Een tijd geleden kwam ik, per toeval (of niet?) iemand tegen, die net als ik, op schrijfavontuur is, namelijk Sandy Stokkel van Ontdekkingsreis door schrijversland
We besloten elkaar te volgen en op een dag trok ik de stoute schoenen aan en stuurde haar een bericht.

We vonden het zo leuk dat we het plan op hebben gevat om hierover een pagina aan te maken, zodat we jullie op de hoogte kunnen houden over onze schrijfavonturen. We maken allerlei dingen mee, waar we elkaar graag van op de hoogte houden.

Zo kan ik van Sandy leren en zij misschien van mij. Leuk, toch?

Interview met Lianne Reijntjes

 

Hey Sandy,

Wat heerlijk om over jouw plannen te lezen. Ik kijk ernaar uit om met je mee te reizen en te kijken waartoe het leidt. Ik weet zeker dat er mooie dingen gaan gebeuren. Het is nog leuker om dingen samen te doen. Zo doen we allebei mee aan de LOA cursus, met de NaNoWriMo en de 365 online zichtbaar challenge.

Vandaag heb ik weer een leuk interview voor jou. Ik denk dat je er, net als ik, weer een heleboel tips uit kunt halen. Ik heb tenminste erg genoten van de antwoorden. Ik weet eigenlijk niet of jij Lianne ook al volgt/kent? Ze heeft pas haar debuutroman Kwetsbaar Verliefd uitgegeven. Echt een super leuk boek. Een aanrader. Op haar Instagram account deelt ze open en eerlijk haar belevenissen en ontwikkelingen op schrijfgebied en op persoonlijk vlak. Erg inspirerend. Ik vind het heel fijn en gezellig om me te omringen met gelijkgestemden.

Veel leesplezier…

Lianne Reijntjes 2

  1. Was je als kind ook al gek op verhaaltjes schrijven? (Ik vond op de basisschool taal en dan vooral opstellen schrijven het leukst!) Gek genoeg was ik als kind meer bezig met tekenen. Dan tekende ik de omslagen van mijn potentiële boeken, haha! Wel heb ik altijd al schrijfster willen worden. Ik vond het altijd leuk om verhaaltjes te schrijven, vaak tijdens taallessen op school. Ik merkte dat ik het leuk vond en dat ik er goed in was. Pas op de middelbare school begon ik echt als hobby te schrijven.
  2. Wanneer durfde je jezelf voor het eerst schrijver te noemen? (ik vond dat erg ongemakkelijk, omdat ik bij het woord schrijver denk aan iemand die een of meerdere bestsellers op zijn naam heeft staan) Ik heb daar ook lang moeite mee gehad. Ik dacht altijd: je bent pas echt schrijver als je bij een grote en bekende uitgeverij een boek hebt uitgebracht. Kwam ik aan als groentje die nog nooit iets had gepubliceerd! Maar op een gegeven moment dacht ik: als ik mezelf niet serieus neem als auteur, hoe kunnen anderen dat dan wel doen? En daarbij, als jij verhalen schrijft, gepubliceerd of niet, ben je gewoon een schrijver 😉
  3. Hoe deel jij je dagen in? Heb je vaste schrijfmomenten/tijden? Nee, totaal niet. Ik schrijf gewoon wanneer ik er zin in heb. Ik schrijf alleen niet ’s nachts, omdat ik gewoon een vast ritme voor mezelf wil aanhouden. Voor de rest kan ik elk moment van de dag schrijven.
  4. Wat is jouw nummer één tip voor beginnende schrijvers? Cliché misschien, maar echt waar: geloof in jezelf, en in jouw verhalen. Want wat ik net al zei: als jij dat niet doet, wie dan wel? Ook al krijg je tig afwijzingen, geef nooit op! Er leiden meer wegen naar Rome. Mij is het dit jaar na jaren ploeteren en aanmodderen ook eindelijk gelukt.
  5. Hoe zet jij social media in voor promotie? Ik deel echt álles wat mijn verhalen/boeken betreft. Het laatste nieuws, acties, stukjes uit recensies, leuke weetjes en quotes… Alles passeert de revue in mijn Instagram stories, haha! Het helpt wel, want ik heb écht al memsen daarmee verleid om mijn boek te kopen.
  6. Welke schrijvers zijn jouw voorbeelden? Dat zijn de ‘oude rotten’ uit mijn genre, haha! Mijn allergrootste voorbeelden zijn en blijven toch wel Sophie Kinsella en Lisette Jonkman. Hopelijk krijg ik ook ooit het succes dat zij hebben.
  7. Wat is je favoriete genre; zowel qua schrijven als om te lezen? Ik schrijf en lees het liefst feelgood, altijd al gedaan. Juist om even alle ellende uit het dagelijks leven te vergeten en weg te dromen bij een heerlijk romantisch verhaal waarvan je de bevestiging hebt dat het goed eindigt, anders dan in de echte wereld (vooral nu). Dat vind ik het mooie aan dat genre. Qua lezen maak ik geregeld nog wel een uitstapje naar thrillers, non-fictie en Young Adult. Qua schrijven zou ik ook eens de misdaadroman- en de New Adult-kant op willen. Wél altijd met een romantisch tintje!
  8. Heb je veel contacten met collega schrijvers? Ja, best veel, gelukkig! Dat is het fijne van social media. Dat maakt dat schrijven nooit een eenzaam beroep is. Ik heb zelfs door de jaren heen allemaal leuke schrijfvriendinnen (online) leren kennen. Dit hele wereldje is zo leuk!
  9. Welke dingen besteed je het liefst uit aan anderen? Denk aan: promotie, redigeren, vormgeving? Het liefst zou ik alles zelf doen (ik ben echt zo’n regelfreak, haha) maar ik weet ook wel dat dat niet kan. Ik ben echt een drama wat coverontwerp en vormgeving betreft dus dat laat ik uitbesteden. Redactie laat ik ook altijd doen, want je eigen boek redigeren is gewoonweg onmogelijk.
  10. Hoe is het je bevallen om je debuutroman in eigen beheer uit te geven en zou je het een volgende keer hetzelfde of helemaal anders aanpakken? Welke tips heb je voor schrijvers die ook in eigen beheer willen uitgeven? Eerlijk gezegd beviel het me zelfs beter dan ik dacht! Ik denk dat ik het de volgende keer precies hetzelfde zou aanpakken zoals ik het nu heb gedaan, want eigenlijk ging het hele proces wel vrij goed en verliep het redelijk vlekkeloos. Mijn deadlines heb ik allemaal gehaald en alles liep op schema. Heel fijn! Dat is ook meteen een tip voor andere selfpubbers: maak deadlines en houd je eraan, want zo komt het boek ook echt af tegen de tijd dat het af moet zijn (of nou ja, dat jij wilt dat het af moet zijn, haha).
  11. Heb je jezelf al opgegeven voor de Indie Awards? Jazeker! Ik ben heel benieuwd hoe het allemaal gaat lopen 🙂
  12. Mijn droom is om met schrijven mijn geld te verdienen, maar ik weet dat dit heel lastig is en maar zo’n 55 schrijvers in Nederland kunnen leven van hun boeken. Hoe denk jij daarover? Het is ook mijn droom (van velen denk ik), maar ik vind dat mensen je snel ontmoedigen door te zeggen ‘nee, dat is onmogelijk, bijna niemand kan leven van hun boeken’. Ik blijf gewoon dromen en hard werken. En mocht het toch niet heel haalbaar zijn, ik ga nog andere diensten aanbieden op schrijfgebied, dus dan kan ik in ieder geval leven van alles wat met het schrijven te maken heeft 🙂
  13. Wat vind je zo leuk aan schrijven? Ik benoemde het net ook al een beetje, ik vind het leuk om even alle dagelijkse dingen te vergeten en mezelf in een andere, eigengemaakte wereld te verliezen. Ook om gewoon even iemand andere mensen te creëren, iemand die je zelf totaal niet bent. Zo kun je toch een beetje andere levens leiden en leuke, spannende dingen meemaken!
  14. Zou je nog vaker een verhalenbundel willen uitgeven? Sowieso wil ik meer boeken zelf gaan uitgeven, maar ik moet nog even kijken of ik meerdere verhalenbundels uit wil geven. Ik heb er trouwens wel een paar ideeën voor, dus wie weet…
  15. Ik ben gek op schrijfwedstrijden. De spanning om een goed idee te verzinnen, of je de deadline haalt, of je op de longlist komt en of je de wedstrijd wint. Ik houd ervan.
    Ben jij ook gek op schrijfwedstrijden of doe je nooit mee? Zou je zelf ooit een schrijfwedstrijd willen organiseren? Ik heb wel eens aan een schrijfwedstrijd meegedaan, maar ik heb nog nooit gewonnen. Mij ontmoedigt het altijd een beetje, omdat ik op voorhand altijd al denk: ik win toch niet. Daarbij, een wedstrijd niet winnen zegt echt niets over de kwaliteit van je schrijven of van je verhalen. Je kunt ook succes behalen zonder ooit een wedstrijd te winnen. Dat is het mooie van deze tijd, je kunt enorm makkelijk iets publiceren. Je hebt echt geen schrijfwedstrijd of uitgeverij meer nodig om op te vallen. Zelf eentje organiseren klinkt trouwens wel erg leuk! Hmm, ik voel een nieuw idee opkomen 😉

 Lianne Reijntjes

Nou, als Lianne een schrijfwedstrijd gaat organiseren, weet ik wel wie er meedoen! J

 

Dit was mijn interview en de brief voor deze week. Ik hoop dat je er net zo van hebt genoten als ik. Tot de volgende keer.
Liefs Ellen

 

 

VAN ALLES EN NOG WAT…

van alles en nog wat

Hoi Ellen,

Ik heb vorige week weer genoten van jouw brief. We zijn momenteel allebei erg druk bezig met van alles op schrijfgebied. Het blijft leuk om elkaar op die manier te stimuleren en op de hoogte te houden van allerlei interessante dingen.

Verhaal van de maand

Inmiddels ben ik alweer zo’n twee weken bezig met mijn “Verhaal van de maand” project en ik ben dus al halverwege het eerste verhaal. En ik kan je vertellen dat ik tot nu toe erg blij word van alle reacties die ik erop krijg en niet alleen van bekenden, maar ook van onbekenden. Dat is super motiverend om lekker verder te schrijven.

Ik hoor positieven meningen over mijn idee om het verhaal interactief te maken en dat was precies waar ik op hoopte. Het is ook zo leuk dat mijn vragen zo enthousiast beantwoord worden. Jij gaf ik jouw brief aan dat het natuurlijk wel een risico is en dat lezers misschien wel een andere kant op willen met het verhaal. Gelukkig zijn de lezers tot nu toe aardig eensgezinds met mijn eigen voorkeur, dus dat is wel fijn. Maar voor het geval ze een keer wat anders willen, is dat ook niet erg. Het is tenslotte mijn wens dat ze zich extra betrokken voelen als ze ook wat kunnen bepalen en zich daarna meer in het verhaal herkennen.

Mijn oplossing

Zie het zo: het verhaal heeft een eindbestemming en meerdere tussenstations. Maar er zijn natuurlijk meerdere manieren om daar te komen. En de keuze van de lezers bepaalt of we via route a of via route b gaan. En ik heb allebei de routes al in mijn hoofd uitgedacht. Het is dus alleen nog maar een kwestie van kiezen.

Online zichtbaarheid

Wij zijn allebei bezig met onze online zichtbaarheid en het idee achter deze zichtbaarheidschallenge, is dat je na een jaar financieel vrij bent. Althans zo noemt Kim Munnecom dat in haar podcast, zoals jij vorige week al zei. Maar net als jij ben ik wel zo realistisch om te denken dat je van elke dag een verhaal niet rijk gaat worden. Maar het is het idee erachter dat mij inspireert. Het idee is dat je door zichtbaar te zijn gaat groeien, en dat kan natuurlijk op meerdere manieren. Wij zullen ongetwijfeld gaan groeien op schrijfgebied en misschien gaan we onszelf nog wel verder uitdagen. En daar houd ik wel van en ik heb zo’n vermoeden dat jij ook wel van een uitdaging houdt.

En door elke dag online zichtbaar te zijn zullen we misschien ook wel groeien in ons bereik en wie weet waar dat toe kan leiden. Uitgevers zitten tenslotte ook op social media, toch? En misschien komt er wel iets totaal onverwachts uit een andere hoek. Wie weet?

Law of Attraction

Via jou ben ik bij Kim terecht gekomen en ben ik langzaamaan steeds bekender aan het raken met de Law of Attraction. Wat is dat toch interessant! Het idee erachter is dat je met positieve gedachtes ook positieve dingen aantrekt en andersom – wanneer je denkt dat het mis zal gaan, is de kans ook groter dat het inderdaad mis gaat. En vanuit die gedachte zijn er allerlei dingen mogelijk. Interessant toch?

Nu weet ik dat jij dit ook erg interessant vindt. Via jou ben ik bij een programma terecht gekomen, genaamd The Good Place. Toen ik op de website van Cynthia Houben daar meer over las, kon ik eigenlijk alleen maar denken: ik ga ervoor. Alweer iets wat we samen gaan doen en ik heb al veel zin in deze reis. We gaan in 30 dagen leren hoe we ons droomleven moeten manifesteren. Hoe cool is dat? Ik ben heel benieuwd wat deze reis ons gaat brengen.

NaNoWriMo

En hoe gaat het tot nu toe met mijn NaNoWriMo? Daar zal ik je ook even een korte update over geven. Het gaat goed! Op het moment van het schrijven van deze brief, zitten we precies op de helft. En ik kan je vertellen dat ik nu al ruim 26.000 woorden heb geschreven. Iets meer dan de helft dus. Dat betekent dat ik prachtig op schema lig. Als ik in de tweede helft van de maand net zo schrijf als in de eerste helft, dan moet het helemaal goed gaan komen.

En hoe gaat het nu met jouw NaNoWriMo? Je vertelde in jouw vorige brief dat je deze maand en de komende gaat gebruiken om jouw manuscript te herschrijven. Lig je een beetje op jouw eigen schema? Jou kennende ben je er al druk mee bezig. Heel veel succes in ieder geval!

Tot zover weer mijn brief over van alles en nog wat, haha.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

 

Wat een leuke brief weer. Wil je meer lezen van Sandy? Klik dan hier om op haar website te komen.

EEN DRUKKE PERIODE VOOR DE BOEG

Hey Sandy,

Ik was super benieuwd naar jouw brief afgelopen week, omdat ik op Facebook natuurlijk al het een en ander voorbij had zien komen. Over al jouw ideeën en plannen wilde ik graag meer weten en gelukkig heb je me in jouw brief helemaal op de hoogte gebracht van al jouw plannen.

NANOWRIMO

In jouw brief schreef je dat je in de eerste helft van oktober een structuur voor jouw nieuwe verhaal hebt opgezet. Dat vind ik echt erg knap. Toen je me meer uitleg gaf over welke typen schrijvers er zijn, herkende ik jou inderdaad in de plantser (tussen planner en pantser in).

Jij bent op alle gebieden meer gestructureerd dan ik, haha. Daar is overigens helemaal niets mis mee. Ik kan je verklappen dat ik zelfs een cursus heb gekocht om beter te worden in plannen. En weet je? Ik kan het nog steeds niet… Ik kan best een planning maken, maar me eraan houden dat is weer een heel ander verhaal.
Ik ben dan ook een pantser tijdens het schrijven. Ik heb uiteraard een idee, maar de invulling komt helemaal vanuit flow. Dat werkt voor mij nu eenmaal het prettigst.

NEVELKINDEREN

Ik vind het te gek dat je ook een verhaal hebt geschreven voor de schrijfwedstrijd ‘Nevelkinderen’. Ik ben erg benieuwd of onze verhalen op de longlist komen. Nog even duimen draaien, want ik heb begrepen dat er nogal wat verhalen zijn ingestuurd. Spannend. Het zou inderdaad erg leuk zijn om weer samen in een verhalenbundel te komen. Flink duimen de komende tijd dus…

Meedoen aan schrijfwedstrijden vind ik sowieso heel leuk. De spanning of jouw verhaal goed genoeg is om door te gaan en natuurlijk of je in een verhalenbundel wordt gepubliceerd of wellicht de winst pakt. Bovendien is het een goede oefening om schrijfkilometers te maken en je schrijfkwaliteiten aan te scherpen. Ik leer er iedere keer van en ben dus ook altijd op zoek naar nieuwe wedstrijden.

JEZELF UITDAGEN OP HET GEBIED VAN ONLINE ZICHTBAARHEID

Super gaaf dat je ook de Weightloss Mastery training hebt gekocht van Kim Munnecom. Ja, het is inderdaad een erg enthousiaste en bevlogen dame die anderen goed kan inspireren. Ons dus ook! Toen ik podcast nummer 269 luisterde (doe dit één jaar lang iedere dag en je bent financieel vrij) voelde ik van alles kriebelen van binnen.

Natuurlijk besef ik me heel goed dat ik niet stinkend rijk word van iedere dag online een verhaal plaatsen, maar ik wil mezelf wel stretchen op het gebied van doorzettingsvermogen. Het is al best een prestatie om iedere week een blog te plaatsen, laat staan om iedere dag een verhaal te verzinnen.
Toch ben ik die uitdaging aangegaan en zie ik wel wat het me brengt. Het levert in ieder geval leuke verhalen op en stelt me iedere dag in de gelegenheid om bezig te zijn met hetgeen ik het liefst doe, nl. schrijven.

JOUW VERHAAL VAN DE MAAND

Wat een leuk idee om een verhaal van de maand te schrijven en om de lezer actief erin te betrekken. Dat vergroot waarschijnlijk de betrokkenheid des te meer (waar al die juffenskills al niet goed voor zijn, hè?). Toch kan het tegelijkertijd een risico zijn wanneer je lezers een andere kant op willen dan jij in gedachten had. Jou kennende los je dat heel slim op, haha.

Ik lees in ieder geval jouw verhaal iedere dag, dus je hebt al een trouwe volger! 😉

NEVER CHOOSE THE EASY WAY

Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat we het onszelf niet gemakkelijk hebben gemaakt. Jij niet met je interactieve verhaal en ik niet omdat ik een nieuw account op Instagram ben begonnen.
Waarom weet ik niet, maar ik heb het gevoel dat het niet altijd beter is om voor de gemakkelijkste weg te kiezen.

Terwijl ik in podcasts regelmatig hoor dat je het jezelf juist niet te moeilijk moet maken, omdat het dan ook lastiger vol te houden is. Ik snap dat, maar deze weg leek mij de beste weg en als dat mijn gevoel is, moet ik dat volgen.

EEN JAAR VERDER

Ach, in het ergste geval wordt het een mislukking (alhoewel mislukkingen niet bestaan, eerder leerprocessen) en dan is dat erg jammer. Maar dan heb ik het in ieder geval geprobeerd en er mijn uiterste best voor gedaan om er iets moois van te maken. Het is een geweldig leerproces waaruit ik straks mooie inzichten haal en deze vervolgens kan gebruiken voor nieuwe plannen. Zo zie ik het.

We zullen over een jaar zien waar we dan staan. Ik ben heel benieuwd waar het ons gebracht heeft.

HERSCHRIJVEN MANUSCRIPT

De eigenwijze Ik doet dingen altijd op een net iets andere manier dan de rest. Dus ook het deelnemen aan NaNoWriMo 2020. Ik heb me niet officieel aangemeld, omdat ik geen nieuw verhaal schrijf. Herschrijven is echter ook een heel karwei en omdat ik dat uitstelde, dacht ik: laat ik dat nou maar doen in november. Met als uitloop december en dan heb ik voor 2021 mijn manuscript klaar. Dat is dus nu mijn doel.

In het nieuwe jaar wil ik dan actief op zoek gaan naar een geschikte uitgever en mezelf verdiepen in uitgeven in eigen beheer (niet bij Brave New Books). Dat het boek er komt, is een ding dat zeker is. Hoe? Dat laat ik nog even in het midden.

Ik wens jou ook heel veel succes en plezier met al jouw uitdagingen en plannen. We houden elkaar op de hoogte en zullen elkaar misschien soms moeten motiveren. Daarom is het zo fijn om dat met iemand te kunnen delen, vind je niet?

Ik spreek je snel.

 

Liefs Ellen

NaNoWriMo en andere leuke challenges!

nanowrimo en andere leuke dingen

Hoi Ellen,

We zijn inmiddels alweer twee weken verder sinds mijn vorige brief en er zijn alweer zoveel dingen die ik je wil vertellen.

Preptober

In mijn vorige brief vertelde ik dat ik Preptober gebruikte om mij voor te bereiden op NaNoWriMo. En dat heb ik ook gedaan. Alhoewel ik eerlijkheidshalve wel moet bekennen dat ik dit in de eerste helft van de maand meer heb gedaan dan in de tweede helft. Dit komt mede door het feit dat ik normaal gesproken vooral een ‘plantser’ ben, om even in NaNoWriMo-termen te blijven.

Voor degene die nu denken: waar heb je het over? Er zijn drie type schrijvers: de pantser (ik start gewoon blanco en ik zie wel waar het verhaal mij mee naartoe neemt), de planner (ik heb alles van tevoren helemaal uitgedacht – het moet alleen nog op papier) en dus de plantser (ik heb van tevoren over dingen nagedacht, maar ik laat mij tijdens het schrijven nog graag verrassen door mijn eigen creativiteit). Ik voel mij het meest comfortabel als plantser. Ik denk dat ik daarom op een gegeven moment ben gestopt met dingen van tevoren bedenken. De rest wil ik invullen naarmate de maand vordert.

Schrijfwedstrijd

Ik vertelde in mijn vorige brief dat ik ook graag mee wilde doen met de schrijfwedstrijd ‘Nevelkinderen’ van Godijn Publishing. Inmiddels kan ik je vertellen dat het mij gelukt is om mijn verhaal te schrijven voor de deadline en ik ben zeer tevreden met het resultaat. Ik heb er wel een goed gevoel bij. Het zou heel gaaf zijn als wij weer samen in een verhalenbundel komen. En mocht mijn verhaal het toch niet gaan worden, dan zal ik hem op mijn website plaatsen. Dan kan iedereen die het wilt, hem gewoon komen lezen.

365 dagen online zichtbaar zijn

Via jou ben ik terecht gekomen bij Kim Munnecom en heb ik ook de stoute schoenen aangetrokken en heb mij aangemeld bij de Weightloss Mastery. Wauw, wat voelt dat gek om nu zo online te zeggen, maar ook goed. Waarom zou ik niet mogen zeggen dat ik aan de beste versie van mijzelf aan het werken ben? Ja, toch? Voor degenen die haar nog niet kennen, zou ik zeggen, google haar eens en luistert naar één van haar podcasts. Ik heb volgens mij nog nooit iemand gehoord die met zoveel inspiratie, passie en energie ergens over spreekt als deze vrouw. Maar dat hoef ik jou natuurlijk niet te vertellen.

In één van haar laatste podcasts vertelde ze over de challenge om 365 dagen online zichtbaar te zijn, die zij is aangegaan en dat werkte inspirerend (hoe kan het ook anders 😉… ). In de eerste instantie wilde ik dat doen op zowel schrijfgebied als met mijn resin art. Gelukkig ben ik zo slim geweest om mijzelf niet helemaal gek te maken en er maar eentje te kiezen: schrijven.

Verhaal van de maand

En toen ik had gekozen om 365 dagen online zichtbaar te zijn op het gebied van schrijven, wilde ik voor mijzelf iets gaan doen waar ik energie van krijg. Iets wat ik zelf leuk zou vinden als iemand dat zou gaan doen. En dat is geworden: het verhaal van de maand.

Het houdt in dat ik elke maand een verhaal plaats, maar dat doe ik niet gelijk helemaal in één keer, maar elke dag een klein stukje. Op die manier neem ik de lezers elke dag een beetje verder mee in het leven van mijn hoofdpersoon. En het bijzondere element wat ik erbij ga gebruiken is: interactie.

Elke dag zal ik in mijn stories op Instagram iets vragen en dat kan van alles zijn. En regelmatig zal ik iets vragen waarvan het antwoord van invloed zal zijn op het verhaal. Op die manier kan de lezer een heel klein beetje meeschrijven. Dit vind ik wel spannend, want ik heb natuurlijk in mijn hoofd al een verhaallijn, maar als mijn lezers op een bepaalde vraag een ander antwoord geven, dan ik zou doen, dan moet ik het verhaal dus een andere richting in gaan schrijven.

Zou je dat nou wel doen?

Dan komt waarschijnlijk de vraag in je op: Zou je dat nou wel doen? Is het slim om lezers mee te laten kiezen? En toch kan ik je vertellen dat ik het op die manier ga doen. Het is namelijk iets wat ik zelf heel leuk zou vinden. Hoe vaak komt het wel niet voor dat je een boek aan het lezen bent en dat je als lezer het helemaal voor je ziet, maar dan gaat het toch anders. Hoe gaaf zou het zijn als je daar als lezer een heel klein beetje invloed op hebt? En dat je later iets terugleest waarvan je denkt: hé, dat heb ik gekozen. Nu alleen maar hopen dat de andere lezers het met jou als lezer eens zijn… 😉

En natuurlijk ga ik die vragen wel handig stellen. Zo slim ben ik nou ook wel weer, hihi. Het zullen vooral kleinere details zijn, maar ik ben benieuwd welk gevoel het mijn lezers gaat geven. En natuurlijk ben ik heel benieuwd wat jij van mijn nieuwste idee vindt.

Jouw challenge

Ik weet dat jij deze challenge ook bent aangegaan en dat jij ook elke dag iets gaat plaatsen op schrijfgebied. Jouw eerste post op Instagram heeft mij de inspiratie gegeven om ook mee te doen op schrijfgebied en het voor mijzelf op deze manier in te gaan vullen. Dank je wel daarvoor! Altijd leuk als je elkaar kunt inspireren, toch? Heel veel succes met jouw nieuwe Instagram-pagina! Je hebt het jezelf niet makkelijk gemaakt door vanaf nul te beginnen, maar ik snap wel heel goed waarom je dat hebt gedaan.

NaNoWriMo

Het is inmiddels november en de bekende NaNoWriMo is begonnen. Natuurlijk ben ik op 1 november ook gelijk in de digitale pen geklommen en heb de eerste woorden kunnen noteren. Echt een heerlijk gevoel! En ik weet niet hoe het komt, maar op de één of andere manier heb ik het gevoel dat het mij dit jaar gewoon gaat lukken – ik ga die 50.000 woorden schrijven. Natuurlijk zal het niet makkelijk worden. Ik weet nog van vorig jaar dat het op mijn werkdagen erg pittig was, omdat ik in de avond moe was. Maar ondanks dit soort moeilijkere dagen, moet het gaan lukken. Die 1667 woorden per dag, want daar hebben we het over, die gaan er komen!

Ik wens jou ook veel succes met jouw plannen rond NaNoWriMo. Zo mooi om te lezen dat je het op jouw eigen manier gaat invullen. En ik ben ervan overtuigd dat het jou ook gaat lukken.

We can do this!

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

NANOWRIMO 2020

 NaNoWriMo 2020

Hey Sandy,

Goed om te lezen dat je zo’n heerlijke, ontspannen vakantie hebt gehad in het mooie Limburg. Een leuk idee om er ieder jaar terug te komen, trouwens. Er is genoeg moois te zien en te beleven. Ik heb altijd het gevoel dat ik in het buitenland ben als ik in Zuid Limburg kom.

In je brief las ik je plannen wat betreft de NaNoWriMo en Preptober. Jij bent goed georganiseerd en hebt een gedegen plan. Knap! Zelf ben ik niet zo goed in het voorbereiden en organiseren, haha. In deze brief zal ik je wat meer ins- and outs geven over mijn plannen in november 2020.

JOUW PLANNEN VOOR NANOWRIMO

Ik vind het zo knap dat je de hele maand oktober gebruikt om jezelf goed voor te bereiden. Natuurlijk heb je de ervaring van vorig jaar en weet je dus ook wat er niet zo goed is gegaan. Je had vorig jaar het aantal woorden niet gehaald en wist dat dat kwam doordat je je niet goed had voorbereid.

Je hebt het jezelf moeilijk gemaakt door te kiezen voor een geheel nieuw verhaal. Super leuk dat je je hoofdpersonage al helemaal hebt uitgedacht. Verandering van omgeving inspireert en dat blijkt ook wel uit je brief. Je hebt genoeg leuke ideeën om je verhaal vorm te gaan geven. Ik ben er dan ook van overtuigd dat je het maximaal aantal woorden dit jaar wel gaat halen!

MIJN PLANNEN VOOR DE SCHRIJFMAAND

In je brief vroeg je naar mijn plannen. Ik zou Ellen niet zijn als ik dat niet op mijn eigen manier invulling zou gaan geven. Dat heb ik vorig jaar gedaan en dat ga ik ook dit jaar doen. Vorig jaar heb ik geen nieuw verhaal geschreven en ook geen 50.000 woorden. Ik heb de maand november gebruikt om mijn manuscript van ‘Er was eens…een juf’ te herschrijven. Ik wilde dat voor het einde van 2019 klaar hebben. En…dat is me ook gelukt.

Resultaat: mijn herschreven versie ligt, na de aanpassingen vanuit de redactie, opnieuw bij de redacteur. Het is nu dus afwachten wat er vervolgens gaat gebeuren. Heel spannend allemaal kan ik je zeggen. Trots ben ik wel. Trots op het feit dat ik de NaNoWriMo heb gebruikt om mijn verhaal te herschrijven en trots op het feit dat er in de tussentijd al zoveel gebeurd is.

CONCREET PLAN VOOR NANOWRIMO

Misschien vraag je je af wat mijn plannen zijn voor de NaNoWriMo van dit jaar. Eerlijk gezegd had ik er nog niet eens over nagedacht, voordat jij er in je brief over begon. Natuurlijk wist ik dat het eraan zat te komen en dat er heel veel mensen meedoen. Ik had alleen nog geen seconde stilgestaan bij mijn deelname en óf ik überhaupt mee zou doen.

Na het lezen van jouw enthousiaste plannen werd mijn enthousiasme ook geprikkeld. Van binnen begon het een beetje te kriebelen. Zou ik dit jaar ook meedoen? En als ik mee zou doen, waar zou ik over gaan schrijven? Vragen die ik mezelf stelde en waarop ik gauw genoeg antwoorden had. Ik wilde heel graag meedoen en ik wist ook waarmee.

AFMAKEN EN EDITEN VAN MIJN YA ROMAN

Zoals je weet heb ik afgelopen maanden gewerkt aan het einde van mijn YA roman over een magiër tijdens de specialisatie Romans en Korte verhalen. Ik heb het bijna af, maar nog steeds niet helemaal. Ik wil de komende maand dan ook gebruiken om mijn verhaal nu echt af te maken en te beginnen met het editen ervan.

Ik heb daar een tijd geleden al eens een begin mee gemaakt, maar ik heb het toen niet afgemaakt. Op de een of andere manier liep ik vast en wist ik geen spectaculair einde te verzinnen.
Gelukkig heb ik na de specialisatie wel een idee over hoe ik mijn verhaal wil eindigen. Daarmee ben ik ook al best een eind gekomen, maar het is nog niet zoals ik wil dat het is.

EEN STOK ACHTER DE DEUR

Ik heb het vorig jaar als heel prettig ervaren om iedere dag bezig te zijn met mijn manuscript en een deadline te hebben. Ik presteer blijkbaar goed onder ‘druk’ (voor zover je over druk mag spreken). Het geeft me een doel, een houvast. Ik wist waar ik naartoe werkte en dat hielp. Ik ben van plan om dat nu ook weer te doen.

Het hele verhaal herschrijven en editen gaat me niet lukken. Het zijn nogal wat bladzijden meer. Waren het er vorige keer zo’n 200, nu zijn het er ruim 330. Dat is best een aanzienlijk verschil. Daarom geef ik mezelf niet 30 dagen, maar twee maanden de tijd en noem ik het ook geen NaNoWriMo. Ik wil voor het eind van 2020 de eerste versie van mijn roman op papier hebben staan.

EEN AMBITIEUS DOEL

Nu ik het zwart op wit zie staan, klinkt het me erg ambitieus in de oren. Tegelijkertijd weet ik ook dat een ambitieus doel stellen me helpt om stappen te zetten. Ik wil (vooral) aan mezelf bewijzen dat ik het kan, dat het me lukt om zo’n groot karwei te klaren.

Dus, ieder op onze eigen manier gaan we een pittige tijd tegemoet. Maar wel een heel leuke tijd! Ik kijk er in ieder geval erg naar uit om weer twee maanden lekker bezig te zijn met mijn verhaal en vooral naar het eindresultaat.

Ik wens jou (en mezelf natuurlijk) veel succes en schrijfplezier. We houden elkaar de komende tijd goed op de hoogte, zodat we elkaar kunnen aanmoedigen en steunen. Dat zullen we nodig hebben.

Liefs Ellen

 

 

 

Preptober: Hoe gaat het ermee?

 preptober

Hoi Ellen,

Wat leuk om jouw schrijfplannen te lezen in jouw vorige brief! Ook jij bent een heleboel van plan de komende tijd. Leuk om te lezen, zeker ook omdat de energie ervan af spat. Dat is alvast een goed teken.

Vakantie

Deze brief is een weekje later, omdat ik herfstvakantie had. Normaal gesproken zou ik dan wel gewoon brieven schrijven, maar ik was voor het eerst sinds lange tijd eens een weekje weg buiten de zomervakantie om. Heerlijk trouwens! Als het aan mijn jongens ligt, gaan we elke herfstvakantie een weekje naar Limburg, haha. Wie weet…

NaNoWriMo – Preptober

In mijn vorige brief heb ik je verteld dat ik dit jaar weer mee wil doen met NaNoWriMo. Daarom ben ik in oktober al flink aan de slag gegaan met Preptober; de maand voorafgaand aan november, waarin je je kunt voorbereiden. Ik schreef je dat ik voor een moeilijke keuze stond; een vervolgverhaal schrijven of een heel nieuw verhaal. Inmiddels kan ik je zeggen dat er een heel nieuw verhaal in mijn hoofd gekropen is. Het blijft leuk hoe dat werkt. In dit geval begon het bij mij met een personage.

Preptober: het bedenken van de hoofdpersoon

Ik had in mijn hoofd het idee dat het leuk zou zijn om een verhaal te gaan schrijven met een sterke vrouwenfiguur – in mijn geval meisjesfiguur (ik schrijf tenslotte kinderverhalen). Ik heb ooit eens een artikel gelezen over het feit dat de meeste boeken over jongens gaan die de hoofdrol spelen. En als er dan eens een meisje in de hoofdrol zit, dan wordt zij vergezeld door – jawel – een jongen. De weinige uitzonderingen daarop zijn waarschijnlijk van die paardenboeken, maar niet elk meisje houdt van paarden. Het is voor meisjes moeilijker om zich te identificeren met een jongen in de hoofdrol. Terwijl het ook heel goed is als de boekenwereld aan meisjes laat zien, dat zij ook helden kunnen zijn. Vrouwen en meisjes zijn net zo belangrijk!

Ik wilde dus een avontuurlijk boek schrijven over een meisje. En toen kroop Nova in mijn hoofd en leerde ik haar steeds beter kennen. Wie zij is? Dat ga ik nog niet vertellen, daarvoor moet je later mijn boek maar eens gaan lezen. Ik kan je echter wel vertellen dat ze een bijzonder avontuur tegemoet gaat waarbij ze dingen over zichzelf gaat leren en achter een geheim in haar verleden komt. Ben je al nieuwsgierig?

Inspiratie opdoen in de vakantie

Preptober staat voor meer bedenken dan alleen personages. Eén van die dingen is het creëren van een bepaalde setting; waar spelen bepaalde elementen van het verhaal zich af. Dat kan natuurlijk van alles zijn en in mijn geval zijn er verschillende settings nodig. Voor één van die settings kreeg ik inspiratie terwijl ik op vakantie was, zoals ik dat wel vaker heb. Een andere omgeving geeft stof tot nadenken en dus ook inspiratie.

Ik heb in de vakantie veel gewandeld door de prachtige bossen die Limburg rijk is. Deze bossen komen straks terug in mijn verhaal. Ik vind het altijd leuk om natuurelementen in mijn verhalen te verwerken. Ook heb ik in de vakantie een gebouw gezien, op zich niet zo heel bijzonder natuurlijk, maar op de één of andere manier zag ik dat gebouw in mijn hoofd opeens in zo’n bos staan. Ik zag het al helemaal voor mij – in gedachten liep Nova daar al echt rond. Waarschijnlijk gaat het grote conflict in het verhaal zich afspelen rondom dit gebouw. Iets waar ik voor de vakantie nog geen enkel specifiek idee over had. Heerlijk hoe zo’n verhaal zich in je hoofd opeens kan gaan vormen en tot leven komt.

Preptober is al bijna afgelopen

Het is al 20 oktober en daarmee is Preptober al ruim over de helft. De volgende brief die ik ga schrijven, zal in november zijn. En wie weet welke avonturen Nova tegen die tijd al aan het beleven is. Gek idee eigenlijk. En aan de andere kant kan ik niet wachten om met haar verhaal te gaan beginnen. De komende anderhalve week ga ik gebruiken om nog die laatste dingen te bedenken die in mijn verhaal horen. Ik durf nu al te zeggen dat ik goed voorbereid aan NaNoWriMo ga beginnen. En een goed begin is het halve werk!

Schrijfwedstrijd

En met het einde van oktober in het zicht, komt ook de deadline van de schrijfwedstrijd waar ik aan mee wil doen steeds dichterbij. Dank je wel nog voor de tip! Dat verhaal heb ik voor mijn vakantie al helemaal uitgedacht. Het hoeft alleen nog maar geschreven te worden, haha, klinkt makkelijker dan het is. Daar ga ik de komende dagen mee aan de slag, zodat ik mij daarna volledig op de laatste loodjes van Preptober kan storten.

En jij?

Hoe zit het met jou? Je vertelde in jouw brief dat ik je aan het denken had gezet om ook mee te gaan doen aan NaNoWrMo. Ik ben heel benieuwd wat je besloten hebt, als je al besloten hebt natuurlijk. Je hebt nog anderhalve week om erover na te denken.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Heb je ook weer genoten van deze leuke brief? Kijk ook eens op Sandy’s website voor nog veel meer leuke verhalen en blogs. Klik hier!

 

 

 

 

Schrijfplannen voor dit en aankomend jaar

 mijn schrijfplannen voor 2020

Hey Sandy,

Wat een leuke brief weer. Ik word erg vrolijk en enthousiast van al jouw mooie plannen. In deze brief ga ik mijn plannen met je delen.
Super fijn trouwens dat je even de tijd hebt genomen om te relaxen en ongegeneerd een nieuwe Netflixserie hebt gebingewatcht. Dat herken ik helemaal, haha.

HET OUDE LOSLATEN IS RUIMTE VOOR IETS NIEUWS MAKEN

Hoe fijn het ook is om een project, of in jouw geval een schrijfcursus, af te ronden, meestal duurt zo’n gevoel van rust niet lang en begint er weer iets te kriebelen. Ik herken dat wel hoor. Vaak denk ik: hè, hè, effe niks, maar meestal ontstaat er gauw genoeg een nieuw idee of project in mijn hoofd.

Zoals je zelf mooi omschrijft: als je hoofd leeg is, komt er weer ruimte voor nieuwe plannen en ideeën. Het heeft denk ik ook te maken met een stukje persoonlijke groei. Als je geen nieuwe plannen hebt of maakt, sta je namelijk stil en gebeurt er niets. Daar is niets mis mee, overigens. Er zijn genoeg mensen die het zo prima vinden en niet steeds op zoek gaan naar nieuwe uitdagingen.

AMBITIEUZE PLANNEN

Nieuwsgierig las ik jouw plannen en ik ben onder de indruk. Je maakt het jezelf niet makkelijk. Het zijn allemaal erg leuke dingen om naar uit te kijken en om mee bezig te zijn. Ik hoop natuurlijk dat al je plannen worden uitgevoerd en zo succesvol zullen worden als jij ze nu voor ogen hebt.

Toen ik las over de NaNoWriMo werd ik gelijk enthousiast. Door hieraan mee te doen in 2019 heb ik mijn biografie in een maand tijd herschreven. Oké, het was weliswaar geen compleet nieuw verhaal, maar er moest toch echt wel een heleboel aan geschaafd worden. Ik denk dat ik als ik mezelf er niet aan gecommitteerd had, ik het dan misschien niet voor het eind van het jaar af had gemaakt.

DOE IK OOK WEER MEE?

Je zette me wel aan het denken met jouw plan om dit jaar weer mee te doen en dit keer iets beter voorbereid dan vorig jaar. Het is voor mij waarschijnlijk een goed idee om, weliswaar weer op mijn eigen manier, deel te nemen.

Zoals je weet heb ik voor mijn laatste specialisatie mijn YA roman gebruikt. Ik wilde aan het einde mijn verhaal zo goed als afgerond hebben. Helaas ben ik niet klaar met mijn manuscript, maar ik heb wel een ‘ingang’ gevonden om mijn verhaal mee te eindigen. Daar ben ik super blij mee, omdat ik al meer dan twee jaar vastliep. Dankzij een opdracht, waarbij we bronnenonderzoek moesten doen. Zo heb ik iets ontdekt wat ik heel goed kon gebruiken in mijn verhaal. Nu is het belangrijk dat ik die informatie op een zo goed mogelijke manier verwerk in mijn verhaal.

NIEUW DOEL

Aangestoken door jouw enthousiasme krijg ik ook weer zin om met mijn manuscript aan de slag te gaan. Ik ben natuurlijk al een heel eind op weg, maar het is nog steeds niet af. Dat wil ik nu eindelijk voor elkaar krijgen.

Ik maak dus met mezelf een nieuwe afspraak en wel de volgende: Ik wil voor het eind van 2020 mijn verhaal hebben afgerond en begonnen zijn met herschrijven. Daar was ik al mee begonnen, maar ik met de wetenschap van nu kan het alleen maar beter worden.

EEN PRIMEUR

Je hebt dus nu een primeur te pakken. Ik heb dit nog niet eerder uitgesproken (of beter gezegd, op papier gezet). Ik weet ook dat wanneer ik dit soort dingen uitspreek, ik er alles aan zal doen om dit te bereiken. Bij deze ga ik de uitdaging aan om eindelijk mijn deel 1 over Donovan de magiër af te schrijven.

De volgende stap in dit verhaal is dan het zoeken naar een geschikte uitgever. Over de vormgeving heb ik al flink wat ideeën, en ik weet zeker dat het iets heel moois kan worden. Zover is het nog niet. Eerst moet ik ervoor zorgen dat het verhaal een goed einde krijgt en dat het verhaal herschreven wordt.

NOG MEER DOELEN OP SCHRIJFGEBIED

Verder heb ik nog het plan om een aantal verhalen te bundelen en hier een boek van te maken. Nu ik een beetje weet hoe dat werkt in selfpublish-land kan ik hiermee wellicht aan de slag. Al zou het nog leuker zijn als ook hiervoor een uitgever gevonden wordt. Kortom; ik heb ook meer dan genoeg plannen en doelen en ga er hard voor werken om deze gerealiseerd te krijgen. Ik heb er zin in.

Natuurlijk blijf ik meedoen aan schrijfwedstrijden. Ik vind het iedere keer weer iets magisch als er een mooi verhaal op papier verschijnt.
Je vroeg me nog om tips: Ik ben momenteel bezig met de schrijfwedstrijd ‘Nevelkinderen’ (waarvan de deadline ergens begin november is). Misschien haal je het nog om voor die tijd een verhaal te verzinnen en uit te werken? De Harland Awards is helaas al 4 oktober, dus dat gaat niet meer lukken, lijkt me ;-).

Dit waren mijn schrijfdromen en doelen. We hebben weer genoeg om aan te werken.

 

Heb ik alweer nieuwe schrijfplannen gemaakt?

 

Hoi Ellen

IK heb jouw brief weer met veel plezier gelezen. Je hebt mij wel nieuwsgierig gemaakt naar de ideeën die in jouw hoofd zijn ontstaan na je gesprek met Nikki Pommer. Als de tijd rijp is, zul je daar vast meer over gaan vertellen. Ik wacht rustig af.

Het leven na een schrijfcursus

Je vroeg aan het einde van jouw brief of ik alweer nieuwe plannen heb gemaakt. Goede vraag 😉 … Ik kan je zeggen dat ik in de eerste instantie even heb genoten van het ‘niks moeten doen’. Vorige week heb ik op mijn vrije dagen een nieuwe serie ontdekt op Netflix. En ik vond dat ik mijzelf wel een beetje mocht verliezen in het fenomeen ‘bingewatchen’, haha! Een beloning voor het afronden van een cursus van drie jaar.

Mijn hoofd leegmaken voor nieuwe schrijfplannen

Ik weet niet hoe dat bij jou werkt, maar bij mij gaat het wel vaker zo. Door het lekker even niks te hoeven doen en ongegeneerd Netflixen, heb ik mijn hoofd even helemaal leeggemaakt, op schrijfniveau. Resultaat? Ik kreeg na een paar dagen al gelijk zin in een heleboel (nieuwe) schrijfideeën en een heleboel schrijfzin. Ik merkte dat er letterlijk ruimte is gekomen en dat geeft een heerlijk gevoel.

Mijn doelen van 2020

Als eerste heb ik mijn lijstje met doelen voor 2020 erbij gepakt. Ik denk dat iedereen het er wel over eens is dat 2020 een vreemd jaar is en ik besef mij dan ook zeker dat ik niet al mijn doelen ga halen. Ook merkte ik dat ik ook andere prioriteiten heb ontwikkeld. Dat sommige doelen voor mij nu eigenlijk helemaal niet zo belangrijk zijn. Als ik daar nu aan denk, krijg ik daar geen energie van (iets wat ik heb geleerd van mijn Purpuz Planner). Daar ga ik dan ook nu geen energie insteken. Gelukkig staan er ook nog doelen op waar ik wel energie van krijg, waar ik echt zin in heb. Daar ga ik mij dan ook op focussen de komende maanden.

Schrijfwedstrijd

Het eerste doel op mijn lijstje waar ik nog mee aan de slag wil, is het meedoen aan een schrijfwedstrijd. Nu is het jaar al aardig gevorderd en de meeste schrijfwedstrijden van 2020 zijn al afgelopen, maar er is vast nog wel een leuke voor mij. Daar ga ik de komende tijd voor rondkijken op internet. Mocht jij trouwens nog een goede tip hebben, dan houd ik mij aanbevolen. Ik weet dat jij vaker meedoet namelijk.

Schrijfboeken

Op mijn lijst met doelen staat dat ik dit jaar, in 2020, in totaal 20 boeken wilde lezen. Inmiddels heb ik dat al gered. Yeah! Doel behaald! Toch had ik mijzelf ook voorgenomen om een aantal schrijfboeken te gaan lezen. Ik heb nog 3 leuke boeken liggen die schreeuwen om gelezen te worden. Misschien is dat wel iets voor de komende maanden. Daar is dan toch dat stukje dat ik nog steeds graag meer wil leren, waar we het eerder over hebben gehad. Maar eerst nog even mijn huidige boek uitlezen.

Schrijfverhalen delen

In een eerdere brief heb ik het volgens mij wel eens gehad over het schrijven van korte verhalen voor in tijdschriften bijvoorbeeld. Dit idee kwam vorige week (toen er ruimte ontstond 😉 ) opeens weer op in mijn hoofd. In mijn geval zouden dit dan kindertijdschriften moeten worden. En opeens word ik op Facebook doodgegooid met advertenties van het paardenblad ‘Penny’. Zou het een teken zijn? Moet ik paardenverhalen gaan schrijven voor in de Penny? Eerlijkheidshalve moet ik wel bekennen dat ik niet veel met paarden heb, hihi, maar aan de andere kant vroeger wel zelf ook paardenverhalen verslonden heb als klein meisje. Iets om over na te denken…

NaNoWriMo

Op mijn lijst met doelen voor 2020 staat weer het meedoen met NaNoWriMo. Weet je nog van vorig jaar? Even voor de meelezers die later zijn aangehaakt: NaNoWriMo is de National Novel Writing Month. In november gaan duizenden schrijvers van over de hele wereld – misschien zelfs wel miljoenen – druk aan de slag met het doel om in 30 dagen in totaal 50.000 woorden te schrijven. In onze brieven van vorig jaar hebben we daar uitgebreid over geschreven, omdat we daar allebei aan meededen. Afgelopen keer is het mij niet gelukt om die 50.000 woorden te halen. Dit jaar wil ik een nieuwe poging gaan wagen. En daar heb ik ook echt zin in!

Preptober

Eén van de redenen waarom ik het vorig jaar niet heb gehaald, is het ontbreken van een goede voorbereiding. Denk ik. Ik ben toen gewoon begonnen – niet wetende waar ik daadwerkelijk aan begon. Toch was ik toen al heel tevreden met mijn 35.000 woorden. Dit jaar wil ik het beter gaan aanpakken. Voor de maand november, waarin het allemaal moet gaan gebeuren, heb je de maand oktober. Bij NaNoWriMo-schrijvers beter bekend als ‘Preptober’, de maand waarin je je gaat voorbereiden. In die maand ga je al een aantal dingen bedenken die je tijdens het daadwerkelijke schrijven nodig hebt. Iets wat ik vorig jaar in november heb gedaan en wat mij dus veel kostbare schrijftijd gekost heeft.

Freewriting

Ook wil ik in november straks elke dag een stukje freewriting gaan doen. Iets wat ik vorig jaar pas halverwege de maand ontdekte, maar waar ik toen ook al veel aan heb gehad. Gewoon even verstand op nul en alleen maar schrijven. Zonder je druk te maken over allerlei dingen. Ik merkte dat het mij hielp in de vorm van een stukje brainstormen over de richting waar ik voor mijzelf op wilde met het verhaal.

Dilemma

Het enige dilemma waar ik nu nog mee zit, is welk verhaal ik wil gaan schrijven. Gelukkig heb ik nog twee dagen om te kiezen, hihi. Ik kan namelijk een vervolg gaan schrijven op een ander verhaal van mij – over een groepje kinderen die als een soort detectives mysteries oplost. Of ga ik voor een totaal nieuw verhaal? Het is misschien ook wel leuk om te kijken of er in preptober een nieuw verhaal in mijn hoofd zal kruipen wat erom vraagt om geschreven te worden. Moeilijke keuze! Tips zijn welkom…

Tot zover mijn schrijfplannen!

Zoals je hierboven kunt lezen, heb ik alweer genoeg schrijfplannen. En ik kan niet wachten om ermee te beginnen. Wat mij ook weer erg nieuwsgierig maakt naar jouw schrijfplannen. Maar daar ga ik geduldig op wachten. Ik heb er geen twijfel over dat ze goed en inspirerend zullen zijn.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Nooit klaar met leren

 

Ha Sandy

Zoals altijd heb ik weer genoten van jouw brief. En wat is het toch fijn dat we zoveel herkennen in elkaars verhalen. Omdat we met dezelfde dingen bezig zijn en dezelfde passie delen. Ik ben super blij voor jou dat jij je schrijfcursus hebt afgerond en ik proef uit je vorige brief, dat jij ook niet uitgeleerd bent.

DE BERUCHTE BOEKENLIJST!

Ik heb smakelijk moeten lachen om de vergelijking met het verplicht moeten lezen van een aantal boeken op het voortgezet onderwijs. Ook ik heb in die tijd een hekel gekregen aan lezen. Gelukkig is dat later weer helemaal goed gekomen, haha. Maar ik kan me voorstellen dat je na 48 verhalen een klein beetje klaar was met deze manier van schrijven. Gelukkig is dat voor jou een afgesloten hoofdstuk.

EEN RAAR GEVOEL OM IETS AF TE HEBBEN

Ik weet natuurlijk niet hoe het bij zit, maar ik voel me altijd een beetje raar als iets klaar is. Heel erg blij aan de ene kant, maar ook vreemd alsof het nog niet afgelopen is.
En ik denk, weet eigenlijk wel zeker, dat dat ook zo is. Dat je nooit uitgeleerd bent en dat je jezelf altijd kunt blijven ontwikkelen.

De eerste periode nadat je een opleiding of cursus hebt afgerond, voel je blijdschap en misschien zelfs opluchting, omdat je ergens veel tijd en energie in hebt gestopt. Maar dan, op een bepaald moment, begint het weer te knagen. Nu weet ik niet of ik ook voor jou spreek, maar het geldt zeker voor mij.

NIEUWE PLANNEN

Je vroeg of ik al weer ideeën had voor nieuwe dingen. Ik denk dat je me in het afgelopen jaar redelijk hebt leren kennen en dat je je wel kunt voorstellen dat ik altijd bezig ben met het bedenken (en hopelijk ook uitvoeren) van plannen.

Ik ben trots op het feit dat ik na ruim tweeënhalf jaar Schrijversacademie de schrijfopleiding met een goed gevolg heb afgesloten. Het was een bijzondere, geweldige periode die ik absoluut niet had willen missen. Ik heb veel geleerd, geoefend, schrijfkilometers gemaakt, leuke mensen ontmoet, fijne en waardevolle feedback gehad en bovenal ontzettend genoten van deze stap in mijn nieuw ingeslagen weg.

EINDELIJK EEN EIND SCHRIJVEN AAN MIJN YA ROMAN

De laatste specialisatie stond in het teken van een einde bedenken (en schrijven) voor mijn YA roman over een magiër, waar ik al ruim drie jaar mee bezig ben.
Ik wist, voordat ik aan deze specialisatie begon, helemaal niet hoe ik toch tot een slot voor mijn boek kon komen en had eigenlijk de hoop al een beetje opgegeven.

Dankzij een bepaalde opdracht, waarin we brononderzoek moesten verrichten, kreeg ik een nieuwe invalshoek voor mijn verhaal en opeens wist ik hoe ik dit kon gebruiken om het eind voor mijn verhaal te schrijven.

ANDERE IDEEEN

Behalve dat ik voor het eind van dit jaar mijn verhaal eindelijk hoop af te ronden, wil ik nog veel meer dingen doen en uitproberen.
O.a. het promoten en verkopen van ons boek ‘Duistere Geheimen’. De eerste exemplaren zijn al verkocht en ik heb ook al een hele leuke, positieve reactie gekregen. Niets dan goed nieuws dus.
Natuurlijk hopen wij (en dan spreek ik ook namens Kathleen) dat ons boek zijn weg vindt naar een groter publiek en niet alleen in onze netwerken blijft hangen. Dat we het naar een hoger niveau kunnen tillen. Daar droomt tenslotte iedere schrijver van, toch?

Ook wil ik me gaan richten op het geven van lezingen. Ik heb dat een aantal keren mogen doen en ik haal er ontzettend veel plezier uit. Het voelt goed om anderen met mijn verhaal te inspireren of gewoon te vermaken. Ik denk dat een combinatie van schrijven en spreken een gouden combi kan zijn en ik ben dus op zoek naar een leuke manier om deze in elkaar te kunnen schuiven.

NETWERKEN

Jij schreef in je vorige brief dat je zo ontzettend veel leert en steun krijgt van jouw schrijfmaatje (de schrijfster). Dat begrijp ik heel goed. Ik heb dat inderdaad met Kathleen ook. Van en met elkaar leren en nieuwe paden bewandelen. Een super fijn gevoel. En helemaal als je het kunt delen.

Ik heb pas ook een heel fijn gesprek gehad met Nikki Pommer (je weet wel, van multipotentials …). Zij heeft me nieuwe inzichten gegeven en zeker aan het denken gezet. Ik kan daarover nog niet teveel vertellen, want het zijn nog maar hersenspinsels, haha.
Kortom; ik heb weer genoeg stof om over na te denken en genoeg te doen.

En hoe is dat voor jou? Heb jij alweer plannen? Of ga je lekker verder om je color creations meer bekendheid te geven? Ik ben heel benieuwd en kijk nu alweer uit naar jouw antwoord.

Liefs Ellen

 

Schrijven kun je leren

 schrijven kun je leren

Hoi Ellen,

Het voelt zeker weer vertrouwd om elkaar elke week te vertellen over onze (schrijf)avonturen! Ik geniet elke keer weer van onze briefwisseling. Vandaag is het weer mijn beurt, hihi.

Uitgeven in eigen beheer

De afgelopen weken hebben we het hier uitgebreid over gehad. Jij zit midden in het proces. Of eigenlijk – je hebt het inmiddels al afgerond. En ik ga deze uitdaging in de toekomst misschien nog wel eens aan. Nu mijn schrijfcursus bijna afgerond is, komt het herschrijven van mijn manuscript weer dichtbij. En dan dus ook mijn hernieuwde zoektocht naar die welbekende traditionele uitgever…

Schrijfcursus

In mijn vorige brieven heb ik regelmatig gesproken over mijn schrijfcursus. De cursus waar ik, nu bijna drie jaar geleden, enthousiast aan begon. Ik had deze bewust gekozen, omdat ik in 48 lessen heel veel zou kunnen leren, omdat ik dan ook 48 verhalen moest schrijven. En ik heb inderdaad veel geleerd, dat durf ik wel te zeggen. Maar ik kan je inmiddels ook wel vertellen dat 48 lessen héél véél is. Het is niet dat ik het niet leuk vind om verhalen te schrijven, dat mag inmiddels wel duidelijk zijn, maar het verhalen moeten schrijven volgens bepaalde richtlijnen, dat werd op een gegeven moment echt ‘moeten’.

Het was zo’n beetje hetzelfde effect als die literatuurlijst op de middelbare school. Ken je die nog? Dan moest je een bepaald aantal boeken lezen, uit een bepaalde lijst (waar maar weinig echt leuke boeken op stonden) en volgens bepaalde criteria. Had jij dat ook? Ik kan je zeggen dat ik – een echte boekenwurm – opeens geen fan meer was van boeken lezen.

Dat kwam pas terug op de Ipabo. Ja, ik moest nog steeds boeken lezen, maar deze keer waren dat kinderboeken en waren er geen echte richtlijnen – voor zover ik mij kan herinneren en dat zegt denk ik wel genoeg. Mijn leesplezier kwam weer terug! Gelukkig maar, want het is zo leuk.

Nog één les

Inmiddels hoef ik nog maar één les! Ja, je leest het goed – nog één les. Tegen de tijd dat deze brief door al onze enthousiaste meelezers gelezen wordt, heb ik die laatste les waarschijnlijk al af en ingeleverd. Heerlijk idee is dat!

Eigenlijk zou ik deze laatste les afgelopen zondag hebben gedaan. Dat had ik tenminste in mijn mooie Purpuz Planner gepland, maar dat is niet ‘gelukt’. Niet dat ik er geen tijd voor had, maar misschien dat ik toch ergens nog niet wilde. Klinkt dat gek? Alsof iets mij tegenhield. Het betekent namelijk een einde aan een lange periode – een periode waarin ik kon leren, fouten kon maken en goede feedback kreeg. Als ik straks (lees: morgen 😉 ) klaar ben, kijkt er niemand meer met mij mee. Zal dat het zijn? Ik weet het niet. En toch kan ik ook niet wachten tot ik klaar ben…

Jouw schrijfopleiding

Misschien dat jij je in bovenstaande een beetje herkent? Jij hebt afgelopen week ook een lange schrijfperiode afgerond. Na zoveel jaar heb je volgens mij elke schrijfopleiding afgerond die de ‘Schrijfacademie’ te bieden heeft, als ik mij niet vergis. Toch? Wat een prestatie! Wat zal dat een trots gevoel geven!

En ben je voor nu dan echt klaar? Of heb je stiekem alweer iets nieuws op het oog? Ik ben eigenlijk wel benieuwd. Zelf betrap ik mij erop dat ik af en toe wel aan het rondkijken ben naar een andere cursus of misschien zelfs een opleiding. Wel heb ik mijzelf één ding beloofd – als ik een nieuwe cursus ga doen, dan eentje die niet zoveel lessen heeft. Haha! En misschien ook eentje die niet zoveel tijd geeft om het af te ronden, want dat is echt niet handig voor een uitsteller als ik. Ik heb een deadline nodig!

Leren op andere manieren

Jij geeft in jouw vorige brief al aan dat je van andere schrijvers ook zoveel kunt leren. En dat kan ook op zoveel manieren. Jij hebt ongetwijfeld veel geleerd van je schrijfmaatje met wie je nu een boek hebt uitgegeven in eigen beheer. En zij, op haar beurt, vast ook weer van jou. Dat kan haast niet anders. Ik ben ervan overtuigd dat je als schrijver altijd jezelf kunt verbeteren.

Zo leer ik heel veel van mijn schrijfvriendin die zelf al een aantal boeken heeft uitgeven. Zij kijkt regelmatig even met mij mee en geeft dan super goede tips waar ik echt veel aan heb. Ik heb gezien dat mijn verhalen zoveel beter worden hiervan. Ik kan dan ook niet wachten tot ze weer mee gaat lezen straks, tijdens het herschrijven.

Ik ben benieuwd naar je antwoord volgende week. Naar jouw nieuwe plannen. Want die zul je ongetwijfeld hebben na het afronden van je opleiding en nu je boek is uitgegeven.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Een dankbaar onderwerp om over te brainstormen

 uitgeven in eigen beheer

Hey Sandy,

Wat voelt het weer vertrouwd en fijn om elkaar wekelijks op de hoogte te houden over onze (schrijf)avonturen, hè? Tenminste, als ik voor mezelf spreek en afgaande op jouw brief vorige week heb jij hetzelfde gevoel.

En je geeft in je brief aan dat je graag nog wat dieper op het onderwerp uitgeven in eigen beheer wilt ingaan. Daar ben ik het helemaal mee eens. Ik zit nu middenin het proces van ons eigen boek uitgeven en heb dus genoeg inspiratie om over dit onderwerp te delen.

ER ZIJN MEER WEGEN DIE NAAR ROME LEIDEN

Jij bent ook al een hele tijd op zoek naar een uitgever voor je manuscript van je kinderboek. Ik begrijp heel goed dat je het liefst bij een traditionele (en liefst ‘grote’) uitgever terechtkomt, zodat al het werk je uit handen genomen wordt en alles op de goede manier gebeurt. Helaas heb, ook jij, deze uitgever nog niet gevonden. Ik zeg expres nóg niet, want wie weet gaat het alsnog gebeuren. Je moet altijd geloof en hoop hebben en houden.

Toch heb je ook al nagedacht over andere manieren, omdat je beseft dat het ook wel eens niet zou kunnen lukken om bij een uitgever binnen te komen. Zoals je zelf al, terecht, aangaf, er zijn maar weinig auteurs die een plekje binnen de uitgevers bemachtigen. De kans is niet zo groot dat een onbekende auteur bij een uitgever terechtkomt.

IK SNAP JE AARZELING

Eerlijk, ik begrijp je heel goed. Ook ik wil en hoop nog steeds bij een uitgever binnen te komen. Dat mijn pitch en synopsis zó goed en onweerstaanbaar is, dat ze niet om mij heen kunnen, haha. Maar in mijn achterhoofd weet ik ook, dat die kans niet zo groot is. Dat er een back up plan moet zijn. Een andere manier. En die heb ik gevonden.

Laat dit nu een mooie gelegenheid zijn om eens te proeven van het zelf een boek uitgeven. Samen met een andere schrijfster. Ik vind het sowieso tof om het hele proces samen te doorlopen. Om van en met elkaar te leren. Samen weet je meer dan in je eentje en je kunt elkaar opbeuren en motiveren. Waar je alleen misschien het bijltje erbij gegooid zou hebben, ga je nu stug door. Dat geeft een goed gevoel. Bovendien is het erg leuk om je boek te ontwerpen en te zien ‘groeien’.

DE KUNST BIJ EEN ANDER AFKIJKEN

Het leuke en waardevolle aan het hebben van contacten met collega-schrijvers is dat je de kunst bij een ander kunt afkijken. En dat bedoel ik positief, haha. Je hoeft tenslotte het wiel niet opnieuw uit te vinden. Tenminste, dat is mijn mening. Waarom zou je al die moeite, tijd en energie erin stoppen, als je ook bij een ander kunt zien hoe een en ander in zijn werk gaat? Ik wil niet zeggen dat je het hele proces met kopiëren, maar je kunt er de dingen uithalen, die voor jou relevant en bruikbaar zijn.

Toevallig ga ik nu dit hele traject doorlopen en kun jij daarvan leren en over mijn schouder meekijken. Dat is leerzaam en hopelijk ook voor jou leuk om vanaf de zijlijn mee te kijken.

MIJN ERVARINGEN

Je vroeg me in je brief of ik je op de hoogte wil houden van ons proces. Natuurlijk wil ik dat en ik ga je zeker alle ins- and outs vertellen. Ik kan je alvast verklappen dat het uitkomen van ons boek een beetje vertraging heeft opgelopen, omdat er een storing was bij bol.com.

Eerder zou ik meteen in de stress geschoten zijn en flink balen, maar nu bekijk ik het van een andere kant en zie ik kansen. Want het betekent ook: meer tijd om meer mensen nieuwsgierig te maken. Meer tijd om over promotie en marketing na te denken en leuk beeldmateriaal (foto’s, filmpjes en zo)/teasers te maken.

VAN PROBEREN KUN JE LEREN

Eén van mijn lievelingsuitspraken toen ik nog juf was. Wat voor kinderen geldt, geldt ook voor volwassenen, al denken we misschien dat we alles in één keer moeten kunnen/kennen. Van het proces leer je en ontwikkel je jezelf. Niets mis mee. Sterker nog; ik denk dat je er altijd beter van wordt als je iets nieuws probeert. In je veilige, vertrouwde omgeving blijven zitten, brengt je niet tot nieuwe inzichten.

Ik zal, hopelijk, de komende weken een heleboel kunnen vertellen over ons boek. Wat goed gaat, wat nog verbeterd kan worden, reacties van anderen (als ze ons boek kopen, natuurlijk), en ga zo maar door. En wie weet word je dan zo enthousiast dat je zelf ook de stap zet om het in eigen beheer te gaan uitgeven. We zullen zien. Wordt vervolgd…

Liefs Ellen

 

Zou je dat nou wel doen? Uitgeven in eigen beheer!

 

Hoi Ellen,

Wat leuk om weer een brief te ontvangen! Ik heb hem met veel plezier gelezen. Ook vond ik het leuk dat je een verrassing had in de vorm van een interview met Sanne Hillemans. En het thema wat in dit interview naar boven kwam, is ook erg interessant: uitgeven in eigen beheer. Op dit onderwerp wil ik graag nog even door gaan.

Welke opties heb je als je een boek wilt uitgeven?

In mijn zoektocht naar een uitgever heb ik al verschillende dingen langs zien komen.
– Je hebt natuurlijk de ouderwetse, en nog steeds erg gewilde, traditionele uitgever. Die neemt (haast) al het werk uit handen. Maar als je niet al een bekende in schrijversland bent, kom je hier vrijwel onmogelijk binnen.
– Daarnaast heb je ook een heel aantal nieuwe uitgeverijen, die soms als paddenstoelen uit de grond schieten. Hiervan is het alleen wel moeilijk om in te schatten hoe betrouwbaar ze zijn. Dit schijnt nog wel eens te verschillen.
– Verder heb je nog de uitgeverijen die alleen het laatste stukje voor hun rekening nemen en die we eigenlijk beter drukkerijen kunnen noemen, alhoewel ze dat zelf anders zien.

Zijn er nog meer opties?

Jazeker! Jij liet het al langskomen in het interview met Sanne Hillemans: uitgeven in eigen beheer. Voor degenen die deze brief meelezen en zich afvragen wat dat nou precies is… Eigenlijk zegt de naam het al: je bent in principe je eigen uitgever. Dit houdt in dat je alles zelf moet en mag doen. Ik zeg moet, omdat niemand je helpt. Je hebt geen keuze, het komt op jou neer. En ik zeg mag, want er is dus ook geen uitgever die misschien wel iets wil doen waar jij eigenlijk niet achter staat. Elke keuze ligt in je eigen handen. En dat is vaak ook heel leuk, lijkt mij.
Toch zijn er inmiddels ook bedrijven die een gedeelte van dit alles uit handen kunnen nemen. Maar hier betaal je dan ook (flink) voor. Alle risico’s zijn voor jou als schrijver.

Jij gaat de grote stap wagen: uitgeven in eigen beheer

Wat vind ik dat stoer van jou! Je gaat het gewoon doen. Je gaat, samen met je schrijfmaatje, een boek in eigen beheer uitgeven. Via de social media heb ik jullie stappen een beetje kunnen volgen. Leuk om te zien dat iets wat bij jullie ooit als een plan begon, inmiddels een droom is die gaat uitkomen. Ik zou het heel leuk vinden als je in een volgende brief nog wat meer hierover verteld.

Is uitgeven in eigen beheer ook iets voor mij?

Natuurlijk heb ik zelf ook al regelmatig nagedacht aan uitgeven in eigen beheer. Maar eerst wilde ik het proberen via de meer traditionele weg. Inmiddels heb ik wel gemerkt dat deze weg vaker doodlopend is dan niet in uitgeverland. In mijn hoofd had zich echter een gedachte genesteld: ik schrijf kinderboeken en kinderen moeten die zien liggen in de boekwinkels – kinderen kopen immers geen boeken via internet. Daarom was mijn redenatie dat ik wel via een echte uitgeverij mijn pad richting mijn eerste echte boek zou moeten bewandelen.

Maar is dat wel zo?

Inmiddels komt er steeds vaker de vraag in mij naar boven: Maar is dat wel zo? Moet mijn toekomstige boek echt via een uitgeverij? Moet een kind mijn boek in de boekwinkel zien liggen?
En ik denk dat ik naar waarheid kan zeggen: ik denk het eigenlijk van niet.
Als ik alleen al naar mijn eigen kinderen kijk…
– Wie koopt de boeken? Dat ben ik. En met grote regelmaat doe ik dat via de online boekwinkel.
– Wie kiest de boeken? Af en toe geven mijn jongens aan welke boeken ze graag zouden willen hebben. Maar merendeel ben ik degene die de keuze maakt, omdat ik goede verhalen over een boek heb gehoord of het langs heb zien komen via diverse social media.

Ik overweeg steeds vaker uitgeven in eigen beheer

Ik merk dat ik uitgeven in eigen beheer nog niet ‘Plan A’ noem. Het liefst wil ik mijn eerste boek via een echte uitgever uitgeven, om allerlei redenen. Maar inmiddels noem ik het ook geen ‘Plan Z’ meer. Ik durf het ‘Plan B’ te noemen. Als blijkt dat het niet via de traditionele weg lukt, dan wil ik ook wel echt alles zelf in de hand hebben. En daarmee ook alle rechten voor mijzelf houden. Wie weet is het ooit nog een toekomstmuziek. Eerst maar eens afkijken hoe het bij jou gaat! 😉

Als jij het boek van Sanne gelezen heb, moet je maar laten weten of het een aanrader is. Wie weet koop ik hem dan ook.

Tot zover mijn brief. Ik ben nu al benieuwd naar jouw antwoord.

Tot snel!

Liefs, Sandy

Meer leuke dingen over Sandy en haar schrijfavonturen lezen? Kijk dan op haar website!

INTERVIEW SANNE HILLEMANS

 sanne hillemans

Hey Sandy,

Jeetje, dat lijkt alweer een eeuwigheid geleden, haha. Maar aan de andere kant voelt het ook meteen vertrouwd. Ik ben zo vrij om de eerste brief te schrijven. Ik heb namelijk een leuke verrassing. Ik wil iets een onderwerp met je bespreken, waar we het nog niet eerder over hebben gehad. Bovendien is het een voor ons beiden een interessant thema.

INTERVIEW MET SANNE HILLEMANS

Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en een auteur (die ik via Instagram en Facebook ‘ken’) een brutale vraag gesteld: Sanne Hillemans (check hier haar te gekke website) heeft in de afgelopen jaren maar liefst zes boeken in eigen beheer uitgegeven en dat vind ik super stoer. Ze heeft o.a. de boeken Circus Cesaria , Ave Cesaria en De actrice in mij geschreven.

Omdat wij op zoek zijn naar manieren om onze boeken/verhalen aan de man te brengen is zelf uitgeven een interessante optie. Ik bedoel, wie zegt dat je alleen succesvol boeken kunt verkopen met behulp van een (grote) uitgever? In deze digitale tijd, waarin je alles, maar dan ook alles, kunt vinden op het internet, ben je meer dan ooit in de gelegenheid je eigen succes te creëren. Tenminste, zo zie ik dat.

LEUKE UITKOMST VAN GESTELDE VRAGEN

Aangezien ik nogal nieuwsgierig van aard ben (dit soms tot grote ergernis bij mijn gezin), heb ik een heel vragenvuur op Sanne afgevuurd. Hieronder zal ik de vragen met haar antwoorden met je delen. Het lijkt me, ook voor andere (beginnende) schrijvers waardevol om eens goed door te lezen en er je voordeel mee te doen.
Ben je er klaar voor? 

1. Was je als kind ook altijd bezig met taal, schrijven en dingen creëren? (Ik was dat namelijk wel; ik dacht daarom altijd dat ik juf wilde worden. Uiteindelijk ben ik bijna 20 jaar leerkracht in het basisonderwijs geweest en na een burn-out in 2017 gestopt en een opleiding aan de Schrijversacademie begonnen).
Als kind was ik heel creatief, maar op verschillende manieren. Ik knutselde graag, maar speelde ook heel graag met barbies. Dat was denk ik mijn eerste ervaring met verhalen vertellen, haha! Later zat ik ook op de jeugdtheaterschool, las ik heel veel en begon ik kleine verhaaltje te schrijven. Dus als kind zat er zeker al iets in me dat zich nu op deze manier manifesteert.
2. Wat vind je zo leuk aan schrijven? (Ik vind het leukste aan schrijven dat je je eigen wereld mag creëren, waarin alles mogelijk is).
Het leukste aan schrijven vind ik dat ik meerdere levens kan leiden. Zelf heb ik nooit meegereisd met een circus en ben ik geen wereldberoemde actrice geweest, maar in mijn verhalen kan ik die dingen zijn en doen die ik in het echte leven niet kan.
3. Wat is je favoriete genre om in te schrijven? Of maak je uitstapjes naar andere genres? (Ik heb ontdekt dat ik magisch realisme het leukst vind. En dan het liefst over misfits die nergens bij horen).
Drama, haha! In de basis schrijf ik romans, sommige verhalen kun je bestempelen als New Adult en altijd zit er een bepaalde spanning in. Ik heb nog wel een leuk fantasy idee op de plank liggen en experimenteer de laatste tijd wat meer met Feelgood (zoals mijn gratis Instagramverhaal Het gras is groener), maar ik blijf zelf het meest geboeid als er romantiek en trauma of emotionele spanning in een verhaal zit, dus dat schrijf ik ook het liefst.
4. Kun jij leven van je schrijven? (Ik zou dolgraag van mijn verhalen willen leven).
Was het maar zo’n feest. Tot nu toe steek ik er zelf vooral geld in. Sinds kort verdien ik wat meer omdat ik ook diensten aanbied, maar leven van het schrijven is nog ver weg. Ik heb er een day job bij om deze dure passie te bekostigen.
5. Hoeveel tijd in de week schrijf je? (Bij mij is dit heel verschillend. Er zijn weken dat ik nauwelijks een letter op papier krijg, maar in andere weken schrijf ik verhaal na verhaal).
Het verschilt heel erg en lijkt op hoe het bij jou gaat. Ik ben echt een flowschrijver, hoe gestructureerd ik ook zou willen zijn. Dus soms zit ik een week lang elke avond uren te schrijven en kan ik in een dag 10.000 woorden op papier zetten, en soms schrijf ik weken niet. Wel ben ik er altijd mee bezig, of dat nou gaat om nadenken over een verhaal, schrijven of werken aan dingen ter promotie of marketing, maar ik zou er geen urenaantal aan kunnen geven.
6. Hoe ga je te werk wanneer je een tof verhaalidee krijgt? Werk je het helemaal in hoofdstukken uit of ben je meer een gevoelsschrijver? (Ik start altijd met een idee en begin van daaruit te schrijven. Ik zie wel waartoe het verhaal me leidt).
Dit verschilt per verhaal, maar in de basis heb ik een idee voor een verhaal en komen daar vrij snel een paar hoofdscènes bij die in het verhaal moeten. Van daaruit werk ik verder, maar ik ben niet echt een plotter. Eén van de dingen die ik zo leuk vind aan schrijven is dat je niet altijd weet wat je personages gaan doen. Ik geloof dat ik bang ben dat ik dat verlies als ik te veel plot.
7. Heb jij voor alle personages een zogenaamd ‘persoonsdossier’ aangelegd? (Ik niet, bij mij ontwikkelt een personage zich tijdens het schrijven en leer ik hen steeds beter kennen).
Nope, niet echt eigenlijk. Sommige belangrijke details schrijf ik op, maar de mensen worden meestal dusdanig echt in mijn hoofd dat ik het niet altijd nodig acht.
8. Wanneer gaf jij je eerste boek uit?
Mijn eerste boek is Voor altijd twintig en deze is gratis te downloaden op mijn website! (www.sannehillemans.nl/gratis/) Dit kwam uit in de winter van 2016/2017. Circus Cesaria is het eerste boek dat ook als papieren boek is uitgegeven en die verscheen in april 2017.
9. Heb je jouw manuscripten naar veel uitgevers gestuurd? En zo ja; hoe heb je ze uitgezocht en hoe ging je om met eventuele afwijzingen?
Voor altijd twintig heb ik ooit opgestuurd naar een paar uitgevers, maar voordat ik überhaupt reactie had, was het verhaal al gratis online geplaatst. Ik wilde niet wachten op een uitgever, ik wilde handelen! De andere boeken die ik uitgegeven heb zijn nooit opgestuurd naar een uitgever, ik heb het vanaf het begin af aan zelf gedaan.
Inmiddels heb ik twee manuscripten af en die liggen nu bij één uitgever hoopvol te wachten om gelezen te worden. Mocht dat niet lukken, dan stuur ik het nog naar anderen op, maar ik ben nu pas voor het eerst op een punt dat ik zo’n samenwerking actief opzoek.
10. Heb je tips hoe je je manuscript het beste kunt ‘verkopen’ aan uitgevers?
Eén boek is niet interessant voor een uitgever. Als schrijver moet je aan je naam bouwen, aan je werk. Dus leg de focus in een boekvoorstel op jou als schrijver en de potentie die jij met je meebrengt. Laat daarnaast je boekvoorstel redigeren, zodat je in ieder geval weet dat deze eerste indruk er piekfijn uitziet.
11. Wat doe je allemaal aan promotie?
Van alles en tegelijkertijd te weinig. In z’n algemeenheid werk ik vooral aan mijn langetermijndoelen, door actief te zijn op social media en zichtbaar te zijn in de online boekenwereld. Daarnaast organiseer ik The Indie Awards… Mijn doel is om regelmatig voorbij te komen op de tijdlijn van mensen, zodat ze uiteindelijk meer van me willen weten. Maar in harde verkoop ben ik slecht, haha!
12. Hoe bevalt het uitgeven in eigen beheer?
Ik ben erg blij dat ik zo begonnen ben. Naar mijn mening zou iedereen zelf een of een paar boeken moeten uitgeven, al is het maar om te leren hoe het werkt. Een uitgeverij kan je helpen verder te komen, maar zullen ook liever samenwerken met een professional dan iemand die op zoek is naar een partij waar ze alles uit handen kunnen geven. Zorg ervoor dat je zelf gaat leren hoe alles in elkaar zit, welke stappen je moet zetten om van word-document tot boek te komen. Uitgeven in eigen beheer is daar een uitstekende manier voor.
13. Ga je naar netwerkbijeenkomsten? Hoe kom je het beste in contact met andere collega’s?
Nee, ik ben eigenlijk nog nooit naar een netwerkbijeenkomst geweest. Wat tot nu toe voor mij goed werkt is social media. Inmiddels heb ik echt veel schrijvers leren kennen. Je merkt aan wat iemand post en hoe iemand reageert wel een beetje of je een klik hebt en dan trek ik na een tijdje online contact gewoon de stoute schoenen aan en vraag iemand om een keer in het echt af te spreken. Ik heb er nog nooit spijt van gehad. Het kan natuurlijk zijn dat iemand er geen tijd voor heeft of behoefte aan heeft, maar niet geschoten is altijd mis. Zo heb ik inmiddels echt een paar goede schrijfvriendinnen opgedaan waar ik er eerst niet één had.
14. Hoe ben je ertoe gekomen om de organisatie van de Indie Awards op je te nemen?
Vrij simpel, eigenlijk. Er was nog geen prijsuitreiking voor boeken die in eigen beheer uitgegeven worden en ik vond samen met Simone Lucchesi dat die er wel moest komen, dus zijn we hem begonnen  Website gemaakt, gepromoot in de juiste groepen mensen, en nu beginnen we in het najaar met seizoen 4!
15. Wat komt er allemaal kijken bij het uitgeven in eigen beheer?
Alles, haha. Je moet álles zelf doen. Het schrijven, vinden van proeflezers, zoeken van een redacteur en een omslagontwerper, het laten drukken, de distributie en het uitgeven zelf, dan de promotie en marketing… Ik kan hier wel een hele lijst gaan noemen met wat dat allemaal inhoudt, maar dan wordt het antwoord erg lang en ik heb er toevallig recent een E-book over geschreven, genaamd 55 tips over schrijven en uitgeven. Als je overweegt je boek zelf uit te geven, is dit een inspirerend stappenplan om mee te starten.
16. Heb je ooit samen met een andere schrijver een verhaal geschreven? Of zou je dat ooit nog willen doen?
Tijdens mijn hele middelbare schooltijd en studentenperiode heb ik geschreven aan een online RPG (een online verhaal waarbij iedereen z’n eigen personage heeft en daarover schrijft, samen met anderen). Op mijn website staat een hele uitleg (www.sannehillemans.nl/rpg) maar in totaal hebben we hier echt iets van 10 of 12 jaar aan gewerkt met z’n allen. Het was puur voor de leuk en heeft gezorgd voor heel veel schrijfmeters.
Verder heb ik niet echt met één andere schrijver een verhaal geschreven en of ik dat zou willen doen… geen idee. Maar ik zeg nooit nooit.
17. Wat is de beste schrijftip die je ooit gehoord, gelezen of gekregen hebt?
Niet iedereen is je fan. Zelf je meest favoriete boek heeft negatieve recensies gekregen, omdat we leven in een diverse wereld waarin mensen diverse smaken hebben. Dat maakt het zo mooi, en zorgt er voor mij voor dat ik negativiteit heel makkelijk van me af kan laten glijden.
18. Wat zijn je (schrijf)plannen voor de toekomst?
Ik heb heel veel schrijfplannen, hihi. Ik zal ze op een rijtje zetten voor je, waarom ook niet?
1. Twee manuscripten wil ik uitgeven bij een uitgeverij.
2. Ik werk aan een lang verhaal dat ik in delen gratis wil aanbieden (wellicht in een Facebookgroep, of op mijn website…)
3. Het eerste deel van een E-book trilogie is af. Ik wil deel twee en deel drie af hebben voordat ik het uitgeef, dus dat komt binnenkort weer eens op de to-do lijst.
4. Op dit moment werk ik aan een YA-verhaal. Nog geen idee wat ik daarmee ga doen, maar de eerste stap is hem afschrijven en dat gaat me hopelijk deze (of volgende) maand nog lukken.
5. Daarnaast wil ik steeds meer medeschrijvers helpen met de redactie van hun boek! Ik bied sinds dit jaar diensten aan en haal daar ontzettend veel plezier uit.
6. Tot slot ben ik nu weer druk bezig met de voorbereiding van The Indie Awards. Over een paar maanden gaan we weer van start en kan er genomineerd worden!
Veel plannen, haha. Maar ik ben totaal niet ambitieus 😉

interview sanne

Zó, dat waren nogal een aantal vragen, hè? Ik was super enthousiast na het lezen van haar antwoorden en ben blij dat ik de stap heb genomen om haar deze vragen te stellen. Ik ben er in ieder geval een stuk wijzer van geworden en ga zeker haar E-Book aanschaffen om me nog meer te verdiepen in uitgeven in eigen beheer. Toevallig (of niet 😉 ) zit ik nu zelf ook middenin het proces van het uitgeven van een verhalenbundel, samen met K.T.Sterling. Heel spannend, maar wat komt er veel bij kijken!

Ik hoop dat jij het interview met Sanne net zo waardevol en interessant vindt als ik.
Tot de volgende keer.
Liefs Ellen

 

Wanneer ben je tevreden?

 wanneer ben je tevreden

Hey Sandy,

 

Ik heb wederom genoten van jouw brief en het is inderdaad een dankbaar onderwerp om over te schrijven. Vooral omdat we hierin nog een lange weg hebben te gaan. Zoals je schrijft, we zijn nog echte beginnelingen (al denk ik zelf vaak van niet, haha!).

GOED IDEE OM PERSONAGES OP ANDEREN TE BASEREN

Ik moest lachen om je voorbeeld van de Luizenmoeder. Dat is nog eens een staaltje gebruik maken van onrealistische personages. Hoewel er echt een heleboel waarheden in gebruikt worden. Je schrijft dat wij waarschijnlijk met onze ervaring een nieuw seizoen kunnen schrijven. Ik zal het je nog sterker vertellen: ik heb serieus een jaar of twee geleden een mail gestuurd met daarin precies dat idee. Dat het me ontzettend leuk leek om mee te mogen schrijven aan een nieuw seizoen, omdat ik zelf bijna twintig jaar in het onderwijs heb gewerkt en daarin het nodige heb meegemaakt. Helaas, helaas, ik heb er nooit een reactie op gekregen. Een anticlimax dus.

VLIEGUREN MAKEN

Het lijkt me een heel goed idee om jouw schrijfcursus in te zetten om te oefenen met onrealistische personages. Het is dan misschien net iets minder erg, als het je niet meteen goed lukt. Maar jou een beetje inschattende haal je liever hoge cijfers, haha.

Ik moet ook echt aan de gang om meer te oefenen met dit soort personages. Al moet ik wel zeggen dat het in fantasyverhalen wel iets makkelijker gaat, omdat er dingen gebeuren die in het echte leven niet kunnen. Dan zijn onrealistische personages opeens een stuk geloofwaardiger, snap je?
Het is een kwestie van veel oefenen. Oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Voor mij is dat heel goed, omdat ik nogal eens de neiging heb om tevreden te zijn met hetgeen ik geschreven heb.

MIJN VISIE OP ONREALISTISCHE PERSONAGES

Zoals ik er nu over denk, wil ik best eens aan de slag gaan met onrealistische personages, maar blijf ik voorlopig nog bij het ‘vertrouwde’. Bovendien denk ik dat in ieder hoofdpersonage dat ik creëer onrealistische trekjes te vinden zijn. Iedere schrijver legt dingen uit zijn of haar eigen persoonlijkheid in een personage. Dat vind ik ook het mooie aan schrijven. Je kunt ongegeneerd over van alles en nog wat schrijven en tegelijkertijd zeggen: ja, ik heb het ook maar verzonnen. Het is niet echt, het is fictie.

Ik moet bekennen dat ik tijdens het schrijven niet altijd helder heb over welke eigenschappen mijn personage moet beschikken. Ik begin vanuit een idee en van daaruit ontstaat vanzelf een personage. Of ik het anders zou moeten doen? Misschien wel. Misschien zou ik meer gestructureerd te werk moeten gaan, maar aan de andere kant vind ik het zo heerlijk. Ik kan helemaal opgaan in mijn eigen fantasie en vanuit flow schrijven. Iets dat precies bij me past en wat ik eigenlijk ook niet zou willen veranderen.

EEN NIEUW ONDERWERP

Dat brengt me op het volgende onderwerp: wanneer ben je tevreden? Hoe bepaal je wanneer een geschreven tekst of gecreëerd personage goed genoeg is? Wie bepaalt eigenlijk welke regels er gelden?
Voor mij is dat best lastig. Daarom ben ik geneigd om niet teveel te veranderen, want als ik eenmaal begin met herschrijven en editen, dan is het einde zoek.

Met het herschrijven van mijn biografie ‘Er was eens…een juf’ ben ik weken, of nee maandenlang bezig geweest en ik weet zeker dat als ik het nu opnieuw zou doen ik weer een heleboel dingen verander. Kortom: het is dan nooit goed genoeg.

JE EIGEN WEG VINDEN

Je kunt nog zoveel boeken over schrijven lezen, zoveel cursussen doen en opleidingen volgen, maar ik denk dat het voornamelijk uit jezelf moet komen. Jij bent de schrijver, jij bepaalt en bedenkt. Als er iets is wat ik afgelopen jaren geleerd heb, is het om meer te luisteren naar mijn gevoel. Om niet blind te varen op anderen, maar zelf te voelen wat ik nodig heb en moet doen.

Klinkt waarschijnlijk een beetje vaag en je vraagt je misschien af wat dat met schrijven te maken heeft. Dat snap ik. Ik kan het niet goed uitleggen. Het is een gevoel diep van binnen. Als ik begin te schrijven, gebeurt er namelijk iets met mij. Ik zet mijn pen op het papier (meestal, ik werk ook wel eens meteen op de computer) en de pen doet zijn werk. Het lijkt een beetje alsof ik het werktuig ben en de pen mij bestuurt. Ja, nu ben je misschien afgehaakt, haha.

HOE PAK JIJ HET AAN?

Herken je wat ik schrijf of ben jij een planmatige schrijver? Ik hoor in mijn opleiding zo vaak dat je met overzichten en memoblaadjes moet werken. Om alles uit te werken en zo een overzicht te houden. Ik heb dat nog nooit gedaan. Alles wat ik schrijf, gebeurt organisch. Het ontstaat en ik laat me leiden door mijn pen.

Ik kan me voorstellen dat dit niet voor iedereen werkt. Dat het juist averechts kan werken om geen uitgeschreven plan of overzicht te hebben. Het is tegelijk ook mijn valkuil, want daardoor kan het zomaar gebeuren dat ik vastloop in mijn eigen verhaal.

Ik ben benieuwd of jij tips hebt of hoe jij dit aanpakt.

Liefs Ellen

 

 

DE LUIZENMOEDER ALS INSPIRATIENBRON

Hoi Ellen,

Wat een heerlijk nieuw onderwerp hè, die onrealistische personages? Het leek mij wel leuk om daar nog even op door te gaan 😉 .

Inspiratie voor onrealistische personages

In onze vorige brieven hebben we al eerder geschreven over onrealistische personages en hoe leuk die zijn. Maar ook over het feit dat we ze zelf eigenlijk (nog) niet in onze verhalen gebruiken. En dat we daar best verandering in willen brengen. Maar waar halen we hiervoor dan de inspiraties vandaan? Is het heel erg om dan te zeggen: uit de mensen om ons heen…?

De Luizenmoeder

Ja, je leest het goed: uit de mensen om ons heen… Heb jij toevallig ook de Luizenmoeder gekeken? Vast wel, maar voor het geval van niet, zal ik even een korte samenvatting geven. In de Luizenmoeder komen alle ouders samen die jij wel eens in je schoolloopbaan hebt gezien. Ik zie je in gedachten al grinniken, want hoe ver zit ik er vanaf?

Ik vertel een vriendin wel eens verhalen over de gekke capriolen van ouders die ik in mijn 17 jaar lesgeven heb meegemaakt. Natuurlijk noem ik geen namen – beroepsgeheim 😉 – maar dat maakt het niet minder leuk. In het begin vroeg ze nog wel eens: Zijn er echt ouders die dat doen? Maar inmiddels weet ze beter dan dat ze dat nog vraagt. Ja, die ouders zijn er echt! Ellen, ik denk dat jij en ik, met onze ervaring en verhalen, zo een nieuw seizoen van de Luizenmoeder zouden kunnen schrijven.

Hoe zien die onrealistische personages er dan uit?

Als ik bovenstaand idee neem, denk ik dat je de mooiste personages krijgt, als je mensen gaat combineren. Ieder mens heeft wel een bijzondere of gekke eigenschap en als je die dan samen voegt, wordt het hoe langer hoe onrealistischer.

Dus neem die ene ouder die denkt dat je tijd genoeg hebt om elke dag even te bellen om te vertellen hoe het met zijn of haar schatje gaat en mix die met die andere ouder die, zelfs in de bovenbouw, nog elke dag de tas van het kind draagt en nog steeds ‘tje’ achter de naam van het kind plakt (dit uiteraard tot grote irritatie van het desbetreffende kind). Een perfecte combi voor een personage, toch? Of moeten we daar ook nog die ouder aan toevoegen die na schooltijd nog even extra schooltje speelt door het kind werkbladen te laten maken (gevonden op internet) en ach, komt er iemand spelen, dan doet die toch gezellig mee?

Stuk voor stuk NÍET verzonnen, hihi…

Is schrijfervaring belangrijk?

Jij snijdt in jouw brief iets heel belangrijks aan en ik denk dat je gelijk hebt. Het feit dat wij, tot nu toe, vooral bij onszelf blijven met de personages, is onze schrijfervaring. Of eigenlijk het gebrek eraan. En dat bedoel ik helemaal niet onaardig, maar dat snap je denk ik wel, want vergeleken met de grote schrijvers zijn wij echt nog zulke beginnelingen.

Ik vermoed dat mijn eerste echt onrealistische personages misschien niet op mijzelf gebaseerd zijn, maar wellicht wel op mensen die ik ken. Zoals mijn voorbeeld hierboven al aangeeft. Is dat erg? Nee, dat denk ik niet, want het helpt (mij in dit geval) met het maken van de voorstelling van het personage. En zonder een echte voorstelling of een goed idee ervan, kun je zo’n figuur niet geloofwaardig neerzetten.

Onrealistische personages gebaseerd op echte mensen

Hierboven zeg ik: mensen die ik ken, maar daarmee bedoel ik niet dat ik die ook echt persoonlijk moet kennen. Het kan ook een bekende Nederlander zijn of iemand uit Hollywood bijvoorbeeld. Ik denk alleen wel dat je moet oppassen dat je alleen maar karaktertrekken neemt. Als iemand zich echt in jouw personages kan herkennen, lijkt mij dat niet handig en ook niet netjes. En als je een beroemd iemand neemt, moet je helemaal oppassen, want als je lezer degene gaat herkennen, gaat dit ten koste van je eigen geloofwaardigheid als schrijver. En dat moeten we natuurlijk niet hebben.

Onrealistische personages in de praktijk

Zoals je wellicht wel weet, moet ik (nog steeds!!!) mijn schrijfcursus afronden en daarvoor verhalen schrijven. Ik weet het, ik moet die cursus gewoon even afmaken, zucht… Nu heb ik bedacht dat ik wel heel goed in deze verhalen kan oefenen met onrealistische personages. Zo’n figuur hoeft toch maar een kort verhaal mee, dus als het niet helemaal lukt, is dat geen probleem. Behalve voor mijn cijfers, hihi. En wie weet, misschien gaat het mij wel heel goed af. Dat zou grappig zijn. Als dat zo is, zal ik zo’n verhaal op mijn website plaatsen. Dan kun je meelezen.

En jij?

Wat zijn jouw ideeën over deze onrealistische personages? Ga jij er ook mee spelen? Ik weet dat ik met mijn brief iets in jou getriggerd heb. En dat vond ik zo leuk om te lezen, omdat dit onderwerp bij mij ook zeker wat getriggerd heeft. Zo zie je maar; weer iets waarin we op elkaar lijken. Nog even en het gaat haast eng worden 😉 … Haha!

Ik ben weer benieuwd naar jouw antwoord!

Tot snel!

Liefs, Sandy

Jippie, weer zo’n leuke en inspirerende brief van Sandy. Wil je meer van en over haar lezen? Neem dan eens een kijkje op haar website en klik hier.

 

 

 

 

 

HOE ONREALISTISCHER, HOE LEUKER

Hey Sandy,

 

Inderdaad, de tijd gaat snel. Een paar weken geleden vond ik de tijd juist lijken stil te staan, maar nu we ook hierin een nieuw ritme hebben gevonden, ‘vliegen’ de weken voorbij.
Ik was blij verrast met het nieuwe onderwerp. Goed dat je mijn geratel over multipotential gestopt heb, want als ik eenmaal bezig ben dan vind ik het wel eens lastig om ermee op te houden (maar dat had je vast wel in de gaten 😉 ).

EEN ESSENTIEEL ONDERDEEL VAN HET SCHRIJVEN

Je sneed een nieuw onderwerp aan: onrealistische personages en daarmee triggerde je ook meteen iets bij mij. Ik moet bekennen dat ik daar nooit echt bij stilgestaan had. En jij ook niet, volgens mij. In je brief vuurde je een heleboel vragen op me af en in mijn brief ga ik hierop antwoorden. Uit je vragen kon ik opmaken dat je nieuwsgierig bent naar mijn visie hierop. Hou je vast: komt ie dan…

EEN ONREALISTISCH PERSONAGE DE DROOM VAN IEDERE SCHRIJVER?

Je had meteen een goed voorbeeld van een onrealistisch personage: Captain Jack Sparrow uit Pirates of the Caribbean. Zoals je schreef was Johnny Depp vroeger jouw idool en hij was ook mijn idool. Net als jij zwijmelde ik weg bij 21 Jump Street. Zijn rollen in alle door jou genoemde films vond ik vooral interessant. Hij is geen standaard acteur zal ik maar zeggen. Een aantal jaar geleden heb ik hem live zien optreden met The Hollywood Vampires. Ik voelde me weer even dat tienermeisje van toen en had alleen maar oog voor hem, al was hij volgens mij zo stoned als een garnaal…

Is zo’n lekker gek personage creëren de droom van iedere (scenario)schrijver? Dat denk ik wel eigenlijk. Hoe verder iemand van je afstaat, hoe leuker het is om te doen. De vraag is alleen: hoe doe je dat? Hoe creëer je een onrealistisch personage?

NOG NIET ZO GEMAKKELIJK

Het antwoord op die vraag is nog niet zo gemakkelijk. Toen jij schreef over het creëren van jouw personages dacht ik natuurlijk meteen aan mezelf en aan hoe ik te werk ga.
Ik denk dat we hierin beide hetzelfde te werk gaan en hoogstwaarschijnlijk heeft dat alles te maken met onze schrijfervaring.

Omdat we net onze eerste stappen zetten op schrijfgebied beschikken we nog niet over alle kennis en vaardigheden van het schrijfambacht (als je daarover ooit kunt spreken, overigens). Het lijkt me niet meer dan vanzelfsprekend dat je het in eerste instantie dicht bij jezelf houdt, waardoor de personages vaak op jezelf lijken. Zo denk ik er in ieder geval over.

OEFENING BAART KUNST EN GOED WERK HEEFT TIJD NODIG

Net als met veel andere dingen heeft het creëren van onrealistische personages waarschijnlijk tijd en veel oefening nodig. Denk aan het bakken van de perfecte appeltaart: de eerste paar keer gaat er misschien nog wel eens iets mis, maar hoe vaker je het doet, hoe beter en lekkerder de taart wordt. Nou ja, zoiets dan. Geen idee of dat met het bedenken van personages ook zo werkt, maar het klinkt logisch, toch?

Omdat je in het begin op heel veel dingen moet letten, is het misschien makkelijker om personages te gebruiken, die realistisch zijn en voor herkenning zorgen. Ik kan me namelijk heel goed voorstellen dat je door de bomen het bos niet meer ziet als je je ook daarover druk moet maken. Teveel dingen aan je hoofd is niet echt bevorderlijk voor de inspiratie, lijkt me zo.

DE AANDACHT VAN DE LEZER VASTHOUDEN

Je haalt een goed punt aan in je brief: het vasthouden van de lezers aandacht. Niet geheel onbelangrijk. Als een lezer zich totaal niet kan identificeren met het hoofdpersonage en er niets mee heeft, haakt hij of zij misschien af en leest niet verder. Dat wil je als schrijver natuurlijk niet. Daarom zul je geloofwaardige personages moeten neerzetten. En ik denk dat het daarom logisch is als je je personage een beetje op jezelf baseert.

Aan de andere kant kan het ook een mooie uitdaging zijn om personages in je verhaal te laten voorkomen, die zo over the top zijn dat ze de lezer intrigeren en fascineren. Dat je je afvraagt waarom iemand zo doet of reageert. Ik houd er zelf wel van om mee te filosoferen met het hoofdpersonage.

HEBBEN FANTASIEVERHALEN VAKER ONREALISTISCHE PERSONAGES?

Ondanks dat ik zelf erg gecharmeerd ben van het magisch realisme en ook graag in deze stijl schrijf, zijn mijn personages juist helemaal niet onrealistisch, maar mensen van vlees en bloed met dezelfde emoties als jij en ik. Ik zie deze verhalen graag als symbool voor maatschappelijke thema’s en met mijn fantasie kan ik die mooi verwerken in een fantasieverhaal.

Waarschijnlijk spreekt het de lezer juist aan als in een gefantaseerd verhaal de personages menselijk zijn met dezelfde strubbelingen, angsten en twijfels als jij en ik. Dan zorgt het verhaal alsnog voor herkenning en identificatie, maar dan op een andere manier. Snap je een beetje wat ik bedoel?

GOED OM HIEROVER NA TE DENKEN EN MEE TE SPELEN

Jouw brief heeft wel iets in me wakker gemaakt, waar ik eens over wil nadenken en mee wil spelen. Jij schrijft ook dat het je leuk lijkt om een hoofdpersonage te gebruiken dat ver van je afstaat en daardoor onrealistisch is. Ik denk dat het een mooie manier is om te oefenen met verschillende types en personages.

Als schrijver groei je immers bij elk verhaal dat je schrijft en kun je jezelf ook iedere keer een beetje ‘stretchen’: een stapje verder brengen.

Dit is hoe ik over onrealistische personages denk. Ik vermoed dat onze meningen nagenoeg hetzelfde zijn en dat heeft voor een deel te maken met onze schrijfervaring. In de toekomst zullen we waarschijnlijk steeds makkelijker worden met het creëren van allerlei verschillende personages en komen die onrealistische figuren vanzelf aan bod.

Tot die tijd blijven we onszelf gewoon ontwikkelen. Heerlijk!

 

Tot de volgende brief.

Liefs Ellen

 

Onrealistische personages

onrealistische personages

Hoi Ellen,

Alweer een week voorbij! En dit keer is het mijn beurt om te schrijven. Afgelopen weken hebben we het gehad over de term multipotential, maar dit keer wil ik het weer eens over iets heel anders hebben.

Schrijf eens een onrealistisch personage!

Terwijl ik op inspiratie wacht om over te schrijven, kom ik een kreet tegen op internet: schrijf eens een onrealistisch personage! Innerlijk moet ik gelijk heel hard lachen, omdat ik op de achtergrond een film aan heb staan: Pirates of the Caribbean. En er even van uitgaand dat je deze vast wel eens gezien heb, snap je misschien wel mijn binnenpretje. Als er één personage is dat onrealistisch is, dan is het wel de beroemde piraat Jack Sparrow.

Johnny Depp en zijn onrealistische personages

De beroemde piraat Jack Sparrow wordt gespeeld door niemand minder dan Johnny Depp. Als tiener was ik al fan van hem sinds ik hem had gezien in de serie “21 Jump Street”. Daarin speelt hij nog een aardig realistisch personage, maar dat verandert nog wel in de loop van zijn carrière. Als je naar de films kijkt die hij sindsdien heeft gemaakt, kom je toch wel bijzondere rollen tegen. Kijk maar naar: “Edward Scissorhands” waarin hij een man speelt die scharen heeft als handen. Of naar: “Charlie and the Chocolate Factory” waarin hij de geweldige, maar zeer bijzondere Willy Wonka speelt. Of “Alice in Wonderland” waarin hij de Mad Hatter speelt, de gekke hoedenmaker. En dit zijn maar een paar voorbeelden van de vele onrealistische personages die hij heeft gespeeld.

Onrealistische personages

Toen ik de kreet op internet tegenkwam, vond ik het eerst bijzonder, want waarom zou je een personage schrijven dat niet realistisch is? Maar eigenlijk is het juist heel slim. Zelf kan ik echt genieten van dit soort rollen en personages. In het juiste verhaal is het zelfs, hoe gekker hoe beter. Dus het zette mij gelijk aan het denken over mijn eigen personages.

Wat voor personages schrijf ik?

Bij deze vraag kom ik eigenlijk tot de conclusie dat ik vooral realistische personages gebruik in mijn verhalen. En dat terwijl ik er zelf zo van kan genieten! Terugkijkend naar mijn detectiveverhaal zijn zelfs alle personen realistisch. Is dat erg? Nee, ik vind van niet. Het ligt er in mijn ogen heel erg aan wat voor een soort verhaal je schrijft. In het verhaal over mijn drieling komen de jongens in een bijzonder avontuur terecht waarin meerdere dingen gebeuren die helemaal niet kunnen. In dat verhaal zitten zeker genoeg onrealistische elementen. En zelfs wat meer onrealistische figuren, maar die halen het niet bij de typetjes die Johnny Depp wel eens gespeeld heeft.

Hoe onrealistisch kun je een personage maken?

Deze vraag stel ik mijzelf. En ik weet eigenlijk niet zeker of ik daar het antwoord wel op weet. Je moet ervoor zorgen dat het verhaal geloofwaardig blijft, maar ook hier zijn de grenzen vaag. Er zijn namelijk genoeg fantasy schrijvers die de meest geweldige verhalen schrijven. Zijn die realistisch? Absoluut niet! Zijn ze geloofwaardig? Een goede fantasy schrijver zet zijn verhaal zo neer dat je het als lezer “gelooft”. En natuurlijk weet je dat het niet kan, maar als de schrijver het goed aanpakt, neemt hij je mee in zijn fantasiewereld.

Een onrealistisch personage in een realistisch verhaal?

Hierboven heb ik het over echte fantasiewerelden. Maar wat nou als je een hele realistische wereld hebt geschapen? Kun je dan ook gebruik maken van een onrealistisch personage? Ook weer zo’n vraag waar ik als beginnende schrijver niet echt antwoord op kan geven. Maar wel eentje die ik mij oprecht afvraag.

Ik wil namelijk graag eens een zeer bijzonder figuur bedenken, omdat het mij erg leuk lijkt om hiermee te gaan spelen in een verhaal, maar ik zit niet gelijk op een heel fantasy avontuur te wachten wat vol zit met dit soort personages. Hoe zou je zoiets aan moeten pakken? Hoe doe jij dit? Ik weet namelijk dat jij ook wel van dit soort dingen houdt, toch?

Een brief met veel vragen

Nu ik mijn brief zo teruglees, zie ik dat ik volgens mij meer vragen heb, dan dat ik eigenlijk dingen vertel, hihi. Maar dat komt waarschijnlijk doordat de kreet “schrijf eens een onrealistisch personage” mij echt aan het denken heeft gezet. Ik ben dan ook nieuwsgierig hoe jij dit ziet, ervaart en tegenaan kijkt. Hoe zit het met jouw personages?

Het is in mijn ogen ook een belangrijk onderwerp, want een boek valt of staat met de personen die in het verhaal voorkomen. Als de lezer zich hier niet in kan herkennen of er niet door in het verhaal wordt meegenomen, dan is er iets niet goed. Vandaar mijn brainstorm over dit onderwerp. Ik ben benieuwd naar jouw antwoord!

Tot snel!

Liefs, Sandy

Yes, we are multipotential!

 we are multipotential

 

Hey Sandy,

 

Het plan om elkaar in real life te ontmoeten, gaat er zeker van komen, alleen moet het nog even wachten. Maar, wat in het vat zit, verzuurt niet zullen we maar zeggen. Komt goed.

HERKENNING ALOM

Ik had eerder ook nog nooit van de term multipotential gehoord, maar de blog triggerde blijkbaar iets in mij waardoor ik ‘m ben gaan lezen. Net als jij, herkende ik mezelf enorm hierin. Het steeds opnieuw vinden van een nieuwe passie. Blijkbaar ook in veel dingen goed zijn (al klinkt dat misschien arrogant).

Ik vond het eigenlijk maar irritant en stom van mezelf dat ik zoveel passies had en daardoor geen echte keuze leek te kunnen maken. Ik moet zeggen dat het een opluchting was om te lezen dat er zoiets bestaat als meerdere passies en/of kwaliteiten hebben. Dat je dus niet hoeft te kiezen, maar het lekker allemaal kunt doen.

GOEDE BOEKENTIP

Toen ik wat meer wilde weten over multipotentials kwam ik terecht bij een Ted TALK van Emilie Wapnick. Een super interessant filmpje waarin ze hartstochtelijk beschrijft hoe het is om multipotential te zijn.

Ook is er een boek waarin je zelf kunt ontdekken via allerlei oefeningen hoe je alles kunt worden. Het boek heet: Hoe word je alles?
Misschien is het ook een leuke tip voor jou. Ik ga het zeker bestellen.

ALLEBEI MULTIPOTENTIAL

Wat leuk dat jij je hierin ook herkent. Waarschijnlijk kunnen we daarom ook zo fijn ervaringen en onze avonturen delen. We lijken in veel opzichten op elkaar.
Ik vond het mooi om te lezen dat het ook voor jou een openbaring was om te ontdekken en dat je je niet meer schuldig voelt als je weer eens nieuwe passie of hobby ontdekt. Dat je niet aan mensen hoeft te verantwoorden waarom je weer met iets nieuws bezig bent. Al hoef je dat natuurlijk nooit, haha. Het zit toch in een beetje in de mens om jezelf nader te verklaren. Tenminste bij mij wel.

MULTIPOTENTIAL ZIEN ALS POSITIEF

Ik sluit me volledig bij jou aan wat betreft de lading die je het begrip multipotential geeft. Ik bekijk het ook positief en kijk naar de mogelijkheden die het biedt in plaats van belemmeringen. Alles heeft voor en nadelen, het is maar hoe je het bekijkt.

Nu we erachter zijn dat we onze talenten en passies ten volle benutten, biedt dat een scala aan mogelijkheden en kansen. Mooi toch?
Het is onderdeel van mijn avontuur. De reis is het mooiste en onderweg geniet ik met volle teugen.

EEN KEUZE IS NIET VOOR ALTIJD

Ik denk dat het inderdaad heel goed mogelijk is, dat mensen een keuze maken die op dat moment voor hen het meest geschikt lijkt. Dat wil niet zeggen dat je je hele leven bij die gemaakte keuze moet blijven. Onderweg kun je veranderen en je interesses ook. Gelukkig is het leven niet star en kun je meebewegen en dat geldt ook voor de keuzes die je maakt.

Het is misschien niet de manier waarop onze samenleving werkt, al is het de laatste tijd wel meer geaccepteerd. Ik denk dat er op dat gebied een ontwikkeling gaande is en dat men veel flexibeler is in het werk dat gedaan wordt. En dat vind ik een goede zaak.

IETS DOEN WAAR JE GELUKKIG VAN WORDT

In je laatste alinea heb je het erover dat je iets moet doen waar je gelukkig van wordt en daarmee sla je de spijker op z’n kop. Dat is het allerbelangrijkste. Ook als dat betekent dat je na een aantal jaar een heel andere keuze maakt en je leven compleet overhoop gooit. Ik denk daarbij natuurlijk aan mezelf. Hoe ik mezelf van juf tot schrijfster ontwikkel. Hoe ik van een zeer gestructureerd leven naar een veel vrijer en flexibeler leven ben gegaan. Er is zeker een bepaalde structuur in mijn dag, maar dat komt grotendeels door onze kinderen. Zij bepalen voor een groot gedeelte hoe mijn week eruit ziet. En dat is helemaal prima.

JE FOCUS OP ÉÉN DING OF ALLES ONTDEKKEN?

Vaak zeggen mensen: je moet één ding uitkiezen en je daar in specialiseren. Focus je maar op één ding en zorg dat je dat goed doet. Ik vond dat geen fijne uitspraak, omdat ik het niet prettig vond om andere deuren te sluiten. Wie weet wilde ik op korte termijn iets anders en dan kon dat niet.

Mijn hoofdzaak zal altijd het schrijven zijn en de andere dingen die ik leuk vind of die op mijn pad komen, krijgen ruimte om te ontwikkelen. Ik sluit geen enkele deur en houd alle opties open. Je weet tenslotte maar nooit hoe iets zich gaandeweg kan ontvouwen.

Voor jou ligt dat anders, omdat je nog als juf werkzaam bent. Jij kunt in je ‘vrije tijd’ allerlei hobby’s en passies uitproberen en uitoefenen.
Ik wil met mijn schrijven uiteindelijk geld verdienen (en waarschijnlijk wil jij dat ook J).

Nou dat was het weer voor deze keer. Ik wens je een heerlijk Pinksterweekend toe met veel zon en tijd voor jezelf en je gezin.

Tot de volgende keer.

Liefs Ellen

MULTIPOTENTIAL: EEN VLOEK OF EEN ZEGEN?

 multipotentials

Hoi Ellen,

Het is inderdaad bijzonder om te realiseren dat we alweer een jaar geleden dit gezamenlijke schrijfavontuur begonnen zijn. Het plan om elkaar eindelijk eens in het echt te gaan zien, is door de hele Corona-toestand even in de koelkast geparkeerd. Maar als het aan mij ligt, komt dat er gewoon weer uit als het weer kan 😉 .

Multipotential

In jouw vorige brief heb je een nieuwe term gedeeld. En ik zeg nieuw, omdat ik er tot vorig week nog niet van had gehoord. Je wekte gelijk mijn nieuwsgierigheid en ik heb uiteraard meteen de blog van Nikki Pommer erover gelezen. De naam zegt het al een beetje, maar voor degenen die jouw vorige brief niet hebben gelezen, citeer ik even een stukje.

“Korte uitleg: het is iemand met meerdere passies, interesses, talenten, expertises, hobby’s en missies.”

Herken ik mijzelf hierin?

Je vertelde dat je nieuwsgierig bent of ik mij hierin herken. En ik heb zo’n vermoeden dat je waarschijnlijk zelf het antwoord wel hebt bedacht. Ja, ik herken mij hier zeker in.

Als je alleen al bedenkt welke “projecten” ik het afgelopen jaar al heb gedaan en ondernomen: samen met jou op schrijfavontuur; een YouTube-kanaal begonnen (“Mystery Box TV”); een boek aan het (her)schrijven; een website aan het bijhouden; een nieuwe hobby opgepakt (Resin art); een Etsy shop geopend waar ik mijn kleurrijke creaties verkoop (of althans probeer, hihi); ik heb mijn jeugdhobby tekenen weer een beetje opgepakt; en o ja, daarnaast geef ik nog steeds graag mijn 23 kids van groep 7 les. Is dat multipotential genoeg?

Multipotential: paradijs of een belemmering?

Je gaf al aan dat je de term multipotential op twee manieren kunt bekijken. Een negatieve kijk is, zoals jij al zei, niet kunnen kiezen wat je wilt. Maar ik sluit mij aan bij de positieve kijk. Het is inderdaad een paradijs. Hoe fijn is het om meerdere dingen te hebben die je leuk of interessant vindt of waar je misschien wel talent voor hebt? Heel fijn!

Ik vat het, in mijn geval, meestal gewoon samen als “ik ben creatief”. Misschien deed ik dat altijd wel onbewust, zodat het maar als 1 ding klinkt. Wie zal het zeggen?

Een openbaring

Het leren van deze nieuwe term was eigenlijk wel een beetje een openbaring voor mij. En eigenlijk is dat misschien een beetje gek, want zo ingewikkeld is het natuurlijk niet, maar door jouw brief zie ik het nu vooral als een goede kant, iets positiefs. Ik had altijd een beetje het idee dat mensen dachten: wat heb je nu weer bedacht? Ik zei dan altijd maar: “ik heb weer een nieuwe hobby”. Maar eigenlijk geeft het gewoon aan hoe creatief iemand is. Hoe mooi is dat?

Positiviteit

Mijn bescheiden aard, waar ik stiekem af en toe wel een beetje gek van word, haha, zorgt ervoor dat ik niet altijd mijn sterke kanten durf te benoemen, tot ik het echt zeker weet. Ik weet het; het is stom! Maar het leuke van mijn nieuwste hobby is dat ik alleen maar hele positieve reacties krijg. Dus zo zie je maar dat het hebben van meerdere passies en hobby’s eigenlijk alleen maar positief is.

Zijn kinderen multipotentials?

Jij schreef in jouw brief over kinderen, met de vraag of we als kind niet allemaal geboren worden als multipotential. Dat vind ik een interessante gedachte. Ik snap ook helemaal dat jij hierover begon. Als ik alleen al naar mijn eigen kinderen kijk, zie ik uiteenlopende interesses. En als je ze vraagt wat ze willen worden als ze later groot worden, krijg ik bij mijn oudste inmiddels alweer een ander antwoord dan een paar jaar geleden. En gelukkig hoef hij nu nog niet te kiezen.

Het moment van het maken van die keuze, komt in mijn ogen ook heel vroeg. Op de middelbare school word je al vrij snel gedwongen een keuze te maken betreffende de vakken die je gaat volgen. Met als resultaat dat je daarbij al verschillende beroepen of richtingen uitsluit. Dat vond ik zelf als tiener erg moeilijk. Ik koos dus maar een beetje een algemeen pakket, omdat ik op dat moment echt niet meer wist wat ik wilde gaan doen later.

De juiste keuze maken na de middelbare school

En als je dan nog een beetje verder kijkt, moet je na de middelbare school een ‘echte’ keuze maken. Ik vond twee richtingen interessant; onderwijs en de reiswereld. Dat laatste zag ik nog niet helemaal voor mij, dus koos ik maar voor het onderwijs. Op dat moment was het echt; doe dat maar. Klinkt niet echt overtuigend hè? Ik moet er wel bij zeggen dat ik mijn hele basisschoolcarrière al juf wilde worden, dus de keuze kwam niet uit het niets vallen. En later kwam de overtuiging dat ik in het onderwijs echt wel op mijn plek ben…

Wat wel grappig is, eigenlijk had ik drie richtingen die ik interessant vond. Drie keer raden wat de derde richting was? Juist, schrijven. Daarvan wist ik al helemaal niet, hoe ik dat moest gaan aanpakken. Die optie was dus al snel ‘afgeschreven’ 😉

Toch een ander beroep

Als je trouwens eens een rondje maakt in je kennissenkring en familie en vraagt waarvoor ze hebben geleerd en wat ze uiteindelijk zijn gaan doen, dan merk je dat er veel mensen zijn die zelfs na hun opleiding (na de middelbare school), toch nog iets anders zijn gaan doen. Ik zou je niet kunnen vertellen hoe groot het percentage is, maar ik weet zeker dat jij in ieder geval niet de enige bent.

En daarmee komen we terug bij het onderwerp multipotential. Zijn het vooral multipotentials die later iets anders zijn gaan doen? Of staat dat er helemaal los van? Ik denk dat het bij een heleboel mensen wel een kwestie is van niet de juiste keuze gemaakt te hebben. Of misschien was het op dat moment wel de juiste keuze, maar past het later toch niet (meer genoeg) bij die persoon? Het maakt ook eigenlijk niet uit. Als je uiteindelijk maar iets doet, waar je gelukkig van wordt.

Het is in ieder geval een onderwerp waar je genoeg over kunt brainstormen 😉…

Ik ben weer benieuwd naar jouw antwoord op mijn brief.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Dit was wederom een super leuke en interessante brief van Sandy. Op haar website kun je nog veel meer lezen over haar schrijfavonturen. Klik hier.

 

 

 

 

Multipotential

 multipotential

Hey Sandy,

Wat vliegt de tijd. Het is gewoon een jaar geleden dat we begonnen zijn aan ons gezamenlijke schrijfavontuur. Ik heb het idee dat we elkaar in dat jaar een stuk beter hebben leren kennen en dat terwijl we elkaar nog nooit in het ‘echt’ hebben gezien. Gek, hè?

WANNEER PLANNEN WERKELIJKHEID WORDEN

Het leuke van het maken en uitdenken van plannen is ze ook echt uitvoeren. En dat is ook meteen de valkuil: het ondernemen van actie, oftewel het zetten van die eerste stap.
Ik heb gemerkt en ook na het lezen van heel veel verhalen van anderen dat je gewoon moet beginnen. Het klinkt zo simpel en vaak is het dat ook. Alleen wanneer en hoe zet je nou die eerste stap?

MAAK ER EEN CONCREET STAPPENPLAN VAN

Als je een plan gaat opdelen in kleine stappen wordt het iets overzichtelijker en daardoor makkelijker om te beginnen. Hoor mij, de expert. Ik doe dat zelf ook heel vaak niet. Ik ben nog altijd veel meer van de impulsieve acties. Als ik het gevoel heb dat ik iets echt héél graag wil, dan lukt het me wel om die actie te ondernemen. Dan voelt het bijna ‘meant to be’. Jammer genoeg heb ik niet altijd van zulke dagen, haha.

Anyway, als je inzoomt op je idee, ontdek je waarschijnlijk dat het bestaat uit een aantal te nemen stappen. Wanneer je dat goed uitwerkt en ook inplant (en daar zit bij mij meestal het probleem 😉 ) dan kun je meteen beginnen en blijft het niet bij dat geweldige idee. Misschien is dat die daadkracht waar we het over hadden.
Ik denk overigens dat jij hierin beter bent dan ik. Waarom? Dat zal ik hieronder delen.

IK GOOI ER EEN NIEUWE TERM IN: MULTIPOTENTIAL

De titel van deze brief heeft ’t al verklapt. Ik wil deze term eens met je delen: multipotential.
Korte uitleg: het is iemand met meerdere passies, interesses, talenten, expertises, hobby’s en missies. Voor meer en uitgebreidere uitleg verwijs ik je graag naar een blog van Nikki Pommer. Ik plaats hier even de link: https://nikkipommer.nl/wat-is-multipotentialisme/

Een tijd terug kwam ik dit artikel van haar tegen en ik voelde meteen: JA, dit ben ik. Zo herkenbaar. Hoe vaak ik mensen hoor zeggen: Je moet echt een keuze maken, je op 1 ding focussen anders komt het nooit goed. En dan ging ik als een gek op zoek naar dat ene ding, terwijl ik dacht: ja, maar dan kan ik dus niet meer dit of dat. Het benauwde me enorm.

HERKEN JE JE HIERIN?

Misschien dat je na het lezen van het artikel ook zoiets hebt van: Ja, dat ben ik. Daar ben ik eigenlijk wel benieuwd naar.
Jaren heb ik gedacht dat het mijn roeping was om juf te zijn, maar dat gevoel raakte steeds verder naar de achtergrond en ik werd hoe langer hoe ongelukkiger in mijn werk. Je weet hoe het afliep: ik kreeg een burn-out en stopte na 20 jaar onderwijs met mijn werk als juf.

Tja, en dan moet je uitzoeken waar je goed in bent en wat je leuk vindt. Ik vond het maar moeilijk. Ik wist gauw genoeg dat schrijven me gelukkig maakte, maar spreken vind ik ook leuk en ik had steeds zoveel ideeën.
De opleiding aan de Schrijversacademie is de beste beslissing geweest die ik had kunnen maken. Ik kan mezelf nu in een rustig tempo het schrijfambacht eigen maken en in de tussentijd komen er ook allerlei andere leuke dingen op mijn pad. Ik heb besloten dat het oké is en dat dit blijkbaar mijn pad is.

JEZELF DE RUIMTE GEVEN OM TE DOEN WAT OP DAT MOMENT GOED VOELT

Voor de één klinkt dit als een paradijs, terwijl een ander misschien denkt: ja, je kunt gewoon niet kiezen of je weet niet wat je wilt.
Ik voel meer bij het eerste, maar dat had je waarschijnlijk al in de gaten.

Ik denk dat schrijven altijd bovenaan zal blijven staan, maar ik gun mezelf ruimte om te onderzoeken of ik nog meer passies heb, die ik kan uitbouwen of misschien kan combineren.
Met schrijven wil ik me ook niet richten op 1 genre, soms heb ik zin in een spannend verhaal, dan in een autobiografisch verhaal enz.

VOOR KINDEREN LASTIG OM OP JONGE LEEFTIJD TE KIEZEN

Nu ik dit schrijf, bedenk ik opeens: wat als we in de basis allemaal multipotentials zijn? Maar door druk en verwachtingen van anderen worden we, al vroeg in ons leven, ‘gedwongen’ om een keuze te maken welke richting je op wil.

Kinderen vinden zoveel dingen leuk en zijn vaak ook in veel dingen goed. Hoe gaaf zou het zijn wanneer we ons mogen en kunnen ontwikkelen op meerdere vlakken? Om onszelf een kans te geven door te groeien en ontwikkelen op steeds een nieuw terrein.

Kinderen moeten tegenwoordig al zo vroeg kiezen, dat het niet anders kan dan dat velen een ‘verkeerde’ keuze maken. Maar wat is verkeerd? Het kan toch gewoon zijn dat je na een bepaalde tijd uitgekeken bent op het werk dat je doet? Dat was bij mij in ieder geval zeker zo.

En weet je, daar is helemaal niks mis mee. Ik zie dit leven als een avontuur waarin je iedere dag leert en groeit. Altijd op dezelfde plek blijven, zorgt ervoor dat je stilstaat en het gevaar loopt ziek/ongelukkig te worden.

Hoe denk jij hierover? Of draaf ik te ver door? Daar ben ik namelijk ook een ster in, haha! J

Ik ben benieuwd naar jouw mening en kijk uit naar je brief volgende week.

Liefs Ellen

 

Creatieve ingevingen

 creatieve ingevingen

Hoi Ellen,

Het was leuk om vorige week jouw brief te lezen met jouw nieuwe plannen. Deze week is het weer mijn beurt om een brief te schrijven.

De meivakantie

In mijn vorige brief schreef ik over de plannen die ik had voor in de vakantie. Eén van de doelen in de vakantie was mijzelf tijd gunnen om aan mijn manuscript te werken. Nu de vakantie officieel voorbij is, kan ik mooi kijken of ik dat doel bereikt heb. En heel eerlijk gezegd: niet echt of eigenlijk echt niet, hihi. Aan de ene kant vind ik dat heel jammer, want dat wilde ik wel heel graag. Maar het komt onder andere doordat ik wel mijn andere doel voor in de vakantie bereikt heb, namelijk; lekker lezen.

Ik heb het boek van mijn (schrijf)vriendin uit en ik kan je zeggen dat het echt een aanrader is. En daarna ben ik gelijk verder gegaan met het boek wat ik eigenlijk daarvoor al aan het lezen was. Het is een Engels boek en normaal lees ik dat niet, maar dit was een aanrader door iemand, dus heb ik het een kans gegeven. Inmiddels zit ik alweer helemaal in dat verhaal en ben dus flink aan het lezen geweest. Nog steeds trouwens… Heerlijk!

Na de vakantie

Vandaag was het weer zover; de jongens mochten voor het eerst sinds weken naar school. Ze hadden wat gemengde gevoelens. Ja, het is heel fijn om eindelijk weer naar school te gaan, maar vakantie houden is toch ook heel lekker. Ik kan het ze niet kwalijk nemen – ik herken het helemaal 😉 .

Nu de jongens weer 2 dagen naar school gaan, waarvan eentje op mijn vrije dag, is er wel weer ruimte om te schrijven. Daar heb ik vandaag ook gelijk dankbaar gebruik van gemaakt. Heerlijk om die toetsen van het toetsenbord onder je vingers te voelen en nieuwe dingen te creëren. Met dat schrijven van mij gaat het wel weer helemaal goed komen de komende tijd. Daar ben ik zeker van.

Jouw nieuwe plannen

Wat gaaf dat je alweer aan je laatste specialisatie gaat beginnen, of eigenlijk inmiddels al aan begonnen bent. “Romans en korte verhalen” klinkt als een leuke en vooral ook interessante en leerzame specialisatie. En ook eentje die nog wel eens heel goed van pas kan gaan komen, in verband met de schrijfwedstrijden waar je zo enthousiast aan meedoet. Heel veel succes!

Creatieve ingevingen

Vol herkenning las ik jouw stukje over het krijgen van creatieve ingevingen. Net als jou ben ik er ook een ster in. Met mijn vele creatieve activiteiten van het afgelopen jaar, hoef ik dat denk ik niet uit te leggen. Ik herken vooral ook het stukje van het vasthouden eraan en het feit dat dit niet altijd even makkelijk is.

Mijn Mystery Box TV op YouTube heeft momenteel pauze, maar dat komt doordat die vriendin waarmee ik de filmpjes maak(te) met een heel nieuw idee kwam, wat we zijn gaan uitproberen. En toen kwam het Corona-virus om de hoek kijken en kwam dat ook stil te liggen. Straks gaan we het zeker weer oppakken.

De nieuwste van mijn creatieve ingevingen

In mijn vorige brief vertelde ik over mijn Etsy shop. Toen was ik nog druk bezig met het opzetten ervan. Inmiddels is hij open en probeer ik mijn creatieve creaties te verkopen. Ik kan zeggen dat ik mijn eerste sleutelhangers al heb verkocht. Vandaar dat ik er alweer een paar nieuwe op heb gezet. Mijn enthousiasme wil dat het gelijk storm gaat lopen, maar zo werkt dat natuurlijk niet. Iets nieuws opzetten heeft tijd nodig. En daar komt dat stukje “vasthouden” om de hoek kijken waar jij het al over had.

Jaloers

Ik vond het grappig om te lezen dat je soms een beetje jaloers kan zijn op mijn daadkracht om meteen actie te voeren. Soms lijkt het of ik het meteen doe, maar ik kan je vertellen dat ik daarvoor altijd de boel goed uitzoek. Zeker dit idee. Ik liep al een paar maanden in mijn hoofd met het idee om dingen te gaan verkopen, maar wist net als jij met je verhalen totaal niet waar ik moest beginnen. Het idee heb ik dan ook meerdere keren weer even geparkeerd. Maar het bleef toch elke keer in mijn gedachten terugkomen. En uiteindelijk heb ik het doorgezet. Ik ben benieuwd hoe het gaat lopen.

Verhalen verkopen

Jij hebt in je hoofd dat je misschien wel verhalen wilt verkopen. Dat is een heel leuk idee. Ik snap wel dat je het lastig vindt om te bedenken hoe je dat moet aanpakken. Zelf zou ik ook nu even niet zo goed weten hoe je dat het beste kunt doen. Het is wel een idee dat ik niet gelijk zou opgeven. Ik ga met je meedenken de komende tijd.

Daarmee ben ik weer aan het einde gekomen van mijn brief. Over 2 weken houd ik je wel weer op de hoogte hoe het met mijn creatieve ingevingen gaat, haha.

Tot dan!

Liefs, Sandy

Leuke brief weer. Sandy heeft nog veel meer leuks op haar eigen website en etsyshop. Ik zou zeggen: neem eens een kijkje. Je kunt op de links klikken.

 

NIEUWE PROJECTEN

 nieuwe projecten

Hey Sandy,

Op dinsdag kijk ik altijd uit naar een mail van jou, waarin jouw nieuwe brief zit bijgesloten. Dat wil zeggen om de week. De andere week is het namelijk mijn beurt, haha! J

VAKANTIETIJD IS TIJD VOOR JEZELF

Ik ben blij om te lezen dat je weer zin en ruimte hebt om het schrijven (aan je manuscript) op te pakken. Een goed teken.
Nu je twee weken vakantie hebt, gaat dit zeker lukken. Al heb je ook nog een aantal andere plannen las ik in je brief. Het boek dat je van je schrijfvriendin hebt gekregen, lijkt me ook een erg spannend verhaal.

Ik hoop dat je aan al je plannen en voornemens toekomt. Mezelf kennende zou ik vast iets van mijn verlanglijstje kunnen afstrepen, maar zou het ook zomaar kunnen dat er nieuwe, andere dingen voor in de plaats komen. Ik ben nogal impulsief en chaotisch. Niet altijd een goede combinatie, ben ik bang, haha.

EEN LEUKE NIEUWE HOBBY

Omdat ik je nu al een hele tijd volg op Facebook en Instagram zie ik natuurlijk veel van jouw hobby’s en liefhebberijen voorbijkomen. Ik heb het idee dat we ook hierin een beetje op elkaar lijken. Ik herinner me dat je een paar maanden geleden actief was met mystery box. Het naspelen van bepaalde, soms lastige situaties met speelgoed, verpakt in een leuk verhaal maar wel één met een boodschap.

Het krijgen van leuke, creatieve ingevingen ken ik zo goed. Ik ben er namelijk ook een ster in. Het hebben en /of krijgen van ideeën is niet moeilijk, maar het vasthouden eraan (soms) wel. Vaak begin ik er niet eens aan omdat ik weet dat mijn interesse na een tijdje weer afzwakt en een nieuw idee zich gauw genoeg aandient.

SANDY’S COLOR CREATIONS

Je nieuwe liefhebberij, resin art (had ik overigens nog nooit van gehoord) vind ik super mooi. Ik ben dan ook heel benieuwd naar je webshop. Alle dingen die je gemaakt hebt, zijn echt kunstwerkjes. Het is zo’n fijn gevoel om iets te doen waar je happy van wordt. En al helemaal als het eindresultaat er dan ook nog eens zo uitziet.

Ik kan echt een beetje jaloers (niet negatief bedoeld) zijn op jouw daadkracht om meteen actie te ondernemen en door te pakken. Zo heb ik al heel lang het plan om via mijn website verhalen te verkopen, maar ik weet niet hoe en dus begin ik er niet aan. Iets met perfectionisme (laatst heb ik daar trouwens een mooi inzicht over gelezen, maar ik herinner me niet meer precies hoe dat beschreven werd).

EEN SPANNENDE TIJD

Vanaf 1 mei gaat je etsy shop officieel de lucht in. Ik ben zeer benieuwd wat het je gaat brengen en ik ga er zeker een kijkje nemen. Leuk!
Ik hoop dat al je inspanningen en werk beloond wordt met veel verkopen. Zo levert je nieuwe hobby ook nog wat op. En al is dat misschien niet per se je bedoeling, hoe leuk zou het zijn wanneer mensen daadwerkelijk je creaties gaan kopen. Ik duim met je mee.

MIJN NIEUWE PLANNEN

In mijn vorige brief schreef ik dat ik mijn verhaal voor de schrijfwedstrijd ‘Zwarte Sneeuw’ eindelijk had afgerond en weer een idee had voor een nieuw verhaal.
Ik moet je eerlijk bekennen, dat ik nog niet verder ben gekomen. Als ik de deadline van 17 mei wil halen, zal ik daarmee wel vaart moeten maken.

Aankomende dagen heeft Bart een paar dagen vrij en gaan we hier in huis wat opruimen en misschien nog een dagje met de auto op pad. Of er dus veel van schrijven komt, weet ik niet.
Ook begint aanstaande zaterdag mijn laatste specialisatie ‘Romans & Korte verhalen’ en moet ik nog een vooropdracht maken, die best tijdrovend is.

Ik maak dus geen planning en zie wel wat er wel of niet lukt. Ik ben blij met iedere uitkomst. Soms is het loslaten van iets precies de goede beslissing. Laten we hopen dat dat ook voor nu zo is.

Uiteraard houd ik je op de hoogte van mijn vorderingen. Als het goed is, zou vandaag op social media bekend gemaakt worden hoeveel inzendingen er zijn voor de schrijfwedstrijd ‘Zwarte Sneeuw’. Ik ben erg benieuwd.

Mijn proeflezers (lees: ouders, broer en man) waren enthousiast over mijn verhaal. Zelf ben ik er ook héél blij mee. Ik vertrouw op mijn gevoel! Het zal nog wel een tijdje duren voordat bekend wordt welke 10 verhalen de longlist hebben gehaald. Mocht er hierover nieuws zijn, laat ik het je meteen weten.

Ik wens je een heel fijne, ontspannen vakantie met veel schrijf- en leestijd. Ik hoor graag van je of het je gelukt is om al je plannen waar te maken.

Liefs Ellen

 

 

HERNIEUWDE MOTIVATIE EN NIEUWE HOBBY’S

hernieuwde motivatie

Hoi Ellen,

Ik heb jouw brief weer met veel plezier gelezen. En met een glimlach van herkenning soms. Nu is het weer mijn beurt.

Zin om te schrijven

Zoals jij in jouw brief al zei, is er in mijn hoofd weer meer ruimte voor andere dingen en is de zin om te schrijven weer terug. Ik vertelde jou de vorige keer dat ik mijn schrijftijd echt even heb ingepland. De eerste week ging dat goed, maar die week erna even niet. Dat was de laatste week voor de meivakantie en zo’n laatste week heb ik altijd echt last van die laatste loodjes waar iedereen het altijd over heeft. Aan het einde van een schoolperiode ben ik altijd een beetje op en meestal echt aan vakantie toe en ik kan je zeggen dat deze keer zeker geen uitzondering was. De afgelopen zes weken zijn behoorlijk zwaar geweest. Ik heb, nu het vakantie is, nog meer zin om te gaan schrijven.

Schrijftijd

Ik merk dat ik normaal in een vakantie altijd moeilijker tot schrijven kom, zeker overdag. De jongens zijn natuurlijk ook vrij en vragen de nodige aandacht van hun moeder, ik dus. Iets waar ik overigens echt van geniet en het is dus geen straf om die aandacht te geven. Maar het heeft wel invloed om de bekende me-time, voor mij schrijf-tijd. Toch denk ik dat de afgelopen weken mij misschien wel een voordeel hebben gegeven wat dat betreft. Doordat ik al die weken vanuit huis heb gewerkt, hebben de jongens ook geleerd dat mama niet altijd beschikbaar is. En raad eens; ze hebben het overleefd 😉 , haha.

De komende twee weken dat het vakantie is, kan ik dus ook echt wel even tijd om te schrijven inplannen. Normaal heb ik het gevoel dat ik er 24/7 voor ze moet zijn, maar nu besef ik dat ik er ook voor ze kan zijn, maar misschien wel even een uurtje kan schrijven bijvoorbeeld.  Ik ben alleen heel benieuwd of ik mij genoeg kan concentreren op een verhaal als ze om mij heen aan het spelen zijn. Een blog schrijven lukt wel, maar ik heb mijn twijfels over het herschrijven van mijn manuscript. Maar daar heb ik anders die avonduren voor.

Schrijven inplannen

Ik zal mijn Purpuz Planner de komende weken vooral inzetten voor schrijftijd. Toen ik jouw brief las, moest ik erg lachen om het stukje ‘een geweldige planning in elkaar flansen’. Dat lachen was, omdat ik mijzelf erg herken in het stukje wat je daarover schreef. Ik ben ook een kei in het maken van een planning, maar in de praktijk heb ik er af en toe net zoveel moeite mee als jij hebt, om mij aan die geweldige planning te houden. Zelfs als ik hem helemaal niet zo vol plan en het dus prima haalbaar moet zijn, merk ik ook dat ik vaak word opgeslokt door het dagelijkse leven.

Schrijfdoel van de vakantie: mijzelf tijd gunnen om aan mijn manuscript te werken. Ik ben benieuwd.

Lekker lezen

Wat ik deze vakantie nog meer van plan ben, is lekker te lezen. Begin dit jaar had ik mijzelf voorgenomen om 20 boeken te gaan lezen voor de Hebban Reading Challenge. Ik vond 20 boeken in 2020 wel mooi klinken. Vorig jaar heb ik niet zoveel gelezen als ik zou willen en dat vond ik erg jammer. Eén van mijn vele hobby’s is lezen. Daar kan ik echt van genieten! Dat is dan ook één van de redenen dat ik het schrijven ook zo leuk vind. Ik hoop dat anderen net zo van mijn boeken gaan genieten (als ze er eenmaal zijn) als dat ik van lezen kan genieten. Deze vakantie wil ik mijzelf ook echt tijd gunnen om te lezen.

Wat ben ik nu aan het lezen

Dat lekker lezen lukt tot nu toe prima. Ik heb van mijn lieve vriendin Bernice Berkleef haar nieuwste boek gekregen; een ontzettend leuke verrassing. Momenteel zit ‘ik’ op Java, middenin een geweldig avontuur waarvan ik heel nieuwsgierig ben hoe het afloopt. Ik denk dat ik daar binnen nu en een paar dagen wel achter ben 😉 . Op de foto bij deze brief kun je zien welk boek het is. Tot nu toe is het een echte aanrader.

Mijn nieuwe project

Jij vroeg aan het einde van je brief of ik misschien iets wilde vertellen over mijn nieuwste project. Het heeft inderdaad niks met schrijven te maken, maar het is wel weer wat creatiefs. Ik heb sinds een half jaar een nieuwe hobby en dat is “resin art” maken. Ik maak allerlei kleurrijke creaties met epoxy giethars en gebruik daarbij gekleurde inkt en soms glitters. Dat geeft samen echt de mooiste resultaten, al zeg ik het zelf. Toen mijn voorraad gemaakte dingen het huis begon over te nemen, bedacht ik mij dat ik wel eens kon gaan proberen wat te verkopen. Dat vond mijn man ook wel een goed idee, HAHA.

Op dit moment ben ik druk bezig mijn eigen Etsy Shop, “Sandy’s Color Creations”, te vullen. Ik wil hem vanaf 1 mei echt gaan openen. En dan is het afwachten! Ik vind het heel leuk wat ik maak, maar het is natuurlijk nog maar de vraag of mensen het willen kopen. Vandaar dus afwachten. Wel kan ik zeggen dat ik mijn eerste “color creation” al verkocht heb. Dus wie weet…

P.s. Op de foto bij deze brief zie je een sleutelhanger. Dat is één van mijn creaties. Zo heb je een beetje een beeld van wat ik maak.

Genoeg over mij

Ik ben benieuwd waar jij nu mee bezig bent. In je vorige brief vertelde je al dat je bezig was met een nieuw verhaal voor weer een nieuwe schrijfwedstrijd. Ook ben ik nieuwsgierig of je al iets gehoord hebt van de vorige. Maar misschien is dat nog een beetje vroeg. Succes met het schrijven van je nieuwe verhaal!

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Super leuke brief weer. Op Sandy’s website kun je meer over haar en haar verhalen, blogs lezen. Klik hier!

 

 

 

 

HOE ALLES OPEENS ANDERS KAN ZIJN

 hoe alles anders kan zijn

Hey Sandy,

Je hoeft je absoluut niet schuldig te voelen dat je brief ‘te laat’ was. Al hebben we elkaar nog nooit gezien, ik heb door ons briefavontuur het gevoel je wel een beetje te kennen. Je bent iemand die zich graag houdt aan gemaakte afspraken. Al bijna een jaar schrijven we elkaar, bijna wekelijks, brieven over onze schrijfavonturen. Dit doen we allebei met veel enthousiasme en passie. Schrijven verbindt ons en bezig zijn met het vinden van een geschikte uitgever ook 😉

NU ZIJN ANDERE DINGEN BELANGRIJKER

De afgelopen weken veranderde de inhoud van ons briefverkeer een beetje. Logisch, natuurlijk. We leven nu eenmaal in een onzekere, moeilijke tijd, waarin alles er anders uitziet dan normaal. Het is dan ook bijna onmogelijk om niet over de crisis te schrijven.

Een paar weken geleden kwam het Coronavirus voor jou wel héél dichtbij. In je vorige brief schreef je dat je op 1 april te horen kreeg dat je moeder besmet was met het COVID-19 virus. En ja, dan staat je wereld opeens even stil, omdat je niet weet hoe dit zal verlopen. Een spannende tijd brak aan, een tijd waarin je zo graag fysiek bij je moeder wilde zijn, maar niet kón zijn. Dat is hartverscheurend.

GELUKKIG IS HET GOED AFGELOPEN

Al is je moeder nog niet helemaal hersteld, ze is aan de beterende hand en dat is positief! Wat fijn dat het de goede kant opgaat. En het zal haar nog de nodige tijd gaan kosten om weer fit en energiek te zijn. Het komt goed!

Toen je merkte dat het beter ging met je moeder, ontstond er in je hoofd meer ruimte voor andere dingen en dat is logisch. Als er iets heftigs in je leven gebeurt, gaat de focus helemaal daar naartoe. Dan heb je al je energie en kracht nodig om ervoor te zorgen dat je deze crisis te lijf kunt gaan. Nu de ergste strijd geleverd is, kun je je aandacht weer op iets anders richten.

ZIN OM TE SCHRIJVEN

In je hoofd ontstaat ruimte om weer bezig te zijn met je manuscript. Je hebt zin om het te herlezen en aan te passen. Een heel goed teken!
Zelf heb ik ook gemerkt dat ik afgelopen weken meer bezig ben geweest met het managen van het thuis zijn en digitaal thuisonderwijs van de kinderen. De aandacht werd opgeslokt door het zorgen voor en werd afgeleid van mijn schrijfactiviteiten.

Je hebt een plan gemaakt hoe je je schrijftijd opnieuw kunt indelen. Het is belangrijk om er tijd voor in te roosteren en het niet te laten afhangen van inspiratie. Ik ben van het impulsieve schrijven. Soms heb ik geen idee hoe een verhaal verder moet en dan stel ik het dus liever even uit. Dat heeft natuurlijk geen zin.

GEEN WOORDEN MAAR DADEN

Ik weet dat ik dingen gewoon moet doen. Het maken van een goede planning is 1 ding, maar het uitvoeren ervan is een tweede. Ik kan een geweldige planning in elkaar flansen met een heleboel taken erin, die ik graag gedaan wil hebben in een week.

In de praktijk komt het echter op neer dat ik vaak verzand in andere dingen die ik op dat moment belangrijker vind. Er komt nu eenmaal vaak iets anders op mijn pad wat ik dan vervolgens voorrang geef. Zeker nu ik veel meer rekening moet houden met de kinderen en hun activiteiten. Mijn eigen plannen schieten er dan nogal eens bij in.

Het mooie weer van de afgelopen weken is ook iets waardoor ik me laat afleiden. Ik ben gewoon iemand die zich beter kan concentreren als het buiten koud en guur is. Dan voel ik me lekker comfortabel in mijn eigen cocon. Heerlijk!

MIJN SCHRIJFWEDSTRIJD

Nu de deadline van 27 april akelig dichtbij komt, begint de noodzaak van het afronden van mijn verhaal op te spelen. Opeens lukt het me wel om die laatste scenes uit te werken en te schrijven. Misschien vind ik het ook gewoon lastig om het verhaal af te maken. De laatste schrijfmeters wil ik nog wel eens afraffelen. Dat is natuurlijk jammer.

Maar, GOED NIEUWS! Het verhaal is zo goed als af en ik moet de laatste puntjes op de ‘i’ zetten. Een aantal proeflezers gaan me van commentaar voorzien en ik lees het verhaal zelf ook nog eens kritisch na op fouten en onvolkomenheden.

WINST ZOU TE GEK ZIJN!

Je schrijft al dat het super gaaf zou zijn om de wedstrijd te winnen. Dat vind ik ook. Spannend is het zeker. Weet je wat het is? Al zou ik niet in aanmerking komen voor publicatie en dus winst, dan nog ben ik succesvol. Tenslotte heb ik weer een mooi en spannend verhaal geschreven, waar ik erg tevreden over ben en trots op ben.

Ieder verhaal dat ik schrijf, brengt me een stapje verder. Ik ontwikkel me als schrijfster en leer veel van deze wedstrijden. Door mee te doen, weet ik steeds beter wie ik ben als schrijver en welke stijl het beste bij me past. Dat wist ik al, maar het wordt alleen maar bevestigd hierdoor.

HOE NU VERDER?

Ik begin deze week weer aan een nieuw verhaal voor een andere schrijfwedstrijd. En als ik een beetje tijd over heb, kan ik misschien ook weer werken aan het editen van mijn manuscript over Donovan. Dat heeft de laatste tijd geen aandacht meer gekregen en dat vind ik jammer.

Ik hoop dat het met je moeder steeds beter gaat en dat ze over een tijdje weer helemaal de oude is. Wens haar maar veel beterschap en sterkte toe.

Oh ja,

Ik ben heel benieuwd naar je nieuwste project (al heeft dat niet met schrijven te maken 😉 ).
Misschien wil je me daar wat meer over vertellen?

Voor nu een fijne week en ik ben weer benieuwd naar jouw brief.

 

Liefs Ellen

En dan staat de wereld opeens even stil…

 de wereld staat stil

Hoi Ellen,

Daar ben ik weer met een nieuwe brief. Een weekje later dan de bedoeling, maar ik ben er weer. Hoe het komt dat ik iets later ben dan gepland, lees je in mijn nieuwe brief.

Een onzekere tijd

De afgelopen brieven hebben we allebei geschreven over deze tijd waarin we nu leven en welke invloed dat heeft op ons schrijfritme. Alles is opeens anders en daar hebben we echt aan moeten wennen. En als ik eerlijk ben, moet ik er nog steeds aan wennen. Ook vertelden we over wat er in deze periode voor ons het meest belangrijkste is; de gezondheid van onze dierbaren.

En dan staat de wereld opeens even stil…

Dat brengt mij bij de reden van mijn verlate brief. Op 31 maart stond mijn wereld opeens even stil. Datgene waar de hele wereld al maanden mee bezig is, het Coronavirus, komt opeens wel heel dichtbij. Die dag ga ik met mijn moeder naar het ziekenhuis, omdat de dokter het niet vertrouwt. Op 1 april, en nee dat is echt geen grap, komt het bevestigende nieuws dat ze het Coronavirus heeft. En dan staat mijn wereld dus opeens even stil…

Geen ruimte voor andere dingen

In mijn vorige brief schreef ik al dat ik het best een opgave vind om thuiswerken en thuisonderwijs te combineren. Thuiswerken houdt bij mij in dat ik lesgeef vanuit mijn keuken en vandaar probeer mijn leerlingen zoveel mogelijk te helpen. Mijn hoofd (lees: emmertje) zat dus al aardig vol en daar kwam, nu bijna 2 weken geleden, dat schokkende nieuws bij. Het feit dat mijn moeder getroffen was door het virus zorgde ervoor dat er even geen ruimte was voor andere dingen. Gelukkig had, en heeft nog steeds, mijn hele omgeving daar begrip voor.

Nu bijna twee weken later

Gelukkig kan ik zeggen dat het inmiddels alweer beter gaat met mijn moeder. Ze is er nog lang niet en ze zal de komende tijd nodig hebben om meer energie te krijgen en verder te herstellen. Maar het gaat gelukkig de goede kant op.

En dat ze nu niet meer zo ziek is, als twee weken geleden, zorgt ervoor dat er langzaam aan ook weer meer ruimte in mijn hoofd komt. Zo kan ik nu weer deze brief schrijven en betrapte ik mijzelf erop dat ik gisteren opeens aan mijn manuscript zat te denken. Dat laatste is iets waar ik echt helemaal niet mee bezig ben geweest. Ik vind het een goed teken.

Ga ik weer verder werken aan mijn manuscript?

Ik durf te zeggen dat het antwoord “ja” is. Waar ik de afgelopen week vooral ontspanning zocht in één van mijn andere hobby’s waar ik niet zo bij na hoef te denken, denk ik langzaam weer aan schrijven. Mijn andere hobby waar ik mijn hoofd goed bij moet gebruiken. Schrijven is namelijk, zoals jij ook goed weet, niet iets wat je even doet. Ik krijg nu zelfs zin om weer verder te gaan werken aan mijn manuscript.

Hoe ga ik ervoor zorgen dat ik de komende weken meer zal schrijven?

Ik stel mijzelf deze vraag, omdat ik echt graag wil dat dit lukt. De oplossing waar ik nu aan denk is mijn Purpuz Planner. Ik was dit jaar heel goed bezig met het gebruiken van deze fijne planner, totdat we met z’n alles thuis kwamen te zitten. Alles werd anders en dus ook het gebruik van mijn planner. Zoals ik al eerder een keer vertelde, vul ik deze planner altijd op mijn vrije maandag in. Maar doordat ik dan nu druk bezig ben met thuisonderwijs geven, zit dit vaste ritme er even niet in.

Ik denk dat ik mijzelf vanaf deze week een nieuwe ritme aan moet leren. Eén van de eerste dingen die ik ga doen op maandag is het invullen van de planner. En daarbij ga ik mij focussen op het inplannen van “schrijven”. Ik hoop dat het gaat helpen. Ik houd je op de hoogte.

En hoe gaat het nu met jouw schrijven?

Jij vertelde in jouw brief dat je meer tot schrijven bent gekomen, sinds je hebt losgelaten dat je daar weinig tot geen tijd voor had. Bijzonder hoe dat soort dingen gaan. Alsof het feit dat we iets heel graag willen en er krapachtig alles voor willen doen, ons dus eigenlijk belet om het voor elkaar te krijgen. Dat mensen door iets los te laten, pas eigenlijk tegen dingen aanlopen; een relatie, werk en dat soort dingen. Of in jouw geval; je verhaal voor de schrijfwedstrijd. Hoe mooi zou het zijn als het je lukt om je verhaal af te krijgen en op te kunnen sturen? Of misschien zelfs een kans zou maken op de winst? Ik gun het je van harte!

Tot zover dan weer mijn brief aan jou. Nog steeds even anders dan anders, maar voor je het weet hebben we het weer alleen maar over schrijven 😉 …

Liefs, Sandy

Super fijn om te lezen dat het beter gaat met haar moeder en dat er weer ruimte in haar hoofd ontstaat voor schrijven. Wil je meer leuke verhalen of blogs van Sandy lezen? Klik dan hier

 

 

 

 

 

 

Een nieuw schrijfritme vinden

een nieuw schrijfritme vinden

Ha Sandy,

 

Bedankt voor jouw leuke brief. Het is effe wat anders dan filosoferen en brainstormen over alles wat met schrijven te maken heeft. Nou ja, in meer of mindere mate dan.
Ik heb pas over het vinden van een nieuw ritme een blog op mijn site geschreven.

DROMEN VOORLOPIG IN DE IJSKAST ZETTEN

In jouw vorige brief schreef je over al jouw schrijfdromen en plannen. Ik werd er helemaal vrolijk en enthousiast van. Het is ook zo leuk om te dromen over het uitkomen van je eigen boek. En over alle nieuwe dingen die daarbij horen. We zagen onszelf al in de boekwinkels zitten achter een tafel waarop grote stapels met onze boeken lagen. Boekpresentaties, lezingen en signeersessies en wat al niet. Heerlijk dat vooruitzicht.

Helaas is er in een korte periode veel veranderd en moeten we onze dromen en plannen even ‘on hold’ zetten. Niet uitstellen, maar aanpassen. Zoals jij heel mooi schrijft: het is zaak dat onze geliefden ongeschonden uit deze strijd komen. Daar ligt nu onze prioriteit.

WAT IS EEN NORMALE WERKWEEK?

Jij hebt op maandag en dinsdag je vrije dagen en plant veel schrijfactiviteiten op deze dagen. Bovendien schrijf je ook in de avonden aan je manuscripten. Dat vergt een hoop discipline. Ik vind het super knap dat jij je tijd zo goed kunt indelen en nog tijd overhoudt voor je gezin. Daarbij maak je gebruik van je purpuzplanner. Ik heb enige tijd geleden de plantraining van Structuurjunkie (AKA Cynthia Schultz) gekocht. Ik was daar echt goed mee op weg, maar eerlijk gezegd is daar momenteel de klad ingekomen en heb ik alle planningen losgelaten.

Voor mij ziet een normale werkweek er dan ook altijd anders uit. Soms heb ik in een week een paar leuke koffiedates of andere afspraken en komt er niet veel van schrijven. Als ik bezig ben met een verhaal of het uitwerken van een opdracht kan ik veel gedisciplineerder te werk gaan.
Ik ga altijd maar gevoelsmatig te werk. Juist daarom heb ik mezelf die plantraining cadeau gedaan, omdat ik van die ‘vrijblijvendheid’ af wilde en meer structuur in mijn werkweek wil aanbrengen.

THUISSCHOLING VOOR DE KIDS

Toen de scholen dicht gingen, veranderde niet alleen de planning en dagbesteding van de kinderen, maar ook die van mij. Het was echt flink wennen om alles opnieuw vorm te geven. Met een dochter die in haar eindexamenjaar zit, is het allemaal extra spannend, omdat veel dingen nog niet duidelijk zijn. Dat leverde de nodige spanning op in huis. Ze is blij dat de centrale examens niet doorgaan en ze alleen nog zes schoolexamens hoeft te maken.

Onze zoon kan zelfstandig aan zijn taken werken en volgt digitale lessen of maakt zijn huiswerk. De jongste is ook erg zelfstandig en maakt haar schooltaken in een digitale omgeving van Microsoft Teams. Dit werkt eigenlijk heel goed.
Wat ze allemaal erg vervelend vinden is het missen van de sociale contacten met vrienden en klasgenoten. Gelukkig bestaat er zoiets als WhatsApp groepsgesprekken. Een mooie oplossing om toch met elkaar in contact te blijven.

SCHRIJVEN TEN TIJDE VAN CORONA

Tja, dan is iedereen dus bezig met zijn of haar werk en dan vraag je je misschien af wat ik dan doe?
Eerlijk? Ik ben veel bezig met huishoudelijke taken: opruimen, wassen, strijken, poetsen, een boodschap, enz. Het feit dat iedereen veel meer thuis is, levert een hoop extra werk op.

Waarschijnlijk is het een soort vlucht, omdat ik de rust mis om te schrijven. Wanneer ik alle geluiden van de kinderen om me heen hoor, is het een stuk lastiger om me te concentreren en te verliezen in een verhaal. Als het me wel lukt, dan krijg ik echt wel wat geschreven. Het is alleen veel minder dan normaal. En ik heb er best veel moeite mee om dat te accepteren.

HOE MOET HET VERDER?

Ik weet dat deze werksituatie voorlopig nog aan de orde zal zijn en dus moet ik het wel accepteren. Vorige week werd het me te veel en heb ik flinke huilbuien gehad. Dat heeft me ontzettend opgelucht en ik heb met mezelf afgesproken, dat ik het loslaat. Ik vind het voor nu veel belangrijker dat mijn kinderen deze weken op een goede en fijne manier doorkomen en dan komt mijn schrijfwerk later wel weer.

Dat wil niet zeggen dat ik niets meer schrijf. Integendeel. Nu ik geaccepteerd heb dat de situatie is zoals ie is en ik er niets aan kan veranderen, is er opeens ruimte ontstaan in mijn hoofd.
En kom ik weer toe aan het verder schrijven van mijn verhaal voor de schrijfwedstrijd Zwarte Sneeuw (dat wordt ook tijd, want 27 april is de deadline).

RESPECT VOOR IEDEREEN DIE THUISWERKT ÉN KINDEREN HEEFT

Als ik in jouw brief lees, hoe jij alles moet managen, kan ik alleen maar zeggen dat ik enorm veel respect voor je heb. Voor jou en alle andere thuiswerkers (met kinderen). Het valt namelijk helemaal niet mee om je aandacht te verdelen tussen werk, je gezin en je huishouden en ook nog eens tijd voor jezelf vrij te maken.

Die knop waar je het over hebt om je geen zorgen meer te maken, heb ik helaas ook niet gevonden. Ik probeer gewoon niet alles meer te volgen op social media of op de televisie en radio. Het komt anders teveel binnen en het doet echt iets met me.
Ik kijk nog 1 of 2 keer per dag op Nu.nl voor de laatste ontwikkelingen en als er iets belangrijks is, zoals een persconferentie, kijk ik daar ook naar.

Ik vind het een mooie afsluiter om te zeggen dat iedereen enorm z’n best doet om er iets van te maken. Ik vind het bijvoorbeeld erg mooi dat ik nu opeens veel meer tijd doorbreng met mijn kinderen en dat er niet zoveel gehaast hoeft te worden. Je wordt creatiever met je bezigheden en waardeert bepaalde dingen meer. Maar, ik kijk er echt naar uit dat deze hele crisis straks voorbij is en we allemaal weer ons eigen ding mogen en kunnen doen. Al hoop ik dat sommige dingen blijven… J

Ik wens jou heel veel succes met het vinden van een goede balans tussen werk, gezin en schrijven en ik hoop dat we in deze tijd genoeg inspiratie zullen hebben om te blijven schrijven, want dat is tenslotte toch wat we het liefst doen.

Heel veel liefs,

Ellen

SCHRIJVEN IN TIJDE VAN CRISIS

 

Hoi Ellen,

Het is alweer mijn beurt om te schrijven. Wat is er veel gebeurd sinds mijn vorige brief! En dan heb ik het niet over op schrijfgebied, maar in de wereld. Ik hoef je natuurlijk niet uit te leggen dat ik het dan over het coronavirus heb.

Dromen

In mijn vorige brief schreef ik nog uitgebreid over mijn dromen, maar ik kan nu zeggen dat die momenteel niet bovenaan mijn prioriteitenlijstje staan. En dat klinkt misschien een beetje gek, of nou ja, waarschijnlijk niet. Mijn grootste prioriteit is dat iedereen die mij dierbaar is deze onzekere tijd ongeschonden doorkomt. Daarna is er nog genoeg tijd voor dromen…

Schrijftijd indelen in deze coronacrisis

Jij vraagt aan het einde van jouw vorige brief: hoe deel jij je (schrijf)tijd in met deze coronacrisis? Zelf geef je al aan dat je het lastig vindt om je te concentreren met kinderen in huis. En ik herken mij daar helemaal in. Zelf ben ik nog aardig aan het stoeien met mijn (schrijf)tijd.

Een normale werkweek

Even een kijkje in mijn ‘normale’ leven.
Op maandag ben ik vrij. Als ik mijn jongens naar school heb gebracht, pak ik mijn Purpuz Planner erbij en maak een weekplanning. Wat wil ik wanneer doen? Op maandag betekent dat: schrijven. Als het mijn beurt is, schrijf ik mijn brief naar jou. Verder bedenk ik welke blogpost ik nog meer wil plaatsen die week en ga daarmee aan de slag. Dat kan trouwens ook op dinsdag zijn. Ook ben ik nog steeds bezig met mijn schrijfcursus en het herschrijven van mijn manuscript. Veel van die dingen doe ik op maandag en dinsdag; mijn vrije dagen. De andere dagen sta ik voor de klas en kom ik alleen ’s avonds aan schrijven toe. De avonden gebruik ik meestal voor mijn manuscripten.

Zoals je leest, schrijf ik dus vrij veel.

Een thuiswerk – en thuisonderwijsweek

Vorige week was het dan zover; de scholen gingen dicht. Dat betekende voor mij 2 dingen: thuisonderwijs geven aan mijn kinderen en thuiswerken. Ik denk dat de meeste mensen zich daar wel in kunnen herkennen.

In de praktijk betekende het dat ik op maandag al regelmatig contact had met de collega’s die ook groep 7 hebben. Thuiswerken betekent voor mij dat ik het thuisonderwijs van mijn leerlingen moet regelen. Gelukkig is dat iets wat ik samen met mijn duo, en parallelcollega’s, kan doen. Het is heel fijn om in deze spannende tijd, waarin we het wiel aan het uitvinden zijn, even samen te kunnen sparren over dingen.

Ook betekent dit in de praktijk dat ik afgelopen week 5 dagen met mijn werk bezig ben geweest, terwijl ik toch maar 3 dagen werk. En dan zeg ik er voor het gemak maar even niet bij dat wij elkaar als groepen 7 in het weekend ook nog elke dag  gesproken hebben.

Conclusie

De conclusie die je vast al hebt kunnen trekken, is dat ik eigenlijk geen tijd heb gehad om te kunnen schrijven. Na een dag thuiswerken en thuisonderwijs geven ben ik kapot. Mijn oudste kan veel dingen zelfstandig doen, maar mijn jongste zit in groep 1. De opdrachten die hij voor school moet doen, doen we over het algemeen allemaal samen. Het zijn leuke opdrachten waar ik van geniet en waar zelfs mijn oudste soms enthousiast aan mee komt doen. Maar ze zijn ook wel erg intensief en kosten tijd die ik niet in andere dingen kan steken. Het huishouden bijvoorbeeld, hihi. Of in schrijven dus…

Minder schrijven door tijdgebrek?

Buiten het feit om dat ik gewoon minder tijd heb om te schrijven, merk ik ook dat mijn hoofd er niet naar staat. In mijn hoofd spookt de hele tijd dat stomme coronavirus. Het is er als ik wakker word en het is er nog steeds als ik ga slapen. En werk geeft ook geen afleiding, doordat ik alleen maar bezig ben met thuisonderwijs organiseren vanwege, jawel, dat coronavirus. Gek word ik ervan! Waar is dat knopje om dingen mee uit te schakelen? Als je de oplossing weet, houd ik mij aanbevolen…

Heb ik dan helemaal niet geschreven?

Gelukkig kan ik zeggen dat het antwoord op deze vraag ‘jawel’ is. Ik ben bezig met de laatste puntjes op de i met mijn manuscript en ben vooral bezig met kleinere wijzigingen. Afgelopen week is het toch nog 2 keer gelukt om eraan te werken.

Hopelijk vind ik voor mijzelf een modus waarin het werkt. Waarin ik de tijd voor thuiswerken, thuisonderwijs en schrijven kan managen. Het is alleen maar logisch dat ik, en met mij zovelen, eraan moet wennen. Het zal deze week geheid alweer makkelijk worden, dat kan niet anders.

En anders houd ik mijzelf vast aan de tekst die ik zelf in de groepsapp met ouders van de klas van mijn oudste zoon zette vanmorgen: Iedereen doet zijn best! En meer dan je best kun je niet doen 😉

Tot zover mijn brief! Ik ben benieuwd naar jouw antwoord volgende week.

Liefs, Sandy

Tja, het zijn onzekere tijden, waarin we met z’n allen een nieuw ritme moeten zien te vinden.
Gelukkig kun je allerlei leuke en spannende verhalen, blogs en boekrecensies lezen op Sandy’s website.

 

 

 

GROOTSE DROMEN

 grootse dromen

Ha Sandy,

 

Wat een leuke brief vol dromen. Ik heb, net als altijd, weer genoten van jouw brief. Met een glimlach om mijn mond las ik over jouw dromen en ambities. Ik herkende mezelf in je brief.

DROMEN OVER DE TOEKOMST

Zo’n opdracht, waarin je gevraagd wordt om je dromen voor de toekomst op te schrijven, is erg leuk. Als je dingen opschrijft, worden ze namelijk concreet. Concrete plannen zijn ‘makkelijker’ te realiseren. Het wil zeker niet zeggen dat alles wat je opschrijft uitkomt, maar het kan wel de eerste stap er naartoe zijn.

Het lijkt me overigens een super leuke opdracht om vrijelijk te fantaseren en dromen over je toekomst als schrijver. De uitkomst van jouw opdracht: waar droom je over? verbaasde me niets, maar dat moge duidelijk zijn, haha. Het uitgeven van een eigen (kinder)boek is natuurlijk een gewéldige droom. Ik hoop van harte dat jouw droom mag uitkomen.

JE DROOM VERWEZENLIJKEN

Je schrijft zelf al dat je droom, helaas, nog niet is uitgekomen. Het goede nieuws is dat je manuscript klaar is om te worden uitgegeven. Je hebt er maanden hard aan gewerkt en bent nu zo ver dat je het de wijde wereld durft in te sturen.

Daarmee heb je al een stap gezet in de richting naar het uitkomen van je droom. Ik denk dat velen niet verder komen dan fantaseren over het schrijven en uitgeven van een eigen boek en er vervolgens niet aan beginnen. Omdat ze bang zijn, bang voor teleurstelling, afwijzing, kritiek, maar misschien ook wel bang voor succes. Klinkt raar, hè?

Ik weet wel dat de reis er naartoe voor mij al succesvol is en dat mijn droom dus al verwezenlijkt wordt. Jezelf blindstaren op iets wat onbereikbaar lijkt, vind ik frustrerend. Je kunt niet in voren blij zijn met iets waarover je droomt. Genieten van het moment en alle  successen, groot of klein, vieren. Dat is mijn motto!

UITKIJKEN NAAR ANDERE MOGELIJKHEDEN

Mocht het niet lukken met het vinden van een uitgever zijn er natuurlijk altijd alternatieven te bedenken. Je hebt het bijvoorbeeld over uitgeven in eigen beheer. Ik denk dat dat een goede optie kan zijn. Alhoewel dat een hoop werk met zich meebrengt.

Je hebt gelijk als je zegt dat ouders vaak de boeken voor hun kinderen uitkiezen en dat het niet uitmaakt of ze die in de boekwinkels zien liggen of dat ze op Facebook, Instagram of je website voorbij zien komen. Het gaat er uiteindelijk om dat het boek gezien wordt. In dit digitale tijdperk zijn wat dat betreft de mogelijkheden eindeloos.

AANGAAN VAN UITDAGINGEN

Als je ervoor zou kiezen om je verhaal in eigen beheer uit te geven, komt er een hoop op je af. Je zult je moeten verdiepen in alle stappen die gezet moeten worden. Jezelf goed inlezen, laten informeren, op onderzoek uitgaan, en noem maar op. Een heleboel zaken waarmee je rekening dient te houden.

Het is een uitdaging om uit te zoeken hoe dit alles werkt en het vervolgens goed in de markt te zetten en ervoor zorgen dat mensen je product zien én kopen!

WAT NOU ALS DROMEN WEL UITKOMEN?

Een mooie vraag die uitnodigt om eens goed over na te denken. Tja, je fantaseert erover en je hoopt dat je droom uitkomt. Een eigen boek in alle boekwinkels, signeersessies, boekpresentaties, interviews op radio en tv. Kortom: er komt veel op je af als je gepubliceerd wordt.

Ik denk dat het moeilijk is jezelf voor te stellen hoe het echt is. De werkelijkheid is altijd anders dan je fantasie. Dat is niet erg. Je kunt niet anticiperen op wat je denkt dat de werkelijkheid is. Al blijft dromen en fantaseren natuurlijk gewoon heel erg leuk.

MIJN SCHRIJVERSDROOM

In je brief vraag je wat mijn schrijversdroom is. Die van mij verschilt niet veel van de jouwe. Ik hoop ook dat mijn verhalen worden opgemerkt door uitgevers of literair agenten en dat ik ze mag publiceren.

Hoe ik eraan werk? Door zoveel mogelijk deel te nemen aan leuke schrijfwedstrijden hoop ik genoeg ervaring op te doen en uiteraard om er één te winnen. Verder schrijf ik stug door aan mijn young adult fantasyverhaal. Ik heb al een aantal korte verhalen geschreven die de moeite waard zijn om te bundelen.

Net als jij denk ik ook in alternatieven. Zelf boeken uitgeven? In een webshop op mijn site verkopen? Een ludieke pitch verzinnen om de aandacht van uitgevers te trekken? Video’s maken? Ik fantaseer hardop.
Zoals je kunt zien, zijn er genoeg opties om te onderzoeken. Het komt sowieso goed! We gaan ervoor.

Vraag: hoe deel jij je (schrijf)tijd in met deze Coronacrisis? Ik merk dat ik het lastig vind om te concentreren met drie kids die thuis zijn.

Ik kijk uit naar jouw antwoord.

Tot de volgende keer.

 

Liefs Ellen

Mijn droom als schrijfster

 

Hoi Ellen,

Ik heb vorige week weer met veel plezier jouw brief gelezen. Elke keer kijk ik er weer echt naar uit. Dit keer wil ik jou vertellen over mijn droom als schrijfster. Ik denk niet dat het als een echte verrassing komt 😉

Opdracht van mijn schrijfcursus

Ik heb je wel eens verteld over mijn schrijfcursus. Al ruim twee jaar probeer ik deze af te ronden en heel langzaam komt het einde in zicht. Meestal moet ik een verhaal schrijven voor mijn docent, maar heel af en toe is het een andere opdracht. Niet zo lang geleden kreeg ik weer zo’n opdracht. Ik mocht mijn plannen en wensen voor de toekomst opschrijven. Leuk!

Mijn wens voor de toekomst: mijn droom

Ik begon de opdracht met veel enthousiasme en ik kan je vertellen dat ik nog nooit zo snel mijn huiswerk heb gemaakt. Mijn wens voor de toekomst of noem het mijn droom, is natuurlijk mijn eigen boek uitgeven. Het lijkt mij ontzettend leuk om één van de manuscripten waar ik de afgelopen jaren zo hard aan heb gewerkt, in boekvorm te zien.

Als leerkracht weet ik hoe belangrijk lezen is en hoe goed het is als kinderen leesplezier hebben. Dit leesplezier zorgt er namelijk weer voor dat kinderen ook makkelijker begrijpen wat ze lezen, omdat ze simpelweg meer lezen. Het lijkt mij echt geweldig om aan dit leesplezier bij te mogen dragen. Dat ik kinderen in de klas misschien wel in één van mijn boeken zie lezen en zie genieten. Ach ja, laat ik er gelijk meerdere boeken van maken, als ik toch bezig ben. Hihi…

Is mijn droom al een stukje dichterbij?

Ik houd er wel van om mijzelf af en toe een moeilijke vraag te stellen. Het antwoord op deze vraag is ja en nee.

‘Ja’, omdat ik met mijn manuscript nu al zo ver ben dat ik hem dit jaar echt kan gaan opsturen naar uitgeverland en ik durf te zeggen dat ik echt iets goeds in handen heb. Maar ja, dat moeten de uitgevers nog wel met mij eens zijn.

Daarmee kom ik dus ook uit bij ‘nee’. Ik kan namelijk zelf wel tot de conclusie gekomen zijn, dat het verhaal goed en af is, maar daarmee is het nog geen boek. Het einde van mijn droom is dus nog niet in zicht.

Het antwoord kan ook ‘misschien’ zijn. Stel dat ik toch nog steeds geen uitgever kan vinden, dan zijn er altijd nog andere mogelijkheden. Je kunt als schrijver je boek altijd nog gaan uitgeven in eigen beheer. Eigenlijk zag ik dit nooit als een kans voor mij, omdat ik kinderboeken schrijf en ik had in mijn hoofd dat kinderen een boek echt moeten zien liggen in een winkel. Maar, is dat ook zo?

Een boek uitkiezen

Ik was laatst met iemand in gesprek over het uitgeven in eigen beheer en toen noemde ik bovenstaande theorie, maar diegene bracht mij aan het denken. Kinderboeken worden namelijk echt niet alleen maar gekocht doordat een kind het in een winkel ziet liggen en het gewoon moet hebben. Natuurlijk mogen mijn kinderen ook af en toe een boek uitkiezen in de winkel, tijdens bijvoorbeeld de Kinderboekenweek, maar meestal koop ik het boek zelf.

Mijn oudste vindt het gelukkig erg leuk om te lezen (mijn schrijfster/juf-hartje maakt een sprongetje, hihi) en regelmatig heeft hij een nieuw boek nodig. Vaak halen we een boek uit de bibliotheek, maar af en toe kopen we er ook eentje. Als moeder, juf en schrijfster probeer ik op de hoogte te blijven van nieuwe kinderboeken. Op Facebook zit ik in een heel leuke groep en zie regelmatig leuke boeken langskomen. Die onthoud ik dan en een aantal heb ik dus ook gekocht. Momenteel is hij helemaal fan van de Julius Zebra-serie.

Conclusie: kinderen lezen (denk ik tenminste) regelmatig boeken, omdat ouders die uitkiezen.

Uitgeven in eigen beheer als back-up droom?

Deze conclusie geeft mij als kinderboekenschrijfster mogelijkheden. Als ouders regelmatig de boeken kiezen, doen ze dat ook omdat ze daar veel over hebben gehoord. Dat geeft mij kansen; ook eventueel in eigen beheer. Het gaat er op dat moment namelijk helemaal niet meer om of de kinderen het boek in de winkel zien liggen. Als de ouders maar weten dat het bestaat en er goede verhalen over horen. Een aankoop in de boekwinkel of online is dan zo gemaakt.

Het uitgeven in eigen beheer als back-up droom heb ik dus nog niet echt opgegeven. Toch hoop ik natuurlijk dat er een enthousiaste uitgever is die mijn boek wil uitgeven. Want wie wil dat nou niet?

Wat nou als mijn droom uitkomt?

Denk jij daar wel eens over na? Natuurlijk hebben we allemaal onze dromen en kunnen we er niet op wachten dat ze uitkomen. Maar wat nou als die droom ook écht uitkomt en niet een droom blijft? Dat is weer iets om over na te denken. In mijn geval zou het betekenen dat mijn verhaal wordt uitgegeven, waarna er een heel nieuwe wereld voor mij zou opengaan. Zo ben ik natuurlijk altijd al op ontdekkingsreis door schrijversland, maar dan ga ik waarschijnlijk op andere plekken komen. Dus eigenlijk zou je kunnen zeggen dat mijn ontdekkingsreis alleen maar interessanter zal worden. Ik ben benieuwd! Kom maar op…

Wat is jouw droom?

Maar goed, zover ben ik nog niet. Maar wie weet… En jij? Wat is jouw droom als schrijfster? Ik ben benieuwd naar jouw antwoord.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Genoten van Sandy’s brief? Nieuwsgierig naar meer verhalen en blogs? Neem eens een kijkje op haar site. Klik hier! Leuk!

HERSCHRIJVEN VAN EEN TWEEDE MANUSCRIPT

 manuscript herschrijven

Ha Sandy,

 

Het is zeker leuk om te schrijven over schrijven, want daarom zijn we ook begonnen met onze briefwisseling. Al vind ik het net zo leuk om ook over andere dingen te schrijven, hoor. Omdat we elkaar nu al bijna een jaar ‘kennen’ is het fijn om ook andere dingen van elkaar te weten. Het helpt om elkaar te steunen en helpen tijdens het schrijfproces.

KINDEREN LEREN SCHRIJVEN

Ik had al verwacht, dat jij moest lachen om het ‘en toen, en toen’-verhaal. Het is voor leerkrachten erg herkenbaar. Zoals je schrijft; kinderen weten natuurlijk helemaal niet hoe ze een verhaal moeten opbouwen. Dat is een vaardigheid die ze moeten leren, net als rekenen en lezen.

Misschien mag er in het onderwijs meer nadruk liggen op schrijfvaardigheid, zodat het leesplezier verhoogd wordt. Ik denk namelijk dat deze twee nauw samenhangen. Tegenwoordig is lezen een bezigheid, die kinderen steeds minder uitvoeren. Waarom zouden ze ook? Alles is flitsend en binnen een druk of swipe binnen handbereik.

SCHRIJVEN IS TE LEREN

Zoals kinderen kunnen leren lezen, rekenen en schrijven, kunnen volwassenen ook (beter) leren schrijven en deze vaardigheid perfectioneren. Alhoewel het nooit perfect zal zijn. Schrijven is bovendien een subjectief iets, tenminste in mijn ogen. De een houdt van bloemrijk taalgebruik, terwijl de ander liever to the point schrijft.

Zelf ben ik een schrijver, die houdt van ‘makkelijk en prettig’ taalgebruik, niet te hoogdravend of literair. Waarmee ik niet bedoel dat mijn verhalen ‘simpel’ zijn, maar wel toegankelijk. Dat is misschien een beter woord: toegankelijk. Lezen moet laagdrempelig zijn, zodat meer mensen het leuk (gaan) vinden.

BLINDE VLEK EN HOE DEZE OP TE LOSSEN

Als je alle schrijfregels goed hebt toegepast, je verhaal meerdere keren gelezen en herschreven hebt, kom je op het punt dat je klaar bent. Nou ja, dat betekent niet dat het verhaal dan af is, maar je kunt niet meer verder. Je ziet namelijk je eigen fouten niet meer. Dat kan ‘m zitten in spelling, zinsopbouw of grammatica, maar ook in plotwendingen, verhaalopbouw en noem maar op.

Jij hebt gelukkig een lieve schrijfvriendin, die je helpt met het lezen en verbeteren van je manuscript. Ik ga ervan uit dat jij daarna weer verder kunt, dankzij de feedback en tips van deze vriendin.
Ik heb een lieve broer, die dat vaak voor me doet. Al is dat bij dit manuscript wel wat lastiger, omdat het een pak is van ruim 300 bladzijden en hij het ook druk heeft met zijn werk en privéleven.

GEDULD IS EEN SCHONE ZAAK

Ik weet één ding en dat is dat je in de schrijfwereld veel geduld moet hebben. Een ware beproeving voor een ongeduldig persoon, maar ik begin het steeds beter te leren.
Schrijven kost tijd, maar editen en redigeren nog veel meer. Steeds opnieuw je verhaal doorlezen, verbeteringen aanbrengen, stukken verwijderen of toevoegen. Daar gaat gewoon veel tijd overheen. Als je dan ook nog te maken hebt met andere mensen, moet je wachten totdat zij je verhaal gelezen/verbeterd hebben. Je wilt hen tenslotte niet opjagen.

Je moet niet denken dat je binnen no time een boek geschreven hebt en dat daarmee de kous af is. Zelfs als het verhaal bedenken en schrijven een piece of cake is, is het vervolg dat zeker niet. Ik denk dat ik daar in het begin veel te licht tegenaan keek. Zeker in mijn opleiding was ik snel tevreden met mijn stukjes en leverde deze meteen in als ik ze klaar had. Ook uit enthousiasme en nieuwsgierigheid: trots op mijn werk en benieuwd naar de reacties van mijn medestudenten.

MIJN MANUSCRIPT

Je vroeg in je brief hoe het mijn manuscript gaat? Ik kan je zeggen dat het een ontzettend karwei is om alle aanpassingen door te voeren en te verwerken. Nu ik mijn verhaal teruglees, stijgt het schaamrood af en toe naar mijn kaken. Het was niet al te best…

Het idee is zeker goed, maar de manier van schrijven rammelde nogal. Het is dus maar goed, dat ik het een langere periode heb laten rusten en nu, met meer schrijfervaring, weer heb opgepakt. Ik kijk er nu anders naar dan een paar jaar geleden.

Ik heb nu ongeveer 1/3 klaar en heb het einde nog niet geschreven. Haha, klinkt vreemd hè? Een verhaal redigeren, dat nog niet eens af is. Maar blijkbaar werkt dat bij mij. Ik houd me toch vast aan mijn eigen regels en hoop dat het straks een geweldig eind krijgt.

Bedankt voor de boekentips. En uiteraard hoor ik het heel graag, wanneer je een goede tip voor me hebt. Ik houd mijn ogen ook open.

Ik wens je een fijne week en veel succes met je schrijfavonturen. Op naar de volgende brief.

 

Liefs Ellen

 

De kunst van het ‘schrijven’

 kunst van het schrijven

Hoi Ellen,

Ik heb jouw brief weer met veel plezier gelezen. Het is leuk om weer eens echt te schrijven over het ‘schrijven’. Als je snapt wat ik bedoel. Ik brainstorm hierover in mijn brief naar jou gewoon nog even verder.

Regels voor het schrijven van een boek

Jij schrijft in jouw brief dat er regels zijn voor het schrijven. Met daarachter de mooie kanttekening dat je je daar niet altijd aan hoeft te houden. Ik denk dat het inderdaad zo is, dat je de regels niet altijd braaf van A tot Z hoeft te volgen. Wel geeft het structuur, zoals je zelf ook zegt. En bij sommige dingen zit je gewoon vast aan de manier zoals onze Nederlandse taal werkt, maar natuurlijk is er hier en daar ook ruimte voor vrijheid. Ik denk dat deze vrijheid juist zo interessant is voor schrijvers zoals jij en ik.

En toen, en toen…

Ik moest innerlijk hard lachen toen jij het had over de opstellen van kinderen. Die ‘en toen, en toen’ schrijfwijze is zo herkenbaar. Kinderen vinden het heel moeilijk om over iets te schrijven, zoals een vakantie, zonder dat het een opsomming wordt van dingen. En het is ook moeilijk om een verhaal te schrijven. Kinderen moeten de opbouw van een verhaal nog leren. Wij (mijn duocollega en ik) proberen ze in groep 7 te leren om in ieder geval een verhaal op te delen in een inleiding, kern en een slot. Dit geeft de leerlingen al meer houvast. Het begin in het leren schrijven is gemaakt.

Van ‘en toen’ naar een goede opbouw

Net zoals kinderen moeten leren niet een opsomming van dingen te maken in een verhaal, zo moeten beginnende schrijvers dat ook. Ik schreef jou in mijn vorige brief al dat ik in het manuscript waar ik nu in bezig ben eigenlijk alleen maar in het begin een soort flashback heb. Verder omschrijf ik de gebeurtenissen zoals ze gebeuren.

Nou, ik kan je zeggen dat er inmiddels meer flashbacks in staan, haha. Ik ben mijn manuscript namelijk aan het herschrijven en heb er een aantal toegevoegd. Zelf merkte ik dat het meer diepgang geeft in het verhaal. Het zijn nog steeds kleinere flashbacks, maar het helpt mij om de karakters van de personages beter uit te diepen.

Groeien in het schrijven

Schrijven is een ontwikkeling. Dat zeg je goed in jouw brief. De ene is er meer ervaren in en kan het ‘kunstje’ beter dan de ander, maar uitgeleerd ben je nooit. En dat is alleen maar goed ook. Misschien dat je wel alle regels van het schrijfproces weet, maar toepassen is ook nog een kunst. Net als de ontwikkeling volgen van je lezers. In mijn geval zijn dat kinderen en is het dus wel handig dat ik weet hoe de huidige kindertijd eruit ziet.

Je moet, zeker als je voor de moderne lezer schrijft, toch echt meegaan met de tijd. Kinderen in een boek niet met walkietalkies laten praten in de tijd van de mobieltjes. Er zullen zelfs genoeg kinderen zijn die tegenwoordig niet eens meer weten wat een walkietalkie is. Zo zijn er nog genoeg andere voorbeelden te noemen en ik weet dat dit niet alleen bij onderwerpen voor kinderen speelt.

Een verhaal ‘uitsmeren’

Jij schrijft in je brief dat je het nog moeilijk vindt om een verhaal uit te smeren over een langere periode. Ik merk dat ik daar zelf ook last van heb. Misschien komt het doordat ik een avonturenverhaal schrijf en dan gebeuren de dingen ook achter elkaar. Als ik het zou uitsmeren, zou de vaart uit mijn verhaal gaan. Denk ik. Maar ja, zeker weten doe ik het niet. Iets met beginnende schrijfster – check… Ik snap dus heel goed dat je dit lastig vindt en heb dan ook niet echt tips voor je.

Schrijftips

Op de foto bij de brief zie je de schrijfboeken die ik nog op mijn TBR-lijst (To Be Read) heb staan. Misschien dat hier nog wat goede schrijftips in staan. Het middelste boek heb jij natuurlijk ook, maar ik weet niet of je de anderen kent. Mocht ik ultieme tips tegen komen, dan houd ik je uiteraard op de hoogte. 😉

Schrijfvraag

Tot slot heb ik nog een nieuwsgierige schrijfvraag. Hoe ver ben jij met het herschrijven van je manuscript? Ik vind het zo leuk dat we in dezelfde fase zitten en werd gelijk nieuwsgierig. Zelf ben ik bezig met de laatste puntjes op de i, denk ik. Ik merk dat ik het inmiddels al zo vaak gezien heb, dat ik niet veel te verbeteren zie. Niet dat alles goed is hoor, vast bij lange na niet, maar het zegt gewoon dat ik het zelf letterlijk niet meer zie. Gelukkig mag ik het straks opsturen naar mijn lieve schrijfvriendin en wil zij ernaar kijken. Ik gok dat ik daarna wel weer wat te herschrijven heb, haha.

Tot zover weer mijn verhaal. Ik ben benieuwd naar jouw antwoord.

Tot snel!

Liefs, Sandy

HOE DOE JE DAT EIGENLIJK EEN BOEK OPBOUWEN?

 

Ha Sandy,

Leuk om weer te brainstormen over een nieuw onderwerp. Een onderwerp waar vele (beginnende) schrijvers mee worstelen en bezig zijn. Het is immers de basis van je verhaal.
Fijn trouwens, dat mijn onderwerpen om over te bloggen bij jou voor nieuwe inspiratie hebben gezorgd. Ik ben intussen al een paar blogs verder en heb deze onderwerpen hierin meegenomen. Toch prettig om input vanuit de lezer te krijgen, haha.

VEEL LEESERVARING IS BELANGRIJK VOOR EEN SCHRIJVER

Ik herkende precies wat je schreef in je brief: ook ik dacht bij het schrijven van mijn eerste boek totaal niet na over de opbouw van mijn boek. Ik begon gewoon met schrijven en zag wel waar het schip strandde. Op goed geluk. Natuurlijk was er een heleboel ‘fout’ aan mijn eerste poging. Alhoewel, wat is ‘fout’.

Al zijn er regels voor schrijven, dat wil niet zeggen dat je je daaraan hoeft te houden. Dichterlijke vrijheid, zeg maar.
Ik ben erg eigenwijs en doe dingen graag op mijn manier. Toch zag ik in dat het beter was om een bepaalde structuur in mijn verhaal te gaan aanbrengen.

HET VERHAAL IN RECHTE LIJN NAAR DE EINDSTREEP

In fictieverhalen is het van belang dat er een degelijke opbouw inzit. Het zou raar zijn, wanneer het verhaal zo door elkaar liep, dat het voor de lezer niet meer te volgen is. Ook hiervoor geldt; je mag best afwijken van gebaande paden, maar het moet wel te volgen zijn. Als een lezer de verhaallijn niet snapt, haakt ie af en geef ‘m eens ongelijk. Ik doe het zelf ook, als een verhaal niet te begrijpen is, stop ik ermee.

Een verhaal dat van A naar Z gaat, zonder obstakels is een saai verhaal. Het lijkt dan meer op een en toen, en toen verhaal. Simpel met veel opsommingen. Niet leuk om te lezen. Denk aan de opstellen van kinderen op de basisschool. Ik las het vaak bij het schrijven van een opstel over de vakantie. Het woordje ‘toen’ kwam zo vaak voor, dat het bijna lachwekkend was. Je kunt het de kinderen niet kwalijk nemen, omdat ze niet weten hoe een verhaal wordt opgebouwd.

GEBRUIK VAN FLASHBACKS OF EEN ANDERE VOLGORDE

In het verhaal dat ik nu aan het schrijven ben, lopen twee tijden door elkaar. Ik maak dus regelmatig gebruik van flashbacks. Je hebt gelijk als je schrijft dat het een behoorlijk ingewikkeld karwei is om dit geloofwaardig te maken. Ik moet dan ook flink gaan schaven als het straks helemaal klaar is.

In verhalen waarbij de tijd niet zo van belang is, maakt het inderdaad niet veel uit of je rechtstreeks naar de finish gaat. Voorspelbaarheid kan soms ook heel fijn zijn, omdat je weet dat het uiteindelijk goed afloopt en daar ook naar verlangt. In mijn puberteit heb ik tientallen Bouquetreeks-boekjes gelezen. Ik smulde ervan. Meisje ontmoet jongen, ze worden verliefd, er is een conflict en het dreigt mis te gaan, maar aan het einde komt alles goed. Zwijmel de zwijmel.

MIJN LIEVELINGSOPBOUW

Goede vraag: wat is mijn lievelingsopbouw? Ik heb daar niet echt over nagedacht, merk ik nu. Ik begin meestal met schrijven, weet zo’n beetje waar ik naartoe wil en de rest gebeurt ‘vanzelf’. In mijn autobiografie is er een chronologische opbouw, in mijn manuscript over de magiër lopen verschillende tijden door elkaar, in mijn moordverhaal is het een verhaal met flashbacks en zo zijn er verschillende opbouwen in verschillende verhalen.

Het is ook afhankelijk van het verhaal dat ik schrijf. Ik schrijf in allerlei genres en daardoor kan ik ook wisselen met opbouw. Juist dat maakt het voor mij spannend en uitdagend. Ik heb gemerkt dat ik niet houd van voorspelbaarheid, omdat ik nogal eens uitgekeken ben op iets. Maar dat heeft meer met mijn ongedurige aard te maken, haha.

BEGINNERSFOUTEN

Net als jij heb ik zeker te maken met beginnersfouten. Ik vind het ook moeilijk om mezelf als ‘ervaren’ schrijver te zien, want dat ben ik nog lang niet. Ik heb natuurlijk in die paar jaar tijd een heleboel geleerd, maar er is nog steeds veel te leren.

Schrijven blijft een continue ontwikkeling. Ik denk niet dat je als schrijver, maar ook in ieder ander beroep of in je privéleven, ooit bent uitgeleerd. Als je jezelf niet meer uitdaagt, sta je stil in je ontwikkeling en dat lijkt mij niet gezond.

Nu ik bijvoorbeeld mijn manuscript teruglees, zie ik pas hoeveel dingen er niet goed gingen. Dat betekent alleen maar dat ik gegroeid ben. Mooi om te zien.

AANDACHTSPUNTEN

Ik heb wel gemerkt dat ik in een lang verhaal soms moeite heb om het verhaal uit te smeren over een langere periode. Alles gebeurt vaak in een paar dagen tijd. Daar moet ik zeker aan werken. Mijn verhalen moeten in die zin nog wat meer volwassen worden, rijpen. Dat geeft niet, het is goed om te weten waarop je moet letten tijdens het schrijven.

Dit waren de antwoorden op jouw vragen. Ook hierover is genoeg gespreksstof. Ik ben dan ook benieuwd naar jouw volgende brief.

 

Tot snel.

 

Liefs, Ellen

De opbouw van een boek

opbouw boek

Hoi Ellen,

Wat was het weer leuk om jouw brief te lezen! En wat een bruikbare onderwerpen heb je hierin genoemd. De ideeën begonnen bij mij al gelijk te borrelen, hihi. Voor vandaag wilde ik eigenlijk weer eens een nieuw onderwerp aanboren: de opbouw van een boek.

De opbouw van een boek

Als je een boek of verhaal gaat schrijven zijn er natuurlijk een heel aantal dingen waar je van tevoren goed over na moet denken. Eén van die dingen is: de opbouw. Dat is iets waar ik in het begin niet zo bij stil stond, maar wat natuurlijk erg logisch is. Hoeveel boeken had ik al gelezen voordat ik zelf begon te schrijven? Véél! Uit eigen leeservaring weet ik dat elk verhaal anders in elkaar zit. Dus waarom heb ik daar zelf niet over nagedacht toen ik ging schrijven. Ik denk dat het antwoord heel simpel is: ik was nog maar een beginner. Alhoewel ik mij nog vaak een beginner voel, durf ik ook te zeggen dat ik dat allang niet meer ben. Als je 100.000 tot 150.000 woorden verder bent en drie manuscripten rijker, dan mag je jezelf al een klein beetje ervaren noemen, toch?

Het belang van de opbouw van een boek

Mijn eigen leeservaring is dat de opbouw van een boek erg belangrijk is voor het verhaal zelf. Een verhaal wat chronologisch vertelt wordt, ervaar je toch anders dan een verhaal met allemaal flashbacks. Niet alleen de tijd is van belang, maar ook de opbouw van de spanning. Is het één lange rechte weg richting de finish? Of is er een stukje voor het einde al een grote wending, waardoor alles mis lijkt te gaan? Maar uiteindelijk komt het allemaal goed – of niet natuurlijk 😉 .

Opbouw per genre

Ik denk dat de opbouw van een verhaal ook verschillend is, door het genre waarin het geschreven wordt. Denk maar aan die thriller, waarbij de held veilig is, maar de moordenaar toch nog niet dood blijkt te zijn en nog een aanval doet. Het gaat nog even mis. Een goede schrijver laat je tegen het einde twijfelen of dit niet zo’n verhaal is, waarbij de hoofdpersoon misschien wél doodgaat.

Of die chicklit, waarbij de hoofdpersonages eindelijk bij elkaar zijn, maar waarbij er toch altijd iets gebeurt wat ze uit elkaar drijft, voordat het weer goed komt. Zo’n laatste hobbel die nog even overwonnen moet worden. Zeker bij dit genre is het een stukje voorspelbaarheid, omdat je al vrij snel in het verhaal weet wie er bij elkaar eindigen. Chicklit is dan ook een genre waarbij voorspelbaarheid minder erg is.

Opbouw in tijd

Het verhaal kan op verschillende manieren verteld worden. Veel verhalen spelen zich af in het heden, met af en toe een terugblik om een situatie duidelijker te maken of uit te leggen. Ook zijn er verhalen die grote sprongen maken door de tijd. Of verhalen waarbij hele hoofdstukken in een andere tijd afspelen en soms krijg je dan een verhaal in een verhaal. Als ik bijvoorbeeld kijk naar de reeks van de Zeven Zussen. Hierin volg je de hoofdpersoon, maar in de stukken die zich in een andere tijd afspelen volg je een nieuw personage. Het is een heel andere manier van vertellen.

Een voorkeur hebben voor een opbouw

Heb jij een voorkeur voor de opbouw van een verhaal? Zelf merk ik dat ik niet zozeer een echte voorkeur heb, maar dat ik in het begin wel een bepaalde opbouw hanteerde – namelijk die van rechtstreeks naar de finish. Dat heeft denk ik met een paar dingen te maken.

Ten eerste: met het feit dat ik voor kinderen schrijf. Daarvoor moet je het niet onnodig ingewikkeld maken. Ik maak dus bewust gebruik van enkele flashbacks en niet grote hoofdstukken die zich in een andere tijd afspelen. Alhoewel ik moet zeggen dat ik hier tijdens het schrijven van het laatste manuscript wel mee gespeeld heb, maar dan weer op een andere manier.

Ten tweede:  met het feit dat ik toch nog wel een beetje die beginner ben. Ik ben nog niet handig genoeg met het schrijven in grotere tijdsprongen. Het schrijven van een flashback lukt mij prima, mijn schrijfjuf was daar enorm complimenteus over – glim, glim – maar nu die grotere tijdsprongen nog. Maar daarbij denk ik ook dat je het gewoon moet proberen. Als je het niet probeert, weet je ook niet of je het kan. Er is maar één manier op daar achter te komen.

Leren door het lezen van boeken

Inmiddels weet ik ook dat je heel veel kan leren door het lezen van andermans verhalen. We hoeven dat wiel helemaal niet opnieuw uit te vinden. Gewoon veel blijven lezen. Als we tijdens het lezen ontdekken dat iets heel goed werkt wat betreft de opbouw, dan moeten we dat goed onthouden, ergens noteren desnoods. Maar ook het tegenovergestelde. Dingen die totaal niet werken, waarvan je als lezer denk: wat heeft de schrijver hier nou gedaan, die dingen moet je ook onthouden. Die fouten wil je zelf natuurlijk niet maken.

Jouw opbouw in je verhalen

Ik vroeg het net ook al een beetje. Hoe doe jij dat eigenlijk? Maak jij gebruik van flashbacks of durf jij die grote tijdsprongen al aan? Past dat bij jouw verhaal of juist niet? Het moet natuurlijk wel bij het verhaal passen. En de opbouw van de spanning? Herken jij jezelf in mijn beginnersfout van rechttoe rechtaan? Misschien ben ik wel de enige, haha!

Tot zover mijn brief over de opbouw van een verhaal of boek. Ik ben benieuwd naar jouw antwoord en waar jij over gaat vertellen.

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

Heb je ook weer genoten van deze brief en wil je nog meer leuke brieven, blogs of boekrecensies lezen? Ga dan naar Sandy’s website en lees snel verder 🙂 Klik hier.

IK BLOG, JIJ BLOGT, WIJ BLOGGEN…

Hey Sandy,

 

Ik heb weer genoten van jouw brief en inderdaad, netjes op tijd, haha. Ik heb mezelf aangeleerd om meteen een antwoord terug te schrijven, omdat ik het anders wellicht vergeet.
Ik herken het wel, hoor. Ik ben ook vaak van het laatste nippertje. Het maakt niets uit, want het lange wachten wordt dan altijd beloond.

DE BLOGCHALLENGE

We hebben de blogchallenge er alweer opzitten. Je schreef dat er veel informatie werd gedeeld en iedere dag werd afgesloten met een concrete opdracht. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen, dat ik in het begin wat enthousiaster was dan de laatste dagen. Misschien lag dat ook aan de onderwerpen, dat kan ook. Ik heb nog genoeg te verbeteren en aan te passen. Gelukkig heb ik alles uitgeprint, zodat ik nu een dik boekwerk heb als naslagwerk. Binnenkort ga ik me er eens in verdiepen. Hoop ik. Herken je dat?

DE WONDERE WERELD VAN BLOGGEN (zoals jij het mooi noemt)

Waar ik tijdens de challenge wel achter ben gekomen, is dat de meeste deelnemers een stuk verder waren met hun blog. Zij hadden bijvoorbeeld al samenwerkingen of verdienden (al dan niet via affiliates) geld met hun blog. Ik kan daarover niet meepraten, want ik werk niet samen en gebruik ook geen affiliate links op mijn website.

Het is voor mij misschien raadzaam om eens na te denken over deze links om te kijken of ik dan wat geld kan verdienen met mijn blog. Al is het mij daar niet om te doen. Ik blog omdat ik het gewoon leuk vind om mijn schrijfavonturen met mensen te delen. In alle opzichten, want schrijven zit verweven in mijn dagelijks leven. Ik geef mensen dus een kijkje in mijn leven.

HET EXPERIMENT OP FACEBOOK

Ik had laatst een ingeving, waarna ik op Facebook een post plaatste. Ik wilde mijn lezer/bezoeker de kans geven om voor input te zorgen. Om onderwerpen of thema’s aan te dragen, waarin zij geïnteresseerd zijn. Om beter aan te sluiten bij hun behoeften.

Nou, ik kan je verklappen, dat dit experiment gigantisch mislukt is, haha! Oké, ik overdrijf een beetje, maar er kwam niet echt de respons, waarop ik gehoopt had.
Enkele mensen namen de moeite om mij een onderwerp te geven, waarover zij graag wilden lezen. Ik weet dat ik met iedere reactie blij moet zijn en dat bén ik ook, maar stiekem hoopte ik op meer reacties. Tot zover mijn experiment.

WELKE ONDERWERPEN WERDEN GENOEMD IN DE REACTIES?

Ik kreeg gelukkig wel een aantal fijne reacties, waarin mensen een bepaald thema doorgaven. Dat zijn bijvoorbeeld: blogs over transformeren, persoonlijke groei, minimalistisch leven, reizen uitzoeken in de donkere wintermaanden, beginnersfouten in het schrijfproces, enz. Leuke dingen, waar ik me in kan vinden en waar ik zeker aandacht aan ga besteden. Genoeg inspiratie voor nieuwe blogs.

ONZE NICHE

Terecht zoek je een naam voor onze niche, want ja, hoe noem je het eigenlijk waarover wij bloggen?
Schrijf Bloggers? Klinkt dubbelop. Wat te denken van ‘Alles wat je wilt weten over het schrijfambacht’. Leer hoe je een verhaal opbouwt, hoe je spanning aanbrengt, personages tot leven wekt, een conflict creëert, en meer van dat soort schrijf thema’s.

Ik vind het wel mooi dat je hierover nadenkt. Zelf heb ik ook niet helemaal helder hoe ik mijn blog kan specificeren? Welke term dekt de lading? We zijn immers beginnend schrijvers en nog geen experts. Is het dan waardevol wat wij de lezer brengen? Ik weet zeker van wel. Zelf ben ik ook enorm geïnteresseerd in het proces, de weg er naartoe, de obstakels, de successen. Wie kan dat beter beschrijven dan iemand die er zelf middenin zit?

CONTACTEN MET ANDERE BLOGGERS

Na de Blog challenge realiseer ik me dat ik te weinig contact heb met andere Bloggers. Ik leef in mijn eigen bubbel en ben vooral druk om mijn eigen weg te bewandelen. Deels uit onwetendheid, maar ook vanuit een soort koppigheid: ik kan het zelluf!

Ik verdiep me de laatste tijd veel in persoonlijke ontwikkeling en lees graag boeken en literatuur hierover. Wat heel vaak genoemd wordt, is dat je dingen niet alleen moet doen. Samenwerken is het toverwoord. Of: omring jezelf met mensen, die verder zijn dan jij. En juist dat vind ik lastig. Ik maak mezelf klein en denk dat ik geen meerwaarde heb voor Bloggers, die verder zijn. Want, wat heb ik hen te bieden?

BOEKRECENSIES

Ik vind het super leuk om jouw boekrecensies te lezen. Ik heb er een aantal op mijn site staan, maar te weinig. Ik ben geloof ik drukker met schrijven dan met lezen, haha.
Veel lezers/bezoekers zullen dit onderdeel op jouw site erg waarderen, kan ik me voorstellen. Zeker als het mensen zijn, die graag lezen en tips voor leuke, nieuwe boeken zoeken.
Je kunt zelf ook proactief zijn en over dingen bloggen/schrijven, waarnaar mensen zoeken.

Ook hier komt mijn eigenwijsheid om de hoek kijken. Ik volg echt mijn gevoel en schrijf over dingen die op dat moment in mijn hoofd spelen. Ik heb geen jaarplanning, geen schema. Ik geniet daarom ook echt van wat ik schrijf. Het komt vanzelf. Daarom wil ik het ook op die manier blijven doen. Het is puur en echt. Snap je een beetje wat ik bedoel of filosofeer ik te veel?
Ik hoop in ieder geval met mijn blogs mensen te raken of inspireren. Daarvoor doe ik het uiteindelijk.

Ik weet dat er nog veel ongeschreven is en er dus genoeg stof om over te schrijven blijft. Mijn blog is nog lang niet opgedroogd.
Ik vind het ook knap dat Bloggers al jaren iedere week, en soms zelfs dagelijks, blogs plaatsen. Respect!

Zo, mijn brief is weer lang genoeg. Nu mag ik weer een weekje wachten, haha!
Tot snel.

BLOGIDEEEN

blogideeen

Hoi Ellen,

Wat grappig om te lezen dat je zo ongeduldig wordt als je op mijn brief wacht en dat bedoel ik niet gemeen hoor. Ik weet echter dat jij erg veel geduld moet hebben, omdat ik mijn brief altijd op tijd, maar op het laatste nippertje opstuur. Toen ik jouw vorige brief las, had ik mij voorgenomen om je deze keer niet zo lang te laten wachten. Is alleen niet echt gelukt, sorry! Iets met de eigenschap van ‘dingen op het laatste moment doen’…

De wondere wereld die bloggen heet

Zoals jij in jouw brief al vertelde, zijn we allebei bezig (geweest – het is nu afgelopen) met een blog challenge. Het leek mij een goede manier om mijn blog de boost te geven die deze challenge beloofde. De afgelopen twee weken hebben we elke dag een artikel gekregen met daarin een heleboel informatie. Ook stond daar elke keer aan het einde een opdracht bij, die met deze info te maken had. Inmiddels heb ik een hoop dingen gelezen en geleerd. En dingen die ik eigenlijk wel al wist, hebben weer even de aandacht gekregen. De komende tijd heb ik nog genoeg te doen en te verbeteren aan mijn website en blogstrategie. Klinkt dat herkenbaar?

Nieuwe onderwerpen om over te bloggen

Ik moest laatst innerlijk grinniken toen ik een post van jou langs zag komen op de social media. Jij vroeg aan mensen welke onderwerpen ze graag zouden zien terugkomen in jouw blogposts. Dat wekte natuurlijk gelijk ook mijn interesse, want ik ben ook altijd op zoek naar inspiratie voor nieuwe blogberichten. Heb je daar eigenlijk nog goede ideeën uit gekregen?

Zelf probeer ik ook mijn ogen en oren open te houden als ik bijvoorbeeld ergens ben. Wie weet welke ideeën er dan in je opkomen… Ik heb zelfs sinds kort een mini-notitieboekje in mijn tas zitten, waar ik dit soort dingen dan ook in kwijt zou kunnen. Tot nu toe is hij trouwens nog verdacht leeg, haha. Ik merk dat ik toch nog steeds veel in mijn telefoon noteer in de app die ik speciaal voor het bloggen erop heb gezet. Ach, het maakt ook eigenlijk niet uit waar het staat. Als ik maar nieuwe ideeën blijf krijgen. Toch?

Dingen waar andere bloggers over bloggen

Sinds ik een website en een blog heb, ben ik ook erg nieuwsgierig naar andere bloggers en de onderwerpen die zij behandelen. Het onderwerp waar wij over bloggen – het schrijfproces – is niet zo’n veel voorkomend onderwerp en dat vind ik wel erg jammer. De bloggers die daar dan wel over bloggen, lees ik graag. Ik heb mijzelf regelmatig afgevraagd, waarom ik zo’n lastig onderwerp heb gekozen, maar kom elke keer weer tot de conclusie dat ik ook echt niet ergens anders over wil bloggen. Er zijn al genoeg mama-bloggers, travel-bloggers, lifestyle-bloggers, enz. Waar er nog niet genoeg van zijn, en ik mijn ogen ook nooit genoeg van kúnnen zijn, zijn… Ja, hoe heten wij eigenlijk… schrijf-bloggers? Klinkt niet logisch, maar je snapt wat ik bedoel. Dat betekent in ieder geval dat er voor ons een speciaal plekje in de bloggerswereld is.

Soms lees ik een blog waarvan ik denk, hé dat is een leuk onderwerp, en dan onthoud ik dat. Niet dat ik dingen overneem of ideeën in wil pikken, maar het kan wel inspiratie geven voor een eigen blogbericht over hetzelfde of eenzelfde soort onderwerp. Zo heb ik een keer een blogpost geschreven waarin ik antwoord gaf op 10 tea topics en daar heb ik hele leuke reacties op gekregen. Dit jaar staat hij nog een keer op de planning, omdat ik het zo leuk vond en in de tussentijd ook weer zoveel leuke nieuwe vragen in mijn theezakjes vond. Wordt vervolgd…

Hoe bedenk jij waarover je wilt bloggen?

Hoe doe jij dat eigenlijk? Waar haal jij je inspiratie vandaan? Buiten natuurlijk de vraag die je onlangs stelde op de social media. Wat ik wel erg slim vond trouwens, hihi. Wie weet geven jouw tips op deze vragen mij wel weer nieuwe ideeën. Niet dat ik om ideeën verlegen zit hoor, gelukkig heb ik nog een heel lijstje te gaan. Als ik echter naar bloggers kijk die al heel wat langer bloggen, kan ik alleen maar bewondering hebben voor het feit dat zij na al die jaren nog steeds nieuwe dingen kunnen verzinnen. Ik kan alleen maar hopen dat dit voor mij ook het geval is.

Boekrecensies

Een onderwerp waar ik graag over blog zijn boeken. Afgelopen jaar heb ik al een aantal boekrecensies op mijn website gezet en mijn plan is om daar dit jaar een heel aantal bij te plaatsen. Het is voor mij een motivatie om boeken te gaan lezen en ik merk dat ik zelf ook op zoek ga naar recensies als ik wil weten of iets een goed boek is. Hopelijk vinden mijn lezers het leuk om deze recensies te lezen en hebben ze er wat aan. Dat laatste is natuurlijk helemaal leuk.

Zo ben ik alweer aan het einde gekomen van mijn brief. Hopelijk vond je het weer leuk om te lezen en is je geduld beloond 😉 …

Tot snel weer!

Liefs, Sandy

 

Tot zover deze leuke brief van Sandy. Wil je nu eens lezen welke boeken ze gerecenseerd heeft? Neem eens een kijkje op haar website. Klik hier om verder te lezen.

 

 

Let’s do this and create something magical

Hey Sandy,

Zoals iedere keer werd ik ook dit keer erg enthousiast van jouw brief. Als het mijn beurt is om een brief te ontvangen, word ik een beetje ongeduldig en kijk ik regelmatig in mijn inbox om te zien of jouw brief er al is.
Dat geeft precies aan hoe ik geniet van ons schrijfavontuur en uit jouw antwoord leid ik af, dat jij er hetzelfde over denkt.

GOEDE IDEEEN OM IN DE PRAKTIJK TE BRENGEN

We hebben inderdaad niet stilgezeten. De kerstvakantie was een uitgelezen moment om iets nieuws te proberen en uit te zoeken. Mijn idee heb ik opgepikt van een kennis uit mijn woonplaats, die dit op Facebook deelde, waarvoor dank…

Het wiel hoeft tenslotte niet iedere keer opnieuw uitgevonden te worden. Het idee om via een glossy magazine onze schrijfperikelen te delen met andere beginnende schrijvers stond jou ook aan. Ik ben meteen het internet opgegaan om naar bruikbare informatie te zoeken en die is er meer dan genoeg te vinden. Het begin van dit magazine is zelfs al gemaakt. Nu de rest nog… J

ELKAAR EINDELIJK IN REAL LIFE ONTMOETEN

Jouw voorstel om onszelf (digitaal) voor te stellen, zodat toekomstige lezers/schrijvers ons beter leren kennen, vind ik erg goed. Je schrijft dat je op een nieuwe website eerst kijkt wie de persoon erachter is. Dat doe ik ook altijd. Het leest nu eenmaal prettiger, wanneer je een beeld hebt bij de persoon van wie de website is.

Helemaal leuk om een foto van ons samen toe te voegen. Hiervoor zullen we elkaar natuurlijk eerst in real life moeten ontmoeten, anders wordt het photoshoppen en dat is lang niet zo leuk als elkaar in het echt zien. Het lijkt me dan ook een goed plan om die date eens te plannen. Kunnen we meteen brainstormen over onze schrijfhandleiding en eventuele ideeën uitwerken. Dat gaat vast lukken. Ik kijk er in ieder geval naar uit.

ASPECTEN DIE BEHANDELD WORDEN IN ONZE SCHRIJFHANDLEIDING

  • Oefeningen om je schrijven op gang te krijgen: je geeft al aan dat dit kan door middel van free writing. Ik vind dit zelf altijd een heerlijke manier om in de schrijfflow te komen. Timer aan, lekker muziekje op, pen op het papier en schrijven maar. Vaak wil ik niet stoppen als de wekker gaat.
    Writing prompts is ook een goede oefening om je schrijfspieren te trainen. Wanneer je al een beginnetje hebt, (een paar woorden, een stukje van een zin, een vraag, een foto, etc.) kun je in ieder geval vooruit. Wat je meestal merkt als je eenmaal begint met schrijven, is dat je vanzelf inspiratie krijgt.
  • Het uitwerken van personages. Hoe pak je dat aan? Welke stappen kun je doorlopen? Een aantal voorbeelden geven ter inspiratie.
  • Lezers plot twists laten verzinnen en uitwerken.
  • En nog veel meer leuke uitdagende, opdrachten.

ZOVEEL MOGELIJK INFORMATIE VERZAMELEN EN DELEN IN ONZE HANDLEIDING

Ik denk dat het leuk is om zoveel mogelijk informatie rondom schrijven, redigeren, uitgeven of publiceren en promoten te verzamelen en de lezer op deze manier alles over het schrijfproces te vertellen.

Niet alleen door informatie te geven, maar vooral door de lezer praktisch bezig te laten gaan met opdrachten.
Ik vind het zelf namelijk fijn om tips en/of informatie te verwerken via een opdracht. Zo blijft het beter hangen en oefen je jezelf meteen.
Je schrijft, terecht, dat wij door onze onderwijsachtergrond graag praktisch bezig zijn, omdat we uit ervaring weten wat het effect hiervan is. Dit geldt voor zowel kinderen als volwassenen.

DE ZOEKTOCHT NAAR EEN UITGEVER GAAT ONVERMINDERD DOOR

Het zou inderdaad te gek zijn, wanneer we beiden onze ervaringen over het vinden van een uitgever kunnen delen met onze lezers. Ook al is dit een ingewikkeld proces en moet je een lange adem hebben, toch kan onze zoektocht ook voor andere schrijvers leerzaam en inspirerend zijn.

In dit nieuwe jaar, dat nog maar net begonnen is, liggen er voor ons genoeg kansen om die uitgever te vinden en de lezer mee te nemen in onze reis. Want ja, we gaan allebei voor die bestseller en we hebben allebei de ambitie om ons boek in de boekhandels te zien liggen, signeersessies bij te wonen en over ons boek te vertellen. Gewéldig vooruitzicht, toch?

LEUKE NIEUWE UITDAGINGEN EN PROJECTEN

Op het moment van schrijven is de blog challenge van start gegaan en, net als jij, ben ik heel benieuwd welke inzichten het me oplevert en hoe ik mijn blog beter vindbaar kan maken voor potentiële bezoekers en of ik er zelfs iets mee kan verdienen.

Al geniet ik nu al van ontzettend het bloggen en iedere keer nieuwe content maken, toch zou ik graag meer unieke bezoekers per maand willen ontvangen op mijn website. Datzelfde geldt voor jou. Ik heb nu, na een paar dagen al, een aantal zeer bruikbare tips en mooie inzichten gekregen.
Ik ben benieuwd wat de rest van de challenge ons brengt. Dat komt ongetwijfeld in één van onze volgende brieven terug.
Succes met het volgen van de challenge en dat we er maar veel van op mogen steken.

EEN LANGE WEG TE GAAN, DE REIS NAAR HET EINDDOEL IS MOOI

Je eindigt jouw brief met de zin dat we leuke, uitdagende plannen hebben en dat we een lange, leuke weg te gaan hebben. Daar ben ik het helemaal mee eens. De weg naar het einddoel zal vol obstakels zijn en tegenslagen of teleurstellingen, maar ik heb de afgelopen jaren geleerd dat de weg naar een eindresultaat juist erg mooi is. Onderweg leer je ontzettend veel, stel je bij, pas je plannen aan en kijk je genietend om je heen om al dat moois in je op te nemen. Veel kleine stapjes, maken samen een grote sprong.

Ik ben ervan overtuigd dat onze schrijfhandleiding er hoe dan ook gaat komen, al weten we nu nog niet precies hoe en in welke vorm. Dat is nou net het leuke ervan, alles ligt open en het kan alle kanten op.
Ik heb er zin in.

Ik wens je een fijne week en kijk uit naar jouw nieuwe brief.

 

Liefs Ellen

ONS NIEUWSTE IDEE

Hoi Ellen,

 

Nieuw jaar, nieuwe kansen. Wat leuk om te lezen in jouw vorige brief dat je het afgelopen jaar veel geleerd hebt van mijn manier en kijk op dingen. Zo heb ik op mijn beurt ook zoveel van jou geleerd! En daar gaan we gewoon mee door het komende jaar.

 

Ons nieuwste idee

 

We hebben natuurlijk niet stil gezeten de eerste twee weken van het jaar, haha. Achter de schermen zijn we druk bezig met plannen voor een schrijfhandleiding. Je schreef er in jouw vorige brief al over. Echt leuk! En sterker nog, de eerste stappen zijn al gezet. Jij hebt zelfs al een opzet gemaakt via een website waarbij je dit heel goed kunt doen. Toen ik het opende kreeg ik al gelijk veel zin en inspiratie.

 

Wat mag niet ontbreken in een schrijfhandleiding?

 

En dan is de eerste stap gezet en liggen alle opties open. Wat mag er echt niet ontbreken? Waar gaan we het allemaal over hebben? Waarin zijn onze lezers (ik ga er voor het gemak even vanuit dat die er straks in volle getalen zijn, hihi) geïnteresseerd?

 

Het idee om onze briefwisseling hiervoor te gebruiken is erg leuk. En misschien dat we een speciale ‘nieuwe’ briefwisseling hiervoor maken gespecialiseerd op datgene wat we willen behandelen. Deze teksten waarin we een soort vraag en antwoord verwerken moeten inderdaad niet te lang zijn. Jij zei het ook al. We moeten ze elke keer afwisselen met één of meerdere opdrachten. Ik ben ervan overtuigd, mede door mijn juffenachtergrond, dan je toch nog steeds het makkelijkst en leukst leert, door gewoon te gaan DOEN!

 

Hoe starten we onze schrijfhandleiding?

 

Het lijkt mij een goed idee om te starten met een kennismaking met ons. Wie zijn wij en waarom gaan we deze schrijfhandleiding maken? Dat maakt het persoonlijker en zo weten de lezers wie er achter ‘het (digitale) papier’ zit. Zelf vind ik dat ook altijd fijn als ik bijvoorbeeld op een website kom. We moeten zeker niet foto’s vergeten erbij te doen. En als we elkaar dan toch eens echt in real life gaan ontmoeten (één van de plannen, toch?), dan moeten we zeker niet vergeten een foto samen te maken.

 

Wat voor opdrachten kunnen we verwerken in onze schrijfhandleiding?

 

We kunnen wat algemene opdrachten ertussen doen om in het schrijfritme te komen of blijven. Daarbij denk ik aan dingen als een schrijfsprint ook wel free writing genoemd. Gewoon een timer zetten en de eerste zoveel minuten alles opschrijven wat in je opkomt. En dat kan ook rond een thema zijn.
Of iets als writing prompts. Dat zijn woorden, (stukje van) een zin of iets van een foto of een vraag waarover je gaat schrijven. Alles om maar inspiratie te kunnen krijgen om te gaan schrijven. Of juist handig als je even geen inspiratie hebt om te beginnen.

 

Daarnaast kunnen we specifieke opdrachten plaatsen. Misschien moeten onze lezers wel een personage uitdenken aan de hand van tips die wij geven. Of we laten ze 10 plot twists bedenken die in een bepaald verhaal kunnen voorkomen. En nog veel meer van dat soort dingen.

 

De weg naar een uitgever

 

Het zou ook super zijn als we hierover iets kunnen vertellen in de schrijfhandleiding. En dan wel vanuit onze eigen ervaring. We zijn hier allebei natuurlijk heel hard mee bezig en het zou heel gaaf zijn als we succesverhalen kunnen vertellen en gebruiken. Ja, je lees het goed – succesverhalen – meervoud. Zowel die van jou als die van mij 😉 …

 

En mochten we nog niet zover zijn, kunnen we natuurlijk wel altijd onze zoektocht naar die ene uitgever gebruiken. Ook dat kan al leerzaam zijn voor ander beginnende schrijvers.

 

Van een voornemen een gewoonte maken

 

Jij vertelde in je vorige brief over een filmpje van Joyce Celine. Die heb ik nog niet bekeken, maar ik heb wel al een kijkje genomen op haar website. Ik ben er nog niet over uit of ik er echt iets mee kan, maar haar website ziet er in ieder geval al inspirerend uit. De moeite waard om verder te kijken.

 

Boost je Blog & Business Challenge

 

Vandaag, 13 januari –het moment van schrijven, is de Boost je Blog & Business Challenge begonnen. Leuk dat je mij hiervoor tipte via Facebook. En leuk om wederom samen aan een challenge mee te doen. Wie weet wat hiervan gaat komen? De vorige keer dat we samen meededen hebben we elkaar leren kennen. Nu gaan we dus hopelijk onze blog ‘boosten’ om het maar zo te zeggen. Ik ben benieuwd. Misschien dat we hier de komende weken nog wel eens op terugkomen in een brief.

 

Verder heb ik mij toevallig ook aangemeld voor een gratis Webinar van Willy Bakker. Dat gaat er vooral over hoe je als ondernemer meer uit Instagram haalt. Niet dat ik nou echt een ondernemer ben, maar wat niet is kan nog komen. En tot die tijd leer ik misschien nog wel tips en trucs hoe ik in ieder geval meer uit Instagram kan halen. En dat laatste kan nooit kwaad, lijkt mij.

 

Conclusie

 

Ik ben alweer aan het einde van mijn brief gekomen. We hebben grootse plannen! En ik heb er zin in! Wel besef ik dat we nog een lange weg te gaan hebben, maar in ieder geval een heel leuke weg.

 

Tot snel weer!

 

Liefs, Sandy

Leuk om op deze manier samen bezig te zijn met dat waar we het meest van houden. Vind je het leuk om meer inspirerende blogs en spannende verhalen van Sandy te lezen? Klik dan even hier. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

EEN NIEUW JAAR MET KANSEN EN MOGELIJKHEDEN

Hey Sandy,

Wat leuk om jouw brief te ontvangen. Inderdaad, de laatste brief van 2019. Op moment van schrijven is het 2 januari 2020 en zijn we beland in een nieuw jaar, waarin alles nog openligt.
Jouw idee om in je brief op een rijtje te zetten wat we allemaal besproken en beschreven hebben, vond ik erg leuk. Zeker als je de hele lijst ziet en kunt terugkijken op een mooi gezamenlijk schrijfavontuur.

NIEUW JAAR, NIEUWE KANSEN

Zo mooi als we het jaar hebben afgesloten met een heleboel gave dingen, zo mooi gaan we het nieuwe jaar beginnen. Een nieuw jaar, dus nieuwe kansen en volop ruimte voor het uitwerken van allerlei ideeën.

Er zijn nogal wat zaken voorbij gekomen in het afgelopen jaar. We hebben vooral veel ervaringen gedeeld en tips uitgewisseld over belangrijke schrijverszaken. Ik heb echt veel geleerd van jouw manier en kijk op dingen. Dus dank je wel daarvoor. Ik hoop dat we dit het komende jaar voortzetten.

ONS IDEE OM EEN SCHRIJVERSHANDLEIDING VOOR BEGINNENDE SCHRIJVERS TE MAKEN

Dit idee spookt al een hele tijd door mijn hoofd. Er zijn natuurlijk al meer dan genoeg schrijfgidsen en handboeken te vinden over het schrijfambacht. Je vraagt je af of wij, als onervaren beginnende schrijvers, andere beginnende schrijvers iets te leren hebben. Ik weet wel zeker dat dat het geval is.

Juist omdat wij op schrijversavontuur zijn en tegen dingen aanlopen, zijn wij de aangewezen personen om andere beginnende schrijvers iets over ons avontuur te leren. Wij zijn net sponzen, die alle kennis gretig opzuigen. Gemotiveerd om te leren en daardoor ook in staat anderen iets bij te brengen. Heeft waarschijnlijk te maken met onze onderwijsachtergrond, alhoewel ik niet meer werkzaam ben op school. Andere mensen onderwijzen blijft een dankbaar gegeven.

WAT MAAKT DAT ‘ONZE SCHRIJVERSHANDLEIDING’ ER BOVEN UITSTEEKT?

Wij zullen vast niet de enigen zijn die op het idee gekomen zijn om een schrijvershandleiding te maken. Velen zijn ons dan ook voorgegaan (er voor het gemak even van uitgaand dat er daadwerkelijk een handleiding/werkboek komt;-) ).

In mijn gedachten zie ik onze briefwisseling voor ons, met als aanvulling leuke en vooral praktische opdrachten en oefeningen. Geen saaie lappen tekst, maar een kleurig en vrolijk exemplaar met veel ruimte voor de lezer om met ons mee te doen.
Wat vind jij daarvan? Of wat zijn jouw ideeën hierover? Daar ben ik erg benieuwd naar.

2020 EEN SCHRIJFJAAR MET NIEUWE HOOGTEPUNTEN?

In jouw laatste brief schreef je dat je hoopt in 2020 een uitgever voor jouw kinderboek te vinden. Ik hoop van harte dat je een geschikte uitgever vindt en dat we erover uitgebreid in onze brieven kunnen schrijven. Bovendien zou het een geweldige kans zijn om dit hele proces in geuren en kleuren te beschrijven en te vertalen naar oefeningen voor de lezer.

Natuurlijk hoop ik net als jij een uitgever te vinden voor mijn manuscript dat al een aantal jaar ‘op de digitale plank’ ligt.
Het is de bedoeling dat ik dit weer ga oppakken en eindelijk ga afmaken. Maar eerst door de 330 bladzijden lezen…

WELKE DOELEN KUNNEN BEHAALD WORDEN?

Ik heb pas op Instagram een fijn filmpje van Joyce Celine gekeken. Het gaat over hoe je van een voornemen een gewoonte kunt maken. Er zijn volgens haar 10 stappen, die je moet doorlopen om dit resultaat te behalen.
Binnenkort (6 januari) start een challenge. Ik twijfel of ik eraan ga deelnemen. Het lijkt me in ieder geval reuze interessant, aangezien ik in het verleden mezelf vaak dingen voornam, die dan uiteindelijk niet werden volgehouden.

Misschien ook iets voor jou? Ik wil mezelf ten doel stellen dat ik iedere dag een bepaalde tijd inplan voor het herlezen en schrijven van mijn manuscript. Nu ik het opschrijf, vind ik dat ik het ook echt moet gaan doen.
Ik merk dat dat een stok achter de deur is. Het uitspreken of opschrijven is net als het aangaan van een commitment. Een beetje net als het ‘Start before you’re ready’ principe.
Herken jij dit?

WE GAAN VOOR EEN TOPJAAR MET VEEL SCHRIJFHOOGTEPUNTEN!

Mijn eerste brief is er één gevuld met hoop en verwachtingen. Ik kijk ernaar uit om er een geweldig (schrijf)jaar van te maken. Een jaar waarin we stappen zullen zetten op schrijfgebied en hopelijk mooie resultaten boeken. We gaan ervoor.
Zoals jij schreef en ik in een vorige brief zei: Just do it!

Ik ben nu al benieuwd naar jouw brief. Leuk, leuk!

 

Liefs,
Ellen

 

 

 

 

Samen op schrijfavontuur

Hoi Ellen,

Ik heb gewoon de eer om de laatste brief van onze briefwisseling te mogen schrijven in 2019. Een jaar waarna we allebei terug kunnen kijken op een heleboel leuke schrijfavonturen, samen en alleen. En ik kan het niet laten om in deze brief even terug te kijken naar de afgelopen maanden.

Het begin van ons schrijfavontuur

We deden allebei mee aan dezelfde online challenge en dat was de eerste keer dat we elkaar tegen kwamen. Jij hebt toen de stoute schoenen aangetrokken en mij een berichtje gestuurd. Ik was daardoor erg verrast, leuk verrast. Eerst hebben we een hele tijd gewoon heen en weer gemaild, maar op een gegeven moment zijn we met onze briefwisseling online begonnen. Iedereen mocht vanaf dat moment met ons meelezen. De gecensureerde versie natuurlijk 😉…

Waarom dan ons gezamenlijke schrijfavontuur?

Zoals de trouwe lezers natuurlijk allang hebben kunnen lezen, zijn wij nog beginnende schrijfsters. We staan aan het begin van ons schrijfavontuur en hebben nog een hoop te ontdekken. Om nog veel beter te kunnen worden in dat waar we zo blij van worden. We zijn ons gezamenlijke schrijfavontuur aangegaan om samen te leren en om anderen ook wat te kunnen leren. Want, alhoewel wij nog aan het begin van onze schrijfcarrière staan, ook wij hebben anderen iets te bieden met de kennis die we in de tussentijd hebben opgedaan. Daar ben ik van overtuigd!

Welke onderwerpen hebben we tijdens ons schrijfavontuur al besproken?

Nou, dat zijn er een heleboel!

– Het begin van onze eigen schrijfavonturen. We hebben allebei verteld waar onze liefde voor schrijven vandaan komt en wat we allemaal al hebben gedaan.

– De schrijfcursussen en -opleidingen die we hebben gedaan of nog mee bezig zijn. Ik vind het tekenend dat we allebei op onze eigen manier heel bewust bezig zijn met leren – het leren schrijven. Het geeft aan dat we echt graag beter willen worden.

– Op zoek naar een uitgever. Jij hebt in het verleden al eerder een boek uitgegeven en bent momenteel druk bezig om die te herschrijven. Ik heb een tweetal manuscripten liggen waar ik graag een uitgever voor vind. We gaan er allebei voor om in 2020 die ene uitgever te vinden. Hoe zei jij dat ook alweer in één van jouw vorige brieven: Just do it!

– Het genre. Allebei hebben we verteld over het genre waarin we graag schrijven en dat we daar ook niet helemaal aan vast zitten. Dat geeft mogelijkheden voor de toekomst…

– Schrijfwedstrijden. We hebben allebei aan diverse schrijfwedstrijden meegedaan. Hoe toevallig was het dat we erachter kwamen dat we meededen aan dezelfde wedstrijd? En nog mooier: hoe leuk was het dat we allebei waren doorgedrongen tot de lijst van verhalen die werden opgenomen in een verhalenbundel? We staan samen in een boek! Dat hadden we allebei aan het begin van 2019 niet durven dromen…

En dit waren alleen nog maar de onderwerpen voor onze zomerstop, hihi…

Waar hebben we het nog meer over gehad?

Na de zomerstop waren we nog lang niet uitgepraat, gelukkig. We hebben het ook nog gehad over:

– Nieuwe schrijfplannen. Na de zomer was het ook de tijd om allebei te gaan kijken naar onze schrijfplannen. Wat hadden we allemaal al gedaan en nog belangrijker; wat wilden we dit jaar nog gaan doen? En dat was zeker niet stilzitten… Volgens mij kunnen we daar allebei een heel aantal dingen van afstrepen. Super!

– Het uitwerken van een idee. Jij vroeg mij een hele goede vraag: hoe werk jij een idee uit? Dat vond ik een hele leuke om te beantwoorden. Zoals ik toen al in mijn brief schreef, ben ik nog maar een beginner en ik doe het op een manier die voor mij werkt. Ik vond het dan ook super leuk om in jouw reactie daarop te lezen dat je vond dat ik hele nuttige tips gaf.

– Het schrijven van een schrijfhandleiding. Jij vertelde in een brief dat je het idee hebt om een soort werkboek of schrijfhandleiding te schrijven. Zo’n leuk idee! Wij zijn inderdaad niet de enige beginnende schrijfsters die het internet afstruinen naar zoveel mogelijk informatie. Het zou fijn zijn als dat ergens gebundeld staat. En jouw idee om daar dan ook schrijfopdrachten bij te doen is erg goed gevonden. In mijn ogen althans…

– Het herschrijven van ons manuscript. Allebei zijn we in die fase dat we onze manuscripten moeten herschrijven. Dat is nou niet gelijk het leukste klusje van een schrijver. We hebben besproken hoe we hiermee omgaan. Het stukje ‘kill your darlings’ blijft altijd lastig…

En onze onderwerpen tijdens de laatste maanden van het jaar

– NaNoWriMo. Ik had als één van mijn doelen dit jaar om in november mee te doen met NaNoWriMo: het schrijven van 50.000 woorden in 30 dagen tijd. Ik vond het heel leuk dat ik jou had aangestoken met mijn idee en dat we deze uitdaging samen zijn aangegaan. Want een uitdaging was het! Maar aan het einde van de maand kon jij zeggen dat je jouw manuscript had herschreven en ik heb een vervolg op die van mij. Missie geslaagd!

– Schrijven voor geld. Zo tegen het einde van het jaar ben ik eens op zoek gegaan naar manieren om geld te kunnen verdienen met schrijven. Niet dat ik daar zelf al echt mee bezig ben, maar het is leuk om te weten wat de eventuele mogelijkheden zijn.

-E-book? Uit het vorige onderwerp is wel een nieuw idee gekomen voor het vervolg van ons schrijfavontuur. Misschien is het inderdaad wel leuk om te kijken waar dit idee ons gaat brengen. Wordt vervolgd…

Een heel avontuur

Als je dit allemaal zo op een rijtje ziet – en dan is het nog niet eens écht alles wat dit jaar langs is gekomen – hebben we toch al een heleboel besproken. En dan is dit nog maar het topje van de schrijfijsberg! Er zijn nog genoeg onderwerpen om samen over te praten in onze briefwisseling.

In 2020 gaan we dan ook vrolijk verder met ons schrijfavontuur. Ik ben benieuwd wat we allemaal nog meer van elkaar en met elkaar kunnen leren. Tot nu toe zijn we er in ieder geval al achter gekomen dat we een heleboel met elkaar gemeen hebben. Nog meer dan we eerst dachten. En wie weet waar we nog achter gaan komen. Haha!

Op naar een nieuw jaar! Fijne jaarwisseling en tot in 2020!

Liefs, Sandy

IETS NIEUWS BEDENKEN VOOR IN 2020

Hey Sandy,

Inderdaad, we hebben alweer een heleboel leuke, interessante en inspirerende brieven van elkaar mogen ontvangen. Net als jij ben ik ook iedere week blij verrast met de inhoud van deze brieven. Ik hoop dan ook dat we deze briefwisseling nog heel lang mogen volhouden. Daar gaan we voor!

NIEUW ONDERWERP

Je schrijft dat je steeds op zoek bent naar een nieuw, nog niet aangesneden onderwerp. Helemaal super. Ik vind jouw invalshoeken altijd heel creatief en geniet van de tips die je me geeft. Ik hoop dat dat andersom ook geldt, haha.

Het onderwerp dat je dit keer aansnijdt: 7 manieren om geld te verdienen met schrijven, spreekt me uiteraard erg aan. Nieuwsgierig las ik jouw brief. Ik heb hem zelfs meerdere keren moeten lezen, omdat ik te gretig was J en niet alles meteen oppikte.

WELKE MANIEREN SPREKEN MIJ AAN?

In principe ben ik natuurlijk voor alles in, haha. Nee, dat is niet waar. Het één lijkt me leuker en interessanter dan het ander.
Bijvoorbeeld om te werken met affiliate links, dat is iets wat me dan weer niet zo aanspreekt. Jij doet dat wel en ik denk ook echt dat het zeker iets kan zijn, maar het past niet bij mij.

Bloggen daarentegen wel en dat doe ik dus ook. Misschien moet de frequentie zelfs nog omhoog, want zoals ik het begreep, verhoogt dat je zichtbaarheid enorm. Ik weet alleen niet of ik over genoeg gespreksstof beschik om meerdere keren per week te bloggen. Dat is weer een ander verhaal.

ZOEKEN NAAR EEN MANIER DIE GOED BIJ JE PAST

Natuurlijk heb ik zelf ook wel eens op internet gesurft op zoek naar manieren om van mijn hobby mijn werk te maken. Ik las dezelfde manieren als die jij in jouw brief beschrijft. Ik vroeg mezelf bij elke manier af of het iets was, wat ik zelf zou willen doen en wat dus goed bij me paste.

De conclusie was dat er best manieren zijn, maar dat al die manieren gewoon veel tijd en geduld vergen. Net zoals bij het vinden van een geschikte uitgever geldt ook hiervoor: de aanhouder wint. Daarvan ben ik nog altijd overtuigd. Dat én een dosis geluk.

IETS VAN ONS SAMEN OP DE MARKT BRENGEN

Het idee om een E-book te maken en op de markt te brengen, lijkt me super leuk. Een soort van inspiratie/werkboek voor beginnende schrijvers, met daarin onze ervaringen en tips. Zoiets. Of het iets is waar anderen op zitten te wachten, weet ik niet, maar we kunnen het altijd een kans geven, toch?

Je hebt gelijk als je zegt dat zoiets een beetje redactie behoeft, want het is prettig als een professionele redacteur zijn of haar getrainde oog erover laat schijnen, maar het hoeft niet.
We zijn ook gewoon selfmade women, die dat best kunnen. Ook een beetje in de ‘start before you’re ready’ modus. Of zoals Pippi Langkous zei: “Ik heb het nog nooit gedaan, maar ik denk dat ik het kan”.

GENOEG MANIEREN DUS WAARMEE JE ALS SCHRIJVER GELD KUNT VERDIENEN

Na het lezen van jouw tips weet ik zeker dat er inderdaad genoeg manieren zijn, waarmee je als schrijver je geld kunt verdienen. Of in ieder geval een leuk extraatje kunt opbouwen. Om echt als schrijver te kunnen rondkomen, moet je toch denken aan een contract bij een uitgever. Of het schrijven van die ene bestseller, die wereldwijd miljoenen keren wordt verkocht en verfilmd.

Tot die tijd blijven we gewoon kei hard werken om onszelf met onze schrijfavonturen en kunsten op de markt te zetten, daarbij in ons achterhoofd houdend dat de aanhouder wint. Bovendien geniet ik veel te veel van het bedenken en schrijven van verhalen.

SUCCES IS IETS WAT JE ZELF CREERT

Al verdien ik nooit geld met mijn verhalen en kan ik dus als schrijver niet rondkomen, toch blijf ik altijd schrijven en dus schrijver.
Het grootste succes dat ik heb, is dat me dit is overkomen en ik nu doe wat ik het liefst doe. Oké, ik vind het natuurlijk super gaaf, wanneer anderen net zoveel van mijn verhalen genieten als ik doe wanneer ik ze schrijf, maar dat is een bijkomstigheid.

Het klinkt misschien erg afgezaagd en cliché, maar ik meen het wel. Natuurlijk heb ik de wens heb om door te breken als schrijfster en echt mijn geld met schrijven te verdienen.
Soms denk ik er iets is wat me tegenhoudt. Dat ik mezelf niet toesta om voor honderd procent te gaan voor mijn droom. Omdat er ergens een blokkade zit, die me dwarsboomt.

WE GAAN ERVOOR

In 2020 kunnen we eens proberen of sommige van deze manieren voor ons werken. Zowel individueel vlak en als schrijversduo. Of hoe we het dan ook noemen…

Je was benieuwd naar mijn gedachten hierover en in mijn brief heb ik je hopelijk antwoord op je vraag gegeven. Natuurlijk zijn er vast nog veel manieren te bedenken, die niet in jouw rijtje staan.
Je kunt niet alles tegelijk en laten we er gewoon eens één of 2 proberen.

“You never knows what happens until you try!”

Misschien kunnen we in de volgende brief eens brainstormen hoe we onze schrijfavonturen aan een breder publiek kunnen tonen. Wat vind jij daarvan?

Voor nu wens ik jou en je gezin heel fijne en gezellige feestdagen en uiteraard een gezond en gelukkig 2020. Dat het een TOP (schrijf)jaar mag worden!

 

Liefs Ellen

 

 

 

 

7x Schrijven voor geld

Hoi Ellen,

Inmiddels hebben we alweer een heleboel leuke en leerzame brieven naar elkaar geschreven en daar geniet ik elke week weer van. Als het mijn beurt is, probeer ik altijd te bedenken waar we het over kunnen hebben. Dit keer heb ik weer een nieuw onderwerp bedacht. Ik denk dat je het wel leuk zal vinden…

Ik heb een droom

Ik heb een droom; een mooie droom. Misschien klinkt hij jou ook wel bekend in de oren… Ik zou graag geld verdienen met mijn grootste hobby, je raadt het vast al, met schrijven. Wat is nou leuker dan van je hobby je ‘beroep’ te kunnen maken? Niet dat ik het juf-zijn gedag wil zeggen hoor… Maar het zou toch gaaf zijn dat mensen je betalen voor je teksten; de woorden die je zorgvuldig hebt gekozen, omdat jij vindt dat ze samen een mooi verhaal vormen. Een mooier compliment kun je denk ik niet krijgen, toch?

Schrijven voor geld

Nu heb ik dan dus die droom: geld verdienen met schrijven. Maar dan kom je gelijk bij een grote hindernis; hoe doe je dat? Alles wat ik momenteel schrijf is vooral voor mij, voor mijn lezers, omdat ik het leuk vind om te doen. Natuurlijk heb ik de hoop dat die ene uitgever (vul maar in…) in mijn manuscript, het manuscript-van-het-jaar ziet, en dat dit een manier is om een zakcentje te verdienen. Maar zover ben ik nu nog niet. Welke mogelijkheden zijn er dan nog meer?

Manieren om te schrijven voor geld

Ik ben eens op internet gedoken, omdat ik nieuwsgierig was hoe andere mensen dit doen. Ik kwam erachter dat er best veel manieren zijn om te schrijven voor geld. Hieronder zal ik er een aantal op een rijtje zetten.

  1. Schrijven op een blog

Hé, dat is mooi, want dat doen we allebei al. Maar hoe kun je daar nu geld mee verdienen? Ik doe daar een poging mee door bepaalde links in mijn blogs te verwerken; affiliate links noem je dat. Als ik bijvoorbeeld een recensie van een boek schrijf, dan plaats ik zo’n link naar een bekende website (je weet wel, die met dat vrolijke, bolle mannetje in zijn blauwe pak). Op die website kun je dan gelijk zien welk boek het is. En mocht je door mijn recensie nieuwsgierig zijn geworden naar het boek en je besluit het te kopen, dan ontvang ik een klein beetje geld. In theorie dan, want in de praktijk heeft mij dit nog niks opgeleverd, haha.

  1. Gesponsorde blogs schrijven

Het betekent eigenlijk dat je niet zomaar een blog schrijft, maar dat je een blog schrijft over bijvoorbeeld een product en dat het bedrijf je daarvoor betaald. Zoiets heb ik nog niet gedaan. Wel heb ik dit jaar de Purpuz Planner mogen uitproberen en om dat te kunnen doen, heb ik er eentje van Purpuz gekregen. Komend jaar mag dit trouwens weer. Hoe leuk is dat! Maar goed, echt betaalde blogs, met geld dus, heb ik nog niet geschreven.

  1. E-book schrijven en verkopen

Ik kwam in mijn zoektocht op internet deze optie tegen. Dat klinkt natuurlijk best makkelijk, maar ik denk dat dit in de praktijk nog niet zo makkelijk is. Door een e-book te maken, heb je natuurlijk niet met een uitgeverij of drukker te maken en kun je alles zelf doen. Maar zonder uitgever heb je natuurlijk ook niemand die even met je meekijkt of alles er goed uitziet. Je mist dan een stukje redactie en dat is toch echt heel belangrijk als je iets schrijft voor een boek, ook al is het een e-book. Of zullen wij samen de stoute schoenen aantrekken en een e-book schrijven over onze schrijfavonturen?

  1. Schrijven voor geld als freelancer

Er zijn genoeg mensen die werken als freelancer. Die zijn dan niet bij een bedrijf in dienst, maar die schrijven teksten in opdracht van bedrijven. En dit kunnen natuurlijk allerlei soorten teksten zijn. Op internet zijn diverse platformen te vinden waarop freelancers gezocht worden of waar je je diensten als freelancer aan kunt bieden. Ik heb hier zelf ook wel eens naar gekeken, maar ik weet niet of dit bij mij past. Zelf vind ik het heerlijk om echte verhalen te kunnen schrijven en op de één of andere manier denk ik niet dat dit is wat de bedrijven zoeken.

  1. Schrijven als freelancer voor een tijdschrift

Hierboven heb ik natuurlijk al wat geschreven over het schrijven als freelancer, maar deze optie wilde ik er toch even uitpikken. Waarom? Misschien omdat ik hier de laatste tijd wel eens vaker over nagedacht heb. Ik heb je al een eerder over mijn schrijfvriendin verteld en zij doet dit ook regelmatig. Naast het schrijven van gewone boeken, kiest zij er af en toe ook voor om een artikel te schrijven in een tijdschrift. Het is een goede manier om even snel een extra zakcentje te verdienen. Haar voordeel is natuurlijk dat ze al bekend is bij het tijdschrift waarvoor ze schrijft. Zelf zouden wij op zoek moeten gaan naar een tijdschrift dat onze artikelen zou willen plaatsen; als we dit echt zouden willen doen natuurlijk, haha.

  1. Artikelen schrijven voor een schrijfsite

Ik heb de afgelopen tijd wel eens vaker gegoogeld, maar deze optie was ik nog niet eerder tegen gekomen. Tot nu. Er zijn bepaalde websites waarop je artikelen kunt plaatsen, over zo’n beetje elk onderwerp wat je maar kunt bedenken. Deze websites gebruiken hun eigen manier van geld verdienen uit reclames en op het moment dat er via jouw artikel geld verdiend wordt, krijg jij daar een percentage van. Wie weet is dat nog eens wat? Mocht je een voorbeeld van zo’n website willen, kijk dan bij www.infonu.nl en nee, dit is geen reclame 😉

  1. Meedoen aan schrijfwedstrijden

Als laatste optie heb ik er eentje gekozen die we allebei leuk vinden: meedoen met schrijfwedstrijden. Behalve dat het natuurlijk gewoon heel leuk is en een goede schrijfuitdaging kan zijn, is het ook een manier om geld te verdienen. Dan moet je natuurlijk wel meedoen met de wedstrijden waarbij dat als prijs genoemd wordt. Meestal zijn er andere prijzen te verdienen; zoals je verhaal in een verhalenbundel, publicatie op een website of een boekenpakket. Maar soms wordt er ook een geldbedrag als prijs beloofd.

En alle andere opties

Natuurlijk zijn dit maar een paar voorbeelden van manieren om te schrijven voor geld. Het leek mij leuk om ze even op een rijtje te zetten. Er zijn daarnaast nog veel en veel meer andere manieren.

Hoe zit dat met jou? Heb jij hier wel eens over nagedacht? Welke manier zou jou wel wat lijken? Ik ben stiekem wel een beetje nieuwsgierig. Zoals altijd, haha…

Tot snel maar weer!

Liefs, Sandy

Vond je het ook weer zo’n leuke brief vol tips en wil je meer over Sandy en haar ontdekkingsreis door schrijversland lezen? Kijk dan hier!

 

Mijn plannen voor het nieuwe jaar

 waarom meedoen aan schrijfwedstrijden zo leuk is

Hey Sandy,

Wat was het weer leuk om jouw brief te lezen. Ik ben iedere keer benieuwd naar jouw verhalen.
In jouw brief schreef je dat je jouw doel van de NaNoWriMo niet behaald hebt, maar dat je van de 50.000 woorden er toch zo’n 35.000 op papier kreeg.

ZEER BRUIKBARE TIPS VOOR EEN VOLGENDE KEER

Wat een goed lijstje met aandachtspunten voor de volgende NaNoWriMo. Jij hebt het heel wat professioneler aangepakt dan ik. Zo heb ik de cursus gevolgd die ik je als tip had gegeven, maar omdat ik mijn eigen verhaal ging herschrijven, hoefde ik me niet in mijn personages te verdiepen of andere voorbereidingen te doen.

Volgend jaar, in 2020, wil ik opnieuw meedoen aan deze schrijfuitdaging en kijken of ik het dan haal. Dan hoeft mijn manuscript niet nóg een keer te worden herschreven, tenminste daar ga ik vanuit. Ik kan dan een compleet nieuwe start maken met een, nu nog onbekend, nieuw verhaal.

WAT NEEM IK MEE ALS LESSEN VOOR 2020

  • Meedoen met de preptober om mezelf optimaal voor te bereiden. Goede tip J
  • Een planning maken en me eraan houden. Dat zal niet meevallen, vrees ik.
  • Gebruik maken van free writing. Jij benoemt het als schrijfsprints. Om in een bepaalde tijdspanne zoveel mogelijk te schrijven wat in je opkomt.
  • Een vaste schrijfplek heb ik en hopelijk in het najaar van 2020 een geheel nieuwe schrijfplek. Het is afwachten of de verbouwing doorgaat, maar als dat zo is, krijg ik een geweldige eigen schrijfplek, waar ik me kan afsluiten van alles en iedereen 😉

GEDULD OPBRENGEN OM NIET METEEN JE MANUSCRIPT TE HERSCHREVEN

Het lijkt me inderdaad verstandig om niet meteen door te werken aan het verhaal dat je nu voor je hebt liggen. Hoor mij, ik kan het meestal niet eens opbrengen om mijn verhaal een dag te laten bezinken, haha.

Ik weet goed dat het slim is om wat tijd te laten tussen de eerste opzet en het perfectioneren van je verhaal, zodat je meer afstand creëert en daardoor beter ziet wat er verbeterd kan worden. Vaak ben ik zelf zo enthousiast dat ik niet zie wat er anders kan. Na een paar dagen of soms zelfs weken lukt dat wel.

HOPEN OP DE GESCHIKTE UITGEVER DIE JE VERHAAL WIL UITBRENGEN

Natuurlijk duim ik met je mee. Ik vind het super spannend en hoop van harte dat de door jou met zorg uitgekozen uitgever, net zo enthousiast wordt van je verhaal. Wat zou dat fantastisch zijn. Je bent al een hele tijd bezig om een uitgever voor je manuscript te vinden. Een mooiere afsluiting van dit jaar (als je het voor 2020 opstuurt natuurlijk) kun je niet wensen.

In één van onze vorige brieven schreef ik al dat je een lange adem moet hebben. Ik hou me altijd vast aan de gedachte dat J.K. Rowling maar liefst twaalf afwijzingen kreeg, voordat een uitgever het aandurfde haar manuscript uit te geven. Dat geeft de burger moed, toch?

NIEUWE PLANNEN EN (SCHRIJF)DOELEN

Voor 2019 heb ik een aantal mooie (schrijf)doelen bereikt, waar ik erg trots op ben:
* Publicatie in een tweetal verhalenbundels (in één daarvan staat ook jouw verhaal).
* Het winnen van een schrijfwedstrijd: ik mocht het moordverhaal voor de universiteit van           Wageningen schrijven, dat ze volgend schooljaar gaan inzetten voor de module NLT (een bètavak dat 4e jaars VWO studenten kunnen volgen).
* Het afronden van een tweetal specialisaties van mijn opleiding aan de Schrijversacademie
* Het herschrijven van mijn manuscript ‘Er was eens…een juf’.
* Het bouwen van mijn eigen website en starten met bloggen over mijn schrijfavonturen.
* Een leuk schrijfavontuur beginnen met een collega ontdekkingsschrijver.
* Meedoen aan verschillende schrijfwedstrijden: de uitslag van één van deze wedstrijden zal op 7 maart 2020 bekend gemaakt worden. Ik sta op de longlist. Fingers crossed dat mijn verhaal bij de beste 25 hoort.
* En nog veel meer…

HET BIJHOUDEN VAN JE EIGEN WEBSITE

Net als jij, heb ook ik mijn eigen website gebouwd. Ik schreef er pas een blog over 😉
Je vraagt hoe ik het heb aangepakt. Om een lang verhaal kort te maken: ik heb besloten om het bouwen van een website niet uit te besteden, maar in eigen hand te houden. Ik wil er zelf dingen op kunnen zetten of afhalen, wanneer mij dat het beste uitkomt. Als je dit door een webdesigner moet laten doen, ben je veel tijd én veel geld kwijt.

Ik ben bovendien erg van het zelluf-doen principe. Iets met de controle houden, of zo? Haha, dat herken je waarschijnlijk wel. We lijken inderdaad meer op elkaar dan we denken.
Iedere week ben ik wel een tijd bezig met het up to date houden van mijn site en zorg ik ervoor dat er nieuw materiaal te lezen is. Heel belangrijk; niet alleen voor Google (om beter vindbaar te zijn), maar ook voor je volgers/lezers.

MIJN TIPS

Ik heb een programma gekocht bij Rosanne Raubun (Design Your Dream) en kan in een besloten Facebookgroep vragen stellen. Dat is erg handig en ik maak er regelmatig gebruik van. Fijn om niet altijd zelf het wiel uit te vinden.
Het was de investering meer dan waard, wat mij betreft.

Je bent nooit uitgeleerd en moet blijvend investeren om je website zo optimaal mogelijk te houden. Gelukkig vind ik het leuk om ermee bezig te zijn en het resultaat te zien.
Het kost tijd om iets moois op te bouwen en om vindbaar te worden bij je ideale doelgroep. Ook hiervoor geldt dat je een lange adem moet hebben.

In het nieuwe jaar wil ik graag een en ander veranderen aan mijn website. Hoe dat precies wordt, vertel ik je in een andere brief.

Voor nu wil ik je feliciteren met je behaalde doel en het schrijven van een nieuw raamwerk voor een kinderboek. Daar mag je trots op zijn.

In het nieuwe jaar gaan we ervoor dat onze schrijfdromen uitkomen. Let’s do it!

Liefs,
Ellen

 

 

Mijn leven na NaNoWriMo

Hé Ellen,

Wat was het weer leuk om jouw antwoord op mijn vorige brief te lezen. En ook om te lezen dat dingen zo herkenbaar zijn en dat we soms nog meer op elkaar lijken dan we al dachten, haha. Lees: uitstelgedrag 😉 …  Jij vertelde al een beetje over jouw plannen na NaNoWriMo. In deze brief zal ik wat vertellen over die van mij.

Wat heb ik geleerd van NaNoWriMo?

Voordat ik aan NaNoWriMo begon, had ik er al veel over gelezen en veel tips gezien. Vlak voordat het echt van start ging, heb ik nog die voorbereidende cursus gedaan die ik van jou als tip had gekregen. Die was erg interessant. Toch wist ik dat ik er niet zo goed voorbereid in ben gegaan, als ik echt had gekund. Ik heb bijvoorbeeld niet meegedaan aan Preptober. Dat is een manier om in de maand oktober je zo goed mogelijk voor te bereiden op NaNoWriMo. Sommige dingen leken mij wel erg enthousiast om allemaal van tevoren al te bedenken, maar gaandeweg de maand november heb ik met enige regelmaat teruggedacht aan al die Preptober-berichten die ik op Instagram langs zag komen. Misschien hadden die mensen het toch iets beter voor elkaar…

Ik heb dus geleerd dat het goed is, en vooral makkelijk tijdens NaNoWriMo, om je zo goed mogelijk voor te bereiden. Bij die goede voorbereiding zit bijvoorbeeld ook het maken van een schema met daarop dagen wanneer je wel en niet van plan bent te gaan schrijven en waar je alvast wat bufferdagen in kan meenemen.

Wat zal ik de volgende keer anders doen tijdens NaNoWriMo?

Er zijn een heel aantal dingen die ik volgende keer anders zal doen. Sommige dingen wist ik eigenlijk wel, maar deed ik gewoon (nog) niet en andere dingen heb ik gaandeweg geleerd. Hieronder zal ik een lijstje maken.

– Ik ga meedoen met Preptober. Dan heb je namelijk al heel veel uitgedacht over de personages en de omgeving en vooral het laatste heeft mij af en toe veel tijd gekost.

– Ik ga een planning maken voor mijzelf waarin ik aangeef wanneer ik kan schrijven. Zo heb ik een beter beeld van de dagen die ik vol kan gebruiken en vooral ook een overzicht van welke dagen ik waarschijnlijk de wordcount niet ga halen. Daar kan ik dan beter op anticiperen. Ik vermoed dat het prettiger is om vooruit te lopen en niet steeds achter de feiten aan, zoals ik deze maand heb gedaan.

– Ik ga mijzelf tijdens het schrijven opsluiten in een kamer. Op mijn vrije dagen was het geen probleem, maar ik merkte in de avonden en weekenden dat het toch niet fijn is om te schrijven op mijn favoriete schrijfplek, namelijk de heerlijke hoek van mijn hoekbank. En dat wist ik ook wel van tevoren, maar daar zit ik gewoon graag en ik vind dat ook gezelliger. Maar laat dat laatste nou net niet zo handig zijn tijdens NaNoWriMo, haha.

– Ik ga vanaf het begin gelijk gebruik maken van zogenaamde schrijfsprints. Dan ga je in een bepaalde tijd, bijvoorbeeld 20 minuten, alles opschrijven wat in je opkomt over het onderwerp waarover je wilt schrijven. Dat heeft twee voordelen. Het helpt je goed om je wordcount omhoog te krijgen en het helpt om inzicht te krijgen in datgene waarover je wilt schrijven. Jammer genoeg ben ik er pas op 2/3 van de maand mee begonnen. Het heeft mij namelijk met heel veel dingen geholpen als ik weer eens even niet wist hoe ik verder moest of hoe ik mijn personages iets kon laten oplossen/doen/vinden enz.

Als ik deze dingen ga doen, heb ik het vermoeden dat ik een stuk verder moet komen, dan dat ik nu gekomen ben. Hoever is dat? Ik heb nu iets meer dan 35.000 van de in totaal 50.000 woorden geschreven. Daar ben ik totaal niet ontevreden mee, maar voor het oorspronkelijke doel is het niet genoeg.

Wat zijn mijn plannen na NaNoWriMo?

Ondanks dat ik het doel van 50.000 woorden niet heb gehaald, heb ik wel een ander doel van mijzelf gehaald. Namelijk; de eerste versie schrijven van een nieuw kinderboek. Hoe gaaf is dat? Ik kan in ieder geval zeggen dat ik een heel verhaal op het digitale papier heb gezet. Het liefst zou ik daar gelijk verder mee gaan, maar ik wacht er nog even mee. Dat heeft twee redenen.

Ten eerste is het goed dat ik het verhaal even laat rusten voordat ik er over een paar weken weer naar ga kijken. Dan zie ik namelijk gelijk al dingen die anders en beter kunnen. Nu zit ik er nog te dicht bovenop, het is nog te vers.

Ten tweede heb ik het plan om een ander manuscript dit jaar uitgever-klaar te maken, namelijk het verhaal waar mijn NaNoWriMo-verhaal een vervolg op is. Dit eerste verhaal is daar al bijna klaar voor, dus dat zou ik heel leuk vinden. En dan begint daarmee weer die spannende zoektocht naar een uitgever. Ik heb een hele leuke op het oog, waar het volgens mij perfect bij past, dus ik hoop dat zij net zo enthousiast zullen zijn als dat ik ben. Duim je met mij mee?

Grappig trouwens dat we wederom zo’n zelfde doel hebben. Allebei willen we nog dit jaar ons manuscript opsturen naar een uitgever. Nog een flinke klus te gaan en dan afwachten. Wacht maar af, Ellen, 2020 gaat ons jaar worden!

Wat ga ik nog meer doen?

Ik ben de eerste dagen van december bezig geweest met mijn website. Niet dat je daar aan de voorkant veel van ziet, maar ik ben daar weer eens echt ingedoken. Nu ben ik bijvoorbeeld erg aan het stoeien met het vinden van de goede plug-ins om mijn verouderde plug-ins mee te kunnen vervangen. Inmiddels ben ik al een jaar verder met mijn website, maar ik heb nog steeds het idee dat ik ontzettend veel moet leren. Hoe doe jij dat? Heeft iemand jou geholpen met het opzetten van je website of heb je dat net als ik helemaal zelf gedaan? Af en toe zou het fijn zijn als er iemand met verstand van websites bouwen met mij zou kijken. Ken je dat gevoel? Ondertussen stoei ik vrolijk verder 😉

Tot zover weer een brief van mij! Ik ben nu al benieuwd naar jouw reactie.

Tot snel!

Liefs, Sandy

 

Dit was weer zo’n leuke brief van Sandy. Ben je benieuwd naar de verhalen en blogs van Sandy? Neem dan eens een kijkje op haar website. Leuk!

Wat te doen na de NaNoWriMo?

Hey Sandy,

Wat leuk dat we elkaar al een half jaar ‘kennen’ 😉
En dat terwijl we elkaar nog nooit in levende lijve hebben gezien. Wordt tijd dat we elkaar eens in het echt gaan ontmoeten. Dat lijkt me wel een mooie manier om ons jubileum te vieren, haha.

JOUW VORDERINGEN TIJDENS DE NANOWRIMO

Ik had je blog inderdaad gelezen en gezien dat je momenteel wat achterstand hebt opgelopen. Dapper dat je ondanks deze tegenslag toch stug doorschrijft. Een planning is mooi, maar je moet er ook vanaf kunnen wijken. Het kan een handig hulpmiddel zijn om je aan het schrijven te houden. Je weet in ieder geval dat je de komende weken iets te doen hebt.

Wat je geschreven hebt, klinkt super leuk en spannend. Je verhaal over de avontuurlijke drieling in de Middeleeuwen dat een probleem moet oplossen; doet me meteen aan Kruistocht in Spijkerbroek  van Thea Beckman denken. Ik snap meteen wat je bedoelt; je ideeën en hoe je dit kunt uitvoeren, zodat je verhaal ook klopt. Zeker als je met verschillende tijden werkt, kan dit nogal eens lastig zijn.
Gelukkig ben je creatief genoeg en heb je fantasie genoeg om hiermee aan de slag te gaan en het probleem te tackelen.

DOELEN HALEN OF BIJSTELLEN?

Door onvoorziene omstandigheden (een ziek kind) heb je je niet aan het doel van 1667 woorden per dag schrijven kunnen houden. Dat is natuurlijk erg vervelend en niet zoals je dat gepland had. Je blijft er zelf vrij rustig en nuchter onder en doet je best om het op een andere manier alsnog te behalen. 2323 woorden per dag klinkt ook gelijk een stuk pittiger, moet ik zeggen.

Het is misschien begrijpelijk dat je denkt; ach, laat maar zitten, het lukt nu toch niet meer. Gelukkig heb je die instelling helemaal niet. Of het je lukt om aan het eind van november die 50.000 woorden te halen of niet, je hebt in ieder geval heel wat meer geschreven dan voordat je aan de NaNoWriMo begon.
Bijstellen kan altijd nog en zorgt wellicht voor een mindere focus. Nu je die 50.000 woorden voor ogen hebt, blijf je geconcentreerder toewerken naar je doel.

UITSTELGEDRAG

Ik heb zitten grinniken toen ik las dat je last had en hebt van uitstelgedrag. Voor mij helemáál niet herkenbaar 😉
Ik heb hier ook regelmatig last van. Vroeger op de middelbare school was het te gek voor woorden, maar ook nu nog betrap ik mezelf er regelmatig op dat ik aan het uitstellen ben. Daarentegen kan ik prima vooruit met een deadline. Dat was vroeger al zo. Als ik weet dat iets voor een bepaalde datum klaar moet zijn, dan lukt het me heel goed.

Dit kan komen doordat hetgeen ik wil gaan doen een behoorlijke klus is. Of omdat ik niet precies weet hoe ik het karwei aan moet pakken. Als ik uit mijn comfortzone stap, blijkt uitstelgedrag de kop op te steken, maar waarschijnlijk herken je dat.
Ook bij mij is het uiteindelijk goed gekomen, maar helemaal verdwenen is het uitstellen niet.

ANDERE DOELEN STELLEN

Wat goed dat je jezelf een aantal andere dingen had voorgenomen. Dingen waarvan je wist dat je ze makkelijker kon bereiken. Ik denk dat je aan het eind van de NaNoWriMo een mooie eerste opzet hebt voor een nieuw kinderverhaal. Een kinderboek telt meestal minder bladzijden dan een roman of thriller voor volwassenen, dus dat komt in die zin goed uit.

Ik vind het mooi dat je zo bewust nadenkt over bepaalde dingen die je graag wilt bereiken en daarvoor ook hard werkt.
Het gaat je zeker lukken om een heleboel van de door jouw gestelde doelen te behalen.
Hopelijk ook die 50.000 woorden, maar mocht dat niet zo zijn, is er nog niets aan de hand. Je hebt sowieso een goed conceptverhaal klaar, een aantal lessen van je schrijfcursus en een heleboel woorden in 30 dagen geschreven.

MIJN  VORDERINGEN

Ik heb mijn woorden niet ingevoerd in een systeem en zo mijn vorderingen bijgehouden. Komt doordat ik een beetje eigenwijs ben.
Ik wil het graag op mijn manier doen en deze uitdaging (NaNoWriMo) was voor mij dé ideale stok achter de deur om mijn manuscript te herschrijven.

Op dit moment zit ik over de helft van mijn oorspronkelijke manuscript en de maand is ook halverwege. Als ik op deze manier doorga, krijg ik het waarschijnlijk klaar voor 30 november. Het eerste gedeelte was meteen het meest lastige stuk om te herschrijven. Dat komt omdat ik in mijn originele manuscript veel overbodige informatie had staan. Dingen die echt specifiek over mijn werk op school gingen en die alleen mensen, die me kennen, herkennen en begrijpen. Voor een groter publiek was deze tekst niet perse nodig om mijn proces te snappen.
Update: Vandaag (26 november) heb ik mijn manuscript herschreven. Nu opnieuw de hele tekst doorlezen om te kijken of ik nergens fouten heb laten staan. JOEHOE!

WAT GEBEURT ER NA DEZE 30 DAGEN?

Ik denk dat ik de NaNoWriMo vooral gebruikt heb om mezelf te ‘dwingen’ aan het herschrijven te gaan en te blijven. Ik wilde voor het einde van 2019 het verbeterde en geredigeerde manuscript opsturen naar Droomvallei uitgeverij.

Ik vrees dat ik na 30 november even in een gat val. Deze hele maand staat namelijk in het teken van schrijfkilometers maken en na 30 dagen is, als het goed is tenminste, deze uitdaging gelukt.
Wat dan? Waarschijnlijk even nagenieten van het harde werken en daarna ga ik het herschrijven weer nakijken. Er blijven altijd foutjes achter. Daar heb ik dan nog een maand de tijd voor, voordat het richting uitgever gaat. En dan ‘fingers crossed’.

Wat ga jij doen na deze uitputtingsslag?
Heb je al andere (schrijf)plannen?

Ik lees het graag in je nieuwe brief. Tot die tijd; blijf volhouden en vooral…doorgaan!

 

Liefs Ellen

Het doel om 50.000 woorden te schrijven

Hoi Ellen,

Het is weer tijd voor een brief van mij. En weet je waar ik net toevallig achter kwam? We zijn inmiddels alweer een half jaar bezig met onze inspirerende briefwisseling. Wel een mini-jubileumpje, toch? 😉 En dan te bedenken dat we elkaar nog steeds niet in ‘real life’ hebben gezien. Best een unieke situatie, haha.

NaNoWriMo

Jij vroeg hoe het met mijn verhaal voor NaNoWriMo gaat en of ik nog een beetje op schema lig. Nou, misschien heb je inmiddels mijn blog daarover gelezen en is dit een beetje dubbelop, maar goed.

Het gaat goed met mijn verhaal. Mijn avontuurlijke drieling is momenteel in de Middeleeuwen, jaja ze kunnen door de tijd reizen, en moeten daar een probleem oplossen. Ik merk tijdens het schrijven wel dat mijn voorbereiding misschien wat te wensen over heeft gelaten. Misschien omdat ik het gewoon voor het eerst doe of misschien dacht ik dat het genoeg was. Of misschien heb ik het mijzelf iets te lastig gemaakt doordat ik in tegenstelling tot deel 1, waar dit verhaal een vervolg op is, niet zomaar van alles kan verzinnen, omdat ik aan een tijdsbeeld vast zit. Ik weet het; het was mijn eigen idee, maar toch… Toch zeg ik wel dat het goed gaat met mijn verhaal. De jongens zitten goed op schema. In tegenstelling tot mijn persoontje, haha.

Achter lopen op schema

Zoals jij zelf ook wel weet, moet je elke dag 1667 woorden schrijven om aan het einde het doel van 50.000 woorden te kunnen halen. Inmiddels heb ik door een kleine kink in de kabel, mijn jongste is de afgelopen week ziek geweest, een heel aantal dagen mijn doel niet kunnen halen. Resultaat: een grote achterstand. Maar ik laat mij koppie nog niet hangen hoor, daarvoor is deze schrijfuitdaging veel te leuk. Wel heb ik uitgerekend dat ik vanaf nu 2323 woorden per dag moet schrijven om alsnog mijn doel te halen. De kans om het te halen is dus wel kleiner geworden, maar ik blijf het gewoon proberen.

Mijn doel kunnen halen zonder NaNoWriMo te halen

Huh? Hoor ik je denken. Hoe zou je nu je doel kunnen halen zonder het doel van 50.000 woorden te halen? Dat kan best hoor. Ik had mijzelf namelijk een aantal doelen gesteld, heel stiekem, en die doelen hadden niet allemaal wat te maken met het aantal woorden.

Ik had mijzelf voorgenomen om:
– een eerste versie te schrijven van een nieuw kinderboek. Gelukkig zijn kinderboeken een heel stuk dunner dan de gemiddelde roman. Als ik dus de 25.000 woorden al zou halen, dan heb ik waarschijnlijk die eerste versie af. En dan zou ik dit eerste doel al hebben behaald.
– een aantal lessen voor mijn schrijfcursus te schrijven. Dit is een doel dat ik nog steeds kan halen.
– de uitdaging van 50.000 woorden aan te gaan. Zolang ik nog steeds (bijna) elke dag mijn uiterste best doe om zoveel mogelijk woorden te schrijven, ben ik nog steeds goed bezig met deze uitdaging.
– de 50.000 woorden te halen. Oké toegegeven, dit doel kan nog best wel eens moeilijk gaan worden. Niet dat ik nu al wil zeggen ‘het is kansloos’, maar de uitdaging is in ieder geval een heel stuk moeilijker dan toen ik eraan begon. Maar wie weet…

Of moet ik mijzelf een nieuw doel stellen?

Door het achterlopen schoot ook de volgende gedachte door mijn hoofd: Zal ik voor mijzelf een nieuw doel stellen? Zal ik het doel op 25.000 woorden zetten?
Toch wil ik dit niet doen. Ik ken mijzelf namelijk wel een beetje. Ik ben iemand die een deadline nodig heeft. Als voorbeeld: afgelopen week moest ik over alle leerlingen in mijn klas een vragenlijst invullen. Daar had ik een week de tijd voor en wanneer heb ik het gedaan? Vrijdagmiddag na school. Dit is één voorbeeld, maar ik kan er veel meer noemen. Uitstelgedrag heet dat, geloof ik. Tegenwoordig komt het in 95% van de gevallen wel goed en red ik het precies op tijd.
Toen ik nog op de middelbare school zat, heeft deze eigenschap mij echter nog wel eens in de problemen gebracht. Je zou kunnen zeggen dat ik er inmiddels beter in ben geworden, haha.

Uitstelgedrag en het doel om NaNoWriMo te halen

Doordat ik weet dat ik goed ben in dingen op het laatste nippertje redden, wil ik het doel van 50.000 woorden voor NaNoWriMo nog helemaal niet opgeven. Wel heb ik in mijn achterhoofd een klein stemmetje dat mij er voor waarschuwt dat ik een achterstand van duizenden woorden echt niet even in de laatste dagen van de maand kan goedmaken. Het enige lichtpuntje is dat 30 november op een zaterdag valt. Lieve familie en vrienden, waarschijnlijk sluit ik mijzelf deze dag op en ben ik niet meer bereikbaar. En in het ergste geval smokkel ik de zondag erachteraan onder het kopje 31 dagen is tenslotte ook nog ‘in een maand’. Haha, we gaan het zien.

Tot zover weer mijn brief. En ik kijk gelijk al uit naar jouw reactie.

Spreek je snel weer!

Liefs, Sandy

 

Wat een leuke, enthousiaste brief weer! Ik ben gelijk in de spreekwoordelijke pen geklommen om een antwoord te schrijven. Dat komt volgende week online. Wil je in de tussentijd nog meer inspirerende blogs en verhalen van Sandy lezen? Klik snel hier!

De nieuwe uitdaging die NaNoWriMo heet

Hey Sandy,

Ja, de drukste tijd van het jaar in schrijversland. Ook ik ben de uitdaging aangegaan om mee te doen aan de NaNoWriMo, maar dan wel op mijn eigen manier.
Natuurlijk kwam het ‘moordverhaal’ er tussendoor en heb ik daar ook veel tijd aan gespendeerd. Het verhaal bedraagt uiteindelijk 10.000 woorden, dus een deel heb ik er al opzitten.

JOUW ERVARINGEN MET HERSCHRIJVEN

Je schrijft dat ik goed moet onthouden dat je een beginnend schrijfster bent en dat jouw manier niet dé manier is. Ik weet dat jij en ik allebei nog maar net komen kijken op schrijfgebied, maar ik vind dat dat niet uitmaakt.

Bovendien denk ik dat er géén manier is. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. Wat voor de één werkt, hoeft voor de ander absoluut niet prettig en uitvoerbaar te zijn. Iedere schrijver zal zijn of haar eigen methode ontwikkelen. Toch denk ik dat het heel waardevol kan zijn om van andere schrijvers te leren. Al pik je er maar één tip uit die voor jou werkt, dan is dat al winst, ja toch?

Ik was in ieder geval erg blij met jouw brief. Ik heb echt dingen gelezen waarvan ik denk: oh, dat is een goede tip. Die ga ik gebruiken. Dank je wel daarvoor.

HERSCHRIJVEN IS EEN VAK OP ZICH

Ik ben het helemaal met je eens, wanneer je zegt dat je pas ‘op de helft’ bent als je je verhaal ‘af’ hebt. Het herschrijven is een tijdrovend karwei en er kan nog heel veel veranderen aan je manuscript. Zo kun je soms hele hoofdstukken of paragrafen schrappen, omdat ze niet lekker lopen of weinig toevoegen.

Het is ontzettend moeilijk om dingen te schrappen. Je bent tenslotte niet voor niets zo lang bezig geweest met het schrijven. Om het dan alsnog weg te halen, kan soms echt pijn doen. Zoals je zelf al schrijft: Kill your darlings. (NB: een goede tip om geschrapte hoofdstukken of paragrafen te bewaren in een apart document. Misschien kun je er iets nieuws mee maken. Sowieso leuk om het later nog eens te kunnen teruglezen).

JE BENT PAS KLAAR ALS HET GEDRUKT WORDT

Terecht schrijf je dat je niet klaar bent, wanneer je je manuscript herschreven hebt. Hoe vaak je het ook leest, je leest iedere keer opnieuw dingen die je wilt aanpassen. Ik weet nog dat ik mijn manuscript wel 20 keer heb gelezen en iedere keer zag ik foutjes of paste ik dingen aan.

Ik denk dat het zo blijft. Hoe vaker je terugleest, hoe meer dingen je ziet en wilt aanpassen. Of je ziet het juist niet en leest over fouten heen, omdat je het al zo vaak hebt gelezen. Dan ben je er een beetje blind voor geworden.

MIJN ERVARINGEN EN AANPAK MET HERSCHRIJVEN

In je brief vroeg je hoe ik te werk ga?
Eerlijk gezegd heb ik niet echt een manier, geloof ik. Ik doe maar wat, haha. Ik lees het opnieuw door en zie dan vaak dingen die ik beter anders kan doen.
Met korte verhalen is dat niet zo’n probleem, maar met een groot project wel.

Ik ga deze maand een begin maken met het herschrijven van mijn verhaal ‘Er was eens…een juf’. Dat kost tijd, heel veel tijd. Ik moet met een heleboel dingen rekening houden. In mijn hoofd heb ik wel een idee hoe ik wil dat het gaat worden. Nu zal de praktijk uitwijzen of het ook zo zal gaan.

MEZELF AFSLUITEN EN GAS EROP…

Het begin is gemaakt. Ik heb natuurlijk een fijn document ontvangen waar ik dankbaar gebruik van maak. Bomvol tips, op- en aanmerkingen om mee aan de slag te gaan. Toch zal ik zelf aan de bak moeten. Ik ga mijn verhaal anders opzetten en indelen.

Veel dingen die ik in mijn eerste manuscript heb gebruikt, kunnen eruit. Het zijn voorvallen of situaties, die vooral voor mezelf leuk of interessant zijn, maar voor de lezer waarschijnlijk niet veel meerwaarde hebben. Simpelweg omdat ze mij niet kennen of omdat het niet relevant is voor het uiteindelijke verhaal.

Ik merk dat ik het lastig vind om consequent te blijven schrijven. Ik raak afgeleid en zie leuke, nieuwe dingen voorbij komen, waar ik dan ook mee aan de slag ga.
Het liefst zou ik mezelf een tijdje opsluiten met mijn kladblok en pen en alleen maar schrijven. Natuurlijk is dat een beetje onzin, want dat kan ik nu ook doen. Het is een kwestie van prioriteiten stellen. Misschien is het uitstelgedrag, omdat ik het lastig vind wat weg te laten en wat toe te voegen.

JUST DO IT!

Sinds afgelopen maandag (11 november) heb ik een flink begin gemaakt met mijn manuscript. Alles wat ik tot dusver op papier had gezet, heb ik in een document getypt. Nu ga ik verder aan het schaven. Stukjes tekst toevoegen, paragrafen schrappen en de tekst redigeren aan de hand van het document dat ik van Janneke ontvangen heb.

Ik hoop deze en volgende week een heel eind te zijn met het herschrijven.
Wel heb ik gemerkt dat wanneer een en ander een beetje vorm begint te krijgen, ik ook meer lol krijg in het schrijven en schrappen. Dat je al iets van het eindresultaat kunt zien. Het motiveert mij in ieder geval om lekker door te werken.

Het weer speelt ook een rol. Als het buiten donker en somber is, lukt het me veel beter om geconcentreerd aan het werk te zijn én blijven. Dan voel ik me echt in mijn element.
Hoe zit dat bij jou? Is jouw concentratie beter wanneer het slecht weer is? Of maakt het geen verschil wat voor weer het is?

Ik ga snel verder met herschrijven.

Hoe vordert jouw verhaal? Zit je nog op schema? Valt het mee of tegen? Ik ben erg benieuwd naar je ervaringen…

Geniet van je schrijfavonturen en tot snel.

Liefs Ellen

Het herschrijven van je manuscript: hoe doe je dat eigenlijk?

Hoi Ellen,

Dit keer schrijf ik je een brief in één van de drukste schrijfmaanden van het jaar. We zijn allebei begonnen met de NaNoWriMo en dat naast alle andere schrijfprojecten die we hebben lopen. We hoeven ons in ieder geval niet te vervelen. Dat is duidelijk!

Vorige keren schreven we over de feedback van onze proeflezers en jij vroeg aan mij hoe ik het herschrijven van mijn manuscript aanpak. Ik ga proberen jouw vragen aan mij te beantwoorden. Onthoud alsjeblieft wel goed dat ik maar een beginner ben en dat mijn manier zeker niet dé manier zal zijn. Maar dat weet je wel, haha.

Herschrijven van je manuscript

Ik moet als eerste zeggen dat ik wat gemengde gevoelens heb wat betreft het herschrijven van mijn manuscripten, maar ik heb inmiddels al geleerd dat ik daar niet de enige in ben. Op het moment dat je je verhaal ‘af’ hebt en je de slotwoorden hebt getypt, weet je dat je nog lang niet klaar bent. Dat klinkt voor mensen die niet schrijven misschien een beetje vreemd, maar ik heb zelfs het idee dat je nog niet eens op de helft bent van je ‘boek’. De ene schrijver zal het herschrijven heel leuk vinden om te doen en de ander vindt dat het ergste onderdeel van het schrijven. Ikzelf zit daar een beetje tussenin. Aan de ene kant vind ik het leuk, omdat ik zie dat het verhaal er echt beter van wordt en wie wil dat nou niet, maar aan de andere kant wil ik ook wel met iets nieuws beginnen; ik was tenslotte ‘klaar’…

Hoeveel tijd gebruik ik voor het herschrijven?

Dat is weer zo’n goede vraag van jou. Ik denk namelijk dat het heel erg verschillend is. Zijn het kleine typfouten die je moet verbeteren of moet je je rode lijn in je verhaal aanpassen? Dat laatste betekent namelijk dat elke verandering die je ergens maakt, wel door het hele verhaal consequent moet worden doorgevoerd. Terwijl de typfouten makkelijk en snel te veranderen zijn, maar dan moet je wel weten dat ze er zijn. Al met al ben ik wel een hele tijd bezig met het herschrijven.

Hoe pak ik het herschrijven aan?

Het eerste wat ik doe, is kijken welke dingen ik aan de rode lijn van mijn verhaal wil veranderen. Is er bijvoorbeeld een karaktereigenschap van een personage die ik pas later in het verhaal heb bedacht? Die moet dan ook in het begin naar voren komen. Is de interne motivatie van mijn personage(s) wel goed genoeg? Zo nee, dan moet ik dat versterken en wellicht later in mijn verhaal nog een paar keer duidelijker naar voren laten komen. Dit ben ik momenteel aan het doorvoeren in mijn manuscript. Ja, ja, ik ben nu ook aan het herschrijven. Dat soort dingen doe ik het eerst.

Kill your darlings

Daarna ga ik kijken naar de lengte van de hoofdstukken en de scènes. Zijn die niet te lang? Of zijn ze überhaupt wel nodig om het verhaal te kunnen volgen? Daar komt het bekende ‘schrijven is schrappen’ of ‘kill your darlings’ om de hoek kijken. Ik heb uit mijn eerdere versies complete scènes verwijderd, omdat het op die plek uiteindelijk helemaal niet paste in het verhaal of ik heb ze ingekort, omdat het veel te langdradig was. Gelukkig zie je dat je manuscript daar flink van opknapt, maar soms doet het wel een beetje pijn. De stukken die ik in dat manuscript niet meer vind passen, bewaar ik in een los document. Zo kan ik ze altijd op een ander moment gebruiken als ik zou willen. In de praktijk gebeurt dit waarschijnlijk niet zo vaak, maar het gaat mij om het idee.

Herschrijven op de details

Als ik alles heb gecheckt en veranderd wat hierboven staat, ga ik herschrijven op de details. Dan let ik extra goed op de leestekens en spelling van woorden. Ook de zinsopbouw neem ik dan onder de loep. Dat vergt namelijk een hele andere manier van kijken. Op zo’n moment hoef je die grote lijn helemaal niet meer in de gaten te houden of erop te letten dat je personages wel goed genoeg uit de verf komen. Het is op dat moment het belangrijkste dat alles wat jij letterlijk hebt getypt, wel helemaal correct is. Dit is het laatste wat ik doe tijdens het herschrijven.

Ben je dan klaar?

Dit is niet een vraag van jou, maar eentje die ik erin wil gooien. Wat ik doe als ik klaar ben, is het manuscript even laten liggen (of natuurlijk naar mijn proeflezers sturen). Ik neem er op die manier letterlijk een beetje afstand van. Als je aan het herschrijven bent, zit je er echt met je neus bovenop en dan zie je niet alles meer even goed.

Na een tijdje, en dat zal per schrijver verschillen, pak ik mijn manuscript erbij. Meestal print ik het uit, omdat ik merk dat ik er dan weer hele andere dingen uithaal. En vervolgens lees ik het hele verhaal achter elkaar door. Eventueel schrijf ik verbeteringen in de kantlijn. Deze laatste check is ook fijn om te ervaren of het verhaal wel loopt. Bij het herschrijven ben ik vaak hoofdstuk voor hoofdstuk bezig en nu lees ik het verhaal dan dus achter elkaar door. Voor mij werkt dit heel fijn.

Hoe ga jij om met het herschrijven van je manuscript?

En natuurlijk ben ik ook weer benieuwd hoe jij dit doet. Ik weet dat je tijdens de NaNoWriMo bezig bent met het herschrijven van je boek. Hoe pak je dat aan? Dat is natuurlijk ook weer net een beetje anders, omdat dat verhaal allang gepubliceerd is geweest. Gaat het herschrijven dan ook anders of eigenlijk niet?

Ik hoop weer snel van je te horen! Tot de volgende keer!

Liefs, Sandy

Wederom een heerlijk inspirerende brief van Sandy met veel waardevolle tips. Op haar website kun je nog veel meer leuke en inspirerende verhalen en blogs lezen. De moeite waard! 

FEEDBACK EN DAN?

Ha Sandy

Op de eerste plaats: bedankt voor je felicitatie! Ik ben heel trots op het feit dat ik mag meewerken aan het maken van lesmateriaal voor VWO4 studenten.
Het gaat een hele uitdaging worden, dat kan ik je vast verklappen.

JOUW PROEFLEZERS

Fijn dat je het een goed idee vond om het eens te hebben over het ‘gebruiken’ van proeflezers. Dankzij de tips in jouw brief heb ik een heel goed beeld gekregen van jouw werkwijze. Erg leuk en inspirerend om te lezen hoe jij te werk bent gegaan.

Wat grappig om te lezen dat je aan kinderen uit je klas gevraagd hebt of ze je manuscript wilden lezen en er een eerlijke mening over mochten geven. Dat zal niet makkelijk geweest zijn, althans voor sommige kinderen. Zoals je zelf ook schrijft; kinderen voelen zich ontzettend loyaal naar de leerkracht en zullen dus moeite hebben met het geven van kritiek (mocht dat het geval zijn, natuurlijk).

TIPS WAAR IK ZEKER IETS MEE KAN

Je schrijft dat het verstandig is om iemand, die objectief is, naar je manuscript te laten kijken. Dat je, na tientallen keren het verhaal gelezen en herschreven te hebben, op een gegeven moment geen fouten meer kunt ontdekken in je tekst. Dat herken ik. Je kunt inderdaad over de kleinste details lezen. Een spellingfout die je zelf niet meer ziet, maar die een ander er meteen uit haalt.

Ook is het belangrijk dat je de juiste mensen voor het lezen van je verhaal vraagt. Je geeft goede en duidelijke voorbeelden. Het klinkt misschien logisch, maar het is zeker een goed advies dat je zeker moet gebruiken.

BELANGRIJK OM GOEDE FEEDBACKVRAGEN TE STELLEN

Ik vond het een super goed idee om, als je volwassenen of kinderen vraagt, je vraagstelling zo aan te passen, dat ze toch kritisch durven te zijn. Alleen dan op een ander gebied. Het is inderdaad zo dat wanneer je een goede bekende vraagt, hij of zij het lastig zou kunnen vinden om kritiek te leveren op je verhaal. Simpelweg omdat diegene je niet wil kwetsen.

Jouw tip is om een andere vraag te stellen, die over het verhaal gaat en waaruit jij vervolgens informatie haalt die je weer kunt gebruiken voor het verbeteren van je verhaal. Heel goede tip!

HULP (INSCHAKELEN) VAN EEN PROFESSIONAL

Jij hebt het geluk dat je in je vriendenkring een ‘echte’ schrijfster hebt, die weet waar ze het over heeft en die jou dus perfect kan begeleiden in het herschrijven van je manuscript. Daar zou ik ook zeker dankbaar gebruik van maken. Nadeel is misschien dat zij het zelf zo druk heeft met haar eigen schrijfwerk, dat je nog wel eens moet wachten.

Het is uiteraard wel een goede tip om, wil je het echt gedegen aanpakken, hulp in te schakelen van een professional. Natuurlijk is het hierbij wel belangrijk dat je de middelen daarvoor hebt en je moet je ook afvragen of je het er voor over hebt. Aan die hulp hangt namelijk ook een prijskaartje.

Maar zoals bij veel dingen geldt ook hiervoor; je moet bereid zijn te investeren. Zeker als je daadwerkelijk je verhaal een kans wilt geven.

WAT TE DOEN MET FEEDBACK VAN JE PROEFLEZERS

Je schrijft, terecht denk ik, dat je kritisch moet kijken naar de feedback van je proeflezers. Het kan soms best lastig zijn, wanneer iemand een stuk uit je verhaal bagger vindt en zegt dat het er beter uit kan. Om een voorbeeld te geven. Toch moet je die feedback niet als vernietigende kritiek zien, maar als een advies. Jij zit namelijk zo in je verhaal, dat voor jou alles wat erin staat vanzelfsprekend en logisch is. Dat hoeft het voor die ander helemaal niet te zijn. Sterker nog; misschien is dat éne stukje tekst helemaal niet logisch en kan het er beter uitgehaald worden.

Niet voor niks vinden je proeflezers er iets van. Jij moet daar je voordeel mee doen. Juist dankzij de tips en opmerkingen van je proeflezers kun je aan de weet komen hoe het verhaal op anderen overkomt. Wat er verbeterd kan worden of wat weggelaten kan worden of moet worden toegevoegd.

NU MIJN ERVARINGEN MET PROEFLEZERS

Een terechte vraag van jou is hoe het met mij zit: heb ik gebruik gemaakt van proeflezers? Wie zijn dat dan? Waar vind ik ze? Ga ik ze in de toekomst weer vragen en meer vragen, waarop je graag een antwoord wil, haha. Heel goed. Ik ben ook altijd erg nieuwsgierig, omdat ik graag dingen leer en het interessant vind hoe dingen bij anderen werken.

Ik heb bij mijn boek ‘Er was eens…een juf’ zeker gebruik gemaakt van proeflezers. In eerste instantie stond ik er eigenlijk niet eens bij stil dat het ‘proeflezers’ waren. Achteraf is het fijn geweest dat ik hun mening heb gehoord. Daar kon ik zeker wat mee doen.

HOE GA IK EEN VOLGENDE KEER OM MET PROEFLEZERS?

In mijn geval ging het om mensen die dicht bij me stonden. Hun oordeel was dus zeer gekleurd. Al kan ik wel zeggen dat mijn man en mijn broer écht kritisch zijn en ook zeker aanmerkingen hadden.
Mijn broer heeft in dit hele verhaal een grote rol gespeeld en nog steeds. Hij is een fervent boekenlezer en heeft een goed taalgevoel. Bovendien is hij, door het vele lezen, creatief in zijn denken. Dat helpt mij echt vooruit.

Mocht ik een young adult verhaal gaan schrijven, ga ik zeker op zoek naar kinderen in de leeftijd van 12 tot 18 jaar om mijn verhaal aan te laten lezen. Hun oordeel is dan zeker van belang en kan mij helpen hen beter te begrijpen en waar stukken tekst zitten die aangepast kunnen worden.

Zover is het echter nog niet. Ik ben nog wel een tijdje druk met het herschrijven van mijn eerste manuscript en met het schrijven van het moordverhaal.
Als ik klaar ben met herschrijven, mag ik het nogmaals naar de persoon sturen, die voor de Schrijversacademie mijn manuscript heeft gebruikt om te redigeren. Heel lief van haar!

Nu mijn volgende vraag:
Hoe ga je om met het herschrijven van je manuscript? Welke stappen zet je? Hoeveel tijd trek je daarvoor uit? Wat is jouw plan van aanpak? Of heb je niet echt een gestructureerd plan hiervoor?

Het klinkt allemaal simpel: zo, nu ga ik het verhaal ‘even’ herschrijven. Maar de waarheid is, dat dat misschien een nog wel grotere klus is. Tenminste, dat vind ik.
Hoe denk jij daarover? Is het een idee om het daarover te hebben?

Ik ben, zoals altijd, weer benieuwd naar jouw brief.

 

Liefs, Ellen

Proeflezers

Hoi Ellen,

Om te beginnen wil ik je feliciteren met het winnen van een schrijfwedstrijd. Hoe gaaf is dat?! Je mag een verhaal schrijven dat ook echt gebruikt gaat worden als lesmateriaal voor studenten. Een mooier compliment is er haast niet. En in jouw geval, met jouw verleden, vind ik het ook wel wat moois hebben – van lesgeven naar lesmateriaal schrijven.

Proeflezers

In jouw vorige brief gaf je aan dat we misschien wel eens het begrip proeflezers kunnen bespreken. Dat vind ik eigenlijk wel heel erg leuk, want een schrijver kan in mijn ogen niet zonder proeflezers. Zelf kun je namelijk vinden dat iets helemaal geweldig is, maar na zoveel tijd aan je manuscript gewerkt te hebben, ben je zelf niet echt objectief meer. Niet dat je ooit objectief over je werk kunt zijn natuurlijk. Maar ik denk dat je op een gegeven veel last hebt van blinde vlekken. Je ziet dingen gewoonweg niet meer, omdat je er te dicht op zit. En dan heb ik het over zowel inhoud als uitvoering. Zelfs stomme spellingfouten zie ik dan niet meer, terwijl ik best durf te zeggen dat ik aardig kan spellen. Als juf moet ik wel, hihi. Wanneer een proeflezer mij daar dan op wijst, kan ik echt denken: hoe heb ik dat niet gezien?

Hoe vind je proeflezers?

Jij vraagt je af hoe je proeflezers vindt. Dat is een goede vraag. Ik denk dat het afhangt van het onderwerp waarover je schrijft en de doelgroep. Als je een Young Adult verhaal hebt geschreven, dan moet je niet je tachtigjarige buurvrouw vragen om te gaan proeflezen. Als je een verhaal over draken hebt geschreven, moet je niet je neef vragen die graag waargebeurde verhalen leest. Het kan natuurlijk wel, maar deze mensen zullen je niet goed kunnen helpen met de inhoud, omdat ze hun interesses ergens anders hebben liggen.

In mijn geval schrijf ik voor kinderen. Het is dan heel fijn dat er kinderen zijn die mijn verhaal willen lezen, dat is namelijk mijn doelgroep. Maar dat maakt het ook lastig. Ik heb als juf een klas vol potentiële proeflezers, maar die kennen mij natuurlijk. Zijn het dan wel goede proeflezers?

Verder ken ik ook veel mensen met kinderen. Ook dat zouden proeflezers kunnen zijn. De vraagt blijft natuurlijk of het slim is om die te vragen.

Hoe betrouwbaar is het oordeel van je proeflezers?

Het vragen van proeflezers heeft een duidelijk doel: je wilt weten of je een goed manuscript geschreven hebt. Het oordeel van je proeflezers is dus heel belangrijk. Maar de vraag is: hoe betrouwbaar is het? En dat ligt er helemaal aan wie je vraagt. Je kunt iemand vragen, waarvan je weet dat hij of zij positief zal zijn en dat is leuk om te horen, maar echt nuttig is het niet. Je kunt dus beter iemand vragen waarvan je weet dat hij/zij ook kritiek durft te geven. Want laten we eerlijk zijn; geen enkel manuscript is gelijk perfect. Zelfs de beste schrijver zal iets hebben aan een kritische proeflezer.

Bij mij gaf dat al gelijk een probleem. Want ja, ik heb een klas vol proeflezers, maar nee, echt heel eerlijk zullen ze niet durven zijn tegen mij. Het moet wel een heel sterke leerling zijn, die zijn juf durft te vertellen dat het verhaal helemaal niks is. Heel betrouwbaar zal hun oordeel niet zijn. Toch heb ik vorig jaar mijn verhaal wel laten proeflezen door een paar leerlingen die dit graag wilden. Ik heb daarbij alleen een ander doel gesteld. Aan hen heb ik bijvoorbeeld gevraagd wanneer ze erachter kwamen wie de dader was in mijn detectiveverhaal (daar kunnen ze namelijk niks onaardigs mee zeggen, maar het was wel heel handig voor mij om te weten). Met dit soort inhoudelijke vragen, konden ze mij ook helpen.

Feedback van proeflezers

Ik had de mazzel dat ik ook een paar proeflezers had die mij helemaal niet kenden. En die dan dus ook niet het gevoel hadden, dat ze aardig tegen mij moesten zijn. Als het goed is natuurlijk. Van die proeflezers heb ik feedback gekregen waar ik echt wat aan had. Zo mocht het hier en daar best wat spannender. Haha, altijd leuk om te lezen. Ik had namelijk best zitten stoeien met hoe spannend het mag zijn in een kinderboek, maar blijkbaar mag het best enger. Leuk! Alhoewel het er dan wel aan lijkt te liggen waarmee ik het enger maak. Daar waren de meningen over verdeeld.

Gelukkig waren de meningen van mijn proeflezers wel allemaal positief. Misschien heb ik inhoudelijk niet altijd even veel aan de feedback van de kinderen, maar het feit dat ze het een leuk verhaal vonden om te lezen, is natuurlijk al winst. Het is in ieder geval geen bagger, haha.

Ga je het manuscript nog veranderen na het proeflezen?

Dat lijkt mij wel verstandig. Natuurlijk moet je wel kijken of je het eens bent met de feedback. Dingen waarvan jij zelf vindt dat het goed is,  die je met een bepaald doel zo hebt geschreven of waarvan je de mening van de proeflezer niet deelt, die kun je hetzelfde houden. Meningen verschillen nu eenmaal. Wel moet je je afvragen waarom je proeflezers sommige dingen minder goed vinden of anders zouden willen zien. De kans is namelijk groot dat zij niet de enigen zullen zijn die het zo zien en is een verandering misschien wel verstandig.

De kans is echter groter dat je na het horen van de feedback zult denken: daar zit wel wat in. Het is dan wel slim om nog een keertje naar je manuscript te kijken.

Zo heb ik naast mijn jonge proeflezers ook iemand die met mij meeleest en die echt verstand heeft van schrijven. Ze is namelijk zelf ook een schrijfster. En ondanks dat diegene mij goed kent, durft ze ook kritiek te geven en heb ik al heel veel van haar geleerd. Ik kan zeggen dat mijn manuscript er alleen maar beter van is geworden. Mijn tip is dan ook: neem je proeflezers serieus!

En jij?

Ik ben nu natuurlijk ook nieuwsgierig naar jou en jouw proeflezers. Heb jij ook al gebruik gemaakt van proeflezers? En zijn dat dan bekenden van jou? En wat heb je met hun feedback gedaan? Of misschien heb je nog geen gebruik gemaakt van proeflezers… Waarom dan niet? Allemaal vragen…

Ik ben benieuwd naar jouw brief straks. Tot snel!

Liefs, Sandy

Leuke brief weer. Ik heb nu al zin om het antwoord te schrijven. Nog even geduld, haha! 
Wil je meer leuke en interessante verhalen van Sandy lezen? Neem dan zeker eens een kijkje op haar website. De moeite waard!

SCHRIJFKILOMETERS MAKEN

Hey Sandy,

Wat leuk om te lezen dat je zo blij werd van mijn complimenten. Ze zijn echt gemeend. Ik waardeer je tips heel erg en houd ze zeker in mijn achterhoofd bij het schrijven van een nieuw verhaal.
Het kan namelijk verhelderend werken, wanneer iemand met een frisse blik dingen beschrijft of uitlegt. Vaak zit je zelf in een soort cirkeltje en doe je dingen omdat je het altijd zo doet. Wat niet perse wil zeggen dat dat goed is. Integendeel. Een andere kijk op dingen zorgt dan voor een welkome afwisseling en houd je scherp.

SCHRIJVEN ONDER TIJDDRUK

Wat stoer dat je door het meedoen aan een schrijfwedstrijd een heel manuscript op papier hebt weten te zetten. Ik herken wel wat je schrijft. Het is eerst de vraag of je überhaupt een idee krijgt en daarna moet je het idee uitwerken binnen een bepaalde tijd.

Ook het overslaan van een uitdaging, of in dit geval een schrijfwedstrijd, klinkt bekend in de oren. Het liefst zou ik eigenlijk vooraf de uitslag van de wedstrijd willen weten, zodat ik de afweging kan maken of het zin heeft om mee te doen. Zoals bij veel dingen wil ik het liefst winnen. Jammer genoeg, of juist niet, weet je van te voren niet of je een redelijke kans maakt om de wedstrijd te winnen.
Dat is misschien maar goed ook, anders zou ik nooit meedoen, haha!

IEDER ZIJN EIGEN MANIER

Ik snap wel dat je het grappig vindt hoe ik heel schools mijn woorden tel. Ik ben ermee begonnen toen ik met mijn opleiding startte. Vanaf dat moment kreeg ik namelijk te maken met een maximum aantal woorden.

Zelf ben ik meer van het maken van kilometers, kortom; ik moest nu dingen gaan schrappen. Zoals het gezegde: ‘Schrijven is schrappen’. Dat was voor mij in ieder geval een hele uitdaging. Anderen hebben misschien juist moeite om veel woorden op papier te krijgen, ik heb moeite om dingen weg te laten.

Gelukkig mag iedere schrijver op zijn eigen manier invullen hoe hij of zij graag schrijft. Voor de een is dat uitgebreid voorwerk doen en veel dingen uitschrijven en voor een ander ontstaat het tijdens het werken aan een verhaal. Soms misschien een combinatie of een afwisseling hierin. Niets hoeft, alles mag. En dat is nou wat ik zo heerlijk vind aan schrijven. Ik laat me nu eenmaal liever niet teveel voorschrijven. Sommige mensen noemen het eigenwijs 😉

ONZE NIEUWE SCHRIJFUITDAGING

Ik was eigenlijk blij verrast met jouw NaNoWriMo uitdaging. Ik had ‘m vorig jaar ook voorbij zien komen, maar wist nog niet wat ik zou willen schrijven. Vandaar dat ik de uitdaging aan me voorbij heb laten gaan.

Tot dit jaar. Jij schreef erover in één van je vorige brieven en het begon meteen te kriebelen bij mij. Dit was waarschijnlijk precies het zetje dat ik nodig had om aan mijn nieuwe versie van ‘Er was eens…een juf’ te beginnen.
Hiermee beantwoord ik meteen je vraag waaraan ik wil schrijven. Gaaf dat jij aan het vervolg op je eerste manuscript wilt werken. Met deze uitdaging gaat het je vast lukken om daarmee een heel eind te komen.

Ik ga je idee zeker niet vervloeken. Ik merk dat ik het prettig vind om een soort deadline te hebben. Die digitale schop onder mijn kont heb ik nodig om tot actie te komen. Ik zal waarschijnlijk niet de enige zijn die dat op z’n tijd kan gebruiken.

We gaan elkaar zeker stimuleren om onze schrijfkilometers te halen in de maand november. Let’s do this!

HET SCHRIJVEN VAN EEN SCHRIJFHANDLEIDING

Ja, een schrijfhandleiding schrijven is toch wel een echte wens, merk ik. Eerst wil ik echter nog zoveel mogelijk informatie tot me nemen om er daarna dan mijn eigen draai aan te kunnen geven.
Inderdaad, het liefst in de vorm van een praktisch én leuk werkboek, waardoor schrijvers in spé meteen uitgedaagd worden om de opdrachten uit te voeren. Ik denk dat je hiermee meer bereikt dan met een heleboel informatie (maar dan spreek ik namens mezelf).

JOUW TIPS OP HET GEBIED VAN ‘SCHRIJF’BOEKEN

Ik heb de ‘bestseller schrijven voor dummies’ meteen gedownload en ga ‘m zeker eens lezen. Al vind ik het jammer dat ik ‘m niet kan printen, dat leest net wat fijner dan op een beeldscherm.
Het andere boek dat je als tip geeft, ken ik nog niet. Eerst maar eens even de andere boeken lezen en op een later tijdstip kan ik dit boek altijd nog gaan lezen. Super fijne tips, dank je wel daarvoor.

Ik vind het trouwens fijn om te lezen dat jij het ook prettig vindt om boeken over schrijven te lezen. Heeft misschien ook wat te maken met onze juffenachtergrond? Dat je het liefst zoveel mogelijk over het onderwerp weet en je jezelf er als het ware in specialiseert. Zomaar een gedachte, hoor.

JOUW DROMEN EN WENSEN

Het lijkt mij ook echt te gek om een boek te mogen schrijven als geschenk voor de Kinderboekenweek. Wat je al schrijft; je hebt dan onmiddellijk een enorm bereik. Zo’n boek wordt toch heel vaak gelezen.

Een uitgever vinden en je boek laten uitgeven is ook één van je (schrijf)dromen. Je weet in ieder geval dat het verhaal in de smaak valt, gezien de reacties van je proeflezers. Dat belooft wat…
Hoe gaaf zou het inderdaad zijn om je eigen kinderboek in handen te hebben en te weten dat heel Nederland je verhalen nu kan lezen. Jij en ik weten allebei maar al te goed hoe belangrijk het is voor de jeugd (en ook voor volwassenen trouwens) om te lezen. Als je daar een bijdrage aan kunt leveren, zou dat heel gaaf zijn.

Een vertaling van je verhaal of zelfs het verfilmen van je boek zijn wensen die ik ook met mijn verhaal heb. Grappig om te lezen hoe we allebei groots dromen.
Geloven in onszelf is daarom erg belangrijk én doorzetten, maar dat doen we!

PROEFLEZERS

Misschien is het een leuk idee om in een volgende brief eens wat meer over proeflezers te vertellen. Hoe vind je die? Hoe betrouwbaar is hun oordeel? Wat kun je van hun feedback leren? Verandert er na het lezen nog wat aan je manuscript of laat je het zoals het is?
Allemaal vragen waarvan ik erg nieuwsgierig ben naar het antwoord.

Heel graag tot de volgende brief.

En tot die tijd; lekker schrijven.

Liefs,
Ellen

De uitdaging die ons ‘schrijfavontuur’ heet

 

 

Hoi Ellen,

Wat leuk om te lezen dat je vindt dat ik goede tips gaf in mijn laatste brief! Ik voel mij altijd nog zo’n beginner op schrijfgebied en dan is het leuk dat er iemand is die vertrouwen heeft in wat ik doe. Dat soort lieve opmerkingen zijn goed voor het zelfvertrouwen, haha…

Een andere aanpak

Ik vertelde in mijn vorige brief dat ik tijdens het schrijven van mijn tweede manuscript een andere aanpak had. Jij vroeg je af of dat misschien kwam doordat ik er meer vertrouwen in had dat het goed zou komen. Dat is echt een heel goede vraag! Ik durf het je niet te zeggen. Dat verhaal heb ik geschreven voor een schrijfwedstrijd. Ik kwam die tegen op internet en had met mijzelf afgesproken dat ik het zou proberen als ik een goed idee zou krijgen. Ik had namelijk met een deadline te maken, die iets meer dan drie maanden verderop lag. Het was óf ik krijg een idee dat ik kan uitwerken óf ik sla deze uitdaging over.

De uitdaging van presteren onder tijddruk

Gelukkig kreeg ik binnen een week een idee waar ik wel wat mee kon. Ik had op dat moment mijn personages verzonnen en de locatie waar het zich af ging spelen. Een detective kan niet zonder gevaar, dus had ik ook een vermissing bedacht en een dader. Daar startte ik mee. Welke problemen mijn personages onderweg tegen zouden gaan komen, had ik nog niet verzonnen. De ideeën daarvoor kwamen gaandeweg het schrijfproces in mijn hoofd op. Ik noteerde die dan gelijk, zodat ik daarmee aan de slag kon. Het verhaal kwam dus meer tijdens het schrijven tot leven. Of het de slimste manier van schrijven is, dat weet ik niet. Wel weet ik, dat ik in dit geval ook niet echt de tijd had om alles van tevoren helemaal uit te denken.

Ik heb de schrijfwedstrijd niet gewonnen, maar ik kan wel zeggen dat ik in iets meer dan drie maanden tijd een volledig manuscript geschreven heb. En ook eentje waar ik trots op ben. Naderhand ben ik het verhaal verder gaan bijschaven. En het is het manuscript geworden dat ik naar verschillende uitgeverijen heb opgestuurd.

Dingen uitschrijven op papier

Jij schrijft dat je het leuk vindt om te lezen hoe ik dingen aanpak, maar dat is geheel wederzijds. Grappig om te lezen dat jij sommige dingen eerst op papier uitschrijft. Wat een werk! Maar heerlijk dat je de dingen gewoon lekker op jouw manier doet; zoals je woorden op papier tellen terwijl de computer dat inderdaad voor je kan doen. Maar volgens mij hoort dit gewoon bij jouw schrijfproces en is dat de manier waarop je het fijn vindt om te doen. Een soort schrijfgewoonte? En helemaal niet dom hoor, zoals je dat zelf zegt. Zeker niet!

NaNoWriMo: een hele uitdaging!

Wat leuk dat jij de creatieve uitdaging van NaNoWriMo ook aan wilt gaan. Het is zeker een goed idee om zo’n uitdaging samen te doen. Zo kunnen we elkaar op het goede schrijfpad houden, je weet wel, dat schrijfpad richting die 50.000 woorden… Het wordt denk ik wel pittig en hopelijk ga je mij in de loop van de maand niet vervloeken om mijn idee, haha. Maar hoe geweldig zou het zijn, als we straks kunnen zeggen dat we het hebben gered?

Ik ga dan inderdaad voor de ruwe versie van mijn kinderboek, het vervolg op mijn eerste manuscript. Ook zou het fijn zijn als ik een heel aantal lessen voor mijn cursus kan afronden. En jij? Waar ga jij voor? Ga je voor je 2.0 versie van je boek of ga je een ander verhaal (af)schrijven? Ik ben benieuwd.

Een echte schrijfhandleiding

Of ga je voor je nieuwe idee; het schrijven van een schrijfhandleiding? Wat leuk om te lezen dat je met dit idee speelt. Ik vind het ook mooi aansluiten om jouw schrijfavontuur (op ieders schrijfavontuur eigenlijk). Net als jij wil ik ook graag weten hoe dingen werken en ben de afgelopen jaren vaak op zoek geweest naar informatie op schrijfgebied. Op internet kun je al veel vinden, maar ik merk dat ik het ook fijn vind om het in een boek te kunnen lezen of opzoeken.

Zelf heb ik al een aantal boeken gelezen die je een schrijfhandleiding zou kunnen noemen:
Een bestseller schrijven voor Dummies. Dit boek is niet meer te koop, maar mocht je dit willen lezen, kan dat. Je kunt hem namelijk gratis downloaden. Ik vind het ‘… voor Dummies’-principe altijd wel wat hebben, dus heb ik hem gelezen. Er staan wel nuttige tips in.
Kinderboeken schrijven, van Wim Daniels. Zeker toen ik wist dat ik kinderboeken wilde schrijven, heb ik dit boek gelezen. Er staan wat algemene tips in, maar ook specifieke tips voor kinderboekenschrijvers. Ik merk dat enkele tips tijdens het schrijven nog door mijn hoofd schieten. Als ik weer eens iets schrijf of wil schrijven, waarvan ik heb geleerd dat je dat beter niet of anders kunt doen. Oh ja, klinkt het dan in mijn gedachten. Ik heb dus wel degelijk iets aan dit boek gehad.

Verder heb ik nog geen schrijfhandleidingen gelezen. Maar geïnspireerd door jouw vorige brief en foto, heb ik een nieuwe aangeschaft. Ik kan niet wachten om daaraan te beginnen.

Jouw schrijfhandleiding – alweer een leuke uitdaging

Ook ben ik nieuwsgierig naar jouw idee. Het klinkt goed. Een schrijfhandleiding met bruikbare tips en ervaringen lijkt mij heel waardevol voor iedere beginnende schrijver. Wij zullen namelijk niet de enige twee zijn die om informatie zitten te springen. Een werkboek klinkt ook interessant. Dan kunnen de lezers gelijk hun nieuwe tips en ideeën uitproberen. Als ik jou was, zou ik dit idee zeker niet loslaten.

Mijn dromen en wensen

Je vraagt naar mijn dromen en wensen. Jeetje… Dat zijn er zoveel. Ik las een artikel over de schrijfster van het Kinderboekenweekgeschenk, over droom gesproken, hihi. Zij vertelde wat ze allemaal al bereikt had en ik kon alleen maar denken: Wauw, dat is heel gaaf.

Mijn allereerste schrijfdroom is het uitbrengen van mijn eerste boek. Het zou heel bijzonder zijn als alle kinderen van Nederland mijn boek zouden kunnen lezen. De proeflezers zijn erg enthousiast, dus daar ligt het niet aan. Nu de uitgeverijen nog. Ik ben druk bezig de juiste uitgeverij te vinden.

En verder? Oh, ik heb nog zoveel andere wensen. Dat boek, als het er eenmaal is, laten uitgeven in het buitenland of, welja, laten we er een film van maken. Daar zou het trouwens uiterst geschikt voor zijn, al zeg ik het zelf. En nog veel meer wensen…

Maar genoeg voor nu. Ik heb mijn verhaal alweer veel te lang gemaakt. Volgende keer vertel ik weer verder. Tot snel!

Liefs, Sandy

Wil je meer leuks ontdekken en lezen over Sandy? Neem dan eens een kijkje op haar website; deze staat vol met spannende verhalen.

 

Ben jij ook gek op ‘schrijfhandleidingen’?

Hey Sandy,

Ik heb heel erg genoten van jouw brief, waarin een heleboel nuttige tips stonden. Zo herkende ik een aantal dingen die je beschreef. Grappig om te lezen dat sommige dingen hetzelfde zijn. Ik kreeg in de auto tijdens onze zomervakantie, net als jij, een idee voor een verhaal. Ook ik maakte snel een notitie in mijn telefoon, bang om het te vergeten. Al denk je dat je het wel kunt onthouden, toch werkt het in de praktijk meestal net anders. Het is me dus wel eens gebeurd, dat ik een geweldig idee had, maar een aantal uren later was ik het alweer compleet vergeten en baalde ik als een stekker dat ik het niet genoteerd had. Het is dus erg belangrijk om bij die briljante ingevingen meteen een notitie te maken; in je telefoon of in een notitieboekje. Wat je het makkelijkst of fijnst vindt.

GOEDE TIPS

Ik merk dat ik het heel prettig vind om te lezen hoe jij de dingen aanpakt. Sowieso ben ik iemand die graag weet hoe dingen in elkaar zitten. Hoe processen werken. Het is toch ook zo dat de weg ergens naartoe vaak net zo mooi (of misschien soms wel mooier) is als het uiteindelijke resultaat. Vandaar dat ik mijn site ook ellens schrijfavonturen noem. Ik vind het echt een avontuur om te schrijven, te creëren en bekendheid te krijgen.

Je geeft me heel veel tips, dingen waar ik niet per se aan dacht, maar die wel heel belangrijk zijn om te vermelden. Zo zeg je dat je voor je eerste manuscript alle hoofdstukken al had ingedeeld met een korte inhoud. En de personages had uitgewerkt met karaktereigenschappen.
Ik ben het trouwens met je eens, dat het handig is om dit in een echt schrift te doen, zodat je kunt aanvullen en uitgummen.

DINGEN KUNNEN VERANDEREN

Ik moest stiekem een beetje lachen, toen je schreef dat je voor je tweede manuscript heel anders te werk bent gegaan. Dat je geen schrift hebt gebruikt om dingen in op te schrijven, maar op de computer een document hebt aangemaakt, waarin je de personages uitwerkte en het verhaalplot kort beschreef.

Zou dat zijn omdat je, nu je al één manuscript had, wat meer vertrouwen had dat het goed zou komen? Dat wanneer je dingen in je hoofd helder hebt, dat het met het schrijven wel goedkomt? Dat het als het ware vanzelf gaat ‘stromen’ (al heb ik een hekel aan het woord stromen…).

Ik herken dat wel. Ik doe de dingen nu ook veel gevoelsmatiger. Vaak wanneer er een beperkt aantal woorden mag worden gebruikt, schrijf ik het eerst uit op papier. Dan tel ik tussendoor het aantal woorden dat ik al geschreven heb. Beetje dom natuurlijk, want op de computer kan je dat precies zien. Het is gewoon iets waarbij ik me fijn voel en me het gevoel geeft de regie zelf in handen te hebben en het verhaal te kunnen sturen. Als ik op de computer typ, blijven de woorden komen en let ik niet meer op het aantal.

NANOWRIMO

Ik heb zeker ooit gehoord van deze schrijfuitdaging. Nu jij erover schrijft, denk ik er zelf ook over om mee te doen. Het is inderdaad een goede stok achter de deur om schrijfkilometers te maken en bepaalde verhalen af te krijgen. Voor jou een goede gelegenheid om de opdrachten van je schrijfcursus af te ronden en een ruwe opzet voor je volgende kinderboek te maken.
Al is 50.000 woorden in 30 dagen een pittige klus, denk ik.

Zullen we afspreken dat we deze uitdaging samen aangaan en elkaar hierin stimuleren en motiveren? Als je dit niet alleen doet, is de kans groter dat je erin slaagt om die 50.000 woorden te schrijven.
Hoe mooi zou het zijn als we eind november allebei de klus geklaard hebben? J

EEN ECHTE SCHRIJFHANDLEIDING

Steeds vaker heb ik het idee om een soort schrijfhandleiding te schrijven. In mijn enthousiasme heb ik verschillende schrijvers gemaild met de vraag of ze mij van tips konden voorzien. Misschien wel in een persoonlijk gesprek/interview. Helaas heeft geen enkele schrijver zelf gereageerd, maar kreeg ik (als ik al reacties kreeg) een standaard antwoord met een verwijzing naar de website van de betreffende schrijver.

Een tikkeltje gedesillusioneerd besloot ik af te zien van mijn idee om via schrijvers aan tips te komen. Op Internet is immers veel informatie te vinden.
Toch blijft het idee om een soort werkboek of handleiding te maken in mijn hoofd rondspoken. Wie weet heeft dit ook met mijn onderwijsachtergrond te maken. Ik blijf het boeiend vinden om mensen iets te leren. Ook omdat ik zelf heel erg geïnteresseerd ben in hoe dingen ontstaan of werken.

SCHRIJFHANDBOEKEN

Heb jij tips voor goede schrijfhandboeken? Waarin praktische en laagdrempelige tips worden aangereikt? Vaak vind ik deze boeken te langdradig of te vergezocht. Zo heb ik ooit eens gelezen dat schrijvers zich letterlijk een aantal maanden in een kelder of op een zolder opsluiten om vervolgens helemaal één te worden met het personage waarover ze schrijven. Om zo het verhaal te kunnen schrijven. Nou, dat is voor mij dus een complete no-go. Ik zie het niet zitten om mezelf überhaupt op te sluiten en bovendien heb ik een gezin met kinderen. Dat gaat dus never nooit werken.

Het moeten echt realistische en praktische tips zijn, die ook met een druk gezin uitvoerbaar zijn.
Natuurlijk snap ik ook wel dat er geen stappenplan bestaat om een goed verhaal of boek te schrijven en dat het voor iedereen anders werkt. Maar de basisbeginselen en je eigen ervaringen kunnen voor schrijvers in spé heel inspirerend zijn, lijkt me.

BENIEUWD NAAR HET VERVOLG

Nu ben ik aangekomen bij het laatste gedeelte van mijn brief. Zoals je kunt lezen, ben ik erg gedreven en enthousiast over dit idee en wil ik het ook echt gaan uitwerken. Of er een soort werkboek van maken met allerlei leuke, creatieve opdrachten.

Maar goed, ik heb ook nog heel veel andere ideeën en dingen die ik wil doen. Ik kom dus weer tijd te kort om alles uit te werken, vrees ik! 😉

Ik ben benieuwd of jij ook nog dromen/wensen hebt. Tot de volgende brief.
Liefs, Ellen

Werken met een schrijfplan?

Hoi Ellen,

Wat is het weer leuk om jouw brief te lezen! Een brief met weer genoeg leuke dingen om over te brainstormen en schrijven.

Een idee uitwerken tot een schrijfplan

Je stelt in jouw brief hele goede vragen en ik vind het heerlijk om daar over na te denken. Zo vraag jij je bijvoorbeeld af hoe ik een idee uitwerk tot een plan. Het idee dat ik nu voor mijn nieuwe boek heb, is vooral nog een idee dat ik in mijn hoofd aan het uitwerken ben. Ik heb er nog niet zoveel over op ‘papier’ staan, alleen een beetje in een notitie in mijn telefoon. Het idee kwam in mijn hoofd terwijl ik in de auto zat. Veel te bang dat ik het zou vergeten, ben ik het in korte opmerkingen gaan noteren. Lang leven de smartphone, haha.

Nu ik het net even teruglees, merk ik dat het goed is dat ik het genoteerd heb, want ik zie nu dingen staan waarvan ik denk: hé, dat is leuk, maar wat ik eigenlijk alweer een beetje vergeten was. Zo werkt dat ook wel een beetje voor mij; als ik het opschrijf, kan ik het ‘loslaten’. Niet dat ik het echt helemaal loslaat, maar zo krijg ik in ieder geval weer wat meer ruimte in mijn hoofd. Anders zou het nog een keer gaan ontploffen van alle ideeën die erin zitten…

Ik denk dat het trouwens wel tijd wordt dat ik mijn idee tot een echt plan ga uitwerken.

Hoe maak ik een schrijfplan?

Dit idee moet ik natuurlijk nog gaan uitwerken en hoe dat precies wordt, weet ik nog niet. Ik kan je wel vertellen over het schrijfplan bij mijn eerste manuscript. Sommige mensen werken een plan uit op de computer, maar ik ben toch iemand die ervan houdt veel dingen letterlijk op te schrijven.

De personages

Ik heb een schrift gepakt en ben gaan schrijven. Allereerst heb ik de personages genoteerd. In het begin hadden ze nog geen naam, maar alleen wat karaktertrekken. Ik heb avonden op internet gezocht naar inspiratie. Mocht het boek er ooit komen, dan zul je zien dat elke naam iets betekent en dat dit precies past bij het personage. Meer ervaren schrijvers zullen waarschijnlijk in een deuk liggen, maar ik had het gevoel dat de namen écht wat moesten betekenen. In het schrift had ik genoeg ruimte overgelaten (dacht ik, hihi) om later nog meer toe te voegen over deze personages.

Verhaallijn in het kort

Het volgende wat ik heb genoteerd is de verhaallijn, in het kort. Ook wel het plot genoemd. Hierachter heb ik ook extra ruimte gelaten voor latere toevoegingen. Daarna heb ik het plot in hoofdstukken ingedeeld en over elk hoofdstuk heb ik in het kort geschreven waar het over moest gaan. Elk hoofdstuk speelt zich ergens anders af en dat maakte het voor het schrijfplan makkelijker. Later heb ik elk hoofdstuk nog verder uitgewerkt. Dit allemaal nog steeds op papier.

De rode draad in het verhaal

Wat ik ook nog noteerde in mijn schrijf, waren de dingen die een rode draad in mijn verhaal vormden. Door het te noteren, kon ik mijn verhaal consistent houden. Door het elke keer op dezelfde manier te gebruiken, zouden er geen grote fouten insluipen. Ik geloof dat dit aardig gelukt is.

Ten slotte heb ik een tijdlijn gemaakt tijdens het schrijven. Aan het einde van het avontuur moest ik weten hoelang mijn personages erover gedaan hadden. Elke overnachting en waar deze plaatsvond heb ik genoteerd. Ik kon toch moeilijk zeggen dat ze er een week over hadden gedaan, als mijn lezers mee kunnen tellen en toch op een paar weken extra uitkomen. Misschien een beginnersdingetje…

Een schrijfplan voor mijn tweede manuscript?

Hierboven kun je lezen hoe uitgebreid ik mijn schrijfplan had gemaakt voor mijn eerste manuscript. Nou, ik kan je vertellen dat ik voor mijn tweede manuscript een stuk simpeler aan het werk ben gegaan. Ik had daarvoor een grove verhaallijn in mijn hoofd. Het plot heb ik in korte notities in mijn telefoon gezet en daarna iets uitgebreider uitgewerkt in een document op de computer (geen schrift dit keer). Op diezelfde computer heb ik een document aangemaakt waarop ik alles van de personages kon noteren. En toen ben ik simpelweg gewoon gaan typen.

Kort en krachtig dus. Echt een wereld van verschil in werkwijze en vraag mij niet hoe dit komt. Het is gewoon zo gelopen. Ik hoef je denk ik niet te vertellen dat het tweede verhaal meer een eigen leven ging leiden tijdens het schrijven dan het eerste verhaal. Zonder hele uitgebreide voorbereiding kon ik meer ontdekken waar het verhaal mij mee naartoe zou nemen. Ik hield alleen wel heel goed het plot in de gaten en dan vooral het einde waar ik uiteraard naartoe wilde werken. Het is een detective en ik had natuurlijk een dader in mijn hoofd. Dan kan het niet opeens iemand anders worden, want dan kloppen de aanwijzingen in het verhaal niet meer.

Wel en niet schrijven met een schrijfplan?

Wat is nou beter? Dat zou je je kunnen afvragen. Ik denk dat het ene niet beter is dan het andere. Het zal per schrijver verschillen welke manier het beste werkt. Zelf heb ik nog geen idee wat mijn manier is. Maar dat was denk ik wel duidelijk, haha. Ik ben mijzelf wat dat betreft als schrijver nog helemaal aan het ontdekken. Met mijn derde manuscript ga ik wel zien welke kant het op zal gaan. Ik denk dat het een tussenweg zal gaan worden. Als ik het weet, zal ik het vertellen.

Nanowrimo

In mijn vorige brief heb ik verteld dat ik mee wil doen aan de Nanowrimo in november. Het lijkt mij een geweldige ervaring en ik ben vooral benieuwd of het mij gaat lukken om die 50.000 woorden in 30 dagen te gaan schrijven. Nu is 50.000 woorden wel erg veel voor een kinderboek, maar misschien is het ook een mooi moment om die korte verhalen voor mijn schrijfcursus helemaal af te maken. Tenslotte; schrijven is schrijven. Als het mij lukt, heb ik aan het einde van de maand een ruwe versie van een kinderboek en mijn schrijfcursus af. Hoe mooi is dat?

Heb jij wel eens gehoord over Nanowrimo? En lijkt jou dat wat?

Nog veel onbeantwoorde vragen…

Ik merk dat ik een heleboel vragen nog helemaal niet beantwoord heb. Of andere dingen waar ik graag nog over zou willen vertellen naar aanleiding van jou brief. Sorry… Ik ben waarschijnlijk te uitgebreid geweest over je eerste vraag. Maar ik vind het ook gewoon heel leuk om over te vertellen en ik merk dat ik tijdens mijn vele zoektochten op internet helemaal niet zoveel over het daadwerkelijke schrijfproces heb kunnen terugvinden.

De rest houd je dus gewoon nog tegoed. Zoals dat uitstapje naar een ander medium waar jij al over begon. Dat ben ik zeker nog niet vergeten. Wordt vervolgd…

Tot snel!

Liefs, Sandy

Wat een leuke brief bomvol goede tips en inspiratie. Vind je het leuk om meer over Sandy te weten te komen? Neem dan zeker eens een kijkje op haar website

Van idee tot uitgewerkt plan

 

Ha die Sandy,

Wat heerlijk om weer zo’n leuke brief van je te ontvangen. Ik merk dat ik dit echt gemist heb in de zomervakantie. Natuurlijk heb ik heel veel leuks gedaan en ook weinig tijd gehad om te denken aan onze brieven, maar nu ik jouw brief in mijn mailbox ontvangen had, werd ik erg blij.

Fijn dat je tijdens je vakantie zo lekker hebt genoten van de rust en de vrijheid om leuke dingen te doen met je gezin. Die zes weken zijn dan vast voorbij gevlogen. Je schrijft dat je alweer helemaal in je (schoolse) ritme zit. Dat is hier precies hetzelfde.

PLANNEN DIE HAP!

Niet alleen zit je weer in het schoolritme, maar ook in het schrijfritme. Voornamelijk door het gebruik van de purpuzplanner. Ik werd na het lezen van jouw review zo enthousiast, dat ik er ook ééntje voor mezelf heb aangeschaft (al is het jaar voor een groot deel voorbij;-) ). Eerlijk is eerlijk; in de vakantie heb ik er totaal niet naar omgekeken. Ik had ‘m zelfs meegenomen in mijn koffer en toch niet gebruikt.

Op vakantie laat ik dingen meer aan het ‘toeval’ over en wil ik niet vastzitten aan een planning. Heb ik zin om te schrijven, doe ik dat en zo niet; ook goed. Het mag allemaal wat vrijblijvender. Vakantie is tenslotte om te ontspannen en leuke dingen te doen en niet om te móeten. Niet dat schrijven niet leuk is, hoor. Ik wil het liever losjes houden.

Nu na de vakantie heb ik ‘m wel op de tafel naast mijn laptop liggen en plan ik (althans dat probeer ik) de ‘must do’ dingen in. Ik bepaal voor mezelf wat ik zeker gedaan wil hebben in een week. En dan kijk ik waar ik ruimte heb voor eventuele extra dingen.

HOE WERK JE EEN IDEE UIT?

Ik lees dat jij al een nieuw verhaalidee in je hoofd hebt uitgewerkt. Wat gaaf! En dan ook nog eens een vervolg op jouw eerdere manuscript. Super dat dit tijdens je vakantie ‘zomaar’ ontstaan is. Waarschijnlijk omdat je in je hoofd ruimte hebt door de rust die de vakantie met zich meebrengt.

Ik vraag me af hoe jij ervoor zorgt dat een idee wordt uitgewerkt tot een concreet plan?
Welke stappen zet je dan? Wat doe je eerst en hoe ga je verder? En misschien nog belangrijker: hoe hou je focus?

IDEEEN KRIJGEN EN DAADWERKELIJK UITWERKEN?

Ik krijg heel regelmatig de meest geweldige ideeën, vind ik zelf, haha! Zo heb ik verschillende van deze ideeën in een schrift staan met het idee ze ooit te gaan uitwerken. Herken je dat? Dat je in je onderbuik zo’n warm gevoel krijgt en weet dat je iets moois in gedachten hebt. Zodra ik dat gevoel heb, weet ik dat ik er mee aan de slag moet.

Helaas lukt het me niet om al die fantastische ideeën uit te werken en ze in de praktijk te brengen, hoe graag ik dat zou willen. Het ontbreekt me aan tijd en vooral aan focus. Als het aankomt op details ben ik minder makkelijk te motiveren. Ik hou meer van de grote lijnen en alles erom heen dan de dingen helemaal tot in de puntjes uit te werken.
Dan ben ik in mijn hoofd alweer op zoek naar een nieuw, geweldig idee.

LIJSTEN MET TO DO DINGEN

Net als ik heb jij een behoorlijk lijstje met dingen die je in 2019 nog gedaan wilt hebben. Een heleboel van die dingen gaan jou zeker lukken. Volgens mij kun jij je namelijk goed aan je gemaakte planning houden. Zeker als je zo’n handige tool hebt als de purpuzplanner. Ik merk dat ik het lastig vind om me te houden aan een gemaakte planning. Zo komt er af en toe iets tussendoor en besteed ik daar mijn aandacht weer aan. Lekker chaotisch, hè?

Ik ben heel benieuwd of je dit jaar een uitgever gaat vinden voor je manuscript. Ik hoop het van harte; het is je heel erg gegund! Wat zou het mooi zijn als je dat kunt afstrepen voor 31 december. Fingers crossed…

IN HET KADER VAN NIEUWE DINGEN…

Wat ontzettend leuk om te lezen dat het maken van jullie YouTube filmpjes zoveel plezier geeft en ook al heeft geleid tot veel kijkuren. Ik weet zeker dat er animo is voor een kanaal waarop leuke kinderfilmpjes te zien zijn. Ik vind dat jullie er goed in slagen om je in te leven in de belevingswereld van het kind.
Fijn dat het bedenken en opnemen van deze filmpjes een hoop energie oplevert. Het zou zomaar eens een echte hit kunnen worden.

Ik bedacht vanmiddag opeens dat wij misschien ook wel eens een uitstapje kunnen maken naar een ander medium, maar daar zullen we het vast een andere keer over hebben. Niet alles tegelijk.

Ik ben blij dat we ons schrijfavontuur na de zomervakantie opgestart hebben en weer in ons schrijfritme zitten. Nu de herfst in aantocht is en de dagen korter, natter en kouder gaan worden, is het tijd om veel tijd achter onze laptops door te brengen en mooie, spannende verhalen te verzinnen en uit te werken.

Ik kijk er in ieder geval erg naar uit!

Tot snel.

 

Liefs,
Ellen

 

 

Yes! Weer terug in het schrijfritme

 

Hoi Ellen,

De zomervakantie lijkt inderdaad alweer lang geleden. Ik heb deze vakantie altijd wel even nodig om bij te komen van alle drukte die bij (het einde van) een schooljaar komt kijken. Gelukkig kan ik terugkijken op een heerlijk jaar met een hele leuke groep. Inmiddels zit ik alweer helemaal in het schoolse ritme, zowel voor de kinderen als voor mijzelf.

Na de vakantie weer terug in het schrijfritme

Met de start van het schooljaar is niet alleen het schoolse ritme weer begonnen, maar ook het schrijfritme. Ik heb gemerkt dat ik in de zomervakantie in mijn hoofd wel veel met schrijven bezig ben geweest, met hier en daar de nodige aantekeningen maken, maar dat ik niet zoveel aan het daadwerkelijke schrijven ben toegekomen. In een vakantie geniet ik altijd heerlijk van mijn kinderen en het feit dat ik even een keertje niets hoef te doen. Zo ook deze vakantie.

Hoe heerlijk dat niets doen en alleen lekker genieten ook is, het is ook heel fijn om weer een ritme te hebben. Zo heb ik inmiddels alweer een paar nieuwe blogs op mijn website gezet en heb ik de eerste les voor mijn schrijfcursus ingeleverd. Ook heb ik mijn mooie Purpuzplanner weer tevoorschijn gehaald, die ook even heeft genoten van 6 weken vakantie… Ik merkte trouwens gelijk dat ik het heel fijn vond om alles weer in te plannen en het weer even een plekje te geven (letterlijk en figuurlijk).

Wat heb ik dan in de vakantie gedaan?

In één van mijn blogs heb ik geschreven over het begrip inspiratie en met name waar ik dat vandaan haal. Eén van de dingen die met stip bovenaan staat is ‘vakantie’. Terwijl ik in de prachtige Swäbische Alb was, in Duitsland, waar ik samen met mijn mannen de meest schitterende plekken en uitzichten heb gezien, klom er opeens een verhaal in mijn hoofd. Het is niet de eerste keer dat dit gebeurde; de vorige keer heb ik dat idee uitgewerkt tot mijn eerste manuscript. Het mooie is dat dit verhaal het vervolg gaat worden op dat manuscript. Je zou kunnen zeggen dat het toeval is, maar ik zeg altijd ‘toeval bestaat niet’. Je zou dus eerder kunnen zeggen, dat het zo heeft moeten zijn. Welk verhaal er nu in mijn hoofd zit, vertel ik lekker nog niet. Dat moet eerst een plekje krijgen op papier. Maar als het net zo wordt als de vorige, dan ben ik alvast dik tevreden.

Focus en schrijfdiscipline

Je vertelt in je brief dat het niet is gelukt om tijdens je vakantie te werken aan je manuscript. Ik kan mij heel goed voorstellen dat het lastig is om aan het project te beginnen. Ik herken dat ook wel een beetje hoor. Zelf merk ik het bijvoorbeeld met mijn schrijfcursus. Ik moet nog zoveel lessen dat het in mijn hoofd soms gewoon ‘zó véél’ nog is. Alsof het echt een hele klus is. Terwijl ik ook heel goed weet, in mijn geval natuurlijk, dat het eigenlijk kleine brokjes/lessen zijn en dat ik met het maken van elke les weer een stukje dichterbij het einddoel ben; het afronden van de schrijfcursus. Misschien helpt het jou om het ook op te delen in kleine stukjes en die in te plannen in jouw Purpuzplanner (zo leuk dat jij er ook eentje hebt nu…). Fijn dat je in ieder geval al zegt dat het je rust geeft. De kunst is inderdaad het volhouden.

Ik heb voor mijzelf een vast moment bedacht waarop ik mijn weekplanning opschrijf. En probeer mij daar ook goed aan te houden. Wel merkte ik dat ik tegen het einde van het afgelopen schooljaar zoveel had om aan te denken, en 1 dag minder om alles in te doen, dat ik dit moment nog wel eens vergat. Met als gevolg dat ik de planner ook te weinig in keek. In de zomer had ik mijzelf een schrijfvakantie beloofd en heb ik hem bewust even niet ingekeken. Maar nu heb ik het weer opgepakt en ook ik merk die rust weer gelijk. Alles staat genoteerd en het afstrepen is inderdaad heerlijk om te doen. Ook gebruik ik de Purpuzplanner om mijn blogideeën te noteren en dat is ook heel fijn. Ik gebruik hem dus weer met veel plezier!

Mijn plannen voor de komende weken

Jij hebt een hele lijst met plannen. Volgens mij ga jij je de komende periode niet vervelen. Al heb ik het idee, dat jij je sowieso niet zo snel verveelt. En nu vraag je naar mijn plannen… Goede vraag. Ik heb in januari een blogpost gemaakt met daarin mijn doelen voor 2019. Dat was ook best een hele lijst. Inmiddels zijn we natuurlijk alweer in september belandt en hebben we nog iets meer dan 3 maanden de tijd om ze te halen. Goed om weer eens terug te kijken naar mijn plannen en wat ik de komende maanden nog wil doen.

– Ik wil nog een aantal recensies schrijven.
– Ik wil nog een aantal korte verhalen plaatsen.
– Ik wil nog steeds die ene uitgever vinden voor mijn boek.
– Ik wil mijn schrijfcursus afronden.
– Ik wil meer websitebezoekers en meer bereik op de social media.
– Ik wil nog aan een nieuwe schrijfwedstrijd meedoen.
– Ik wil in november meedoen met NaNoWriMo: een jaarlijks terugkerend schrijfevenement waarbij je 50.000 woorden moet schrijven in 30 dagen tijd.

In de loop dat dit jaar heb ik net als jij een nieuw doel ontwikkeld; ons schrijfavontuur voortzetten en inderdaad zoveel mogelijk mensen daarvan mee laten genieten.

Daarnaast noem je al mijn YouTube-avontuur… Die valt onder het kopje; even iets nieuws proberen. Heel in het kort voor de lezers die geen idee hebben waar het over gaat; ik ben samen met een goede vriendin een YouTube-kanaal begonnen. Wij maken speelgoedfilmpjes met verhalen voor jonge kijkers over allerlei onderwerpen en thema’s die bij deze leeftijd passen. Tot nu toe gaat het heel goed. We hebben de grootste lol tijdens het filmen en zitten inmiddels al op heel wat kijkuren. Hopelijk komen er hier nog veel meer kijkuren en abonnees bij. Lief dat je het vroeg…

Het schrijfritme van ons schrijfavontuur

Dit was het weer voor nu. Ik vind het ook super leuk dat we ons schrijfavontuur weer opgepakt hebben. Ook daarmee zitten we weer in het schrijfritme. Leuk!

Tot snel!

Liefs, Sandy

Wil je meer lezen van Sandy? Neem dan eens een kijkje op haar website! Super leuk. 

Hey Sandy,

Het lijkt alweer zo lang geleden, vind je niet?
De vakantie, die zo eindeloos voor ons uitgestrekt lag, is helaas alweer ten einde en het alledaagse leventje weer begonnen.

Ik hoop dat je de vakantie ten volle benut hebt om heerlijk uit te rusten, bij te komen van een stressvolle laatste periode op school, van je kids te genieten en vooral veel tijd hebt gehad om lekker te schrijven.

ZIJN MIJN SCHRIJFPLANNEN GEREALISEERD?

Voor onze zomerstop (haha!) had ik voor mezelf een heel lijstje gemaakt met dingen waar ik in de vakantie aan wilde werken.
Zo wilde ik blogs gaan schrijven, verhaal ideeën voor schrijfwedstrijden uitwerken en een begin maken aan het herschrijven van mijn boek ‘Er was eens…een juf’.
Nu ben je natuurlijk benieuwd in hoeverre ik hierin geslaagd ben.

Ik kan je vertellen dat ik best een aantal punten van mijn to-do lijstje heb kunnen wegstrepen. Zo heb ik een aantal nieuwe blogs geschreven, heb ik een verhaal voor een wedstrijd uitgewerkt en heb ik mijn manuscript meegenomen op onze vakantie naar Zwitserland en Italië.

MANUSCRIPT AL HERSCHREVEN?

Misschien lees je al een beetje tussen de regels dat het me niet gelukt is om aan mijn manuscript te werken tijdens mijn vakantie. Niet in het buitenland, maar ook niet thuis.
Ik had geen tijd is natuurlijk geen goede smoes, hè? Tijd had ik immers in overvloed. Misschien heeft het met focus te maken? Of discipline? Ik weet het niet. Feit is dat het een behoorlijk klus gaat worden en ik me echt moet zetten om eraan te beginnen.

Herken je dat? Dat je wel graag wilt beginnen aan een project, maar dat je jezelf eerst bij elkaar moet rapen, als het ware, om het daadwerkelijk te gaan doen.

VAKANTIE VOORBIJ EN HOE NU VERDER?

Laat ik vooropstellen dat ik ontzettend heb genoten van mijn vakantie. Heerlijk was het om niet naar de klok te hoeven kijken en alles op uur en tijd te moeten doen. Geen sporten, geen clubs of andere hobby’s; kortom lekker niksen. Daar is niks mis mee en gaat me dan ook behoorlijk goed af, moet ik zeggen.

Ook voor de kinderen is het fijn om eens even niet aan school en huiswerk te hoeven denken en laat naar bed te gaan en een gat in de dag te kunnen slapen. Iets dat ze overigens regelmatig gedaan hebben. Dacht ik jaren geleden nog dat mijn kinderen nooit langer dan tot 08.00 uur in bed zouden blijven liggen, nu moet ik ze er ooit uitslepen, haha!

EINDELIJK WEER WAT STRUCTUUR EN RITME

Ik klink vast als een verwende moeder, maar ik kan het echt waarderen dat iedereen weer in zijn eigen ritme zit. Ik kan pas echt meters maken als ik het huis voor mezelf heb en niet word afgeleid door kinderstemmen, de tv die keihard staat of andere geluiden.
Heerlijk, die rust. Nu kan ik alles weer doen, wanneer en hoe het mij het beste uitkomt.
Ook heb ik een nieuwe structuur voor mezelf bedacht. Geïnspireerd door jouw enthousiaste verhalen over de purpuzplanner heb ik ‘m net voor mijn vakantie besteld. Ook al is de helft van het jaar al voorbij, de andere helft kan nog best ingevuld worden…

Ik moet zeggen, nu ik mijn to-do dingen inplan en opschrijf, geeft me dat echt een bepaalde rust. Ik hoop dat ik consequent blijf met plannen en het ook doen natuurlijk. Het is een fijn gevoel om dingen te kunnen afstrepen en om ze niet in je hoofd te hoeven hebben. Lang leve de planners!

Gaat het met jouw planning ook nog steeds goed? Blijf je trouw invullen? Daar ben ik echt benieuwd naar, omdat ik van mezelf weet dat ik snel geneigd ben dingen te laten versloffen.

PLANNEN VOOR DE KOMENDE WEKEN

Nu het nieuwe schooljaar is begonnen, kunnen we weer opstarten en/of verdergaan waar we gebleven waren.
Zelf heb ik een aantal dingen op de planning;

  • Ik wil voor het eind van 2019 mijn manuscript herschreven hebben en opgestuurd hebben naar een redacteur… (zo, nu staat het zwart op wit en kan ik er niet meer onderuit)
  • Ik wil aan zoveel mogelijk schrijfwedstrijden meedoen en liefst winnen!
  • Ik wil nieuwe foto’s maken, die ik weer kan gebruiken om mijn website en social media te verfraaien (oe, dat vind ik me toch LEUK!!)
  • Ik wil mijn korte verhalen bundelen en in één boek onderbrengen
  • Bloggen, bloggen en nog eens bloggen!
  • Ons gezamenlijke schrijfavontuur voortzetten en proberen onder de aandacht te krijgen van zoveel mogelijk belangstellenden
  • Op Instagram veel actiever worden met zowel persoonlijke als ‘zakelijke’ berichten (hiervoor ben ik gestart met de cursus van Joyce Celine)
  • En nog veel meer….

Wat zijn jouw plannen voor aankomende tijd? En hoe gaat het met je nieuwe avontuur op YouTube?

Zo dat was het weer voor deze keer.

Super leuk om ons gezamenlijke schrijfavontuur weer op te pakken. Ik hoop dat onze brieven door medeschrijvers worden opgepikt en dat ze ons zullen volgen. Wie weet komt daar nog iets moois uit voort, al ben ik heel dankbaar om dit avontuur met jou te mogen en kunnen delen.

Tot de volgende brief,
Liefs Ellen

Op Sandy’s website kun je nog veel meer leuke en spannende verhalen lezen. Ben je benieuwd? Klik dan hier

Ha Sandy,

Ik ben het helemaal met je eens; een feestje om brieven te schrijven én te lezen. Bovendien vind ik jouw inbreng altijd erg leuk en waardevol. Je snijdt fijne onderwerpen aan, waar we allebei uren over kunnen brainstormen en schrijven. Net als jij ben ik altijd benieuwd naar jouw mening. Erg mooi om te ervaren dat we vaak op dezelfde manier naar dingen kijken.

BESTAAT HET PERFECTE PLAATJE EIGENLIJK WEL?

Het antwoord op die vraag lijkt me duidelijk: nee. Niemand is perfect en geen enkel leven verloopt vlekkeloos. Man, wat zou dat saai zijn, zeg. Natuurlijk vindt niemand het prettig om met tegenslag te moeten omgaan en hebben we liever dat alles op rolletjes loopt, maar dat is niet de realiteit. Dat weten we allemaal.
Het is iets anders wat we naar de buitenwereld communiceren. Kijk maar naar Facebook en Instagram stories. Alle plaatjes die je daarop ziet, zijn gelikt en prachtig. Lang leve de vele filters en fotoshop! 😉

Gelukkig zeg je zelf ook dat jouw leventje niet perfect is, maar dat je dik tevreden bent met hoe het nu gaat. Nou, dat klinkt mij als muziek in mijn oren. Tevreden zijn is een groot goed. Dat zouden meer mensen mogen zijn. Hoe zou het komen dat iedereen zo bezig is met de buitenkant en wat anderen ervan denken en vinden? Tja, dat vraag ik me ook vaak af. Blijkbaar is het normaal dat we alleen maar het beste van het beste willen en dat we streven naar perfectie. Een beeld dat door media in de wereld is geroepen, denk ik. En hoe veel mensen tegenwoordig hun kind pamperen en voor alle valkuilen en obstakels willen behoeden. Hen een perfect leven willen geven. Maar goed, dat is weer voer voor een andere blog.
Anyway, net als jij ben ik zeer tevreden met hoe mijn leven er momenteel uitziet. Ik geniet er iedere dag van. Nou ja, bijna iedere dag dan…

IDYLLISCHE PLEKJES OM TE SCHRIJVEN

Magie, daar hou ik van. In mijn verhalen, maar ook daarbuiten. Het opzoeken van bijzondere schrijfplekjes is één van zo’n magische dingen. Misschien blijft het bij dromen en hou ik het gewoon bij mijn laptop en vulpen met notitieboekje. Stiekem hoop ik ergens dat ik op een dag mijn schrijfspullen inpak en op zo’n mooi magisch plekje terechtkom. Het hoeft niet eens een schrijfvakantie te zijn, gewoon een totaal ander plekje als mijn gebruikelijke plek is al geweldig. Misschien niet eens met andere mensen, maar lekker alleen. Helemaal afgezonderd van alle drukte en ergens in de natuur mijn fantasie op de vrije loop laten. Heerlijk lijkt me dat.

Voor jou, als leerkracht, is dat sowieso lastig, omdat je gebonden bent aan de schoolvakanties. Ik ben een stuk flexibeler wat dat betreft. Al vind ik ook lastig omdat ik thuis een druk gezin heb met drie opgroeiende kinderen en het liefst zoveel mogelijk thuis ben om hen hierin te begeleiden. Waarschijnlijk blijft het bij mij voorlopig dus bij fantaseren.

PERFECTIONISTISCH? IK? HOE KOM JE ERBIJ!

In de brieven die we elkaar schrijven, denk ik je inderdaad steeds beter te hebben leren kennen. Je legt de lat heel hoog en alles wat je doet wil je ook graag heel goed doen. Ik herken dat zó bij mezelf. Ook ik ga pas iets doen als ik zeker weet dat ik het kan. En liefst (bijna) perfect ook. Laatst las ik ergens dat perfectionisten eigenlijk mensen zijn die faalangst hebben. Die daardoor dingen blijven uitstellen, omdat het (in hun ogen) nooit perfect en dus goed genoeg is.
Dat is, in mijn geval althans, de vinger op de zere plek leggen. Het klopt als een bus. Ik begin er vaak niet eens aan, als ik denk dat ik het niet kan of niet goed genoeg kan. Om mezelf en anderen niet teleur te stellen. Is het de makkelijkste weg? Nee, ik denk van niet. Het is vooral voor mezelf heel lastig.

De slogan van Nike is daarom ook zo gewéldig: JUST DO IT!
Zo is het maar net. Gewoon doen en niet teveel nadenken over wat er mis kan gaan of wat anderen ervan zouden kunnen vinden.
Ik probeer het steeds meer toe te passen. Wat is het ergste dat kan gebeuren? Het kan hooguit mislukken. Nou ja, dan heb ik het in ieder geval geprobeerd en weet ik wat ik volgende keer anders kan doen.

SCHRIJFTIJD

Ik kan me heel goed voorstellen dat je erg uitkijkt naar de vakantie. Op de eerste plaats omdat je het keihard nodig hebt om eens flink uit te rusten en bij te komen van de druktes van afgelopen maanden. Ik kan het weten…
En natuurlijk ook omdat je in rust vaak tot de leukste ideeën komt en de energie en tijd hebt om deze vervolgens te gaan uitvoeren. Voor ons gaat het om extra schrijftijd. Om de nieuwe verhaallijnen die in ons hoofd ontstaan of personages die je gaat uitdiepen. Of weet je nu opeens wel hoe je verhaal moet eindigen, terwijl je al maanden vastzit en niet meer weet hoe je het ooit tot een goed einde kan brengen. Al dat soort dingen.

Ik begrijp dat zeker. Vorige zomer heb ik tijdens mijn vakantie in Polen een heel schrift vol blogs geschreven. Was ik meteen klaar voor het eerste halfjaar. Ik heb me voorgenomen om dat nu weer te doen. Het is alleen wel te hopen dat ik nu net zo geïnspireerd ben als toen. Gelukkig weet ik uit ervaring dat wanneer ik ga zitten en mijn vulpen oppak, de mooiste verhalen uit mijn pen vloeien. Dus ik maak me geen zorgen. En als het niet zo is, jammer dan. Komt er vast iets anders op mijn pad.

Rest mij om je deze komende weken heel veel plezier te wensen met schrijven, uitrusten en vooral lekker te genieten van je welverdiende vakantie.
Ik denk dat we nu even een korte pauze inlassen en na de vakantie de draad weer oppikken.
Wat zullen we elkaar dan weer veel te vertellen hebben. Genoeg stof om de komende tijd mee aan de slag te gaan.

Tot heel snel.

 

Liefs Ellen

Hoi Ellen,

Wat leuk dat het weer mijn beurt is om te schrijven! Ik vind het zo leuk om nieuwe onderwerpen aan te snijden waar we over we van gedachten kunnen wisselen. En ik ben ook altijd weer erg nieuwsgierig hoe jij erover denkt. Een feestje om te schrijven en net zo’n feestje om je antwoord weer te lezen…

Het perfecte plaatje

Ik vind zo goed dat jij je verhaal hebt durven vertellen. Het échte leven, zoals jij het beschrijft. Je ziet tegenwoordig op alle social media de perfecte levens van iedereen. Die levens die natuurlijk helemaal niet allemaal zo perfect zijn, bij veel mensen waarschijnlijk zelfs verre van. Wat zou het toch zijn dat de meeste mensen het idee hebben dat je alleen maar het perfecte plaatje mag laten zien? Of misschien gebeurt het vanzelf, omdat men anderen niet wil lastig vallen met de nare dingen, waardoor alleen de goede dingen overblijven om te delen…

Niet dat ik zoveel negatieve dingen laat zien, maar ik durf ook te zeggen dat ik niet het perfecte plaatje presenteer. Ik kies er gewoon voor om allerlei dingen te laten zien, gewoon dingen die ik meemaak of tegenkom. En geloof mij, ik leid echt niet het perfecte leventje. Maar ik ben dik tevreden met hoe het gaat en dat is het belangrijkste!
Maar goed, laten we het hebben over schrijven.

Schrijven op een andere plek

Je hebt het in jouw brief over naar een inspirerende plek gaan en de magie zijn werk laten doen. Dat zou echt ‘magisch’ zijn als dat zou kunnen. In de praktijk werkt het natuurlijk anders. Alhoewel er wel degelijk mogelijkheden zijn om ergens anders te gaan schrijven. Regelmatig kom ik online of in mijn schrijftijdschrift reclames tegen van schrijfvakanties. Hoe gaaf zou dat zijn? Dan ga je ergens naartoe op vakantie en kun je als je wilt de hele dag schrijven en daar word je dan ook nog bij begeleid. Vaak ben je in gezelschap van andere schrijvers, die dus allemaal met hetzelfde doel daar naartoe zijn gegaan, namelijk: lekker schrijven.

Ik moet zeggen dat ik er best eens over na heb gedacht om dit te doen en het lijkt mij een hele ervaring. Ik heb alleen de pech dat dit soort schrijfvakanties meestal buiten de schoolvakanties gepland worden en laat ik daar als leerkracht nou net aan vast zitten. Maar wie weet is het nog eens iets voor in de toekomst… Het schijnt namelijk ook gewoon in Nederland te kunnen…

Perfectionistisch

In mijn vorige brief vertelde ik over al mijn schrijfplannen. Jij schrijft daarop heel lief dat ik er wel een beetje op moet letten dat ik niet teveel doe. Daar heb je een punt. Haha, ik geloof dat je mij steeds beter leert kennen. Als ik ergens enthousiast over ben, kan ik soms wel iets teveel willen. De mensen die mij kennen, weten dat ik wat perfectionistisch ben, een klein beetje maar (en nee, nu niet allemaal hard gaan lachen…). Die hoge eisen waar jij het over had, die stel ik inderdaad aan mijzelf. Ik weet dat het misschien best wat minder mag, maar het is erg lastig om zoiets los te laten als het eenmaal in je zit. Ik heb mij er lang geleden al bij neergelegd. En ach, het heeft ook zeker zo zijn voordelen.

Op schrijfgebied komt het goed van pas. De perfectionistische juf in mij filtert bijvoorbeeld al heel wat spel- en taalfouten uit mijn teksten. Iets waar een toekomstige uitgever waarschijnlijk erg blij van wordt. En wat mij ook kan helpen tijdens het vinden van die ene uitgever, omdat een brief of manuscript vol fouten natuurlijk veel sneller aan de kant wordt geschoven. En dat wil ik niet! Ik wil dat ze verder lezen.

Meer tijd om te schrijven

Nog een paar dagen en ik kan zeggen dat ik zomervakantie heb. Het enige moment in het jaar dat ik echt even helemaal niet bezig hoef te zijn met school. In theorie natuurlijk, want een juf staat nooit helemaal ‘uit’ en internet is een leuke bron voor allerlei ideeën voor het nieuwe schooljaar. Daarnaast heb ik de afgelopen zomers ontdekt dat de zomer ook een heerlijke tijd is om lekker te schrijven. Zonder alle schooldrukte is er veel meer ruimte in mijn hoofd voor andere dingen. Voor verhalen, personages en de meest leuke locaties waar een verhaal zich af kan spelen. En niet onbelangrijk… ik heb meestal ook veel meer tijd om te schrijven.

Ik kan je vertellen dat ik nu al veel zin heb in deze zomer(schrijf)vakantie!

Dit was het weer voor nu. Ik spreek je snel weer!

Liefs, Sandy

Wil je meer enthousiaste verhalen lezen van Sandy? Kijk dan zeker even op haar website. Heel erg leuk!

Ha Sandy

 

Heel erg leuk om jouw brief te lezen. Iedere keer een genietmomentje. En iedere keer ben ik benieuwd welk onderwerp je aansnijdt. Heel waardevol om op deze manier met elkaar van gedachten te kunnen wisselen. Bovendien geeft het mij inzichten over mijn eigen schrijfavonturen. Ik hoop dat dat voor jou ook zo werkt.

AUTOBIOGRAFIE

Je schrijft dat het niets voor jou is om een biografie te schrijven, omdat je het idee hebt dat mensen niet op jouw verhaal zitten te wachten. Of omdat je niet wilt schrijven over dingen die je meemaakt in je werk. Ik vind dat redelijk bescheiden van jezelf. Natuurlijk zitten er mensen op jouw verhaal te wachten. Iedereen heeft namelijk een uniek verhaal. Het is de kunst om er een boeiend en leesbaar verhaal van te maken.

Natuurlijk is het eng en spannend om zo open over je leven te schrijven, maar aan de andere kant denk ik dat het juist heel fijn kan zijn om te lezen hoe anderen dingen beleven. Mensen zoeken altijd naar verbinding en connectie. Iemand met wie ze zich kunnen identificeren. Maar dat is mijn mening, hè? Het wil helemaal niet zeggen dat iedereen zijn of haar verhaal met de wereld moet delen. Gelukkig zijn we daarin allemaal vrij.

Voor mij is het in ieder geval bevrijdend geweest om eerlijk mijn verhaal te vertellen en dingen niet mooier te maken dan ze zijn. Gewoon het echte leven, dus. Met ups en downs. Niet maakbaar zoals je ziet op Facebook of Instagram.

PLAN IK MIJN TIJD OM TE SCHRIJVEN OF?

Ik vind het heel knap en goed van je dat je je schrijftijd echt inplant. Zelf ben ik meer van het impulsieve schrijven. Al betekent dat niet dat ik geen structuur of regelmaat heb. Ik heb natuurlijk ook geen baan waar ik aan vastzit. Ik ben een stuk flexibeler met mijn tijd, maar aan de andere kant kan het ook in mijn nadeel werken. Als je namelijk veel tijd hebt, kun je dingen ook uitstellen. En iedereen weet dat van uitstel afstel komt. Ik probeer iedere dag een paar uurtjes in te plannen om te schrijven. Waarover? Dat kan per dag verschillend zijn.

Momenteel ben ik natuurlijk nog druk met mijn specialisatie. Op dit moment gaan we de laatste opdracht maken; de zogenaamde ‘Meesterproef’. Het wordt dus nog een behoorlijke uitdaging om daar iets unieks van te maken. Ik heb eigenlijk zoveel ideeën, dat ik niet goed weet wat ik ga gebruiken. Komt vast goed. De ervaring leert dat wanneer ik eenmaal begin, het als vanzelf gaat. Daar hoop ik nu dan ook maar op…
Toch klinkt zo’n planner ook heel goed. Misschien moet ik daar ook maar eens gebruik van gaan maken.

HET BEELD VAN DE SCHRIJVER

Ik herkende zo erg wat jij schreef over het beeld dat mensen hebben van een schrijver. Dat ze met een schrift en vulpen zichzelf opsluiten op zolder of in een atelier en dan de hele dag als een waanzinnige bladzijde na bladzijde volpennen. Niets is minder waar inderdaad. Al moet ik eerlijkheidshalve bekennen dat het soms wel zo gaat bij mij. Ik sluit me niet op, hoor, haha! Maar als ik in een bepaalde ‘flow’ ben, komen de woorden en zinnen als bij magic tevoorschijn. Net alsof iemand anders de controle heeft over mijn vulpen. Ja, ik schrijf eerst alles uit met een vulpen. Op de een of andere manier werkt dat voor mij het beste.

Zelf had ik dat beeld ook en het lijkt me ook geweldig om eens naar een inspirerende plek te gaan, ver weg van mijn vertrouwde omgeving en de magie zijn werk te laten doen. Ooit komt het ervan. Ooit!

INSPIRATIE

Hét toverwoord voor schrijvers. Waar haal jij je inspiratie vandaan? Het wordt me vaak gevraagd. En eigenlijk heb ik daar geen eenduidig antwoord op. Overal en nergens komt nog het beste in de richting, denk ik. Mijn fantasie is, denk ik tenminste, mijn allergrootste inspiratiebron. Alles wat ik zie, doe en meemaak, sla ik op in mijn hoofd en komt er op een of andere manier weer een keer uit.

Ik vind het een moeilijk te bevatten begrip. Wat voor de een inspirerend werkt, hoeft dat voor een ander natuurlijk helemaal niet te doen. Het is namelijk voor iedereen anders. Dat is tegelijkertijd ook het mooie van inspiratie. Het is altijd aanwezig en overal!

VRIJHEID

Dat is voor mij de belangrijkste reden om te schrijven. De enorme vrijheid die ik ervaar en de mogelijkheden en kansen die voor het oprapen liggen, maken het voor mij zo fantastisch. Ik weet nu pas hoezeer ik aan mijn vrijheid gehecht ben en hoe hard ik het nodig heb om mijn eigen ding te kunnen doen op de manier waar ik me fijn bij voel.

Voor jou is dat anders, jij werkt in het onderwijs. Daarom is het voor jou ook noodzakelijk om een strakke planning te hanteren. Ik denk dat je ook behoorlijk hoge eisen aan jezelf stelt. Let je ook een beetje op dat je niet teveel doet? (lief bedoeld, hè!).
Ik herken het wel hoor. Heel veel dingen tegelijk willen doen. En hoge verwachtingen hebben over je eigen werk. Niet tevreden zijn met middelmatigheid.
Natuurlijk is het goed om eisen te stellen, maar het moet te doen blijven. En bovenal het moet GEWELDIG zijn en blijven.

Geniet nu vooral van het feit dat je zoveel inspiratie hebt om boeken mee te kunnen vullen. En dat je de vrijheid hebt om dat te doen wat je leuk vindt. Nog geen deadlines hebt of (dwingende) contracten. Da’s toch bijzonder!

Dat was het weer voor deze keer.

Ik wens je veel schrijfplezier toe deze week en kijk uit naar je volgende brief.

 

Liefs Ellen

Hoi Ellen,

Tijd voor weer een nieuwe brief. Het was weer erg leuk om die van jou te lezen!

Een autobiografie schrijven

Wat stoer dat jij je eigen autobiografie wilt schrijven. Eigenlijk heb je dat natuurlijk al gedaan met je eerste boek. Die specialisatie autobiografisch schrijven lijkt mij heel leerzaam en in jouw geval ook nog erg nuttig. Zeker bij het herschrijven van ‘Er was eens… een juf.’

Ik denk niet dat het schrijven van een autobiografie echt iets voor mij zal zijn. Misschien het idee dat alles dan wel heel persoonlijk wordt en veel te dichtbij komt, naast het idee van: wie wil nou mijn verhaal lezen. Ik vind het dus heel stoer dat jij dit wel doet (en al hebt gedaan). Ik blijf wel gewoon fictie schrijven…

Tijd inplannen om te schrijven

Veel mensen hebben een romantisch beeld van een schrijver; iemand die de hele dag de tijd kan nemen om de woorden als vanzelf te laten ontstaan. En komt het niet de ene dag, dan komt het wel een andere dag. Je moet wachten op inspiratie. Nou, dat beeld klopt niet!

Eén van de eerste dingen die je als schrijver ontdekt, is dat schrijven echt werken is. Je hebt helemaal niet te tijd om te wachten tot die ene bestseller zich aandient om geschreven te worden. Je moet gewoon gaan schrijven. En als je dat schrijven doet naast je gewone werk, zoals ik dat doe, dan moet je het zelfs een beetje gaan plannen. Zeker als je thuis ook nog kinderen rond hebt lopen, die ook graag je aandacht willen.

Een schrijfplanner om te plannen wanneer ik ga schrijven

Ik maak gebruik van een planner om verschillende schrijfactiviteiten in te plannen. Het geeft mij overzicht en het helpt. Misschien wil ik wel iets teveel; een kinderboek schrijven, de lessen voor mijn schrijfcursus afmaken en de blog voor mijn website bijhouden. Het is echter allemaal zo leuk! Mijn planner helpt mij om mijn grootste schrijfdoel voor ogen te houden en er te komen; het publiceren van een kinderboek. Niet dat de planner alles kan (daar heb ik toch echt meer uitgeefhulp bij nodig), maar het schrijfstukje kan ik inplannen. Dat lukt aardig goed. Het zou echt gaaf zijn als het mij zou lukken.

Maak jij ook gebruik van een planner als je aan het schrijven bent?

Inspiratie om te schrijven

Ik wil graag elke week een blog, een schrijfles en een stukje van mijn manuscript schrijven. Voor alles is wel inspiratie nodig. Gelukkig vind ik genoeg inspiratie om mij heen, maar heel af en toe is het ook wel lastig. Ik maak het mijzelf misschien ook lastiger, omdat ik mijn kinderen en mijn werk niet als inspiratiebron wil gebruiken. Want geloof mij, daar zitten genoeg verhalen. Zo ben ik afgelopen week met groep 8 op kamp geweest en ik zou daar letterlijk een heel boek over kunnen schrijven, maar dat doe ik niet. Wel kan ik gebruik maken van andere inspiratie die het mij opgeleverd heeft; een schitterende zandvlakte, een mooi dorp met luxe huizen waar van alles zou kunnen gebeuren en een gezellig zwembad. Niet te vergeten de locatie waar we sliepen… ook zeer geschikt voor allerlei verhalen. Dus ik heb genoeg inspiratie opgedaan, zonder dat ik de verhalen van de kinderen hoef te gebruiken. Nu alleen nog bepalen waar het z’n plekje gaat krijgen.

Waar haal jij je inspiratie vandaan?

Vrijheid

Schrijven is ook een beetje vrijheid, zeker zolang je nog niet vast zit aan een contract, zoals ik. Laat ik daar voor nu nog maar vooral de voordelen van inzien. Er zijn maar weinig dingen waar je echt rekening mee hoeft te houden. Je kunt bijvoorbeeld helemaal zelf weten waarover je gaat schrijven. Zelf heb ik nu twee manuscripten ‘klaar’ en zit te denken aan de volgende. Dat is een stukje vrijheid; waar ga ik over schrijven? Ga ik voor een vervolg op één van de twee verhalen of ga ik aan de slag met een hele nieuwe? Ik ben er nog niet helemaal uit. Aan de inspiratie ligt het echter niet, ik moet alleen een keuze maken. Is het slim om een vervolg te gaan schrijven van een verhaal dat nog niet eens is uitgegeven? Een goede vraag waar ik mee aan het stoeien ben. Wat zou jij doen?

Tot zover weer een beetje brainstormen van mijn kant, met daar op volgend uiteraard weer een aantal vragen. Ik vind het leuk om te horen wat jouw gedachten zijn over een aantal van deze dingen.

Ik kijk al uit naar je nieuwe brief!

Liefs, Sandy

 

Wat een leuke, enthousiaste brief weer. Leuk! Wil je meer weten over Sandy en haar ontdekkingsreis door schrijversland? Neem dan zeker een kijkje op haar website om meer blogs en verhalen te lezen. Echt een aanrader!

Ha Sandy,

 Net zoals jij geniet van mijn brieven, geniet ik van de jouwe en kijk ik er iedere week naar uit.
Waar gaan we het dit keer over hebben? En kunnen we elkaar hierin wellicht steunen.

TIPS UITGEVER

Tja, het waren misschien niet veel tips, maar ik denk wel de allerbelangrijkste. Tenminste, voor mij werken ze in ieder geval. Ik wéét dat ik geduld moet hebben, dat er afwijzingen zullen komen, kritiek en dat ik daarmee moet leren omgaan.

Geloof hebben in jezelf is waarschijnlijk de allerbelangrijkste. Als jij het niet doet, hoe kan iemand anders er dan in geloven?

Het hebben en houden van je eigen stijl, ofwel ‘dare to be different’, is er eentje die helemaal op mij van toepassing is. Ik hou wel van excentriek zijn en opvallen. Ja, het mag allemaal wel wat gek en apart zijn. Niets mis mee, zolang je je er zelf goed bij voelt, natuurlijk. Je moet dingen doen die goed voelen voor jou. En niet omdat iemand anders het zegt.

Ja, ik kijk ook heel erg uit naar mijn boek 2.0. Het gaat er hoe dan ook komen. Zoveel is me duidelijk. Maar de manier waarop is nog een vraagteken. Komt tijd, komt raad, zullen we maar zeggen. Wordt vervolgd.

HET GENRE WAAR JIJ HET LIEFST IN SCHRIJFT: KINDERBOEKEN

Voor jou is het al die tijd heel duidelijk geweest; jij wil graag kinderboeken schrijven. Je bent zelf moeder en je werkt ook nog eens met kinderen. Ook lees je graag kinderboeken, schrijf je. Er is dus iets in het genre dat jou heel erg aanspreekt.

Omdat je graag een bijdrage wil leveren aan het leesplezier van anderen? Omdat je je goed kunt inleven in de belevingswereld van kinderen? Waarschijnlijk allebei en dat is de reden waarom je er goed in bent. Het ligt je gewoon. Ik weet zeker dat jij gaat zorgen voor een hoop leesplezier bij de kinderen. Niet alleen kinderen uit je klas, of je eigen kinderen, maar alle kinderen in Nederland. Misschien is het zelfs een droom om internationaal te schrijven?

HET GENRE WAARIN IK HET LIEFST SCHRIJF

Je schrijft in je brief dat je graag een uitstapje maakt naar andere genres en dat herken ik heel erg.
Voordat ik met de opleiding aan de Schrijversacademie begon, wist ik zeker dat ik fantasy wilde schrijven. Ik hou zelf enorm van fantasyboeken en films/series en het bezoeken van fantasy festivals. Heerlijk. Je kunt er gewoon jezelf zijn en iedereen accepteert elkaar zoals hij of zij is. Wat een bijzonder gevoel om zo vrij te kunnen zijn.

Ook al heb ik de droom om mijn trilogie over een duistere magiër ooit te verwezenlijken, zo ver is het nog lang niet. Ik ga na mijn tweede specialisatie de specialisatie Young Adult volgen en hoop dan eindelijk weer aan de slag te kunnen met mijn manuscript, dat al enige tijd werkeloos ‘op de plank’ ligt. Ik hoop dat een ander er intussen niet met mijn idee vandoor is gegaan (denk aan: The big magic van Elisabeth Gilbert).

MIJN EERSTE AUTOBIOGRAFIE

Ik hou er ook ontzettend van om over mijn eigen leven te schrijven. Vandaar dat ik nu de specialisatie autobiografisch schrijven volg. Ik leer ontzettend veel van de oefeningen en opdrachten die daarbij horen. Zo heb ik alweer een aantal ideeën om mijn boek “Er was eens…een juf” te gaan herschrijven en daarbij bepaalde stukken te gebruiken, die ik tijdens deze specialisatie heb geschreven. Ik weet nu al dat het echt een verbetering gaat worden.

BLOGGEN

Net als jij heb ik sinds een tijdje ook mijn eigen website, waarop ik gestart ben met een blog. Een blog over mijn leven als schrijfster. Ik noem het schrijfavonturen en jij noemt het een ontdekkingsreis. Daarom voelde ik ook meteen een klik met jou toen ik die titel zag. Ik wist; we zijn gelijkgestemden in onze reis door schrijversland.

Bloggen is inderdaad iets heel anders dan verhalen (fictief en non-fictief) schrijven, het komt zoals het komt en hoeft (wat mij betreft in ieder geval) niet te voldoen aan bepaalde criteria. Ja, natuurlijk moet het wel leesbaar zijn, maar het belangrijkste is dat het oprecht is en recht uit je hart komt.
Mensen voelen dat aan en lezen daarom graag de dingen die je opschrijft, omdat ze zich erin herkennen. Of misschien juist helemaal niet en dat kan ook reacties oproepen.

SCHRIJFWEDSTRIJDEN

Ik ben eigenlijk pas net gestart met schrijfwedstrijden. Net als jij zie ik vaak thema’s die niet helemaal bij mij passen. Poëzie is bijvoorbeeld iets dat me niet heel erg ligt en waarvan ik vind dat ik er ook (nog) niet goed in ben. Ik probeer weleens wat, maar ik voel me er onzeker over en hou het liever voor mezelf.

Toch heb ik nu de smaak een beetje te pakken. Zoals je in je brief schreef, staan we binnenkort allebei met ons verhaal over magie in een verhalenbundel, die op mijn verjaardag (25 juli) in de winkel zal liggen. Ik vind dat we trots mogen zijn op dit resultaat en wie weet waartoe het leiden zal.
Ook hierbij geldt; de aanhouder wint…

Ik ga zeker een poging wagen met de nieuwe wedstrijd over zonderlingen. Gelukkig hebben we daarvoor nog even de tijd. Kan ik intussen mijn fantasie eens laten lopen.

Laten we elkaar inspireren en stimuleren, dan weet ik zeker dat er mooie verhalen zullen ontstaan waar we trots op mogen zijn.

Ik heb weer ontzettend genoten van het schrijven van deze brief en kijk nu al uit naar jouw antwoord.

Tot gauw.

Liefs Ellen

Wat is mijn favoriete genre om in te schrijven?

 

Hoi Ellen,

 

Wat leuk weer om jouw brief te ontvangen!
Vorige keren hebben we het uitgebreid gehad over onze zoektocht naar een uitgever. Wat spannend dat jij van die ene uitgever een voorstel hebt gehad om een soort 2.0 versie van je boek te gaan maken. Ik ben benieuwd of je het uiteindelijk gaat doen en hoe het dan uitpakt. Maar daar lees ik vast meer over in één van de volgende brieven.

 

Ook gaf je mij nog een paar tips…
Blijf volhouden! Geloof in jezelf! Dat vind ik mooie tips. Het sluit mooi aan bij mijn idee van ‘de aanhouder wint’. Zelfs al is mijn zoektocht naar een uitgever een doodlopende weg, dan nog komt mijn boek er wel. Daar moet ik gewoon in geloven. Het is dan alleen de kunst om een andere manier te vinden – een plan B. En mocht ook dit niks worden, dan ga ik gewoon voor plan C – zelf uitgeven o.i.d. In deze moderne tijd, met al zijn digitale mogelijkheden, is er maar weinig écht onmogelijk.

 

Dare to be different!

 

Jouw motto: Dare to be different! Dat vind ik ook een mooie. Zelf ben ik misschien wel wat bescheiden van aard en wil over het algemeen liever niet teveel opvallen. Ik moet dan vaak even een soort drempel over. Gelukkig weet ik inmiddels dat de andere kant van die drempel helemaal niet eng is ofzo. Ook kijkt niemand je er gek voor aan… meestal dan. En zo ja, wat dan nog. Iedereen doet wel eens gekke dingen, want dat kan erg leuk zijn, bevrijdend zelfs. Het is belangrijk dat je gewoon jezelf kunt zijn. En als je hetzelfde bent als alle anderen, waarom zou die uitgever jou uit de grote stapel manuscripten halen? Dus: Dare to be different!

 

Het genre waar ik graag in schrijf

 

Als je gaat schrijven, zoals wij dat doen, moet je voor jezelf een keuze maken: in welk genre wil je gaan schrijven. Die keuze had ik een paar jaar geleden al snel gemaakt. Als leerkracht en moeder heb ik 24/7 kinderen om mij heen (bij wijze van spreken dan) en lees dan ook regelmatig kinderboeken. Het leek mij echt geweldig om een boek te schrijven dat een kind uit mijn klas, of mijn eigen kind, zou willen lezen. Nog steeds trouwens. Hoe gaaf zou het zijn om aan dat leesplezier bij te kunnen dragen? Onlangs had ik daar al een klein voorproefje op. De kinderen in mijn klas moesten een leuk boek opschrijven die ze dit jaar hadden gelezen. Eén van de jongens vroeg aan mij hoe het boek ook alweer heette dat ik geschreven had. Ik heb namelijk twee exemplaren van mijn manuscript die momenteel rondgaan in mijn klas. Hij wilde het graag opschrijven. Nou, ik kan je zeggen dat deze juf/schrijfster glom van trots.

 

Uitstapje naar een ander genre

 

Ondanks dat ik begonnen ben in het genre kinderboeken zit ik daar gevoelsmatig niet meer helemaal aan vast. Ik vind het leuk om af en toe mee te doen aan een schrijfwedstrijd en dan is er vaak een thema. Veel thema’s passen niet bij mij, maar soms kom ik er toch eentje tegen die mij ook leuk lijkt. Zo heb ik meegedaan aan een wedstrijd rond het thema fantasy. Mijn verhaal over een draak heeft niet gewonnen, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik heb het opgesplitst in twee delen en deze zijn te lezen op mijn website. En nog niet zo lang geleden was er een wedstrijd rond het thema magie. Het verhaal dat ik hiervoor instuurde heeft de verhalenbundel gehaald, net als die van jou. Het begin van een mooi schrijfavontuur, samen in één boek.

 

Nieuwe schrijfwedstrijd

 

Vandaag kwam ik weer een schrijfwedstrijd tegen. Dit keer is het thema: zonderlingen. De lezers van verhalen rond dit thema zijn ouder dan mijn oorspronkelijk doelgroep (kinderen), maar misschien is het leuk om een poging te wagen. Ik ga eens kijken of ik genoeg inspiratie kan opdoen voor een compleet verhaal. Gelukkig heb ik nog even, omdat de deadline pas ergens in november is. Misschien ook een idee voor jou?

 

Schrijven voor een blog

 

Nog een ander genre: schrijven voor mijn eigen website. Een half jaar geleden ben ik begonnen met een blog op mijn eigen website, maar dat wist je natuurlijk al. Ook dit is iets heel anders. Normaal gesproken schrijf ik dus voor kinderen en dat zijn mijn bezoekers uiteraard niet. Ook zijn de teksten heel anders. Ik ben op zo’n moment niet bezig met het schrijven van een verhaal, dus de manier waarop ik schrijf is ook anders. Maar dat hoef ik jou natuurlijk niet te vertellen.

 

Ik vind het leuk om op mijn website te vertellen over mijn ontdekkingsreis door schrijversland. Elke schrijver is ergens begonnen, net als jij en ik. En ik weet zeker dat wij niet de enige schrijvers zijn, die aan het begin staan van een schrijfavontuur. Ik heb al een hoop geleerd, maar moet ook nog een heleboel ontdekken.

 

Ik geloof dat het weer een heel verhaal geworden is.

 

Tot snel weer!

 

Liefs, Sandy

 

P.s. Wat is eigenlijk jouw favoriete genre om in te schrijven?

 

Wil je meer weten over Sandy en haar ontdekkingsreis door Schrijversland? Neem zeker eens een kijkje op haar site!

 

 

 

Ha Sandy,

 

Echt genieten geblazen, wanneer jouw brief komt. Ik ben zo benieuwd wat voor leuks je weer te vertellen hebt. Het is gewoon heel bijzonder om dezelfde reis te maken en hierover met elkaar te kunnen ‘praten’ (digitaal weliswaar, maar toch!). Ja, ik denk zeker dat onze ‘ontmoeting’ niet toevallig is geweest. Het heeft zo moeten zijn om met elkaar in contact te komen. Wie weet waar het ons nog brengen zal in de toekomst…

WAAROM EEN OPLEIDING?

Je schreef in je vorige brief dat je op internet ging zoeken naar een schrijfcursus en door de bomen het bos niet meer zag. Dat geloof ik meteen.

Eerlijk gezegd heb ik helemaal niet lang gezocht. Ik heb ook op google gezocht naar schrijfopleidingen en kwam vrij vlot bij de Schrijversacademie uit. Hun site sprak me meteen aan en vervolgens heb ik me verdiept in het lesaanbod, reviews op internet en heb ik een mail gestuurd.
Meteen een leuke reactie met de vraag of ze me mochten bellen om een en ander nader toe te lichten. Natuurlijk, geen probleem, leuk zelfs.
Het was een super leuk en enthousiast gesprek en ik voelde het in mijn buik kriebelen.

Als het in mijn buik gaat kriebelen, weet ik genoeg. Dan zegt mijn gevoel me dat het echt iets voor me is en dat het goed bij me past. Dat wist ik eerder niet, daar ben ik ook pas sinds kort achter. Een beetje laat, maar beter laat dan nooit, toch? Haha!

DOELEN STELLEN

Ik vind het knap dat je de discipline kunt opbrengen om zelf de hele cursus door te werken, vooral ook omdat het zoveel lessen zijn. Ik kan me best voorstellen dat je op een gegeven moment het bijltje erbij neergooit. Scheelt natuurlijk wel dat je ook feedback krijgt en er iemand ‘over je schouder’ meekijkt, maar toch. Je moet het uiteindelijk wel allemaal doen.
Je weet waar je het voor doet. En ik moet zeggen dat je al heel goed bezig bent.

DIE ZOEKTOCHT, JA!

Super leuk dat je je manuscript al zover klaar hebt en dat er leuke en enthousiaste reacties komen op je verhaal. Het verhaal spreekt jouw doelgroep aan en daar is het je om te doen. Nu weet je dat je op de goede weg bent.
Die tips waar je over schrijft, heb ik zelf ook allemaal toegepast. Man, ik heb dagen, weken rondgestruind op het internet om dé gouden tip te vinden. Helaas, nergens gevonden. Het vergt gewoon veel doorzettingsvermogen en een rotsvast vertrouwen in jezelf en je boek. De aanhouder wint. Uiteindelijk wordt dat al dat harde werken beloond, daarvan ben ik overtuigd.

Ik vind het jammer dat sommige uitgevers niet eens de moeite nemen om een reactie te sturen. Ik bedoel, het is een kleine moeite om, al is het maar een heel kort mailtje, iets van je te laten horen. En wel zo netjes bovendien. Of tenminste, dat vind ik. Ik heb geen idee hoe dat precies werkt in die wereld, maar ik neem aan dat het precies zo werkt als bij alle andere takken van sport.

 

UITGEVER GEVONDEN??

Je schrijft dat je nog zit te wachten op een reactie van een uitgever. Laten we hopen dat het positief nieuws zal zijn. Hoe gaaf zou het zijn, wanneer je binnenkort kunt melden dat je manuscript wordt uitgegeven? Een droom die uitkomt, toch?

Wat overigens wel erg leuk nieuws is, is dat onze verhalen worden opgenomen in de bundel Magie, die op 25 juli (mijn verjaardag) uitkomt bij uitgeverij Keytree. Worden we in ieder geval een klein beetje bekend!

UPDATE UITGEVER

Zoals je weet is mijn vorige uitgever plotsklaps gestopt en moest ik weer van voor af aan beginnen met het zoeken van een nieuwe uitgever.
Ik heb, naar aanleiding van het krantenartikel en posts op social media, een tweetal reacties gehad. Met één uitgever had ik een heel prettig gesprek over mijn boek, maar we kwamen al snel tot de conclusie dat ik niet tot hun doelgroep behoorde met mijn verhaal. Jammer, maar wel een aantal fijne tips gekregen om te onthouden. O.a. over het uitgeven in eigen beheer en dan via mijn webshop verkopen. Dat is in ieder geval een optie, die ik niet ver weg gooi.

Ook heb ik een heel leuk gesprek gehad met een andere uitgever. Zij zijn zeker geïnteresseerd en willen het boek opnieuw gaan uitgeven, maar dan zal ik het moeten herschrijven. We maken er dan een compleet nieuwe versie van. De 2.0 versie, zeg maar.
Ik sta zeker open voor haar voorstel en ben aan het afwegen hoe ik dat het beste kan aanpakken. Maar dat er een vervolg komt, weet ik zeker…

TIPS?

Je vroeg of ik nog tips had. Ik denk dat de meeste dingen, die je in je vorige brief genoemd hebt ook de tips zijn die ik had.
De allerbelangrijkste tip is in mijn ogen: BLIJF VOLHOUDEN! GELOOF IN JEZELF! De aanhouder wint. Het kan lang duren, maar als je weet dat jouw verhaal kinderen iets te bieden heeft, dat het meerwaarde heeft, dan weet ik zeker dat het ervan gaat komen.

En mijn favoriete motto: DARE TO BE DIFFERENT!
Doe niet net als zovelen, maar ben en blijf gewoon jezelf. Al is het niet zoals gebruikelijk of wenselijk. Juist dat ‘eigenwijze’ zal uitgevers toch aanspreken, lijkt mij dan, hè? Maar of je er iets aan hebt, dat weet ik natuurlijk niet.

Ik zeg dit niet alleen tegen jou, maar ook tegen mezelf, haha!
Omdat ik nu eenmaal van nature geen geduldig mens ben en het lastig vind om te moeten wachten. Ik blijf mezelf ontwikkelen, doe mee aan schrijfwedstrijden, vertel links en rechts mijn verhaal en blijf erin geloven dat het goed komt. Hoe dan ook. Misschien niet op de manier zoals ik verwacht had, maar dat maakt niet uit.

Nou, het is weer een heel verhaal geworden.

Weet je wat nu zo gaaf zou zijn? Als iemand onze briefwisseling oppikt en denkt; hier kan ik iets mee. Of: ik kan die dames wel helpen met hun manuscript.
Zou toch helemaal te gek zijn, of niet?

Ik kijk uit naar je volgende brief.

Liefs Ellen

PS> Wil je meer weten over Sandy en haar ontdekkingsreis door Schrijversland? Neem dan zeker een kijkje op haar site! Klik hier

 

Op zoek naar een uitgever

 

Hoi Ellen,

Wat leuk om jouw brief te lezen! En zo leuk om te lezen hoe de start van jouw schrijfavontuur was. Inderdaad heel toevallig, of niet natuurlijk, dat we elkaar via een online challenge hebben ontmoet. Het contact met jou is trouwens één van de weinige dingen die ik aan die challenge heb overgehouden. Dat was totaal niet het doel, maar wel ontzettend leuk!

Leren schrijven

Als jong meisje heb ik natuurlijk op school leren schrijven. Toch heb je schrijven én je hebt schrijven. Iedereen kan letters achter elkaar zetten om woorden te vormen, en woorden achter elkaar om een zin te maken. Zelf iedereen kan zinnen aan elkaar vast maken tot een langere tekst. Maar dan heb ik het nog niet over het schrijven waar wij mee bezig zijn. Door middel van oefening, door het gewoon te doen, zijn we er al een stuk handiger in geworden. Dat durf ik inmiddels best van mijzelf te zeggen en ook in jouw teksten zie ik dat terug. Maar ik heb nog een hoop te leren. Zoals jij in jouw vorige brief al schreef; schrijven is een vak. En om een vak uit te oefenen zul je het eerst moeten leren. Nu ben ik niet met een echte schrijfopleiding bezig. Ik probeer mij deze kunst meer eigen te maken door middel van een schrijfcursus.

De schrijfcursus

Toen ik had bedacht dat ik een schrijfcursus wilde doen, kwam gelijk de vraag: welke dan? Mocht je eens op google gaan kijken, dan zul je zien dat je tussen de schrijfcursusbomen het bos bijna niet meer ziet. Mijn interesse ligt vooral bij kinderboeken, dus dat maakte de keuze al een stuk minder groot, maar toch bleef het moeilijk. Ik heb gewoon een paar proeflessen gedaan om te kijken welke het beste bij mij zou kunnen passen. Het is uiteindelijk de cursus ‘kinderverhalen schrijven’ geworden. Het sprak mij aan dat het veel lessen zijn en dat bij elke les (en dus ook elk verhaal dat je schrijft) er iemand met je meekijkt en de nodige tips en trucs geeft. Tot nu toe ben ik blij dat ik voor deze heb gekozen. Alhoewel het aantal, 48 lessen!, mij inmiddels wel wat tegenstaat. Er komt gewoon geen einde aan… Daarom heb ik mijzelf als doel gesteld dat ik uiterlijk 31 december 2019, de cursus af wil hebben. En dat zou nog steeds kunnen lukken…

De volgende stap

Nu ik al verder ben met mijn schrijfcursus en ook al twee manuscripten klaar heb liggen, ben ik druk bezig met de volgende stap: mijn ‘boek’ laten uitgeven. Mijn eerste manuscript is inmiddels al door heel wat kinderhanden gegaan en is zelfs al voorgelezen aan een klas (vol met kinderen die mij niet kennen). De reacties zijn positief en enthousiast! Ik heb al meerdere keren te horen gekregen: Ga je ook een vervolg maken? En er zijn zelfs al twee meiden die het verhaal wel voor hun boekbespreking zouden willen gebruiken. Een mooier compliment kun je niet krijgen, toch? Voor dit laatste is er echter één kink in de figuurlijke kabel: het is nog geen écht boek.

Die ene uitgever

Je kunt je dus heel goed voorstellen dat ik nu op zoek ben naar die ene uitgever die net zo enthousiast wordt van mijn verhalen als ik. Maar ja, waar kan ik die vinden?

Ik heb de tips op internet al diverse keren opgezocht:

  1. Zorg voor een goed manuscript. Als het niet netjes verzorgd is, zal er namelijk geen uitgever zijn die het echt serieus neemt.
    2. Zoek uit welke uitgever geschikt is voor jouw boek. Ik moet mijn kinderverhaal natuurlijk niet opsturen naar een uitgeverij voor thrillers. Of andersom…
    3. Neem de tijd om een goede begeleidende brief te schrijven. Zorg ervoor dat gelijk duidelijk is wie je bent en waarom jouw boek in het fonds van de uitgever past. En zorg er zeker voor dat er geen fouten in je brief zitten. Hierdoor zal de uitgever niet zoveel vertrouwen meer hebben in de rest van je werk.
    4. Voeg een goede synopsis toe. Zo kan de uitgever al snel beoordelen of het interessant is om verder te lezen. Dat wil je natuurlijk wel!
    5. Besef dat je geduld moet hebben voordat er een reactie komt, een paar maanden is geen uitzondering. Gebruik die tijd nuttig en kijk of je niet nog wat verder kan schrappen en verbeteren.

Tips die ik aan alle kanten allang heb opgevolgd.

Mijn zoektocht naar een uitgever

Het is niet handig om gelijk alle uitgeverijen te benaderen die je kunt bedenken. Mocht je tijdens een afwijzing nog tips krijgen (meestal niet, maar misschien heb je mazzel), dan kun je deze tips eerst verwerken voordat je een nieuwe uitgever benadert. Ik ben begonnen met twee uitgevers te benaderen.
De eerste uitgever had mijn manuscript met belangstelling gelezen, maar moest tot hun spijt mededelen dat mijn verhaal niet geschikt was voor publicatie.
De tweede vond het ook niet geschikt. Kort, maar duidelijk.
Ik liet de moed niet zakken en heb daarna gewoon twee nieuwe uitgevers benaderd.
De derde reactie was van een uitgever die mijn werk heel verzorgd vond en zag dat ik er veel tijd en moeite in had gestoken. Ze hebben erover nagedacht, maar zagen geen kansen bij hun uitgeverij. Jammer genoeg had ik dus nog niet veel resultaat tijdens mijn zoektocht.
Afgelopen week heb ik de reactie mogen ontvangen van de vierde uitgever. Ze vonden mijn werk niet onaardig. Ik beschik volgens hun over een vlotte schrijfstijl. Het begon dus veelbelovend. Helaas kwam er wel achteraan dat ze mijn manuscript echter niet geschikt vonden voor hun fonds. Ik was weer terug bij af.

Uitgever gezocht

Tot nu toe heb ik nog geen positief nieuws tijdens mijn zoektocht naar een uitgever. Inmiddels heb ik wel alweer een nieuwe uitgever benaderd. Hierbij heb ik minimale veranderingen gedaan die volgens mij wel voor verbeteringen zorgen. Hopelijk heb ik eerdaags wel positief nieuws te vertellen.

Heb jij al stappen ondernomen in je zoektocht naar een uitgever? Ik ben wel benieuwd. Misschien heb jij nog wel tips voor mij. Tips waar ik zelf niet aan heb gedacht. Alles is welkom!

Ik hoop snel van je te horen!

Liefs, Sandy

Wil je meer weten over Sandy en haar ontdekkingsreis door schrijversland? Kijk dan snel op haar website! De moeite waard om een kijkje te nemen!

 

Hoi Sandy,

 

Wat een leuke brief! Ja, ik ben blij dat ik de stoute schoenen heb aangetrokken en je een bericht heb gestuurd. Heel toevallig dat we allebei aan dezelfde online challenge meededen en nagenoeg hetzelfde doen (en gedaan hebben). Dit was vast voorbestemd. Ik ben er namelijk achter (na veertig jaar, haha!) dat toeval niet bestaat. Het heeft zo gewoon moeten zijn.

VOORSTELLEN

Om mezelf ook even kort voor te stellen. Ik ben Ellen Kusters, getrouwd met Bart en moeder van drie prachtige kinderen; Nynke (15 jaar), Kjell (14 jaar) en Yfke (10 jaar). Ik heb bijna twintig jaar in het basisonderwijs gewerkt en heb, helaas, ruim drie-en-een-half jaar geleden alweer een burn-out gekregen, waar ik nu (nagenoeg) van hersteld ben. Een zware periode volgde en in juni 2017 heb ik voorgoed afscheid genomen van het onderwijs. Deze beslissing heeft me uiteindelijk gebracht waar ik nu sta.

WAAROM BEN IK GAAN SCHRIJVEN?

Om mijn ervaringen en herinneringen aan het onderwijs een plekje te geven, heb ik alles vastgelegd op papier. Ik begon te schrijven en kon niet meer ophouden. Het moest er gewoon uit. Bijna therapeutisch zelfs. Schrijven is heel persoonlijk, maar tegelijkertijd kun je alles kwijt. Het papier oordeelde niet, zei niets terug en had ook geen (goedbedoelde) adviezen. Het was er gewoon. Voor mij was dat op dat moment genoeg. Ik wilde simpelweg mijn verhaal kwijt.
Toen mensen in mijn naaste omgeving mijn verhaal gelezen hadden en daardoor ontroerd en geraakt waren, wist ik: Hier moet ik iets mee doen. Ik moet van mijn leven als juf een boek maken. Niet alleen voor mezelf en mijn familie en naasten, maar ook voor andere mensen, die wellicht in hetzelfde schuitje zitten of zaten. Ik wilde mensen met mijn verhaal helpen, inspireren en informeren. En in augustus 2017 was het zover; een droom kwam uit. Mijn eerste boek was een feit…
“Er was eens…een juf”. Nu kon iedereen lezen hoe mijn werk als juf een grote rol in mijn leven heeft gespeeld en hoe ik mijn leven rigoureus heb veranderd. Met alle openhartige en soms confronterende ervaringen.

SCHRIJVEN EN KLEINE ELLEN

Zo begon mijn schrijfavontuur.
Natuurlijk was dit niet mijn eerste schrijfervaring. Net als jij, schreef ik ook in een dagboek als kind. Ik heb het niet zo lang volgehouden, omdat ik al vrij jong verkering kreeg met Bart en ik mijn hele leven met hem deelde in brieven. Wij hebben jaren brieven naar elkaar geschreven. Ook toen hij ging studeren in Leiden en ik in Helmond naar de pabo ging.

Ik schreef soms gedichten, korte verhalen en maakte in mijn kinderjaren samen met mijn jongere broertje een echte krant compleet met abonnees. Leuk was dat om te doen, zeg. Maar zoals jij al beschreef, op een bepaald moment voel je jezelf te groot en heb je het veel te druk met studeren en andere dingen. Zo ging dat in ieder geval wel bij mij.
Als juf heb ik taal altijd het leukste vak gevonden en vooral stelopdrachten waren bij mij favoriet. Heerlijk, de fantasie van de kinderen. Al was die niet bij iedereen volop aanwezig, haha!

HET VOLGEN VAN EEN SCHRIJFOPLEIDING

Tja, en na het uitkomen van mijn eerste boek “Er was eens…een juf” had ik de smaak te pakken. Ik wilde veel meer schrijven en had het idee opgepakt om een young adult fantasy boek te schrijven. Alleen voelde ik mezelf niet capabel genoeg als schrijver om zo’n ingewikkeld plot op papier te krijgen. Ik vond bovendien dat ik mezelf de kans moest geven om me het schrijfambacht nog meer eigen te maken. Zoals bij ieder ander vak. Of het een vereiste is, weet ik niet, maar ik zou er in ieder geval niet stommer van worden. Ik wilde de kennis als een spons opzuigen. Hongerig naar meer, zeg maar.

Dus, op 1 december 2017 begon ik mijn opleiding aan de Schrijversacademie in Eindhoven. Dit was de basis. Daarna zou ik nog een viertal specialisaties mogen doen om mezelf steeds meer te verbeteren en ook om te ontdekken wat nu het beste bij me past. Ik dacht in eerste instantie meteen aan fantasy & science fiction, maar nu denk ik daar toch wat anders over.

Ik vind het namelijk ook super leuk om over mezelf en mijn leven te schrijven en daarmee anderen te inspireren en wellicht iets te leren. Of om thriller/roman achtige verhalen te schrijven met een gekke twist (misschien een tikkeltje fantasy meets roman). Zoiets dan. Hoe ik dat precies in een boek kan en ga verwerken, weet ik nog niet helemaal. Ik heb daarvoor nog wat tijd, want ik heb nu 1 specialisatie afgerond en ben met de tweede bezig. Hierna wil ik de specialisatie Young Adult doen. En heel misschien daarna nog column en blogs. Maar dat is nog een vraagteken.

Zoals je kunt lezen, een heel verhaal en ook een avontuur dat nog maar net begonnen is. De eerste kleine stapjes op weg naar iets dat veel beter bij me past en waar ik echt gelukkig van word.

Ik ben benieuwd waar we het in de volgende brief over gaan hebben. Ik kijk er naar uit.

Tot de volgende keer.

Liefs Ellen

Wil je meer weten over Sandy? Kijk dan zeker even op haar website, Klik hier!

 

De start van een mooi schrijfavontuur

 

 

Hoi Ellen,

Wat leuk dat ik laatst een berichtje van je kreeg! Het is altijd leuk om iemand te ‘ontmoeten’, die je helemaal niet kent, zelfs nog nooit gezien hebt, maar waar je toch zoveel overeenkomsten mee kunt hebben. Zodat je een echte klik hebt met elkaar. Net als jij zit ik ook midden in een schrijfavontuur. Ik noem het: mijn ontdekkingsreis door schrijversland. En ik vind het leuk dat we dit avontuur samen aan gaan en onze ontdekkingen en ervaringen met elkaar kunnen delen.

Even voorstellen

Ik zal mij eerst even voorstellen, zodat je een beetje weet met wie je aan het schrijven bent. Mijn naam is Sandy Stokkel en ik ben moeder van twee hele lieve zoontjes, Leon (8) en Dylan (4). Daarnaast ben ik leerkracht van een groep 8 op een basisschool bij mij in de buurt. En natuurlijk heb ik een grote passie en dat is: SCHRIJVEN! En dat is natuurlijk ook de reden waarom we met elkaar in contact zijn gekomen.

Het begin van mijn schrijfavonturen

Zoals je zelf weet, komt een schrijfavontuur niet zomaar uit de lucht vallen. Ik zal je in het kort vertellen, hoe dat van mij begonnen is.

Net als veel andere schrijvers, heb ik altijd al geschreven, alhoewel het de ene keer meer was dan de andere. Als kind heb ik dagboeken vol geschreven en als tiener, samen met een vriendin, hele verhalen verzonnen rondom avonturen die we zogenaamd beleefden. Dat was erg leuk. Daarna ben ik naar de Ipabo gegaan en ben ik juf geworden. Door deze nieuwe levensfase is het schrijven op de achtergrond geraakt. Gelukkig heeft het zijn weg naar mij weer teruggevonden…

Mijn schrijfavontuur begon die ene zomer, nu bijna vier jaar geleden, toen er een verhaal in mijn hoofd kroop dat er niet meer uit wilde. Nu kropen er wel eens vaker ideeën in mijn hoofd, maar doordat ik er niet veel mee deed, gingen die weer weg. Maar dit idee niet, het bleef. Het idee groeide langzaam tot een heel plot, zoals ze dat zo mooi noemen, en ik besloot het op papier te zetten. Eerst natuurlijk alleen in het kort, maar daarna besloot ik het helemaal uit te schrijven tot een echt manuscript.

Het eerste manuscript

Dit manuscript gaf een heerlijk gevoel toen het klaar was. Niet dat het echt klaar was natuurlijk, want – zo leerde ik al snel – een manuscript moet eerst nog een aantal keer herschreven worden. Zeker een manuscript van een beginnende schrijver. Ik besloot hulp te vragen aan een vriendin, een ervaren schrijfster, en zij heeft mij veel goede tips gegeven. Met deze tips in mijn hoofd ben ik aan het herschrijven geslagen en ben inmiddels met de laatste puntjes op de spreekwoordelijke i bezig.

In de tussentijd heb ik niet stil gezeten en heb nog een hoop andere ontdekkingen in schrijversland gedaan. Maar daar zal ik het nu nog niet verder over hebben. Dat is iets voor een andere keer…

Het begin van een mooi schrijfavontuur samen

Tot zover mijn verhaal, over hoe mijn schrijfavontuur echt begonnen is. En dan heb ik natuurlijk dezelfde vraag voor jou. Hoe ben jij aan je schrijfavonturen begonnen? En waar wil je naartoe? Ik vind het leuk om te horen wat jou ertoe heeft gebracht om te gaan schrijven en hoe jij deze reis ervaart.

In onze brieven kunnen we elkaar op de hoogte houden van onze schrijfavonturen. Het is leuk om iemand te ontmoeten die zo’n beetje hetzelfde pad volgt. Wie weet kunnen we samen nieuwe dingen ontdekken en elkaar nog wat leren. Dat zou natuurlijk erg leuk zijn!

Ik hoop snel van je te horen!

Liefs, Sandy

 

Wil je meer weten over Sandy en haar ontdekkingsreis door schrijversland? Neem dan ook eens een kijkje of haar website