of andere manier liep ik vast en wist ik geen spectaculair einde te verzinnen.
Gelukkig heb ik na de specialisatie wel een idee over hoe ik mijn verhaal wil eindigen. Daarmee ben ik ook al best een eind gekomen, maar het is nog niet zoals ik wil dat het is.

EEN STOK ACHTER DE DEUR

Ik heb het vorig jaar als heel prettig ervaren om iedere dag bezig te zijn met mijn manuscript en een deadline te hebben. Ik presteer blijkbaar goed onder ‘druk’ (voor zover je over druk mag spreken). Het geeft me een doel, een houvast. Ik wist waar ik naartoe werkte en dat hielp. Ik ben van plan om dat nu ook weer te doen.

Het hele verhaal herschrijven en editen gaat me niet lukken. Het zijn nogal wat bladzijden meer. Waren het er vorige keer zo’n 200, nu zijn het er ruim 330. Dat is best een aanzienlijk verschil. Daarom geef ik mezelf niet 30 dagen, maar twee maanden de tijd en noem ik het ook geen NaNoWriMo. Ik wil voor het eind van 2020 de eerste versie van mijn roman op papier hebben staan.

EEN AMBITIEUS DOEL

Nu ik het zwart op wit zie staan, klinkt het me erg ambitieus in de oren. Tegelijkertijd weet ik ook dat een ambitieus doel stellen me helpt om stappen te zetten. Ik wil (vooral) aan mezelf bewijzen dat ik het kan, dat het me lukt om zo’n groot karwei te klaren.

Dus, ieder op onze eigen manier gaan we een pittige tijd tegemoet. Maar wel een heel leuke tijd! Ik kijk er in ieder geval erg naar uit om weer twee maanden lekker bezig te zijn met mijn verhaal en vooral naar het eindresultaat.

Ik wens jou (en mezelf natuurlijk) veel succes en schrijfplezier. We houden elkaar de komende tijd goed op de hoogte, zodat we elkaar kunnen aanmoedigen en steunen. Dat zullen we nodig hebben.

Liefs Ellen

 

 

 

Preptober: Hoe gaat het ermee?

 preptober

Hoi Ellen,

Wat leuk om jouw schrijfplannen te lezen in jouw vorige brief! Ook jij bent een heleboel van plan de komende tijd. Leuk om te lezen, zeker ook omdat de energie ervan af spat. Dat is alvast een goed teken.

Vakantie

Deze brief is een weekje later, omdat ik herfstvakantie had. Normaal gesproken zou ik dan wel gewoon brieven schrijven, maar ik was voor het eerst sinds lange tijd eens een weekje weg buiten de zomervakantie om. Heerlijk trouwens! Als het aan mijn jongens ligt, gaan we elke herfstvakantie een weekje naar Limburg, haha. Wie weet…

NaNoWriMo – Preptober

In mijn vorige brief heb ik je verteld dat ik dit jaar weer mee wil doen met NaNoWriMo. Daarom ben ik in oktober al flink aan de slag gegaan met Preptober; de maand voorafgaand aan november, waarin je je kunt voorbereiden. Ik schreef je dat ik voor een moeilijke keuze stond; een vervolgverhaal schrijven of een heel nieuw verhaal. Inmiddels kan ik je zeggen dat er een heel nieuw verhaal in mijn hoofd gekropen is. Het blijft leuk hoe dat werkt. In dit geval begon het bij mij met een personage.

Preptober: het bedenken van de hoofdpersoon

Ik had in mijn hoofd het idee dat het leuk zou zijn om een verhaal te gaan schrijven met een sterke vrouwenfiguur – in mijn geval meisjesfiguur (ik schrijf tenslotte kinderverhalen). Ik heb ooit eens een artikel gelezen over het feit dat de meeste boeken over jongens gaan die de hoofdrol spelen. En als er dan eens een meisje in de hoofdrol zit, dan wordt zij vergezeld door – jawel – een jongen. De weinige uitzonderingen daarop zijn waarschijnlijk van die paardenboeken, maar niet elk meisje houdt van paarden. Het is voor meisjes moeilijker om zich te identificeren met een jongen in de hoofdrol. Terwijl het ook heel goed is als de boekenwereld aan meisjes laat zien, dat zij ook helden kunnen zijn. Vrouwen en meisjes zijn net zo belangrijk!

Ik wilde dus een avontuurlijk boek schrijven over een meisje. En toen kroop Nova in mijn hoofd en leerde ik haar steeds beter kennen. Wie zij is? Dat ga ik nog niet vertellen, daarvoor moet je later mijn boek maar eens gaan lezen. Ik kan je echter wel vertellen dat ze een bijzonder avontuur tegemoet gaat waarbij ze dingen over zichzelf gaat leren en achter een geheim in haar verleden komt. Ben je al nieuwsgierig?

Inspiratie opdoen in de vakantie

Preptober staat voor meer bedenken dan alleen personages. Eén van die dingen is het creëren van een bepaalde setting; waar spelen bepaalde elementen van het verhaal zich af. Dat kan natuurlijk van alles zijn en in mijn geval zijn er verschillende settings nodig. Voor één van die settings kreeg ik inspiratie terwijl ik op vakantie was, zoals ik dat wel vaker heb. Een andere omgeving geeft stof tot nadenken en dus ook inspiratie.

Ik heb in de vakantie veel gewandeld door de prachtige bossen die Limburg rijk is. Deze bossen komen straks terug in mijn verhaal. Ik vind het altijd leuk om natuurelementen in mijn verhalen te verwerken. Ook heb ik in de vakantie een gebouw gezien, op zich niet zo heel bijzonder natuurlijk, maar op de één of andere manier zag ik dat gebouw in mijn hoofd opeens in zo’n bos staan. Ik zag het al helemaal voor mij – in gedachten liep Nova daar al echt rond. Waarschijnlijk gaat het grote conflict in het verhaal zich afspelen rondom dit gebouw. Iets waar ik voor de vakantie nog geen enkel specifiek idee over had. Heerlijk hoe zo’n verhaal zich in je hoofd opeens kan gaan vormen en tot leven komt.

Preptober is al bijna afgelopen

Het is al 20 oktober en daarmee is Preptober al ruim over de helft. De volgende brief die ik ga schrijven, zal in november zijn. En wie weet welke avonturen Nova tegen die tijd al aan het beleven is. Gek idee eigenlijk. En aan de andere kant kan ik niet wachten om met haar verhaal te gaan beginnen. De komende anderhalve week ga ik gebruiken om nog die laatste dingen te bedenken die in mijn verhaal horen. Ik durf nu al te zeggen dat ik goed voorbereid aan NaNoWriMo ga beginnen. En een goed begin is het halve werk!

Schrijfwedstrijd

En met het einde van oktober in het zicht, komt ook de deadline van de schrijfwedstrijd waar ik aan mee wil doen steeds dichterbij. Dank je wel nog voor de tip! Dat verhaal heb ik voor mijn vakantie al helemaal uitgedacht. Het hoeft alleen nog maar geschreven te worden, haha, klinkt makkelijker dan het is. Daar ga ik de komende dagen mee aan de slag, zodat ik mij daarna volledig op de laatste loodjes van Preptober kan storten.

En jij?

Hoe zit het met jou? Je vertelde in jouw brief dat ik je aan het denken had gezet om ook mee te gaan doen aan NaNoWrMo. Ik ben heel benieuwd wat je besloten hebt, als je al besloten hebt natuurlijk. Je hebt nog anderhalve week om erover na te denken.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Heb je ook weer genoten van deze leuke brief? Kijk ook eens op Sandy’s website voor nog veel meer leuke verhalen en blogs. Klik hier!

 

 

 

 

Schrijfplannen voor dit en aankomend jaar

 mijn schrijfplannen voor 2020

Hey Sandy,

Wat een leuke brief weer. Ik word erg vrolijk en enthousiast van al jouw mooie plannen. In deze brief ga ik mijn plannen met je delen.
Super fijn trouwens dat je even de tijd hebt genomen om te relaxen en ongegeneerd een nieuwe Netflixserie hebt gebingewatcht. Dat herken ik helemaal, haha.

HET OUDE LOSLATEN IS RUIMTE VOOR IETS NIEUWS MAKEN

Hoe fijn het ook is om een project, of in jouw geval een schrijfcursus, af te ronden, meestal duurt zo’n gevoel van rust niet lang en begint er weer iets te kriebelen. Ik herken dat wel hoor. Vaak denk ik: hè, hè, effe niks, maar meestal ontstaat er gauw genoeg een nieuw idee of project in mijn hoofd.

Zoals je zelf mooi omschrijft: als je hoofd leeg is, komt er weer ruimte voor nieuwe plannen en ideeën. Het heeft denk ik ook te maken met een stukje persoonlijke groei. Als je geen nieuwe plannen hebt of maakt, sta je namelijk stil en gebeurt er niets. Daar is niets mis mee, overigens. Er zijn genoeg mensen die het zo prima vinden en niet steeds op zoek gaan naar nieuwe uitdagingen.

AMBITIEUZE PLANNEN

Nieuwsgierig las ik jouw plannen en ik ben onder de indruk. Je maakt het jezelf niet makkelijk. Het zijn allemaal erg leuke dingen om naar uit te kijken en om mee bezig te zijn. Ik hoop natuurlijk dat al je plannen worden uitgevoerd en zo succesvol zullen worden als jij ze nu voor ogen hebt.

Toen ik las over de NaNoWriMo werd ik gelijk enthousiast. Door hieraan mee te doen in 2019 heb ik mijn biografie in een maand tijd herschreven. Oké, het was weliswaar geen compleet nieuw verhaal, maar er moest toch echt wel een heleboel aan geschaafd worden. Ik denk dat ik als ik mezelf er niet aan gecommitteerd had, ik het dan misschien niet voor het eind van het jaar af had gemaakt.

DOE IK OOK WEER MEE?

Je zette me wel aan het denken met jouw plan om dit jaar weer mee te doen en dit keer iets beter voorbereid dan vorig jaar. Het is voor mij waarschijnlijk een goed idee om, weliswaar weer op mijn eigen manier, deel te nemen.

Zoals je weet heb ik voor mijn laatste specialisatie mijn YA roman gebruikt. Ik wilde aan het einde mijn verhaal zo goed als afgerond hebben. Helaas ben ik niet klaar met mijn manuscript, maar ik heb wel een ‘ingang’ gevonden om mijn verhaal mee te eindigen. Daar ben ik super blij mee, omdat ik al meer dan twee jaar vastliep. Dankzij een opdracht, waarbij we bronnenonderzoek moesten doen. Zo heb ik iets ontdekt wat ik heel goed kon gebruiken in mijn verhaal. Nu is het belangrijk dat ik die informatie op een zo goed mogelijke manier verwerk in mijn verhaal.

NIEUW DOEL

Aangestoken door jouw enthousiasme krijg ik ook weer zin om met mijn manuscript aan de slag te gaan. Ik ben natuurlijk al een heel eind op weg, maar het is nog steeds niet af. Dat wil ik nu eindelijk voor elkaar krijgen.

Ik maak dus met mezelf een nieuwe afspraak en wel de volgende: Ik wil voor het eind van 2020 mijn verhaal hebben afgerond en begonnen zijn met herschrijven. Daar was ik al mee begonnen, maar ik met de wetenschap van nu kan het alleen maar beter worden.

EEN PRIMEUR

Je hebt dus nu een primeur te pakken. Ik heb dit nog niet eerder uitgesproken (of beter gezegd, op papier gezet). Ik weet ook dat wanneer ik dit soort dingen uitspreek, ik er alles aan zal doen om dit te bereiken. Bij deze ga ik de uitdaging aan om eindelijk mijn deel 1 over Donovan de magiër af te schrijven.

De volgende stap in dit verhaal is dan het zoeken naar een geschikte uitgever. Over de vormgeving heb ik al flink wat ideeën, en ik weet zeker dat het iets heel moois kan worden. Zover is het nog niet. Eerst moet ik ervoor zorgen dat het verhaal een goed einde krijgt en dat het verhaal herschreven wordt.

NOG MEER DOELEN OP SCHRIJFGEBIED

Verder heb ik nog het plan om een aantal verhalen te bundelen en hier een boek van te maken. Nu ik een beetje weet hoe dat werkt in selfpublish-land kan ik hiermee wellicht aan de slag. Al zou het nog leuker zijn als ook hiervoor een uitgever gevonden wordt. Kortom; ik heb ook meer dan genoeg plannen en doelen en ga er hard voor werken om deze gerealiseerd te krijgen. Ik heb er zin in.

Natuurlijk blijf ik meedoen aan schrijfwedstrijden. Ik vind het iedere keer weer iets magisch als er een mooi verhaal op papier verschijnt.
Je vroeg me nog om tips: Ik ben momenteel bezig met de schrijfwedstrijd ‘Nevelkinderen’ (waarvan de deadline ergens begin november is). Misschien haal je het nog om voor die tijd een verhaal te verzinnen en uit te werken? De Harland Awards is helaas al 4 oktober, dus dat gaat niet meer lukken, lijkt me ;-).

Dit waren mijn schrijfdromen en doelen. We hebben weer genoeg om aan te werken.

 

Heb ik alweer nieuwe schrijfplannen gemaakt?

 

Hoi Ellen

IK heb jouw brief weer met veel plezier gelezen. Je hebt mij wel nieuwsgierig gemaakt naar de ideeën die in jouw hoofd zijn ontstaan na je gesprek met Nikki Pommer. Als de tijd rijp is, zul je daar vast meer over gaan vertellen. Ik wacht rustig af.

Het leven na een schrijfcursus

Je vroeg aan het einde van jouw brief of ik alweer nieuwe plannen heb gemaakt. Goede vraag 😉 … Ik kan je zeggen dat ik in de eerste instantie even heb genoten van het ‘niks moeten doen’. Vorige week heb ik op mijn vrije dagen een nieuwe serie ontdekt op Netflix. En ik vond dat ik mijzelf wel een beetje mocht verliezen in het fenomeen ‘bingewatchen’, haha! Een beloning voor het afronden van een cursus van drie jaar.

Mijn hoofd leegmaken voor nieuwe schrijfplannen

Ik weet niet hoe dat bij jou werkt, maar bij mij gaat het wel vaker zo. Door het lekker even niks te hoeven doen en ongegeneerd Netflixen, heb ik mijn hoofd even helemaal leeggemaakt, op schrijfniveau. Resultaat? Ik kreeg na een paar dagen al gelijk zin in een heleboel (nieuwe) schrijfideeën en een heleboel schrijfzin. Ik merkte dat er letterlijk ruimte is gekomen en dat geeft een heerlijk gevoel.

Mijn doelen van 2020

Als eerste heb ik mijn lijstje met doelen voor 2020 erbij gepakt. Ik denk dat iedereen het er wel over eens is dat 2020 een vreemd jaar is en ik besef mij dan ook zeker dat ik niet al mijn doelen ga halen. Ook merkte ik dat ik ook andere prioriteiten heb ontwikkeld. Dat sommige doelen voor mij nu eigenlijk helemaal niet zo belangrijk zijn. Als ik daar nu aan denk, krijg ik daar geen energie van (iets wat ik heb geleerd van mijn Purpuz Planner). Daar ga ik dan ook nu geen energie insteken. Gelukkig staan er ook nog doelen op waar ik wel energie van krijg, waar ik echt zin in heb. Daar ga ik mij dan ook op focussen de komende maanden.

Schrijfwedstrijd

Het eerste doel op mijn lijstje waar ik nog mee aan de slag wil, is het meedoen aan een schrijfwedstrijd. Nu is het jaar al aardig gevorderd en de meeste schrijfwedstrijden van 2020 zijn al afgelopen, maar er is vast nog wel een leuke voor mij. Daar ga ik de komende tijd voor rondkijken op internet. Mocht jij trouwens nog een goede tip hebben, dan houd ik mij aanbevolen. Ik weet dat jij vaker meedoet namelijk.

Schrijfboeken

Op mijn lijst met doelen staat dat ik dit jaar, in 2020, in totaal 20 boeken wilde lezen. Inmiddels heb ik dat al gered. Yeah! Doel behaald! Toch had ik mijzelf ook voorgenomen om een aantal schrijfboeken te gaan lezen. Ik heb nog 3 leuke boeken liggen die schreeuwen om gelezen te worden. Misschien is dat wel iets voor de komende maanden. Daar is dan toch dat stukje dat ik nog steeds graag meer wil leren, waar we het eerder over hebben gehad. Maar eerst nog even mijn huidige boek uitlezen.

Schrijfverhalen delen

In een eerdere brief heb ik het volgens mij wel eens gehad over het schrijven van korte verhalen voor in tijdschriften bijvoorbeeld. Dit idee kwam vorige week (toen er ruimte ontstond 😉 ) opeens weer op in mijn hoofd. In mijn geval zouden dit dan kindertijdschriften moeten worden. En opeens word ik op Facebook doodgegooid met advertenties van het paardenblad ‘Penny’. Zou het een teken zijn? Moet ik paardenverhalen gaan schrijven voor in de Penny? Eerlijkheidshalve moet ik wel bekennen dat ik niet veel met paarden heb, hihi, maar aan de andere kant vroeger wel zelf ook paardenverhalen verslonden heb als klein meisje. Iets om over na te denken…

NaNoWriMo

Op mijn lijst met doelen voor 2020 staat weer het meedoen met NaNoWriMo. Weet je nog van vorig jaar? Even voor de meelezers die later zijn aangehaakt: NaNoWriMo is de National Novel Writing Month. In november gaan duizenden schrijvers van over de hele wereld – misschien zelfs wel miljoenen – druk aan de slag met het doel om in 30 dagen in totaal 50.000 woorden te schrijven. In onze brieven van vorig jaar hebben we daar uitgebreid over geschreven, omdat we daar allebei aan meededen. Afgelopen keer is het mij niet gelukt om die 50.000 woorden te halen. Dit jaar wil ik een nieuwe poging gaan wagen. En daar heb ik ook echt zin in!

Preptober

Eén van de redenen waarom ik het vorig jaar niet heb gehaald, is het ontbreken van een goede voorbereiding. Denk ik. Ik ben toen gewoon begonnen – niet wetende waar ik daadwerkelijk aan begon. Toch was ik toen al heel tevreden met mijn 35.000 woorden. Dit jaar wil ik het beter gaan aanpakken. Voor de maand november, waarin het allemaal moet gaan gebeuren, heb je de maand oktober. Bij NaNoWriMo-schrijvers beter bekend als ‘Preptober’, de maand waarin je je gaat voorbereiden. In die maand ga je al een aantal dingen bedenken die je tijdens het daadwerkelijke schrijven nodig hebt. Iets wat ik vorig jaar in november heb gedaan en wat mij dus veel kostbare schrijftijd gekost heeft.

Freewriting

Ook wil ik in november straks elke dag een stukje freewriting gaan doen. Iets wat ik vorig jaar pas halverwege de maand ontdekte, maar waar ik toen ook al veel aan heb gehad. Gewoon even verstand op nul en alleen maar schrijven. Zonder je druk te maken over allerlei dingen. Ik merkte dat het mij hielp in de vorm van een stukje brainstormen over de richting waar ik voor mijzelf op wilde met het verhaal.

Dilemma

Het enige dilemma waar ik nu nog mee zit, is welk verhaal ik wil gaan schrijven. Gelukkig heb ik nog twee dagen om te kiezen, hihi. Ik kan namelijk een vervolg gaan schrijven op een ander verhaal van mij – over een groepje kinderen die als een soort detectives mysteries oplost. Of ga ik voor een totaal nieuw verhaal? Het is misschien ook wel leuk om te kijken of er in preptober een nieuw verhaal in mijn hoofd zal kruipen wat erom vraagt om geschreven te worden. Moeilijke keuze! Tips zijn welkom…

Tot zover mijn schrijfplannen!

Zoals je hierboven kunt lezen, heb ik alweer genoeg schrijfplannen. En ik kan niet wachten om ermee te beginnen. Wat mij ook weer erg nieuwsgierig maakt naar jouw schrijfplannen. Maar daar ga ik geduldig op wachten. Ik heb er geen twijfel over dat ze goed en inspirerend zullen zijn.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Nooit klaar met leren

 

Ha Sandy

Zoals altijd heb ik weer genoten van jouw brief. En wat is het toch fijn dat we zoveel herkennen in elkaars verhalen. Omdat we met dezelfde dingen bezig zijn en dezelfde passie delen. Ik ben super blij voor jou dat jij je schrijfcursus hebt afgerond en ik proef uit je vorige brief, dat jij ook niet uitgeleerd bent.

DE BERUCHTE BOEKENLIJST!

Ik heb smakelijk moeten lachen om de vergelijking met het verplicht moeten lezen van een aantal boeken op het voortgezet onderwijs. Ook ik heb in die tijd een hekel gekregen aan lezen. Gelukkig is dat later weer helemaal goed gekomen, haha. Maar ik kan me voorstellen dat je na 48 verhalen een klein beetje klaar was met deze manier van schrijven. Gelukkig is dat voor jou een afgesloten hoofdstuk.

EEN RAAR GEVOEL OM IETS AF TE HEBBEN

Ik weet natuurlijk niet hoe het bij zit, maar ik voel me altijd een beetje raar als iets klaar is. Heel erg blij aan de ene kant, maar ook vreemd alsof het nog niet afgelopen is.
En ik denk, weet eigenlijk wel zeker, dat dat ook zo is. Dat je nooit uitgeleerd bent en dat je jezelf altijd kunt blijven ontwikkelen.

De eerste periode nadat je een opleiding of cursus hebt afgerond, voel je blijdschap en misschien zelfs opluchting, omdat je ergens veel tijd en energie in hebt gestopt. Maar dan, op een bepaald moment, begint het weer te knagen. Nu weet ik niet of ik ook voor jou spreek, maar het geldt zeker voor mij.

NIEUWE PLANNEN

Je vroeg of ik al weer ideeën had voor nieuwe dingen. Ik denk dat je me in het afgelopen jaar redelijk hebt leren kennen en dat je je wel kunt voorstellen dat ik altijd bezig ben met het bedenken (en hopelijk ook uitvoeren) van plannen.

Ik ben trots op het feit dat ik na ruim tweeënhalf jaar Schrijversacademie de schrijfopleiding met een goed gevolg heb afgesloten. Het was een bijzondere, geweldige periode die ik absoluut niet had willen missen. Ik heb veel geleerd, geoefend, schrijfkilometers gemaakt, leuke mensen ontmoet, fijne en waardevolle feedback gehad en bovenal ontzettend genoten van deze stap in mijn nieuw ingeslagen weg.

EINDELIJK EEN EIND SCHRIJVEN AAN MIJN YA ROMAN

De laatste specialisatie stond in het teken van een einde bedenken (en schrijven) voor mijn YA roman over een magiër, waar ik al ruim drie jaar mee bezig ben.
Ik wist, voordat ik aan deze specialisatie begon, helemaal niet hoe ik toch tot een slot voor mijn boek kon komen en had eigenlijk de hoop al een beetje opgegeven.

Dankzij een bepaalde opdracht, waarin we brononderzoek moesten verrichten, kreeg ik een nieuwe invalshoek voor mijn verhaal en opeens wist ik hoe ik dit kon gebruiken om het eind voor mijn verhaal te schrijven.

ANDERE IDEEEN

Behalve dat ik voor het eind van dit jaar mijn verhaal eindelijk hoop af te ronden, wil ik nog veel meer dingen doen en uitproberen.
O.a. het promoten en verkopen van ons boek ‘Duistere Geheimen’. De eerste exemplaren zijn al verkocht en ik heb ook al een hele leuke, positieve reactie gekregen. Niets dan goed nieuws dus.
Natuurlijk hopen wij (en dan spreek ik ook namens Kathleen) dat ons boek zijn weg vindt naar een groter publiek en niet alleen in onze netwerken blijft hangen. Dat we het naar een hoger niveau kunnen tillen. Daar droomt tenslotte iedere schrijver van, toch?

Ook wil ik me gaan richten op het geven van lezingen. Ik heb dat een aantal keren mogen doen en ik haal er ontzettend veel plezier uit. Het voelt goed om anderen met mijn verhaal te inspireren of gewoon te vermaken. Ik denk dat een combinatie van schrijven en spreken een gouden combi kan zijn en ik ben dus op zoek naar een leuke manier om deze in elkaar te kunnen schuiven.

NETWERKEN

Jij schreef in je vorige brief dat je zo ontzettend veel leert en steun krijgt van jouw schrijfmaatje (de schrijfster). Dat begrijp ik heel goed. Ik heb dat inderdaad met Kathleen ook. Van en met elkaar leren en nieuwe paden bewandelen. Een super fijn gevoel. En helemaal als je het kunt delen.

Ik heb pas ook een heel fijn gesprek gehad met Nikki Pommer (je weet wel, van multipotentials …). Zij heeft me nieuwe inzichten gegeven en zeker aan het denken gezet. Ik kan daarover nog niet teveel vertellen, want het zijn nog maar hersenspinsels, haha.
Kortom; ik heb weer genoeg stof om over na te denken en genoeg te doen.

En hoe is dat voor jou? Heb jij alweer plannen? Of ga je lekker verder om je color creations meer bekendheid te geven? Ik ben heel benieuwd en kijk nu alweer uit naar jouw antwoord.

Liefs Ellen

 

Schrijven kun je leren

 schrijven kun je leren

Hoi Ellen,

Het voelt zeker weer vertrouwd om elkaar elke week te vertellen over onze (schrijf)avonturen! Ik geniet elke keer weer van onze briefwisseling. Vandaag is het weer mijn beurt, hihi.

Uitgeven in eigen beheer

De afgelopen weken hebben we het hier uitgebreid over gehad. Jij zit midden in het proces. Of eigenlijk – je hebt het inmiddels al afgerond. En ik ga deze uitdaging in de toekomst misschien nog wel eens aan. Nu mijn schrijfcursus bijna afgerond is, komt het herschrijven van mijn manuscript weer dichtbij. En dan dus ook mijn hernieuwde zoektocht naar die welbekende traditionele uitgever…

Schrijfcursus

In mijn vorige brieven heb ik regelmatig gesproken over mijn schrijfcursus. De cursus waar ik, nu bijna drie jaar geleden, enthousiast aan begon. Ik had deze bewust gekozen, omdat ik in 48 lessen heel veel zou kunnen leren, omdat ik dan ook 48 verhalen moest schrijven. En ik heb inderdaad veel geleerd, dat durf ik wel te zeggen. Maar ik kan je inmiddels ook wel vertellen dat 48 lessen héél véél is. Het is niet dat ik het niet leuk vind om verhalen te schrijven, dat mag inmiddels wel duidelijk zijn, maar het verhalen moeten schrijven volgens bepaalde richtlijnen, dat werd op een gegeven moment echt ‘moeten’.

Het was zo’n beetje hetzelfde effect als die literatuurlijst op de middelbare school. Ken je die nog? Dan moest je een bepaald aantal boeken lezen, uit een bepaalde lijst (waar maar weinig echt leuke boeken op stonden) en volgens bepaalde criteria. Had jij dat ook? Ik kan je zeggen dat ik – een echte boekenwurm – opeens geen fan meer was van boeken lezen.

Dat kwam pas terug op de Ipabo. Ja, ik moest nog steeds boeken lezen, maar deze keer waren dat kinderboeken en waren er geen echte richtlijnen – voor zover ik mij kan herinneren en dat zegt denk ik wel genoeg. Mijn leesplezier kwam weer terug! Gelukkig maar, want het is zo leuk.

Nog één les

Inmiddels hoef ik nog maar één les! Ja, je leest het goed – nog één les. Tegen de tijd dat deze brief door al onze enthousiaste meelezers gelezen wordt, heb ik die laatste les waarschijnlijk al af en ingeleverd. Heerlijk idee is dat!

Eigenlijk zou ik deze laatste les afgelopen zondag hebben gedaan. Dat had ik tenminste in mijn mooie Purpuz Planner gepland, maar dat is niet ‘gelukt’. Niet dat ik er geen tijd voor had, maar misschien dat ik toch ergens nog niet wilde. Klinkt dat gek? Alsof iets mij tegenhield. Het betekent namelijk een einde aan een lange periode – een periode waarin ik kon leren, fouten kon maken en goede feedback kreeg. Als ik straks (lees: morgen 😉 ) klaar ben, kijkt er niemand meer met mij mee. Zal dat het zijn? Ik weet het niet. En toch kan ik ook niet wachten tot ik klaar ben…

Jouw schrijfopleiding

Misschien dat jij je in bovenstaande een beetje herkent? Jij hebt afgelopen week ook een lange schrijfperiode afgerond. Na zoveel jaar heb je volgens mij elke schrijfopleiding afgerond die de ‘Schrijfacademie’ te bieden heeft, als ik mij niet vergis. Toch? Wat een prestatie! Wat zal dat een trots gevoel geven!

En ben je voor nu dan echt klaar? Of heb je stiekem alweer iets nieuws op het oog? Ik ben eigenlijk wel benieuwd. Zelf betrap ik mij erop dat ik af en toe wel aan het rondkijken ben naar een andere cursus of misschien zelfs een opleiding. Wel heb ik mijzelf één ding beloofd – als ik een nieuwe cursus ga doen, dan eentje die niet zoveel lessen heeft. Haha! En misschien ook eentje die niet zoveel tijd geeft om het af te ronden, want dat is echt niet handig voor een uitsteller als ik. Ik heb een deadline nodig!

Leren op andere manieren

Jij geeft in jouw vorige brief al aan dat je van andere schrijvers ook zoveel kunt leren. En dat kan ook op zoveel manieren. Jij hebt ongetwijfeld veel geleerd van je schrijfmaatje met wie je nu een boek hebt uitgegeven in eigen beheer. En zij, op haar beurt, vast ook weer van jou. Dat kan haast niet anders. Ik ben ervan overtuigd dat je als schrijver altijd jezelf kunt verbeteren.

Zo leer ik heel veel van mijn schrijfvriendin die zelf al een aantal boeken heeft uitgeven. Zij kijkt regelmatig even met mij mee en geeft dan super goede tips waar ik echt veel aan heb. Ik heb gezien dat mijn verhalen zoveel beter worden hiervan. Ik kan dan ook niet wachten tot ze weer mee gaat lezen straks, tijdens het herschrijven.

Ik ben benieuwd naar je antwoord volgende week. Naar jouw nieuwe plannen. Want die zul je ongetwijfeld hebben na het afronden van je opleiding en nu je boek is uitgegeven.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Een dankbaar onderwerp om over te brainstormen

 uitgeven in eigen beheer

Hey Sandy,

Wat voelt het weer vertrouwd en fijn om elkaar wekelijks op de hoogte te houden over onze (schrijf)avonturen, hè? Tenminste, als ik voor mezelf spreek en afgaande op jouw brief vorige week heb jij hetzelfde gevoel.

En je geeft in je brief aan dat je graag nog wat dieper op het onderwerp uitgeven in eigen beheer wilt ingaan. Daar ben ik het helemaal mee eens. Ik zit nu middenin het proces van ons eigen boek uitgeven en heb dus genoeg inspiratie om over dit onderwerp te delen.

ER ZIJN MEER WEGEN DIE NAAR ROME LEIDEN

Jij bent ook al een hele tijd op zoek naar een uitgever voor je manuscript van je kinderboek. Ik begrijp heel goed dat je het liefst bij een traditionele (en liefst ‘grote’) uitgever terechtkomt, zodat al het werk je uit handen genomen wordt en alles op de goede manier gebeurt. Helaas heb, ook jij, deze uitgever nog niet gevonden. Ik zeg expres nóg niet, want wie weet gaat het alsnog gebeuren. Je moet altijd geloof en hoop hebben en houden.

Toch heb je ook al nagedacht over andere manieren, omdat je beseft dat het ook wel eens niet zou kunnen lukken om bij een uitgever binnen te komen. Zoals je zelf al, terecht, aangaf, er zijn maar weinig auteurs die een plekje binnen de uitgevers bemachtigen. De kans is niet zo groot dat een onbekende auteur bij een uitgever terechtkomt.

IK SNAP JE AARZELING

Eerlijk, ik begrijp je heel goed. Ook ik wil en hoop nog steeds bij een uitgever binnen te komen. Dat mijn pitch en synopsis zó goed en onweerstaanbaar is, dat ze niet om mij heen kunnen, haha. Maar in mijn achterhoofd weet ik ook, dat die kans niet zo groot is. Dat er een back up plan moet zijn. Een andere manier. En die heb ik gevonden.

Laat dit nu een mooie gelegenheid zijn om eens te proeven van het zelf een boek uitgeven. Samen met een andere schrijfster. Ik vind het sowieso tof om het hele proces samen te doorlopen. Om van en met elkaar te leren. Samen weet je meer dan in je eentje en je kunt elkaar opbeuren en motiveren. Waar je alleen misschien het bijltje erbij gegooid zou hebben, ga je nu stug door. Dat geeft een goed gevoel. Bovendien is het erg leuk om je boek te ontwerpen en te zien ‘groeien’.

DE KUNST BIJ EEN ANDER AFKIJKEN

Het leuke en waardevolle aan het hebben van contacten met collega-schrijvers is dat je de kunst bij een ander kunt afkijken. En dat bedoel ik positief, haha. Je hoeft tenslotte het wiel niet opnieuw uit te vinden. Tenminste, dat is mijn mening. Waarom zou je al die moeite, tijd en energie erin stoppen, als je ook bij een ander kunt zien hoe een en ander in zijn werk gaat? Ik wil niet zeggen dat je het hele proces met kopiëren, maar je kunt er de dingen uithalen, die voor jou relevant en bruikbaar zijn.

Toevallig ga ik nu dit hele traject doorlopen en kun jij daarvan leren en over mijn schouder meekijken. Dat is leerzaam en hopelijk ook voor jou leuk om vanaf de zijlijn mee te kijken.

MIJN ERVARINGEN

Je vroeg me in je brief of ik je op de hoogte wil houden van ons proces. Natuurlijk wil ik dat en ik ga je zeker alle ins- and outs vertellen. Ik kan je alvast verklappen dat het uitkomen van ons boek een beetje vertraging heeft opgelopen, omdat er een storing was bij bol.com.

Eerder zou ik meteen in de stress geschoten zijn en flink balen, maar nu bekijk ik het van een andere kant en zie ik kansen. Want het betekent ook: meer tijd om meer mensen nieuwsgierig te maken. Meer tijd om over promotie en marketing na te denken en leuk beeldmateriaal (foto’s, filmpjes en zo)/teasers te maken.

VAN PROBEREN KUN JE LEREN

Eén van mijn lievelingsuitspraken toen ik nog juf was. Wat voor kinderen geldt, geldt ook voor volwassenen, al denken we misschien dat we alles in één keer moeten kunnen/kennen. Van het proces leer je en ontwikkel je jezelf. Niets mis mee. Sterker nog; ik denk dat je er altijd beter van wordt als je iets nieuws probeert. In je veilige, vertrouwde omgeving blijven zitten, brengt je niet tot nieuwe inzichten.

Ik zal, hopelijk, de komende weken een heleboel kunnen vertellen over ons boek. Wat goed gaat, wat nog verbeterd kan worden, reacties van anderen (als ze ons boek kopen, natuurlijk), en ga zo maar door. En wie weet word je dan zo enthousiast dat je zelf ook de stap zet om het in eigen beheer te gaan uitgeven. We zullen zien. Wordt vervolgd…

Liefs Ellen

 

Zou je dat nou wel doen? Uitgeven in eigen beheer!

 

Hoi Ellen,

Wat leuk om weer een brief te ontvangen! Ik heb hem met veel plezier gelezen. Ook vond ik het leuk dat je een verrassing had in de vorm van een interview met Sanne Hillemans. En het thema wat in dit interview naar boven kwam, is ook erg interessant: uitgeven in eigen beheer. Op dit onderwerp wil ik graag nog even door gaan.

Welke opties heb je als je een boek wilt uitgeven?

In mijn zoektocht naar een uitgever heb ik al verschillende dingen langs zien komen.
– Je hebt natuurlijk de ouderwetse, en nog steeds erg gewilde, traditionele uitgever. Die neemt (haast) al het werk uit handen. Maar als je niet al een bekende in schrijversland bent, kom je hier vrijwel onmogelijk binnen.
– Daarnaast heb je ook een heel aantal nieuwe uitgeverijen, die soms als paddenstoelen uit de grond schieten. Hiervan is het alleen wel moeilijk om in te schatten hoe betrouwbaar ze zijn. Dit schijnt nog wel eens te verschillen.
– Verder heb je nog de uitgeverijen die alleen het laatste stukje voor hun rekening nemen en die we eigenlijk beter drukkerijen kunnen noemen, alhoewel ze dat zelf anders zien.

Zijn er nog meer opties?

Jazeker! Jij liet het al langskomen in het interview met Sanne Hillemans: uitgeven in eigen beheer. Voor degenen die deze brief meelezen en zich afvragen wat dat nou precies is… Eigenlijk zegt de naam het al: je bent in principe je eigen uitgever. Dit houdt in dat je alles zelf moet en mag doen. Ik zeg moet, omdat niemand je helpt. Je hebt geen keuze, het komt op jou neer. En ik zeg mag, want er is dus ook geen uitgever die misschien wel iets wil doen waar jij eigenlijk niet achter staat. Elke keuze ligt in je eigen handen. En dat is vaak ook heel leuk, lijkt mij.
Toch zijn er inmiddels ook bedrijven die een gedeelte van dit alles uit handen kunnen nemen. Maar hier betaal je dan ook (flink) voor. Alle risico’s zijn voor jou als schrijver.

Jij gaat de grote stap wagen: uitgeven in eigen beheer

Wat vind ik dat stoer van jou! Je gaat het gewoon doen. Je gaat, samen met je schrijfmaatje, een boek in eigen beheer uitgeven. Via de social media heb ik jullie stappen een beetje kunnen volgen. Leuk om te zien dat iets wat bij jullie ooit als een plan begon, inmiddels een droom is die gaat uitkomen. Ik zou het heel leuk vinden als je in een volgende brief nog wat meer hierover verteld.

Is uitgeven in eigen beheer ook iets voor mij?

Natuurlijk heb ik zelf ook al regelmatig nagedacht aan uitgeven in eigen beheer. Maar eerst wilde ik het proberen via de meer traditionele weg. Inmiddels heb ik wel gemerkt dat deze weg vaker doodlopend is dan niet in uitgeverland. In mijn hoofd had zich echter een gedachte genesteld: ik schrijf kinderboeken en kinderen moeten die zien liggen in de boekwinkels – kinderen kopen immers geen boeken via internet. Daarom was mijn redenatie dat ik wel via een echte uitgeverij mijn pad richting mijn eerste echte boek zou moeten bewandelen.

Maar is dat wel zo?

Inmiddels komt er steeds vaker de vraag in mij naar boven: Maar is dat wel zo? Moet mijn toekomstige boek echt via een uitgeverij? Moet een kind mijn boek in de boekwinkel zien liggen?
En ik denk dat ik naar waarheid kan zeggen: ik denk het eigenlijk van niet.
Als ik alleen al naar mijn eigen kinderen kijk…
– Wie koopt de boeken? Dat ben ik. En met grote regelmaat doe ik dat via de online boekwinkel.
– Wie kiest de boeken? Af en toe geven mijn jongens aan welke boeken ze graag zouden willen hebben. Maar merendeel ben ik degene die de keuze maakt, omdat ik goede verhalen over een boek heb gehoord of het langs heb zien komen via diverse social media.

Ik overweeg steeds vaker uitgeven in eigen beheer

Ik merk dat ik uitgeven in eigen beheer nog niet ‘Plan A’ noem. Het liefst wil ik mijn eerste boek via een echte uitgever uitgeven, om allerlei redenen. Maar inmiddels noem ik het ook geen ‘Plan Z’ meer. Ik durf het ‘Plan B’ te noemen. Als blijkt dat het niet via de traditionele weg lukt, dan wil ik ook wel echt alles zelf in de hand hebben. En daarmee ook alle rechten voor mijzelf houden. Wie weet is het ooit nog een toekomstmuziek. Eerst maar eens afkijken hoe het bij jou gaat! 😉

Als jij het boek van Sanne gelezen heb, moet je maar laten weten of het een aanrader is. Wie weet koop ik hem dan ook.

Tot zover mijn brief. Ik ben nu al benieuwd naar jouw antwoord.

Tot snel!

Liefs, Sandy

Meer leuke dingen over Sandy en haar schrijfavonturen lezen? Kijk dan op haar website!

INTERVIEW SANNE HILLEMANS

 sanne hillemans

Hey Sandy,

Jeetje, dat lijkt alweer een eeuwigheid geleden, haha. Maar aan de andere kant voelt het ook meteen vertrouwd. Ik ben zo vrij om de eerste brief te schrijven. Ik heb namelijk een leuke verrassing. Ik wil iets een onderwerp met je bespreken, waar we het nog niet eerder over hebben gehad. Bovendien is het een voor ons beiden een interessant thema.

INTERVIEW MET SANNE HILLEMANS

Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en een auteur (die ik via Instagram en Facebook ‘ken’) een brutale vraag gesteld: Sanne Hillemans (check hier haar te gekke website) heeft in de afgelopen jaren maar liefst zes boeken in eigen beheer uitgegeven en dat vind ik super stoer. Ze heeft o.a. de boeken Circus Cesaria , Ave Cesaria en De actrice in mij geschreven.

Omdat wij op zoek zijn naar manieren om onze boeken/verhalen aan de man te brengen is zelf uitgeven een interessante optie. Ik bedoel, wie zegt dat je alleen succesvol boeken kunt verkopen met behulp van een (grote) uitgever? In deze digitale tijd, waarin je alles, maar dan ook alles, kunt vinden op het internet, ben je meer dan ooit in de gelegenheid je eigen succes te creëren. Tenminste, zo zie ik dat.

LEUKE UITKOMST VAN GESTELDE VRAGEN

Aangezien ik nogal nieuwsgierig van aard ben (dit soms tot grote ergernis bij mijn gezin), heb ik een heel vragenvuur op Sanne afgevuurd. Hieronder zal ik de vragen met haar antwoorden met je delen. Het lijkt me, ook voor andere (beginnende) schrijvers waardevol om eens goed door te lezen en er je voordeel mee te doen.
Ben je er klaar voor? 

1. Was je als kind ook altijd bezig met taal, schrijven en dingen creëren? (Ik was dat namelijk wel; ik dacht daarom altijd dat ik juf wilde worden. Uiteindelijk ben ik bijna 20 jaar leerkracht in het basisonderwijs geweest en na een burn-out in 2017 gestopt en een opleiding aan de Schrijversacademie begonnen).
Als kind was ik heel creatief, maar op verschillende manieren. Ik knutselde graag, maar speelde ook heel graag met barbies. Dat was denk ik mijn eerste ervaring met verhalen vertellen, haha! Later zat ik ook op de jeugdtheaterschool, las ik heel veel en begon ik kleine verhaaltje te schrijven. Dus als kind zat er zeker al iets in me dat zich nu op deze manier manifesteert.
2. Wat vind je zo leuk aan schrijven? (Ik vind het leukste aan schrijven dat je je eigen wereld mag creëren, waarin alles mogelijk is).
Het leukste aan schrijven vind ik dat ik meerdere levens kan leiden. Zelf heb ik nooit meegereisd met een circus en ben ik geen wereldberoemde actrice geweest, maar in mijn verhalen kan ik die dingen zijn en doen die ik in het echte leven niet kan.
3. Wat is je favoriete genre om in te schrijven? Of maak je uitstapjes naar andere genres? (Ik heb ontdekt dat ik magisch realisme het leukst vind. En dan het liefst over misfits die nergens bij horen).
Drama, haha! In de basis schrijf ik romans, sommige verhalen kun je bestempelen als New Adult en altijd zit er een bepaalde spanning in. Ik heb nog wel een leuk fantasy idee op de plank liggen en experimenteer de laatste tijd wat meer met Feelgood (zoals mijn gratis Instagramverhaal Het gras is groener), maar ik blijf zelf het meest geboeid als er romantiek en trauma of emotionele spanning in een verhaal zit, dus dat schrijf ik ook het liefst.
4. Kun jij leven van je schrijven? (Ik zou dolgraag van mijn verhalen willen leven).
Was het maar zo’n feest. Tot nu toe steek ik er zelf vooral geld in. Sinds kort verdien ik wat meer omdat ik ook diensten aanbied, maar leven van het schrijven is nog ver weg. Ik heb er een day job bij om deze dure passie te bekostigen.
5. Hoeveel tijd in de week schrijf je? (Bij mij is dit heel verschillend. Er zijn weken dat ik nauwelijks een letter op papier krijg, maar in andere weken schrijf ik verhaal na verhaal).
Het verschilt heel erg en lijkt op hoe het bij jou gaat. Ik ben echt een flowschrijver, hoe gestructureerd ik ook zou willen zijn. Dus soms zit ik een week lang elke avond uren te schrijven en kan ik in een dag 10.000 woorden op papier zetten, en soms schrijf ik weken niet. Wel ben ik er altijd mee bezig, of dat nou gaat om nadenken over een verhaal, schrijven of werken aan dingen ter promotie of marketing, maar ik zou er geen urenaantal aan kunnen geven.
6. Hoe ga je te werk wanneer je een tof verhaalidee krijgt? Werk je het helemaal in hoofdstukken uit of ben je meer een gevoelsschrijver? (Ik start altijd met een idee en begin van daaruit te schrijven. Ik zie wel waartoe het verhaal me leidt).
Dit verschilt per verhaal, maar in de basis heb ik een idee voor een verhaal en komen daar vrij snel een paar hoofdscènes bij die in het verhaal moeten. Van daaruit werk ik verder, maar ik ben niet echt een plotter. Eén van de dingen die ik zo leuk vind aan schrijven is dat je niet altijd weet wat je personages gaan doen. Ik geloof dat ik bang ben dat ik dat verlies als ik te veel plot.
7. Heb jij voor alle personages een zogenaamd ‘persoonsdossier’ aangelegd? (Ik niet, bij mij ontwikkelt een personage zich tijdens het schrijven en leer ik hen steeds beter kennen).
Nope, niet echt eigenlijk. Sommige belangrijke details schrijf ik op, maar de mensen worden meestal dusdanig echt in mijn hoofd dat ik het niet altijd nodig acht.
8. Wanneer gaf jij je eerste boek uit?
Mijn eerste boek is Voor altijd twintig en deze is gratis te downloaden op mijn website! (www.sannehillemans.nl/gratis/) Dit kwam uit in de winter van 2016/2017. Circus Cesaria is het eerste boek dat ook als papieren boek is uitgegeven en die verscheen in april 2017.
9. Heb je jouw manuscripten naar veel uitgevers gestuurd? En zo ja; hoe heb je ze uitgezocht en hoe ging je om met eventuele afwijzingen?
Voor altijd twintig heb ik ooit opgestuurd naar een paar uitgevers, maar voordat ik überhaupt reactie had, was het verhaal al gratis online geplaatst. Ik wilde niet wachten op een uitgever, ik wilde handelen! De andere boeken die ik uitgegeven heb zijn nooit opgestuurd naar een uitgever, ik heb het vanaf het begin af aan zelf gedaan.
Inmiddels heb ik twee manuscripten af en die liggen nu bij één uitgever hoopvol te wachten om gelezen te worden. Mocht dat niet lukken, dan stuur ik het nog naar anderen op, maar ik ben nu pas voor het eerst op een punt dat ik zo’n samenwerking actief opzoek.
10. Heb je tips hoe je je manuscript het beste kunt ‘verkopen’ aan uitgevers?
Eén boek is niet interessant voor een uitgever. Als schrijver moet je aan je naam bouwen, aan je werk. Dus leg de focus in een boekvoorstel op jou als schrijver en de potentie die jij met je meebrengt. Laat daarnaast je boekvoorstel redigeren, zodat je in ieder geval weet dat deze eerste indruk er piekfijn uitziet.
11. Wat doe je allemaal aan promotie?
Van alles en tegelijkertijd te weinig. In z’n algemeenheid werk ik vooral aan mijn langetermijndoelen, door actief te zijn op social media en zichtbaar te zijn in de online boekenwereld. Daarnaast organiseer ik The Indie Awards… Mijn doel is om regelmatig voorbij te komen op de tijdlijn van mensen, zodat ze uiteindelijk meer van me willen weten. Maar in harde verkoop ben ik slecht, haha!
12. Hoe bevalt het uitgeven in eigen beheer?
Ik ben erg blij dat ik zo begonnen ben. Naar mijn mening zou iedereen zelf een of een paar boeken moeten uitgeven, al is het maar om te leren hoe het werkt. Een uitgeverij kan je helpen verder te komen, maar zullen ook liever samenwerken met een professional dan iemand die op zoek is naar een partij waar ze alles uit handen kunnen geven. Zorg ervoor dat je zelf gaat leren hoe alles in elkaar zit, welke stappen je moet zetten om van word-document tot boek te komen. Uitgeven in eigen beheer is daar een uitstekende manier voor.
13. Ga je naar netwerkbijeenkomsten? Hoe kom je het beste in contact met andere collega’s?
Nee, ik ben eigenlijk nog nooit naar een netwerkbijeenkomst geweest. Wat tot nu toe voor mij goed werkt is social media. Inmiddels heb ik echt veel schrijvers leren kennen. Je merkt aan wat iemand post en hoe iemand reageert wel een beetje of je een klik hebt en dan trek ik na een tijdje online contact gewoon de stoute schoenen aan en vraag iemand om een keer in het echt af te spreken. Ik heb er nog nooit spijt van gehad. Het kan natuurlijk zijn dat iemand er geen tijd voor heeft of behoefte aan heeft, maar niet geschoten is altijd mis. Zo heb ik inmiddels echt een paar goede schrijfvriendinnen opgedaan waar ik er eerst niet één had.
14. Hoe ben je ertoe gekomen om de organisatie van de Indie Awards op je te nemen?
Vrij simpel, eigenlijk. Er was nog geen prijsuitreiking voor boeken die in eigen beheer uitgegeven worden en ik vond samen met Simone Lucchesi dat die er wel moest komen, dus zijn we hem begonnen  Website gemaakt, gepromoot in de juiste groepen mensen, en nu beginnen we in het najaar met seizoen 4!
15. Wat komt er allemaal kijken bij het uitgeven in eigen beheer?
Alles, haha. Je moet álles zelf doen. Het schrijven, vinden van proeflezers, zoeken van een redacteur en een omslagontwerper, het laten drukken, de distributie en het uitgeven zelf, dan de promotie en marketing… Ik kan hier wel een hele lijst gaan noemen met wat dat allemaal inhoudt, maar dan wordt het antwoord erg lang en ik heb er toevallig recent een E-book over geschreven, genaamd 55 tips over schrijven en uitgeven. Als je overweegt je boek zelf uit te geven, is dit een inspirerend stappenplan om mee te starten.
16. Heb je ooit samen met een andere schrijver een verhaal geschreven? Of zou je dat ooit nog willen doen?
Tijdens mijn hele middelbare schooltijd en studentenperiode heb ik geschreven aan een online RPG (een online verhaal waarbij iedereen z’n eigen personage heeft en daarover schrijft, samen met anderen). Op mijn website staat een hele uitleg (www.sannehillemans.nl/rpg) maar in totaal hebben we hier echt iets van 10 of 12 jaar aan gewerkt met z’n allen. Het was puur voor de leuk en heeft gezorgd voor heel veel schrijfmeters.
Verder heb ik niet echt met één andere schrijver een verhaal geschreven en of ik dat zou willen doen… geen idee. Maar ik zeg nooit nooit.
17. Wat is de beste schrijftip die je ooit gehoord, gelezen of gekregen hebt?
Niet iedereen is je fan. Zelf je meest favoriete boek heeft negatieve recensies gekregen, omdat we leven in een diverse wereld waarin mensen diverse smaken hebben. Dat maakt het zo mooi, en zorgt er voor mij voor dat ik negativiteit heel makkelijk van me af kan laten glijden.
18. Wat zijn je (schrijf)plannen voor de toekomst?
Ik heb heel veel schrijfplannen, hihi. Ik zal ze op een rijtje zetten voor je, waarom ook niet?
1. Twee manuscripten wil ik uitgeven bij een uitgeverij.
2. Ik werk aan een lang verhaal dat ik in delen gratis wil aanbieden (wellicht in een Facebookgroep, of op mijn website…)
3. Het eerste deel van een E-book trilogie is af. Ik wil deel twee en deel drie af hebben voordat ik het uitgeef, dus dat komt binnenkort weer eens op de to-do lijst.
4. Op dit moment werk ik aan een YA-verhaal. Nog geen idee wat ik daarmee ga doen, maar de eerste stap is hem afschrijven en dat gaat me hopelijk deze (of volgende) maand nog lukken.
5. Daarnaast wil ik steeds meer medeschrijvers helpen met de redactie van hun boek! Ik bied sinds dit jaar diensten aan en haal daar ontzettend veel plezier uit.
6. Tot slot ben ik nu weer druk bezig met de voorbereiding van The Indie Awards. Over een paar maanden gaan we weer van start en kan er genomineerd worden!
Veel plannen, haha. Maar ik ben totaal niet ambitieus 😉

interview sanne

Zó, dat waren nogal een aantal vragen, hè? Ik was super enthousiast na het lezen van haar antwoorden en ben blij dat ik de stap heb genomen om haar deze vragen te stellen. Ik ben er in ieder geval een stuk wijzer van geworden en ga zeker haar E-Book aanschaffen om me nog meer te verdiepen in uitgeven in eigen beheer. Toevallig (of niet 😉 ) zit ik nu zelf ook middenin het proces van het uitgeven van een verhalenbundel, samen met K.T.Sterling. Heel spannend, maar wat komt er veel bij kijken!

Ik hoop dat jij het interview met Sanne net zo waardevol en interessant vindt als ik.
Tot de volgende keer.
Liefs Ellen

 

Wanneer ben je tevreden?

 wanneer ben je tevreden

Hey Sandy,

 

Ik heb wederom genoten van jouw brief en het is inderdaad een dankbaar onderwerp om over te schrijven. Vooral omdat we hierin nog een lange weg hebben te gaan. Zoals je schrijft, we zijn nog echte beginnelingen (al denk ik zelf vaak van niet, haha!).

GOED IDEE OM PERSONAGES OP ANDEREN TE BASEREN

Ik moest lachen om je voorbeeld van de Luizenmoeder. Dat is nog eens een staaltje gebruik maken van onrealistische personages. Hoewel er echt een heleboel waarheden in gebruikt worden. Je schrijft dat wij waarschijnlijk met onze ervaring een nieuw seizoen kunnen schrijven. Ik zal het je nog sterker vertellen: ik heb serieus een jaar of twee geleden een mail gestuurd met daarin precies dat idee. Dat het me ontzettend leuk leek om mee te mogen schrijven aan een nieuw seizoen, omdat ik zelf bijna twintig jaar in het onderwijs heb gewerkt en daarin het nodige heb meegemaakt. Helaas, helaas, ik heb er nooit een reactie op gekregen. Een anticlimax dus.

VLIEGUREN MAKEN

Het lijkt me een heel goed idee om jouw schrijfcursus in te zetten om te oefenen met onrealistische personages. Het is dan misschien net iets minder erg, als het je niet meteen goed lukt. Maar jou een beetje inschattende haal je liever hoge cijfers, haha.

Ik moet ook echt aan de gang om meer te oefenen met dit soort personages. Al moet ik wel zeggen dat het in fantasyverhalen wel iets makkelijker gaat, omdat er dingen gebeuren die in het echte leven niet kunnen. Dan zijn onrealistische personages opeens een stuk geloofwaardiger, snap je?
Het is een kwestie van veel oefenen. Oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Voor mij is dat heel goed, omdat ik nogal eens de neiging heb om tevreden te zijn met hetgeen ik geschreven heb.

MIJN VISIE OP ONREALISTISCHE PERSONAGES

Zoals ik er nu over denk, wil ik best eens aan de slag gaan met onrealistische personages, maar blijf ik voorlopig nog bij het ‘vertrouwde’. Bovendien denk ik dat in ieder hoofdpersonage dat ik creëer onrealistische trekjes te vinden zijn. Iedere schrijver legt dingen uit zijn of haar eigen persoonlijkheid in een personage. Dat vind ik ook het mooie aan schrijven. Je kunt ongegeneerd over van alles en nog wat schrijven en tegelijkertijd zeggen: ja, ik heb het ook maar verzonnen. Het is niet echt, het is fictie.

Ik moet bekennen dat ik tijdens het schrijven niet altijd helder heb over welke eigenschappen mijn personage moet beschikken. Ik begin vanuit een idee en van daaruit ontstaat vanzelf een personage. Of ik het anders zou moeten doen? Misschien wel. Misschien zou ik meer gestructureerd te werk moeten gaan, maar aan de andere kant vind ik het zo heerlijk. Ik kan helemaal opgaan in mijn eigen fantasie en vanuit flow schrijven. Iets dat precies bij me past en wat ik eigenlijk ook niet zou willen veranderen.

EEN NIEUW ONDERWERP

Dat brengt me op het volgende onderwerp: wanneer ben je tevreden? Hoe bepaal je wanneer een geschreven tekst of gecreëerd personage goed genoeg is? Wie bepaalt eigenlijk welke regels er gelden?
Voor mij is dat best lastig. Daarom ben ik geneigd om niet teveel te veranderen, want als ik eenmaal begin met herschrijven en editen, dan is het einde zoek.

Met het herschrijven van mijn biografie ‘Er was eens…een juf’ ben ik weken, of nee maandenlang bezig geweest en ik weet zeker dat als ik het nu opnieuw zou doen ik weer een heleboel dingen verander. Kortom: het is dan nooit goed genoeg.

JE EIGEN WEG VINDEN

Je kunt nog zoveel boeken over schrijven lezen, zoveel cursussen doen en opleidingen volgen, maar ik denk dat het voornamelijk uit jezelf moet komen. Jij bent de schrijver, jij bepaalt en bedenkt. Als er iets is wat ik afgelopen jaren geleerd heb, is het om meer te luisteren naar mijn gevoel. Om niet blind te varen op anderen, maar zelf te voelen wat ik nodig heb en moet doen.

Klinkt waarschijnlijk een beetje vaag en je vraagt je misschien af wat dat met schrijven te maken heeft. Dat snap ik. Ik kan het niet goed uitleggen. Het is een gevoel diep van binnen. Als ik begin te schrijven, gebeurt er namelijk iets met mij. Ik zet mijn pen op het papier (meestal, ik werk ook wel eens meteen op de computer) en de pen doet zijn werk. Het lijkt een beetje alsof ik het werktuig ben en de pen mij bestuurt. Ja, nu ben je misschien afgehaakt, haha.

HOE PAK JIJ HET AAN?

Herken je wat ik schrijf of ben jij een planmatige schrijver? Ik hoor in mijn opleiding zo vaak dat je met overzichten en memoblaadjes moet werken. Om alles uit te werken en zo een overzicht te houden. Ik heb dat nog nooit gedaan. Alles wat ik schrijf, gebeurt organisch. Het ontstaat en ik laat me leiden door mijn pen.

Ik kan me voorstellen dat dit niet voor iedereen werkt. Dat het juist averechts kan werken om geen uitgeschreven plan of overzicht te hebben. Het is tegelijk ook mijn valkuil, want daardoor kan het zomaar gebeuren dat ik vastloop in mijn eigen verhaal.

Ik ben benieuwd of jij tips hebt of hoe jij dit aanpakt.

Liefs Ellen

 

 

DE LUIZENMOEDER ALS INSPIRATIENBRON

Hoi Ellen,

Wat een heerlijk nieuw onderwerp hè, die onrealistische personages? Het leek mij wel leuk om daar nog even op door te gaan 😉 .

Inspiratie voor onrealistische personages

In onze vorige brieven hebben we al eerder geschreven over onrealistische personages en hoe leuk die zijn. Maar ook over het feit dat we ze zelf eigenlijk (nog) niet in onze verhalen gebruiken. En dat we daar best verandering in willen brengen. Maar waar halen we hiervoor dan de inspiraties vandaan? Is het heel erg om dan te zeggen: uit de mensen om ons heen…?

De Luizenmoeder

Ja, je leest het goed: uit de mensen om ons heen… Heb jij toevallig ook de Luizenmoeder gekeken? Vast wel, maar voor het geval van niet, zal ik even een korte samenvatting geven. In de Luizenmoeder komen alle ouders samen die jij wel eens in je schoolloopbaan hebt gezien. Ik zie je in gedachten al grinniken, want hoe ver zit ik er vanaf?

Ik vertel een vriendin wel eens verhalen over de gekke capriolen van ouders die ik in mijn 17 jaar lesgeven heb meegemaakt. Natuurlijk noem ik geen namen – beroepsgeheim 😉 – maar dat maakt het niet minder leuk. In het begin vroeg ze nog wel eens: Zijn er echt ouders die dat doen? Maar inmiddels weet ze beter dan dat ze dat nog vraagt. Ja, die ouders zijn er echt! Ellen, ik denk dat jij en ik, met onze ervaring en verhalen, zo een nieuw seizoen van de Luizenmoeder zouden kunnen schrijven.

Hoe zien die onrealistische personages er dan uit?

Als ik bovenstaand idee neem, denk ik dat je de mooiste personages krijgt, als je mensen gaat combineren. Ieder mens heeft wel een bijzondere of gekke eigenschap en als je die dan samen voegt, wordt het hoe langer hoe onrealistischer.

Dus neem die ene ouder die denkt dat je tijd genoeg hebt om elke dag even te bellen om te vertellen hoe het met zijn of haar schatje gaat en mix die met die andere ouder die, zelfs in de bovenbouw, nog elke dag de tas van het kind draagt en nog steeds ‘tje’ achter de naam van het kind plakt (dit uiteraard tot grote irritatie van het desbetreffende kind). Een perfecte combi voor een personage, toch? Of moeten we daar ook nog die ouder aan toevoegen die na schooltijd nog even extra schooltje speelt door het kind werkbladen te laten maken (gevonden op internet) en ach, komt er iemand spelen, dan doet die toch gezellig mee?

Stuk voor stuk NÍET verzonnen, hihi…

Is schrijfervaring belangrijk?

Jij snijdt in jouw brief iets heel belangrijks aan en ik denk dat je gelijk hebt. Het feit dat wij, tot nu toe, vooral bij onszelf blijven met de personages, is onze schrijfervaring. Of eigenlijk het gebrek eraan. En dat bedoel ik helemaal niet onaardig, maar dat snap je denk ik wel, want vergeleken met de grote schrijvers zijn wij echt nog zulke beginnelingen.

Ik vermoed dat mijn eerste echt onrealistische personages misschien niet op mijzelf gebaseerd zijn, maar wellicht wel op mensen die ik ken. Zoals mijn voorbeeld hierboven al aangeeft. Is dat erg? Nee, dat denk ik niet, want het helpt (mij in dit geval) met het maken van de voorstelling van het personage. En zonder een echte voorstelling of een goed idee ervan, kun je zo’n figuur niet geloofwaardig neerzetten.

Onrealistische personages gebaseerd op echte mensen

Hierboven zeg ik: mensen die ik ken, maar daarmee bedoel ik niet dat ik die ook echt persoonlijk moet kennen. Het kan ook een bekende Nederlander zijn of iemand uit Hollywood bijvoorbeeld. Ik denk alleen wel dat je moet oppassen dat je alleen maar karaktertrekken neemt. Als iemand zich echt in jouw personages kan herkennen, lijkt mij dat niet handig en ook niet netjes. En als je een beroemd iemand neemt, moet je helemaal oppassen, want als je lezer degene gaat herkennen, gaat dit ten koste van je eigen geloofwaardigheid als schrijver. En dat moeten we natuurlijk niet hebben.

Onrealistische personages in de praktijk

Zoals je wellicht wel weet, moet ik (nog steeds!!!) mijn schrijfcursus afronden en daarvoor verhalen schrijven. Ik weet het, ik moet die cursus gewoon even afmaken, zucht… Nu heb ik bedacht dat ik wel heel goed in deze verhalen kan oefenen met onrealistische personages. Zo’n figuur hoeft toch maar een kort verhaal mee, dus als het niet helemaal lukt, is dat geen probleem. Behalve voor mijn cijfers, hihi. En wie weet, misschien gaat het mij wel heel goed af. Dat zou grappig zijn. Als dat zo is, zal ik zo’n verhaal op mijn website plaatsen. Dan kun je meelezen.

En jij?

Wat zijn jouw ideeën over deze onrealistische personages? Ga jij er ook mee spelen? Ik weet dat ik met mijn brief iets in jou getriggerd heb. En dat vond ik zo leuk om te lezen, omdat dit onderwerp bij mij ook zeker wat getriggerd heeft. Zo zie je maar; weer iets waarin we op elkaar lijken. Nog even en het gaat haast eng worden 😉 … Haha!

Ik ben weer benieuwd naar jouw antwoord!

Tot snel!

Liefs, Sandy

Jippie, weer zo’n leuke en inspirerende brief van Sandy. Wil je meer van en over haar lezen? Neem dan eens een kijkje op haar website en klik hier.

 

 

 

 

 

HOE ONREALISTISCHER, HOE LEUKER

Hey Sandy,

 

Inderdaad, de tijd gaat snel. Een paar weken geleden vond ik de tijd juist lijken stil te staan, maar nu we ook hierin een nieuw ritme hebben gevonden, ‘vliegen’ de weken voorbij.
Ik was blij verrast met het nieuwe onderwerp. Goed dat je mijn geratel over multipotential gestopt heb, want als ik eenmaal bezig ben dan vind ik het wel eens lastig om ermee op te houden (maar dat had je vast wel in de gaten 😉 ).

EEN ESSENTIEEL ONDERDEEL VAN HET SCHRIJVEN

Je sneed een nieuw onderwerp aan: onrealistische personages en daarmee triggerde je ook meteen iets bij mij. Ik moet bekennen dat ik daar nooit echt bij stilgestaan had. En jij ook niet, volgens mij. In je brief vuurde je een heleboel vragen op me af en in mijn brief ga ik hierop antwoorden. Uit je vragen kon ik opmaken dat je nieuwsgierig bent naar mijn visie hierop. Hou je vast: komt ie dan…

EEN ONREALISTISCH PERSONAGE DE DROOM VAN IEDERE SCHRIJVER?

Je had meteen een goed voorbeeld van een onrealistisch personage: Captain Jack Sparrow uit Pirates of the Caribbean. Zoals je schreef was Johnny Depp vroeger jouw idool en hij was ook mijn idool. Net als jij zwijmelde ik weg bij 21 Jump Street. Zijn rollen in alle door jou genoemde films vond ik vooral interessant. Hij is geen standaard acteur zal ik maar zeggen. Een aantal jaar geleden heb ik hem live zien optreden met The Hollywood Vampires. Ik voelde me weer even dat tienermeisje van toen en had alleen maar oog voor hem, al was hij volgens mij zo stoned als een garnaal…

Is zo’n lekker gek personage creëren de droom van iedere (scenario)schrijver? Dat denk ik wel eigenlijk. Hoe verder iemand van je afstaat, hoe leuker het is om te doen. De vraag is alleen: hoe doe je dat? Hoe creëer je een onrealistisch personage?

NOG NIET ZO GEMAKKELIJK

Het antwoord op die vraag is nog niet zo gemakkelijk. Toen jij schreef over het creëren van jouw personages dacht ik natuurlijk meteen aan mezelf en aan hoe ik te werk ga.
Ik denk dat we hierin beide hetzelfde te werk gaan en hoogstwaarschijnlijk heeft dat alles te maken met onze schrijfervaring.

Omdat we net onze eerste stappen zetten op schrijfgebied beschikken we nog niet over alle kennis en vaardigheden van het schrijfambacht (als je daarover ooit kunt spreken, overigens). Het lijkt me niet meer dan vanzelfsprekend dat je het in eerste instantie dicht bij jezelf houdt, waardoor de personages vaak op jezelf lijken. Zo denk ik er in ieder geval over.

OEFENING BAART KUNST EN GOED WERK HEEFT TIJD NODIG

Net als met veel andere dingen heeft het creëren van onrealistische personages waarschijnlijk tijd en veel oefening nodig. Denk aan het bakken van de perfecte appeltaart: de eerste paar keer gaat er misschien nog wel eens iets mis, maar hoe vaker je het doet, hoe beter en lekkerder de taart wordt. Nou ja, zoiets dan. Geen idee of dat met het bedenken van personages ook zo werkt, maar het klinkt logisch, toch?

Omdat je in het begin op heel veel dingen moet letten, is het misschien makkelijker om personages te gebruiken, die realistisch zijn en voor herkenning zorgen. Ik kan me namelijk heel goed voorstellen dat je door de bomen het bos niet meer ziet als je je ook daarover druk moet maken. Teveel dingen aan je hoofd is niet echt bevorderlijk voor de inspiratie, lijkt me zo.

DE AANDACHT VAN DE LEZER VASTHOUDEN

Je haalt een goed punt aan in je brief: het vasthouden van de lezers aandacht. Niet geheel onbelangrijk. Als een lezer zich totaal niet kan identificeren met het hoofdpersonage en er niets mee heeft, haakt hij of zij misschien af en leest niet verder. Dat wil je als schrijver natuurlijk niet. Daarom zul je geloofwaardige personages moeten neerzetten. En ik denk dat het daarom logisch is als je je personage een beetje op jezelf baseert.

Aan de andere kant kan het ook een mooie uitdaging zijn om personages in je verhaal te laten voorkomen, die zo over the top zijn dat ze de lezer intrigeren en fascineren. Dat je je afvraagt waarom iemand zo doet of reageert. Ik houd er zelf wel van om mee te filosoferen met het hoofdpersonage.

HEBBEN FANTASIEVERHALEN VAKER ONREALISTISCHE PERSONAGES?

Ondanks dat ik zelf erg gecharmeerd ben van het magisch realisme en ook graag in deze stijl schrijf, zijn mijn personages juist helemaal niet onrealistisch, maar mensen van vlees en bloed met dezelfde emoties als jij en ik. Ik zie deze verhalen graag als symbool voor maatschappelijke thema’s en met mijn fantasie kan ik die mooi verwerken in een fantasieverhaal.

Waarschijnlijk spreekt het de lezer juist aan als in een gefantaseerd verhaal de personages menselijk zijn met dezelfde strubbelingen, angsten en twijfels als jij en ik. Dan zorgt het verhaal alsnog voor herkenning en identificatie, maar dan op een andere manier. Snap je een beetje wat ik bedoel?

GOED OM HIEROVER NA TE DENKEN EN MEE TE SPELEN

Jouw brief heeft wel iets in me wakker gemaakt, waar ik eens over wil nadenken en mee wil spelen. Jij schrijft ook dat het je leuk lijkt om een hoofdpersonage te gebruiken dat ver van je afstaat en daardoor onrealistisch is. Ik denk dat het een mooie manier is om te oefenen met verschillende types en personages.

Als schrijver groei je immers bij elk verhaal dat je schrijft en kun je jezelf ook iedere keer een beetje ‘stretchen’: een stapje verder brengen.

Dit is hoe ik over onrealistische personages denk. Ik vermoed dat onze meningen nagenoeg hetzelfde zijn en dat heeft voor een deel te maken met onze schrijfervaring. In de toekomst zullen we waarschijnlijk steeds makkelijker worden met het creëren van allerlei verschillende personages en komen die onrealistische figuren vanzelf aan bod.

Tot die tijd blijven we onszelf gewoon ontwikkelen. Heerlijk!

 

Tot de volgende brief.

Liefs Ellen

 

Onrealistische personages

onrealistische personages

Hoi Ellen,

Alweer een week voorbij! En dit keer is het mijn beurt om te schrijven. Afgelopen weken hebben we het gehad over de term multipotential, maar dit keer wil ik het weer eens over iets heel anders hebben.

Schrijf eens een onrealistisch personage!

Terwijl ik op inspiratie wacht om over te schrijven, kom ik een kreet tegen op internet: schrijf eens een onrealistisch personage! Innerlijk moet ik gelijk heel hard lachen, omdat ik op de achtergrond een film aan heb staan: Pirates of the Caribbean. En er even van uitgaand dat je deze vast wel eens gezien heb, snap je misschien wel mijn binnenpretje. Als er één personage is dat onrealistisch is, dan is het wel de beroemde piraat Jack Sparrow.

Johnny Depp en zijn onrealistische personages

De beroemde piraat Jack Sparrow wordt gespeeld door niemand minder dan Johnny Depp. Als tiener was ik al fan van hem sinds ik hem had gezien in de serie “21 Jump Street”. Daarin speelt hij nog een aardig realistisch personage, maar dat verandert nog wel in de loop van zijn carrière. Als je naar de films kijkt die hij sindsdien heeft gemaakt, kom je toch wel bijzondere rollen tegen. Kijk maar naar: “Edward Scissorhands” waarin hij een man speelt die scharen heeft als handen. Of naar: “Charlie and the Chocolate Factory” waarin hij de geweldige, maar zeer bijzondere Willy Wonka speelt. Of “Alice in Wonderland” waarin hij de Mad Hatter speelt, de gekke hoedenmaker. En dit zijn maar een paar voorbeelden van de vele onrealistische personages die hij heeft gespeeld.

Onrealistische personages

Toen ik de kreet op internet tegenkwam, vond ik het eerst bijzonder, want waarom zou je een personage schrijven dat niet realistisch is? Maar eigenlijk is het juist heel slim. Zelf kan ik echt genieten van dit soort rollen en personages. In het juiste verhaal is het zelfs, hoe gekker hoe beter. Dus het zette mij gelijk aan het denken over mijn eigen personages.

Wat voor personages schrijf ik?

Bij deze vraag kom ik eigenlijk tot de conclusie dat ik vooral realistische personages gebruik in mijn verhalen. En dat terwijl ik er zelf zo van kan genieten! Terugkijkend naar mijn detectiveverhaal zijn zelfs alle personen realistisch. Is dat erg? Nee, ik vind van niet. Het ligt er in mijn ogen heel erg aan wat voor een soort verhaal je schrijft. In het verhaal over mijn drieling komen de jongens in een bijzonder avontuur terecht waarin meerdere dingen gebeuren die helemaal niet kunnen. In dat verhaal zitten zeker genoeg onrealistische elementen. En zelfs wat meer onrealistische figuren, maar die halen het niet bij de typetjes die Johnny Depp wel eens gespeeld heeft.

Hoe onrealistisch kun je een personage maken?

Deze vraag stel ik mijzelf. En ik weet eigenlijk niet zeker of ik daar het antwoord wel op weet. Je moet ervoor zorgen dat het verhaal geloofwaardig blijft, maar ook hier zijn de grenzen vaag. Er zijn namelijk genoeg fantasy schrijvers die de meest geweldige verhalen schrijven. Zijn die realistisch? Absoluut niet! Zijn ze geloofwaardig? Een goede fantasy schrijver zet zijn verhaal zo neer dat je het als lezer “gelooft”. En natuurlijk weet je dat het niet kan, maar als de schrijver het goed aanpakt, neemt hij je mee in zijn fantasiewereld.

Een onrealistisch personage in een realistisch verhaal?

Hierboven heb ik het over echte fantasiewerelden. Maar wat nou als je een hele realistische wereld hebt geschapen? Kun je dan ook gebruik maken van een onrealistisch personage? Ook weer zo’n vraag waar ik als beginnende schrijver niet echt antwoord op kan geven. Maar wel eentje die ik mij oprecht afvraag.

Ik wil namelijk graag eens een zeer bijzonder figuur bedenken, omdat het mij erg leuk lijkt om hiermee te gaan spelen in een verhaal, maar ik zit niet gelijk op een heel fantasy avontuur te wachten wat vol zit met dit soort personages. Hoe zou je zoiets aan moeten pakken? Hoe doe jij dit? Ik weet namelijk dat jij ook wel van dit soort dingen houdt, toch?

Een brief met veel vragen

Nu ik mijn brief zo teruglees, zie ik dat ik volgens mij meer vragen heb, dan dat ik eigenlijk dingen vertel, hihi. Maar dat komt waarschijnlijk doordat de kreet “schrijf eens een onrealistisch personage” mij echt aan het denken heeft gezet. Ik ben dan ook nieuwsgierig hoe jij dit ziet, ervaart en tegenaan kijkt. Hoe zit het met jouw personages?

Het is in mijn ogen ook een belangrijk onderwerp, want een boek valt of staat met de personen die in het verhaal voorkomen. Als de lezer zich hier niet in kan herkennen of er niet door in het verhaal wordt meegenomen, dan is er iets niet goed. Vandaar mijn brainstorm over dit onderwerp. Ik ben benieuwd naar jouw antwoord!

Tot snel!

Liefs, Sandy

Yes, we are multipotential!

 we are multipotential

 

Hey Sandy,

 

Het plan om elkaar in real life te ontmoeten, gaat er zeker van komen, alleen moet het nog even wachten. Maar, wat in het vat zit, verzuurt niet zullen we maar zeggen. Komt goed.

HERKENNING ALOM

Ik had eerder ook nog nooit van de term multipotential gehoord, maar de blog triggerde blijkbaar iets in mij waardoor ik ‘m ben gaan lezen. Net als jij, herkende ik mezelf enorm hierin. Het steeds opnieuw vinden van een nieuwe passie. Blijkbaar ook in veel dingen goed zijn (al klinkt dat misschien arrogant).

Ik vond het eigenlijk maar irritant en stom van mezelf dat ik zoveel passies had en daardoor geen echte keuze leek te kunnen maken. Ik moet zeggen dat het een opluchting was om te lezen dat er zoiets bestaat als meerdere passies en/of kwaliteiten hebben. Dat je dus niet hoeft te kiezen, maar het lekker allemaal kunt doen.

GOEDE BOEKENTIP

Toen ik wat meer wilde weten over multipotentials kwam ik terecht bij een Ted TALK van Emilie Wapnick. Een super interessant filmpje waarin ze hartstochtelijk beschrijft hoe het is om multipotential te zijn.

Ook is er een boek waarin je zelf kunt ontdekken via allerlei oefeningen hoe je alles kunt worden. Het boek heet: Hoe word je alles?
Misschien is het ook een leuke tip voor jou. Ik ga het zeker bestellen.

ALLEBEI MULTIPOTENTIAL

Wat leuk dat jij je hierin ook herkent. Waarschijnlijk kunnen we daarom ook zo fijn ervaringen en onze avonturen delen. We lijken in veel opzichten op elkaar.
Ik vond het mooi om te lezen dat het ook voor jou een openbaring was om te ontdekken en dat je je niet meer schuldig voelt als je weer eens nieuwe passie of hobby ontdekt. Dat je niet aan mensen hoeft te verantwoorden waarom je weer met iets nieuws bezig bent. Al hoef je dat natuurlijk nooit, haha. Het zit toch in een beetje in de mens om jezelf nader te verklaren. Tenminste bij mij wel.

MULTIPOTENTIAL ZIEN ALS POSITIEF

Ik sluit me volledig bij jou aan wat betreft de lading die je het begrip multipotential geeft. Ik bekijk het ook positief en kijk naar de mogelijkheden die het biedt in plaats van belemmeringen. Alles heeft voor en nadelen, het is maar hoe je het bekijkt.

Nu we erachter zijn dat we onze talenten en passies ten volle benutten, biedt dat een scala aan mogelijkheden en kansen. Mooi toch?
Het is onderdeel van mijn avontuur. De reis is het mooiste en onderweg geniet ik met volle teugen.

EEN KEUZE IS NIET VOOR ALTIJD

Ik denk dat het inderdaad heel goed mogelijk is, dat mensen een keuze maken die op dat moment voor hen het meest geschikt lijkt. Dat wil niet zeggen dat je je hele leven bij die gemaakte keuze moet blijven. Onderweg kun je veranderen en je interesses ook. Gelukkig is het leven niet star en kun je meebewegen en dat geldt ook voor de keuzes die je maakt.

Het is misschien niet de manier waarop onze samenleving werkt, al is het de laatste tijd wel meer geaccepteerd. Ik denk dat er op dat gebied een ontwikkeling gaande is en dat men veel flexibeler is in het werk dat gedaan wordt. En dat vind ik een goede zaak.

IETS DOEN WAAR JE GELUKKIG VAN WORDT

In je laatste alinea heb je het erover dat je iets moet doen waar je gelukkig van wordt en daarmee sla je de spijker op z’n kop. Dat is het allerbelangrijkste. Ook als dat betekent dat je na een aantal jaar een heel andere keuze maakt en je leven compleet overhoop gooit. Ik denk daarbij natuurlijk aan mezelf. Hoe ik mezelf van juf tot schrijfster ontwikkel. Hoe ik van een zeer gestructureerd leven naar een veel vrijer en flexibeler leven ben gegaan. Er is zeker een bepaalde structuur in mijn dag, maar dat komt grotendeels door onze kinderen. Zij bepalen voor een groot gedeelte hoe mijn week eruit ziet. En dat is helemaal prima.

JE FOCUS OP ÉÉN DING OF ALLES ONTDEKKEN?

Vaak zeggen mensen: je moet één ding uitkiezen en je daar in specialiseren. Focus je maar op één ding en zorg dat je dat goed doet. Ik vond dat geen fijne uitspraak, omdat ik het niet prettig vond om andere deuren te sluiten. Wie weet wilde ik op korte termijn iets anders en dan kon dat niet.

Mijn hoofdzaak zal altijd het schrijven zijn en de andere dingen die ik leuk vind of die op mijn pad komen, krijgen ruimte om te ontwikkelen. Ik sluit geen enkele deur en houd alle opties open. Je weet tenslotte maar nooit hoe iets zich gaandeweg kan ontvouwen.

Voor jou ligt dat anders, omdat je nog als juf werkzaam bent. Jij kunt in je ‘vrije tijd’ allerlei hobby’s en passies uitproberen en uitoefenen.
Ik wil met mijn schrijven uiteindelijk geld verdienen (en waarschijnlijk wil jij dat ook J).

Nou dat was het weer voor deze keer. Ik wens je een heerlijk Pinksterweekend toe met veel zon en tijd voor jezelf en je gezin.

Tot de volgende keer.

Liefs Ellen

MULTIPOTENTIAL: EEN VLOEK OF EEN ZEGEN?

 multipotentials

Hoi Ellen,

Het is inderdaad bijzonder om te realiseren dat we alweer een jaar geleden dit gezamenlijke schrijfavontuur begonnen zijn. Het plan om elkaar eindelijk eens in het echt te gaan zien, is door de hele Corona-toestand even in de koelkast geparkeerd. Maar als het aan mij ligt, komt dat er gewoon weer uit als het weer kan 😉 .

Multipotential

In jouw vorige brief heb je een nieuwe term gedeeld. En ik zeg nieuw, omdat ik er tot vorig week nog niet van had gehoord. Je wekte gelijk mijn nieuwsgierigheid en ik heb uiteraard meteen de blog van Nikki Pommer erover gelezen. De naam zegt het al een beetje, maar voor degenen die jouw vorige brief niet hebben gelezen, citeer ik even een stukje.

“Korte uitleg: het is iemand met meerdere passies, interesses, talenten, expertises, hobby’s en missies.”

Herken ik mijzelf hierin?

Je vertelde dat je nieuwsgierig bent of ik mij hierin herken. En ik heb zo’n vermoeden dat je waarschijnlijk zelf het antwoord wel hebt bedacht. Ja, ik herken mij hier zeker in.

Als je alleen al bedenkt welke “projecten” ik het afgelopen jaar al heb gedaan en ondernomen: samen met jou op schrijfavontuur; een YouTube-kanaal begonnen (“Mystery Box TV”); een boek aan het (her)schrijven; een website aan het bijhouden; een nieuwe hobby opgepakt (Resin art); een Etsy shop geopend waar ik mijn kleurrijke creaties verkoop (of althans probeer, hihi); ik heb mijn jeugdhobby tekenen weer een beetje opgepakt; en o ja, daarnaast geef ik nog steeds graag mijn 23 kids van groep 7 les. Is dat multipotential genoeg?

Multipotential: paradijs of een belemmering?

Je gaf al aan dat je de term multipotential op twee manieren kunt bekijken. Een negatieve kijk is, zoals jij al zei, niet kunnen kiezen wat je wilt. Maar ik sluit mij aan bij de positieve kijk. Het is inderdaad een paradijs. Hoe fijn is het om meerdere dingen te hebben die je leuk of interessant vindt of waar je misschien wel talent voor hebt? Heel fijn!

Ik vat het, in mijn geval, meestal gewoon samen als “ik ben creatief”. Misschien deed ik dat altijd wel onbewust, zodat het maar als 1 ding klinkt. Wie zal het zeggen?

Een openbaring

Het leren van deze nieuwe term was eigenlijk wel een beetje een openbaring voor mij. En eigenlijk is dat misschien een beetje gek, want zo ingewikkeld is het natuurlijk niet, maar door jouw brief zie ik het nu vooral als een goede kant, iets positiefs. Ik had altijd een beetje het idee dat mensen dachten: wat heb je nu weer bedacht? Ik zei dan altijd maar: “ik heb weer een nieuwe hobby”. Maar eigenlijk geeft het gewoon aan hoe creatief iemand is. Hoe mooi is dat?

Positiviteit

Mijn bescheiden aard, waar ik stiekem af en toe wel een beetje gek van word, haha, zorgt ervoor dat ik niet altijd mijn sterke kanten durf te benoemen, tot ik het echt zeker weet. Ik weet het; het is stom! Maar het leuke van mijn nieuwste hobby is dat ik alleen maar hele positieve reacties krijg. Dus zo zie je maar dat het hebben van meerdere passies en hobby’s eigenlijk alleen maar positief is.

Zijn kinderen multipotentials?

Jij schreef in jouw brief over kinderen, met de vraag of we als kind niet allemaal geboren worden als multipotential. Dat vind ik een interessante gedachte. Ik snap ook helemaal dat jij hierover begon. Als ik alleen al naar mijn eigen kinderen kijk, zie ik uiteenlopende interesses. En als je ze vraagt wat ze willen worden als ze later groot worden, krijg ik bij mijn oudste inmiddels alweer een ander antwoord dan een paar jaar geleden. En gelukkig hoef hij nu nog niet te kiezen.

Het moment van het maken van die keuze, komt in mijn ogen ook heel vroeg. Op de middelbare school word je al vrij snel gedwongen een keuze te maken betreffende de vakken die je gaat volgen. Met als resultaat dat je daarbij al verschillende beroepen of richtingen uitsluit. Dat vond ik zelf als tiener erg moeilijk. Ik koos dus maar een beetje een algemeen pakket, omdat ik op dat moment echt niet meer wist wat ik wilde gaan doen later.

De juiste keuze maken na de middelbare school

En als je dan nog een beetje verder kijkt, moet je na de middelbare school een ‘echte’ keuze maken. Ik vond twee richtingen interessant; onderwijs en de reiswereld. Dat laatste zag ik nog niet helemaal voor mij, dus koos ik maar voor het onderwijs. Op dat moment was het echt; doe dat maar. Klinkt niet echt overtuigend hè? Ik moet er wel bij zeggen dat ik mijn hele basisschoolcarrière al juf wilde worden, dus de keuze kwam niet uit het niets vallen. En later kwam de overtuiging dat ik in het onderwijs echt wel op mijn plek ben…

Wat wel grappig is, eigenlijk had ik drie richtingen die ik interessant vond. Drie keer raden wat de derde richting was? Juist, schrijven. Daarvan wist ik al helemaal niet, hoe ik dat moest gaan aanpakken. Die optie was dus al snel ‘afgeschreven’ 😉

Toch een ander beroep

Als je trouwens eens een rondje maakt in je kennissenkring en familie en vraagt waarvoor ze hebben geleerd en wat ze uiteindelijk zijn gaan doen, dan merk je dat er veel mensen zijn die zelfs na hun opleiding (na de middelbare school), toch nog iets anders zijn gaan doen. Ik zou je niet kunnen vertellen hoe groot het percentage is, maar ik weet zeker dat jij in ieder geval niet de enige bent.

En daarmee komen we terug bij het onderwerp multipotential. Zijn het vooral multipotentials die later iets anders zijn gaan doen? Of staat dat er helemaal los van? Ik denk dat het bij een heleboel mensen wel een kwestie is van niet de juiste keuze gemaakt te hebben. Of misschien was het op dat moment wel de juiste keuze, maar past het later toch niet (meer genoeg) bij die persoon? Het maakt ook eigenlijk niet uit. Als je uiteindelijk maar iets doet, waar je gelukkig van wordt.

Het is in ieder geval een onderwerp waar je genoeg over kunt brainstormen 😉…

Ik ben weer benieuwd naar jouw antwoord op mijn brief.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Dit was wederom een super leuke en interessante brief van Sandy. Op haar website kun je nog veel meer lezen over haar schrijfavonturen. Klik hier.

 

 

 

 

Multipotential

 multipotential

Hey Sandy,

Wat vliegt de tijd. Het is gewoon een jaar geleden dat we begonnen zijn aan ons gezamenlijke schrijfavontuur. Ik heb het idee dat we elkaar in dat jaar een stuk beter hebben leren kennen en dat terwijl we elkaar nog nooit in het ‘echt’ hebben gezien. Gek, hè?

WANNEER PLANNEN WERKELIJKHEID WORDEN

Het leuke van het maken en uitdenken van plannen is ze ook echt uitvoeren. En dat is ook meteen de valkuil: het ondernemen van actie, oftewel het zetten van die eerste stap.
Ik heb gemerkt en ook na het lezen van heel veel verhalen van anderen dat je gewoon moet beginnen. Het klinkt zo simpel en vaak is het dat ook. Alleen wanneer en hoe zet je nou die eerste stap?

MAAK ER EEN CONCREET STAPPENPLAN VAN

Als je een plan gaat opdelen in kleine stappen wordt het iets overzichtelijker en daardoor makkelijker om te beginnen. Hoor mij, de expert. Ik doe dat zelf ook heel vaak niet. Ik ben nog altijd veel meer van de impulsieve acties. Als ik het gevoel heb dat ik iets echt héél graag wil, dan lukt het me wel om die actie te ondernemen. Dan voelt het bijna ‘meant to be’. Jammer genoeg heb ik niet altijd van zulke dagen, haha.

Anyway, als je inzoomt op je idee, ontdek je waarschijnlijk dat het bestaat uit een aantal te nemen stappen. Wanneer je dat goed uitwerkt en ook inplant (en daar zit bij mij meestal het probleem 😉 ) dan kun je meteen beginnen en blijft het niet bij dat geweldige idee. Misschien is dat die daadkracht waar we het over hadden.
Ik denk overigens dat jij hierin beter bent dan ik. Waarom? Dat zal ik hieronder delen.

IK GOOI ER EEN NIEUWE TERM IN: MULTIPOTENTIAL

De titel van deze brief heeft ’t al verklapt. Ik wil deze term eens met je delen: multipotential.
Korte uitleg: het is iemand met meerdere passies, interesses, talenten, expertises, hobby’s en missies. Voor meer en uitgebreidere uitleg verwijs ik je graag naar een blog van Nikki Pommer. Ik plaats hier even de link: https://nikkipommer.nl/wat-is-multipotentialisme/

Een tijd terug kwam ik dit artikel van haar tegen en ik voelde meteen: JA, dit ben ik. Zo herkenbaar. Hoe vaak ik mensen hoor zeggen: Je moet echt een keuze maken, je op 1 ding focussen anders komt het nooit goed. En dan ging ik als een gek op zoek naar dat ene ding, terwijl ik dacht: ja, maar dan kan ik dus niet meer dit of dat. Het benauwde me enorm.

HERKEN JE JE HIERIN?

Misschien dat je na het lezen van het artikel ook zoiets hebt van: Ja, dat ben ik. Daar ben ik eigenlijk wel benieuwd naar.
Jaren heb ik gedacht dat het mijn roeping was om juf te zijn, maar dat gevoel raakte steeds verder naar de achtergrond en ik werd hoe langer hoe ongelukkiger in mijn werk. Je weet hoe het afliep: ik kreeg een burn-out en stopte na 20 jaar onderwijs met mijn werk als juf.

Tja, en dan moet je uitzoeken waar je goed in bent en wat je leuk vindt. Ik vond het maar moeilijk. Ik wist gauw genoeg dat schrijven me gelukkig maakte, maar spreken vind ik ook leuk en ik had steeds zoveel ideeën.
De opleiding aan de Schrijversacademie is de beste beslissing geweest die ik had kunnen maken. Ik kan mezelf nu in een rustig tempo het schrijfambacht eigen maken en in de tussentijd komen er ook allerlei andere leuke dingen op mijn pad. Ik heb besloten dat het oké is en dat dit blijkbaar mijn pad is.

JEZELF DE RUIMTE GEVEN OM TE DOEN WAT OP DAT MOMENT GOED VOELT

Voor de één klinkt dit als een paradijs, terwijl een ander misschien denkt: ja, je kunt gewoon niet kiezen of je weet niet wat je wilt.
Ik voel meer bij het eerste, maar dat had je waarschijnlijk al in de gaten.

Ik denk dat schrijven altijd bovenaan zal blijven staan, maar ik gun mezelf ruimte om te onderzoeken of ik nog meer passies heb, die ik kan uitbouwen of misschien kan combineren.
Met schrijven wil ik me ook niet richten op 1 genre, soms heb ik zin in een spannend verhaal, dan in een autobiografisch verhaal enz.

VOOR KINDEREN LASTIG OM OP JONGE LEEFTIJD TE KIEZEN

Nu ik dit schrijf, bedenk ik opeens: wat als we in de basis allemaal multipotentials zijn? Maar door druk en verwachtingen van anderen worden we, al vroeg in ons leven, ‘gedwongen’ om een keuze te maken welke richting je op wil.

Kinderen vinden zoveel dingen leuk en zijn vaak ook in veel dingen goed. Hoe gaaf zou het zijn wanneer we ons mogen en kunnen ontwikkelen op meerdere vlakken? Om onszelf een kans te geven door te groeien en ontwikkelen op steeds een nieuw terrein.

Kinderen moeten tegenwoordig al zo vroeg kiezen, dat het niet anders kan dan dat velen een ‘verkeerde’ keuze maken. Maar wat is verkeerd? Het kan toch gewoon zijn dat je na een bepaalde tijd uitgekeken bent op het werk dat je doet? Dat was bij mij in ieder geval zeker zo.

En weet je, daar is helemaal niks mis mee. Ik zie dit leven als een avontuur waarin je iedere dag leert en groeit. Altijd op dezelfde plek blijven, zorgt ervoor dat je stilstaat en het gevaar loopt ziek/ongelukkig te worden.

Hoe denk jij hierover? Of draaf ik te ver door? Daar ben ik namelijk ook een ster in, haha! J

Ik ben benieuwd naar jouw mening en kijk uit naar je brief volgende week.

Liefs Ellen

 

Creatieve ingevingen

 creatieve ingevingen

Hoi Ellen,

Het was leuk om vorige week jouw brief te lezen met jouw nieuwe plannen. Deze week is het weer mijn beurt om een brief te schrijven.

De meivakantie

In mijn vorige brief schreef ik over de plannen die ik had voor in de vakantie. Eén van de doelen in de vakantie was mijzelf tijd gunnen om aan mijn manuscript te werken. Nu de vakantie officieel voorbij is, kan ik mooi kijken of ik dat doel bereikt heb. En heel eerlijk gezegd: niet echt of eigenlijk echt niet, hihi. Aan de ene kant vind ik dat heel jammer, want dat wilde ik wel heel graag. Maar het komt onder andere doordat ik wel mijn andere doel voor in de vakantie bereikt heb, namelijk; lekker lezen.

Ik heb het boek van mijn (schrijf)vriendin uit en ik kan je zeggen dat het echt een aanrader is. En daarna ben ik gelijk verder gegaan met het boek wat ik eigenlijk daarvoor al aan het lezen was. Het is een Engels boek en normaal lees ik dat niet, maar dit was een aanrader door iemand, dus heb ik het een kans gegeven. Inmiddels zit ik alweer helemaal in dat verhaal en ben dus flink aan het lezen geweest. Nog steeds trouwens… Heerlijk!

Na de vakantie

Vandaag was het weer zover; de jongens mochten voor het eerst sinds weken naar school. Ze hadden wat gemengde gevoelens. Ja, het is heel fijn om eindelijk weer naar school te gaan, maar vakantie houden is toch ook heel lekker. Ik kan het ze niet kwalijk nemen – ik herken het helemaal 😉 .

Nu de jongens weer 2 dagen naar school gaan, waarvan eentje op mijn vrije dag, is er wel weer ruimte om te schrijven. Daar heb ik vandaag ook gelijk dankbaar gebruik van gemaakt. Heerlijk om die toetsen van het toetsenbord onder je vingers te voelen en nieuwe dingen te creëren. Met dat schrijven van mij gaat het wel weer helemaal goed komen de komende tijd. Daar ben ik zeker van.

Jouw nieuwe plannen

Wat gaaf dat je alweer aan je laatste specialisatie gaat beginnen, of eigenlijk inmiddels al aan begonnen bent. “Romans en korte verhalen” klinkt als een leuke en vooral ook interessante en leerzame specialisatie. En ook eentje die nog wel eens heel goed van pas kan gaan komen, in verband met de schrijfwedstrijden waar je zo enthousiast aan meedoet. Heel veel succes!

Creatieve ingevingen

Vol herkenning las ik jouw stukje over het krijgen van creatieve ingevingen. Net als jou ben ik er ook een ster in. Met mijn vele creatieve activiteiten van het afgelopen jaar, hoef ik dat denk ik niet uit te leggen. Ik herken vooral ook het stukje van het vasthouden eraan en het feit dat dit niet altijd even makkelijk is.

Mijn Mystery Box TV op YouTube heeft momenteel pauze, maar dat komt doordat die vriendin waarmee ik de filmpjes maak(te) met een heel nieuw idee kwam, wat we zijn gaan uitproberen. En toen kwam het Corona-virus om de hoek kijken en kwam dat ook stil te liggen. Straks gaan we het zeker weer oppakken.

De nieuwste van mijn creatieve ingevingen

In mijn vorige brief vertelde ik over mijn Etsy shop. Toen was ik nog druk bezig met het opzetten ervan. Inmiddels is hij open en probeer ik mijn creatieve creaties te verkopen. Ik kan zeggen dat ik mijn eerste sleutelhangers al heb verkocht. Vandaar dat ik er alweer een paar nieuwe op heb gezet. Mijn enthousiasme wil dat het gelijk storm gaat lopen, maar zo werkt dat natuurlijk niet. Iets nieuws opzetten heeft tijd nodig. En daar komt dat stukje “vasthouden” om de hoek kijken waar jij het al over had.

Jaloers

Ik vond het grappig om te lezen dat je soms een beetje jaloers kan zijn op mijn daadkracht om meteen actie te voeren. Soms lijkt het of ik het meteen doe, maar ik kan je vertellen dat ik daarvoor altijd de boel goed uitzoek. Zeker dit idee. Ik liep al een paar maanden in mijn hoofd met het idee om dingen te gaan verkopen, maar wist net als jij met je verhalen totaal niet waar ik moest beginnen. Het idee heb ik dan ook meerdere keren weer even geparkeerd. Maar het bleef toch elke keer in mijn gedachten terugkomen. En uiteindelijk heb ik het doorgezet. Ik ben benieuwd hoe het gaat lopen.

Verhalen verkopen

Jij hebt in je hoofd dat je misschien wel verhalen wilt verkopen. Dat is een heel leuk idee. Ik snap wel dat je het lastig vindt om te bedenken hoe je dat moet aanpakken. Zelf zou ik ook nu even niet zo goed weten hoe je dat het beste kunt doen. Het is wel een idee dat ik niet gelijk zou opgeven. Ik ga met je meedenken de komende tijd.

Daarmee ben ik weer aan het einde gekomen van mijn brief. Over 2 weken houd ik je wel weer op de hoogte hoe het met mijn creatieve ingevingen gaat, haha.

Tot dan!

Liefs, Sandy

Leuke brief weer. Sandy heeft nog veel meer leuks op haar eigen website en etsyshop. Ik zou zeggen: neem eens een kijkje. Je kunt op de links klikken.

 

NIEUWE PROJECTEN

 nieuwe projecten

Hey Sandy,

Op dinsdag kijk ik altijd uit naar een mail van jou, waarin jouw nieuwe brief zit bijgesloten. Dat wil zeggen om de week. De andere week is het namelijk mijn beurt, haha! J

VAKANTIETIJD IS TIJD VOOR JEZELF

Ik ben blij om te lezen dat je weer zin en ruimte hebt om het schrijven (aan je manuscript) op te pakken. Een goed teken.
Nu je twee weken vakantie hebt, gaat dit zeker lukken. Al heb je ook nog een aantal andere plannen las ik in je brief. Het boek dat je van je schrijfvriendin hebt gekregen, lijkt me ook een erg spannend verhaal.

Ik hoop dat je aan al je plannen en voornemens toekomt. Mezelf kennende zou ik vast iets van mijn verlanglijstje kunnen afstrepen, maar zou het ook zomaar kunnen dat er nieuwe, andere dingen voor in de plaats komen. Ik ben nogal impulsief en chaotisch. Niet altijd een goede combinatie, ben ik bang, haha.

EEN LEUKE NIEUWE HOBBY

Omdat ik je nu al een hele tijd volg op Facebook en Instagram zie ik natuurlijk veel van jouw hobby’s en liefhebberijen voorbijkomen. Ik heb het idee dat we ook hierin een beetje op elkaar lijken. Ik herinner me dat je een paar maanden geleden actief was met mystery box. Het naspelen van bepaalde, soms lastige situaties met speelgoed, verpakt in een leuk verhaal maar wel één met een boodschap.

Het krijgen van leuke, creatieve ingevingen ken ik zo goed. Ik ben er namelijk ook een ster in. Het hebben en /of krijgen van ideeën is niet moeilijk, maar het vasthouden eraan (soms) wel. Vaak begin ik er niet eens aan omdat ik weet dat mijn interesse na een tijdje weer afzwakt en een nieuw idee zich gauw genoeg aandient.

SANDY’S COLOR CREATIONS

Je nieuwe liefhebberij, resin art (had ik overigens nog nooit van gehoord) vind ik super mooi. Ik ben dan ook heel benieuwd naar je webshop. Alle dingen die je gemaakt hebt, zijn echt kunstwerkjes. Het is zo’n fijn gevoel om iets te doen waar je happy van wordt. En al helemaal als het eindresultaat er dan ook nog eens zo uitziet.

Ik kan echt een beetje jaloers (niet negatief bedoeld) zijn op jouw daadkracht om meteen actie te ondernemen en door te pakken. Zo heb ik al heel lang het plan om via mijn website verhalen te verkopen, maar ik weet niet hoe en dus begin ik er niet aan. Iets met perfectionisme (laatst heb ik daar trouwens een mooi inzicht over gelezen, maar ik herinner me niet meer precies hoe dat beschreven werd).

EEN SPANNENDE TIJD

Vanaf 1 mei gaat je etsy shop officieel de lucht in. Ik ben zeer benieuwd wat het je gaat brengen en ik ga er zeker een kijkje nemen. Leuk!
Ik hoop dat al je inspanningen en werk beloond wordt met veel verkopen. Zo levert je nieuwe hobby ook nog wat op. En al is dat misschien niet per se je bedoeling, hoe leuk zou het zijn wanneer mensen daadwerkelijk je creaties gaan kopen. Ik duim met je mee.

MIJN NIEUWE PLANNEN

In mijn vorige brief schreef ik dat ik mijn verhaal voor de schrijfwedstrijd ‘Zwarte Sneeuw’ eindelijk had afgerond en weer een idee had voor een nieuw verhaal.
Ik moet je eerlijk bekennen, dat ik nog niet verder ben gekomen. Als ik de deadline van 17 mei wil halen, zal ik daarmee wel vaart moeten maken.

Aankomende dagen heeft Bart een paar dagen vrij en gaan we hier in huis wat opruimen en misschien nog een dagje met de auto op pad. Of er dus veel van schrijven komt, weet ik niet.
Ook begint aanstaande zaterdag mijn laatste specialisatie ‘Romans & Korte verhalen’ en moet ik nog een vooropdracht maken, die best tijdrovend is.

Ik maak dus geen planning en zie wel wat er wel of niet lukt. Ik ben blij met iedere uitkomst. Soms is het loslaten van iets precies de goede beslissing. Laten we hopen dat dat ook voor nu zo is.

Uiteraard houd ik je op de hoogte van mijn vorderingen. Als het goed is, zou vandaag op social media bekend gemaakt worden hoeveel inzendingen er zijn voor de schrijfwedstrijd ‘Zwarte Sneeuw’. Ik ben erg benieuwd.

Mijn proeflezers (lees: ouders, broer en man) waren enthousiast over mijn verhaal. Zelf ben ik er ook héél blij mee. Ik vertrouw op mijn gevoel! Het zal nog wel een tijdje duren voordat bekend wordt welke 10 verhalen de longlist hebben gehaald. Mocht er hierover nieuws zijn, laat ik het je meteen weten.

Ik wens je een heel fijne, ontspannen vakantie met veel schrijf- en leestijd. Ik hoor graag van je of het je gelukt is om al je plannen waar te maken.

Liefs Ellen

 

 

HERNIEUWDE MOTIVATIE EN NIEUWE HOBBY’S

hernieuwde motivatie

Hoi Ellen,

Ik heb jouw brief weer met veel plezier gelezen. En met een glimlach van herkenning soms. Nu is het weer mijn beurt.

Zin om te schrijven

Zoals jij in jouw brief al zei, is er in mijn hoofd weer meer ruimte voor andere dingen en is de zin om te schrijven weer terug. Ik vertelde jou de vorige keer dat ik mijn schrijftijd echt even heb ingepland. De eerste week ging dat goed, maar die week erna even niet. Dat was de laatste week voor de meivakantie en zo’n laatste week heb ik altijd echt last van die laatste loodjes waar iedereen het altijd over heeft. Aan het einde van een schoolperiode ben ik altijd een beetje op en meestal echt aan vakantie toe en ik kan je zeggen dat deze keer zeker geen uitzondering was. De afgelopen zes weken zijn behoorlijk zwaar geweest. Ik heb, nu het vakantie is, nog meer zin om te gaan schrijven.

Schrijftijd

Ik merk dat ik normaal in een vakantie altijd moeilijker tot schrijven kom, zeker overdag. De jongens zijn natuurlijk ook vrij en vragen de nodige aandacht van hun moeder, ik dus. Iets waar ik overigens echt van geniet en het is dus geen straf om die aandacht te geven. Maar het heeft wel invloed om de bekende me-time, voor mij schrijf-tijd. Toch denk ik dat de afgelopen weken mij misschien wel een voordeel hebben gegeven wat dat betreft. Doordat ik al die weken vanuit huis heb gewerkt, hebben de jongens ook geleerd dat mama niet altijd beschikbaar is. En raad eens; ze hebben het overleefd 😉 , haha.

De komende twee weken dat het vakantie is, kan ik dus ook echt wel even tijd om te schrijven inplannen. Normaal heb ik het gevoel dat ik er 24/7 voor ze moet zijn, maar nu besef ik dat ik er ook voor ze kan zijn, maar misschien wel even een uurtje kan schrijven bijvoorbeeld.  Ik ben alleen heel benieuwd of ik mij genoeg kan concentreren op een verhaal als ze om mij heen aan het spelen zijn. Een blog schrijven lukt wel, maar ik heb mijn twijfels over het herschrijven van mijn manuscript. Maar daar heb ik anders die avonduren voor.

Schrijven inplannen

Ik zal mijn Purpuz Planner de komende weken vooral inzetten voor schrijftijd. Toen ik jouw brief las, moest ik erg lachen om het stukje ‘een geweldige planning in elkaar flansen’. Dat lachen was, omdat ik mijzelf erg herken in het stukje wat je daarover schreef. Ik ben ook een kei in het maken van een planning, maar in de praktijk heb ik er af en toe net zoveel moeite mee als jij hebt, om mij aan die geweldige planning te houden. Zelfs als ik hem helemaal niet zo vol plan en het dus prima haalbaar moet zijn, merk ik ook dat ik vaak word opgeslokt door het dagelijkse leven.

Schrijfdoel van de vakantie: mijzelf tijd gunnen om aan mijn manuscript te werken. Ik ben benieuwd.

Lekker lezen

Wat ik deze vakantie nog meer van plan ben, is lekker te lezen. Begin dit jaar had ik mijzelf voorgenomen om 20 boeken te gaan lezen voor de Hebban Reading Challenge. Ik vond 20 boeken in 2020 wel mooi klinken. Vorig jaar heb ik niet zoveel gelezen als ik zou willen en dat vond ik erg jammer. Eén van mijn vele hobby’s is lezen. Daar kan ik echt van genieten! Dat is dan ook één van de redenen dat ik het schrijven ook zo leuk vind. Ik hoop dat anderen net zo van mijn boeken gaan genieten (als ze er eenmaal zijn) als dat ik van lezen kan genieten. Deze vakantie wil ik mijzelf ook echt tijd gunnen om te lezen.

Wat ben ik nu aan het lezen

Dat lekker lezen lukt tot nu toe prima. Ik heb van mijn lieve vriendin Bernice Berkleef haar nieuwste boek gekregen; een ontzettend leuke verrassing. Momenteel zit ‘ik’ op Java, middenin een geweldig avontuur waarvan ik heel nieuwsgierig ben hoe het afloopt. Ik denk dat ik daar binnen nu en een paar dagen wel achter ben 😉 . Op de foto bij deze brief kun je zien welk boek het is. Tot nu toe is het een echte aanrader.

Mijn nieuwe project

Jij vroeg aan het einde van je brief of ik misschien iets wilde vertellen over mijn nieuwste project. Het heeft inderdaad niks met schrijven te maken, maar het is wel weer wat creatiefs. Ik heb sinds een half jaar een nieuwe hobby en dat is “resin art” maken. Ik maak allerlei kleurrijke creaties met epoxy giethars en gebruik daarbij gekleurde inkt en soms glitters. Dat geeft samen echt de mooiste resultaten, al zeg ik het zelf. Toen mijn voorraad gemaakte dingen het huis begon over te nemen, bedacht ik mij dat ik wel eens kon gaan proberen wat te verkopen. Dat vond mijn man ook wel een goed idee, HAHA.

Op dit moment ben ik druk bezig mijn eigen Etsy Shop, “Sandy’s Color Creations”, te vullen. Ik wil hem vanaf 1 mei echt gaan openen. En dan is het afwachten! Ik vind het heel leuk wat ik maak, maar het is natuurlijk nog maar de vraag of mensen het willen kopen. Vandaar dus afwachten. Wel kan ik zeggen dat ik mijn eerste “color creation” al verkocht heb. Dus wie weet…

P.s. Op de foto bij deze brief zie je een sleutelhanger. Dat is één van mijn creaties. Zo heb je een beetje een beeld van wat ik maak.

Genoeg over mij

Ik ben benieuwd waar jij nu mee bezig bent. In je vorige brief vertelde je al dat je bezig was met een nieuw verhaal voor weer een nieuwe schrijfwedstrijd. Ook ben ik nieuwsgierig of je al iets gehoord hebt van de vorige. Maar misschien is dat nog een beetje vroeg. Succes met het schrijven van je nieuwe verhaal!

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Super leuke brief weer. Op Sandy’s website kun je meer over haar en haar verhalen, blogs lezen. Klik hier!

 

 

 

 

HOE ALLES OPEENS ANDERS KAN ZIJN

 hoe alles anders kan zijn

Hey Sandy,

Je hoeft je absoluut niet schuldig te voelen dat je brief ‘te laat’ was. Al hebben we elkaar nog nooit gezien, ik heb door ons briefavontuur het gevoel je wel een beetje te kennen. Je bent iemand die zich graag houdt aan gemaakte afspraken. Al bijna een jaar schrijven we elkaar, bijna wekelijks, brieven over onze schrijfavonturen. Dit doen we allebei met veel enthousiasme en passie. Schrijven verbindt ons en bezig zijn met het vinden van een geschikte uitgever ook 😉

NU ZIJN ANDERE DINGEN BELANGRIJKER

De afgelopen weken veranderde de inhoud van ons briefverkeer een beetje. Logisch, natuurlijk. We leven nu eenmaal in een onzekere, moeilijke tijd, waarin alles er anders uitziet dan normaal. Het is dan ook bijna onmogelijk om niet over de crisis te schrijven.

Een paar weken geleden kwam het Coronavirus voor jou wel héél dichtbij. In je vorige brief schreef je dat je op 1 april te horen kreeg dat je moeder besmet was met het COVID-19 virus. En ja, dan staat je wereld opeens even stil, omdat je niet weet hoe dit zal verlopen. Een spannende tijd brak aan, een tijd waarin je zo graag fysiek bij je moeder wilde zijn, maar niet kón zijn. Dat is hartverscheurend.

GELUKKIG IS HET GOED AFGELOPEN

Al is je moeder nog niet helemaal hersteld, ze is aan de beterende hand en dat is positief! Wat fijn dat het de goede kant opgaat. En het zal haar nog de nodige tijd gaan kosten om weer fit en energiek te zijn. Het komt goed!

Toen je merkte dat het beter ging met je moeder, ontstond er in je hoofd meer ruimte voor andere dingen en dat is logisch. Als er iets heftigs in je leven gebeurt, gaat de focus helemaal daar naartoe. Dan heb je al je energie en kracht nodig om ervoor te zorgen dat je deze crisis te lijf kunt gaan. Nu de ergste strijd geleverd is, kun je je aandacht weer op iets anders richten.

ZIN OM TE SCHRIJVEN

In je hoofd ontstaat ruimte om weer bezig te zijn met je manuscript. Je hebt zin om het te herlezen en aan te passen. Een heel goed teken!
Zelf heb ik ook gemerkt dat ik afgelopen weken meer bezig ben geweest met het managen van het thuis zijn en digitaal thuisonderwijs van de kinderen. De aandacht werd opgeslokt door het zorgen voor en werd afgeleid van mijn schrijfactiviteiten.

Je hebt een plan gemaakt hoe je je schrijftijd opnieuw kunt indelen. Het is belangrijk om er tijd voor in te roosteren en het niet te laten afhangen van inspiratie. Ik ben van het impulsieve schrijven. Soms heb ik geen idee hoe een verhaal verder moet en dan stel ik het dus liever even uit. Dat heeft natuurlijk geen zin.

GEEN WOORDEN MAAR DADEN

Ik weet dat ik dingen gewoon moet doen. Het maken van een goede planning is 1 ding, maar het uitvoeren ervan is een tweede. Ik kan een geweldige planning in elkaar flansen met een heleboel taken erin, die ik graag gedaan wil hebben in een week.

In de praktijk komt het echter op neer dat ik vaak verzand in andere dingen die ik op dat moment belangrijker vind. Er komt nu eenmaal vaak iets anders op mijn pad wat ik dan vervolgens voorrang geef. Zeker nu ik veel meer rekening moet houden met de kinderen en hun activiteiten. Mijn eigen plannen schieten er dan nogal eens bij in.

Het mooie weer van de afgelopen weken is ook iets waardoor ik me laat afleiden. Ik ben gewoon iemand die zich beter kan concentreren als het buiten koud en guur is. Dan voel ik me lekker comfortabel in mijn eigen cocon. Heerlijk!

MIJN SCHRIJFWEDSTRIJD

Nu de deadline van 27 april akelig dichtbij komt, begint de noodzaak van het afronden van mijn verhaal op te spelen. Opeens lukt het me wel om die laatste scenes uit te werken en te schrijven. Misschien vind ik het ook gewoon lastig om het verhaal af te maken. De laatste schrijfmeters wil ik nog wel eens afraffelen. Dat is natuurlijk jammer.

Maar, GOED NIEUWS! Het verhaal is zo goed als af en ik moet de laatste puntjes op de ‘i’ zetten. Een aantal proeflezers gaan me van commentaar voorzien en ik lees het verhaal zelf ook nog eens kritisch na op fouten en onvolkomenheden.

WINST ZOU TE GEK ZIJN!

Je schrijft al dat het super gaaf zou zijn om de wedstrijd te winnen. Dat vind ik ook. Spannend is het zeker. Weet je wat het is? Al zou ik niet in aanmerking komen voor publicatie en dus winst, dan nog ben ik succesvol. Tenslotte heb ik weer een mooi en spannend verhaal geschreven, waar ik erg tevreden over ben en trots op ben.

Ieder verhaal dat ik schrijf, brengt me een stapje verder. Ik ontwikkel me als schrijfster en leer veel van deze wedstrijden. Door mee te doen, weet ik steeds beter wie ik ben als schrijver en welke stijl het beste bij me past. Dat wist ik al, maar het wordt alleen maar bevestigd hierdoor.

HOE NU VERDER?

Ik begin deze week weer aan een nieuw verhaal voor een andere schrijfwedstrijd. En als ik een beetje tijd over heb, kan ik misschien ook weer werken aan het editen van mijn manuscript over Donovan. Dat heeft de laatste tijd geen aandacht meer gekregen en dat vind ik jammer.

Ik hoop dat het met je moeder steeds beter gaat en dat ze over een tijdje weer helemaal de oude is. Wens haar maar veel beterschap en sterkte toe.

Oh ja,

Ik ben heel benieuwd naar je nieuwste project (al heeft dat niet met schrijven te maken 😉 ).
Misschien wil je me daar wat meer over vertellen?

Voor nu een fijne week en ik ben weer benieuwd naar jouw brief.

 

Liefs Ellen

En dan staat de wereld opeens even stil…

 de wereld staat stil

Hoi Ellen,

Daar ben ik weer met een nieuwe brief. Een weekje later dan de bedoeling, maar ik ben er weer. Hoe het komt dat ik iets later ben dan gepland, lees je in mijn nieuwe brief.

Een onzekere tijd

De afgelopen brieven hebben we allebei geschreven over deze tijd waarin we nu leven en welke invloed dat heeft op ons schrijfritme. Alles is opeens anders en daar hebben we echt aan moeten wennen. En als ik eerlijk ben, moet ik er nog steeds aan wennen. Ook vertelden we over wat er in deze periode voor ons het meest belangrijkste is; de gezondheid van onze dierbaren.

En dan staat de wereld opeens even stil…

Dat brengt mij bij de reden van mijn verlate brief. Op 31 maart stond mijn wereld opeens even stil. Datgene waar de hele wereld al maanden mee bezig is, het Coronavirus, komt opeens wel heel dichtbij. Die dag ga ik met mijn moeder naar het ziekenhuis, omdat de dokter het niet vertrouwt. Op 1 april, en nee dat is echt geen grap, komt het bevestigende nieuws dat ze het Coronavirus heeft. En dan staat mijn wereld dus opeens even stil…

Geen ruimte voor andere dingen

In mijn vorige brief schreef ik al dat ik het best een opgave vind om thuiswerken en thuisonderwijs te combineren. Thuiswerken houdt bij mij in dat ik lesgeef vanuit mijn keuken en vandaar probeer mijn leerlingen zoveel mogelijk te helpen. Mijn hoofd (lees: emmertje) zat dus al aardig vol en daar kwam, nu bijna 2 weken geleden, dat schokkende nieuws bij. Het feit dat mijn moeder getroffen was door het virus zorgde ervoor dat er even geen ruimte was voor andere dingen. Gelukkig had, en heeft nog steeds, mijn hele omgeving daar begrip voor.

Nu bijna twee weken later

Gelukkig kan ik zeggen dat het inmiddels alweer beter gaat met mijn moeder. Ze is er nog lang niet en ze zal de komende tijd nodig hebben om meer energie te krijgen en verder te herstellen. Maar het gaat gelukkig de goede kant op.

En dat ze nu niet meer zo ziek is, als twee weken geleden, zorgt ervoor dat er langzaam aan ook weer meer ruimte in mijn hoofd komt. Zo kan ik nu weer deze brief schrijven en betrapte ik mijzelf erop dat ik gisteren opeens aan mijn manuscript zat te denken. Dat laatste is iets waar ik echt helemaal niet mee bezig ben geweest. Ik vind het een goed teken.

Ga ik weer verder werken aan mijn manuscript?

Ik durf te zeggen dat het antwoord “ja” is. Waar ik de afgelopen week vooral ontspanning zocht in één van mijn andere hobby’s waar ik niet zo bij na hoef te denken, denk ik langzaam weer aan schrijven. Mijn andere hobby waar ik mijn hoofd goed bij moet gebruiken. Schrijven is namelijk, zoals jij ook goed weet, niet iets wat je even doet. Ik krijg nu zelfs zin om weer verder te gaan werken aan mijn manuscript.

Hoe ga ik ervoor zorgen dat ik de komende weken meer zal schrijven?

Ik stel mijzelf deze vraag, omdat ik echt graag wil dat dit lukt. De oplossing waar ik nu aan denk is mijn Purpuz Planner. Ik was dit jaar heel goed bezig met het gebruiken van deze fijne planner, totdat we met z’n alles thuis kwamen te zitten. Alles werd anders en dus ook het gebruik van mijn planner. Zoals ik al eerder een keer vertelde, vul ik deze planner altijd op mijn vrije maandag in. Maar doordat ik dan nu druk bezig ben met thuisonderwijs geven, zit dit vaste ritme er even niet in.

Ik denk dat ik mijzelf vanaf deze week een nieuwe ritme aan moet leren. Eén van de eerste dingen die ik ga doen op maandag is het invullen van de planner. En daarbij ga ik mij focussen op het inplannen van “schrijven”. Ik hoop dat het gaat helpen. Ik houd je op de hoogte.

En hoe gaat het nu met jouw schrijven?

Jij vertelde in jouw brief dat je meer tot schrijven bent gekomen, sinds je hebt losgelaten dat je daar weinig tot geen tijd voor had. Bijzonder hoe dat soort dingen gaan. Alsof het feit dat we iets heel graag willen en er krapachtig alles voor willen doen, ons dus eigenlijk belet om het voor elkaar te krijgen. Dat mensen door iets los te laten, pas eigenlijk tegen dingen aanlopen; een relatie, werk en dat soort dingen. Of in jouw geval; je verhaal voor de schrijfwedstrijd. Hoe mooi zou het zijn als het je lukt om je verhaal af te krijgen en op te kunnen sturen? Of misschien zelfs een kans zou maken op de winst? Ik gun het je van harte!

Tot zover dan weer mijn brief aan jou. Nog steeds even anders dan anders, maar voor je het weet hebben we het weer alleen maar over schrijven 😉 …

Liefs, Sandy

Super fijn om te lezen dat het beter gaat met haar moeder en dat er weer ruimte in haar hoofd ontstaat voor schrijven. Wil je meer leuke verhalen of blogs van Sandy lezen? Klik dan hier

 

 

 

 

 

 

Een nieuw schrijfritme vinden

een nieuw schrijfritme vinden

Ha Sandy,

 

Bedankt voor jouw leuke brief. Het is effe wat anders dan filosoferen en brainstormen over alles wat met schrijven te maken heeft. Nou ja, in meer of mindere mate dan.
Ik heb pas over het vinden van een nieuw ritme een blog op mijn site geschreven.

DROMEN VOORLOPIG IN DE IJSKAST ZETTEN

In jouw vorige brief schreef je over al jouw schrijfdromen en plannen. Ik werd er helemaal vrolijk en enthousiast van. Het is ook zo leuk om te dromen over het uitkomen van je eigen boek. En over alle nieuwe dingen die daarbij horen. We zagen onszelf al in de boekwinkels zitten achter een tafel waarop grote stapels met onze boeken lagen. Boekpresentaties, lezingen en signeersessies en wat al niet. Heerlijk dat vooruitzicht.

Helaas is er in een korte periode veel veranderd en moeten we onze dromen en plannen even ‘on hold’ zetten. Niet uitstellen, maar aanpassen. Zoals jij heel mooi schrijft: het is zaak dat onze geliefden ongeschonden uit deze strijd komen. Daar ligt nu onze prioriteit.

WAT IS EEN NORMALE WERKWEEK?

Jij hebt op maandag en dinsdag je vrije dagen en plant veel schrijfactiviteiten op deze dagen. Bovendien schrijf je ook in de avonden aan je manuscripten. Dat vergt een hoop discipline. Ik vind het super knap dat jij je tijd zo goed kunt indelen en nog tijd overhoudt voor je gezin. Daarbij maak je gebruik van je purpuzplanner. Ik heb enige tijd geleden de plantraining van Structuurjunkie (AKA Cynthia Schultz) gekocht. Ik was daar echt goed mee op weg, maar eerlijk gezegd is daar momenteel de klad ingekomen en heb ik alle planningen losgelaten.

Voor mij ziet een normale werkweek er dan ook altijd anders uit. Soms heb ik in een week een paar leuke koffiedates of andere afspraken en komt er niet veel van schrijven. Als ik bezig ben met een verhaal of het uitwerken van een opdracht kan ik veel gedisciplineerder te werk gaan.
Ik ga altijd maar gevoelsmatig te werk. Juist daarom heb ik mezelf die plantraining cadeau gedaan, omdat ik van die ‘vrijblijvendheid’ af wilde en meer structuur in mijn werkweek wil aanbrengen.

THUISSCHOLING VOOR DE KIDS

Toen de scholen dicht gingen, veranderde niet alleen de planning en dagbesteding van de kinderen, maar ook die van mij. Het was echt flink wennen om alles opnieuw vorm te geven. Met een dochter die in haar eindexamenjaar zit, is het allemaal extra spannend, omdat veel dingen nog niet duidelijk zijn. Dat leverde de nodige spanning op in huis. Ze is blij dat de centrale examens niet doorgaan en ze alleen nog zes schoolexamens hoeft te maken.

Onze zoon kan zelfstandig aan zijn taken werken en volgt digitale lessen of maakt zijn huiswerk. De jongste is ook erg zelfstandig en maakt haar schooltaken in een digitale omgeving van Microsoft Teams. Dit werkt eigenlijk heel goed.
Wat ze allemaal erg vervelend vinden is het missen van de sociale contacten met vrienden en klasgenoten. Gelukkig bestaat er zoiets als WhatsApp groepsgesprekken. Een mooie oplossing om toch met elkaar in contact te blijven.

SCHRIJVEN TEN TIJDE VAN CORONA

Tja, dan is iedereen dus bezig met zijn of haar werk en dan vraag je je misschien af wat ik dan doe?
Eerlijk? Ik ben veel bezig met huishoudelijke taken: opruimen, wassen, strijken, poetsen, een boodschap, enz. Het feit dat iedereen veel meer thuis is, levert een hoop extra werk op.

Waarschijnlijk is het een soort vlucht, omdat ik de rust mis om te schrijven. Wanneer ik alle geluiden van de kinderen om me heen hoor, is het een stuk lastiger om me te concentreren en te verliezen in een verhaal. Als het me wel lukt, dan krijg ik echt wel wat geschreven. Het is alleen veel minder dan normaal. En ik heb er best veel moeite mee om dat te accepteren.

HOE MOET HET VERDER?

Ik weet dat deze werksituatie voorlopig nog aan de orde zal zijn en dus moet ik het wel accepteren. Vorige week werd het me te veel en heb ik flinke huilbuien gehad. Dat heeft me ontzettend opgelucht en ik heb met mezelf afgesproken, dat ik het loslaat. Ik vind het voor nu veel belangrijker dat mijn kinderen deze weken op een goede en fijne manier doorkomen en dan komt mijn schrijfwerk later wel weer.

Dat wil niet zeggen dat ik niets meer schrijf. Integendeel. Nu ik geaccepteerd heb dat de situatie is zoals ie is en ik er niets aan kan veranderen, is er opeens ruimte ontstaan in mijn hoofd.
En kom ik weer toe aan het verder schrijven van mijn verhaal voor de schrijfwedstrijd Zwarte Sneeuw (dat wordt ook tijd, want 27 april is de deadline).

RESPECT VOOR IEDEREEN DIE THUISWERKT ÉN KINDEREN HEEFT

Als ik in jouw brief lees, hoe jij alles moet managen, kan ik alleen maar zeggen dat ik enorm veel respect voor je heb. Voor jou en alle andere thuiswerkers (met kinderen). Het valt namelijk helemaal niet mee om je aandacht te verdelen tussen werk, je gezin en je huishouden en ook nog eens tijd voor jezelf vrij te maken.

Die knop waar je het over hebt om je geen zorgen meer te maken, heb ik helaas ook niet gevonden. Ik probeer gewoon niet alles meer te volgen op social media of op de televisie en radio. Het komt anders teveel binnen en het doet echt iets met me.
Ik kijk nog 1 of 2 keer per dag op Nu.nl voor de laatste ontwikkelingen en als er iets belangrijks is, zoals een persconferentie, kijk ik daar ook naar.

Ik vind het een mooie afsluiter om te zeggen dat iedereen enorm z’n best doet om er iets van te maken. Ik vind het bijvoorbeeld erg mooi dat ik nu opeens veel meer tijd doorbreng met mijn kinderen en dat er niet zoveel gehaast hoeft te worden. Je wordt creatiever met je bezigheden en waardeert bepaalde dingen meer. Maar, ik kijk er echt naar uit dat deze hele crisis straks voorbij is en we allemaal weer ons eigen ding mogen en kunnen doen. Al hoop ik dat sommige dingen blijven… J

Ik wens jou heel veel succes met het vinden van een goede balans tussen werk, gezin en schrijven en ik hoop dat we in deze tijd genoeg inspiratie zullen hebben om te blijven schrijven, want dat is tenslotte toch wat we het liefst doen.

Heel veel liefs,

Ellen

SCHRIJVEN IN TIJDE VAN CRISIS

 

Hoi Ellen,

Het is alweer mijn beurt om te schrijven. Wat is er veel gebeurd sinds mijn vorige brief! En dan heb ik het niet over op schrijfgebied, maar in de wereld. Ik hoef je natuurlijk niet uit te leggen dat ik het dan over het coronavirus heb.

Dromen

In mijn vorige brief schreef ik nog uitgebreid over mijn dromen, maar ik kan nu zeggen dat die momenteel niet bovenaan mijn prioriteitenlijstje staan. En dat klinkt misschien een beetje gek, of nou ja, waarschijnlijk niet. Mijn grootste prioriteit is dat iedereen die mij dierbaar is deze onzekere tijd ongeschonden doorkomt. Daarna is er nog genoeg tijd voor dromen…

Schrijftijd indelen in deze coronacrisis

Jij vraagt aan het einde van jouw vorige brief: hoe deel jij je (schrijf)tijd in met deze coronacrisis? Zelf geef je al aan dat je het lastig vindt om je te concentreren met kinderen in huis. En ik herken mij daar helemaal in. Zelf ben ik nog aardig aan het stoeien met mijn (schrijf)tijd.

Een normale werkweek

Even een kijkje in mijn ‘normale’ leven.
Op maandag ben ik vrij. Als ik mijn jongens naar school heb gebracht, pak ik mijn Purpuz Planner erbij en maak een weekplanning. Wat wil ik wanneer doen? Op maandag betekent dat: schrijven. Als het mijn beurt is, schrijf ik mijn brief naar jou. Verder bedenk ik welke blogpost ik nog meer wil plaatsen die week en ga daarmee aan de slag. Dat kan trouwens ook op dinsdag zijn. Ook ben ik nog steeds bezig met mijn schrijfcursus en het herschrijven van mijn manuscript. Veel van die dingen doe ik op maandag en dinsdag; mijn vrije dagen. De andere dagen sta ik voor de klas en kom ik alleen ’s avonds aan schrijven toe. De avonden gebruik ik meestal voor mijn manuscripten.

Zoals je leest, schrijf ik dus vrij veel.

Een thuiswerk – en thuisonderwijsweek

Vorige week was het dan zover; de scholen gingen dicht. Dat betekende voor mij 2 dingen: thuisonderwijs geven aan mijn kinderen en thuiswerken. Ik denk dat de meeste mensen zich daar wel in kunnen herkennen.

In de praktijk betekende het dat ik op maandag al regelmatig contact had met de collega’s die ook groep 7 hebben. Thuiswerken betekent voor mij dat ik het thuisonderwijs van mijn leerlingen moet regelen. Gelukkig is dat iets wat ik samen met mijn duo, en parallelcollega’s, kan doen. Het is heel fijn om in deze spannende tijd, waarin we het wiel aan het uitvinden zijn, even samen te kunnen sparren over dingen.

Ook betekent dit in de praktijk dat ik afgelopen week 5 dagen met mijn werk bezig ben geweest, terwijl ik toch maar 3 dagen werk. En dan zeg ik er voor het gemak maar even niet bij dat wij elkaar als groepen 7 in het weekend ook nog elke dag  gesproken hebben.

Conclusie

De conclusie die je vast al hebt kunnen trekken, is dat ik eigenlijk geen tijd heb gehad om te kunnen schrijven. Na een dag thuiswerken en thuisonderwijs geven ben ik kapot. Mijn oudste kan veel dingen zelfstandig doen, maar mijn jongste zit in groep 1. De opdrachten die hij voor school moet doen, doen we over het algemeen allemaal samen. Het zijn leuke opdrachten waar ik van geniet en waar zelfs mijn oudste soms enthousiast aan mee komt doen. Maar ze zijn ook wel erg intensief en kosten tijd die ik niet in andere dingen kan steken. Het huishouden bijvoorbeeld, hihi. Of in schrijven dus…

Minder schrijven door tijdgebrek?

Buiten het feit om dat ik gewoon minder tijd heb om te schrijven, merk ik ook dat mijn hoofd er niet naar staat. In mijn hoofd spookt de hele tijd dat stomme coronavirus. Het is er als ik wakker word en het is er nog steeds als ik ga slapen. En werk geeft ook geen afleiding, doordat ik alleen maar bezig ben met thuisonderwijs organiseren vanwege, jawel, dat coronavirus. Gek word ik ervan! Waar is dat knopje om dingen mee uit te schakelen? Als je de oplossing weet, houd ik mij aanbevolen…

Heb ik dan helemaal niet geschreven?

Gelukkig kan ik zeggen dat het antwoord op deze vraag ‘jawel’ is. Ik ben bezig met de laatste puntjes op de i met mijn manuscript en ben vooral bezig met kleinere wijzigingen. Afgelopen week is het toch nog 2 keer gelukt om eraan te werken.

Hopelijk vind ik voor mijzelf een modus waarin het werkt. Waarin ik de tijd voor thuiswerken, thuisonderwijs en schrijven kan managen. Het is alleen maar logisch dat ik, en met mij zovelen, eraan moet wennen. Het zal deze week geheid alweer makkelijk worden, dat kan niet anders.

En anders houd ik mijzelf vast aan de tekst die ik zelf in de groepsapp met ouders van de klas van mijn oudste zoon zette vanmorgen: Iedereen doet zijn best! En meer dan je best kun je niet doen 😉

Tot zover mijn brief! Ik ben benieuwd naar jouw antwoord volgende week.

Liefs, Sandy

Tja, het zijn onzekere tijden, waarin we met z’n allen een nieuw ritme moeten zien te vinden.
Gelukkig kun je allerlei leuke en spannende verhalen, blogs en boekrecensies lezen op Sandy’s website.

 

 

 

GROOTSE DROMEN

 grootse dromen

Ha Sandy,

 

Wat een leuke brief vol dromen. Ik heb, net als altijd, weer genoten van jouw brief. Met een glimlach om mijn mond las ik over jouw dromen en ambities. Ik herkende mezelf in je brief.

DROMEN OVER DE TOEKOMST

Zo’n opdracht, waarin je gevraagd wordt om je dromen voor de toekomst op te schrijven, is erg leuk. Als je dingen opschrijft, worden ze namelijk concreet. Concrete plannen zijn ‘makkelijker’ te realiseren. Het wil zeker niet zeggen dat alles wat je opschrijft uitkomt, maar het kan wel de eerste stap er naartoe zijn.

Het lijkt me overigens een super leuke opdracht om vrijelijk te fantaseren en dromen over je toekomst als schrijver. De uitkomst van jouw opdracht: waar droom je over? verbaasde me niets, maar dat moge duidelijk zijn, haha. Het uitgeven van een eigen (kinder)boek is natuurlijk een gewéldige droom. Ik hoop van harte dat jouw droom mag uitkomen.

JE DROOM VERWEZENLIJKEN

Je schrijft zelf al dat je droom, helaas, nog niet is uitgekomen. Het goede nieuws is dat je manuscript klaar is om te worden uitgegeven. Je hebt er maanden hard aan gewerkt en bent nu zo ver dat je het de wijde wereld durft in te sturen.

Daarmee heb je al een stap gezet in de richting naar het uitkomen van je droom. Ik denk dat velen niet verder komen dan fantaseren over het schrijven en uitgeven van een eigen boek en er vervolgens niet aan beginnen. Omdat ze bang zijn, bang voor teleurstelling, afwijzing, kritiek, maar misschien ook wel bang voor succes. Klinkt raar, hè?

Ik weet wel dat de reis er naartoe voor mij al succesvol is en dat mijn droom dus al verwezenlijkt wordt. Jezelf blindstaren op iets wat onbereikbaar lijkt, vind ik frustrerend. Je kunt niet in voren blij zijn met iets waarover je droomt. Genieten van het moment en alle  successen, groot of klein, vieren. Dat is mijn motto!

UITKIJKEN NAAR ANDERE MOGELIJKHEDEN

Mocht het niet lukken met het vinden van een uitgever zijn er natuurlijk altijd alternatieven te bedenken. Je hebt het bijvoorbeeld over uitgeven in eigen beheer. Ik denk dat dat een goede optie kan zijn. Alhoewel dat een hoop werk met zich meebrengt.

Je hebt gelijk als je zegt dat ouders vaak de boeken voor hun kinderen uitkiezen en dat het niet uitmaakt of ze die in de boekwinkels zien liggen of dat ze op Facebook, Instagram of je website voorbij zien komen. Het gaat er uiteindelijk om dat het boek gezien wordt. In dit digitale tijdperk zijn wat dat betreft de mogelijkheden eindeloos.

AANGAAN VAN UITDAGINGEN

Als je ervoor zou kiezen om je verhaal in eigen beheer uit te geven, komt er een hoop op je af. Je zult je moeten verdiepen in alle stappen die gezet moeten worden. Jezelf goed inlezen, laten informeren, op onderzoek uitgaan, en noem maar op. Een heleboel zaken waarmee je rekening dient te houden.

Het is een uitdaging om uit te zoeken hoe dit alles werkt en het vervolgens goed in de markt te zetten en ervoor zorgen dat mensen je product zien én kopen!

WAT NOU ALS DROMEN WEL UITKOMEN?

Een mooie vraag die uitnodigt om eens goed over na te denken. Tja, je fantaseert erover en je hoopt dat je droom uitkomt. Een eigen boek in alle boekwinkels, signeersessies, boekpresentaties, interviews op radio en tv. Kortom: er komt veel op je af als je gepubliceerd wordt.

Ik denk dat het moeilijk is jezelf voor te stellen hoe het echt is. De werkelijkheid is altijd anders dan je fantasie. Dat is niet erg. Je kunt niet anticiperen op wat je denkt dat de werkelijkheid is. Al blijft dromen en fantaseren natuurlijk gewoon heel erg leuk.

MIJN SCHRIJVERSDROOM

In je brief vraag je wat mijn schrijversdroom is. Die van mij verschilt niet veel van de jouwe. Ik hoop ook dat mijn verhalen worden opgemerkt door uitgevers of literair agenten en dat ik ze mag publiceren.

Hoe ik eraan werk? Door zoveel mogelijk deel te nemen aan leuke schrijfwedstrijden hoop ik genoeg ervaring op te doen en uiteraard om er één te winnen. Verder schrijf ik stug door aan mijn young adult fantasyverhaal. Ik heb al een aantal korte verhalen geschreven die de moeite waard zijn om te bundelen.

Net als jij denk ik ook in alternatieven. Zelf boeken uitgeven? In een webshop op mijn site verkopen? Een ludieke pitch verzinnen om de aandacht van uitgevers te trekken? Video’s maken? Ik fantaseer hardop.
Zoals je kunt zien, zijn er genoeg opties om te onderzoeken. Het komt sowieso goed! We gaan ervoor.

Vraag: hoe deel jij je (schrijf)tijd in met deze Coronacrisis? Ik merk dat ik het lastig vind om te concentreren met drie kids die thuis zijn.

Ik kijk uit naar jouw antwoord.

Tot de volgende keer.

 

Liefs Ellen

Mijn droom als schrijfster

 

Hoi Ellen,

Ik heb vorige week weer met veel plezier jouw brief gelezen. Elke keer kijk ik er weer echt naar uit. Dit keer wil ik jou vertellen over mijn droom als schrijfster. Ik denk niet dat het als een echte verrassing komt 😉

Opdracht van mijn schrijfcursus

Ik heb je wel eens verteld over mijn schrijfcursus. Al ruim twee jaar probeer ik deze af te ronden en heel langzaam komt het einde in zicht. Meestal moet ik een verhaal schrijven voor mijn docent, maar heel af en toe is het een andere opdracht. Niet zo lang geleden kreeg ik weer zo’n opdracht. Ik mocht mijn plannen en wensen voor de toekomst opschrijven. Leuk!

Mijn wens voor de toekomst: mijn droom

Ik begon de opdracht met veel enthousiasme en ik kan je vertellen dat ik nog nooit zo snel mijn huiswerk heb gemaakt. Mijn wens voor de toekomst of noem het mijn droom, is natuurlijk mijn eigen boek uitgeven. Het lijkt mij ontzettend leuk om één van de manuscripten waar ik de afgelopen jaren zo hard aan heb gewerkt, in boekvorm te zien.

Als leerkracht weet ik hoe belangrijk lezen is en hoe goed het is als kinderen leesplezier hebben. Dit leesplezier zorgt er namelijk weer voor dat kinderen ook makkelijker begrijpen wat ze lezen, omdat ze simpelweg meer lezen. Het lijkt mij echt geweldig om aan dit leesplezier bij te mogen dragen. Dat ik kinderen in de klas misschien wel in één van mijn boeken zie lezen en zie genieten. Ach ja, laat ik er gelijk meerdere boeken van maken, als ik toch bezig ben. Hihi…

Is mijn droom al een stukje dichterbij?

Ik houd er wel van om mijzelf af en toe een moeilijke vraag te stellen. Het antwoord op deze vraag is ja en nee.

‘Ja’, omdat ik met mijn manuscript nu al zo ver ben dat ik hem dit jaar echt kan gaan opsturen naar uitgeverland en ik durf te zeggen dat ik echt iets goeds in handen heb. Maar ja, dat moeten de uitgevers nog wel met mij eens zijn.

Daarmee kom ik dus ook uit bij ‘nee’. Ik kan namelijk zelf wel tot de conclusie gekomen zijn, dat het verhaal goed en af is, maar daarmee is het nog geen boek. Het einde van mijn droom is dus nog niet in zicht.

Het antwoord kan ook ‘misschien’ zijn. Stel dat ik toch nog steeds geen uitgever kan vinden, dan zijn er altijd nog andere mogelijkheden. Je kunt als schrijver je boek altijd nog gaan uitgeven in eigen beheer. Eigenlijk zag ik dit nooit als een kans voor mij, omdat ik kinderboeken schrijf en ik had in mijn hoofd dat kinderen een boek echt moeten zien liggen in een winkel. Maar, is dat ook zo?

Een boek uitkiezen

Ik was laatst met iemand in gesprek over het uitgeven in eigen beheer en toen noemde ik bovenstaande theorie, maar diegene bracht mij aan het denken. Kinderboeken worden namelijk echt niet alleen maar gekocht doordat een kind het in een winkel ziet liggen en het gewoon moet hebben. Natuurlijk mogen mijn kinderen ook af en toe een boek uitkiezen in de winkel, tijdens bijvoorbeeld de Kinderboekenweek, maar meestal koop ik het boek zelf.

Mijn oudste vindt het gelukkig erg leuk om te lezen (mijn schrijfster/juf-hartje maakt een sprongetje, hihi) en regelmatig heeft hij een nieuw boek nodig. Vaak halen we een boek uit de bibliotheek, maar af en toe kopen we er ook eentje. Als moeder, juf en schrijfster probeer ik op de hoogte te blijven van nieuwe kinderboeken. Op Facebook zit ik in een heel leuke groep en zie regelmatig leuke boeken langskomen. Die onthoud ik dan en een aantal heb ik dus ook gekocht. Momenteel is hij helemaal fan van de Julius Zebra-serie.

Conclusie: kinderen lezen (denk ik tenminste) regelmatig boeken, omdat ouders die uitkiezen.

Uitgeven in eigen beheer als back-up droom?

Deze conclusie geeft mij als kinderboekenschrijfster mogelijkheden. Als ouders regelmatig de boeken kiezen, doen ze dat ook omdat ze daar veel over hebben gehoord. Dat geeft mij kansen; ook eventueel in eigen beheer. Het gaat er op dat moment namelijk helemaal niet meer om of de kinderen het boek in de winkel zien liggen. Als de ouders maar weten dat het bestaat en er goede verhalen over horen. Een aankoop in de boekwinkel of online is dan zo gemaakt.

Het uitgeven in eigen beheer als back-up droom heb ik dus nog niet echt opgegeven. Toch hoop ik natuurlijk dat er een enthousiaste uitgever is die mijn boek wil uitgeven. Want wie wil dat nou niet?

Wat nou als mijn droom uitkomt?

Denk jij daar wel eens over na? Natuurlijk hebben we allemaal onze dromen en kunnen we er niet op wachten dat ze uitkomen. Maar wat nou als die droom ook écht uitkomt en niet een droom blijft? Dat is weer iets om over na te denken. In mijn geval zou het betekenen dat mijn verhaal wordt uitgegeven, waarna er een heel nieuwe wereld voor mij zou opengaan. Zo ben ik natuurlijk altijd al op ontdekkingsreis door schrijversland, maar dan ga ik waarschijnlijk op andere plekken komen. Dus eigenlijk zou je kunnen zeggen dat mijn ontdekkingsreis alleen maar interessanter zal worden. Ik ben benieuwd! Kom maar op…

Wat is jouw droom?

Maar goed, zover ben ik nog niet. Maar wie weet… En jij? Wat is jouw droom als schrijfster? Ik ben benieuwd naar jouw antwoord.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Genoten van Sandy’s brief? Nieuwsgierig naar meer verhalen en blogs? Neem eens een kijkje op haar site. Klik hier! Leuk!

HERSCHRIJVEN VAN EEN TWEEDE MANUSCRIPT

 manuscript herschrijven

Ha Sandy,

 

Het is zeker leuk om te schrijven over schrijven, want daarom zijn we ook begonnen met onze briefwisseling. Al vind ik het net zo leuk om ook over andere dingen te schrijven, hoor. Omdat we elkaar nu al bijna een jaar ‘kennen’ is het fijn om ook andere dingen van elkaar te weten. Het helpt om elkaar te steunen en helpen tijdens het schrijfproces.

KINDEREN LEREN SCHRIJVEN

Ik had al verwacht, dat jij moest lachen om het ‘en toen, en toen’-verhaal. Het is voor leerkrachten erg herkenbaar. Zoals je schrijft; kinderen weten natuurlijk helemaal niet hoe ze een verhaal moeten opbouwen. Dat is een vaardigheid die ze moeten leren, net als rekenen en lezen.

Misschien mag er in het onderwijs meer nadruk liggen op schrijfvaardigheid, zodat het leesplezier verhoogd wordt. Ik denk namelijk dat deze twee nauw samenhangen. Tegenwoordig is lezen een bezigheid, die kinderen steeds minder uitvoeren. Waarom zouden ze ook? Alles is flitsend en binnen een druk of swipe binnen handbereik.

SCHRIJVEN IS TE LEREN

Zoals kinderen kunnen leren lezen, rekenen en schrijven, kunnen volwassenen ook (beter) leren schrijven en deze vaardigheid perfectioneren. Alhoewel het nooit perfect zal zijn. Schrijven is bovendien een subjectief iets, tenminste in mijn ogen. De een houdt van bloemrijk taalgebruik, terwijl de ander liever to the point schrijft.

Zelf ben ik een schrijver, die houdt van ‘makkelijk en prettig’ taalgebruik, niet te hoogdravend of literair. Waarmee ik niet bedoel dat mijn verhalen ‘simpel’ zijn, maar wel toegankelijk. Dat is misschien een beter woord: toegankelijk. Lezen moet laagdrempelig zijn, zodat meer mensen het leuk (gaan) vinden.

BLINDE VLEK EN HOE DEZE OP TE LOSSEN

Als je alle schrijfregels goed hebt toegepast, je verhaal meerdere keren gelezen en herschreven hebt, kom je op het punt dat je klaar bent. Nou ja, dat betekent niet dat het verhaal dan af is, maar je kunt niet meer verder. Je ziet namelijk je eigen fouten niet meer. Dat kan ‘m zitten in spelling, zinsopbouw of grammatica, maar ook in plotwendingen, verhaalopbouw en noem maar op.

Jij hebt gelukkig een lieve schrijfvriendin, die je helpt met het lezen en verbeteren van je manuscript. Ik ga ervan uit dat jij daarna weer verder kunt, dankzij de feedback en tips van deze vriendin.
Ik heb een lieve broer, die dat vaak voor me doet. Al is dat bij dit manuscript wel wat lastiger, omdat het een pak is van ruim 300 bladzijden en hij het ook druk heeft met zijn werk en privéleven.

GEDULD IS EEN SCHONE ZAAK

Ik weet één ding en dat is dat je in de schrijfwereld veel geduld moet hebben. Een ware beproeving voor een ongeduldig persoon, maar ik begin het steeds beter te leren.
Schrijven kost tijd, maar editen en redigeren nog veel meer. Steeds opnieuw je verhaal doorlezen, verbeteringen aanbrengen, stukken verwijderen of toevoegen. Daar gaat gewoon veel tijd overheen. Als je dan ook nog te maken hebt met andere mensen, moet je wachten totdat zij je verhaal gelezen/verbeterd hebben. Je wilt hen tenslotte niet opjagen.

Je moet niet denken dat je binnen no time een boek geschreven hebt en dat daarmee de kous af is. Zelfs als het verhaal bedenken en schrijven een piece of cake is, is het vervolg dat zeker niet. Ik denk dat ik daar in het begin veel te licht tegenaan keek. Zeker in mijn opleiding was ik snel tevreden met mijn stukjes en leverde deze meteen in als ik ze klaar had. Ook uit enthousiasme en nieuwsgierigheid: trots op mijn werk en benieuwd naar de reacties van mijn medestudenten.

MIJN MANUSCRIPT

Je vroeg in je brief hoe het mijn manuscript gaat? Ik kan je zeggen dat het een ontzettend karwei is om alle aanpassingen door te voeren en te verwerken. Nu ik mijn verhaal teruglees, stijgt het schaamrood af en toe naar mijn kaken. Het was niet al te best…

Het idee is zeker goed, maar de manier van schrijven rammelde nogal. Het is dus maar goed, dat ik het een langere periode heb laten rusten en nu, met meer schrijfervaring, weer heb opgepakt. Ik kijk er nu anders naar dan een paar jaar geleden.

Ik heb nu ongeveer 1/3 klaar en heb het einde nog niet geschreven. Haha, klinkt vreemd hè? Een verhaal redigeren, dat nog niet eens af is. Maar blijkbaar werkt dat bij mij. Ik houd me toch vast aan mijn eigen regels en hoop dat het straks een geweldig eind krijgt.

Bedankt voor de boekentips. En uiteraard hoor ik het heel graag, wanneer je een goede tip voor me hebt. Ik houd mijn ogen ook open.

Ik wens je een fijne week en veel succes met je schrijfavonturen. Op naar de volgende brief.

 

Liefs Ellen

 

De kunst van het ‘schrijven’

 kunst van het schrijven

Hoi Ellen,

Ik heb jouw brief weer met veel plezier gelezen. Het is leuk om weer eens echt te schrijven over het ‘schrijven’. Als je snapt wat ik bedoel. Ik brainstorm hierover in mijn brief naar jou gewoon nog even verder.

Regels voor het schrijven van een boek

Jij schrijft in jouw brief dat er regels zijn voor het schrijven. Met daarachter de mooie kanttekening dat je je daar niet altijd aan hoeft te houden. Ik denk dat het inderdaad zo is, dat je de regels niet altijd braaf van A tot Z hoeft te volgen. Wel geeft het structuur, zoals je zelf ook zegt. En bij sommige dingen zit je gewoon vast aan de manier zoals onze Nederlandse taal werkt, maar natuurlijk is er hier en daar ook ruimte voor vrijheid. Ik denk dat deze vrijheid juist zo interessant is voor schrijvers zoals jij en ik.

En toen, en toen…

Ik moest innerlijk hard lachen toen jij het had over de opstellen van kinderen. Die ‘en toen, en toen’ schrijfwijze is zo herkenbaar. Kinderen vinden het heel moeilijk om over iets te schrijven, zoals een vakantie, zonder dat het een opsomming wordt van dingen. En het is ook moeilijk om een verhaal te schrijven. Kinderen moeten de opbouw van een verhaal nog leren. Wij (mijn duocollega en ik) proberen ze in groep 7 te leren om in ieder geval een verhaal op te delen in een inleiding, kern en een slot. Dit geeft de leerlingen al meer houvast. Het begin in het leren schrijven is gemaakt.

Van ‘en toen’ naar een goede opbouw

Net zoals kinderen moeten leren niet een opsomming van dingen te maken in een verhaal, zo moeten beginnende schrijvers dat ook. Ik schreef jou in mijn vorige brief al dat ik in het manuscript waar ik nu in bezig ben eigenlijk alleen maar in het begin een soort flashback heb. Verder omschrijf ik de gebeurtenissen zoals ze gebeuren.

Nou, ik kan je zeggen dat er inmiddels meer flashbacks in staan, haha. Ik ben mijn manuscript namelijk aan het herschrijven en heb er een aantal toegevoegd. Zelf merkte ik dat het meer diepgang geeft in het verhaal. Het zijn nog steeds kleinere flashbacks, maar het helpt mij om de karakters van de personages beter uit te diepen.

Groeien in het schrijven

Schrijven is een ontwikkeling. Dat zeg je goed in jouw brief. De ene is er meer ervaren in en kan het ‘kunstje’ beter dan de ander, maar uitgeleerd ben je nooit. En dat is alleen maar goed ook. Misschien dat je wel alle regels van het schrijfproces weet, maar toepassen is ook nog een kunst. Net als de ontwikkeling volgen van je lezers. In mijn geval zijn dat kinderen en is het dus wel handig dat ik weet hoe de huidige kindertijd eruit ziet.

Je moet, zeker als je voor de moderne lezer schrijft, toch echt meegaan met de tijd. Kinderen in een boek niet met walkietalkies laten praten in de tijd van de mobieltjes. Er zullen zelfs genoeg kinderen zijn die tegenwoordig niet eens meer weten wat een walkietalkie is. Zo zijn er nog genoeg andere voorbeelden te noemen en ik weet dat dit niet alleen bij onderwerpen voor kinderen speelt.

Een verhaal ‘uitsmeren’

Jij schrijft in je brief dat je het nog moeilijk vindt om een verhaal uit te smeren over een langere periode. Ik merk dat ik daar zelf ook last van heb. Misschien komt het doordat ik een avonturenverhaal schrijf en dan gebeuren de dingen ook achter elkaar. Als ik het zou uitsmeren, zou de vaart uit mijn verhaal gaan. Denk ik. Maar ja, zeker weten doe ik het niet. Iets met beginnende schrijfster – check… Ik snap dus heel goed dat je dit lastig vindt en heb dan ook niet echt tips voor je.

Schrijftips

Op de foto bij de brief zie je de schrijfboeken die ik nog op mijn TBR-lijst (To Be Read) heb staan. Misschien dat hier nog wat goede schrijftips in staan. Het middelste boek heb jij natuurlijk ook, maar ik weet niet of je de anderen kent. Mocht ik ultieme tips tegen komen, dan houd ik je uiteraard op de hoogte. 😉

Schrijfvraag

Tot slot heb ik nog een nieuwsgierige schrijfvraag. Hoe ver ben jij met het herschrijven van je manuscript? Ik vind het zo leuk dat we in dezelfde fase zitten en werd gelijk nieuwsgierig. Zelf ben ik bezig met de laatste puntjes op de i, denk ik. Ik merk dat ik het inmiddels al zo vaak gezien heb, dat ik niet veel te verbeteren zie. Niet dat alles goed is hoor, vast bij lange na niet, maar het zegt gewoon dat ik het zelf letterlijk niet meer zie. Gelukkig mag ik het straks opsturen naar mijn lieve schrijfvriendin en wil zij ernaar kijken. Ik gok dat ik daarna wel weer wat te herschrijven heb, haha.

Tot zover weer mijn verhaal. Ik ben benieuwd naar jouw antwoord.

Tot snel!

Liefs, Sandy

HOE DOE JE DAT EIGENLIJK EEN BOEK OPBOUWEN?

 

Ha Sandy,

Leuk om weer te brainstormen over een nieuw onderwerp. Een onderwerp waar vele (beginnende) schrijvers mee worstelen en bezig zijn. Het is immers de basis van je verhaal.
Fijn trouwens, dat mijn onderwerpen om over te bloggen bij jou voor nieuwe inspiratie hebben gezorgd. Ik ben intussen al een paar blogs verder en heb deze onderwerpen hierin meegenomen. Toch prettig om input vanuit de lezer te krijgen, haha.

VEEL LEESERVARING IS BELANGRIJK VOOR EEN SCHRIJVER

Ik herkende precies wat je schreef in je brief: ook ik dacht bij het schrijven van mijn eerste boek totaal niet na over de opbouw van mijn boek. Ik begon gewoon met schrijven en zag wel waar het schip strandde. Op goed geluk. Natuurlijk was er een heleboel ‘fout’ aan mijn eerste poging. Alhoewel, wat is ‘fout’.

Al zijn er regels voor schrijven, dat wil niet zeggen dat je je daaraan hoeft te houden. Dichterlijke vrijheid, zeg maar.
Ik ben erg eigenwijs en doe dingen graag op mijn manier. Toch zag ik in dat het beter was om een bepaalde structuur in mijn verhaal te gaan aanbrengen.

HET VERHAAL IN RECHTE LIJN NAAR DE EINDSTREEP

In fictieverhalen is het van belang dat er een degelijke opbouw inzit. Het zou raar zijn, wanneer het verhaal zo door elkaar liep, dat het voor de lezer niet meer te volgen is. Ook hiervoor geldt; je mag best afwijken van gebaande paden, maar het moet wel te volgen zijn. Als een lezer de verhaallijn niet snapt, haakt ie af en geef ‘m eens ongelijk. Ik doe het zelf ook, als een verhaal niet te begrijpen is, stop ik ermee.

Een verhaal dat van A naar Z gaat, zonder obstakels is een saai verhaal. Het lijkt dan meer op een en toen, en toen verhaal. Simpel met veel opsommingen. Niet leuk om te lezen. Denk aan de opstellen van kinderen op de basisschool. Ik las het vaak bij het schrijven van een opstel over de vakantie. Het woordje ‘toen’ kwam zo vaak voor, dat het bijna lachwekkend was. Je kunt het de kinderen niet kwalijk nemen, omdat ze niet weten hoe een verhaal wordt opgebouwd.

GEBRUIK VAN FLASHBACKS OF EEN ANDERE VOLGORDE

In het verhaal dat ik nu aan het schrijven ben, lopen twee tijden door elkaar. Ik maak dus regelmatig gebruik van flashbacks. Je hebt gelijk als je schrijft dat het een behoorlijk ingewikkeld karwei is om dit geloofwaardig te maken. Ik moet dan ook flink gaan schaven als het straks helemaal klaar is.

In verhalen waarbij de tijd niet zo van belang is, maakt het inderdaad niet veel uit of je rechtstreeks naar de finish gaat. Voorspelbaarheid kan soms ook heel fijn zijn, omdat je weet dat het uiteindelijk goed afloopt en daar ook naar verlangt. In mijn puberteit heb ik tientallen Bouquetreeks-boekjes gelezen. Ik smulde ervan. Meisje ontmoet jongen, ze worden verliefd, er is een conflict en het dreigt mis te gaan, maar aan het einde komt alles goed. Zwijmel de zwijmel.

MIJN LIEVELINGSOPBOUW

Goede vraag: wat is mijn lievelingsopbouw? Ik heb daar niet echt over nagedacht, merk ik nu. Ik begin meestal met schrijven, weet zo’n beetje waar ik naartoe wil en de rest gebeurt ‘vanzelf’. In mijn autobiografie is er een chronologische opbouw, in mijn manuscript over de magiër lopen verschillende tijden door elkaar, in mijn moordverhaal is het een verhaal met flashbacks en zo zijn er verschillende opbouwen in verschillende verhalen.

Het is ook afhankelijk van het verhaal dat ik schrijf. Ik schrijf in allerlei genres en daardoor kan ik ook wisselen met opbouw. Juist dat maakt het voor mij spannend en uitdagend. Ik heb gemerkt dat ik niet houd van voorspelbaarheid, omdat ik nogal eens uitgekeken ben op iets. Maar dat heeft meer met mijn ongedurige aard te maken, haha.

BEGINNERSFOUTEN

Net als jij heb ik zeker te maken met beginnersfouten. Ik vind het ook moeilijk om mezelf als ‘ervaren’ schrijver te zien, want dat ben ik nog lang niet. Ik heb natuurlijk in die paar jaar tijd een heleboel geleerd, maar er is nog steeds veel te leren.

Schrijven blijft een continue ontwikkeling. Ik denk niet dat je als schrijver, maar ook in ieder ander beroep of in je privéleven, ooit bent uitgeleerd. Als je jezelf niet meer uitdaagt, sta je stil in je ontwikkeling en dat lijkt mij niet gezond.

Nu ik bijvoorbeeld mijn manuscript teruglees, zie ik pas hoeveel dingen er niet goed gingen. Dat betekent alleen maar dat ik gegroeid ben. Mooi om te zien.

AANDACHTSPUNTEN

Ik heb wel gemerkt dat ik in een lang verhaal soms moeite heb om het verhaal uit te smeren over een langere periode. Alles gebeurt vaak in een paar dagen tijd. Daar moet ik zeker aan werken. Mijn verhalen moeten in die zin nog wat meer volwassen worden, rijpen. Dat geeft niet, het is goed om te weten waarop je moet letten tijdens het schrijven.

Dit waren de antwoorden op jouw vragen. Ook hierover is genoeg gespreksstof. Ik ben dan ook benieuwd naar jouw volgende brief.

 

Tot snel.

 

Liefs, Ellen

De opbouw van een boek

opbouw boek

Hoi Ellen,

Wat was het weer leuk om jouw brief te lezen! En wat een bruikbare onderwerpen heb je hierin genoemd. De ideeën begonnen bij mij al gelijk te borrelen, hihi. Voor vandaag wilde ik eigenlijk weer eens een nieuw onderwerp aanboren: de opbouw van een boek.

De opbouw van een boek

Als je een boek of verhaal gaat schrijven zijn er natuurlijk een heel aantal dingen waar je van tevoren goed over na moet denken. Eén van die dingen is: de opbouw. Dat is iets waar ik in het begin niet zo bij stil stond, maar wat natuurlijk erg logisch is. Hoeveel boeken had ik al gelezen voordat ik zelf begon te schrijven? Véél! Uit eigen leeservaring weet ik dat elk verhaal anders in elkaar zit. Dus waarom heb ik daar zelf niet over nagedacht toen ik ging schrijven. Ik denk dat het antwoord heel simpel is: ik was nog maar een beginner. Alhoewel ik mij nog vaak een beginner voel, durf ik ook te zeggen dat ik dat allang niet meer ben. Als je 100.000 tot 150.000 woorden verder bent en drie manuscripten rijker, dan mag je jezelf al een klein beetje ervaren noemen, toch?

Het belang van de opbouw van een boek

Mijn eigen leeservaring is dat de opbouw van een boek erg belangrijk is voor het verhaal zelf. Een verhaal wat chronologisch vertelt wordt, ervaar je toch anders dan een verhaal met allemaal flashbacks. Niet alleen de tijd is van belang, maar ook de opbouw van de spanning. Is het één lange rechte weg richting de finish? Of is er een stukje voor het einde al een grote wending, waardoor alles mis lijkt te gaan? Maar uiteindelijk komt het allemaal goed – of niet natuurlijk 😉 .

Opbouw per genre

Ik denk dat de opbouw van een verhaal ook verschillend is, door het genre waarin het geschreven wordt. Denk maar aan die thriller, waarbij de held veilig is, maar de moordenaar toch nog niet dood blijkt te zijn en nog een aanval doet. Het gaat nog even mis. Een goede schrijver laat je tegen het einde twijfelen of dit niet zo’n verhaal is, waarbij de hoofdpersoon misschien wél doodgaat.

Of die chicklit, waarbij de hoofdpersonages eindelijk bij elkaar zijn, maar waarbij er toch altijd iets gebeurt wat ze uit elkaar drijft, voordat het weer goed komt. Zo’n laatste hobbel die nog even overwonnen moet worden. Zeker bij dit genre is het een stukje voorspelbaarheid, omdat je al vrij snel in het verhaal weet wie er bij elkaar eindigen. Chicklit is dan ook een genre waarbij voorspelbaarheid minder erg is.

Opbouw in tijd

Het verhaal kan op verschillende manieren verteld worden. Veel verhalen spelen zich af in het heden, met af en toe een terugblik om een situatie duidelijker te maken of uit te leggen. Ook zijn er verhalen die grote sprongen maken door de tijd. Of verhalen waarbij hele hoofdstukken in een andere tijd afspelen en soms krijg je dan een verhaal in een verhaal. Als ik bijvoorbeeld kijk naar de reeks van de Zeven Zussen. Hierin volg je de hoofdpersoon, maar in de stukken die zich in een andere tijd afspelen volg je een nieuw personage. Het is een heel andere manier van vertellen.

Een voorkeur hebben voor een opbouw

Heb jij een voorkeur voor de opbouw van een verhaal? Zelf merk ik dat ik niet zozeer een echte voorkeur heb, maar dat ik in het begin wel een bepaalde opbouw hanteerde – namelijk die van rechtstreeks naar de finish. Dat heeft denk ik met een paar dingen te maken.

Ten eerste: met het feit dat ik voor kinderen schrijf. Daarvoor moet je het niet onnodig ingewikkeld maken. Ik maak dus bewust gebruik van enkele flashbacks en niet grote hoofdstukken die zich in een andere tijd afspelen. Alhoewel ik moet zeggen dat ik hier tijdens het schrijven van het laatste manuscript wel mee gespeeld heb, maar dan weer op een andere manier.

Ten tweede:  met het feit dat ik toch nog wel een beetje die beginner ben. Ik ben nog niet handig genoeg met het schrijven in grotere tijdsprongen. Het schrijven van een flashback lukt mij prima, mijn schrijfjuf was daar enorm complimenteus over – glim, glim – maar nu die grotere tijdsprongen nog. Maar daarbij denk ik ook dat je het gewoon moet proberen. Als je het niet probeert, weet je ook niet of je het kan. Er is maar één manier op daar achter te komen.

Leren door het lezen van boeken

Inmiddels weet ik ook dat je heel veel kan leren door het lezen van andermans verhalen. We hoeven dat wiel helemaal niet opnieuw uit te vinden. Gewoon veel blijven lezen. Als we tijdens het lezen ontdekken dat iets heel goed werkt wat betreft de opbouw, dan moeten we dat goed onthouden, ergens noteren desnoods. Maar ook het tegenovergestelde. Dingen die totaal niet werken, waarvan je als lezer denk: wat heeft de schrijver hier nou gedaan, die dingen moet je ook onthouden. Die fouten wil je zelf natuurlijk niet maken.

Jouw opbouw in je verhalen

Ik vroeg het net ook al een beetje. Hoe doe jij dat eigenlijk? Maak jij gebruik van flashbacks of durf jij die grote tijdsprongen al aan? Past dat bij jouw verhaal of juist niet? Het moet natuurlijk wel bij het verhaal passen. En de opbouw van de spanning? Herken jij jezelf in mijn beginnersfout van rechttoe rechtaan? Misschien ben ik wel de enige, haha!

Tot zover mijn brief over de opbouw van een verhaal of boek. Ik ben benieuwd naar jouw antwoord en waar jij over gaat vertellen.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Heb je ook weer genoten van deze brief en wil je nog meer leuke brieven, blogs of boekrecensies lezen? Ga dan naar Sandy’s website en lees snel verder 🙂 Klik hier.

IK BLOG, JIJ BLOGT, WIJ BLOGGEN…

Hey Sandy,

 

Ik heb weer genoten van jouw brief en inderdaad, netjes op tijd, haha. Ik heb mezelf aangeleerd om meteen een antwoord terug te schrijven, omdat ik het anders wellicht vergeet.
Ik herken het wel, hoor. Ik ben ook vaak van het laatste nippertje. Het maakt niets uit, want het lange wachten wordt dan altijd beloond.

DE BLOGCHALLENGE

We hebben de blogchallenge er alweer opzitten. Je schreef dat er veel informatie werd gedeeld en iedere dag werd afgesloten met een concrete opdracht. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen, dat ik in het begin wat enthousiaster was dan de laatste dagen. Misschien lag dat ook aan de onderwerpen, dat kan ook. Ik heb nog genoeg te verbeteren en aan te passen. Gelukkig heb ik alles uitgeprint, zodat ik nu een dik boekwerk heb als naslagwerk. Binnenkort ga ik me er eens in verdiepen. Hoop ik. Herken je dat?

DE WONDERE WERELD VAN BLOGGEN (zoals jij het mooi noemt)

Waar ik tijdens de challenge wel achter ben gekomen, is dat de meeste deelnemers een stuk verder waren met hun blog. Zij hadden bijvoorbeeld al samenwerkingen of verdienden (al dan niet via affiliates) geld met hun blog. Ik kan daarover niet meepraten, want ik werk niet samen en gebruik ook geen affiliate links op mijn website.

Het is voor mij misschien raadzaam om eens na te denken over deze links om te kijken of ik dan wat geld kan verdienen met mijn blog. Al is het mij daar niet om te doen. Ik blog omdat ik het gewoon leuk vind om mijn schrijfavonturen met mensen te delen. In alle opzichten, want schrijven zit verweven in mijn dagelijks leven. Ik geef mensen dus een kijkje in mijn leven.

HET EXPERIMENT OP FACEBOOK

Ik had laatst een ingeving, waarna ik op Facebook een post plaatste. Ik wilde mijn lezer/bezoeker de kans geven om voor input te zorgen. Om onderwerpen of thema’s aan te dragen, waarin zij geïnteresseerd zijn. Om beter aan te sluiten bij hun behoeften.

Nou, ik kan je verklappen, dat dit experiment gigantisch mislukt is, haha! Oké, ik overdrijf een beetje, maar er kwam niet echt de respons, waarop ik gehoopt had.
Enkele mensen namen de moeite om mij een onderwerp te geven, waarover zij graag wilden lezen. Ik weet dat ik met iedere reactie blij moet zijn en dat bén ik ook, maar stiekem hoopte ik op meer reacties. Tot zover mijn experiment.

WELKE ONDERWERPEN WERDEN GENOEMD IN DE REACTIES?

Ik kreeg gelukkig wel een aantal fijne reacties, waarin mensen een bepaald thema doorgaven. Dat zijn bijvoorbeeld: blogs over transformeren, persoonlijke groei, minimalistisch leven, reizen uitzoeken in de donkere wintermaanden, beginnersfouten in het schrijfproces, enz. Leuke dingen, waar ik me in kan vinden en waar ik zeker aandacht aan ga besteden. Genoeg inspiratie voor nieuwe blogs.

ONZE NICHE

Terecht zoek je een naam voor onze niche, want ja, hoe noem je het eigenlijk waarover wij bloggen?
Schrijf Bloggers? Klinkt dubbelop. Wat te denken van ‘Alles wat je wilt weten over het schrijfambacht’. Leer hoe je een verhaal opbouwt, hoe je spanning aanbrengt, personages tot leven wekt, een conflict creëert, en meer van dat soort schrijf thema’s.

Ik vind het wel mooi dat je hierover nadenkt. Zelf heb ik ook niet helemaal helder hoe ik mijn blog kan specificeren? Welke term dekt de lading? We zijn immers beginnend schrijvers en nog geen experts. Is het dan waardevol wat wij de lezer brengen? Ik weet zeker van wel. Zelf ben ik ook enorm geïnteresseerd in het proces, de weg er naartoe, de obstakels, de successen. Wie kan dat beter beschrijven dan iemand die er zelf middenin zit?

CONTACTEN MET ANDERE BLOGGERS

Na de Blog challenge realiseer ik me dat ik te weinig contact heb met andere Bloggers. Ik leef in mijn eigen bubbel en ben vooral druk om mijn eigen weg te bewandelen. Deels uit onwetendheid, maar ook vanuit een soort koppigheid: ik kan het zelluf!

Ik verdiep me de laatste tijd veel in persoonlijke ontwikkeling en lees graag boeken en literatuur hierover. Wat heel vaak genoemd wordt, is dat je dingen niet alleen moet doen. Samenwerken is het toverwoord. Of: omring jezelf met mensen, die verder zijn dan jij. En juist dat vind ik lastig. Ik maak mezelf klein en denk dat ik geen meerwaarde heb voor Bloggers, die verder zijn. Want, wat heb ik hen te bieden?

BOEKRECENSIES

Ik vind het super leuk om jouw boekrecensies te lezen. Ik heb er een aantal op mijn site staan, maar te weinig. Ik ben geloof ik drukker met schrijven dan met lezen, haha.
Veel lezers/bezoekers zullen dit onderdeel op jouw site erg waarderen, kan ik me voorstellen. Zeker als het mensen zijn, die graag lezen en tips voor leuke, nieuwe boeken zoeken.
Je kunt zelf ook proactief zijn en over dingen bloggen/schrijven, waarnaar mensen zoeken.

Ook hier komt mijn eigenwijsheid om de hoek kijken. Ik volg echt mijn gevoel en schrijf over dingen die op dat moment in mijn hoofd spelen. Ik heb geen jaarplanning, geen schema. Ik geniet daarom ook echt van wat ik schrijf. Het komt vanzelf. Daarom wil ik het ook op die manier blijven doen. Het is puur en echt. Snap je een beetje wat ik bedoel of filosofeer ik te veel?
Ik hoop in ieder geval met mijn blogs mensen te raken of inspireren. Daarvoor doe ik het uiteindelijk.

Ik weet dat er nog veel ongeschreven is en er dus genoeg stof om over te schrijven blijft. Mijn blog is nog lang niet opgedroogd.
Ik vind het ook knap dat Bloggers al jaren iedere week, en soms zelfs dagelijks, blogs plaatsen. Respect!

Zo, mijn brief is weer lang genoeg. Nu mag ik weer een weekje wachten, haha!
Tot snel.

BLOGIDEEEN

blogideeen

Hoi Ellen,

Wat grappig om te lezen dat je zo ongeduldig wordt als je op mijn brief wacht en dat bedoel ik niet gemeen hoor. Ik weet echter dat jij erg veel geduld moet hebben, omdat ik mijn brief altijd op tijd, maar op het laatste nippertje opstuur. Toen ik jouw vorige brief las, had ik mij voorgenomen om je deze keer niet zo lang te laten wachten. Is alleen niet echt gelukt, sorry! Iets met de eigenschap van ‘dingen op het laatste moment doen’…

De wondere wereld die bloggen heet

Zoals jij in jouw brief al vertelde, zijn we allebei bezig (geweest – het is nu afgelopen) met een blog challenge. Het leek mij een goede manier om mijn blog de boost te geven die deze challenge beloofde. De afgelopen twee weken hebben we elke dag een artikel gekregen met daarin een heleboel informatie. Ook stond daar elke keer aan het einde een opdracht bij, die met deze info te maken had. Inmiddels heb ik een hoop dingen gelezen en geleerd. En dingen die ik eigenlijk wel al wist, hebben weer even de aandacht gekregen. De komende tijd heb ik nog genoeg te doen en te verbeteren aan mijn website en blogstrategie. Klinkt dat herkenbaar?

Nieuwe onderwerpen om over te bloggen

Ik moest laatst innerlijk grinniken toen ik een post van jou langs zag komen op de social media. Jij vroeg aan mensen welke onderwerpen ze graag zouden zien terugkomen in jouw blogposts. Dat wekte natuurlijk gelijk ook mijn interesse, want ik ben ook altijd op zoek naar inspiratie voor nieuwe blogberichten. Heb je daar eigenlijk nog goede ideeën uit gekregen?

Zelf probeer ik ook mijn ogen en oren open te houden als ik bijvoorbeeld ergens ben. Wie weet welke ideeën er dan in je opkomen… Ik heb zelfs sinds kort een mini-notitieboekje in mijn tas zitten, waar ik dit soort dingen dan ook in kwijt zou kunnen. Tot nu toe is hij trouwens nog verdacht leeg, haha. Ik merk dat ik toch nog steeds veel in mijn telefoon noteer in de app die ik speciaal voor het bloggen erop heb gezet. Ach, het maakt ook eigenlijk niet uit waar het staat. Als ik maar nieuwe ideeën blijf krijgen. Toch?

Dingen waar andere bloggers over bloggen

Sinds ik een website en een blog heb, ben ik ook erg nieuwsgierig naar andere bloggers en de onderwerpen die zij behandelen. Het onderwerp waar wij over bloggen – het schrijfproces – is niet zo’n veel voorkomend onderwerp en dat vind ik wel erg jammer. De bloggers die daar dan wel over bloggen, lees ik graag. Ik heb mijzelf regelmatig afgevraagd, waarom ik zo’n lastig onderwerp heb gekozen, maar kom elke keer weer tot de conclusie dat ik ook echt niet ergens anders over wil bloggen. Er zijn al genoeg mama-bloggers, travel-bloggers, lifestyle-bloggers, enz. Waar er nog niet genoeg van zijn, en ik mijn ogen ook nooit genoeg van kúnnen zijn, zijn… Ja, hoe heten wij eigenlijk… schrijf-bloggers? Klinkt niet logisch, maar je snapt wat ik bedoel. Dat betekent in ieder geval dat er voor ons een speciaal plekje in de bloggerswereld is.

Soms lees ik een blog waarvan ik denk, hé dat is een leuk onderwerp, en dan onthoud ik dat. Niet dat ik dingen overneem of ideeën in wil pikken, maar het kan wel inspiratie geven voor een eigen blogbericht over hetzelfde of eenzelfde soort onderwerp. Zo heb ik een keer een blogpost geschreven waarin ik antwoord gaf op 10 tea topics en daar heb ik hele leuke reacties op gekregen. Dit jaar staat hij nog een keer op de planning, omdat ik het zo leuk vond en in de tussentijd ook weer zoveel leuke nieuwe vragen in mijn theezakjes vond. Wordt vervolgd…

Hoe bedenk jij waarover je wilt bloggen?

Hoe doe jij dat eigenlijk? Waar haal jij je inspiratie vandaan? Buiten natuurlijk de vraag die je onlangs stelde op de social media. Wat ik wel erg slim vond trouwens, hihi. Wie weet geven jouw tips op deze vragen mij wel weer nieuwe ideeën. Niet dat ik om ideeën verlegen zit hoor, gelukkig heb ik nog een heel lijstje te gaan. Als ik echter naar bloggers kijk die al heel wat langer bloggen, kan ik alleen maar bewondering hebben voor het feit dat zij na al die jaren nog steeds nieuwe dingen kunnen verzinnen. Ik kan alleen maar hopen dat dit voor mij ook het geval is.

Boekrecensies

Een onderwerp waar ik graag over blog zijn boeken. Afgelopen jaar heb ik al een aantal boekrecensies op mijn website gezet en mijn plan is om daar dit jaar een heel aantal bij te plaatsen. Het is voor mij een motivatie om boeken te gaan lezen en ik merk dat ik zelf ook op zoek ga naar recensies als ik wil weten of iets een goed boek is. Hopelijk vinden mijn lezers het leuk om deze recensies te lezen en hebben ze er wat aan. Dat laatste is natuurlijk helemaal leuk.

Zo ben ik alweer aan het einde gekomen van mijn brief. Hopelijk vond je het weer leuk om te lezen en is je geduld beloond 😉 …

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

 

Tot zover deze leuke brief van Sandy. Wil je nu eens lezen welke boeken ze gerecenseerd heeft? Neem eens een kijkje op haar website. Klik hier om verder te lezen.

 

 

Let’s do this and create something magical

Hey Sandy,

Zoals iedere keer werd ik ook dit keer erg enthousiast van jouw brief. Als het mijn beurt is om een brief te ontvangen, word ik een beetje ongeduldig en kijk ik regelmatig in mijn inbox om te zien of jouw brief er al is.
Dat geeft precies aan hoe ik geniet van ons schrijfavontuur en uit jouw antwoord leid ik af, dat jij er hetzelfde over denkt.

GOEDE IDEEEN OM IN DE PRAKTIJK TE BRENGEN

We hebben inderdaad niet stilgezeten. De kerstvakantie was een uitgelezen moment om iets nieuws te proberen en uit te zoeken. Mijn idee heb ik opgepikt van een kennis uit mijn woonplaats, die dit op Facebook deelde, waarvoor dank…

Het wiel hoeft tenslotte niet iedere keer opnieuw uitgevonden te worden. Het idee om via een glossy magazine onze schrijfperikelen te delen met andere beginnende schrijvers stond jou ook aan. Ik ben meteen het internet opgegaan om naar bruikbare informatie te zoeken en die is er meer dan genoeg te vinden. Het begin van dit magazine is zelfs al gemaakt. Nu de rest nog… J

ELKAAR EINDELIJK IN REAL LIFE ONTMOETEN

Jouw voorstel om onszelf (digitaal) voor te stellen, zodat toekomstige lezers/schrijvers ons beter leren kennen, vind ik erg goed. Je schrijft dat je op een nieuwe website eerst kijkt wie de persoon erachter is. Dat doe ik ook altijd. Het leest nu eenmaal prettiger, wanneer je een beeld hebt bij de persoon van wie de website is.

Helemaal leuk om een foto van ons samen toe te voegen. Hiervoor zullen we elkaar natuurlijk eerst in real life moeten ontmoeten, anders wordt het photoshoppen en dat is lang niet zo leuk als elkaar in het echt zien. Het lijkt me dan ook een goed plan om die date eens te plannen. Kunnen we meteen brainstormen over onze schrijfhandleiding en eventuele ideeën uitwerken. Dat gaat vast lukken. Ik kijk er in ieder geval naar uit.

ASPECTEN DIE BEHANDELD WORDEN IN ONZE SCHRIJFHANDLEIDING

  • Oefeningen om je schrijven op gang te krijgen: je geeft al aan dat dit kan door middel van free writing. Ik vind dit zelf altijd een heerlijke manier om in de schrijfflow te komen. Timer aan, lekker muziekje op, pen op het papier en schrijven maar. Vaak wil ik niet stoppen als de wekker gaat.
    Writing prompts is ook een goede oefening om je schrijfspieren te trainen. Wanneer je al een beginnetje hebt, (een paar woorden, een stukje van een zin, een vraag, een foto, etc.) kun je in ieder geval vooruit. Wat je meestal merkt als je eenmaal begint met schrijven, is dat je vanzelf inspiratie krijgt.
  • Het uitwerken van personages. Hoe pak je dat aan? Welke stappen kun je doorlopen? Een aantal voorbeelden geven ter inspiratie.
  • Lezers plot twists laten verzinnen en uitwerken.
  • En nog veel meer leuke uitdagende, opdrachten.

ZOVEEL MOGELIJK INFORMATIE VERZAMELEN EN DELEN IN ONZE HANDLEIDING

Ik denk dat het leuk is om zoveel mogelijk informatie rondom schrijven, redigeren, uitgeven of publiceren en promoten te verzamelen en de lezer op deze manier alles over het schrijfproces te vertellen.

Niet alleen door informatie te geven, maar vooral door de lezer praktisch bezig te laten gaan met opdrachten.
Ik vind het zelf namelijk fijn om tips en/of informatie te verwerken via een opdracht. Zo blijft het beter hangen en oefen je jezelf meteen.
Je schrijft, terecht, dat wij door onze onderwijsachtergrond graag praktisch bezig zijn, omdat we uit ervaring weten wat het effect hiervan is. Dit geldt voor zowel kinderen als volwassenen.

DE ZOEKTOCHT NAAR EEN UITGEVER GAAT ONVERMINDERD DOOR

Het zou inderdaad te gek zijn, wanneer we beiden onze ervaringen over het vinden van een uitgever kunnen delen met onze lezers. Ook al is dit een ingewikkeld proces en moet je een lange adem hebben, toch kan onze zoektocht ook voor andere schrijvers leerzaam en inspirerend zijn.

In dit nieuwe jaar, dat nog maar net begonnen is, liggen er voor ons genoeg kansen om die uitgever te vinden en de lezer mee te nemen in onze reis. Want ja, we gaan allebei voor die bestseller en we hebben allebei de ambitie om ons boek in de boekhandels te zien liggen, signeersessies bij te wonen en over ons boek te vertellen. Gewéldig vooruitzicht, toch?

LEUKE NIEUWE UITDAGINGEN EN PROJECTEN

Op het moment van schrijven is de blog challenge van start gegaan en, net als jij, ben ik heel benieuwd welke inzichten het me oplevert en hoe ik mijn blog beter vindbaar kan maken voor potentiële bezoekers en of ik er zelfs iets mee kan verdienen.

Al geniet ik nu al van ontzettend het bloggen en iedere keer nieuwe content maken, toch zou ik graag meer unieke bezoekers per maand willen ontvangen op mijn website. Datzelfde geldt voor jou. Ik heb nu, na een paar dagen al, een aantal zeer bruikbare tips en mooie inzichten gekregen.
Ik ben benieuwd wat de rest van de challenge ons brengt. Dat komt ongetwijfeld in één van onze volgende brieven terug.
Succes met het volgen van de challenge en dat we er maar veel van op mogen steken.

EEN LANGE WEG TE GAAN, DE REIS NAAR HET EINDDOEL IS MOOI

Je eindigt jouw brief met de zin dat we leuke, uitdagende plannen hebben en dat we een lange, leuke weg te gaan hebben. Daar ben ik het helemaal mee eens. De weg naar het einddoel zal vol obstakels zijn en tegenslagen of teleurstellingen, maar ik heb de afgelopen jaren geleerd dat de weg naar een eindresultaat juist erg mooi is. Onderweg leer je ontzettend veel, stel je bij, pas je plannen aan en kijk je genietend om je heen om al dat moois in je op te nemen. Veel kleine stapjes, maken samen een grote sprong.

Ik ben ervan overtuigd dat onze schrijfhandleiding er hoe dan ook gaat komen, al weten we nu nog niet precies hoe en in welke vorm. Dat is nou net het leuke ervan, alles ligt open en het kan alle kanten op.
Ik heb er zin in.

Ik wens je een fijne week en kijk uit naar jouw nieuwe brief.

 

Liefs Ellen

ONS NIEUWSTE IDEE

Hoi Ellen,

 

Nieuw jaar, nieuwe kansen. Wat leuk om te lezen in jouw vorige brief dat je het afgelopen jaar veel geleerd hebt van mijn manier en kijk op dingen. Zo heb ik op mijn beurt ook zoveel van jou geleerd! En daar gaan we gewoon mee door het komende jaar.

 

Ons nieuwste idee

 

We hebben natuurlijk niet stil gezeten de eerste twee weken van het jaar, haha. Achter de schermen zijn we druk bezig met plannen voor een schrijfhandleiding. Je schreef er in jouw vorige brief al over. Echt leuk! En sterker nog, de eerste stappen zijn al gezet. Jij hebt zelfs al een opzet gemaakt via een website waarbij je dit heel goed kunt doen. Toen ik het opende kreeg ik al gelijk veel zin en inspiratie.

 

Wat mag niet ontbreken in een schrijfhandleiding?

 

En dan is de eerste stap gezet en liggen alle opties open. Wat mag er echt niet ontbreken? Waar gaan we het allemaal over hebben? Waarin zijn onze lezers (ik ga er voor het gemak even vanuit dat die er straks in volle getalen zijn, hihi) geïnteresseerd?

 

Het idee om onze briefwisseling hiervoor te gebruiken is erg leuk. En misschien dat we een speciale ‘nieuwe’ briefwisseling hiervoor maken gespecialiseerd op datgene wat we willen behandelen. Deze teksten waarin we een soort vraag en antwoord verwerken moeten inderdaad niet te lang zijn. Jij zei het ook al. We moeten ze elke keer afwisselen met één of meerdere opdrachten. Ik ben ervan overtuigd, mede door mijn juffenachtergrond, dan je toch nog steeds het makkelijkst en leukst leert, door gewoon te gaan DOEN!

 

Hoe starten we onze schrijfhandleiding?

 

Het lijkt mij een goed idee om te starten met een kennismaking met ons. Wie zijn wij en waarom gaan we deze schrijfhandleiding maken? Dat maakt het persoonlijker en zo weten de lezers wie er achter ‘het (digitale) papier’ zit. Zelf vind ik dat ook altijd fijn als ik bijvoorbeeld op een website kom. We moeten zeker niet foto’s vergeten erbij te doen. En als we elkaar dan toch eens echt in real life gaan ontmoeten (één van de plannen, toch?), dan moeten we zeker niet vergeten een foto samen te maken.

 

Wat voor opdrachten kunnen we verwerken in onze schrijfhandleiding?

 

We kunnen wat algemene opdrachten ertussen doen om in het schrijfritme te komen of blijven. Daarbij denk ik aan dingen als een schrijfsprint ook wel free writing genoemd. Gewoon een timer zetten en de eerste zoveel minuten alles opschrijven wat in je opkomt. En dat kan ook rond een thema zijn.
Of iets als writing prompts. Dat zijn woorden, (stukje van) een zin of iets van een foto of een vraag waarover je gaat schrijven. Alles om maar inspiratie te kunnen krijgen om te gaan schrijven. Of juist handig als je even geen inspiratie hebt om te beginnen.

 

Daarnaast kunnen we specifieke opdrachten plaatsen. Misschien moeten onze lezers wel een personage uitdenken aan de hand van tips die wij geven. Of we laten ze 10 plot twists bedenken die in een bepaald verhaal kunnen voorkomen. En nog veel meer van dat soort dingen.

 

De weg naar een uitgever

 

Het zou ook super zijn als we hierover iets kunnen vertellen in de schrijfhandleiding. En dan wel vanuit onze eigen ervaring. We zijn hier allebei natuurlijk heel hard mee bezig en het zou heel gaaf zijn als we succesverhalen kunnen vertellen en gebruiken. Ja, je lees het goed – succesverhalen – meervoud. Zowel die van jou als die van mij 😉 …

 

En mochten we nog niet zover zijn, kunnen we natuurlijk wel altijd onze zoektocht naar die ene uitgever gebruiken. Ook dat kan al leerzaam zijn voor ander beginnende schrijvers.

 

Van een voornemen een gewoonte maken

 

Jij vertelde in je vorige brief over een filmpje van Joyce Celine. Die heb ik nog niet bekeken, maar ik heb wel al een kijkje genomen op haar website. Ik ben er nog niet over uit of ik er echt iets mee kan, maar haar website ziet er in ieder geval al inspirerend uit. De moeite waard om verder te kijken.

 

Boost je Blog & Business Challenge

 

Vandaag, 13 januari –het moment van schrijven, is de Boost je Blog & Business Challenge begonnen. Leuk dat je mij hiervoor tipte via Facebook. En leuk om wederom samen aan een challenge mee te doen. Wie weet wat hiervan gaat komen? De vorige keer dat we samen meededen hebben we elkaar leren kennen. Nu gaan we dus hopelijk onze blog ‘boosten’ om het maar zo te zeggen. Ik ben benieuwd. Misschien dat we hier de komende weken nog wel eens op terugkomen in een brief.

 

Verder heb ik mij toevallig ook aangemeld voor een gratis Webinar van Willy Bakker. Dat gaat er vooral over hoe je als ondernemer meer uit Instagram haalt. Niet dat ik nou echt een ondernemer ben, maar wat niet is kan nog komen. En tot die tijd leer ik misschien nog wel tips en trucs hoe ik in ieder geval meer uit Instagram kan halen. En dat laatste kan nooit kwaad, lijkt mij.

 

Conclusie

 

Ik ben alweer aan het einde van mijn brief gekomen. We hebben grootse plannen! En ik heb er zin in! Wel besef ik dat we nog een lange weg te gaan hebben, maar in ieder geval een heel leuke weg.

 

Tot snel weer!

 

Liefs, Sandy

Leuk om op deze manier samen bezig te zijn met dat waar we het meest van houden. Vind je het leuk om meer inspirerende blogs en spannende verhalen van Sandy te lezen? Klik dan even hier. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

EEN NIEUW JAAR MET KANSEN EN MOGELIJKHEDEN

Hey Sandy,

Wat leuk om jouw brief te ontvangen. Inderdaad, de laatste brief van 2019. Op moment van schrijven is het 2 januari 2020 en zijn we beland in een nieuw jaar, waarin alles nog openligt.
Jouw idee om in je brief op een rijtje te zetten wat we allemaal besproken en beschreven hebben, vond ik erg leuk. Zeker als je de hele lijst ziet en kunt terugkijken op een mooi gezamenlijk schrijfavontuur.

NIEUW JAAR, NIEUWE KANSEN

Zo mooi als we het jaar hebben afgesloten met een heleboel gave dingen, zo mooi gaan we het nieuwe jaar beginnen. Een nieuw jaar, dus nieuwe kansen en volop ruimte voor het uitwerken van allerlei ideeën.

Er zijn nogal wat zaken voorbij gekomen in het afgelopen jaar. We hebben vooral veel ervaringen gedeeld en tips uitgewisseld over belangrijke schrijverszaken. Ik heb echt veel geleerd van jouw manier en kijk op dingen. Dus dank je wel daarvoor. Ik hoop dat we dit het komende jaar voortzetten.

ONS IDEE OM EEN SCHRIJVERSHANDLEIDING VOOR BEGINNENDE SCHRIJVERS TE MAKEN

Dit idee spookt al een hele tijd door mijn hoofd. Er zijn natuurlijk al meer dan genoeg schrijfgidsen en handboeken te vinden over het schrijfambacht. Je vraagt je af of wij, als onervaren beginnende schrijvers, andere beginnende schrijvers iets te leren hebben. Ik weet wel zeker dat dat het geval is.

Juist omdat wij op schrijversavontuur zijn en tegen dingen aanlopen, zijn wij de aangewezen personen om andere beginnende schrijvers iets over ons avontuur te leren. Wij zijn net sponzen, die alle kennis gretig opzuigen. Gemotiveerd om te leren en daardoor ook in staat anderen iets bij te brengen. Heeft waarschijnlijk te maken met onze onderwijsachtergrond, alhoewel ik niet meer werkzaam ben op school. Andere mensen onderwijzen blijft een dankbaar gegeven.

WAT MAAKT DAT ‘ONZE SCHRIJVERSHANDLEIDING’ ER BOVEN UITSTEEKT?

Wij zullen vast niet de enigen zijn die op het idee gekomen zijn om een schrijvershandleiding te maken. Velen zijn ons dan ook voorgegaan (er voor het gemak even van uitgaand dat er daadwerkelijk een handleiding/werkboek komt;-) ).

In mijn gedachten zie ik onze briefwisseling voor ons, met als aanvulling leuke en vooral praktische opdrachten en oefeningen. Geen saaie lappen tekst, maar een kleurig en vrolijk exemplaar met veel ruimte voor de lezer om met ons mee te doen.
Wat vind jij daarvan? Of wat zijn jouw ideeën hierover? Daar ben ik erg benieuwd naar.

2020 EEN SCHRIJFJAAR MET NIEUWE HOOGTEPUNTEN?

In jouw laatste brief schreef je dat je hoopt in 2020 een uitgever voor jouw kinderboek te vinden. Ik hoop van harte dat je een geschikte uitgever vindt en dat we erover uitgebreid in onze brieven kunnen schrijven. Bovendien zou het een geweldige kans zijn om dit hele proces in geuren en kleuren te beschrijven en te vertalen naar oefeningen voor de lezer.

Natuurlijk hoop ik net als jij een uitgever te vinden voor mijn manuscript dat al een aantal jaar ‘op de digitale plank’ ligt.
Het is de bedoeling dat ik dit weer ga oppakken en eindelijk ga afmaken. Maar eerst door de 330 bladzijden lezen…

WELKE DOELEN KUNNEN BEHAALD WORDEN?

Ik heb pas op Instagram een fijn filmpje van Joyce Celine gekeken. Het gaat over hoe je van een voornemen een gewoonte kunt maken. Er zijn volgens haar 10 stappen, die je moet doorlopen om dit resultaat te behalen.
Binnenkort (6 januari) start een challenge. Ik twijfel of ik eraan ga deelnemen. Het lijkt me in ieder geval reuze interessant, aangezien ik in het verleden mezelf vaak dingen voornam, die dan uiteindelijk niet werden volgehouden.

Misschien ook iets voor jou? Ik wil mezelf ten doel stellen dat ik iedere dag een bepaalde tijd inplan voor het herlezen en schrijven van mijn manuscript. Nu ik het opschrijf, vind ik dat ik het ook echt moet gaan doen.
Ik merk dat dat een stok achter de deur is. Het uitspreken of opschrijven is net als het aangaan van een commitment. Een beetje net als het ‘Start before you’re ready’ principe.
Herken jij dit?

WE GAAN VOOR EEN TOPJAAR MET VEEL SCHRIJFHOOGTEPUNTEN!

Mijn eerste brief is er één gevuld met hoop en verwachtingen. Ik kijk ernaar uit om er een geweldig (schrijf)jaar van te maken. Een jaar waarin we stappen zullen zetten op schrijfgebied en hopelijk mooie resultaten boeken. We gaan ervoor.
Zoals jij schreef en ik in een vorige brief zei: Just do it!

Ik ben nu al benieuwd naar jouw brief. Leuk, leuk!

 

Liefs,
Ellen

 

 

 

 

Samen op schrijfavontuur

Hoi Ellen,

Ik heb gewoon de eer om de laatste brief van onze briefwisseling te mogen schrijven in 2019. Een jaar waarna we allebei terug kunnen kijken op een heleboel leuke schrijfavonturen, samen en alleen. En ik kan het niet laten om in deze brief even terug te kijken naar de afgelopen maanden.

Het begin van ons schrijfavontuur

We deden allebei mee aan dezelfde online challenge en dat was de eerste keer dat we elkaar tegen kwamen. Jij hebt toen de stoute schoenen aangetrokken en mij een berichtje gestuurd. Ik was daardoor erg verrast, leuk verrast. Eerst hebben we een hele tijd gewoon heen en weer gemaild, maar op een gegeven moment zijn we met onze briefwisseling online begonnen. Iedereen mocht vanaf dat moment met ons meelezen. De gecensureerde versie natuurlijk 😉…

Waarom dan ons gezamenlijke schrijfavontuur?

Zoals de trouwe lezers natuurlijk allang hebben kunnen lezen, zijn wij nog beginnende schrijfsters. We staan aan het begin van ons schrijfavontuur en hebben nog een hoop te ontdekken. Om nog veel beter te kunnen worden in dat waar we zo blij van worden. We zijn ons gezamenlijke schrijfavontuur aangegaan om samen te leren en om anderen ook wat te kunnen leren. Want, alhoewel wij nog aan het begin van onze schrijfcarrière staan, ook wij hebben anderen iets te bieden met de kennis die we in de tussentijd hebben opgedaan. Daar ben ik van overtuigd!

Welke onderwerpen hebben we tijdens ons schrijfavontuur al besproken?

Nou, dat zijn er een heleboel!

– Het begin van onze eigen schrijfavonturen. We hebben allebei verteld waar onze liefde voor schrijven vandaan komt en wat we allemaal al hebben gedaan.

– De schrijfcursussen en -opleidingen die we hebben gedaan of nog mee bezig zijn. Ik vind het tekenend dat we allebei op onze eigen manier heel bewust bezig zijn met leren – het leren schrijven. Het geeft aan dat we echt graag beter willen worden.

– Op zoek naar een uitgever. Jij hebt in het verleden al eerder een boek uitgegeven en bent momenteel druk bezig om die te herschrijven. Ik heb een tweetal manuscripten liggen waar ik graag een uitgever voor vind. We gaan er allebei voor om in 2020 die ene uitgever te vinden. Hoe zei jij dat ook alweer in één van jouw vorige brieven: Just do it!

– Het genre. Allebei hebben we verteld over het genre waarin we graag schrijven en dat we daar ook niet helemaal aan vast zitten. Dat geeft mogelijkheden voor de toekomst…

– Schrijfwedstrijden. We hebben allebei aan diverse schrijfwedstrijden meegedaan. Hoe toevallig was het dat we erachter kwamen dat we meededen aan dezelfde wedstrijd? En nog mooier: hoe leuk was het dat we allebei waren doorgedrongen tot de lijst van verhalen die werden opgenomen in een verhalenbundel? We staan samen in een boek! Dat hadden we allebei aan het begin van 2019 niet durven dromen…

En dit waren alleen nog maar de onderwerpen voor onze zomerstop, hihi…

Waar hebben we het nog meer over gehad?

Na de zomerstop waren we nog lang niet uitgepraat, gelukkig. We hebben het ook nog gehad over:

– Nieuwe schrijfplannen. Na de zomer was het ook de tijd om allebei te gaan kijken naar onze schrijfplannen. Wat hadden we allemaal al gedaan en nog belangrijker; wat wilden we dit jaar nog gaan doen? En dat was zeker niet stilzitten… Volgens mij kunnen we daar allebei een heel aantal dingen van afstrepen. Super!

– Het uitwerken van een idee. Jij vroeg mij een hele goede vraag: hoe werk jij een idee uit? Dat vond ik een hele leuke om te beantwoorden. Zoals ik toen al in mijn brief schreef, ben ik nog maar een beginner en ik doe het op een manier die voor mij werkt. Ik vond het dan ook super leuk om in jouw reactie daarop te lezen dat je vond dat ik hele nuttige tips gaf.

– Het schrijven van een schrijfhandleiding. Jij vertelde in een brief dat je het idee hebt om een soort werkboek of schrijfhandleiding te schrijven. Zo’n leuk idee! Wij zijn inderdaad niet de enige beginnende schrijfsters die het internet afstruinen naar zoveel mogelijk informatie. Het zou fijn zijn als dat ergens gebundeld staat. En jouw idee om daar dan ook schrijfopdrachten bij te doen is erg goed gevonden. In mijn ogen althans…

– Het herschrijven van ons manuscript. Allebei zijn we in die fase dat we onze manuscripten moeten herschrijven. Dat is nou niet gelijk het leukste klusje van een schrijver. We hebben besproken hoe we hiermee omgaan. Het stukje ‘kill your darlings’ blijft altijd lastig…

En onze onderwerpen tijdens de laatste maanden van het jaar

– NaNoWriMo. Ik had als één van mijn doelen dit jaar om in november mee te doen met NaNoWriMo: het schrijven van 50.000 woorden in 30 dagen tijd. Ik vond het heel leuk dat ik jou had aangestoken met mijn idee en dat we deze uitdaging samen zijn aangegaan. Want een uitdaging was het! Maar aan het einde van de maand kon jij zeggen dat je jouw manuscript had herschreven en ik heb een vervolg op die van mij. Missie geslaagd!

– Schrijven voor geld. Zo tegen het einde van het jaar ben ik eens op zoek gegaan naar manieren om geld te kunnen verdienen met schrijven. Niet dat ik daar zelf al echt mee bezig ben, maar het is leuk om te weten wat de eventuele mogelijkheden zijn.

-E-book? Uit het vorige onderwerp is wel een nieuw idee gekomen voor het vervolg van ons schrijfavontuur. Misschien is het inderdaad wel leuk om te kijken waar dit idee ons gaat brengen. Wordt vervolgd…

Een heel avontuur

Als je dit allemaal zo op een rijtje ziet – en dan is het nog niet eens écht alles wat dit jaar langs is gekomen – hebben we toch al een heleboel besproken. En dan is dit nog maar het topje van de schrijfijsberg! Er zijn nog genoeg onderwerpen om samen over te praten in onze briefwisseling.

In 2020 gaan we dan ook vrolijk verder met ons schrijfavontuur. Ik ben benieuwd wat we allemaal nog meer van elkaar en met elkaar kunnen leren. Tot nu toe zijn we er in ieder geval al achter gekomen dat we een heleboel met elkaar gemeen hebben. Nog meer dan we eerst dachten. En wie weet waar we nog achter gaan komen. Haha!

Op naar een nieuw jaar! Fijne jaarwisseling en tot in 2020!

Liefs, Sandy

IETS NIEUWS BEDENKEN VOOR IN 2020

Hey Sandy,

Inderdaad, we hebben alweer een heleboel leuke, interessante en inspirerende brieven van elkaar mogen ontvangen. Net als jij ben ik ook iedere week blij verrast met de inhoud van deze brieven. Ik hoop dan ook dat we deze briefwisseling nog heel lang mogen volhouden. Daar gaan we voor!

NIEUW ONDERWERP

Je schrijft dat je steeds op zoek bent naar een nieuw, nog niet aangesneden onderwerp. Helemaal super. Ik vind jouw invalshoeken altijd heel creatief en geniet van de tips die je me geeft. Ik hoop dat dat andersom ook geldt, haha.

Het onderwerp dat je dit keer aansnijdt: 7 manieren om geld te verdienen met schrijven, spreekt me uiteraard erg aan. Nieuwsgierig las ik jouw brief. Ik heb hem zelfs meerdere keren moeten lezen, omdat ik te gretig was J en niet alles meteen oppikte.

WELKE MANIEREN SPREKEN MIJ AAN?

In principe ben ik natuurlijk voor alles in, haha. Nee, dat is niet waar. Het één lijkt me leuker en interessanter dan het ander.
Bijvoorbeeld om te werken met affiliate links, dat is iets wat me dan weer niet zo aanspreekt. Jij doet dat wel en ik denk ook echt dat het zeker iets kan zijn, maar het past niet bij mij.

Bloggen daarentegen wel en dat doe ik dus ook. Misschien moet de frequentie zelfs nog omhoog, want zoals ik het begreep, verhoogt dat je zichtbaarheid enorm. Ik weet alleen niet of ik over genoeg gespreksstof beschik om meerdere keren per week te bloggen. Dat is weer een ander verhaal.

ZOEKEN NAAR EEN MANIER DIE GOED BIJ JE PAST

Natuurlijk heb ik zelf ook wel eens op internet gesurft op zoek naar manieren om van mijn hobby mijn werk te maken. Ik las dezelfde manieren als die jij in jouw brief beschrijft. Ik vroeg mezelf bij elke manier af of het iets was, wat ik zelf zou willen doen en wat dus goed bij me paste.

De conclusie was dat er best manieren zijn, maar dat al die manieren gewoon veel tijd en geduld vergen. Net zoals bij het vinden van een geschikte uitgever geldt ook hiervoor: de aanhouder wint. Daarvan ben ik nog altijd overtuigd. Dat én een dosis geluk.

IETS VAN ONS SAMEN OP DE MARKT BRENGEN

Het idee om een E-book te maken en op de markt te brengen, lijkt me super leuk. Een soort van inspiratie/werkboek voor beginnende schrijvers, met daarin onze ervaringen en tips. Zoiets. Of het iets is waar anderen op zitten te wachten, weet ik niet, maar we kunnen het altijd een kans geven, toch?

Je hebt gelijk als je zegt dat zoiets een beetje redactie behoeft, want het is prettig als een professionele redacteur zijn of haar getrainde oog erover laat schijnen, maar het hoeft niet.
We zijn ook gewoon selfmade women, die dat best kunnen. Ook een beetje in de ‘start before you’re ready’ modus. Of zoals Pippi Langkous zei: “Ik heb het nog nooit gedaan, maar ik denk dat ik het kan”.

GENOEG MANIEREN DUS WAARMEE JE ALS SCHRIJVER GELD KUNT VERDIENEN

Na het lezen van jouw tips weet ik zeker dat er inderdaad genoeg manieren zijn, waarmee je als schrijver je geld kunt verdienen. Of in ieder geval een leuk extraatje kunt opbouwen. Om echt als schrijver te kunnen rondkomen, moet je toch denken aan een contract bij een uitgever. Of het schrijven van die ene bestseller, die wereldwijd miljoenen keren wordt verkocht en verfilmd.

Tot die tijd blijven we gewoon kei hard werken om onszelf met onze schrijfavonturen en kunsten op de markt te zetten, daarbij in ons achterhoofd houdend dat de aanhouder wint. Bovendien geniet ik veel te veel van het bedenken en schrijven van verhalen.

SUCCES IS IETS WAT JE ZELF CREERT

Al verdien ik nooit geld met mijn verhalen en kan ik dus als schrijver niet rondkomen, toch blijf ik altijd schrijven en dus schrijver.
Het grootste succes dat ik heb, is dat me dit is overkomen en ik nu doe wat ik het liefst doe. Oké, ik vind het natuurlijk super gaaf, wanneer anderen net zoveel van mijn verhalen genieten als ik doe wanneer ik ze schrijf, maar dat is een bijkomstigheid.

Het klinkt misschien erg afgezaagd en cliché, maar ik meen het wel. Natuurlijk heb ik de wens heb om door te breken als schrijfster en echt mijn geld met schrijven te verdienen.
Soms denk ik er iets is wat me tegenhoudt. Dat ik mezelf niet toesta om voor honderd procent te gaan voor mijn droom. Omdat er ergens een blokkade zit, die me dwarsboomt.

WE GAAN ERVOOR

In 2020 kunnen we eens proberen of sommige van deze manieren voor ons werken. Zowel individueel vlak en als schrijversduo. Of hoe we het dan ook noemen…

Je was benieuwd naar mijn gedachten hierover en in mijn brief heb ik je hopelijk antwoord op je vraag gegeven. Natuurlijk zijn er vast nog veel manieren te bedenken, die niet in jouw rijtje staan.
Je kunt niet alles tegelijk en laten we er gewoon eens één of 2 proberen.

“You never knows what happens until you try!”

Misschien kunnen we in de volgende brief eens brainstormen hoe we onze schrijfavonturen aan een breder publiek kunnen tonen. Wat vind jij daarvan?

Voor nu wens ik jou en je gezin heel fijne en gezellige feestdagen en uiteraard een gezond en gelukkig 2020. Dat het een TOP (schrijf)jaar mag worden!

 

Liefs Ellen

 

 

 

 

7x Schrijven voor geld

Hoi Ellen,

Inmiddels hebben we alweer een heleboel leuke en leerzame brieven naar elkaar geschreven en daar geniet ik elke week weer van. Als het mijn beurt is, probeer ik altijd te bedenken waar we het over kunnen hebben. Dit keer heb ik weer een nieuw onderwerp bedacht. Ik denk dat je het wel leuk zal vinden…

Ik heb een droom

Ik heb een droom; een mooie droom. Misschien klinkt hij jou ook wel bekend in de oren… Ik zou graag geld verdienen met mijn grootste hobby, je raadt het vast al, met schrijven. Wat is nou leuker dan van je hobby je ‘beroep’ te kunnen maken? Niet dat ik het juf-zijn gedag wil zeggen hoor… Maar het zou toch gaaf zijn dat mensen je betalen voor je teksten; de woorden die je zorgvuldig hebt gekozen, omdat jij vindt dat ze samen een mooi verhaal vormen. Een mooier compliment kun je denk ik niet krijgen, toch?

Schrijven voor geld

Nu heb ik dan dus die droom: geld verdienen met schrijven. Maar dan kom je gelijk bij een grote hindernis; hoe doe je dat? Alles wat ik momenteel schrijf is vooral voor mij, voor mijn lezers, omdat ik het leuk vind om te doen. Natuurlijk heb ik de hoop dat die ene uitgever (vul maar in…) in mijn manuscript, het manuscript-van-het-jaar ziet, en dat dit een manier is om een zakcentje te verdienen. Maar zover ben ik nu nog niet. Welke mogelijkheden zijn er dan nog meer?

Manieren om te schrijven voor geld

Ik ben eens op internet gedoken, omdat ik nieuwsgierig was hoe andere mensen dit doen. Ik kwam erachter dat er best veel manieren zijn om te schrijven voor geld. Hieronder zal ik er een aantal op een rijtje zetten.

  1. Schrijven op een blog

Hé, dat is mooi, want dat doen we allebei al. Maar hoe kun je daar nu geld mee verdienen? Ik doe daar een poging mee door bepaalde links in mijn blogs te verwerken; affiliate links noem je dat. Als ik bijvoorbeeld een recensie van een boek schrijf, dan plaats ik zo’n link naar een bekende website (je weet wel, die met dat vrolijke, bolle mannetje in zijn blauwe pak). Op die website kun je dan gelijk zien welk boek het is. En mocht je door mijn recensie nieuwsgierig zijn geworden naar het boek en je besluit het te kopen, dan ontvang ik een klein beetje geld. In theorie dan, want in de praktijk heeft mij dit nog niks opgeleverd, haha.

  1. Gesponsorde blogs schrijven

Het betekent eigenlijk dat je niet zomaar een blog schrijft, maar dat je een blog schrijft over bijvoorbeeld een product en dat het bedrijf je daarvoor betaald. Zoiets heb ik nog niet gedaan. Wel heb ik dit jaar de Purpuz Planner mogen uitproberen en om dat te kunnen doen, heb ik er eentje van Purpuz gekregen. Komend jaar mag dit trouwens weer. Hoe leuk is dat! Maar goed, echt betaalde blogs, met geld dus, heb ik nog niet geschreven.

  1. E-book schrijven en verkopen

Ik kwam in mijn zoektocht op internet deze optie tegen. Dat klinkt natuurlijk best makkelijk, maar ik denk dat dit in de praktijk nog niet zo makkelijk is. Door een e-book te maken, heb je natuurlijk niet met een uitgeverij of drukker te maken en kun je alles zelf doen. Maar zonder uitgever heb je natuurlijk ook niemand die even met je meekijkt of alles er goed uitziet. Je mist dan een stukje redactie en dat is toch echt heel belangrijk als je iets schrijft voor een boek, ook al is het een e-book. Of zullen wij samen de stoute schoenen aantrekken en een e-book schrijven over onze schrijfavonturen?

  1. Schrijven voor geld als freelancer

Er zijn genoeg mensen die werken als freelancer. Die zijn dan niet bij een bedrijf in dienst, maar die schrijven teksten in opdracht van bedrijven. En dit kunnen natuurlijk allerlei soorten teksten zijn. Op internet zijn diverse platformen te vinden waarop freelancers gezocht worden of waar je je diensten als freelancer aan kunt bieden. Ik heb hier zelf ook wel eens naar gekeken, maar ik weet niet of dit bij mij past. Zelf vind ik het heerlijk om echte verhalen te kunnen schrijven en op de één of andere manier denk ik niet dat dit is wat de bedrijven zoeken.

  1. Schrijven als freelancer voor een tijdschrift

Hierboven heb ik natuurlijk al wat geschreven over het schrijven als freelancer, maar deze optie wilde ik er toch even uitpikken. Waarom? Misschien omdat ik hier de laatste tijd wel eens vaker over nagedacht heb. Ik heb je al een eerder over mijn schrijfvriendin verteld en zij doet dit ook regelmatig. Naast het schrijven van gewone boeken, kiest zij er af en toe ook voor om een artikel te schrijven in een tijdschrift. Het is een goede manier om even snel een extra zakcentje te verdienen. Haar voordeel is natuurlijk dat ze al bekend is bij het tijdschrift waarvoor ze schrijft. Zelf zouden wij op zoek moeten gaan naar een tijdschrift dat onze artikelen zou willen plaatsen; als we dit echt zouden willen doen natuurlijk, haha.

  1. Artikelen schrijven voor een schrijfsite

Ik heb de afgelopen tijd wel eens vaker gegoogeld, maar deze optie was ik nog niet eerder tegen gekomen. Tot nu. Er zijn bepaalde websites waarop je artikelen kunt plaatsen, over zo’n beetje elk onderwerp wat je maar kunt bedenken. Deze websites gebruiken hun eigen manier van geld verdienen uit reclames en op het moment dat er via jouw artikel geld verdiend wordt, krijg jij daar een percentage van. Wie weet is dat nog eens wat? Mocht je een voorbeeld van zo’n website willen, kijk dan bij www.infonu.nl en nee, dit is geen reclame 😉

  1. Meedoen aan schrijfwedstrijden

Als laatste optie heb ik er eentje gekozen die we allebei leuk vinden: meedoen met schrijfwedstrijden. Behalve dat het natuurlijk gewoon heel leuk is en een goede schrijfuitdaging kan zijn, is het ook een manier om geld te verdienen. Dan moet je natuurlijk wel meedoen met de wedstrijden waarbij dat als prijs genoemd wordt. Meestal zijn er andere prijzen te verdienen; zoals je verhaal in een verhalenbundel, publicatie op een website of een boekenpakket. Maar soms wordt er ook een geldbedrag als prijs beloofd.

En alle andere opties

Natuurlijk zijn dit maar een paar voorbeelden van manieren om te schrijven voor geld. Het leek mij leuk om ze even op een rijtje te zetten. Er zijn daarnaast nog veel en veel meer andere manieren.

Hoe zit dat met jou? Heb jij hier wel eens over nagedacht? Welke manier zou jou wel wat lijken? Ik ben stiekem wel een beetje nieuwsgierig. Zoals altijd, haha…

Tot snel maar weer!

Liefs, Sandy

Vond je het ook weer zo’n leuke brief vol tips en wil je meer over Sandy en haar ontdekkingsreis door schrijversland lezen? Kijk dan hier!

 

Mijn plannen voor het nieuwe jaar

 waarom meedoen aan schrijfwedstrijden zo leuk is

Hey Sandy,

Wat was het weer leuk om jouw brief te lezen. Ik ben iedere keer benieuwd naar jouw verhalen.
In jouw brief schreef je dat je jouw doel van de NaNoWriMo niet behaald hebt, maar dat je van de 50.000 woorden er toch zo’n 35.000 op papier kreeg.

ZEER BRUIKBARE TIPS VOOR EEN VOLGENDE KEER

Wat een goed lijstje met aandachtspunten voor de volgende NaNoWriMo. Jij hebt het heel wat professioneler aangepakt dan ik. Zo heb ik de cursus gevolgd die ik je als tip had gegeven, maar omdat ik mijn eigen verhaal ging herschrijven, hoefde ik me niet in mijn personages te verdiepen of andere voorbereidingen te doen.

Volgend jaar, in 2020, wil ik opnieuw meedoen aan deze schrijfuitdaging en kijken of ik het dan haal. Dan hoeft mijn manuscript niet nóg een keer te worden herschreven, tenminste daar ga ik vanuit. Ik kan dan een compleet nieuwe start maken met een, nu nog onbekend, nieuw verhaal.

WAT NEEM IK MEE ALS LESSEN VOOR 2020

  • Meedoen met de preptober om mezelf optimaal voor te bereiden. Goede tip J
  • Een planning maken en me eraan houden. Dat zal niet meevallen, vrees ik.
  • Gebruik maken van free writing. Jij benoemt het als schrijfsprints. Om in een bepaalde tijdspanne zoveel mogelijk te schrijven wat in je opkomt.
  • Een vaste schrijfplek heb ik en hopelijk in het najaar van 2020 een geheel nieuwe schrijfplek. Het is afwachten of de verbouwing doorgaat, maar als dat zo is, krijg ik een geweldige eigen schrijfplek, waar ik me kan afsluiten van alles en iedereen 😉

GEDULD OPBRENGEN OM NIET METEEN JE MANUSCRIPT TE HERSCHREVEN

Het lijkt me inderdaad verstandig om niet meteen door te werken aan het verhaal dat je nu voor je hebt liggen. Hoor mij, ik kan het meestal niet eens opbrengen om mijn verhaal een dag te laten bezinken, haha.

Ik weet goed dat het slim is om wat tijd te laten tussen de eerste opzet en het perfectioneren van je verhaal, zodat je meer afstand creëert en daardoor beter ziet wat er verbeterd kan worden. Vaak ben ik zelf zo enthousiast dat ik niet zie wat er anders kan. Na een paar dagen of soms zelfs weken lukt dat wel.

HOPEN OP DE GESCHIKTE UITGEVER DIE JE VERHAAL WIL UITBRENGEN

Natuurlijk duim ik met je mee. Ik vind het super spannend en hoop van harte dat de door jou met zorg uitgekozen uitgever, net zo enthousiast wordt van je verhaal. Wat zou dat fantastisch zijn. Je bent al een hele tijd bezig om een uitgever voor je manuscript te vinden. Een mooiere afsluiting van dit jaar (als je het voor 2020 opstuurt natuurlijk) kun je niet wensen.

In één van onze vorige brieven schreef ik al dat je een lange adem moet hebben. Ik hou me altijd vast aan de gedachte dat J.K. Rowling maar liefst twaalf afwijzingen kreeg, voordat een uitgever het aandurfde haar manuscript uit te geven. Dat geeft de burger moed, toch?

NIEUWE PLANNEN EN (SCHRIJF)DOELEN

Voor 2019 heb ik een aantal mooie (schrijf)doelen bereikt, waar ik erg trots op ben:
* Publicatie in een tweetal verhalenbundels (in één daarvan staat ook jouw verhaal).
* Het winnen van een schrijfwedstrijd: ik mocht het moordverhaal voor de universiteit van           Wageningen schrijven, dat ze volgend schooljaar gaan inzetten voor de module NLT (een bètavak dat 4e jaars VWO studenten kunnen volgen).
* Het afronden van een tweetal specialisaties van mijn opleiding aan de Schrijversacademie
* Het herschrijven van mijn manuscript ‘Er was eens…een juf’.
* Het bouwen van mijn eigen website en starten met bloggen over mijn schrijfavonturen.
* Een leuk schrijfavontuur beginnen met een collega ontdekkingsschrijver.
* Meedoen aan verschillende schrijfwedstrijden: de uitslag van één van deze wedstrijden zal op 7 maart 2020 bekend gemaakt worden. Ik sta op de longlist. Fingers crossed dat mijn verhaal bij de beste 25 hoort.
* En nog veel meer…

HET BIJHOUDEN VAN JE EIGEN WEBSITE

Net als jij, heb ook ik mijn eigen website gebouwd. Ik schreef er pas een blog over 😉
Je vraagt hoe ik het heb aangepakt. Om een lang verhaal kort te maken: ik heb besloten om het bouwen van een website niet uit te besteden, maar in eigen hand te houden. Ik wil er zelf dingen op kunnen zetten of afhalen, wanneer mij dat het beste uitkomt. Als je dit door een webdesigner moet laten doen, ben je veel tijd én veel geld kwijt.

Ik ben bovendien erg van het zelluf-doen principe. Iets met de controle houden, of zo? Haha, dat herken je waarschijnlijk wel. We lijken inderdaad meer op elkaar dan we denken.
Iedere week ben ik wel een tijd bezig met het up to date houden van mijn site en zorg ik ervoor dat er nieuw materiaal te lezen is. Heel belangrijk; niet alleen voor Google (om beter vindbaar te zijn), maar ook voor je volgers/lezers.

MIJN TIPS

Ik heb een programma gekocht bij Rosanne Raubun (Design Your Dream) en kan in een besloten Facebookgroep vragen stellen. Dat is erg handig en ik maak er regelmatig gebruik van. Fijn om niet altijd zelf het wiel uit te vinden.
Het was de investering meer dan waard, wat mij betreft.

Je bent nooit uitgeleerd en moet blijvend investeren om je website zo optimaal mogelijk te houden. Gelukkig vind ik het leuk om ermee bezig te zijn en het resultaat te zien.
Het kost tijd om iets moois op te bouwen en om vindbaar te worden bij je ideale doelgroep. Ook hiervoor geldt dat je een lange adem moet hebben.

In het nieuwe jaar wil ik graag een en ander veranderen aan mijn website. Hoe dat precies wordt, vertel ik je in een andere brief.

Voor nu wil ik je feliciteren met je behaalde doel en het schrijven van een nieuw raamwerk voor een kinderboek. Daar mag je trots op zijn.

In het nieuwe jaar gaan we ervoor dat onze schrijfdromen uitkomen. Let’s do it!

Liefs,
Ellen

 

 

Mijn leven na NaNoWriMo

Hé Ellen,

Wat was het weer leuk om jouw antwoord op mijn vorige brief te lezen. En ook om te lezen dat dingen zo herkenbaar zijn en dat we soms nog meer op elkaar lijken dan we al dachten, haha. Lees: uitstelgedrag 😉 …  Jij vertelde al een beetje over jouw plannen na NaNoWriMo. In deze brief zal ik wat vertellen over die van mij.

Wat heb ik geleerd van NaNoWriMo?

Voordat ik aan NaNoWriMo begon, had ik er al veel over gelezen en veel tips gezien. Vlak voordat het echt van start ging, heb ik nog die voorbereidende cursus gedaan die ik van jou als tip had gekregen. Die was erg interessant. Toch wist ik dat ik er niet zo goed voorbereid in ben gegaan, als ik echt had gekund. Ik heb bijvoorbeeld niet meegedaan aan Preptober. Dat is een manier om in de maand oktober je zo goed mogelijk voor te bereiden op NaNoWriMo. Sommige dingen leken mij wel erg enthousiast om allemaal van tevoren al te bedenken, maar gaandeweg de maand november heb ik met enige regelmaat teruggedacht aan al die Preptober-berichten die ik op Instagram langs zag komen. Misschien hadden die mensen het toch iets beter voor elkaar…

Ik heb dus geleerd dat het goed is, en vooral makkelijk tijdens NaNoWriMo, om je zo goed mogelijk voor te bereiden. Bij die goede voorbereiding zit bijvoorbeeld ook het maken van een schema met daarop dagen wanneer je wel en niet van plan bent te gaan schrijven en waar je alvast wat bufferdagen in kan meenemen.

Wat zal ik de volgende keer anders doen tijdens NaNoWriMo?

Er zijn een heel aantal dingen die ik volgende keer anders zal doen. Sommige dingen wist ik eigenlijk wel, maar deed ik gewoon (nog) niet en andere dingen heb ik gaandeweg geleerd. Hieronder zal ik een lijstje maken.

– Ik ga meedoen met Preptober. Dan heb je namelijk al heel veel uitgedacht over de personages en de omgeving en vooral het laatste heeft mij af en toe veel tijd gekost.

– Ik ga een planning maken voor mijzelf waarin ik aangeef wanneer ik kan schrijven. Zo heb ik een beter beeld van de dagen die ik vol kan gebruiken en vooral ook een overzicht van welke dagen ik waarschijnlijk de wordcount niet ga halen. Daar kan ik dan beter op anticiperen. Ik vermoed dat het prettiger is om vooruit te lopen en niet steeds achter de feiten aan, zoals ik deze maand heb gedaan.

– Ik ga mijzelf tijdens het schrijven opsluiten in een kamer. Op mijn vrije dagen was het geen probleem, maar ik merkte in de avonden en weekenden dat het toch niet fijn is om te schrijven op mijn favoriete schrijfplek, namelijk de heerlijke hoek van mijn hoekbank. En dat wist ik ook wel van tevoren, maar daar zit ik gewoon graag en ik vind dat ook gezelliger. Maar laat dat laatste nou net niet zo handig zijn tijdens NaNoWriMo, haha.

– Ik ga vanaf het begin gelijk gebruik maken van zogenaamde schrijfsprints. Dan ga je in een bepaalde tijd, bijvoorbeeld 20 minuten, alles opschrijven wat in je opkomt over het onderwerp waarover je wilt schrijven. Dat heeft twee voordelen. Het helpt je goed om je wordcount omhoog te krijgen en het helpt om inzicht te krijgen in datgene waarover je wilt schrijven. Jammer genoeg ben ik er pas op 2/3 van de maand mee begonnen. Het heeft mij namelijk met heel veel dingen geholpen als ik weer eens even niet wist hoe ik verder moest of hoe ik mijn personages iets kon laten oplossen/doen/vinden enz.

Als ik deze dingen ga doen, heb ik het vermoeden dat ik een stuk verder moet komen, dan dat ik nu gekomen ben. Hoever is dat? Ik heb nu iets meer dan 35.000 van de in totaal 50.000 woorden geschreven. Daar ben ik totaal niet ontevreden mee, maar voor het oorspronkelijke doel is het niet genoeg.

Wat zijn mijn plannen na NaNoWriMo?

Ondanks dat ik het doel van 50.000 woorden niet heb gehaald, heb ik wel een ander doel van mijzelf gehaald. Namelijk; de eerste versie schrijven van een nieuw kinderboek. Hoe gaaf is dat? Ik kan in ieder geval zeggen dat ik een heel verhaal op het digitale papier heb gezet. Het liefst zou ik daar gelijk verder mee gaan, maar ik wacht er nog even mee. Dat heeft twee redenen.

Ten eerste is het goed dat ik het verhaal even laat rusten voordat ik er over een paar weken weer naar ga kijken. Dan zie ik namelijk gelijk al dingen die anders en beter kunnen. Nu zit ik er nog te dicht bovenop, het is nog te vers.

Ten tweede heb ik het plan om een ander manuscript dit jaar uitgever-klaar te maken, namelijk het verhaal waar mijn NaNoWriMo-verhaal een vervolg op is. Dit eerste verhaal is daar al bijna klaar voor, dus dat zou ik heel leuk vinden. En dan begint daarmee weer die spannende zoektocht naar een uitgever. Ik heb een hele leuke op het oog, waar het volgens mij perfect bij past, dus ik hoop dat zij net zo enthousiast zullen zijn als dat ik ben. Duim je met mij mee?

Grappig trouwens dat we wederom zo’n zelfde doel hebben. Allebei willen we nog dit jaar ons manuscript opsturen naar een uitgever. Nog een flinke klus te gaan en dan afwachten. Wacht maar af, Ellen, 2020 gaat ons jaar worden!

Wat ga ik nog meer doen?

Ik ben de eerste dagen van december bezig geweest met mijn website. Niet dat je daar aan de voorkant veel van ziet, maar ik ben daar weer eens echt ingedoken. Nu ben ik bijvoorbeeld erg aan het stoeien met het vinden van de goede plug-ins om mijn verouderde plug-ins mee te kunnen vervangen. Inmiddels ben ik al een jaar verder met mijn website, maar ik heb nog steeds het idee dat ik ontzettend veel moet leren. Hoe doe jij dat? Heeft iemand jou geholpen met het opzetten van je website of heb je dat net als ik helemaal zelf gedaan? Af en toe zou het fijn zijn als er iemand met verstand van websites bouwen met mij zou kijken. Ken je dat gevoel? Ondertussen stoei ik vrolijk verder 😉

Tot zover weer een brief van mij! Ik ben nu al benieuwd naar jouw reactie.

Tot snel!

Liefs, Sandy

 

Dit was weer zo’n leuke brief van Sandy. Ben je benieuwd naar de verhalen en blogs van Sandy? Neem dan eens een kijkje op haar website. Leuk!

Wat te doen na de NaNoWriMo?

Hey Sandy,

Wat leuk dat we elkaar al een half jaar ‘kennen’ 😉
En dat terwijl we elkaar nog nooit in levende lijve hebben gezien. Wordt tijd dat we elkaar eens in het echt gaan ontmoeten. Dat lijkt me wel een mooie manier om ons jubileum te vieren, haha.

JOUW VORDERINGEN TIJDENS DE NANOWRIMO

Ik had je blog inderdaad gelezen en gezien dat je momenteel wat achterstand hebt opgelopen. Dapper dat je ondanks deze tegenslag toch stug doorschrijft. Een planning is mooi, maar je moet er ook vanaf kunnen wijken. Het kan een handig hulpmiddel zijn om je aan het schrijven te houden. Je weet in ieder geval dat je de komende weken iets te doen hebt.

Wat je geschreven hebt, klinkt super leuk en spannend. Je verhaal over de avontuurlijke drieling in de Middeleeuwen dat een probleem moet oplossen; doet me meteen aan Kruistocht in Spijkerbroek  van Thea Beckman denken. Ik snap meteen wat je bedoelt; je ideeën en hoe je dit kunt uitvoeren, zodat je verhaal ook klopt. Zeker als je met verschillende tijden werkt, kan dit nogal eens lastig zijn.
Gelukkig ben je creatief genoeg en heb je fantasie genoeg om hiermee aan de slag te gaan en het probleem te tackelen.

DOELEN HALEN OF BIJSTELLEN?

Door onvoorziene omstandigheden (een ziek kind) heb je je niet aan het doel van 1667 woorden per dag schrijven kunnen houden. Dat is natuurlijk erg vervelend en niet zoals je dat gepland had. Je blijft er zelf vrij rustig en nuchter onder en doet je best om het op een andere manier alsnog te behalen. 2323 woorden per dag klinkt ook gelijk een stuk pittiger, moet ik zeggen.

Het is misschien begrijpelijk dat je denkt; ach, laat maar zitten, het lukt nu toch niet meer. Gelukkig heb je die instelling helemaal niet. Of het je lukt om aan het eind van november die 50.000 woorden te halen of niet, je hebt in ieder geval heel wat meer geschreven dan voordat je aan de NaNoWriMo begon.
Bijstellen kan altijd nog en zorgt wellicht voor een mindere focus. Nu je die 50.000 woorden voor ogen hebt, blijf je geconcentreerder toewerken naar je doel.

UITSTELGEDRAG

Ik heb zitten grinniken toen ik las dat je last had en hebt van uitstelgedrag. Voor mij helemáál niet herkenbaar 😉
Ik heb hier ook regelmatig last van. Vroeger op de middelbare school was het te gek voor woorden, maar ook nu nog betrap ik mezelf er regelmatig op dat ik aan het uitstellen ben. Daarentegen kan ik prima vooruit met een deadline. Dat was vroeger al zo. Als ik weet dat iets voor een bepaalde datum klaar moet zijn, dan lukt het me heel goed.

Dit kan komen doordat hetgeen ik wil gaan doen een behoorlijke klus is. Of omdat ik niet precies weet hoe ik het karwei aan moet pakken. Als ik uit mijn comfortzone stap, blijkt uitstelgedrag de kop op te steken, maar waarschijnlijk herken je dat.
Ook bij mij is het uiteindelijk goed gekomen, maar helemaal verdwenen is het uitstellen niet.

ANDERE DOELEN STELLEN

Wat goed dat je jezelf een aantal andere dingen had voorgenomen. Dingen waarvan je wist dat je ze makkelijker kon bereiken. Ik denk dat je aan het eind van de NaNoWriMo een mooie eerste opzet hebt voor een nieuw kinderverhaal. Een kinderboek telt meestal minder bladzijden dan een roman of thriller voor volwassenen, dus dat komt in die zin goed uit.

Ik vind het mooi dat je zo bewust nadenkt over bepaalde dingen die je graag wilt bereiken en daarvoor ook hard werkt.
Het gaat je zeker lukken om een heleboel van de door jouw gestelde doelen te behalen.
Hopelijk ook die 50.000 woorden, maar mocht dat niet zo zijn, is er nog niets aan de hand. Je hebt sowieso een goed conceptverhaal klaar, een aantal lessen van je schrijfcursus en een heleboel woorden in 30 dagen geschreven.

MIJN  VORDERINGEN

Ik heb mijn woorden niet ingevoerd in een systeem en zo mijn vorderingen bijgehouden. Komt doordat ik een beetje eigenwijs ben.
Ik wil het graag op mijn manier doen en deze uitdaging (NaNoWriMo) was voor mij dé ideale stok achter de deur om mijn manuscript te herschrijven.

Op dit moment zit ik over de helft van mijn oorspronkelijke manuscript en de maand is ook halverwege. Als ik op deze manier doorga, krijg ik het waarschijnlijk klaar voor 30 november. Het eerste gedeelte was meteen het meest lastige stuk om te herschrijven. Dat komt omdat ik in mijn originele manuscript veel overbodige informatie had staan. Dingen die echt specifiek over mijn werk op school gingen en die alleen mensen, die me kennen, herkennen en begrijpen. Voor een groter publiek was deze tekst niet perse nodig om mijn proces te snappen.
Update: Vandaag (26 november) heb ik mijn manuscript herschreven. Nu opnieuw de hele tekst doorlezen om te kijken of ik nergens fouten heb laten staan. JOEHOE!

WAT GEBEURT ER NA DEZE 30 DAGEN?

Ik denk dat ik de NaNoWriMo vooral gebruikt heb om mezelf te ‘dwingen’ aan het herschrijven te gaan en te blijven. Ik wilde voor het einde van 2019 het verbeterde en geredigeerde manuscript opsturen naar Droomvallei uitgeverij.

Ik vrees dat ik na 30 november even in een gat val. Deze hele maand staat namelijk in het teken van schrijfkilometers maken en na 30 dagen is, als het goed is tenminste, deze uitdaging gelukt.
Wat dan? Waarschijnlijk even nagenieten van het harde werken en daarna ga ik het herschrijven weer nakijken. Er blijven altijd foutjes achter. Daar heb ik dan nog een maand de tijd voor, voordat het richting uitgever gaat. En dan ‘fingers crossed’.

Wat ga jij doen na deze uitputtingsslag?
Heb je al andere (schrijf)plannen?

Ik lees het graag in je nieuwe brief. Tot die tijd; blijf volhouden en vooral…doorgaan!

 

Liefs Ellen

Het doel om 50.000 woorden te schrijven

Hoi Ellen,

Het is weer tijd voor een brief van mij. En weet je waar ik net toevallig achter kwam? We zijn inmiddels alweer een half jaar bezig met onze inspirerende briefwisseling. Wel een mini-jubileumpje, toch? 😉 En dan te bedenken dat we elkaar nog steeds niet in ‘real life’ hebben gezien. Best een unieke situatie, haha.

NaNoWriMo

Jij vroeg hoe het met mijn verhaal voor NaNoWriMo gaat en of ik nog een beetje op schema lig. Nou, misschien heb je inmiddels mijn blog daarover gelezen en is dit een beetje dubbelop, maar goed.

Het gaat goed met mijn verhaal. Mijn avontuurlijke drieling is momenteel in de Middeleeuwen, jaja ze kunnen door de tijd reizen, en moeten daar een probleem oplossen. Ik merk tijdens het schrijven wel dat mijn voorbereiding misschien wat te wensen over heeft gelaten. Misschien omdat ik het gewoon voor het eerst doe of misschien dacht ik dat het genoeg was. Of misschien heb ik het mijzelf iets te lastig gemaakt doordat ik in tegenstelling tot deel 1, waar dit verhaal een vervolg op is, niet zomaar van alles kan verzinnen, omdat ik aan een tijdsbeeld vast zit. Ik weet het; het was mijn eigen idee, maar toch… Toch zeg ik wel dat het goed gaat met mijn verhaal. De jongens zitten goed op schema. In tegenstelling tot mijn persoontje, haha.

Achter lopen op schema

Zoals jij zelf ook wel weet, moet je elke dag 1667 woorden schrijven om aan het einde het doel van 50.000 woorden te kunnen halen. Inmiddels heb ik door een kleine kink in de kabel, mijn jongste is de afgelopen week ziek geweest, een heel aantal dagen mijn doel niet kunnen halen. Resultaat: een grote achterstand. Maar ik laat mij koppie nog niet hangen hoor, daarvoor is deze schrijfuitdaging veel te leuk. Wel heb ik uitgerekend dat ik vanaf nu 2323 woorden per dag moet schrijven om alsnog mijn doel te halen. De kans om het te halen is dus wel kleiner geworden, maar ik blijf het gewoon proberen.

Mijn doel kunnen halen zonder NaNoWriMo te halen

Huh? Hoor ik je denken. Hoe zou je nu je doel kunnen halen zonder het doel van 50.000 woorden te halen? Dat kan best hoor. Ik had mijzelf namelijk een aantal doelen gesteld, heel stiekem, en die doelen hadden niet allemaal wat te maken met het aantal woorden.

Ik had mijzelf voorgenomen om:
– een eerste versie te schrijven van een nieuw kinderboek. Gelukkig zijn kinderboeken een heel stuk dunner dan de gemiddelde roman. Als ik dus de 25.000 woorden al zou halen, dan heb ik waarschijnlijk die eerste versie af. En dan zou ik dit eerste doel al hebben behaald.
– een aantal lessen voor mijn schrijfcursus te schrijven. Dit is een doel dat ik nog steeds kan halen.
– de uitdaging van 50.000 woorden aan te gaan. Zolang ik nog steeds (bijna) elke dag mijn uiterste best doe om zoveel mogelijk woorden te schrijven, ben ik nog steeds goed bezig met deze uitdaging.
– de 50.000 woorden te halen. Oké toegegeven, dit doel kan nog best wel eens moeilijk gaan worden. Niet dat ik nu al wil zeggen ‘het is kansloos’, maar de uitdaging is in ieder geval een heel stuk moeilijker dan toen ik eraan begon. Maar wie weet…

Of moet ik mijzelf een nieuw doel stellen?

Door het achterlopen schoot ook de volgende gedachte door mijn hoofd: Zal ik voor mijzelf een nieuw doel stellen? Zal ik het doel op 25.000 woorden zetten?
Toch wil ik dit niet doen. Ik ken mijzelf namelijk wel een beetje. Ik ben iemand die een deadline nodig heeft. Als voorbeeld: afgelopen week moest ik over alle leerlingen in mijn klas een vragenlijst invullen. Daar had ik een week de tijd voor en wanneer heb ik het gedaan? Vrijdagmiddag na school. Dit is één voorbeeld, maar ik kan er veel meer noemen. Uitstelgedrag heet dat, geloof ik. Tegenwoordig komt het in 95% van de gevallen wel goed en red ik het precies op tijd.
Toen ik nog op de middelbare school zat, heeft deze eigenschap mij echter nog wel eens in de problemen gebracht. Je zou kunnen zeggen dat ik er inmiddels beter in ben geworden, haha.

Uitstelgedrag en het doel om NaNoWriMo te halen

Doordat ik weet dat ik goed ben in dingen op het laatste nippertje redden, wil ik het doel van 50.000 woorden voor NaNoWriMo nog helemaal niet opgeven. Wel heb ik in mijn achterhoofd een klein stemmetje dat mij er voor waarschuwt dat ik een achterstand van duizenden woorden echt niet even in de laatste dagen van de maand kan goedmaken. Het enige lichtpuntje is dat 30 november op een zaterdag valt. Lieve familie en vrienden, waarschijnlijk sluit ik mijzelf deze dag op en ben ik niet meer bereikbaar. En in het ergste geval smokkel ik de zondag erachteraan onder het kopje 31 dagen is tenslotte ook nog ‘in een maand’. Haha, we gaan het zien.

Tot zover weer mijn brief. En ik kijk gelijk al uit naar jouw reactie.

Spreek je snel weer!

Liefs, Sandy

 

Wat een leuke, enthousiaste brief weer! Ik ben gelijk in de spreekwoordelijke pen geklommen om een antwoord te schrijven. Dat komt volgende week online. Wil je in de tussentijd nog meer inspirerende blogs en verhalen van Sandy lezen? Klik snel hier!

De nieuwe uitdaging die NaNoWriMo heet

Hey Sandy,

Ja, de drukste tijd van het jaar in schrijversland. Ook ik ben de uitdaging aangegaan om mee te doen aan de NaNoWriMo, maar dan wel op mijn eigen manier.
Natuurlijk kwam het ‘moordverhaal’ er tussendoor en heb ik daar ook veel tijd aan gespendeerd. Het verhaal bedraagt uiteindelijk 10.000 woorden, dus een deel heb ik er al opzitten.

JOUW ERVARINGEN MET HERSCHRIJVEN

Je schrijft dat ik goed moet onthouden dat je een beginnend schrijfster bent en dat jouw manier niet dé manier is. Ik weet dat jij en ik allebei nog maar net komen kijken op schrijfgebied, maar ik vind dat dat niet uitmaakt.

Bovendien denk ik dat er géén manier is. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. Wat voor de één werkt, hoeft voor de ander absoluut niet prettig en uitvoerbaar te zijn. Iedere schrijver zal zijn of haar eigen methode ontwikkelen. Toch denk ik dat het heel waardevol kan zijn om van andere schrijvers te leren. Al pik je er maar één tip uit die voor jou werkt, dan is dat al winst, ja toch?

Ik was in ieder geval erg blij met jouw brief. Ik heb echt dingen gelezen waarvan ik denk: oh, dat is een goede tip. Die ga ik gebruiken. Dank je wel daarvoor.

HERSCHRIJVEN IS EEN VAK OP ZICH

Ik ben het helemaal met je eens, wanneer je zegt dat je pas ‘op de helft’ bent als je je verhaal ‘af’ hebt. Het herschrijven is een tijdrovend karwei en er kan nog heel veel veranderen aan je manuscript. Zo kun je soms hele hoofdstukken of paragrafen schrappen, omdat ze niet lekker lopen of weinig toevoegen.

Het is ontzettend moeilijk om dingen te schrappen. Je bent tenslotte niet voor niets zo lang bezig geweest met het schrijven. Om het dan alsnog weg te halen, kan soms echt pijn doen. Zoals je zelf al schrijft: Kill your darlings. (NB: een goede tip om geschrapte hoofdstukken of paragrafen te bewaren in een apart document. Misschien kun je er iets nieuws mee maken. Sowieso leuk om het later nog eens te kunnen teruglezen).

JE BENT PAS KLAAR ALS HET GEDRUKT WORDT

Terecht schrijf je dat je niet klaar bent, wanneer je je manuscript herschreven hebt. Hoe vaak je het ook leest, je leest iedere keer opnieuw dingen die je wilt aanpassen. Ik weet nog dat ik mijn manuscript wel 20 keer heb gelezen en iedere keer zag ik foutjes of paste ik dingen aan.

Ik denk dat het zo blijft. Hoe vaker je terugleest, hoe meer dingen je ziet en wilt aanpassen. Of je ziet het juist niet en leest over fouten heen, omdat je het al zo vaak hebt gelezen. Dan ben je er een beetje blind voor geworden.

MIJN ERVARINGEN EN AANPAK MET HERSCHRIJVEN

In je brief vroeg je hoe ik te werk ga?
Eerlijk gezegd heb ik niet echt een manier, geloof ik. Ik doe maar wat, haha. Ik lees het opnieuw door en zie dan vaak dingen die ik beter anders kan doen.
Met korte verhalen is dat niet zo’n probleem, maar met een groot project wel.

Ik ga deze maand een begin maken met het herschrijven van mijn verhaal ‘Er was eens…een juf’. Dat kost tijd, heel veel tijd. Ik moet met een heleboel dingen rekening houden. In mijn hoofd heb ik wel een idee hoe ik wil dat het gaat worden. Nu zal de praktijk uitwijzen of het ook zo zal gaan.

MEZELF AFSLUITEN EN GAS EROP…

Het begin is gemaakt. Ik heb natuurlijk een fijn document ontvangen waar ik dankbaar gebruik van maak. Bomvol tips, op- en aanmerkingen om mee aan de slag te gaan. Toch zal ik zelf aan de bak moeten. Ik ga mijn verhaal anders opzetten en indelen.

Veel dingen die ik in mijn eerste manuscript heb gebruikt, kunnen eruit. Het zijn voorvallen of situaties, die vooral voor mezelf leuk of interessant zijn, maar voor de lezer waarschijnlijk niet veel meerwaarde hebben. Simpelweg omdat ze mij niet kennen of omdat het niet relevant is voor het uiteindelijke verhaal.

Ik merk dat ik het lastig vind om consequent te blijven schrijven. Ik raak afgeleid en zie leuke, nieuwe dingen voorbij komen, waar ik dan ook mee aan de slag ga.
Het liefst zou ik mezelf een tijdje opsluiten met mijn kladblok en pen en alleen maar schrijven. Natuurlijk is dat een beetje onzin, want dat kan ik nu ook doen. Het is een kwestie van prioriteiten stellen. Misschien is het uitstelgedrag, omdat ik het lastig vind wat weg te laten en wat toe te voegen.

JUST DO IT!

Sinds afgelopen maandag (11 november) heb ik een flink begin gemaakt met mijn manuscript. Alles wat ik tot dusver op papier had gezet, heb ik in een document getypt. Nu ga ik verder aan het schaven. Stukjes tekst toevoegen, paragrafen schrappen en de tekst redigeren aan de hand van het document dat ik van Janneke ontvangen heb.

Ik hoop deze en volgende week een heel eind te zijn met het herschrijven.
Wel heb ik gemerkt dat wanneer een en ander een beetje vorm begint te krijgen, ik ook meer lol krijg in het schrijven en schrappen. Dat je al iets van het eindresultaat kunt zien. Het motiveert mij in ieder geval om lekker door te werken.

Het weer speelt ook een rol. Als het buiten donker en somber is, lukt het me veel beter om geconcentreerd aan het werk te zijn én blijven. Dan voel ik me echt in mijn element.
Hoe zit dat bij jou? Is jouw concentratie beter wanneer het slecht weer is? Of maakt het geen verschil wat voor weer het is?

Ik ga snel verder met herschrijven.

Hoe vordert jouw verhaal? Zit je nog op schema? Valt het mee of tegen? Ik ben erg benieuwd naar je ervaringen…

Geniet van je schrijfavonturen en tot snel.

Liefs Ellen

Het herschrijven van je manuscript: hoe doe je dat eigenlijk?

Hoi Ellen,

Dit keer schrijf ik je een brief in één van de drukste schrijfmaanden van het jaar. We zijn allebei begonnen met de NaNoWriMo en dat naast alle andere schrijfprojecten die we hebben lopen. We hoeven ons in ieder geval niet te vervelen. Dat is duidelijk!

Vorige keren schreven we over de feedback van onze proeflezers en jij vroeg aan mij hoe ik het herschrijven van mijn manuscript aanpak. Ik ga proberen jouw vragen aan mij te beantwoorden. Onthoud alsjeblieft wel goed dat ik maar een beginner ben en dat mijn manier zeker niet dé manier zal zijn. Maar dat weet je wel, haha.

Herschrijven van je manuscript

Ik moet als eerste zeggen dat ik wat gemengde gevoelens heb wat betreft het herschrijven van mijn manuscripten, maar ik heb inmiddels al geleerd dat ik daar niet de enige in ben. Op het moment dat je je verhaal ‘af’ hebt en je de slotwoorden hebt getypt, weet je dat je nog lang niet klaar bent. Dat klinkt voor mensen die niet schrijven misschien een beetje vreemd, maar ik heb zelfs het idee dat je nog niet eens op de helft bent van je ‘boek’. De ene schrijver zal het herschrijven heel leuk vinden om te doen en de ander vindt dat het ergste onderdeel van het schrijven. Ikzelf zit daar een beetje tussenin. Aan de ene kant vind ik het leuk, omdat ik zie dat het verhaal er echt beter van wordt en wie wil dat nou niet, maar aan de andere kant wil ik ook wel met iets nieuws beginnen; ik was tenslotte ‘klaar’…

Hoeveel tijd gebruik ik voor het herschrijven?

Dat is weer zo’n goede vraag van jou. Ik denk namelijk dat het heel erg verschillend is. Zijn het kleine typfouten die je moet verbeteren of moet je je rode lijn in je verhaal aanpassen? Dat laatste betekent namelijk dat elke verandering die je ergens maakt, wel door het hele verhaal consequent moet worden doorgevoerd. Terwijl de typfouten makkelijk en snel te veranderen zijn, maar dan moet je wel weten dat ze er zijn. Al met al ben ik wel een hele tijd bezig met het herschrijven.

Hoe pak ik het herschrijven aan?

Het eerste wat ik doe, is kijken welke dingen ik aan de rode lijn van mijn verhaal wil veranderen. Is er bijvoorbeeld een karaktereigenschap van een personage die ik pas later in het verhaal heb bedacht? Die moet dan ook in het begin naar voren komen. Is de interne motivatie van mijn personage(s) wel goed genoeg? Zo nee, dan moet ik dat versterken en wellicht later in mijn verhaal nog een paar keer duidelijker naar voren laten komen. Dit ben ik momenteel aan het doorvoeren in mijn manuscript. Ja, ja, ik ben nu ook aan het herschrijven. Dat soort dingen doe ik het eerst.

Kill your darlings

Daarna ga ik kijken naar de lengte van de hoofdstukken en de scènes. Zijn die niet te lang? Of zijn ze überhaupt wel nodig om het verhaal te kunnen volgen? Daar komt het bekende ‘schrijven is schrappen’ of ‘kill your darlings’ om de hoek kijken. Ik heb uit mijn eerdere versies complete scènes verwijderd, omdat het op die plek uiteindelijk helemaal niet paste in het verhaal of ik heb ze ingekort, omdat het veel te langdradig was. Gelukkig zie je dat je manuscript daar flink van opknapt, maar soms doet het wel een beetje pijn. De stukken die ik in dat manuscript niet meer vind passen, bewaar ik in een los document. Zo kan ik ze altijd op een ander moment gebruiken als ik zou willen. In de praktijk gebeurt dit waarschijnlijk niet zo vaak, maar het gaat mij om het idee.

Herschrijven op de details

Als ik alles heb gecheckt en veranderd wat hierboven staat, ga ik herschrijven op de details. Dan let ik extra goed op de leestekens en spelling van woorden. Ook de zinsopbouw neem ik dan onder de loep. Dat vergt namelijk een hele andere manier van kijken. Op zo’n moment hoef je die grote lijn helemaal niet meer in de gaten te houden of erop te letten dat je personages wel goed genoeg uit de verf komen. Het is op dat moment het belangrijkste dat alles wat jij letterlijk hebt getypt, wel helemaal correct is. Dit is het laatste wat ik doe tijdens het herschrijven.

Ben je dan klaar?

Dit is niet een vraag van jou, maar eentje die ik erin wil gooien. Wat ik doe als ik klaar ben, is het manuscript even laten liggen (of natuurlijk naar mijn proeflezers sturen). Ik neem er op die manier letterlijk een beetje afstand van. Als je aan het herschrijven bent, zit je er echt met je neus bovenop en dan zie je niet alles meer even goed.

Na een tijdje, en dat zal per schrijver verschillen, pak ik mijn manuscript erbij. Meestal print ik het uit, omdat ik merk dat ik er dan weer hele andere dingen uithaal. En vervolgens lees ik het hele verhaal achter elkaar door. Eventueel schrijf ik verbeteringen in de kantlijn. Deze laatste check is ook fijn om te ervaren of het verhaal wel loopt. Bij het herschrijven ben ik vaak hoofdstuk voor hoofdstuk bezig en nu lees ik het verhaal dan dus achter elkaar door. Voor mij werkt dit heel fijn.

Hoe ga jij om met het herschrijven van je manuscript?

En natuurlijk ben ik ook weer benieuwd hoe jij dit doet. Ik weet dat je tijdens de NaNoWriMo bezig bent met het herschrijven van je boek. Hoe pak je dat aan? Dat is natuurlijk ook weer net een beetje anders, omdat dat verhaal allang gepubliceerd is geweest. Gaat het herschrijven dan ook anders of eigenlijk niet?

Ik hoop weer snel van je te horen! Tot de volgende keer!

Liefs, Sandy

Wederom een heerlijk inspirerende brief van Sandy met veel waardevolle tips. Op haar website kun je nog veel meer leuke en inspirerende verhalen en blogs lezen. De moeite waard! 

FEEDBACK EN DAN?

Ha Sandy

Op de eerste plaats: bedankt voor je felicitatie! Ik ben heel trots op het feit dat ik mag meewerken aan het maken van lesmateriaal voor VWO4 studenten.
Het gaat een hele uitdaging worden, dat kan ik je vast verklappen.

JOUW PROEFLEZERS

Fijn dat je het een goed idee vond om het eens te hebben over het ‘gebruiken’ van proeflezers. Dankzij de tips in jouw brief heb ik een heel goed beeld gekregen van jouw werkwijze. Erg leuk en inspirerend om te lezen hoe jij te werk bent gegaan.

Wat grappig om te lezen dat je aan kinderen uit je klas gevraagd hebt of ze je manuscript wilden lezen en er een eerlijke mening over mochten geven. Dat zal niet makkelijk geweest zijn, althans voor sommige kinderen. Zoals je zelf ook schrijft; kinderen voelen zich ontzettend loyaal naar de leerkracht en zullen dus moeite hebben met het geven van kritiek (mocht dat het geval zijn, natuurlijk).

TIPS WAAR IK ZEKER IETS MEE KAN

Je schrijft dat het verstandig is om iemand, die objectief is, naar je manuscript te laten kijken. Dat je, na tientallen keren het verhaal gelezen en herschreven te hebben, op een gegeven moment geen fouten meer kunt ontdekken in je tekst. Dat herken ik. Je kunt inderdaad over de kleinste details lezen. Een spellingfout die je zelf niet meer ziet, maar die een ander er meteen uit haalt.

Ook is het belangrijk dat je de juiste mensen voor het lezen van je verhaal vraagt. Je geeft goede en duidelijke voorbeelden. Het klinkt misschien logisch, maar het is zeker een goed advies dat je zeker moet gebruiken.

BELANGRIJK OM GOEDE FEEDBACKVRAGEN TE STELLEN

Ik vond het een super goed idee om, als je volwassenen of kinderen vraagt, je vraagstelling zo aan te passen, dat ze toch kritisch durven te zijn. Alleen dan op een ander gebied. Het is inderdaad zo dat wanneer je een goede bekende vraagt, hij of zij het lastig zou kunnen vinden om kritiek te leveren op je verhaal. Simpelweg omdat diegene je niet wil kwetsen.

Jouw tip is om een andere vraag te stellen, die over het verhaal gaat en waaruit jij vervolgens informatie haalt die je weer kunt gebruiken voor het verbeteren van je verhaal. Heel goede tip!

HULP (INSCHAKELEN) VAN EEN PROFESSIONAL

Jij hebt het geluk dat je in je vriendenkring een ‘echte’ schrijfster hebt, die weet waar ze het over heeft en die jou dus perfect kan begeleiden in het herschrijven van je manuscript. Daar zou ik ook zeker dankbaar gebruik van maken. Nadeel is misschien dat zij het zelf zo druk heeft met haar eigen schrijfwerk, dat je nog wel eens moet wachten.

Het is uiteraard wel een goede tip om, wil je het echt gedegen aanpakken, hulp in te schakelen van een professional. Natuurlijk is het hierbij wel belangrijk dat je de middelen daarvoor hebt en je moet je ook afvragen of je het er voor over hebt. Aan die hulp hangt namelijk ook een prijskaartje.

Maar zoals bij veel dingen geldt ook hiervoor; je moet bereid zijn te investeren. Zeker als je daadwerkelijk je verhaal een kans wilt geven.

WAT TE DOEN MET FEEDBACK VAN JE PROEFLEZERS

Je schrijft, terecht denk ik, dat je kritisch moet kijken naar de feedback van je proeflezers. Het kan soms best lastig zijn, wanneer iemand een stuk uit je verhaal bagger vindt en zegt dat het er beter uit kan. Om een voorbeeld te geven. Toch moet je die feedback niet als vernietigende kritiek zien, maar als een advies. Jij zit namelijk zo in je verhaal, dat voor jou alles wat erin staat vanzelfsprekend en logisch is. Dat hoeft het voor die ander helemaal niet te zijn. Sterker nog; misschien is dat éne stukje tekst helemaal niet logisch en kan het er beter uitgehaald worden.

Niet voor niks vinden je proeflezers er iets van. Jij moet daar je voordeel mee doen. Juist dankzij de tips en opmerkingen van je proeflezers kun je aan de weet komen hoe het verhaal op anderen overkomt. Wat er verbeterd kan worden of wat weggelaten kan worden of moet worden toegevoegd.

NU MIJN ERVARINGEN MET PROEFLEZERS

Een terechte vraag van jou is hoe het met mij zit: heb ik gebruik gemaakt van proeflezers? Wie zijn dat dan? Waar vind ik ze? Ga ik ze in de toekomst weer vragen en meer vragen, waarop je graag een antwoord wil, haha. Heel goed. Ik ben ook altijd erg nieuwsgierig, omdat ik graag dingen leer en het interessant vind hoe dingen bij anderen werken.

Ik heb bij mijn boek ‘Er was eens…een juf’ zeker gebruik gemaakt van proeflezers. In eerste instantie stond ik er eigenlijk niet eens bij stil dat het ‘proeflezers’ waren. Achteraf is het fijn geweest dat ik hun mening heb gehoord. Daar kon ik zeker wat mee doen.

HOE GA IK EEN VOLGENDE KEER OM MET PROEFLEZERS?

In mijn geval ging het om mensen die dicht bij me stonden. Hun oordeel was dus zeer gekleurd. Al kan ik wel zeggen dat mijn man en mijn broer écht kritisch zijn en ook zeker aanmerkingen hadden.
Mijn broer heeft in dit hele verhaal een grote rol gespeeld en nog steeds. Hij is een fervent boekenlezer en heeft een goed taalgevoel. Bovendien is hij, door het vele lezen, creatief in zijn denken. Dat helpt mij echt vooruit.

Mocht ik een young adult verhaal gaan schrijven, ga ik zeker op zoek naar kinderen in de leeftijd van 12 tot 18 jaar om mijn verhaal aan te laten lezen. Hun oordeel is dan zeker van belang en kan mij helpen hen beter te begrijpen en waar stukken tekst zitten die aangepast kunnen worden.

Zover is het echter nog niet. Ik ben nog wel een tijdje druk met het herschrijven van mijn eerste manuscript en met het schrijven van het moordverhaal.
Als ik klaar ben met herschrijven, mag ik het nogmaals naar de persoon sturen, die voor de Schrijversacademie mijn manuscript heeft gebruikt om te redigeren. Heel lief van haar!

Nu mijn volgende vraag:
Hoe ga je om met het herschrijven van je manuscript? Welke stappen zet je? Hoeveel tijd trek je daarvoor uit? Wat is jouw plan van aanpak? Of heb je niet echt een gestructureerd plan hiervoor?

Het klinkt allemaal simpel: zo, nu ga ik het verhaal ‘even’ herschrijven. Maar de waarheid is, dat dat misschien een nog wel grotere klus is. Tenminste, dat vind ik.
Hoe denk jij daarover? Is het een idee om het daarover te hebben?

Ik ben, zoals altijd, weer benieuwd naar jouw brief.

 

Liefs, Ellen

Proeflezers

Hoi Ellen,

Om te beginnen wil ik je feliciteren met het winnen van een schrijfwedstrijd. Hoe gaaf is dat?! Je mag een verhaal schrijven dat ook echt gebruikt gaat worden als lesmateriaal voor studenten. Een mooier compliment is er haast niet. En in jouw geval, met jouw verleden, vind ik het ook wel wat moois hebben – van lesgeven naar lesmateriaal schrijven.

Proeflezers

In jouw vorige brief gaf je aan dat we misschien wel eens het begrip proeflezers kunnen bespreken. Dat vind ik eigenlijk wel heel erg leuk, want een schrijver kan in mijn ogen niet zonder proeflezers. Zelf kun je namelijk vinden dat iets helemaal geweldig is, maar na zoveel tijd aan je manuscript gewerkt te hebben, ben je zelf niet echt objectief meer. Niet dat je ooit objectief over je werk kunt zijn natuurlijk. Maar ik denk dat je op een gegeven veel last hebt van blinde vlekken. Je ziet dingen gewoonweg niet meer, omdat je er te dicht op zit. En dan heb ik het over zowel inhoud als uitvoering. Zelfs stomme spellingfouten zie ik dan niet meer, terwijl ik best durf te zeggen dat ik aardig kan spellen. Als juf moet ik wel, hihi. Wanneer een proeflezer mij daar dan op wijst, kan ik echt denken: hoe heb ik dat niet gezien?

Hoe vind je proeflezers?

Jij vraagt je af hoe je proeflezers vindt. Dat is een goede vraag. Ik denk dat het afhangt van het onderwerp waarover je schrijft en de doelgroep. Als je een Young Adult verhaal hebt geschreven, dan moet je niet je tachtigjarige buurvrouw vragen om te gaan proeflezen. Als je een verhaal over draken hebt geschreven, moet je niet je neef vragen die graag waargebeurde verhalen leest. Het kan natuurlijk wel, maar deze mensen zullen je niet goed kunnen helpen met de inhoud, omdat ze hun interesses ergens anders hebben liggen.

In mijn geval schrijf ik voor kinderen. Het is dan heel fijn dat er kinderen zijn die mijn verhaal willen lezen, dat is namelijk mijn doelgroep. Maar dat maakt het ook lastig. Ik heb als juf een klas vol potentiële proeflezers, maar die kennen mij natuurlijk. Zijn het dan wel goede proeflezers?

Verder ken ik ook veel mensen met kinderen. Ook dat zouden proeflezers kunnen zijn. De vraagt blijft natuurlijk of het slim is om die te vragen.

Hoe betrouwbaar is het oordeel van je proeflezers?

Het vragen van proeflezers heeft een duidelijk doel: je wilt weten of je een goed manuscript geschreven hebt. Het oordeel van je proeflezers is dus heel belangrijk. Maar de vraag is: hoe betrouwbaar is het? En dat ligt er helemaal aan wie je vraagt. Je kunt iemand vragen, waarvan je weet dat hij of zij positief zal zijn en dat is leuk om te horen, maar echt nuttig is het niet. Je kunt dus beter iemand vragen waarvan je weet dat hij/zij ook kritiek durft te geven. Want laten we eerlijk zijn; geen enkel manuscript is gelijk perfect. Zelfs de beste schrijver zal iets hebben aan een kritische proeflezer.

Bij mij gaf dat al gelijk een probleem. Want ja, ik heb een klas vol proeflezers, maar nee, echt heel eerlijk zullen ze niet durven zijn tegen mij. Het moet wel een heel sterke leerling zijn, die zijn juf durft te vertellen dat het verhaal helemaal niks is. Heel betrouwbaar zal hun oordeel niet zijn. Toch heb ik vorig jaar mijn verhaal wel laten proeflezen door een paar leerlingen die dit graag wilden. Ik heb daarbij alleen een ander doel gesteld. Aan hen heb ik bijvoorbeeld gevraagd wanneer ze erachter kwamen wie de dader was in mijn detectiveverhaal (daar kunnen ze namelijk niks onaardigs mee zeggen, maar het was wel heel handig voor mij om te weten). Met dit soort inhoudelijke vragen, konden ze mij ook helpen.

Feedback van proeflezers

Ik had de mazzel dat ik ook een paar proeflezers had die mij helemaal niet kenden. En die dan dus ook niet het gevoel hadden, dat ze aardig tegen mij moesten zijn. Als het goed is natuurlijk. Van die proeflezers heb ik feedback gekregen waar ik echt wat aan had. Zo mocht het hier en daar best wat spannender. Haha, altijd leuk om te lezen. Ik had namelijk best zitten stoeien met hoe spannend het mag zijn in een kinderboek, maar blijkbaar mag het best enger. Leuk! Alhoewel het er dan wel aan lijkt te liggen waarmee ik het enger maak. Daar waren de meningen over verdeeld.

Gelukkig waren de meningen van mijn proeflezers wel allemaal positief. Misschien heb ik inhoudelijk niet altijd even veel aan de feedback van de kinderen, maar het feit dat ze het een leuk verhaal vonden om te lezen, is natuurlijk al winst. Het is in ieder geval geen bagger, haha.

Ga je het manuscript nog veranderen na het proeflezen?

Dat lijkt mij wel verstandig. Natuurlijk moet je wel kijken of je het eens bent met de feedback. Dingen waarvan jij zelf vindt dat het goed is,  die je met een bepaald doel zo hebt geschreven of waarvan je de mening van de proeflezer niet deelt, die kun je hetzelfde houden. Meningen verschillen nu eenmaal. Wel moet je je afvragen waarom je proeflezers sommige dingen minder goed vinden of anders zouden willen zien. De kans is namelijk groot dat zij niet de enigen zullen zijn die het zo zien en is een verandering misschien wel verstandig.

De kans is echter groter dat je na het horen van de feedback zult denken: daar zit wel wat in. Het is dan wel slim om nog een keertje naar je manuscript te kijken.

Zo heb ik naast mijn jonge proeflezers ook iemand die met mij meeleest en die echt verstand heeft van schrijven. Ze is namelijk zelf ook een schrijfster. En ondanks dat diegene mij goed kent, durft ze ook kritiek te geven en heb ik al heel veel van haar geleerd. Ik kan zeggen dat mijn manuscript er alleen maar beter van is geworden. Mijn tip is dan ook: neem je proeflezers serieus!

En jij?

Ik ben nu natuurlijk ook nieuwsgierig naar jou en jouw proeflezers. Heb jij ook al gebruik gemaakt van proeflezers? En zijn dat dan bekenden van jou? En wat heb je met hun feedback gedaan? Of misschien heb je nog geen gebruik gemaakt van proeflezers… Waarom dan niet? Allemaal vragen…

Ik ben benieuwd naar jouw brief straks. Tot snel!

Liefs, Sandy

Leuke brief weer. Ik heb nu al zin om het antwoord te schrijven. Nog even geduld, haha! 
Wil je meer leuke en interessante verhalen van Sandy lezen? Neem dan zeker eens een kijkje op haar website. De moeite waard!

SCHRIJFKILOMETERS MAKEN

Hey Sandy,

Wat leuk om te lezen dat je zo blij werd van mijn complimenten. Ze zijn echt gemeend. Ik waardeer je tips heel erg en houd ze zeker in mijn achterhoofd bij het schrijven van een nieuw verhaal.
Het kan namelijk verhelderend werken, wanneer iemand met een frisse blik dingen beschrijft of uitlegt. Vaak zit je zelf in een soort cirkeltje en doe je dingen omdat je het altijd zo doet. Wat niet perse wil zeggen dat dat goed is. Integendeel. Een andere kijk op dingen zorgt dan voor een welkome afwisseling en houd je scherp.

SCHRIJVEN ONDER TIJDDRUK

Wat stoer dat je door het meedoen aan een schrijfwedstrijd een heel manuscript op papier hebt weten te zetten. Ik herken wel wat je schrijft. Het is eerst de vraag of je überhaupt een idee krijgt en daarna moet je het idee uitwerken binnen een bepaalde tijd.

Ook het overslaan van een uitdaging, of in dit geval een schrijfwedstrijd, klinkt bekend in de oren. Het liefst zou ik eigenlijk vooraf de uitslag van de wedstrijd willen weten, zodat ik de afweging kan maken of het zin heeft om mee te doen. Zoals bij veel dingen wil ik het liefst winnen. Jammer genoeg, of juist niet, weet je van te voren niet of je een redelijke kans maakt om de wedstrijd te winnen.
Dat is misschien maar goed ook, anders zou ik nooit meedoen, haha!

IEDER ZIJN EIGEN MANIER

Ik snap wel dat je het grappig vindt hoe ik heel schools mijn woorden tel. Ik ben ermee begonnen toen ik met mijn opleiding startte. Vanaf dat moment kreeg ik namelijk te maken met een maximum aantal woorden.

Zelf ben ik meer van het maken van kilometers, kortom; ik moest nu dingen gaan schrappen. Zoals het gezegde: ‘Schrijven is schrappen’. Dat was voor mij in ieder geval een hele uitdaging. Anderen hebben misschien juist moeite om veel woorden op papier te krijgen, ik heb moeite om dingen weg te laten.

Gelukkig mag iedere schrijver op zijn eigen manier invullen hoe hij of zij graag schrijft. Voor de een is dat uitgebreid voorwerk doen en veel dingen uitschrijven en voor een ander ontstaat het tijdens het werken aan een verhaal. Soms misschien een combinatie of een afwisseling hierin. Niets hoeft, alles mag. En dat is nou wat ik zo heerlijk vind aan schrijven. Ik laat me nu eenmaal liever niet teveel voorschrijven. Sommige mensen noemen het eigenwijs 😉

ONZE NIEUWE SCHRIJFUITDAGING

Ik was eigenlijk blij verrast met jouw NaNoWriMo uitdaging. Ik had ‘m vorig jaar ook voorbij zien komen, maar wist nog niet wat ik zou willen schrijven. Vandaar dat ik de uitdaging aan me voorbij heb laten gaan.

Tot dit jaar. Jij schreef erover in één van je vorige brieven en het begon meteen te kriebelen bij mij. Dit was waarschijnlijk precies het zetje dat ik nodig had om aan mijn nieuwe versie van ‘Er was eens…een juf’ te beginnen.
Hiermee beantwoord ik meteen je vraag waaraan ik wil schrijven. Gaaf dat jij aan het vervolg op je eerste manuscript wilt werken. Met deze uitdaging gaat het je vast lukken om daarmee een heel eind te komen.

Ik ga je idee zeker niet vervloeken. Ik merk dat ik het prettig vind om een soort deadline te hebben. Die digitale schop onder mijn kont heb ik nodig om tot actie te komen. Ik zal waarschijnlijk niet de enige zijn die dat op z’n tijd kan gebruiken.

We gaan elkaar zeker stimuleren om onze schrijfkilometers te halen in de maand november. Let’s do this!

HET SCHRIJVEN VAN EEN SCHRIJFHANDLEIDING

Ja, een schrijfhandleiding schrijven is toch wel een echte wens, merk ik. Eerst wil ik echter nog zoveel mogelijk informatie tot me nemen om er daarna dan mijn eigen draai aan te kunnen geven.
Inderdaad, het liefst in de vorm van een praktisch én leuk werkboek, waardoor schrijvers in spé meteen uitgedaagd worden om de opdrachten uit te voeren. Ik denk dat je hiermee meer bereikt dan met een heleboel informatie (maar dan spreek ik namens mezelf).

JOUW TIPS OP HET GEBIED VAN ‘SCHRIJF’BOEKEN

Ik heb de ‘bestseller schrijven voor dummies’ meteen gedownload en ga ‘m zeker eens lezen. Al vind ik het jammer dat ik ‘m niet kan printen, dat leest net wat fijner dan op een beeldscherm.
Het andere boek dat je als tip geeft, ken ik nog niet. Eerst maar eens even de andere boeken lezen en op een later tijdstip kan ik dit boek altijd nog gaan lezen. Super fijne tips, dank je wel daarvoor.

Ik vind het trouwens fijn om te lezen dat jij het ook prettig vindt om boeken over schrijven te lezen. Heeft misschien ook wat te maken met onze juffenachtergrond? Dat je het liefst zoveel mogelijk over het onderwerp weet en je jezelf er als het ware in specialiseert. Zomaar een gedachte, hoor.

JOUW DROMEN EN WENSEN

Het lijkt mij ook echt te gek om een boek te mogen schrijven als geschenk voor de Kinderboekenweek. Wat je al schrijft; je hebt dan onmiddellijk een enorm bereik. Zo’n boek wordt toch heel vaak gelezen.

Een uitgever vinden en je boek laten uitgeven is ook één van je (schrijf)dromen. Je weet in ieder geval dat het verhaal in de smaak valt, gezien de reacties van je proeflezers. Dat belooft wat…
Hoe gaaf zou het inderdaad zijn om je eigen kinderboek in handen te hebben en te weten dat heel Nederland je verhalen nu kan lezen. Jij en ik weten allebei maar al te goed hoe belangrijk het is voor de jeugd (en ook voor volwassenen trouwens) om te lezen. Als je daar een bijdrage aan kunt leveren, zou dat heel gaaf zijn.

Een vertaling van je verhaal of zelfs het verfilmen van je boek zijn wensen die ik ook met mijn verhaal heb. Grappig om te lezen hoe we allebei groots dromen.
Geloven in onszelf is daarom erg belangrijk én doorzetten, maar dat doen we!

PROEFLEZERS

Misschien is het een leuk idee om in een volgende brief eens wat meer over proeflezers te vertellen. Hoe vind je die? Hoe betrouwbaar is hun oordeel? Wat kun je van hun feedback leren? Verandert er na het lezen nog wat aan je manuscript of laat je het zoals het is?
Allemaal vragen waarvan ik erg nieuwsgierig ben naar het antwoord.

Heel graag tot de volgende brief.

En tot die tijd; lekker schrijven.

Liefs,
Ellen

De uitdaging die ons ‘schrijfavontuur’ heet

 

 

Hoi Ellen,

Wat leuk om te lezen dat je vindt dat ik goede tips gaf in mijn laatste brief! Ik voel mij altijd nog zo’n beginner op schrijfgebied en dan is het leuk dat er iemand is die vertrouwen heeft in wat ik doe. Dat soort lieve opmerkingen zijn goed voor het zelfvertrouwen, haha…

Een andere aanpak

Ik vertelde in mijn vorige brief dat ik tijdens het schrijven van mijn tweede manuscript een andere aanpak had. Jij vroeg je af of dat misschien kwam doordat ik er meer vertrouwen in had dat het goed zou komen. Dat is echt een heel goede vraag! Ik durf het je niet te zeggen. Dat verhaal heb ik geschreven voor een schrijfwedstrijd. Ik kwam die tegen op internet en had met mijzelf afgesproken dat ik het zou proberen als ik een goed idee zou krijgen. Ik had namelijk met een deadline te maken, die iets meer dan drie maanden verderop lag. Het was óf ik krijg een idee dat ik kan uitwerken óf ik sla deze uitdaging over.

De uitdaging van presteren onder tijddruk

Gelukkig kreeg ik binnen een week een idee waar ik wel wat mee kon. Ik had op dat moment mijn personages verzonnen en de locatie waar het zich af ging spelen. Een detective kan niet zonder gevaar, dus had ik ook een vermissing bedacht en een dader. Daar startte ik mee. Welke problemen mijn personages onderweg tegen zouden gaan komen, had ik nog niet verzonnen. De ideeën daarvoor kwamen gaandeweg het schrijfproces in mijn hoofd op. Ik noteerde die dan gelijk, zodat ik daarmee aan de slag kon. Het verhaal kwam dus meer tijdens het schrijven tot leven. Of het de slimste manier van schrijven is, dat weet ik niet. Wel weet ik, dat ik in dit geval ook niet echt de tijd had om alles van tevoren helemaal uit te denken.

Ik heb de schrijfwedstrijd niet gewonnen, maar ik kan wel zeggen dat ik in iets meer dan drie maanden tijd een volledig manuscript geschreven heb. En ook eentje waar ik trots op ben. Naderhand ben ik het verhaal verder gaan bijschaven. En het is het manuscript geworden dat ik naar verschillende uitgeverijen heb opgestuurd.

Dingen uitschrijven op papier

Jij schrijft dat je het leuk vindt om te lezen hoe ik dingen aanpak, maar dat is geheel wederzijds. Grappig om te lezen dat jij sommige dingen eerst op papier uitschrijft. Wat een werk! Maar heerlijk dat je de dingen gewoon lekker op jouw manier doet; zoals je woorden op papier tellen terwijl de computer dat inderdaad voor je kan doen. Maar volgens mij hoort dit gewoon bij jouw schrijfproces en is dat de manier waarop je het fijn vindt om te doen. Een soort schrijfgewoonte? En helemaal niet dom hoor, zoals je dat zelf zegt. Zeker niet!

NaNoWriMo: een hele uitdaging!

Wat leuk dat jij de creatieve uitdaging van NaNoWriMo ook aan wilt gaan. Het is zeker een goed idee om zo’n uitdaging samen te doen. Zo kunnen we elkaar op het goede schrijfpad houden, je weet wel, dat schrijfpad richting die 50.000 woorden… Het wordt denk ik wel pittig en hopelijk ga je mij in de loop van de maand niet vervloeken om mijn idee, haha. Maar hoe geweldig zou het zijn, als we straks kunnen zeggen dat we het hebben gered?

Ik ga dan inderdaad voor de ruwe versie van mijn kinderboek, het vervolg op mijn eerste manuscript. Ook zou het fijn zijn als ik een heel aantal lessen voor mijn cursus kan afronden. En jij? Waar ga jij voor? Ga je voor je 2.0 versie van je boek of ga je een ander verhaal (af)schrijven? Ik ben benieuwd.

Een echte schrijfhandleiding

Of ga je voor je nieuwe idee; het schrijven van een schrijfhandleiding? Wat leuk om te lezen dat je met dit idee speelt. Ik vind het ook mooi aansluiten om jouw schrijfavontuur (op ieders schrijfavontuur eigenlijk). Net als jij wil ik ook graag weten hoe dingen werken en ben de afgelopen jaren vaak op zoek geweest naar informatie op schrijfgebied. Op internet kun je al veel vinden, maar ik merk dat ik het ook fijn vind om het in een boek te kunnen lezen of opzoeken.

Zelf heb ik al een aantal boeken gelezen die je een schrijfhandleiding zou kunnen noemen:
Een bestseller schrijven voor Dummies. Dit boek is niet meer te koop, maar mocht je dit willen lezen, kan dat. Je kunt hem namelijk gratis downloaden. Ik vind het ‘… voor Dummies’-principe altijd wel wat hebben, dus heb ik hem gelezen. Er staan wel nuttige tips in.
Kinderboeken schrijven, van Wim Daniels. Zeker toen ik wist dat ik kinderboeken wilde schrijven, heb ik dit boek gelezen. Er staan wat algemene tips in, maar ook specifieke tips voor kinderboekenschrijvers. Ik merk dat enkele tips tijdens het schrijven nog door mijn hoofd schieten. Als ik weer eens iets schrijf of wil schrijven, waarvan ik heb geleerd dat je dat beter niet of anders kunt doen. Oh ja, klinkt het dan in mijn gedachten. Ik heb dus wel degelijk iets aan dit boek gehad.

Verder heb ik nog geen schrijfhandleidingen gelezen. Maar geïnspireerd door jouw vorige brief en foto, heb ik een nieuwe aangeschaft. Ik kan niet wachten om daaraan te beginnen.

Jouw schrijfhandleiding – alweer een leuke uitdaging

Ook ben ik nieuwsgierig naar jouw idee. Het klinkt goed. Een schrijfhandleiding met bruikbare tips en ervaringen lijkt mij heel waardevol voor iedere beginnende schrijver. Wij zullen namelijk niet de enige twee zijn die om informatie zitten te springen. Een werkboek klinkt ook interessant. Dan kunnen de lezers gelijk hun nieuwe tips en ideeën uitproberen. Als ik jou was, zou ik dit idee zeker niet loslaten.

Mijn dromen en wensen

Je vraagt naar mijn dromen en wensen. Jeetje… Dat zijn er zoveel. Ik las een artikel over de schrijfster van het Kinderboekenweekgeschenk, over droom gesproken, hihi. Zij vertelde wat ze allemaal al bereikt had en ik kon alleen maar denken: Wauw, dat is heel gaaf.

Mijn allereerste schrijfdroom is het uitbrengen van mijn eerste boek. Het zou heel bijzonder zijn als alle kinderen van Nederland mijn boek zouden kunnen lezen. De proeflezers zijn erg enthousiast, dus daar ligt het niet aan. Nu de uitgeverijen nog. Ik ben druk bezig de juiste uitgeverij te vinden.

En verder? Oh, ik heb nog zoveel andere wensen. Dat boek, als het er eenmaal is, laten uitgeven in het buitenland of, welja, laten we er een film van maken. Daar zou het trouwens uiterst geschikt voor zijn, al zeg ik het zelf. En nog veel meer wensen…

Maar genoeg voor nu. Ik heb mijn verhaal alweer veel te lang gemaakt. Volgende keer vertel ik weer verder. Tot snel!

Liefs, Sandy

Wil je meer leuks ontdekken en lezen over Sandy? Neem dan eens een kijkje op haar website; deze staat vol met spannende verhalen.

 

Ben jij ook gek op ‘schrijfhandleidingen’?

Hey Sandy,

Ik heb heel erg genoten van jouw brief, waarin een heleboel nuttige tips stonden. Zo herkende ik een aantal dingen die je beschreef. Grappig om te lezen dat sommige dingen hetzelfde zijn. Ik kreeg in de auto tijdens onze zomervakantie, net als jij, een idee voor een verhaal. Ook ik maakte snel een notitie in mijn telefoon, bang om het te vergeten. Al denk je dat je het wel kunt onthouden, toch werkt het in de praktijk meestal net anders. Het is me dus wel eens gebeurd, dat ik een geweldig idee had, maar een aantal uren later was ik het alweer compleet vergeten en baalde ik als een stekker dat ik het niet genoteerd had. Het is dus erg belangrijk om bij die briljante ingevingen meteen een notitie te maken; in je telefoon of in een notitieboekje. Wat je het makkelijkst of fijnst vindt.

GOEDE TIPS

Ik merk dat ik het heel prettig vind om te lezen hoe jij de dingen aanpakt. Sowieso ben ik iemand die graag weet hoe dingen in elkaar zitten. Hoe processen werken. Het is toch ook zo dat de weg ergens naartoe vaak net zo mooi (of misschien soms wel mooier) is als het uiteindelijke resultaat. Vandaar dat ik mijn site ook ellens schrijfavonturen noem. Ik vind het echt een avontuur om te schrijven, te creëren en bekendheid te krijgen.

Je geeft me heel veel tips, dingen waar ik niet per se aan dacht, maar die wel heel belangrijk zijn om te vermelden. Zo zeg je dat je voor je eerste manuscript alle hoofdstukken al had ingedeeld met een korte inhoud. En de personages had uitgewerkt met karaktereigenschappen.
Ik ben het trouwens met je eens, dat het handig is om dit in een echt schrift te doen, zodat je kunt aanvullen en uitgummen.

DINGEN KUNNEN VERANDEREN

Ik moest stiekem een beetje lachen, toen je schreef dat je voor je tweede manuscript heel anders te werk bent gegaan. Dat je geen schrift hebt gebruikt om dingen in op te schrijven, maar op de computer een document hebt aangemaakt, waarin je de personages uitwerkte en het verhaalplot kort beschreef.

Zou dat zijn omdat je, nu je al één manuscript had, wat meer vertrouwen had dat het goed zou komen? Dat wanneer je dingen in je hoofd helder hebt, dat het met het schrijven wel goedkomt? Dat het als het ware vanzelf gaat ‘stromen’ (al heb ik een hekel aan het woord stromen…).

Ik herken dat wel. Ik doe de dingen nu ook veel gevoelsmatiger. Vaak wanneer er een beperkt aantal woorden mag worden gebruikt, schrijf ik het eerst uit op papier. Dan tel ik tussendoor het aantal woorden dat ik al geschreven heb. Beetje dom natuurlijk, want op de computer kan je dat precies zien. Het is gewoon iets waarbij ik me fijn voel en me het gevoel geeft de regie zelf in handen te hebben en het verhaal te kunnen sturen. Als ik op de computer typ, blijven de woorden komen en let ik niet meer op het aantal.

NANOWRIMO

Ik heb zeker ooit gehoord van deze schrijfuitdaging. Nu jij erover schrijft, denk ik er zelf ook over om mee te doen. Het is inderdaad een goede stok achter de deur om schrijfkilometers te maken en bepaalde verhalen af te krijgen. Voor jou een goede gelegenheid om de opdrachten van je schrijfcursus af te ronden en een ruwe opzet voor je volgende kinderboek te maken.
Al is 50.000 woorden in 30 dagen een pittige klus, denk ik.

Zullen we afspreken dat we deze uitdaging samen aangaan en elkaar hierin stimuleren en motiveren? Als je dit niet alleen doet, is de kans groter dat je erin slaagt om die 50.000 woorden te schrijven.
Hoe mooi zou het zijn als we eind november allebei de klus geklaard hebben? J

EEN ECHTE SCHRIJFHANDLEIDING

Steeds vaker heb ik het idee om een soort schrijfhandleiding te schrijven. In mijn enthousiasme heb ik verschillende schrijvers gemaild met de vraag of ze mij van tips konden voorzien. Misschien wel in een persoonlijk gesprek/interview. Helaas heeft geen enkele schrijver zelf gereageerd, maar kreeg ik (als ik al reacties kreeg) een standaard antwoord met een verwijzing naar de website van de betreffende schrijver.

Een tikkeltje gedesillusioneerd besloot ik af te zien van mijn idee om via schrijvers aan tips te komen. Op Internet is immers veel informatie te vinden.
Toch blijft het idee om een soort werkboek of handleiding te maken in mijn hoofd rondspoken. Wie weet heeft dit ook met mijn onderwijsachtergrond te maken. Ik blijf het boeiend vinden om mensen iets te leren. Ook omdat ik zelf heel erg geïnteresseerd ben in hoe dingen ontstaan of werken.

SCHRIJFHANDBOEKEN

Heb jij tips voor goede schrijfhandboeken? Waarin praktische en laagdrempelige tips worden aangereikt? Vaak vind ik deze boeken te langdradig of te vergezocht. Zo heb ik ooit eens gelezen dat schrijvers zich letterlijk een aantal maanden in een kelder of op een zolder opsluiten om vervolgens helemaal één te worden met het personage waarover ze schrijven. Om zo het verhaal te kunnen schrijven. Nou, dat is voor mij dus een complete no-go. Ik zie het niet zitten om mezelf überhaupt op te sluiten en bovendien heb ik een gezin met kinderen. Dat gaat dus never nooit werken.

Het moeten echt realistische en praktische tips zijn, die ook met een druk gezin uitvoerbaar zijn.
Natuurlijk snap ik ook wel dat er geen stappenplan bestaat om een goed verhaal of boek te schrijven en dat het voor iedereen anders werkt. Maar de basisbeginselen en je eigen ervaringen kunnen voor schrijvers in spé heel inspirerend zijn, lijkt me.

BENIEUWD NAAR HET VERVOLG

Nu ben ik aangekomen bij het laatste gedeelte van mijn brief. Zoals je kunt lezen, ben ik erg gedreven en enthousiast over dit idee en wil ik het ook echt gaan uitwerken. Of er een soort werkboek van maken met allerlei leuke, creatieve opdrachten.

Maar goed, ik heb ook nog heel veel andere ideeën en dingen die ik wil doen. Ik kom dus weer tijd te kort om alles uit te werken, vrees ik! 😉

Ik ben benieuwd of jij ook nog dromen/wensen hebt. Tot de volgende brief.
Liefs, Ellen

Werken met een schrijfplan?

Hoi Ellen,

Wat is het weer leuk om jouw brief te lezen! Een brief met weer genoeg leuke dingen om over te brainstormen en schrijven.

Een idee uitwerken tot een schrijfplan

Je stelt in jouw brief hele goede vragen en ik vind het heerlijk om daar over na te denken. Zo vraag jij je bijvoorbeeld af hoe ik een idee uitwerk tot een plan. Het idee dat ik nu voor mijn nieuwe boek heb, is vooral nog een idee dat ik in mijn hoofd aan het uitwerken ben. Ik heb er nog niet zoveel over op ‘papier’ staan, alleen een beetje in een notitie in mijn telefoon. Het idee kwam in mijn hoofd terwijl ik in de auto zat. Veel te bang dat ik het zou vergeten, ben ik het in korte opmerkingen gaan noteren. Lang leven de smartphone, haha.

Nu ik het net even teruglees, merk ik dat het goed is dat ik het genoteerd heb, want ik zie nu dingen staan waarvan ik denk: hé, dat is leuk, maar wat ik eigenlijk alweer een beetje vergeten was. Zo werkt dat ook wel een beetje voor mij; als ik het opschrijf, kan ik het ‘loslaten’. Niet dat ik het echt helemaal loslaat, maar zo krijg ik in ieder geval weer wat meer ruimte in mijn hoofd. Anders zou het nog een keer gaan ontploffen van alle ideeën die erin zitten…

Ik denk dat het trouwens wel tijd wordt dat ik mijn idee tot een echt plan ga uitwerken.

Hoe maak ik een schrijfplan?

Dit idee moet ik natuurlijk nog gaan uitwerken en hoe dat precies wordt, weet ik nog niet. Ik kan je wel vertellen over het schrijfplan bij mijn eerste manuscript. Sommige mensen werken een plan uit op de computer, maar ik ben toch iemand die ervan houdt veel dingen letterlijk op te schrijven.

De personages

Ik heb een schrift gepakt en ben gaan schrijven. Allereerst heb ik de personages genoteerd. In het begin hadden ze nog geen naam, maar alleen wat karaktertrekken. Ik heb avonden op internet gezocht naar inspiratie. Mocht het boek er ooit komen, dan zul je zien dat elke naam iets betekent en dat dit precies past bij het personage. Meer ervaren schrijvers zullen waarschijnlijk in een deuk liggen, maar ik had het gevoel dat de namen écht wat moesten betekenen. In het schrift had ik genoeg ruimte overgelaten (dacht ik, hihi) om later nog meer toe te voegen over deze personages.

Verhaallijn in het kort

Het volgende wat ik heb genoteerd is de verhaallijn, in het kort. Ook wel het plot genoemd. Hierachter heb ik ook extra ruimte gelaten voor latere toevoegingen. Daarna heb ik het plot in hoofdstukken ingedeeld en over elk hoofdstuk heb ik in het kort geschreven waar het over moest gaan. Elk hoofdstuk speelt zich ergens anders af en dat maakte het voor het schrijfplan makkelijker. Later heb ik elk hoofdstuk nog verder uitgewerkt. Dit allemaal nog steeds op papier.

De rode draad in het verhaal

Wat ik ook nog noteerde in mijn schrijf, waren de dingen die een rode draad in mijn verhaal vormden. Door het te noteren, kon ik mijn verhaal consistent houden. Door het elke keer op dezelfde manier te gebruiken, zouden er geen grote fouten insluipen. Ik geloof dat dit aardig gelukt is.

Ten slotte heb ik een tijdlijn gemaakt tijdens het schrijven. Aan het einde van het avontuur moest ik weten hoelang mijn personages erover gedaan hadden. Elke overnachting en waar deze plaatsvond heb ik genoteerd. Ik kon toch moeilijk zeggen dat ze er een week over hadden gedaan, als mijn lezers mee kunnen tellen en toch op een paar weken extra uitkomen. Misschien een beginnersdingetje…

Een schrijfplan voor mijn tweede manuscript?

Hierboven kun je lezen hoe uitgebreid ik mijn schrijfplan had gemaakt voor mijn eerste manuscript. Nou, ik kan je vertellen dat ik voor mijn tweede manuscript een stuk simpeler aan het werk ben gegaan. Ik had daarvoor een grove verhaallijn in mijn hoofd. Het plot heb ik in korte notities in mijn telefoon gezet en daarna iets uitgebreider uitgewerkt in een document op de computer (geen schrift dit keer). Op diezelfde computer heb ik een document aangemaakt waarop ik alles van de personages kon noteren. En toen ben ik simpelweg gewoon gaan typen.

Kort en krachtig dus. Echt een wereld van verschil in werkwijze en vraag mij niet hoe dit komt. Het is gewoon zo gelopen. Ik hoef je denk ik niet te vertellen dat het tweede verhaal meer een eigen leven ging leiden tijdens het schrijven dan het eerste verhaal. Zonder hele uitgebreide voorbereiding kon ik meer ontdekken waar het verhaal mij mee naartoe zou nemen. Ik hield alleen wel heel goed het plot in de gaten en dan vooral het einde waar ik uiteraard naartoe wilde werken. Het is een detective en ik had natuurlijk een dader in mijn hoofd. Dan kan het niet opeens iemand anders worden, want dan kloppen de aanwijzingen in het verhaal niet meer.

Wel en niet schrijven met een schrijfplan?

Wat is nou beter? Dat zou je je kunnen afvragen. Ik denk dat het ene niet beter is dan het andere. Het zal per schrijver verschillen welke manier het beste werkt. Zelf heb ik nog geen idee wat mijn manier is. Maar dat was denk ik wel duidelijk, haha. Ik ben mijzelf wat dat betreft als schrijver nog helemaal aan het ontdekken. Met mijn derde manuscript ga ik wel zien welke kant het op zal gaan. Ik denk dat het een tussenweg zal gaan worden. Als ik het weet, zal ik het vertellen.

Nanowrimo

In mijn vorige brief heb ik verteld dat ik mee wil doen aan de Nanowrimo in november. Het lijkt mij een geweldige ervaring en ik ben vooral benieuwd of het mij gaat lukken om die 50.000 woorden in 30 dagen te gaan schrijven. Nu is 50.000 woorden wel erg veel voor een kinderboek, maar misschien is het ook een mooi moment om die korte verhalen voor mijn schrijfcursus helemaal af te maken. Tenslotte; schrijven is schrijven. Als het mij lukt, heb ik aan het einde van de maand een ruwe versie van een kinderboek en mijn schrijfcursus af. Hoe mooi is dat?

Heb jij wel eens gehoord over Nanowrimo? En lijkt jou dat wat?

Nog veel onbeantwoorde vragen…

Ik merk dat ik een heleboel vragen nog helemaal niet beantwoord heb. Of andere dingen waar ik graag nog over zou willen vertellen naar aanleiding van jou brief. Sorry… Ik ben waarschijnlijk te uitgebreid geweest over je eerste vraag. Maar ik vind het ook gewoon heel leuk om over te vertellen en ik merk dat ik tijdens mijn vele zoektochten op internet helemaal niet zoveel over het daadwerkelijke schrijfproces heb kunnen terugvinden.

De rest houd je dus gewoon nog tegoed. Zoals dat uitstapje naar een ander medium waar jij al over begon. Dat ben ik zeker nog niet vergeten. Wordt vervolgd…

Tot snel!

Liefs, Sandy

Wat een leuke brief bomvol goede tips en inspiratie. Vind je het leuk om meer over Sandy te weten te komen? Neem dan zeker eens een kijkje op haar website

Van idee tot uitgewerkt plan

 

Ha die Sandy,

Wat heerlijk om weer zo’n leuke brief van je te ontvangen. Ik merk dat ik dit echt gemist heb in de zomervakantie. Natuurlijk heb ik heel veel leuks gedaan en ook weinig tijd gehad om te denken aan onze brieven, maar nu ik jouw brief in mijn mailbox ontvangen had, werd ik erg blij.

Fijn dat je tijdens je vakantie zo lekker hebt genoten van de rust en de vrijheid om leuke dingen te doen met je gezin. Die zes weken zijn dan vast voorbij gevlogen. Je schrijft dat je alweer helemaal in je (schoolse) ritme zit. Dat is hier precies hetzelfde.

PLANNEN DIE HAP!

Niet alleen zit je weer in het schoolritme, maar ook in het schrijfritme. Voornamelijk door het gebruik van de purpuzplanner. Ik werd na het lezen van jouw review zo enthousiast, dat ik er ook ééntje voor mezelf heb aangeschaft (al is het jaar voor een groot deel voorbij;-) ). Eerlijk is eerlijk; in de vakantie heb ik er totaal niet naar omgekeken. Ik had ‘m zelfs meegenomen in mijn koffer en toch niet gebruikt.

Op vakantie laat ik dingen meer aan het ‘toeval’ over en wil ik niet vastzitten aan een planning. Heb ik zin om te schrijven, doe ik dat en zo niet; ook goed. Het mag allemaal wat vrijblijvender. Vakantie is tenslotte om te ontspannen en leuke dingen te doen en niet om te móeten. Niet dat schrijven niet leuk is, hoor. Ik wil het liever losjes houden.

Nu na de vakantie heb ik ‘m wel op de tafel naast mijn laptop liggen en plan ik (althans dat probeer ik) de ‘must do’ dingen in. Ik bepaal voor mezelf wat ik zeker gedaan wil hebben in een week. En dan kijk ik waar ik ruimte heb voor eventuele extra dingen.

HOE WERK JE EEN IDEE UIT?

Ik lees dat jij al een nieuw verhaalidee in je hoofd hebt uitgewerkt. Wat gaaf! En dan ook nog eens een vervolg op jouw eerdere manuscript. Super dat dit tijdens je vakantie ‘zomaar’ ontstaan is. Waarschijnlijk omdat je in je hoofd ruimte hebt door de rust die de vakantie met zich meebrengt.

Ik vraag me af hoe jij ervoor zorgt dat een idee wordt uitgewerkt tot een concreet plan?
Welke stappen zet je dan? Wat doe je eerst en hoe ga je verder? En misschien nog belangrijker: hoe hou je focus?

IDEEEN KRIJGEN EN DAADWERKELIJK UITWERKEN?

Ik krijg heel regelmatig de meest geweldige ideeën, vind ik zelf, haha! Zo heb ik verschillende van deze ideeën in een schrift staan met het idee ze ooit te gaan uitwerken. Herken je dat? Dat je in je onderbuik zo’n warm gevoel krijgt en weet dat je iets moois in gedachten hebt. Zodra ik dat gevoel heb, weet ik dat ik er mee aan de slag moet.

Helaas lukt het me niet om al die fantastische ideeën uit te werken en ze in de praktijk te brengen, hoe graag ik dat zou willen. Het ontbreekt me aan tijd en vooral aan focus. Als het aankomt op details ben ik minder makkelijk te motiveren. Ik hou meer van de grote lijnen en alles erom heen dan de dingen helemaal tot in de puntjes uit te werken.
Dan ben ik in mijn hoofd alweer op zoek naar een nieuw, geweldig idee.

LIJSTEN MET TO DO DINGEN

Net als ik heb jij een behoorlijk lijstje met dingen die je in 2019 nog gedaan wilt hebben. Een heleboel van die dingen gaan jou zeker lukken. Volgens mij kun jij je namelijk goed aan je gemaakte planning houden. Zeker als je zo’n handige tool hebt als de purpuzplanner. Ik merk dat ik het lastig vind om me te houden aan een gemaakte planning. Zo komt er af en toe iets tussendoor en besteed ik daar mijn aandacht weer aan. Lekker chaotisch, hè?

Ik ben heel benieuwd of je dit jaar een uitgever gaat vinden voor je manuscript. Ik hoop het van harte; het is je heel erg gegund! Wat zou het mooi zijn als je dat kunt afstrepen voor 31 december. Fingers crossed…

IN HET KADER VAN NIEUWE DINGEN…

Wat ontzettend leuk om te lezen dat het maken van jullie YouTube filmpjes zoveel plezier geeft en ook al heeft geleid tot veel kijkuren. Ik weet zeker dat er animo is voor een kanaal waarop leuke kinderfilmpjes te zien zijn. Ik vind dat jullie er goed in slagen om je in te leven in de belevingswereld van het kind.
Fijn dat het bedenken en opnemen van deze filmpjes een hoop energie oplevert. Het zou zomaar eens een echte hit kunnen worden.

Ik bedacht vanmiddag opeens dat wij misschien ook wel eens een uitstapje kunnen maken naar een ander medium, maar daar zullen we het vast een andere keer over hebben. Niet alles tegelijk.

Ik ben blij dat we ons schrijfavontuur na de zomervakantie opgestart hebben en weer in ons schrijfritme zitten. Nu de herfst in aantocht is en de dagen korter, natter en kouder gaan worden, is het tijd om veel tijd achter onze laptops door te brengen en mooie, spannende verhalen te verzinnen en uit te werken.

Ik kijk er in ieder geval erg naar uit!

Tot snel.

 

Liefs,
Ellen

 

 

Yes! Weer terug in het schrijfritme

 

Hoi Ellen,

De zomervakantie lijkt inderdaad alweer lang geleden. Ik heb deze vakantie altijd wel even nodig om bij te komen van alle drukte die bij (het einde van) een schooljaar komt kijken. Gelukkig kan ik terugkijken op een heerlijk jaar met een hele leuke groep. Inmiddels zit ik alweer helemaal in het schoolse ritme, zowel voor de kinderen als voor mijzelf.

Na de vakantie weer terug in het schrijfritme

Met de start van het schooljaar is niet alleen het schoolse ritme weer begonnen, maar ook het schrijfritme. Ik heb gemerkt dat ik in de zomervakantie in mijn hoofd wel veel met schrijven bezig ben geweest, met hier en daar de nodige aantekeningen maken, maar dat ik niet zoveel aan het daadwerkelijke schrijven ben toegekomen. In een vakantie geniet ik altijd heerlijk van mijn kinderen en het feit dat ik even een keertje niets hoef te doen. Zo ook deze vakantie.

Hoe heerlijk dat niets doen en alleen lekker genieten ook is, het is ook heel fijn om weer een ritme te hebben. Zo heb ik inmiddels alweer een paar nieuwe blogs op mijn website gezet en heb ik de eerste les voor mijn schrijfcursus ingeleverd. Ook heb ik mijn mooie Purpuzplanner weer tevoorschijn gehaald, die ook even heeft genoten van 6 weken vakantie… Ik merkte trouwens gelijk dat ik het heel fijn vond om alles weer in te plannen en het weer even een plekje te geven (letterlijk en figuurlijk).

Wat heb ik dan in de vakantie gedaan?

In één van mijn blogs heb ik geschreven over het begrip inspiratie en met name waar ik dat vandaan haal. Eén van de dingen die met stip bovenaan staat is ‘vakantie’. Terwijl ik in de prachtige Swäbische Alb was, in Duitsland, waar ik samen met mijn mannen de meest schitterende plekken en uitzichten heb gezien, klom er opeens een verhaal in mijn hoofd. Het is niet de eerste keer dat dit gebeurde; de vorige keer heb ik dat idee uitgewerkt tot mijn eerste manuscript. Het mooie is dat dit verhaal het vervolg gaat worden op dat manuscript. Je zou kunnen zeggen dat het toeval is, maar ik zeg altijd ‘toeval bestaat niet’. Je zou dus eerder kunnen zeggen, dat het zo heeft moeten zijn. Welk verhaal er nu in mijn hoofd zit, vertel ik lekker nog niet. Dat moet eerst een plekje krijgen op papier. Maar als het net zo wordt als de vorige, dan ben ik alvast dik tevreden.

Focus en schrijfdiscipline

Je vertelt in je brief dat het niet is gelukt om tijdens je vakantie te werken aan je manuscript. Ik kan mij heel goed voorstellen dat het lastig is om aan het project te beginnen. Ik herken dat ook wel een beetje hoor. Zelf merk ik het bijvoorbeeld met mijn schrijfcursus. Ik moet nog zoveel lessen dat het in mijn hoofd soms gewoon ‘zó véél’ nog is. Alsof het echt een hele klus is. Terwijl ik ook heel goed weet, in mijn geval natuurlijk, dat het eigenlijk kleine brokjes/lessen zijn en dat ik met het maken van elke les weer een stukje dichterbij het einddoel ben; het afronden van de schrijfcursus. Misschien helpt het jou om het ook op te delen in kleine stukjes en die in te plannen in jouw Purpuzplanner (zo leuk dat jij er ook eentje hebt nu…). Fijn dat je in ieder geval al zegt dat het je rust geeft. De kunst is inderdaad het volhouden.

Ik heb voor mijzelf een vast moment bedacht waarop ik mijn weekplanning opschrijf. En probeer mij daar ook goed aan te houden. Wel merkte ik dat ik tegen het einde van het afgelopen schooljaar zoveel had om aan te denken, en 1 dag minder om alles in te doen, dat ik dit moment nog wel eens vergat. Met als gevolg dat ik de planner ook te weinig in keek. In de zomer had ik mijzelf een schrijfvakantie beloofd en heb ik hem bewust even niet ingekeken. Maar nu heb ik het weer opgepakt en ook ik merk die rust weer gelijk. Alles staat genoteerd en het afstrepen is inderdaad heerlijk om te doen. Ook gebruik ik de Purpuzplanner om mijn blogideeën te noteren en dat is ook heel fijn. Ik gebruik hem dus weer met veel plezier!

Mijn plannen voor de komende weken

Jij hebt een hele lijst met plannen. Volgens mij ga jij je de komende periode niet vervelen. Al heb ik het idee, dat jij je sowieso niet zo snel verveelt. En nu vraag je naar mijn plannen… Goede vraag. Ik heb in januari een blogpost gemaakt met daarin mijn doelen voor 2019. Dat was ook best een hele lijst. Inmiddels zijn we natuurlijk alweer in september belandt en hebben we nog iets meer dan 3 maanden de tijd om ze te halen. Goed om weer eens terug te kijken naar mijn plannen en wat ik de komende maanden nog wil doen.

– Ik wil nog een aantal recensies schrijven.
– Ik wil nog een aantal korte verhalen plaatsen.
– Ik wil nog steeds die ene uitgever vinden voor mijn boek.
– Ik wil mijn schrijfcursus afronden.
– Ik wil meer websitebezoekers en meer bereik op de social media.
– Ik wil nog aan een nieuwe schrijfwedstrijd meedoen.
– Ik wil in november meedoen met NaNoWriMo: een jaarlijks terugkerend schrijfevenement waarbij je 50.000 woorden moet schrijven in 30 dagen tijd.

In de loop dat dit jaar heb ik net als jij een nieuw doel ontwikkeld; ons schrijfavontuur voortzetten en inderdaad zoveel mogelijk mensen daarvan mee laten genieten.

Daarnaast noem je al mijn YouTube-avontuur… Die valt onder het kopje; even iets nieuws proberen. Heel in het kort voor de lezers die geen idee hebben waar het over gaat; ik ben samen met een goede vriendin een YouTube-kanaal begonnen. Wij maken speelgoedfilmpjes met verhalen voor jonge kijkers over allerlei onderwerpen en thema’s die bij deze leeftijd passen. Tot nu toe gaat het heel goed. We hebben de grootste lol tijdens het filmen en zitten inmiddels al op heel wat kijkuren. Hopelijk komen er hier nog veel meer kijkuren en abonnees bij. Lief dat je het vroeg…

Het schrijfritme van ons schrijfavontuur

Dit was het weer voor nu. Ik vind het ook super leuk dat we ons schrijfavontuur weer opgepakt hebben. Ook daarmee zitten we weer in het schrijfritme. Leuk!

Tot snel!

Liefs, Sandy

Wil je meer lezen van Sandy? Neem dan eens een kijkje op haar website! Super leuk. 

Hey Sandy,

Het lijkt alweer zo lang geleden, vind je niet?
De vakantie, die zo eindeloos voor ons uitgestrekt lag, is helaas alweer ten einde en het alledaagse leventje weer begonnen.

Ik hoop dat je de vakantie ten volle benut hebt om heerlijk uit te rusten, bij te komen van een stressvolle laatste periode op school, van je kids te genieten en vooral veel tijd hebt gehad om lekker te schrijven.

ZIJN MIJN SCHRIJFPLANNEN GEREALISEERD?

Voor onze zomerstop (haha!) had ik voor mezelf een heel lijstje gemaakt met dingen waar ik in de vakantie aan wilde werken.
Zo wilde ik blogs gaan schrijven, verhaal ideeën voor schrijfwedstrijden uitwerken en een begin maken aan het herschrijven van mijn boek ‘Er was eens…een juf’.
Nu ben je natuurlijk benieuwd in hoeverre ik hierin geslaagd ben.

Ik kan je vertellen dat ik best een aantal punten van mijn to-do lijstje heb kunnen wegstrepen. Zo heb ik een aantal nieuwe blogs geschreven, heb ik een verhaal voor een wedstrijd uitgewerkt en heb ik mijn manuscript meegenomen op onze vakantie naar Zwitserland en Italië.

MANUSCRIPT AL HERSCHREVEN?

Misschien lees je al een beetje tussen de regels dat het me niet gelukt is om aan mijn manuscript te werken tijdens mijn vakantie. Niet in het buitenland, maar ook niet thuis.
Ik had geen tijd is natuurlijk geen goede smoes, hè? Tijd had ik immers in overvloed. Misschien heeft het met focus te maken? Of discipline? Ik weet het niet. Feit is dat het een behoorlijk klus gaat worden en ik me echt moet zetten om eraan te beginnen.

Herken je dat? Dat je wel graag wilt beginnen aan een project, maar dat je jezelf eerst bij elkaar moet rapen, als het ware, om het daadwerkelijk te gaan doen.

VAKANTIE VOORBIJ EN HOE NU VERDER?

Laat ik vooropstellen dat ik ontzettend heb genoten van mijn vakantie. Heerlijk was het om niet naar de klok te hoeven kijken en alles op uur en tijd te moeten doen. Geen sporten, geen clubs of andere hobby’s; kortom lekker niksen. Daar is niks mis mee en gaat me dan ook behoorlijk goed af, moet ik zeggen.

Ook voor de kinderen is het fijn om eens even niet aan school en huiswerk te hoeven denken en laat naar bed te gaan en een gat in de dag te kunnen slapen. Iets dat ze overigens regelmatig gedaan hebben. Dacht ik jaren geleden nog dat mijn kinderen nooit langer dan tot 08.00 uur in bed zouden blijven liggen, nu moet ik ze er ooit uitslepen, haha!

EINDELIJK WEER WAT STRUCTUUR EN RITME

Ik klink vast als een verwende moeder, maar ik kan het echt waarderen dat iedereen weer in zijn eigen ritme zit. Ik kan pas echt meters maken als ik het huis voor mezelf heb en niet word afgeleid door kinderstemmen, de tv die keihard staat of andere geluiden.
Heerlijk, die rust. Nu kan ik alles weer doen, wanneer en hoe het mij het beste uitkomt.
Ook heb ik een nieuwe structuur voor mezelf bedacht. Geïnspireerd door jouw enthousiaste verhalen over de purpuzplanner heb ik ‘m net voor mijn vakantie besteld. Ook al is de helft van het jaar al voorbij, de andere helft kan nog best ingevuld worden…

Ik moet zeggen, nu ik mijn to-do dingen inplan en opschrijf, geeft me dat echt een bepaalde rust. Ik hoop dat ik consequent blijf met plannen en het ook doen natuurlijk. Het is een fijn gevoel om dingen te kunnen afstrepen en om ze niet in je hoofd te hoeven hebben. Lang leve de planners!

Gaat het met jouw planning ook nog steeds goed? Blijf je trouw invullen? Daar ben ik echt benieuwd naar, omdat ik van mezelf weet dat ik snel geneigd ben dingen te laten versloffen.

PLANNEN VOOR DE KOMENDE WEKEN

Nu het nieuwe schooljaar is begonnen, kunnen we weer opstarten en/of verdergaan waar we gebleven waren.
Zelf heb ik een aantal dingen op de planning;

  • Ik wil voor het eind van 2019 mijn manuscript herschreven hebben en opgestuurd hebben naar een redacteur… (zo, nu staat het zwart op wit en kan ik er niet meer onderuit)
  • Ik wil aan zoveel mogelijk schrijfwedstrijden meedoen en liefst winnen!
  • Ik wil nieuwe foto’s maken, die ik weer kan gebruiken om mijn website en social media te verfraaien (oe, dat vind ik me toch LEUK!!)
  • Ik wil mijn korte verhalen bundelen en in één boek onderbrengen
  • Bloggen, bloggen en nog eens bloggen!
  • Ons gezamenlijke schrijfavontuur voortzetten en proberen onder de aandacht te krijgen van zoveel mogelijk belangstellenden
  • Op Instagram veel actiever worden met zowel persoonlijke als ‘zakelijke’ berichten (hiervoor ben ik gestart met de cursus van Joyce Celine)
  • En nog veel meer….

Wat zijn jouw plannen voor aankomende tijd? En hoe gaat het met je nieuwe avontuur op YouTube?

Zo dat was het weer voor deze keer.

Super leuk om ons gezamenlijke schrijfavontuur weer op te pakken. Ik hoop dat onze brieven door medeschrijvers worden opgepikt en dat ze ons zullen volgen. Wie weet komt daar nog iets moois uit voort, al ben ik heel dankbaar om dit avontuur met jou te mogen en kunnen delen.

Tot de volgende brief,
Liefs Ellen

Op Sandy’s website kun je nog veel meer leuke en spannende verhalen lezen. Ben je benieuwd? Klik dan hier

Ha Sandy,

Ik ben het helemaal met je eens; een feestje om brieven te schrijven én te lezen. Bovendien vind ik jouw inbreng altijd erg leuk en waardevol. Je snijdt fijne onderwerpen aan, waar we allebei uren over kunnen brainstormen en schrijven. Net als jij ben ik altijd benieuwd naar jouw mening. Erg mooi om te ervaren dat we vaak op dezelfde manier naar dingen kijken.

BESTAAT HET PERFECTE PLAATJE EIGENLIJK WEL?

Het antwoord op die vraag lijkt me duidelijk: nee. Niemand is perfect en geen enkel leven verloopt vlekkeloos. Man, wat zou dat saai zijn, zeg. Natuurlijk vindt niemand het prettig om met tegenslag te moeten omgaan en hebben we liever dat alles op rolletjes loopt, maar dat is niet de realiteit. Dat weten we allemaal.
Het is iets anders wat we naar de buitenwereld communiceren. Kijk maar naar Facebook en Instagram stories. Alle plaatjes die je daarop ziet, zijn gelikt en prachtig. Lang leve de vele filters en fotoshop! 😉

Gelukkig zeg je zelf ook dat jouw leventje niet perfect is, maar dat je dik tevreden bent met hoe het nu gaat. Nou, dat klinkt mij als muziek in mijn oren. Tevreden zijn is een groot goed. Dat zouden meer mensen mogen zijn. Hoe zou het komen dat iedereen zo bezig is met de buitenkant en wat anderen ervan denken en vinden? Tja, dat vraag ik me ook vaak af. Blijkbaar is het normaal dat we alleen maar het beste van het beste willen en dat we streven naar perfectie. Een beeld dat door media in de wereld is geroepen, denk ik. En hoe veel mensen tegenwoordig hun kind pamperen en voor alle valkuilen en obstakels willen behoeden. Hen een perfect leven willen geven. Maar goed, dat is weer voer voor een andere blog.
Anyway, net als jij ben ik zeer tevreden met hoe mijn leven er momenteel uitziet. Ik geniet er iedere dag van. Nou ja, bijna iedere dag dan…

IDYLLISCHE PLEKJES OM TE SCHRIJVEN

Magie, daar hou ik van. In mijn verhalen, maar ook daarbuiten. Het opzoeken van bijzondere schrijfplekjes is één van zo’n magische dingen. Misschien blijft het bij dromen en hou ik het gewoon bij mijn laptop en vulpen met notitieboekje. Stiekem hoop ik ergens dat ik op een dag mijn schrijfspullen inpak en op zo’n mooi magisch plekje terechtkom. Het hoeft niet eens een schrijfvakantie te zijn, gewoon een totaal ander plekje als mijn gebruikelijke plek is al geweldig. Misschien niet eens met andere mensen, maar lekker alleen. Helemaal afgezonderd van alle drukte en ergens in de natuur mijn fantasie op de vrije loop laten. Heerlijk lijkt me dat.

Voor jou, als leerkracht, is dat sowieso lastig, omdat je gebonden bent aan de schoolvakanties. Ik ben een stuk flexibeler wat dat betreft. Al vind ik ook lastig omdat ik thuis een druk gezin heb met drie opgroeiende kinderen en het liefst zoveel mogelijk thuis ben om hen hierin te begeleiden. Waarschijnlijk blijft het bij mij voorlopig dus bij fantaseren.

PERFECTIONISTISCH? IK? HOE KOM JE ERBIJ!

In de brieven die we elkaar schrijven, denk ik je inderdaad steeds beter te hebben leren kennen. Je legt de lat heel hoog en alles wat je doet wil je ook graag heel goed doen. Ik herken dat zó bij mezelf. Ook ik ga pas iets doen als ik zeker weet dat ik het kan. En liefst (bijna) perfect ook. Laatst las ik ergens dat perfectionisten eigenlijk mensen zijn die faalangst hebben. Die daardoor dingen blijven uitstellen, omdat het (in hun ogen) nooit perfect en dus goed genoeg is.
Dat is, in mijn geval althans, de vinger op de zere plek leggen. Het klopt als een bus. Ik begin er vaak niet eens aan, als ik denk dat ik het niet kan of niet goed genoeg kan. Om mezelf en anderen niet teleur te stellen. Is het de makkelijkste weg? Nee, ik denk van niet. Het is vooral voor mezelf heel lastig.

De slogan van Nike is daarom ook zo gewéldig: JUST DO IT!
Zo is het maar net. Gewoon doen en niet teveel nadenken over wat er mis kan gaan of wat anderen ervan zouden kunnen vinden.
Ik probeer het steeds meer toe te passen. Wat is het ergste dat kan gebeuren? Het kan hooguit mislukken. Nou ja, dan heb ik het in ieder geval geprobeerd en weet ik wat ik volgende keer anders kan doen.

SCHRIJFTIJD

Ik kan me heel goed voorstellen dat je erg uitkijkt naar de vakantie. Op de eerste plaats omdat je het keihard nodig hebt om eens flink uit te rusten en bij te komen van de druktes van afgelopen maanden. Ik kan het weten…
En natuurlijk ook omdat je in rust vaak tot de leukste ideeën komt en de energie en tijd hebt om deze vervolgens te gaan uitvoeren. Voor ons gaat het om extra schrijftijd. Om de nieuwe verhaallijnen die in ons hoofd ontstaan of personages die je gaat uitdiepen. Of weet je nu opeens wel hoe je verhaal moet eindigen, terwijl je al maanden vastzit en niet meer weet hoe je het ooit tot een goed einde kan brengen. Al dat soort dingen.

Ik begrijp dat zeker. Vorige zomer heb ik tijdens mijn vakantie in Polen een heel schrift vol blogs geschreven. Was ik meteen klaar voor het eerste halfjaar. Ik heb me voorgenomen om dat nu weer te doen. Het is alleen wel te hopen dat ik nu net zo geïnspireerd ben als toen. Gelukkig weet ik uit ervaring dat wanneer ik ga zitten en mijn vulpen oppak, de mooiste verhalen uit mijn pen vloeien. Dus ik maak me geen zorgen. En als het niet zo is, jammer dan. Komt er vast iets anders op mijn pad.

Rest mij om je deze komende weken heel veel plezier te wensen met schrijven, uitrusten en vooral lekker te genieten van je welverdiende vakantie.
Ik denk dat we nu even een korte pauze inlassen en na de vakantie de draad weer oppikken.
Wat zullen we elkaar dan weer veel te vertellen hebben. Genoeg stof om de komende tijd mee aan de slag te gaan.

Tot heel snel.

 

Liefs Ellen

Hoi Ellen,

Wat leuk dat het weer mijn beurt is om te schrijven! Ik vind het zo leuk om nieuwe onderwerpen aan te snijden waar we over we van gedachten kunnen wisselen. En ik ben ook altijd weer erg nieuwsgierig hoe jij erover denkt. Een feestje om te schrijven en net zo’n feestje om je antwoord weer te lezen…

Het perfecte plaatje

Ik vind zo goed dat jij je verhaal hebt durven vertellen. Het échte leven, zoals jij het beschrijft. Je ziet tegenwoordig op alle social media de perfecte levens van iedereen. Die levens die natuurlijk helemaal niet allemaal zo perfect zijn, bij veel mensen waarschijnlijk zelfs verre van. Wat zou het toch zijn dat de meeste mensen het idee hebben dat je alleen maar het perfecte plaatje mag laten zien? Of misschien gebeurt het vanzelf, omdat men anderen niet wil lastig vallen met de nare dingen, waardoor alleen de goede dingen overblijven om te delen…

Niet dat ik zoveel negatieve dingen laat zien, maar ik durf ook te zeggen dat ik niet het perfecte plaatje presenteer. Ik kies er gewoon voor om allerlei dingen te laten zien, gewoon dingen die ik meemaak of tegenkom. En geloof mij, ik leid echt niet het perfecte leventje. Maar ik ben dik tevreden met hoe het gaat en dat is het belangrijkste!
Maar goed, laten we het hebben over schrijven.

Schrijven op een andere plek

Je hebt het in jouw brief over naar een inspirerende plek gaan en de magie zijn werk laten doen. Dat zou echt ‘magisch’ zijn als dat zou kunnen. In de praktijk werkt het natuurlijk anders. Alhoewel er wel degelijk mogelijkheden zijn om ergens anders te gaan schrijven. Regelmatig kom ik online of in mijn schrijftijdschrift reclames tegen van schrijfvakanties. Hoe gaaf zou dat zijn? Dan ga je ergens naartoe op vakantie en kun je als je wilt de hele dag schrijven en daar word je dan ook nog bij begeleid. Vaak ben je in gezelschap van andere schrijvers, die dus allemaal met hetzelfde doel daar naartoe zijn gegaan, namelijk: lekker schrijven.

Ik moet zeggen dat ik er best eens over na heb gedacht om dit te doen en het lijkt mij een hele ervaring. Ik heb alleen de pech dat dit soort schrijfvakanties meestal buiten de schoolvakanties gepland worden en laat ik daar als leerkracht nou net aan vast zitten. Maar wie weet is het nog eens iets voor in de toekomst… Het schijnt namelijk ook gewoon in Nederland te kunnen…

Perfectionistisch

In mijn vorige brief vertelde ik over al mijn schrijfplannen. Jij schrijft daarop heel lief dat ik er wel een beetje op moet letten dat ik niet teveel doe. Daar heb je een punt. Haha, ik geloof dat je mij steeds beter leert kennen. Als ik ergens enthousiast over ben, kan ik soms wel iets teveel willen. De mensen die mij kennen, weten dat ik wat perfectionistisch ben, een klein beetje maar (en nee, nu niet allemaal hard gaan lachen…). Die hoge eisen waar jij het over had, die stel ik inderdaad aan mijzelf. Ik weet dat het misschien best wat minder mag, maar het is erg lastig om zoiets los te laten als het eenmaal in je zit. Ik heb mij er lang geleden al bij neergelegd. En ach, het heeft ook zeker zo zijn voordelen.

Op schrijfgebied komt het goed van pas. De perfectionistische juf in mij filtert bijvoorbeeld al heel wat spel- en taalfouten uit mijn teksten. Iets waar een toekomstige uitgever waarschijnlijk erg blij van wordt. En wat mij ook kan helpen tijdens het vinden van die ene uitgever, omdat een brief of manuscript vol fouten natuurlijk veel sneller aan de kant wordt geschoven. En dat wil ik niet! Ik wil dat ze verder lezen.

Meer tijd om te schrijven

Nog een paar dagen en ik kan zeggen dat ik zomervakantie heb. Het enige moment in het jaar dat ik echt even helemaal niet bezig hoef te zijn met school. In theorie natuurlijk, want een juf staat nooit helemaal ‘uit’ en internet is een leuke bron voor allerlei ideeën voor het nieuwe schooljaar. Daarnaast heb ik de afgelopen zomers ontdekt dat de zomer ook een heerlijke tijd is om lekker te schrijven. Zonder alle schooldrukte is er veel meer ruimte in mijn hoofd voor andere dingen. Voor verhalen, personages en de meest leuke locaties waar een verhaal zich af kan spelen. En niet onbelangrijk… ik heb meestal ook veel meer tijd om te schrijven.

Ik kan je vertellen dat ik nu al veel zin heb in deze zomer(schrijf)vakantie!

Dit was het weer voor nu. Ik spreek je snel weer!

Liefs, Sandy

Wil je meer enthousiaste verhalen lezen van Sandy? Kijk dan zeker even op haar website. Heel erg leuk!

Ha Sandy

 

Heel erg leuk om jouw brief te lezen. Iedere keer een genietmomentje. En iedere keer ben ik benieuwd welk onderwerp je aansnijdt. Heel waardevol om op deze manier met elkaar van gedachten te kunnen wisselen. Bovendien geeft het mij inzichten over mijn eigen schrijfavonturen. Ik hoop dat dat voor jou ook zo werkt.

AUTOBIOGRAFIE

Je schrijft dat het niets voor jou is om een biografie te schrijven, omdat je het idee hebt dat mensen niet op jouw verhaal zitten te wachten. Of omdat je niet wilt schrijven over dingen die je meemaakt in je werk. Ik vind dat redelijk bescheiden van jezelf. Natuurlijk zitten er mensen op jouw verhaal te wachten. Iedereen heeft namelijk een uniek verhaal. Het is de kunst om er een boeiend en leesbaar verhaal van te maken.

Natuurlijk is het eng en spannend om zo open over je leven te schrijven, maar aan de andere kant denk ik dat het juist heel fijn kan zijn om te lezen hoe anderen dingen beleven. Mensen zoeken altijd naar verbinding en connectie. Iemand met wie ze zich kunnen identificeren. Maar dat is mijn mening, hè? Het wil helemaal niet zeggen dat iedereen zijn of haar verhaal met de wereld moet delen. Gelukkig zijn we daarin allemaal vrij.

Voor mij is het in ieder geval bevrijdend geweest om eerlijk mijn verhaal te vertellen en dingen niet mooier te maken dan ze zijn. Gewoon het echte leven, dus. Met ups en downs. Niet maakbaar zoals je ziet op Facebook of Instagram.

PLAN IK MIJN TIJD OM TE SCHRIJVEN OF?

Ik vind het heel knap en goed van je dat je je schrijftijd echt inplant. Zelf ben ik meer van het impulsieve schrijven. Al betekent dat niet dat ik geen structuur of regelmaat heb. Ik heb natuurlijk ook geen baan waar ik aan vastzit. Ik ben een stuk flexibeler met mijn tijd, maar aan de andere kant kan het ook in mijn nadeel werken. Als je namelijk veel tijd hebt, kun je dingen ook uitstellen. En iedereen weet dat van uitstel afstel komt. Ik probeer iedere dag een paar uurtjes in te plannen om te schrijven. Waarover? Dat kan per dag verschillend zijn.

Momenteel ben ik natuurlijk nog druk met mijn specialisatie. Op dit moment gaan we de laatste opdracht maken; de zogenaamde ‘Meesterproef’. Het wordt dus nog een behoorlijke uitdaging om daar iets unieks van te maken. Ik heb eigenlijk zoveel ideeën, dat ik niet goed weet wat ik ga gebruiken. Komt vast goed. De ervaring leert dat wanneer ik eenmaal begin, het als vanzelf gaat. Daar hoop ik nu dan ook maar op…
Toch klinkt zo’n planner ook heel goed. Misschien moet ik daar ook maar eens gebruik van gaan maken.

HET BEELD VAN DE SCHRIJVER

Ik herkende zo erg wat jij schreef over het beeld dat mensen hebben van een schrijver. Dat ze met een schrift en vulpen zichzelf opsluiten op zolder of in een atelier en dan de hele dag als een waanzinnige bladzijde na bladzijde volpennen. Niets is minder waar inderdaad. Al moet ik eerlijkheidshalve bekennen dat het soms wel zo gaat bij mij. Ik sluit me niet op, hoor, haha! Maar als ik in een bepaalde ‘flow’ ben, komen de woorden en zinnen als bij magic tevoorschijn. Net alsof iemand anders de controle heeft over mijn vulpen. Ja, ik schrijf eerst alles uit met een vulpen. Op de een of andere manier werkt dat voor mij het beste.

Zelf had ik dat beeld ook en het lijkt me ook geweldig om eens naar een inspirerende plek te gaan, ver weg van mijn vertrouwde omgeving en de magie zijn werk te laten doen. Ooit komt het ervan. Ooit!

INSPIRATIE

Hét toverwoord voor schrijvers. Waar haal jij je inspiratie vandaan? Het wordt me vaak gevraagd. En eigenlijk heb ik daar geen eenduidig antwoord op. Overal en nergens komt nog het beste in de richting, denk ik. Mijn fantasie is, denk ik tenminste, mijn allergrootste inspiratiebron. Alles wat ik zie, doe en meemaak, sla ik op in mijn hoofd en komt er op een of andere manier weer een keer uit.

Ik vind het een moeilijk te bevatten begrip. Wat voor de een inspirerend werkt, hoeft dat voor een ander natuurlijk helemaal niet te doen. Het is namelijk voor iedereen anders. Dat is tegelijkertijd ook het mooie van inspiratie. Het is altijd aanwezig en overal!

VRIJHEID

Dat is voor mij de belangrijkste reden om te schrijven. De enorme vrijheid die ik ervaar en de mogelijkheden en kansen die voor het oprapen liggen, maken het voor mij zo fantastisch. Ik weet nu pas hoezeer ik aan mijn vrijheid gehecht ben en hoe hard ik het nodig heb om mijn eigen ding te kunnen doen op de manier waar ik me fijn bij voel.

Voor jou is dat anders, jij werkt in het onderwijs. Daarom is het voor jou ook noodzakelijk om een strakke planning te hanteren. Ik denk dat je ook behoorlijk hoge eisen aan jezelf stelt. Let je ook een beetje op dat je niet teveel doet? (lief bedoeld, hè!).
Ik herken het wel hoor. Heel veel dingen tegelijk willen doen. En hoge verwachtingen hebben over je eigen werk. Niet tevreden zijn met middelmatigheid.
Natuurlijk is het goed om eisen te stellen, maar het moet te doen blijven. En bovenal het moet GEWELDIG zijn en blijven.

Geniet nu vooral van het feit dat je zoveel inspiratie hebt om boeken mee te kunnen vullen. En dat je de vrijheid hebt om dat te doen wat je leuk vindt. Nog geen deadlines hebt of (dwingende) contracten. Da’s toch bijzonder!

Dat was het weer voor deze keer.

Ik wens je veel schrijfplezier toe deze week en kijk uit naar je volgende brief.

 

Liefs Ellen

Hoi Ellen,

Tijd voor weer een nieuwe brief. Het was weer erg leuk om die van jou te lezen!

Een autobiografie schrijven

Wat stoer dat jij je eigen autobiografie wilt schrijven. Eigenlijk heb je dat natuurlijk al gedaan met je eerste boek. Die specialisatie autobiografisch schrijven lijkt mij heel leerzaam en in jouw geval ook nog erg nuttig. Zeker bij het herschrijven van ‘Er was eens… een juf.’

Ik denk niet dat het schrijven van een autobiografie echt iets voor mij zal zijn. Misschien het idee dat alles dan wel heel persoonlijk wordt en veel te dichtbij komt, naast het idee van: wie wil nou mijn verhaal lezen. Ik vind het dus heel stoer dat jij dit wel doet (en al hebt gedaan). Ik blijf wel gewoon fictie schrijven…

Tijd inplannen om te schrijven

Veel mensen hebben een romantisch beeld van een schrijver; iemand die de hele dag de tijd kan nemen om de woorden als vanzelf te laten ontstaan. En komt het niet de ene dag, dan komt het wel een andere dag. Je moet wachten op inspiratie. Nou, dat beeld klopt niet!

Eén van de eerste dingen die je als schrijver ontdekt, is dat schrijven echt werken is. Je hebt helemaal niet te tijd om te wachten tot die ene bestseller zich aandient om geschreven te worden. Je moet gewoon gaan schrijven. En als je dat schrijven doet naast je gewone werk, zoals ik dat doe, dan moet je het zelfs een beetje gaan plannen. Zeker als je thuis ook nog kinderen rond hebt lopen, die ook graag je aandacht willen.

Een schrijfplanner om te plannen wanneer ik ga schrijven

Ik maak gebruik van een planner om verschillende schrijfactiviteiten in te plannen. Het geeft mij overzicht en het helpt. Misschien wil ik wel iets teveel; een kinderboek schrijven, de lessen voor mijn schrijfcursus afmaken en de blog voor mijn website bijhouden. Het is echter allemaal zo leuk! Mijn planner helpt mij om mijn grootste schrijfdoel voor ogen te houden en er te komen; het publiceren van een kinderboek. Niet dat de planner alles kan (daar heb ik toch echt meer uitgeefhulp bij nodig), maar het schrijfstukje kan ik inplannen. Dat lukt aardig goed. Het zou echt gaaf zijn als het mij zou lukken.

Maak jij ook gebruik van een planner als je aan het schrijven bent?

Inspiratie om te schrijven

Ik wil graag elke week een blog, een schrijfles en een stukje van mijn manuscript schrijven. Voor alles is wel inspiratie nodig. Gelukkig vind ik genoeg inspiratie om mij heen, maar heel af en toe is het ook wel lastig. Ik maak het mijzelf misschien ook lastiger, omdat ik mijn kinderen en mijn werk niet als inspiratiebron wil gebruiken. Want geloof mij, daar zitten genoeg verhalen. Zo ben ik afgelopen week met groep 8 op kamp geweest en ik zou daar letterlijk een heel boek over kunnen schrijven, maar dat doe ik niet. Wel kan ik gebruik maken van andere inspiratie die het mij opgeleverd heeft; een schitterende zandvlakte, een mooi dorp met luxe huizen waar van alles zou kunnen gebeuren en een gezellig zwembad. Niet te vergeten de locatie waar we sliepen… ook zeer geschikt voor allerlei verhalen. Dus ik heb genoeg inspiratie opgedaan, zonder dat ik de verhalen van de kinderen hoef te gebruiken. Nu alleen nog bepalen waar het z’n plekje gaat krijgen.

Waar haal jij je inspiratie vandaan?

Vrijheid

Schrijven is ook een beetje vrijheid, zeker zolang je nog niet vast zit aan een contract, zoals ik. Laat ik daar voor nu nog maar vooral de voordelen van inzien. Er zijn maar weinig dingen waar je echt rekening mee hoeft te houden. Je kunt bijvoorbeeld helemaal zelf weten waarover je gaat schrijven. Zelf heb ik nu twee manuscripten ‘klaar’ en zit te denken aan de volgende. Dat is een stukje vrijheid; waar ga ik over schrijven? Ga ik voor een vervolg op één van de twee verhalen of ga ik aan de slag met een hele nieuwe? Ik ben er nog niet helemaal uit. Aan de inspiratie ligt het echter niet, ik moet alleen een keuze maken. Is het slim om een vervolg te gaan schrijven van een verhaal dat nog niet eens is uitgegeven? Een goede vraag waar ik mee aan het stoeien ben. Wat zou jij doen?

Tot zover weer een beetje brainstormen van mijn kant, met daar op volgend uiteraard weer een aantal vragen. Ik vind het leuk om te horen wat jouw gedachten zijn over een aantal van deze dingen.

Ik kijk al uit naar je nieuwe brief!

Liefs, Sandy

 

Wat een leuke, enthousiaste brief weer. Leuk! Wil je meer weten over Sandy en haar ontdekkingsreis door schrijversland? Neem dan zeker een kijkje op haar website om meer blogs en verhalen te lezen. Echt een aanrader!

Ha Sandy,

 Net zoals jij geniet van mijn brieven, geniet ik van de jouwe en kijk ik er iedere week naar uit.
Waar gaan we het dit keer over hebben? En kunnen we elkaar hierin wellicht steunen.

TIPS UITGEVER

Tja, het waren misschien niet veel tips, maar ik denk wel de allerbelangrijkste. Tenminste, voor mij werken ze in ieder geval. Ik wéét dat ik geduld moet hebben, dat er afwijzingen zullen komen, kritiek en dat ik daarmee moet leren omgaan.

Geloof hebben in jezelf is waarschijnlijk de allerbelangrijkste. Als jij het niet doet, hoe kan iemand anders er dan in geloven?

Het hebben en houden van je eigen stijl, ofwel ‘dare to be different’, is er eentje die helemaal op mij van toepassing is. Ik hou wel van excentriek zijn en opvallen. Ja, het mag allemaal wel wat gek en apart zijn. Niets mis mee, zolang je je er zelf goed bij voelt, natuurlijk. Je moet dingen doen die goed voelen voor jou. En niet omdat iemand anders het zegt.

Ja, ik kijk ook heel erg uit naar mijn boek 2.0. Het gaat er hoe dan ook komen. Zoveel is me duidelijk. Maar de manier waarop is nog een vraagteken. Komt tijd, komt raad, zullen we maar zeggen. Wordt vervolgd.

HET GENRE WAAR JIJ HET LIEFST IN SCHRIJFT: KINDERBOEKEN

Voor jou is het al die tijd heel duidelijk geweest; jij wil graag kinderboeken schrijven. Je bent zelf moeder en je werkt ook nog eens met kinderen. Ook lees je graag kinderboeken, schrijf je. Er is dus iets in het genre dat jou heel erg aanspreekt.

Omdat je graag een bijdrage wil leveren aan het leesplezier van anderen? Omdat je je goed kunt inleven in de belevingswereld van kinderen? Waarschijnlijk allebei en dat is de reden waarom je er goed in bent. Het ligt je gewoon. Ik weet zeker dat jij gaat zorgen voor een hoop leesplezier bij de kinderen. Niet alleen kinderen uit je klas, of je eigen kinderen, maar alle kinderen in Nederland. Misschien is het zelfs een droom om internationaal te schrijven?

HET GENRE WAARIN IK HET LIEFST SCHRIJF

Je schrijft in je brief dat je graag een uitstapje maakt naar andere genres en dat herken ik heel erg.
Voordat ik met de opleiding aan de Schrijversacademie begon, wist ik zeker dat ik fantasy wilde schrijven. Ik hou zelf enorm van fantasyboeken en films/series en het bezoeken van fantasy festivals. Heerlijk. Je kunt er gewoon jezelf zijn en iedereen accepteert elkaar zoals hij of zij is. Wat een bijzonder gevoel om zo vrij te kunnen zijn.

Ook al heb ik de droom om mijn trilogie over een duistere magiër ooit te verwezenlijken, zo ver is het nog lang niet. Ik ga na mijn tweede specialisatie de specialisatie Young Adult volgen en hoop dan eindelijk weer aan de slag te kunnen met mijn manuscript, dat al enige tijd werkeloos ‘op de plank’ ligt. Ik hoop dat een ander er intussen niet met mijn idee vandoor is gegaan (denk aan: The big magic van Elisabeth Gilbert).

MIJN EERSTE AUTOBIOGRAFIE

Ik hou er ook ontzettend van om over mijn eigen leven te schrijven. Vandaar dat ik nu de specialisatie autobiografisch schrijven volg. Ik leer ontzettend veel van de oefeningen en opdrachten die daarbij horen. Zo heb ik alweer een aantal ideeën om mijn boek “Er was eens…een juf” te gaan herschrijven en daarbij bepaalde stukken te gebruiken, die ik tijdens deze specialisatie heb geschreven. Ik weet nu al dat het echt een verbetering gaat worden.

BLOGGEN

Net als jij heb ik sinds een tijdje ook mijn eigen website, waarop ik gestart ben met een blog. Een blog over mijn leven als schrijfster. Ik noem het schrijfavonturen en jij noemt het een ontdekkingsreis. Daarom voelde ik ook meteen een klik met jou toen ik die titel zag. Ik wist; we zijn gelijkgestemden in onze reis door schrijversland.

Bloggen is inderdaad iets heel anders dan verhalen (fictief en non-fictief) schrijven, het komt zoals het komt en hoeft (wat mij betreft in ieder geval) niet te voldoen aan bepaalde criteria. Ja, natuurlijk moet het wel leesbaar zijn, maar het belangrijkste is dat het oprecht is en recht uit je hart komt.
Mensen voelen dat aan en lezen daarom graag de dingen die je opschrijft, omdat ze zich erin herkennen. Of misschien juist helemaal niet en dat kan ook reacties oproepen.

SCHRIJFWEDSTRIJDEN

Ik ben eigenlijk pas net gestart met schrijfwedstrijden. Net als jij zie ik vaak thema’s die niet helemaal bij mij passen. Poëzie is bijvoorbeeld iets dat me niet heel erg ligt en waarvan ik vind dat ik er ook (nog) niet goed in ben. Ik probeer weleens wat, maar ik voel me er onzeker over en hou het liever voor mezelf.

Toch heb ik nu de smaak een beetje te pakken. Zoals je in je brief schreef, staan we binnenkort allebei met ons verhaal over magie in een verhalenbundel, die op mijn verjaardag (25 juli) in de winkel zal liggen. Ik vind dat we trots mogen zijn op dit resultaat en wie weet waartoe het leiden zal.
Ook hierbij geldt; de aanhouder wint…

Ik ga zeker een poging wagen met de nieuwe wedstrijd over zonderlingen. Gelukkig hebben we daarvoor nog even de tijd. Kan ik intussen mijn fantasie eens laten lopen.

Laten we elkaar inspireren en stimuleren, dan weet ik zeker dat er mooie verhalen zullen ontstaan waar we trots op mogen zijn.

Ik heb weer ontzettend genoten van het schrijven van deze brief en kijk nu al uit naar jouw antwoord.

Tot gauw.

Liefs Ellen

Wat is mijn favoriete genre om in te schrijven?

 

Hoi Ellen,

 

Wat leuk weer om jouw brief te ontvangen!
Vorige keren hebben we het uitgebreid gehad over onze zoektocht naar een uitgever. Wat spannend dat jij van die ene uitgever een voorstel hebt gehad om een soort 2.0 versie van je boek te gaan maken. Ik ben benieuwd of je het uiteindelijk gaat doen en hoe het dan uitpakt. Maar daar lees ik vast meer over in één van de volgende brieven.

 

Ook gaf je mij nog een paar tips…
Blijf volhouden! Geloof in jezelf! Dat vind ik mooie tips. Het sluit mooi aan bij mijn idee van ‘de aanhouder wint’. Zelfs al is mijn zoektocht naar een uitgever een doodlopende weg, dan nog komt mijn boek er wel. Daar moet ik gewoon in geloven. Het is dan alleen de kunst om een andere manier te vinden – een plan B. En mocht ook dit niks worden, dan ga ik gewoon voor plan C – zelf uitgeven o.i.d. In deze moderne tijd, met al zijn digitale mogelijkheden, is er maar weinig écht onmogelijk.

 

Dare to be different!

 

Jouw motto: Dare to be different! Dat vind ik ook een mooie. Zelf ben ik misschien wel wat bescheiden van aard en wil over het algemeen liever niet teveel opvallen. Ik moet dan vaak even een soort drempel over. Gelukkig weet ik inmiddels dat de andere kant van die drempel helemaal niet eng is ofzo. Ook kijkt niemand je er gek voor aan… meestal dan. En zo ja, wat dan nog. Iedereen doet wel eens gekke dingen, want dat kan erg leuk zijn, bevrijdend zelfs. Het is belangrijk dat je gewoon jezelf kunt zijn. En als je hetzelfde bent als alle anderen, waarom zou die uitgever jou uit de grote stapel manuscripten halen? Dus: Dare to be different!

 

Het genre waar ik graag in schrijf

 

Als je gaat schrijven, zoals wij dat doen, moet je voor jezelf een keuze maken: in welk genre wil je gaan schrijven. Die keuze had ik een paar jaar geleden al snel gemaakt. Als leerkracht en moeder heb ik 24/7 kinderen om mij heen (bij wijze van spreken dan) en lees dan ook regelmatig kinderboeken. Het leek mij echt geweldig om een boek te schrijven dat een kind uit mijn klas, of mijn eigen kind, zou willen lezen. Nog steeds trouwens. Hoe gaaf zou het zijn om aan dat leesplezier bij te kunnen dragen? Onlangs had ik daar al een klein voorproefje op. De kinderen in mijn klas moesten een leuk boek opschrijven die ze dit jaar hadden gelezen. Eén van de jongens vroeg aan mij hoe het boek ook alweer heette dat ik geschreven had. Ik heb namelijk twee exemplaren van mijn manuscript die momenteel rondgaan in mijn klas. Hij wilde het graag opschrijven. Nou, ik kan je zeggen dat deze juf/schrijfster glom van trots.

 

Uitstapje naar een ander genre

 

Ondanks dat ik begonnen ben in het genre kinderboeken zit ik daar gevoelsmatig niet meer helemaal aan vast. Ik vind het leuk om af en toe mee te doen aan een schrijfwedstrijd en dan is er vaak een thema. Veel thema’s passen niet bij mij, maar soms kom ik er toch eentje tegen die mij ook leuk lijkt. Zo heb ik meegedaan aan een wedstrijd rond het thema fantasy. Mijn verhaal over een draak heeft niet gewonnen, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik heb het opgesplitst in twee delen en deze zijn te lezen op mijn website. En nog niet zo lang geleden was er een wedstrijd rond het thema magie. Het verhaal dat ik hiervoor instuurde heeft de verhalenbundel gehaald, net als die van jou. Het begin van een mooi schrijfavontuur, samen in één boek.

 

Nieuwe schrijfwedstrijd

 

Vandaag kwam ik weer een schrijfwedstrijd tegen. Dit keer is het thema: zonderlingen. De lezers van verhalen rond dit thema zijn ouder dan mijn oorspronkelijk doelgroep (kinderen), maar misschien is het leuk om een poging te wagen. Ik ga eens kijken of ik genoeg inspiratie kan opdoen voor een compleet verhaal. Gelukkig heb ik nog even, omdat de deadline pas ergens in november is. Misschien ook een idee voor jou?

 

Schrijven voor een blog

 

Nog een ander genre: schrijven voor mijn eigen website. Een half jaar geleden ben ik begonnen met een blog op mijn eigen website, maar dat wist je natuurlijk al. Ook dit is iets heel anders. Normaal gesproken schrijf ik dus voor kinderen en dat zijn mijn bezoekers uiteraard niet. Ook zijn de teksten heel anders. Ik ben op zo’n moment niet bezig met het schrijven van een verhaal, dus de manier waarop ik schrijf is ook anders. Maar dat hoef ik jou natuurlijk niet te vertellen.

 

Ik vind het leuk om op mijn website te vertellen over mijn ontdekkingsreis door schrijversland. Elke schrijver is ergens begonnen, net als jij en ik. En ik weet zeker dat wij niet de enige schrijvers zijn, die aan het begin staan van een schrijfavontuur. Ik heb al een hoop geleerd, maar moet ook nog een heleboel ontdekken.

 

Ik geloof dat het weer een heel verhaal geworden is.

 

Tot snel weer!

 

Liefs, Sandy

 

P.s. Wat is eigenlijk jouw favoriete genre om in te schrijven?

 

Wil je meer weten over Sandy en haar ontdekkingsreis door Schrijversland? Neem zeker eens een kijkje op haar site!

 

 

 

Ha Sandy,

 

Echt genieten geblazen, wanneer jouw brief komt. Ik ben zo benieuwd wat voor leuks je weer te vertellen hebt. Het is gewoon heel bijzonder om dezelfde reis te maken en hierover met elkaar te kunnen ‘praten’ (digitaal weliswaar, maar toch!). Ja, ik denk zeker dat onze ‘ontmoeting’ niet toevallig is geweest. Het heeft zo moeten zijn om met elkaar in contact te komen. Wie weet waar het ons nog brengen zal in de toekomst…

WAAROM EEN OPLEIDING?

Je schreef in je vorige brief dat je op internet ging zoeken naar een schrijfcursus en door de bomen het bos niet meer zag. Dat geloof ik meteen.

Eerlijk gezegd heb ik helemaal niet lang gezocht. Ik heb ook op google gezocht naar schrijfopleidingen en kwam vrij vlot bij de Schrijversacademie uit. Hun site sprak me meteen aan en vervolgens heb ik me verdiept in het lesaanbod, reviews op internet en heb ik een mail gestuurd.
Meteen een leuke reactie met de vraag of ze me mochten bellen om een en ander nader toe te lichten. Natuurlijk, geen probleem, leuk zelfs.
Het was een super leuk en enthousiast gesprek en ik voelde het in mijn buik kriebelen.

Als het in mijn buik gaat kriebelen, weet ik genoeg. Dan zegt mijn gevoel me dat het echt iets voor me is en dat het goed bij me past. Dat wist ik eerder niet, daar ben ik ook pas sinds kort achter. Een beetje laat, maar beter laat dan nooit, toch? Haha!

DOELEN STELLEN

Ik vind het knap dat je de discipline kunt opbrengen om zelf de hele cursus door te werken, vooral ook omdat het zoveel lessen zijn. Ik kan me best voorstellen dat je op een gegeven moment het bijltje erbij neergooit. Scheelt natuurlijk wel dat je ook feedback krijgt en er iemand ‘over je schouder’ meekijkt, maar toch. Je moet het uiteindelijk wel allemaal doen.
Je weet waar je het voor doet. En ik moet zeggen dat je al heel goed bezig bent.

DIE ZOEKTOCHT, JA!

Super leuk dat je je manuscript al zover klaar hebt en dat er leuke en enthousiaste reacties komen op je verhaal. Het verhaal spreekt jouw doelgroep aan en daar is het je om te doen. Nu weet je dat je op de goede weg bent.
Die tips waar je over schrijft, heb ik zelf ook allemaal toegepast. Man, ik heb dagen, weken rondgestruind op het internet om dé gouden tip te vinden. Helaas, nergens gevonden. Het vergt gewoon veel doorzettingsvermogen en een rotsvast vertrouwen in jezelf en je boek. De aanhouder wint. Uiteindelijk wordt dat al dat harde werken beloond, daarvan ben ik overtuigd.

Ik vind het jammer dat sommige uitgevers niet eens de moeite nemen om een reactie te sturen. Ik bedoel, het is een kleine moeite om, al is het maar een heel kort mailtje, iets van je te laten horen. En wel zo netjes bovendien. Of tenminste, dat vind ik. Ik heb geen idee hoe dat precies werkt in die wereld, maar ik neem aan dat het precies zo werkt als bij alle andere takken van sport.

 

UITGEVER GEVONDEN??

Je schrijft dat je nog zit te wachten op een reactie van een uitgever. Laten we hopen dat het positief nieuws zal zijn. Hoe gaaf zou het zijn, wanneer je binnenkort kunt melden dat je manuscript wordt uitgegeven? Een droom die uitkomt, toch?

Wat overigens wel erg leuk nieuws is, is dat onze verhalen worden opgenomen in de bundel Magie, die op 25 juli (mijn verjaardag) uitkomt bij uitgeverij Keytree. Worden we in ieder geval een klein beetje bekend!

UPDATE UITGEVER

Zoals je weet is mijn vorige uitgever plotsklaps gestopt en moest ik weer van voor af aan beginnen met het zoeken van een nieuwe uitgever.
Ik heb, naar aanleiding van het krantenartikel en posts op social media, een tweetal reacties gehad. Met één uitgever had ik een heel prettig gesprek over mijn boek, maar we kwamen al snel tot de conclusie dat ik niet tot hun doelgroep behoorde met mijn verhaal. Jammer, maar wel een aantal fijne tips gekregen om te onthouden. O.a. over het uitgeven in eigen beheer en dan via mijn webshop verkopen. Dat is in ieder geval een optie, die ik niet ver weg gooi.

Ook heb ik een heel leuk gesprek gehad met een andere uitgever. Zij zijn zeker geïnteresseerd en willen het boek opnieuw gaan uitgeven, maar dan zal ik het moeten herschrijven. We maken er dan een compleet nieuwe versie van. De 2.0 versie, zeg maar.
Ik sta zeker open voor haar voorstel en ben aan het afwegen hoe ik dat het beste kan aanpakken. Maar dat er een vervolg komt, weet ik zeker…

TIPS?

Je vroeg of ik nog tips had. Ik denk dat de meeste dingen, die je in je vorige brief genoemd hebt ook de tips zijn die ik had.
De allerbelangrijkste tip is in mijn ogen: BLIJF VOLHOUDEN! GELOOF IN JEZELF! De aanhouder wint. Het kan lang duren, maar als je weet dat jouw verhaal kinderen iets te bieden heeft, dat het meerwaarde heeft, dan weet ik zeker dat het ervan gaat komen.

En mijn favoriete motto: DARE TO BE DIFFERENT!
Doe niet net als zovelen, maar ben en blijf gewoon jezelf. Al is het niet zoals gebruikelijk of wenselijk. Juist dat ‘eigenwijze’ zal uitgevers toch aanspreken, lijkt mij dan, hè? Maar of je er iets aan hebt, dat weet ik natuurlijk niet.

Ik zeg dit niet alleen tegen jou, maar ook tegen mezelf, haha!
Omdat ik nu eenmaal van nature geen geduldig mens ben en het lastig vind om te moeten wachten. Ik blijf mezelf ontwikkelen, doe mee aan schrijfwedstrijden, vertel links en rechts mijn verhaal en blijf erin geloven dat het goed komt. Hoe dan ook. Misschien niet op de manier zoals ik verwacht had, maar dat maakt niet uit.

Nou, het is weer een heel verhaal geworden.

Weet je wat nu zo gaaf zou zijn? Als iemand onze briefwisseling oppikt en denkt; hier kan ik iets mee. Of: ik kan die dames wel helpen met hun manuscript.
Zou toch helemaal te gek zijn, of niet?

Ik kijk uit naar je volgende brief.

Liefs Ellen

PS> Wil je meer weten over Sandy en haar ontdekkingsreis door Schrijversland? Neem dan zeker een kijkje op haar site! Klik hier

 

Op zoek naar een uitgever

 

Hoi Ellen,

Wat leuk om jouw brief te lezen! En zo leuk om te lezen hoe de start van jouw schrijfavontuur was. Inderdaad heel toevallig, of niet natuurlijk, dat we elkaar via een online challenge hebben ontmoet. Het contact met jou is trouwens één van de weinige dingen die ik aan die challenge heb overgehouden. Dat was totaal niet het doel, maar wel ontzettend leuk!

Leren schrijven

Als jong meisje heb ik natuurlijk op school leren schrijven. Toch heb je schrijven én je hebt schrijven. Iedereen kan letters achter elkaar zetten om woorden te vormen, en woorden achter elkaar om een zin te maken. Zelf iedereen kan zinnen aan elkaar vast maken tot een langere tekst. Maar dan heb ik het nog niet over het schrijven waar wij mee bezig zijn. Door middel van oefening, door het gewoon te doen, zijn we er al een stuk handiger in geworden. Dat durf ik inmiddels best van mijzelf te zeggen en ook in jouw teksten zie ik dat terug. Maar ik heb nog een hoop te leren. Zoals jij in jouw vorige brief al schreef; schrijven is een vak. En om een vak uit te oefenen zul je het eerst moeten leren. Nu ben ik niet met een echte schrijfopleiding bezig. Ik probeer mij deze kunst meer eigen te maken door middel van een schrijfcursus.

De schrijfcursus

Toen ik had bedacht dat ik een schrijfcursus wilde doen, kwam gelijk de vraag: welke dan? Mocht je eens op google gaan kijken, dan zul je zien dat je tussen de schrijfcursusbomen het bos bijna niet meer ziet. Mijn interesse ligt vooral bij kinderboeken, dus dat maakte de keuze al een stuk minder groot, maar toch bleef het moeilijk. Ik heb gewoon een paar proeflessen gedaan om te kijken welke het beste bij mij zou kunnen passen. Het is uiteindelijk de cursus ‘kinderverhalen schrijven’ geworden. Het sprak mij aan dat het veel lessen zijn en dat bij elke les (en dus ook elk verhaal dat je schrijft) er iemand met je meekijkt en de nodige tips en trucs geeft. Tot nu toe ben ik blij dat ik voor deze heb gekozen. Alhoewel het aantal, 48 lessen!, mij inmiddels wel wat tegenstaat. Er komt gewoon geen einde aan… Daarom heb ik mijzelf als doel gesteld dat ik uiterlijk 31 december 2019, de cursus af wil hebben. En dat zou nog steeds kunnen lukken…

De volgende stap

Nu ik al verder ben met mijn schrijfcursus en ook al twee manuscripten klaar heb liggen, ben ik druk bezig met de volgende stap: mijn ‘boek’ laten uitgeven. Mijn eerste manuscript is inmiddels al door heel wat kinderhanden gegaan en is zelfs al voorgelezen aan een klas (vol met kinderen die mij niet kennen). De reacties zijn positief en enthousiast! Ik heb al meerdere keren te horen gekregen: Ga je ook een vervolg maken? En er zijn zelfs al twee meiden die het verhaal wel voor hun boekbespreking zouden willen gebruiken. Een mooier compliment kun je niet krijgen, toch? Voor dit laatste is er echter één kink in de figuurlijke kabel: het is nog geen écht boek.

Die ene uitgever

Je kunt je dus heel goed voorstellen dat ik nu op zoek ben naar die ene uitgever die net zo enthousiast wordt van mijn verhalen als ik. Maar ja, waar kan ik die vinden?

Ik heb de tips op internet al diverse keren opgezocht:

  1. Zorg voor een goed manuscript. Als het niet netjes verzorgd is, zal er namelijk geen uitgever zijn die het echt serieus neemt.
    2. Zoek uit welke uitgever geschikt is voor jouw boek. Ik moet mijn kinderverhaal natuurlijk niet opsturen naar een uitgeverij voor thrillers. Of andersom…
    3. Neem de tijd om een goede begeleidende brief te schrijven. Zorg ervoor dat gelijk duidelijk is wie je bent en waarom jouw boek in het fonds van de uitgever past. En zorg er zeker voor dat er geen fouten in je brief zitten. Hierdoor zal de uitgever niet zoveel vertrouwen meer hebben in de rest van je werk.
    4. Voeg een goede synopsis toe. Zo kan de uitgever al snel beoordelen of het interessant is om verder te lezen. Dat wil je natuurlijk wel!
    5. Besef dat je geduld moet hebben voordat er een reactie komt, een paar maanden is geen uitzondering. Gebruik die tijd nuttig en kijk of je niet nog wat verder kan schrappen en verbeteren.

Tips die ik aan alle kanten allang heb opgevolgd.

Mijn zoektocht naar een uitgever

Het is niet handig om gelijk alle uitgeverijen te benaderen die je kunt bedenken. Mocht je tijdens een afwijzing nog tips krijgen (meestal niet, maar misschien heb je mazzel), dan kun je deze tips eerst verwerken voordat je een nieuwe uitgever benadert. Ik ben begonnen met twee uitgevers te benaderen.
De eerste uitgever had mijn manuscript met belangstelling gelezen, maar moest tot hun spijt mededelen dat mijn verhaal niet geschikt was voor publicatie.
De tweede vond het ook niet geschikt. Kort, maar duidelijk.
Ik liet de moed niet zakken en heb daarna gewoon twee nieuwe uitgevers benaderd.
De derde reactie was van een uitgever die mijn werk heel verzorgd vond en zag dat ik er veel tijd en moeite in had gestoken. Ze hebben erover nagedacht, maar zagen geen kansen bij hun uitgeverij. Jammer genoeg had ik dus nog niet veel resultaat tijdens mijn zoektocht.
Afgelopen week heb ik de reactie mogen ontvangen van de vierde uitgever. Ze vonden mijn werk niet onaardig. Ik beschik volgens hun over een vlotte schrijfstijl. Het begon dus veelbelovend. Helaas kwam er wel achteraan dat ze mijn manuscript echter niet geschikt vonden voor hun fonds. Ik was weer terug bij af.

Uitgever gezocht

Tot nu toe heb ik nog geen positief nieuws tijdens mijn zoektocht naar een uitgever. Inmiddels heb ik wel alweer een nieuwe uitgever benaderd. Hierbij heb ik minimale veranderingen gedaan die volgens mij wel voor verbeteringen zorgen. Hopelijk heb ik eerdaags wel positief nieuws te vertellen.

Heb jij al stappen ondernomen in je zoektocht naar een uitgever? Ik ben wel benieuwd. Misschien heb jij nog wel tips voor mij. Tips waar ik zelf niet aan heb gedacht. Alles is welkom!

Ik hoop snel van je te horen!

Liefs, Sandy

Wil je meer weten over Sandy en haar ontdekkingsreis door schrijversland? Kijk dan snel op haar website! De moeite waard om een kijkje te nemen!

 

Hoi Sandy,

 

Wat een leuke brief! Ja, ik ben blij dat ik de stoute schoenen heb aangetrokken en je een bericht heb gestuurd. Heel toevallig dat we allebei aan dezelfde online challenge meededen en nagenoeg hetzelfde doen (en gedaan hebben). Dit was vast voorbestemd. Ik ben er namelijk achter (na veertig jaar, haha!) dat toeval niet bestaat. Het heeft zo gewoon moeten zijn.

VOORSTELLEN

Om mezelf ook even kort voor te stellen. Ik ben Ellen Kusters, getrouwd met Bart en moeder van drie prachtige kinderen; Nynke (15 jaar), Kjell (14 jaar) en Yfke (10 jaar). Ik heb bijna twintig jaar in het basisonderwijs gewerkt en heb, helaas, ruim drie-en-een-half jaar geleden alweer een burn-out gekregen, waar ik nu (nagenoeg) van hersteld ben. Een zware periode volgde en in juni 2017 heb ik voorgoed afscheid genomen van het onderwijs. Deze beslissing heeft me uiteindelijk gebracht waar ik nu sta.

WAAROM BEN IK GAAN SCHRIJVEN?

Om mijn ervaringen en herinneringen aan het onderwijs een plekje te geven, heb ik alles vastgelegd op papier. Ik begon te schrijven en kon niet meer ophouden. Het moest er gewoon uit. Bijna therapeutisch zelfs. Schrijven is heel persoonlijk, maar tegelijkertijd kun je alles kwijt. Het papier oordeelde niet, zei niets terug en had ook geen (goedbedoelde) adviezen. Het was er gewoon. Voor mij was dat op dat moment genoeg. Ik wilde simpelweg mijn verhaal kwijt.
Toen mensen in mijn naaste omgeving mijn verhaal gelezen hadden en daardoor ontroerd en geraakt waren, wist ik: Hier moet ik iets mee doen. Ik moet van mijn leven als juf een boek maken. Niet alleen voor mezelf en mijn familie en naasten, maar ook voor andere mensen, die wellicht in hetzelfde schuitje zitten of zaten. Ik wilde mensen met mijn verhaal helpen, inspireren en informeren. En in augustus 2017 was het zover; een droom kwam uit. Mijn eerste boek was een feit…
“Er was eens…een juf”. Nu kon iedereen lezen hoe mijn werk als juf een grote rol in mijn leven heeft gespeeld en hoe ik mijn leven rigoureus heb veranderd. Met alle openhartige en soms confronterende ervaringen.

SCHRIJVEN EN KLEINE ELLEN

Zo begon mijn schrijfavontuur.
Natuurlijk was dit niet mijn eerste schrijfervaring. Net als jij, schreef ik ook in een dagboek als kind. Ik heb het niet zo lang volgehouden, omdat ik al vrij jong verkering kreeg met Bart en ik mijn hele leven met hem deelde in brieven. Wij hebben jaren brieven naar elkaar geschreven. Ook toen hij ging studeren in Leiden en ik in Helmond naar de pabo ging.

Ik schreef soms gedichten, korte verhalen en maakte in mijn kinderjaren samen met mijn jongere broertje een echte krant compleet met abonnees. Leuk was dat om te doen, zeg. Maar zoals jij al beschreef, op een bepaald moment voel je jezelf te groot en heb je het veel te druk met studeren en andere dingen. Zo ging dat in ieder geval wel bij mij.
Als juf heb ik taal altijd het leukste vak gevonden en vooral stelopdrachten waren bij mij favoriet. Heerlijk, de fantasie van de kinderen. Al was die niet bij iedereen volop aanwezig, haha!

HET VOLGEN VAN EEN SCHRIJFOPLEIDING

Tja, en na het uitkomen van mijn eerste boek “Er was eens…een juf” had ik de smaak te pakken. Ik wilde veel meer schrijven en had het idee opgepakt om een young adult fantasy boek te schrijven. Alleen voelde ik mezelf niet capabel genoeg als schrijver om zo’n ingewikkeld plot op papier te krijgen. Ik vond bovendien dat ik mezelf de kans moest geven om me het schrijfambacht nog meer eigen te maken. Zoals bij ieder ander vak. Of het een vereiste is, weet ik niet, maar ik zou er in ieder geval niet stommer van worden. Ik wilde de kennis als een spons opzuigen. Hongerig naar meer, zeg maar.

Dus, op 1 december 2017 begon ik mijn opleiding aan de Schrijversacademie in Eindhoven. Dit was de basis. Daarna zou ik nog een viertal specialisaties mogen doen om mezelf steeds meer te verbeteren en ook om te ontdekken wat nu het beste bij me past. Ik dacht in eerste instantie meteen aan fantasy & science fiction, maar nu denk ik daar toch wat anders over.

Ik vind het namelijk ook super leuk om over mezelf en mijn leven te schrijven en daarmee anderen te inspireren en wellicht iets te leren. Of om thriller/roman achtige verhalen te schrijven met een gekke twist (misschien een tikkeltje fantasy meets roman). Zoiets dan. Hoe ik dat precies in een boek kan en ga verwerken, weet ik nog niet helemaal. Ik heb daarvoor nog wat tijd, want ik heb nu 1 specialisatie afgerond en ben met de tweede bezig. Hierna wil ik de specialisatie Young Adult doen. En heel misschien daarna nog column en blogs. Maar dat is nog een vraagteken.

Zoals je kunt lezen, een heel verhaal en ook een avontuur dat nog maar net begonnen is. De eerste kleine stapjes op weg naar iets dat veel beter bij me past en waar ik echt gelukkig van word.

Ik ben benieuwd waar we het in de volgende brief over gaan hebben. Ik kijk er naar uit.

Tot de volgende keer.

Liefs Ellen

Wil je meer weten over Sandy? Kijk dan zeker even op haar website, Klik hier!

 

De start van een mooi schrijfavontuur

 

 

Hoi Ellen,

Wat leuk dat ik laatst een berichtje van je kreeg! Het is altijd leuk om iemand te ‘ontmoeten’, die je helemaal niet kent, zelfs nog nooit gezien hebt, maar waar je toch zoveel overeenkomsten mee kunt hebben. Zodat je een echte klik hebt met elkaar. Net als jij zit ik ook midden in een schrijfavontuur. Ik noem het: mijn ontdekkingsreis door schrijversland. En ik vind het leuk dat we dit avontuur samen aan gaan en onze ontdekkingen en ervaringen met elkaar kunnen delen.

Even voorstellen

Ik zal mij eerst even voorstellen, zodat je een beetje weet met wie je aan het schrijven bent. Mijn naam is Sandy Stokkel en ik ben moeder van twee hele lieve zoontjes, Leon (8) en Dylan (4). Daarnaast ben ik leerkracht van een groep 8 op een basisschool bij mij in de buurt. En natuurlijk heb ik een grote passie en dat is: SCHRIJVEN! En dat is natuurlijk ook de reden waarom we met elkaar in contact zijn gekomen.

Het begin van mijn schrijfavonturen

Zoals je zelf weet, komt een schrijfavontuur niet zomaar uit de lucht vallen. Ik zal je in het kort vertellen, hoe dat van mij begonnen is.

Net als veel andere schrijvers, heb ik altijd al geschreven, alhoewel het de ene keer meer was dan de andere. Als kind heb ik dagboeken vol geschreven en als tiener, samen met een vriendin, hele verhalen verzonnen rondom avonturen die we zogenaamd beleefden. Dat was erg leuk. Daarna ben ik naar de Ipabo gegaan en ben ik juf geworden. Door deze nieuwe levensfase is het schrijven op de achtergrond geraakt. Gelukkig heeft het zijn weg naar mij weer teruggevonden…

Mijn schrijfavontuur begon die ene zomer, nu bijna vier jaar geleden, toen er een verhaal in mijn hoofd kroop dat er niet meer uit wilde. Nu kropen er wel eens vaker ideeën in mijn hoofd, maar doordat ik er niet veel mee deed, gingen die weer weg. Maar dit idee niet, het bleef. Het idee groeide langzaam tot een heel plot, zoals ze dat zo mooi noemen, en ik besloot het op papier te zetten. Eerst natuurlijk alleen in het kort, maar daarna besloot ik het helemaal uit te schrijven tot een echt manuscript.

Het eerste manuscript

Dit manuscript gaf een heerlijk gevoel toen het klaar was. Niet dat het echt klaar was natuurlijk, want – zo leerde ik al snel – een manuscript moet eerst nog een aantal keer herschreven worden. Zeker een manuscript van een beginnende schrijver. Ik besloot hulp te vragen aan een vriendin, een ervaren schrijfster, en zij heeft mij veel goede tips gegeven. Met deze tips in mijn hoofd ben ik aan het herschrijven geslagen en ben inmiddels met de laatste puntjes op de spreekwoordelijke i bezig.

In de tussentijd heb ik niet stil gezeten en heb nog een hoop andere ontdekkingen in schrijversland gedaan. Maar daar zal ik het nu nog niet verder over hebben. Dat is iets voor een andere keer…

Het begin van een mooi schrijfavontuur samen

Tot zover mijn verhaal, over hoe mijn schrijfavontuur echt begonnen is. En dan heb ik natuurlijk dezelfde vraag voor jou. Hoe ben jij aan je schrijfavonturen begonnen? En waar wil je naartoe? Ik vind het leuk om te horen wat jou ertoe heeft gebracht om te gaan schrijven en hoe jij deze reis ervaart.

In onze brieven kunnen we elkaar op de hoogte houden van onze schrijfavonturen. Het is leuk om iemand te ontmoeten die zo’n beetje hetzelfde pad volgt. Wie weet kunnen we samen nieuwe dingen ontdekken en elkaar nog wat leren. Dat zou natuurlijk erg leuk zijn!

Ik hoop snel van je te horen!

Liefs, Sandy

 

Wil je meer weten over Sandy en haar ontdekkingsreis door schrijversland? Neem dan ook eens een kijkje of haar website